Bitti, iptal.
-Onu çıkarmalıyız. -Ne?
-Jules bizi satıyor. -Bin.
Kulüpte de dışarıda da her istediğini yapıyoruz.
Gitmeliyiz.
-Şerefsiz herkesi öldürdü, gördün. -Evet.
Neden sakinsin?
Sana iş teklif etme konusunda güvenilirim.
Seninle konuşmam gerek.
Sabah buraya gel.
Senin gibi kaltaklara ders lazım. Bak.
Sylvie! Hayır!
Kardeşin bana çok kazandıracak.
Kardeşim o benim!
Dur!
Kapıyı aç!
Kay.
…tamam mı?
-Anlamıyorum, nasıl… -Kardeşim mi o?
Kardeşim mi?
-Kardeşim mi? -Hey!
-Bırakın! -Yaklaşmayın.
-Yaklaşamazsınız. -Hadi.
-Kim dediniz? -Kardeşim.
Bellarie ailesi. Yol onların.
-Kim olduğunu düşünüyorsunuz? -Kardeşi Charles Bellarie.
-Ne? -Beni aradı.
-Kim? -Abin.
Niye beni arıyor?
Bilmiyorum dostum.
Birkaç saate yanına gitmemi istedi.
Git o zaman.
Norman, neler oluyor?
Git konuş işte.
Tuzak mı bu?
Bilmiyorum.
Ne oluyor sana böyle?
O ve piçleri karımı öldürdü.
-Ne? -Evet.
Arabayla ezdiler. Sonra ertesi gün hastaneye gelip…
İşini bitirdiler.
Bir dakika Norman. Neden böyle düşündün?
Sen çok zayıf bir adamsın.
-Bence onun yanına gitmemeliyim. -Git konuş.
Hayır Norman. Biliyorsun, abin manyak.
Kimden daha çok korkuyorsun?
Yaptığım tek şey hâkimken daha hafif cezalar vermekti.
-Kendine böyle mi diyorsun? -Gerçek bu.
Gerçek şu.
Para akladığımız striptiz kulübünden sana yüz binlerce dolar ödedik.
O kadınların ve başkalarının üstünden emekli oldun.
O yüzden kapa çeneni!
Norman, telefonda böyle söyleme. Ben…
Sana karımın öldüğünü söyledim, hâlâ sırf kendini düşünüyorsun.
Evet, haklısın. Üzgünüm.
Ne yapacağıma karar vermek istedim.
Onun yanına git!
Emin misin dostum? Çünkü pusu olmasın…
Norman.
Siktir.
Bu ne?
Charles'ın mı?
Bay Bellarie.
-Oğlum mu? -Emin değiliz. Yangını şimdi söndürdük.
Oğlum…
Bu arabayı severdi.
Başka kimseyi yaklaştırmazdı.
Beyefendi… Başınız sağ olsun.
O mu yani?
Henüz bilmiyorlar.
Olanları öğrenmek istiyorum.
Herkesi ara, derhâl evime çağır.
Ayak uyduramıyorsun, öyle mi lan?
Evet.
Sigaramı ver.
Diğer şeye gelince…
Özür dilerim.
Yani onlardan haber almadın mı?
Hayır, depoya gelmediler.
Tamam.
Özür dilerim.
Sorun değil.
Bence parayı aldılar.
Nereden biliyorsun?
Beni biliyorlar, özellikle de sen konusunda nasıl olduğumu.
Bir şey yaptılar.
Onları birkaç kez aradım.
O şerefsiz sürüngen elimdeki her şeyi almaya çalıştı.
Sahip olduğu her şeyi istiyorum.
Biliyorum ve alacağım.
Şirkette hisselerim ve verdiği azıcık maaşım var gerçi.
Koşulların çok da kötü değil.
Pardon.
Tony…
Hepsini istiyorum.
Biliyorum.
Tek umudum ölmesi ve her şeyin oğullarıma kalması.
Yani…
Biliyorsun, bu mümkün.
Anlamıyorsun.
Babası çok zekiydi.
