Nie chcesz wiedzieć, kim jestem?
Zarządzamy tym z bratem.
[Norman] Co się stało, kochanie? Musicie ją uratować!
Mam sprawę do Angela.
Nie wiesz, kim jest. To szef Julesa. Mamy przesrane.
Myślisz, że zajmiesz moje miejsce?
Chcę wiedzieć, kto to zrobił.
Jeśli mój brat to ukrywa, zniszczę tę rodzinę.
Jechałeś wczoraj po prywatnej drodze?
- Czego chciała mama? - Przejechałeś swoją ciotkę.
Który skurwiel przejechał moją żonę?
Kto z was to zrobił?
[pełna napięcia muzyka]
Znalazłem to na drodze! To ty?
Nie wchodź do mojego biura
w czasie spotkania, żeby robić sceny.
- Nie zapytam ponownie. - Musimy się uspokoić.
- Wujku Normanie… - Mallory, nie odzywaj się do mnie.
Wżeniłaś się w to gówno, więc się zamknij.
Nie będę się powtarzać.
Skurwysynu, chętnie wyrzucę cię przez okno.
- Dawaj. - Przestań!
Proszę, przestań.
Roy, rusz dupsko i coś zrób.
Co mam zrobić, mamo?
Wiesz co? Przynosisz mi wstyd!
Zgadzam się. Ty i ta pierdolona ciotuchna.
Ciotuchna? Zaraz ci przywalę…
Siadaj na dupie.
- Jesteś sukinsynem. - [Olivia] Usiądź.
Nie mów tak o naszej matce.
Próbowałeś mnie wydymać i zabrać pół firmy.
Cholera.
Skopałem ci tyłek w sądzie. Nigdy mi tego nie wybaczyłeś, prawda?
Ciesz się, że się tobą zajmowałem, durniu.
- Durniu? - Tak, durniu.
Przez ciebie grozi nam pozew.
Jestem chemikiem z doktoratem.
Jaki chemik nie wie, co powoduje raka?
Taki, który wie, jak rozruszać firmę.
Nie, ja to zrobiłem.
Zawarłem umowy, dzięki którym firma operuje.
Pierdol się. Próbujesz zmienić temat.
To zmieniaj.
Zmieniłem.
To byłeś ty, prawda?
[Charles] Wiecie co? Wychodzę.
Mówię do ciebie.
Nie zbliżaj się do mnie, bo pożałujesz.
A co zrobisz, nędzna szmato?
Przestańcie, proszę!
Zawsze go chronisz. Dlatego jest taki.
- Horace, zamknij się. - Poczekaj.
- Jaki jestem, tato? - Horace.
Jesteś frajerem,
który daje się ujeżdżać i pieprzyć w dupsko.
Jesteś frajerem.
[Olivia] Niech cię szlag, Horace! Przestań!
Nie żartuję!
Zrobiłeś to.
Wiesz, że to nie ja…
ale szkoda.
Zrobiłbym wszystko, żebyś cierpiał. Przepraszam, mamo.
[Norman] Sukinsyn.
Mógłbyś przestać? Proszę!
[Norman] Cały czas tylko chronisz tych chłopców.
Dlatego obaj są do niczego.
A gdzie twoje dzieci?
Co?
To było podłe.
Ty jesteś podły. Cholernie podły.
[nadal muzyka budująca napięcie]
Obiecuję…
jeśli moja żona umrze…
Nawet tak nie mów.
Jeśli moja żona umrze…
spalę to gówno do gołej ziemi.
Wszystko.
Zrobiłbyś to, co? Odwaliłbyś taki głupi szajs.
Śmiało. Spal to!
Spal wszystko! Boże.
Mam dość robienia wszystkiego za was.
[Roy] Na co się gapisz?
Nie na mnie.
[otwarcie drzwi]
[Varney chrząka] Cóż…
- [zamknięcie drzwi] - Mówić dalej?
[Olivia] Cholera.
[otwarcie drzwi]
[zamknięcie drzwi]
[muzyka cichnie]
[Horace wzdycha]
Wynocha.
Zamknij się.
[grzechot tabletek]
Nie mam na to siły.
