Bana bak kaltak, benim dediğim yerde olacaksın.
Ne yapıyorsun sen?
Abilerim seni mahveder! Yok, sen o sürtükle kal!
Her şey çok iyi görünüyor. Lütfen biraz dinlenin.
Oğullarım mı yaptı?
Roy.
Sıçayım!
Yaptığı her şeyi haber verirsen karşılığını alırsın.
Buraya girmiş tüm erkekleri görmüyor muyum?
Yani öldü mü?
64 yaşındaki bir kadını ezip ölüme terk etmek nasıl bir şey?
-İnsanlar kötü olabiliyor. -Aile daha da kötü.
-Lanet kanser! -Bağır!
Garajdan girelim.
Arabayı ver.
Günaydın.
Binanın önündeki eylemcileri gördün mü?
-Evet. -Bir şey yap.
-Ne yapayım? -Bilmiyorum.
Kamyonetle ez. "Terör saldırısı" dersin.
Böyle mi dikkat çekelim?
Arkasında kim var bilmek istiyorum.
Biliyorsun.
Avukat Lena.
Kaltak.
Evet.
Öldürtebilir miyiz?
Tatlı, mükemmel bir kadın olmadığını kayınpederin bilse…
-Beni daha da severdi. -Öyle mi diyorsun?
Ona söylemekle mi tehdit ediyorsun?
-Alakası yok. -Tamam, güzel. Emin misin?
Merak ettim. Çünkü ben olmazsam burası çöker.
-Biliyorum. -Aptal oğlunu da biliyorsun.
Tek derdi kokain ve fahişe üstüne fahişe.
Diğer oğlu da sik peşinde, gözü hiçbir şey görmüyor.
-Tersinden mi kalktın sen? -Yatağın her yerindeyim.
Niye arabamdasın?
Ne istiyorsun? Eylemcilerle ilgilensen?
Daha önemli bir şey yapıyorum.
Bundan daha önemli ne var?
Karı yüz yıllık şirketi rezil ediyor.
Rezil ediyor!
Mesele yengen.
Ne olmuş ona?
Tuzak mı bu?
Yapma ama.
-Sen batarsan hepimiz batarız. -Bunu bildiğine sevindim.
Haberin var mıydı…
Yengen iyileşiyordu.
Uyansa da hatırlama ihtimali nedir ki…
Dur, "İyileşiyordu" derken?
Kayınpederin ihtimallerden hoşlanmıyor.
Ne diyorsun Jules?
Şöyle diyeyim…
Mesele halledildi.
Tamam, güzel.
-Evet. -Harika.
Güzel ve öldürücü.
Beauty in Black canım.
Kapıyı kapat.
Kadını başka hastaneye almamızı istiyor.
Bana güvenini kaybetmeye başladı.
Hepimiz öyleyiz.
Gidip görüş.
O adiye de o karıya da gitmem.
Mallory, sıradaki hamlesini öğrenmeliyiz.
-Onu tanıyorsun. -İyi.
-Şimdi yapabilir miyiz? -Hayır, işe gidiyorum.
-Rica etmezdim… -Bak Jules, tamam. Anladın mı?
-Güzel. -Ama bir şartla.
Roy kiminle?
Kıza ne yapacaksın?
-Gerçekten bilmek istiyor musun? -Yani…
Beni rezil etmesine izin vermem.
Ben halledeyim.
Ellerini kirletmemeni söylüyorum hep.
Ama hayır, pes etmek istemiyorsun.
Ne yapacaksın? Sonuncuya yaptığını mı?
Şuna ne dersin?
Eşinin amcasını görmeye git,
sana kızın adını vereyim.
Ve yerini.
-Bence kız senin umurunda değil. -Adam sorumsuz.
Rezil olamam.
-Bilgiyi vereceğim. -Sana güvenmiyorum. Calvin'e yaptır.
-Ona güveniyor musun? -Hayır ama ona yaptır.
Şoförün kim olacak?
Jules, arabamdan siktir git.
Tamam.
Hastaneye yengesini görmeye götür.
Tabii efendim.
-Eylemcilerin icabına bak. -Hallediyorum.
Lanet pislik!
Çok erken ya.
Siktir git!
Arabanı ateşe verdi.