Şirketle, hisselerle ilgili vasiyette o kadar çok koşul var ki
açıklanamayan bir ölüm olursa…
Boş ver.
Bir sürü kural var.
-Hiçbirini bilmiyorum. -Doğru, bilmiyorsun.
Tek bildiğim seni sevdiğim.
Pek tatlısın.
Seviyorum.
Cebimi seviyorsun.
Senin her şeyini seviyorum.
Sonra buradan çıkıp bunları 20 yaşındaki birine söylüyorsun.
O genç karılar senin gibi olamaz.
Doğru, haklısın.
Bunu hatırlasan iyi olur.
Hatırlayacağım.
Sıçayım. Kim arıyor?
Telefonumu ver.
Niye sabahın beşinde arıyor?
-Kim? -Mallory.
Umarım iyi bir şeydir.
-Alo? -Ben Mallory.
Evet, görebiliyorum canım.
Bir kaza oldu.
Charles mı?
-Nereden bildiniz? -Durumu iyi mi?
-Bayan… -İyi mi?
Hayır.
Öldü mü?
Başınız sağ olsun.
Bay Bellarie evinde toplanmamızı istiyor.
Orada mısınız? Alo?
-Bayan Bellarie? -Sonra arayacak.
İyi misin?
Sonunda yaptı.
Kim?
Norman.
Ne yaptı?
Oğlumu öldürdü.
Yaptı.
-Alo? -Varney.
-Efendim? -Ben Mallory.
-İyi misin? -Bir kaza oldu.
-Ne oldu? -Charles…
-Ne oldu ona? -Ne olduğunu henüz bilmiyoruz ama öldü.
Ne?
Araba kazası.
Bir dakika, ne diyorsun?
Bay Bellarie evine gelmeni istiyor. Hepimiz buradayız.
Geliyorum.
Hayır, olamaz. İnanmıyorum.
Sıçayım.
Kimmie, iyi misin?
Kardeşim ellerinde.
Biliyorum.
Onları öldüreceğim.
Kimmie, onları öldüremezsin.
Kardeşim ellerinde Angel!
Biliyorum.
Bana yaptıklarını ona da yapmalarına izin vermem.
Asla.
Biliyorum.
Delinda onu götürdü.
Evet ama ne yapacağız?
Bilmiyorum! Ama onu bulmalıyız, tamam mı?
Tamam.
-Nereye götürdü? -Bilmiyorum.
-Nereye götürmüştür? -Bilmiyorum.
Şu anda dikkat çekmemelisin. Hapse girersin.
Hapse girmek umurumda değil.
Jules'u ara.
-Jules'u arayamam. -Jules'u ara.
Salvo'yu ararım.
Bizi bırakan herif mi? Hayır.
Arabasının hâlini söylemeliyim.
Birini ara işte. Delinda'nın yerini bilen vardır.
Tamam, tamam.
Telesekreter çıkıyor.
-Nereye gideceğimizi biliyorum. -Nereye?
Evine.
Kimin evine?
İhtiyar herifin.
Kimmie, oraya gelemem.
O zaman siktir git.
Peki, tamam. Evi nerede? Söylemen gerekiyor.
Indian Cove'a git.
Bu araba gitmez. Ne hâle getirdin.
-O zaman araba lazım. -Tamam.
Telefon et, başka birini bul.
Kimmie, oraya gitmek istediğini biliyorum ama iyi bir fikir değil.
Sylvie'ye bana yaptıklarını yapamasınlar.
-Ama… -Sür.
Evet ama aklımızı kullanıp düşünmeliyiz.
-Hayır! -Tamam Kimmie, bak.
Şu anda çok duygusalsın, anlıyorum.
Ama tanıdığım en zeki kadınlardansın.
Acele etmeyelim, bir düşünelim.
Herif onları öldürüverdi. Gözümüzün önünde.
Delinda'yı arıyorsun, değil mi?
-Evet. -Peki.
Aklımızı kullanalım.
-Jules. -Bu ne lan böyle?
-Charles mıymış? -Saat bulduk.