Kazałam ci się zamknąć.
Masz pojęcie, z czym się mierzysz?
Nie przejmuję się nim.
Wiesz co, Horace?
Robiłeś wiele głupich rzeczy.
O czym ty mówisz?
Nie wkurzaj go.
Nie przejechałem tej suki.
Wiesz, że on wie wszystko.
I to naprawdę wszystko!
Olivio, co tu robisz? Idź do kościoła.
Wiesz co?
Nikt nie chce mnie słuchać.
Właśnie. Wypierdalaj stąd.
Skurwysynu, nie mów tak do mnie!
Zawsze tak o tobie mówię.
[Olivia] Dobra.
Wiesz, że to diabeł wcielony.
Więc śmiało.
[muzyka pełna napięcia]
[nadal muzyka pełna napięcia]
[Jules] Nic panu nie jest?
Znalazłem but.
- Słucham? - But na drodze.
- Jeden z tych skurwieli ją przejechał. - Kto?
Mój bratanek!
- Rany. - Jesteś ze mną?
- Tak. - Czy jesteś lojalny wobec mojego brata?
- [Jules] Wobec pana. - [Norman] Dowiedz się, kto to zrobił.
- [Jules] Dobrze. - Jeden z tych sukinsynów to zrobił.
Chcę wiedzieć który.
Zajmę się tym.
Tylko mnie nie wyruchaj.
A wyruchałem kiedyś?
[rozruch silnika]
[muzyka cichnie]
[pisk opon]
- [Charles wesoło] Jest wkurzony. - [Jules] Widzę.
Też myślisz, że to ja?
A powinienem?
Nie jestem moim bratem.
Żyję na krawędzi, ale nie odwalam głupot.
- Charles, proszę… - Nie sram tam, gdzie jem.
Napastuje tę biedną dziewczynę.
Co?
Miała mu właśnie zrobić lachę.
Przestań. Nie wiesz tego na pewno.
Wiem. Widziałem to.
Powinieneś się przyjrzeć Royowi.
[Olivia] Charles!
Charles, czekaj!
Co to, kurwa, było?
- Co? - Wątpisz we mnie?
Zadałem mu pytanie.
Wiesz, kim jestem?
Wiem.
Wiesz, gdzie ta suka będzie, jeśli powiem tylko słowo?
Wiem.
Więc nie wątp we mnie.
Dobra? Kumasz?
Tak jest.
- Jebane dzieciaki. - [Olivia] Charles, zaczekaj!
- [Charles] Cholera. - [Olivia] Wiesz co? Posłuchaj.
Nie drażnij wuja.
Mamo, nie musisz mnie…
Zaczekaj. Muszę ci coś powiedzieć.
- No to dawaj. - Jest niebezpieczny.
Jak cała ta rodzina.
Nie, Charles.
- Jest naprawdę niebezpieczny. - Dobra.
Myślisz, że żartuję?
Mamo, chcę iść do domu i napić się drinka.
[Olivia] Wiesz co? Nie rozumiem.
Zrobiliśmy dla ciebie wszystko. Dla was obu.
Wszystko, tylko nie to, co trzeba.
[Olivia] Posłuchaj.
Wiele wiem o twoim wuju. Mówię ci to dla twojego dobra.
Nie drwij z niego ani go nie podpuszczaj.
Dobra, łapię.
Nie zbliżaj się do jego domu w drodze powrotnej.
- Mieszkamy przy tej samej drodze. - Wiem.
Pomieszkaj ze mną przez kilka dni.
Co ci odbiło?
Chcę mieć pewność, że ochłonie.
Musi ochłonąć.
- Boisz się go, prawda? - Nie, ale ty powinieneś.
Czego mi nie mówisz?
Słuchaj, pomieszkasz ze mną parę dni? Proszę.
Zatrzymam się w hotelu.
Dobra.
Ale najpierw przetańczę całą noc.
- Nie traktujesz tego poważnie! - Pa, mamo.
Charles!
Pa, pa.
[Olivia mamrocze]
[rozruch silnika]
[pisk opon]
Jak bardzo jest źle?
[Varney mruczy] Niedobrze.
Możemy coś z tym zrobić?