-Aptal mıyım ben? -Kahretsin!
Beni aptal mı sanıyorsun? Evet.
Siktir!
Manyak karı!
Siktir git!
Bu kadın niye böyle?
Arabam gitti be.
Kıyafetlerim gitti.
Kıyafetler uğruna neler yaptım…
-Umarım gülmezsin. -Gülmüyorum.
Güzel. Hiç komik değil çünkü.
Değil, acıklı.
Sıçayım.
Sanki hayatta öne geçtikçe…
…daha saçma şeyler yaşıyorum.
Bu öne geçmek mi?
Neresi öne geçmek?
Eğer…
O adamı soyarsak
gerçekten öne geçebiliriz.
Aman, neyse. Ben…
Bunu yapma.
Kafanı özgür bırak.
Hadi be Kimmie.
Bunu yapabiliriz.
Soyalım, Rain'i iyileştirelim,
sonra buradan gidelim.
Öldü.
Ne?
Merak ettiğim için hastaneye gittim, öldüğünü söylediler.
Lanet olsun.
Hırdavatçıdan aldıkları şeyi ona enjekte ettiler.
Benden de istediler.
Neyi?
Penisime.
Bu insanlar niye böyle?
Bilmiyorum, ama…
Lion yaptı. Bu yüzden o kadar kazanıyor.
Artık erekte olamıyormuş bile.
Lanet olsun.
Hey.
Buradan gidebiliriz.
Yapma, burası Amerika.
Alalım o parayı.
Nereye gideceğiz?
Dominik Cumhuriyeti'ne. Akrabalarım var.
Bir milyon dolarla çok rahat ederiz.
Pasaport gerekiyor, değil mi?
Jules tüm kimliklerimizi aldı.
Öyle mi dersin?
Aralık 2022'de Teksas'ta bulunan kimliği belirsiz kadına bak.
İlk kurban.
Nereden biliyorsun?
Tanıdık geldi mi?
Dövmesine bak.
-Yok artık. Diamond bu. -Evet.
Hâlâ risk almak istiyor musun?
İşimizi bitirebileceklerini kafamıza kazıyorlar.
Ama açıkçası…
Asıl ölüm burada yaşamak.
Katılıyorum.
Soyalım onu.
İcabına bakalım.
Evi hususi yolda.
Yolda beş ev var.
İşimiz daha da kolay olur.
Güvenliği, köpekleri falan var.
Beni götürür.
O eve asla götürmez.
Nereden biliyorsun?
Geyliğinin ya da her neyse bilinmesini istemiyor.
O kadar yaklaşmana izin vermez.
Yapabilirim.
İyi, peki.
Benden iyi biliyorsun.
-Denemeliyiz. -Ne anlamı var?
Hayatımız bu. Bu kadar.
Kimmie…
Bunu konuşmak istemiyorum.
Defnettikleri yeri görmem lazım.
Angel, bu boku yememesini söylemiştim.
Bu boku yememesini söylemiştim.
Dostumdu. Her şeyimdi.
Bu boku yememesini söylemiştim.
Söylemiştim ben.
Onu taşımamız şart.
Gidişatına bakılırsa önermiyorum.
Bak John, burada kalırsa ölür.
Norman.
John. Bak, bunu yapmalısın. Bana borçlusun.
Tamam.
Güzel. Plan ne?
Ambulansla Lake Lee'ye sevk edelim.
Orası bok gibi.
-En yakın yer. -John.
Tamam. Ama daha uzağa sevk etmek riskli.
Burada kalması daha riskli.
Silahlı bir koruma eşinizin odasına girişleri engelliyor.
Onu taşıyoruz.
-Bay Bellarie. -Derhâl taşıyoruz.
-Pardon, siz kimsiniz? -Karışmayın.
-Doktor musunuz? -Karışmayın dedim.
Bay Bellarie, onu taşımamız çok riskli.
Halloldu.
-Maalesef… -Derhâl!
Eşinizin şu anda taşınmasını hiç önermiyorum.
Dün gece buraya gelen hemşire kimdi?
-Anlamadım? -İşte!
-Bilmiyorsunuz. -Bay Bellarie…
Derhâl taşıyoruz.
Önce değerlerine bakmalıyım.