Ver o saati.
İncelemeye göndermek istiyorlar.
Görmezlerse bilemezler. Ver.
Delillere eklemek zorundayız.
Ne yazıyor be?
"Charles'a. Sevgiler, Var…"
Sıçayım.
-Neredeydi bu? -Bileğinde.
Ve arabada kurşun delikleri var.
Pusu kurmuşlar.
Ne kadar saklayabilirsin?
Elimizden geleni yaparız ama adli tıp uzmanı biliyor.
Beni aramasını söyle.
Tamam.
Ve üstünü örtmedikleri sürece arabayı verme.
Peki.
Jules.
Ne oldu?
-O mu? -Evet.
Aileye bilgi vermeliyiz.
Charles'la yeni konuşmuştuk.
Ne zaman?
Dün.
Toplantıda.
Kendini topla.
Çünkü görüşmek istiyor.
Sıçayım.
-Ne? -Norman.
Bunu sen mi yaptın?
Karım öldü.
-Birini gönderip öldürdüler. -Çok üzüldüm.
Üzülmedin.
-Nasıl yani? -Onun adamısın.
-Biliyorsun ki bu doğru değil. -Doğru.
Sırf abinle iş yapmak için kurduğumuz her şeyi riske atar mıyım?
Kendim halletmek istedim çünkü tarzım bu.
Kısasa kısas.
Evet ama özensiz oldu.
Ne olmuş yani?
Ben halledebilirdim.
Bir şerefsiz sevdiğimi öldürünce ikilemlere sabrım olmuyor.
Evet. Anlıyorum.
Neyi anlıyorsun?
Hayatında hiçbir şeyi sevmedin ki.
Yapma dostum.
Onun yanına bırakamazdım.
Evet ama kötü oldu.
Saklayacağımız daha çok şey oldu.
Senin işin bu değil mi?
Norman, sakinleşmen gerek.
Dikkat çekmemen gerek.
Saklanmıyorum dostum.
Saklanmanı istemedim.
Ama abinin planını öğrenmemiz lazım.
Abimden korkmana gerek yok ki.
-Niye? -Asıl Olivia'dan korkman gerek.
Olivia mı?
O karı asıl tehlike.
Evet ama sürekli kilisede.
Kiliseye ne kadar gitse de hâlâ sürdürdüğü günahları affolmaz.
Bunu niye şimdi öğreniyorum?
Gerekince öğrendin işte.
Hoşuma gitmedi.
Ben bayılıyorum.
O arabayı yaktım, kül olmasını izledim.
Gülümsetti beni.
Şimdi hepsi toplandı.
Aman, umurumda değil.
Norman, sakinleşmen gerek, tamam mı?
Çok fazla işimiz var.
Harold'ı aramış, birkaç saat içinde gelmesini söylemiş.
Neden?
Bence bir şekilde öğrenmiş.
-Beni mi öğrenmiş? -Her şeyi.
Nasıl?
Harold'dan bilgi isteyecek.
O şişko şerefsiz öterse…
Ben söyledim zaten.
Seni sonra ararım.
Yok.
Benim işim var.
Hayır, yapma.
Bir şey yapma.
-Karım öldü. -Norman.
Norman.
Hiçbir şey umurumda değil.
Sıçayım.
-Calvin. -Buyurun efendim.
Bana birini getirmeni istiyorum.
İyi dinle.
Bununla varamayız.
Sıçayım.
-Bize araba lazım. -Tamam, bir telefon edeceğim.
Gecenin bu saatinde niye arıyorsun?
Anne, ne oldu?
Neden bahsediyorsun?
Sylvie'ye ne oldu?
Arayıp bu saçma lafları etme.
-Anlat. -Kapat telefonu.
Kapına polis mi göndereyim?
Siz niye bu kadar nankörsünüz?
-O taciz mi etti? -Kimmie, biliyorsun ki etmedi.
-Etti yani. -Etmedi.
-Beni etmediği gibi. -Etmedi.
Sylvie gitmek istedi sadece.