Nie sądzę.
Co będzie, jeśli złożą ten pozew?
Firma będzie musiała ogłosić upadłość.
Mam zacząć przenosić aktywa?
Nie. To skomplikowane.
[wzdycha] Mogą zdobyć te informacje.
Będą nas ścigać.
Cholera.
[wzdycha]
[Varney wzdycha]
Przykro mi.
Jak do tego doszło?
Cóż…
Co?
Jestem twoim adwokatem i…
Powiedz.
Od dawna pracuję dla tej firmy i rodziny.
- Dynamika jest po prostu… - Wiem.
Więc przykro mi.
Tak.
Wracam do domu. Dobrze?
[wzdycha]
[Mallory] Czekaj.
- [Varney wzdycha] - Czekaj.
Pójdziemy na drinka?
Cały dzień byłem w pracy. Daj spokój.
Varney, no weź. Tylko jednego.
Dobra.
- Jednego. - Dobra.
[Mallory] Chodźmy.
[Mallory wzdycha]
[tajemnicza muzyka]
[dzwoni telefon]
MAMA
Mamo?
Kimmie. Cześć.
Cześć. Jak się masz?
Byłoby lepiej, gdybyś przysłała mnie i Frankowi więcej kasy.
Wciąż tam mieszka?
[prycha] A niby gdzie?
Co chcesz powiedzieć?
Odpowiedziałaś za mnie, ale…
chciałam wrócić do domu, ale nie, jeśli Frank wciąż tam jest.
Cholera. Tak.
Nie musisz tu wracać. Dobrze zarabiasz.
Tak. To prawda.
Muszę lecieć. Nie lubi, jak rozmawiam przez telefon.
Dobra.
Kocham cię.
[mruczy potakująco]
Pa.
[pukanie do drzwi]
[wzdycha] Kto tam?
Angel.
[pukanie]
[Kimmie] Czego chcesz?
Podwieźć cię?
Mam auto.
[Angel] Dobra.
Co?
- Co tu robisz? - Myślałem o tym kolesiu.
Sprawdziłem go. Jest nadziany.
No i?
Chciałem z tobą pogadać, żebyśmy wymyślili…
O czym pogadać?
Oboje mamy dość tego gówna, prawda? Oskubmy go.
Brzmisz jak idiota.
[Angel] Czemu jak idiota?
Mówiłaś, że ma wielki dom.
Sprawdziłem w necie.
Ziomek na pewno ma sejf.
Oskubiemy go i spadamy.
Oszalałeś.
[muzyka budująca napięcie]
Ja, ty, Rain i moja dziewczyna? Damy radę.
Wiesz, co będzie, jeśli to zrobimy?
Sprawdziłem zegarek.
Był wart 1,2 miliona.
Co?
Tak. A ty mu go oddałaś.
Żeby ocalić ci życie.
- Cholera, sobie też. - Wiem, że zdołam go okantować.
Wiesz, ile osób Jules rozwalił?
- Skąd wiesz? - Jest zły.
Daj spokój. Zaharowujemy się, a oni zatrzymują hajs.
Grożą nam więzieniem za jakieś gówno.
To nie więzieniem musimy się martwić.
Za dużo widzieliśmy.
Nie wyrwiemy się z tego gówna.
Chodźmy do pracy.
[pikanie aparatury]
Cześć.
Jak się czuje?
Co tu robisz?
Daj spokój, Normanie.
Kiedyś byliśmy ze sobą blisko.
Już nie.
Potrzebujesz przyjaciela.
Potrzebuję tylko osoby, która tu leży.
Pomodlę się z tobą.
Myślisz, że Bóg cię słucha?
[wzdycha]
Bóg słucha nas wszystkich.
[prycha]
Nawet po tym, jak się pieprzyliśmy?
To złamało jej serce.
- Wiem. - Nie chciałaby, żebyś tu była.
To też wiem.
Ale chcę cię wspierać.
[prycha]
Nie chcesz.
Jak możesz tak mówić?
Chcesz tylko wiedzieć, co robię.
- Nie. - Nie okłamuj mnie.
[wzdycha]
Nie chcę, żebyś skrzywdził moich synów.