Yaklaşmanızı istemiyorum.
En azından bu doktoru tanıtsanız?
Ne yaptığını biliyor.
Stabilize edecek, sonra nakledeceğiz.
Tamam. Üzgünüm.
Bir yanlışımız mı oldu?
Gidin.
Gidin hadi.
Teşekkürler.
Amca.
-Merhaba. -Aileye kızgın olduğunu biliyorum.
Sana kızgın değilim.
Çiçek getirdim.
En sevdiği.
Durum nedir?
Onu taşıyoruz.
Peki. Ama bu hastaneye çok yardımımız oldu.
İşte bu yüzden taşıyoruz.
Bu aileyi benim gibi tanımıyorsun.
Her gün öğreniyorum.
Evet. Öğreneceğin çok şey var.
Çok acıklı.
-Evet. -Korkunç.
Evet. Ağlama.
Dinle Mallory…
Bunu yapanı biliyor musun?
Yemin ederim bilmiyorum.
-Hepimiz aynı sokaktayız. -Evet.
-Evet, yeğenimle evlisin, ama… -Evet ama lütfen…
Yapma. Evet amca, sorunları var ama kimseyi bu hâlde bırakmaz.
-Nereden biliyorsun? -Yıllardır evliyiz. Onları tanıyorum.
Bu şirketin yöneticisi olmasaydın…
Sorun yok.
-Bu dava ve diğer şeyler… -Merak etme.
Amca, davayı dert etme.
Bunların hiçbirini dert etme. Ona odaklan.
Onu iyileştirmeye odaklan.
-İyileşemeyecek. -Öyle deme.
Öyle deme. İyileşecek.
Bu konuda kafama yatmayan o kadar çok şey var ki.
Nasıl yani?
Polis gelip onu çekici alanında bulduklarını söyledi.
Orada ne işi varmış?
Çekici alanı derken?
Bilmiyorum ama olanları görmek için kamera kaydı arıyorlar.
-Çatışma olmuş. -Ne?
-Charles'ın yapmadığına emin misin? -Hayır, o yapmadı.
Nereden biliyorsun?
-O kendini beğenmiş, küstah… -Dinle.
Amca, bana bak.
Bunu sana nasıl soracağımı bilmiyorum.
Ama…
Ne?
Düşmanın var mı?
-Benim suçum mu yani? -Kesinlikle hayır.
Öyle demiyorum. Ama nasıl o kadar uzağa gitmiş?
Kaçırılmış mı?
Jules bu konuda ne diyor?
FBI ile bağlantıları var.
Evet.
Bilmiyorum, araştırıyor. Yani…
Neden bu şekilde söylüyorsun?
Ona güvenebilir miyim bilmiyorum.
Amca, hepimiz Jules'a güvenebiliriz.
Kime güvenebileceğimi bilmiyorum.
Bak, şuna emin olabilirsin.
Ona zaman verirsen bunu yapanı bulur.
İşte Beauty in Black.
Adım Lena Norris Walton.
Chicago'da avukatlık yapıyorum.
Bu ürünü kullanıp da kansere yakalanan tanıdığınız varsa…
-İlgileniyor musun? -Tabii ki.
-O zaman ofise gitmelisin. -Yok, yani…
Kalabilirim, sorun yok. Ama gitmemi istediğinden emin misin?
İşleri erteleyip kalabilirim.
Nakle hazırlıyorlar.
Seninle çıkarım.
-Seni seviyorum. -Ben de.
Calvin, arabadan in.
-Alo? -Naklettiriyor.
-Kahretsin. Nereye? -Bana söylemedi.
-Sıçayım. -Evet, sana güvenini kaybetmiş.
Hemen arayacağım.
Arama. Benim söylediğimi anlar.
Doğru, haklısın.
Bir saat sonra ara.
Tamam, hallediyorum.
Halletmiyorsun.
Lanet kanser!
Vay vay. Peki.
-Görüyor musunuz? -Evet.
Garaj girişini kullanıyoruz.
Buraya park edeceğim.
-Ama efendim, mecburen… -Jules'la konuşurum.
-Sizi korumak görevim efendim. -Hey. Kapa çeneni.
Keşke şunlar da çenelerini kapasalar. Gürültü!
Bu ne böyle?