16 yaşında gitmek istedi, ha?
Size ne oluyor, anlamıyorum. Adam bana da size de iyi davrandı.
-Onu öldüreceğim. -Saçmalamayı kes.
-Hayır, onu öldüreceğim. -Kararını ver.
-Polis mi çağıracaksın, öldürecek misin? -Öldüreceğim.
-Kimmie… -Sylvie nerede?
Dedim ya, gitti.
-Kiminle? -Bilmiyorum.
Sana ne kadar para verdiler?
Ne diyorsun? Kafan mı iyi?
-Para aldığını biliyorum. -Seninle niye konuşuyorum ki?
Yalan söyledin. Hemşire olduğunu söyledin.
Şimdi bir bok olamadığını görecek.
Striptiz kulübünde kendini satıyorsun.
Onu sattığında söylediler, ha?
Kimse bir şey söylemedi.
Bak, bu gece Sylvie'yi bulamazsam gelip ikinizle de görüşeceğim adiler.
-Angel. -Evet, hemen geliyoruz.
-Araba buldun mu? -Dur.
Gel, oraya ulaşabilirsek arkadaşım arabasını verecek.
Geliyoruz.
-Buyurun efendim. -Teşekkür ederim.
-Kapıya bak. -Peki efendim.
Olabildiğince çabuk geldim.
Ne öğrendin?
Beni oyalama Jules.
Oymuş.
Üzgünüm.
Ne olmuş?
Pusu kurmuşlar gibi duruyor.
Ne?
Hususi yolda pusu mu?
Karısının ezildiği yerde.
Bir dakika. Bundan…
Bundan emin değiliz.
Öyle düşünmüyorsundur, değil mi?
Kadın nereye götürüldü?
Varamadan öldü.
Demek öldü.
Evet.
Norman'ı aradın mı?
Açmıyor. Mesaj bıraktım.
Açmaz tabii.
Olivia Hanım, başınız sağ olsun.
Arabayı gördüm.
Arabaya ateş etmiş, arabayı yakmış.
Arabanın her yeri kurşun dolu.
-Nereden biliyorsun? -Biliyorsun ki kaynaklarım var.
Demek onu vurdurdu.
Eve gitmemesini söylemiştim.
-Bunu biliyor muydun? -Sen de biliyordun, rol yapma.
Pardon ama bilmediğim ne var?
Amcan bir canavar.
Sizce bunu o mu yaptırdı?
Evet, eminim.
Bir dakika, emin değiliz.
Başka bir bilgi mi vereceksin Jules?
-Hayır. -Hayır, vermeyeceksin.
-Sende taşak yok! -Olivia! Lütfen!
Bakın…
Çabalıyordum.
Tanrı'ya gidip dua etmeye çabalıyordum.
Ama siz bu alçak konumda kalmamı istiyorsunuz.
-Bundan nefret ediyorum. -Kendini erdemli göstermeyi kes.
-Erdemli mi? -Evet.
Burada öyle konuşamazsın.
Burası benim evimdi.
Artık değil ve hiç olmayacak.
Lütfen durun. Charles öldü.
Evet, keşke…
Keşke eve gitmeseydi.
-Seni hiç dinlemezdi zaten. -Rica ediyorum…
Jules.
Buyurun efendim.
Kardeşimi bul ve bana getir.
Peki efendim.
Buraya gelmez.
Öyle ya da böyle bunun hesabını verecek.
Gelmez.
Onu buraya getir.
-Gerekirse yaralı olarak. -Hayır.
Bak, olmaz. Ben…
Ben bulmaya çalışayım, konuşayım.
İyi davranmanın zamanı değil.
Oğlumu öldürdü.
Savaştayız lan!
Jules!
Hadi.
Neden öyle bakıyorsun?
Nasıl?
Babamın bakışları gibi.
Roy, yapma.
-Benim ölmemi tercih ederdin, değil mi? -Susacak mısın?
Tercihini söyle.
Evet.
-İyi olurdu. -Kesin şunu.
Bak, ben sadece…
-Lanet olsun Horace! -Hayır.