Który z nich to zrobił?
Przysięgam, że żaden.
Mieli u siebie gości.
- Gości? - Tak.
Mówisz o tych dwóch ruchaczach od Charlesa?
Normanie.
Roy by tego nie zrobił,
bo trzyma swoje suki w sekrecie.
Mallory by go zabiła.
Nie wiem, kto to zrobił.
Zmuszę go, żeby mi powiedział.
[wzdycha]
Nie możemy iść na kompromis?
[śmieje się oschle]
Mam iść na kompromis?
Spójrz na nią.
Daj mi to z niego wyciągnąć, a potem dopadniesz winnego.
Mogę wykończyć tych skurwieli.
Wiem.
Jeden telefon.
Czekaj.
Nie chciałam tego robić.
Weź to.
Wiem, że ty i Jules handlujecie kobietami i mężczyznami,
odkąd pracował na lotnisku.
Wiem, że kiedy byłeś w sądzie, puściłeś ich wolno.
Wiem, że ten biznes przynosi miliony dolarów
tobie i jemu stąd aż po Florydę.
Wiem też, że te kobiety zniknęły i poszły siedzieć,
bo były nieposłuszne i nikt im nie wierzył.
Ale mogę je przenieść,
zmienić w świadków koronnych
i zamknąć ciebie i Julesa na całe życie.
Normanie,
porzuciłam to wszystko dla mojego zdrowia psychicznego.
Chcę być dobrą, bogobojną kobietą.
Ale ty…
Boże, próbujesz mnie zmusić do bycia taką suką, jaką byłam kiedyś.
Ale Bóg mi świadkiem,
że jeśli tkniesz choć jednego mojego syna,
to cię zniszczę.
Myślisz, że to gówno mnie powstrzyma?
Mam taką nadzieję.
Mam to w dupie,
jeżeli ktoś zagraża komuś, kogo kocham.
Ja też.
Dlaczego próbujesz chronić tych okropnych skurwysynów?
Bo są moimi okropnymi skurwysynami…
skurwysynu.
[Olivia śmieje się oschle]
[zamknięcie drzwi]
Hej.
Coś milczysz.
Wszystko gra.
Na pewno?
[potakuje]
Kochanie, znam cię. Co tam?
Co się dzieje?
Obciągnęłaś mu?
- Calvin… - Tak?
- Czekaj… - [Calvin] Żartujesz.
- Prawie to zrobiłam. - Co, kurwa?
- Jego brat to przerwał. - Jezu Chryste.
Przestał… Co miałam zrobić?
Posłuchaj.
Mają nas w garści.
To ty powtarzasz, że się wyrwiemy.
Zostaw ten temat.
Nie będę teraz o tym z tobą gadał.
[Gillian] Słuchaj…
Chcę tylko ciebie.
Ciebie. Tylko ciebie.
Zabiję go. Strzelę mu w łeb.
Odsuń się. Dziękuję.
[Mallory] Napiję się jeszcze wina.
Na pewno? [śmieje się]
- Byłeś na tym spotkaniu, prawda? - Byłem.
No to powiedz.
Co?
Nieoficjalnie.
[cmoka] Daj spokój.
Chcę wiedzieć.
- A niby co? - Nie musisz być przy mnie prawnikiem.
Powiedz, co powinnam zrobić.
Z czym?
Z czym? Wiesz, o czym mówię.
Od lat doradzasz mojemu teściowi.
Traktuj mnie, jakbym nie była częścią rodziny.
Doradzam całej firmie.
[Mallory mruczy]
Chcesz mnie przelecieć?
[prycha]
Myślę, że to bardzo niestosowne.
Odpowiedz na pytanie.
Chyba oboje wypiliśmy już dość.
Pójdę już.
Nie odpowiedziałeś.
Chcesz mnie przelecieć?
[wzdycha] Mallory…
Bo możesz.
Dawno nie miałam mężczyzny, który mnie chciał.
Dzięki któremu coś poczułam.
Coś wyjątkowego. Roy na pewno tego nie robi.
Ciągle mnie zdradza. Zwykle nawet mu nie staje.
Więc?
[chrząka]
Przepraszam.
Muszę się pożegnać.