Durun. Size kim para veriyor?
-Kim? -Sizce para mı alıyoruz?
KANSER GÜZEL DEĞİL
-Evet. -Bu benim kızım.
Kanser oldu.
Para aldığını ona da söylesenize.
Söyleyin!
Gidelim buradan.
Ne aptalca bir şeydi. Sıçtığımın…
Evet, buradan.
Viral olacak.
Tekrar edebilirsin.
-Bir yerden tanıyor muyum? -Tanımalısın.
Nereden?
Kanser hastalarının avukatıyım.
-Ha siktir. -Ve celbin var.
-Güzel. -Yapma Roy.
-Adımı, tanıyormuş gibi söyledin. -Tanıyorum.
-Nereden? -Roy, ben Lena.
Bu ne demek?
Üniversitede o kadar kadınla oldun ki hatırlamıyorsun.
Şaka, değil mi?
Hayır.
Nereden tanıyorum peki?
Ben hatırlıyorum. Babanın parasıyla madde kullanıyordun.
-Demek mesele bu. -Ne?
Kıskançlık.
Beni istedin, ben seni istemedim.
-Ne? Sadece söylüyorum. -Tam tersiydi.
Sana inanmıyorum.
Mallory ile birlikteydin ama peşimden ayrılmıyordun.
Peşinden ayrılmıyordum, ha? Tanrım. Yalan makinesi.
İnanmıyorum.
Maddeden hatırlamayacağını biliyordum.
Peki.
-Uzlaşmalısınız. -Ne konuda?
Burada olanları biliyorsun.
Evet, biliyorum.
Nesin sen? Şu akbaba avukatlardan mısın?
-Akbaba avukat mı? -Evet.
Şantaj bu. Ben uzun zamandır buradayım. Neredeyse her gün bu boklarla uğraşıyorum.
Bu şirkete diz çöktüreceğiz.
Diz çöktürmek mi?
Çok ilginç çünkü ben…
Sana diz çöktürmek isterim.
Sence hakaret etmek işe yarayacak mı?
Senin varlığın bile bana hakaret.
Zarfın içinde numaram var. Konuşalım.
Biliyorsun, eşin ve baban konuşmayacak.
-Benim konuşacağım ne malum? -Çünkü onlardan zekisin.
Bu şirketin arkasındaki asıl beyinsin.
Kararlar sende.
Seni tanıyorum.
Beni tanımıyorsun.
Eşin yönetiyormuş gibi gösteriyorsun ama sen yönetiyorsun.
Sonunda mantıklı bir şey söyledin.
Evet ama herkesin gözünde o yönetici, sen köpeğisin.
Bütün kararları o veriyor.
Benimle buluşmalısın.
Anlaşalım, basın açıklaması yapalım. O da kenarda izler.
Beni aptal sanıyorsun herhâlde.
Hayır.
Dediğim gibi seni tanıyorum ve ne kadar zeki olduğunu biliyorum.
Seni görmek güzeldi.
Numaram zarfta.
Gizli buluşabiliriz.
-Sana bir soru sorayım. -Peki.
Özel mülke nasıl girdi?
Yönetimle görüşecekti.
Hadi ya? Sen buna inanıyor musun?
İkimiz de biliyoruz ki yalan. Celp vermeye geldi.
Ben…
Konuşma oğlum, anladın mı?
Kovuldun.
Hadi şimdi siktir git.
Ver şunu. Aptal herif.
Yok, tamam. Başka bir isteğim yok. Sağ ol.
Güzel bir his.
Üzgünüm canım, soğuk…
Merhaba efendim.
-Eşim nerede? -Daha gelmedi efendim.
Genellikle bu saatte gelmiş olur. Nerede?
Bilmiyorum efendim.
Üzgünüm.
Gillian.
Eşimin masasında oturuyorsun. Nerede o?
Amcanızla yengenizi görmeye hastaneye gitti.
Neden?
-Teyzeniz kaza geçirdi. -Biliyorum Gillian ama neden?
Dediğinizi anlayamadım.
Peki. Tamam.
Ama efendim…
Efendim.
Ne?
Bu sabah için özür dilemek istiyordum.
Demek tuzaktı.
Hayır, yemin ederim değildi.
Eşim mi istedi?