Sorun yok.
İkiniz de benden hep nefret ettiniz.
Sizden hiçbir bok görmedim. İnanılmaz bir şey.
Hiç umurunuzda olmadım be.
Bencil şerefsiz. Sana her şeyi sunduk.
Baba, arada bir azıcık sevgi göstersen, sarılsan fena olmazdı.
Sen de Charles'a bunları sunmakla meşguldün.
Şimdi öldü.
Bütün hisselerini alabilirsin baba.
Ama bir dakika.
Cinayet olduğundan alamıyorsun, değil mi?
Maddeler bu anlama gelmiyor mu?
Siz ikiniz…
Bok gibi anne babaydınız.
Bok gibi.
İşte bunu diyordum.
Bilerek ıskaladım.
Ama benimle uğraşırsan
bir dahakine ıskalamam.
Tamam.
Dikkat et.
Yok artık.
Müsaadenizle.
-Canım… -Lütfen benimle konuşma.
Tek amacım…
Ben iyiyim.
Lafımı bitireyim Roy.
Ailen seni umursadığımı sansın diye buraya geldim.
Kardeşim öldü, ha?
-Umurunda mı? -Bir daha böyle saçmalama.
Pardon, sadece sordum.
Bazen tam bir kaltak oluyorsun, biliyor musun?
Roy.
Bunun anlamını biliyorsun, değil mi?
-Anlamı ölmüş olması. -Onu demiyorum.
Olumlu tarafından bakarsan onun hisseleri şimdi…
Benim olmayacak.
Senin olacak.
Nasıl?
Maddelere göre bütün hisseler paylaştırılacak.
Cinayet yoksa.
Bir akraba tarafından işlenen bir cinayet yoksa.
-Amcamın yaptığı çok açık. -Bilmiyoruz Roy.
Senden bir şey rica edebilir miyim?
Neymiş o?
Şu anda siktirip gidebilir misin?
Şu anda duygusalsın. Zor, farkındayım. Duygusalsın ama ben halledeceğim.
Halledeceğim.
-Halledeceksin. -Evet.
Siktirip gider misin lütfen?
Hayır Roy çünkü sana sarılacağım ve her anının tadını çıkaracaksın.
-Bu saçmalığın amacı ne? -Sen söyle.
-Bu hikâyenin amacı ne? -Hikâyeden ibaret değil.
Bak…
Hisseler umurumda bile değil.
Boşanırız, istediğini yaparız.
-Paraya, hisselere ihtiyacım yok. -İhtiyacın yok, ha?
Hisseler olmadan ne bok yiyeceksin?
Hiçbir becerin yok.
Yeteneğin yok.
Paraya ihtiyacın var.
Hayır.
-Senin ihtiyacın var. -Hayır.
Senin ihtiyacın var.
Çok üzgünüm. Şimdi sana sarılacağım.
Ve çok sürmeyecek adi herif. Çünkü annenle baban izliyor.
Seni çok sevmiyorum.
-Elinde var mı? -Evet.
-Tamam… -Ama satmam.
-Elinde var mı? -Evet.
Kaç tane var?
Sylvie, mesajımı alınca ara, lütfen.
-Mesajımı alır almaz. -700 dolarım var.
Biliyorum ki sende bir sürü…
Sylvie, aç. Aç hadi.
Ara beni. Mesajımı alınca ara, olur mu?
Tamam mı?
Sylvie?
Ben Rain. Dönebildiniz mi?
Kimmie?
Kardeşimi aldılar.
-Ne? -Evet.
Sylvie'yi mi?
Evet, onu aldılar.
Nasıl?
Body kaltağını öldürdüm.
Kimmie, ne?
Arabayla ezdim.
Nasıl ya?
Sylvie'yi aldılar. Nerede olduğunu bilmiyorum.
Sıçayım.
Onu da mahvetmelerine izin vermem.
Biliyorum.
-Biliyorum, tamam mı? -Kapatıyorum.
-Dur Kimmie. -Artık çok geç.