Nieprawda.
Siadaj.
Spokojnie.
Nie zostawisz mnie samej przy stoliku.
To by wyglądało żałośnie.
Wizerunek, kochany.
Więc ja pójdę i zostawię cię tutaj
samego.
Zapłacisz rachunek.
Choć tyle możesz zrobić.
Gotowa?
Gillian, jedź sama. Calvin, odwieź mnie.
[Gillian prycha]
- [leci zmysłowy rap] - [radosne okrzyki klientów]
- [Delinda] Co z tobą nie tak? - [Kimmie] Nic.
Wracaj tam i się przebierz.
Szykuj się na cholerną scenę!
Durna suka.
Dobra. Niech leci kasa. Cholera.
[rozmowa]
[Body się śmieje]
[kobiety milkną]
Na chuj się gapisz?
Ta suka ma astmę i mi nie powiedziała.
Było z nią źle. Powinna była powiedzieć Dadze.
Dlatego jest teraz w szpitalu.
Cienka dupa.
Trzeba być ogierem, żeby mieć taką dupę.
Pomogę ci to ogarnąć.
Weź kasę, żeby im zapłacić.
Yhy.
Masz całe obite nogi.
Czasem trzeba kogoś skopać, żeby utrzymać sukę w ryzach. Prawda?
- Prawda. - [Body potakuje]
Zamaluj te siniaki.
[Mallory] Zatrzymaj się.
Wszystko dobrze?
Usiądź z tyłu.
Słucham?
Usiądź z tyłu auta.
Tak jest.
Wszystko dobrze?
Czy jestem piękna?
Słucham?
Kiedyś byłam taka młoda i idealna.
Teraz się starzeję i…
Kiedyś faceci padali mi do stóp.
Teraz wolą młode suki, takie jak Gillian.
Wiesz, że ubieram ją tak, żeby…
faceci patrzyli na mnie?
A oni patrzą na nią.
Nawet ty.
- Słucham? - Pieprzysz ją?
Nie.
Mój mąż tak. Albo tego chce.
Jest najgorszy.
[Calvin wzdycha]
- Co tak patrzysz? - Bez powodu.
- Powiedz, co myślisz. - Czemu tu jestem?
Chcę tylko panią odwieźć.
To mnie odwieź.
- Czemu mnie tu pani wezwała? - Oszalałeś?
Musiała pani mieć powód.
Czego pani chce?
Mnie?
Widać mąż nie zaspokaja pani potrzeb.
Tak.
Chce mnie pani,
bo pani pragnę.
Może mnie pani zwolnić, ale teraz mam to gdzieś.
Bo teraz…
chcę pani.
[odgłosy pocałunków]
[tajemnicza muzyka]
Możemy jechać.
[dyszy]
[Mallory pojękuje]
[leci zmysłowy rap]
- [Body] Ta suka nie zarabia kasy. - [Delinda] Nic.
Po co Jules sprowadza takie szmaty?
- Cholera. - Sprawdź w notesie, ile wisi.
- Zobaczmy. - Ile jest winna?
Cholera!
Ta suka jest winna 237 000 dolarów.
- Cholera! - Cholera!
A Rain? Ile?
Czterysta.
Jules bierze to z powietrza.
Cholera. Jebać je.
My musiałyśmy spłacić swoje długi.
- Ale to było jakieś 80 tysięcy. - Inflacja, suko.
[śmieje się]
[Delinda] Kumasz?
Potem jeszcze do tego dopisze.
Ale płać albo siedź. Jebać je.
Jeszcze będą opłaty za niewystarczającą ilość środków.
„Cipka odrzucona”.
- Cholera, utkną tu na całe życie. - [śmieje się]
Taki mamy plan. Nie wiesz, kurwa?
I o to chodzi.
- Cholera. - [Body] Co?
Znowu ją chce.
- Co? Kimmie? - Tak.
[Delinda] Hej.
Suko, masz VIP-a. Tu nic nie zarabiasz. Idź.
Jazda.
[facet] Dawaj, laska!
[w tle rap z sali]
Cześć.
Chcesz usiąść i oglądać Angela?
- Dziękuję. - Spoko.