Hayır.
O zaman neden yaptın?
Bunu ofisten uzakta konuşsak?
-Hayır. -Ya Mallory gelirse?
Hayır. Soruyu cevapla. Neden yaptın?
Açıkçası şuna karar verdim.
Her istediğinizi yapmak istiyorum.
Hayır.
Ne?
Buna güvenmiyorum.
Sana da güvenmiyorum.
Doğruyu söylüyorum. Ciddiyim.
Ne kadar?
Yemin ederim, istiyorum.
Peki.
Tekrar özür dilerim.
BİLİNMEYEN NUMARA
Alo?
Kimmie?
Sylvie?
-Merhaba. -Merhaba kardeşim.
Nasıl gidiyor?
İyiyim. Sen nasılsın?
İyiyim.
Gönderdiğim parayı aldın mı?
Hayır.
Ne oldu?
O aldı işte.
Ama…
Amigo formanı alabildin mi?
Amigo olmama izin vermiyor.
Neden?
Onu biliyorsun.
Tamam, peki…
Annem ne diyor?
Onun söylediğini tekrarlıyor.
Tabii ki.
Ben…
Biraz daha göndereceğim. O yüzden endişelenme.
İhtiyaçlarını alabileceksin. Tamam mı?
Bak, iki yıl sonra 18 olacağım.
Gelip seninle yaşayabilirim.
Tabii ki gelebilirsin.
Harika olur.
İzin vereceksin, değil mi?
Evet.
Gelmene izin vereceğim.
Evini, Chicago'yu görmek istiyorum.
Chicago çok güzel.
Kendi odam olur.
Güzel.
-Buradan kaçmış olurum. -Evet.
Sylvie, harika olacak.
Evet. Sabırsızlanıyorum.
Ben de.
-İyi misin? -İyiyim.
-Sesin iyi gelmiyor. -İyiyim. Uyuyordum.
-Hastanede nöbetlerim oluyor. -Kusura bakma.
Bütün gece çalışıyorsun, bırakayım da uyu.
Bir de…
Biraz daha para göndereceğim ama havaleyle.
Annenin market alışverişine sen de git. Senin adına olacak.
Tamam mı?
Deneyebilirim ama beni izliyorlar.
Bir fırsatını bulup onu atlat. Kazıdığı şans oyunlarını falan alırken.
Parayı al ve Frank'e verme, tamam mı?
Tamam.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum. Çok.
Hadi dinlen. Sonra konuşuruz.
Sylvie, içeri gel.
-Hoşça kal. -Hoşça kal.
Adım Lena Norris Walton.
Chicago'da avukatlık yapıyorum.
-Hatırlardım. -Kansere yakalanan…
Ama taş gibisin be.
Selam.
Nasıl gidiyor?
-İyi misin? -İyiyim.
-Emin misin? -Ne oldu Jules?
Projemize kızgındın.
Karımı aradı.
Halledebilirim.
Acı çektiğini göreceğim.
-Şeyden emin misin… -Yok, onunla oynamak hoşuma gidiyor.
Tamam.
Ellerini temiz tutmanı söylüyorum hep.
Onun neresi eğlenceli?
Eşin onun kim olduğunu öğrenmek istiyor.
-Biliyorum ki susarsın. -Tabii ki.
İşini yapmayan birkaç kişi var. Onlardan birini söylerim.
Tamam.
Çünkü zalimleşebiliyor.
-Anlamadığım da bu. -Anlıyorsun.
En iyi sen anlıyorsun. Onun tek derdi imaj.
Yok, orasını anlıyorum.
Ama seninle olmaya mecbur değil.
Mecbur. Çünkü çift olarak daha çok hisse alıyoruz.
Şimdi oldu.
Ve boşanırsak…
Varlıklar azalır.
Şimdi anladım.
İmaj demişken ön kapıdan girmen hoş durmuyor.
Sikerler. Kaldırım bizim.
Sen güvenlik şefisin.
Onları neden kovmadın?
Medya algısı.
Sikerler be.
Siktir et.
Kadın kanserli kızından bahsetti falan.
"Umurunda değil." Siktir et bunları.
Hoşuma gitmedi.
Gitsinler.
-Hızını yönetiyorum. -Neyin?