Evet ama sinirlenince gözün dönüyor.
Artık çok geç.
-Benimle konuş… -Şu anda konuşamam.
Sonra konuşuruz.
Neler olduğunu nereden biliyorsun?
O şerefsizin evine gideceğim şimdi.
Kimin?
Kimmie, lütfen Jules'un evine gitme. Lütfen gitme.
Onun değil, patronunun.
Patronu kim?
Kulübe gelen ihtiyar.
Bir dakika.
Bir dakika, neredesin?
Angel yanında mı?
Evet, araba ayarlamaya çalışıyor.
Onunla konuşayım.
Şu anda konuşamaz, meşgul.
Dur.
Hayır!
Dur.
-Efendim? -Angel, Kimmie orada mı?
Evet, burada.
-Durum ne kadar kötü? -Çok kötü.
Body'yi gerçekten öldürdü mü?
Evet.
Sıçayım.
-Kim gördü? -Kameralar çekmiştir. Motelde oldu.
Siktir.
-Of. Yanına gider misin? -Tamam.
-Hoparlöre al. -Evet, yanındayım. Seni duyuyor.
-Kimmie? -Diyeceğimi dedim.
Bu adam yardım edecek mi?
Evet, konuştum. Yardım edecekmiş.
-Kafa mı buluyorsun? -Hayır.
Kimmie. Kimmie, beni dinle.
O adamın evine gidemezsin, tamam mı?
Konuş benimle.
Neler olduğunu anlat.
Artık umursamıyor.
Angel, Sylvie'yi kim götürdü?
Delinda ve Body.
Tamam. Bak şimdi Kimmie.
-Kimmie! -Ne var Rain?
Delinda'nın evini biliyorum.
Söyle.
Tamam ama o adamın evine gitme.
-Kadının adresini söyle! -Adama gitmeyeceğine söz ver.
Söz. Adresi söyle.
Ne hâle geldiğini biliyorum, deliriyorsun.
Gidip deli deli hareketler yapma.
Rain, söyle hemen. Delinda nerede oturuyor?
Adresi mesaj atacağım.
Ama o adama gitmeyeceğine söz ver.
Mesajı at.
Atacağım.
Telefonu kapatmasak olmaz mı?
-Yürüdü gitti. -Ne?
-Kahretsin, hastaneden çıkmam lazım. -Anlıyorum.
Bu kız sinirlendiğinde…
O kadar sinirlenmesi zor oluyor ama sinirlenince dönüşü yok.
Biliyorum. Gördüm.
Buradan çıkmalıyım.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
-Buraya getirmeye çalış. -Kabul etmez.
O zaman göz kulak ol.
Kapatmalıyım, gidiyor.
Gönderme.
Çabalayacağım.
Kahretsin.
Kimmie.
Ne?
Bize arabasını verecek.
Yavaş gitmeliyiz, çalıntı araç.
O zaman arabayı getir.
Hey, dostum.
Alıyorum.
Varney.
İyi misin?
Ağır geldi.
Evet, ağır.
Ne yapacağımı bilemiyorum…
Bak, burada kalman şart değil.
Şart.
Kalmamı istiyor.
-Onunla konuşabilirim. -Hayır.
Burada olmam önemli.
Ona takım elbise lazım.
Takım elbise mi?
Cenaze için.
Evet.
Evet, şu anda kimse bunları düşünmüyor ama…
Evine gidip alabilirim.
Tamam.
Senden bunu isteyecektim.
Tamam, sorun değil.
Bak, ben daha önce yas tuttum.
Çeşitli görevler edinmenin faydası oluyor.
Belki de haklısın.
Evet.
Hadi, gidip takımı getir.
Tamam.
Yedek anahtarın yerini gösterebilirim.
Bende var.
Sende evinin anahtarı mı var?
Anahtarın yerini biliyorum yani.
Tamam.
Sorun yok Varney.
Sorun var.
Varney, böyle şeyler olur.
O ne demek öyle?
-Bu konuda yapabileceğimiz bir şey yok. -Evet, bunu anlıyorum ama…
-Bak Var… -Düşünsene.