Co się dzieje?
Co?
Zmieniłaś się.
Wszystko gra.
Nie wygląda na to.
Skąd wiesz?
Usiądź i pooglądaj Angela.
Dobrze.
[pociąga nosem]
Chodzi o to,
że nie pojechałem do twojej przyjaciółki?
Posłuchaj,
zatańczę, dobra?
Tak to działa.
Chyba że chcesz tu Angela. Ale nie chcesz.
Rozbieram się, a ty płacisz.
Tak to wygląda.
Co ci jest?
Nie będę więcej pytał.
Czemu mnie o to pytasz?
Próbujesz mnie oszukać?
O czym ty mówisz?
Czemu nie tańczysz?
Oboje wiemy, że cię nie podniecę.
Nie.
I tu się mylisz.
Miałem dużo takich jak ty.
Bardzo.
Zawsze byłem ciekawy
i na starość stwierdziłem:
„A czemu by nie?”.
To twój pierwszy?
Przyszedłem się zrelaksować. Jeśli mi nie pomożesz…
Nie mogę ci pomóc. Chcesz jego.
Co z tobą, Kimmie?
Czemu mnie o to pytasz?
Próbujesz mnie oszukać?
O czym ty mówisz?
Wiem, kim jesteś. Widziałam zdjęcia w twoim domu.
Mówiłem ci o tym. Prawda?
Tak. Pogrywasz ze mną.
- Kimberly… - Kimmie.
Słuchaj…
Miałem gówniany dzień i nie chcę się tym zajmować.
Dobrze. Więc to zostaw.
Wiesz, jak mnie znaleźć. Trzymacie mnie w garści.
[Horace] Cholera.
Często tu przychodzi?
[Kimmie] Nie wiem.
Wie, że tu jestem?
Nie wiem.
Na pewno?
Och.
Nie chcesz, żeby syn cię tu widział.
Rozpoznaję go ze zdjęć.
Ty to zrobiłaś?
Masz paranoję.
[kaszle]
Muszę stąd wyjść. Nie może mnie zobaczyć.
- Jesteś po stronie kobiet. - Nie rozumiesz.
Nie może mnie tu zobaczyć.
Nie może…
- Niech nie gada z tym skurwielem. - Dobra.
- Powstrzymaj go. Teraz. Idź. - Dobra.
[facet] Jeszcze raz!
[wesołe okrzyki klientów]
Alleluja, Angelu. O Boże.
Angel.
Czekaj. Co tam?
Wrócił.
Chce się ze mną spotkać?
Nie wiem. Na co się gapisz?
[Charles] Jasne.
Nie wiem, ale przestań z nim gadać.
- Dlaczego? - Nie wiem. Przestań. Dobra?
Dobra.
Przekaż, że chcę się z nim dziś spotkać.
Nie dam ci go obrabować.
- No weź! - Nie.
- Rozwalą nas. - Pójdę do ciebie.
- Pa. - Będę go widywał u ciebie.
Powiedz mu.
Angel, mój aniele…
Angel… Czekaj…
Dobra.
- Co mu powiedziałaś? - „Przestań z nim gadać”.
Wie, że jest moim synem?
Nie wie.
- Na pewno? - Tak.
- Czemu tak długo rozmawialiście? - Chce się z tobą zobaczyć.
Co?
Tak, u mnie.
Czemu chce mnie widzieć?
A jak myślisz? Dla pieniędzy.
Musisz się odprężyć. Albo napić się czegoś.
[Horace wzdycha]
Możesz tu ze mną zostać, póki nie wyjdzie?
Delinda będzie chciała kupę forsy.
Wiesz, kim jestem? Czy to ma znaczenie?
Tylko nie daj mi jej tutaj.
Wezmą cię za bogacza i będą cię nagabywać…
Czemu ci mówię? Wiesz o tym.
[wzdycha]
Skąd mam to wiedzieć?
[Kimmie] Nieważne.
Ale gówno.
[syrena policyjna w oddali]
[Horace] Powiesz, co się dzieje?
[Kimmie] Miałeś mnie już nie pytać.
[Horace] Wiem, ale myślałem, że mamy dobrą relację.