Ne kadar büyüyeceğini görmeliyim.
Bana göre tüm bunlar…
Saçmalık.
Roy, mumu söndüren rüzgâr orman yangını da başlatabilir.
Onları oradan kovdurursam ülke çapında duyulabilir.
Büyük sorun yaşarız. Şu anda siyahlar arasında biliniyor.
Anladın mı? Yerel.
Ve sen de dikkatli olmalısın.
Evet, anlıyorum.
Yalnız ben…
Onunla…
-Görüşmeyi düşünüyorum. -Avukat Lena ile mi?
-Bence bu işi çözebilirim. -Hayır.
Bence bunu yapmana gerek yok.
-Nedenmiş? -Yok, yani bence…
Bu işi babanla Mallory'ye bırak.
Doğru mu anladım?
Benim hakkımda fikrin herkesinki gibi mi?
-İşe yaramazım, ha? -Hayır.
Babanın veya Mallory'nin halletmesi daha iyi olur sadece.
Ne diyorsun?
Hiç.
En iyisi bu olur.
-Halledemez miyim? -Yapma, öyle demiyorum.
Ne diyorsun?
Burayı sen yönetiyorsun. Değil mi?
Evet, o konuda haklısın. Doğru.
Ben biliyorum.
O…
Güzel görünmekten başka hiçbir işe yaramıyor.
Ama tam da istediğin gibi, değil mi?
-Haklısın. -Gördün mü?
İşte ben de bundan bahsediyorum. Tamam mı?
Bir şey patlarsa Mallory kötü görünecek.
Sonra devreye girip işi alırsın. Bundan bahsediyorum.
Senin yönettiğini biliyorum.
Evet, ben yönetiyorum.
-Aynen öyle be. -Evet.
-Ben yönetiyorum.
-Of, bir saniye. -Nereye?
Tuvalete gitmem lazım.
Kafayı bulmak için tuvalete koşuyor. Kahrolası çocuk.
Selam.
Bu saate kadar ağladın mı?
İyiyim.
Gel.
Geçecek.
Hayır, geçmeyecek.
O öldü.
Evet.
Çok şey yaşadık.
Böylesini yaşamadık.
Biliyorum.
Hayır, bilmiyorsun.
Bilmiyorsun.
Kardeşim dışında beni seven tek kızdı.
-Üzülme. -Üzülürüm.
Anlamıyorsun.
Kardeşim annemin beni mağazaya bırakışını gördü.
Annem beni bıraktığında o deli gibi ağlıyordu.
Rain ve kardeşim her şeyimdi.
Şimdi aradığında yalan söylüyorum.
Hemşire olduğumu, iyi olduğumu söylüyorum.
Ne yapıyorum ben?
-Hayatta kalıyorsun. -Ondan fazlasını yapmak istiyorum.
Bu kahrolası insanlar manyak.
Kurtulmak istiyorum.
Bu yüzden parayı almalıyız. Gitmek için.
Onu yapamayacağız.
Öyle deme.
Yapamayacağız.
Şuna ne dersin?
Önce kardeşini alalım.
-Ne? -Evet, biz…
Önce onu alalım, başarısız olursak başka bir şey düşünürüz.
Hayır.
-Bunu yapacaksak onu sonra almalıyız. -Tamam.
Çünkü emin olmalıyız.
Gördün mü? Yapabileceğini düşünüyorsun.
Hiç istemiyorum.
Biliyorum.
Kötü biri de değil.
Kimmie.
Ne?
Rain bunlara çok yumuşak davrandığını söylerdi.
Yumuşak değilim, sadece…
-Bana… -Ne?
Bana büyükbabamı hatırlatıyor. Bana iyi davranan tek adamı.
-O senin büyükbaban değil. -Biliyorum.
Çünkü büyükbabam Rain'i hastanede bırakmazdı.
-Hastanede mi bıraktı? -Büyükbabam sözünü tutardı.
Ne sözü?
Rain'e gideceğine söz verdi.
Gitmedi.
Neden bir yabancıdan istedin?
Çünkü hastaneye götürdüm diye Jules beni Body'ye dövdürdü.
Bunları bilmek istemiyorum.
Artık işin içindesin. Neden korkuyorsun?
Haklısın.