-Bunu kim, neden yaptı? -Varney.
Kendine hâkim ol.
Hadi, takımı getir.
Ne oluyor?
Ne?
-Ne oldu? -Ne oluyor böyle?
-Neden… -Charles.
Ne oldu ki?
Ne oldu? Ne?
Bak, ben senin…
Öldüğünü sanıyordum.
Sıçayım.
-Neden bahsediyorsun? -Araban.
Sıçayım.
Bir striptizci arabamı, saatimi çaldı, uyuşturucu verdi.
Oraya gideceğim ve yıkacağım orayı.
Kafam hâlâ iyi.
Saat kaç?
-Charles. -Ne? Ne oldu?
-Senin… -Niye öldüğümü sandın?
Çünkü araban yandı.
Siktir.
Of be.
-Ne? -Evet.
Arabamı mı yaktı?
Evet.
Arabada ölmüştür. Sıçayım, arabada ölen oymuş.
Of be.
Ne?
Evet.
Arabam kül mü oldu?
Evet. Ve dediğimi duymadın mı?
Adam arabada öldü.
Siktir et şerefsizi. Arabamı çaldı.
-Çok da tatlıydı be. -Ne?
"Nerede oldu?" dedim.
Hususi yolda.
Cüzdanımı da çaldı. Kartlarımı iptal etmeliyim.
-Sıçayım. Telefonum… -Durum ciddi.
-Ne… -Hayır!
Adresimi öğrendi.
Havaya uçtu.
Patlama falan olmadı, ateş açılmış.
Onu sen zannetmişlerdir.
-Of be. -Hedef mi alınmışım?
Evet.
Ona iyi oldu.
Teşekkürler seksi striptizci.
Charles, durum ciddi. Dalga geçiyorsun.
Ciddi olduğunu biliyorum.
Annem amcam konusunda haklıymış.
Resmen başka bir boyuttayım sanki.
-Neyiniz var? -Ailemin hastalıklı olduğunu söylemiştim.
Aile demişken annenle babanı aramam lazım.
Neden?
Çünkü babanın evindeler ve üzülüyorlar.
-Ölmeme mi? -Evet.
İşte buna inanmam.
Charles, ailen seni seviyor.
Ben sadece seni seviyorum.
Evet, anlamıyorsun.
Seviyorlar.
Ve çok üzüldüler.
Avukatsın, değil mi?
-Evet. -Şirketin nasıl bölündüğüne bak.
Charles, bu…
Hayır.
Beni kimse sevmiyor.
Ben seviyorum.
Ailemi kastediyorum.
Hayır.
Bırak arayayım.
Yapma.
Üzüldüklerini düşünüyorsan
biraz daha üzülsünler, değil mi?
Sen delirmişsin.
Siktir.
Rain keşke adresi göndermeseydi.
-Ne? -Ne yapacaksın?
Sence?
-Kimmie. -Angel, bırak beni.
Kimmie, ne oluyor?
Sıçayım.
Ne oluyor lan?
Kardeşim nerede?
Sıçayım!
Sorumu tekrarlamayacağım kaltak!
Kardeşim nerede?
Bırak beni!
Kardeşim nerede Delinda?
-Hey! -Hayır, bırak beni!
Bırak konuşsun!
Bırak beni.
-Bırak beni! -Onu bulmak istiyoruz!
-Yerini söyle! -Bırak beni!
Yerini söyle!
-Bir bok söylemem. -Delinda.
Jules sizi bulduğu anda öldürecek.
Kardeşinin yerini söyle.
-Cehennemde. -Delinda.
Şu kaltağa bak sen.
Kardeşin tecavüze uğrarken neredeydin?
Kendini ne sanıyorsun?
Wonder Woman özentisi adi karı!
-Zavallısın sen! -Kardeşinin yerini söyle!
Tır şoförleri sikiyor.
Şerefsiz!
Ne yaptın sen?
Kimmie.
Gidiyoruz lan.
Hadi!
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay söyle!