Niby czemu tak myślisz,
skoro ty masz całą władzę?
Ty mnie w to wpakowałeś.
Jak cię w to wpakowałem?
Po prostu…
Co tam?
Ukradłeś mi zegarek.
Tak…
Przepraszam.
Ale wejdź.
Wynagrodzę ci to.
Może przejedź się gdzieś.
Trochę to potrwa.
Nie, zostanę tutaj.
- Nie ufasz mi? - Zostaję, Angelu.
Dobra.
[muzyka budująca napięcie]
[Angel] Hej.
[Horace wzdycha]
Przejedź się.
Lepiej, żebym tu została.
Po prostu…
daj mi godzinę.
[Kimmie wzdycha]
Kimmie mówiła, że jesteś miły.
Więc…
Coś jeszcze mówiła?
Nie.
A muszę coś wiedzieć?
Nie. To wszystko.
Ile mi dziś zapłacisz?
Potrzebuję tysiąca.
[śmieje się lekko]
Czyli powiedziała coś więcej?
Nic nie powiedziała.
Skąd wiesz, że mnie na to stać?
Bo…
sprawdziłem twój zegarek, jest sporo wart.
Chciałem cię znów spotkać.
Myślałem, że nie chcesz.
Ale chcę.
Pożyczyłeś mój zegarek…
żebyś mógł go sprawdzić?
Nie…
Nie pożyczyłem, ale…
cieszę się, że znów cię widzę.
Mogę kazać cię zamknąć.
Ale tego nie zrobisz.
Czemu nie?
Nie chcesz, żeby ktoś o tym wiedział.
Prawda?
Grozisz mi?
Wcale nie.
To byłby błąd.
Nie myśl, że się ciebie boję.
Wątpię, żebyś się bał.
Dobrze.
Chyba się cieszysz.
Cieszysz się, tatuśku?
Być może.
Przeproś.
Przepraszam.
To się nie powtórzy.
Skąd ta pewność?
Musisz mi zaufać.
Podoba ci się to.
Dotknij mnie.
[kaszle]
Cholera! Co, kurwa?
- Zarażasz? - Nie.
Co z tobą, kurwa, nie tak?
[Horace] Po prostu…
zatańcz dla mnie.
[odchrząkuje]
[Angel] Boże.
[Horace łapie oddech, pociąga nosem]
Nic ci nie będzie.
- Na pewno nie zarażasz? - Daj spokój. Nie.
Tańcz.
Proszę.
Właśnie tak.
[silnik gaśnie]
[cykanie świerszczy]
[Mallory] Co ty tu robisz?
Chciałam zapytać, czy czegoś pani potrzebuje.
Nie.
Dobrze.
Poprawić pani bluzkę? Jest trochę…
Czemu miałabyś to robić?
Idę spać. Jestem wykończona.
Oczywiście.
I wyglądam jak należy.
Pracuj choć w połowie tak ciężko jak ja, to zrozumiesz.
Ma pani rację.
To po co tu jesteś?
Przepraszam.
Ciągle się jąkasz. Spieprzaj do mieszkanka nad garażem
i zejdź mi z oczu.
Tak jest.
Co z nią?
[tajemnicza muzyka]
- [Calvin] Co robisz pod moim pokojem? - [Gillian] Muszę z tobą pomówić.
[szeptem] Zaraz obudzimy resztę personelu.
[szeptem] Przeleciałeś ją?
- A ty mu obciągnęłaś. - Czyli tak.
Wynoś się stąd.
Powiem mu.
- No i co? - [Gillian prycha]
[z płaczem] Wiesz, co ci zrobi?
- Nie obchodzi mnie, co mi zrobi. - A powinno.
Wyjdź, zanim cię zobaczą.
Nic dla ciebie nie znaczę?
Mówisz tak i jesteś z nim?
[śmieje się przez łzy]
Jestem.
- Wypierdalaj. - [Gillian śmieje się oschle]
Spoko, twardzielu.
Ty durniu.
[otwarcie drzwi]
[zamknięcie drzwi]
[wzdycha]
Gdzie ona jest?
Zmarła.
[przejmująca muzyka]
[muzyka hip-hopowa] ]