Sıçayım.
Hadi.
Parayı almaya hazırlanalım.
Bunu yapmak istemiyorum.
Hey.
Buradan çıkıp parayı alacağız.
-Acele etmeliyiz. -Ne oldu?
-Tansiyonu düşüyor. -Bir şey yapın.
Yapıyoruz.
-Yok… -Bay Bellarie, lütfen.
Nakledebileceğini söyledin.
Dayan.
-Kurtar onu. -Kenara çek!
Sakın kurtaramayayım deme! Sakın!
Hayatım.
Ina!
-Zor bir sabah mıydı? -Sence?
Daha da zorlaşacak.
Uzun bir avukat görüşmem vardı. Daha fazla şeyle uğraştırma.
Sizce para mı alıyoruz?
-Viral oldu. -Öyle mi?
-Evet. -Bu benim kızım.
Para aldığını ona da söylesenize.
-Anne? -Kanser oldu.
Niye böyle bir şey yapmış?
Yani…
Hiç düşünmüyor.
Onu kontrol altına almalısın.
Bunu nasıl yapacağım acaba Jules?
Avukat Lena'yla konuşmak istiyormuş.
-Ne? -Evet.
Aptal herif.
Ve burayı kendisinin yönettiğini duyurmak istiyor.
Cidden…
O bok burnundan girince daha da salaklaşıyor.
-Onunla evlendin. -Amcamı düşünmen gerekmiyor mu?
Aradım.
-Seni geri aradı mı? -Hayır.
-Bunun bir anlamı yok mu? -Arar.
Çok eminsin galiba.
-Birlikte iş yapıyoruz. -Öyle mi?
Ne tür bir iş?
Güvenlik işleri.
Biliyorsun ki bu kadın uyanırsa…
-Biliyorum. -Konuşmaya başlarsa…
Roy nerede?
-Bir saat önce çıktı. -Burada ne kadar kaldı?
Çok kalmadı.
Kaltak kim?
-Ne? -Yattığı kaltak kim?
Bilmiyorum ama öğreneceğim.
İsim vereceğim.
Annenin burada kalmanı istemesi muhtemelen iyi bir şey.
Umurumda değil
-Charles. -Tamam, bak…
Annemin eve gitmemi istememesi onun sorunu, benim değil.
Hayır. Annen sandığından daha zeki.
-Bilmediğim bir şey mi var? -Hayır.
Varney, emin misin?
Evet.
O zaman bu gece çıkıp eğleneceğim.
-Charles, bir dakika. -Bak…
-Konuşmak istemiyorum. -Charles.
Konuşmaya başladık bile.
Babana her kızdığında dışarı çıkıp aptalca şeyler yapıyorsun.
Buraya gel.
-Gece burada benimle kal. -İstesem seninle olurdum.
-O zaman nereye gittiğini söyle. -Neden?
Belki gelmek isterim.
Gizli geysin, gelmezsin.
-Gizli değil. -Doğru, özelini paylaşmıyordun.
-Hayır, sadece… -Varney, bak.
Bundan hoşlanmıyorum.
Saklanmak istemiyorum. Böyle yaşamamı isteyen kişi babam.
O zaman…
Bana bağlanıp aileme açıklamak istediğinde belki burada bütün gece kalırım.
Ama bu gece kalmam.
Tamam. Peki.
-Üzülmen umurumda değil. -İyi. Eve gidiyorum.
-Lafın bitti mi? -Evet, bitti!
Güzel.
Biten sadece lafım değil.
Her şey bitti. Siktir git Charles.
Varney.
Ne?
Bu kıça geri döneceksin.
Şimdi siktir git.
Ina.
Dayan. Hadi, dayan.
Üç, iki, bir.
Ne oldu?
-Ne oldu? -Üç, iki, bir.
KRİTİK
Ne?
Üzgünüm.
Üzgün müsün?
Nakledebileceğini söylemiştin.
Yanılmışım.
Yanılmış mısın?
Evet.
-Abimi tanıyor musun? -Hayır.
Ölmesine izin verdin.
Hayır!
-Beyefendi! -Ne oldu?
Tamam!
-Tanıyor musun? -Hayır.
-Abimi tanıyor musun? -Hayır, yemin ederim…
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay derim…