Motele gelmen gerek. Polisler geldi. Adli tıp uzmanı bile olabilir.
-Kızın tipini biliyor musun? -Kimmie'ydi.
Gerçekten edinmek istediğin bir düşman mıyım?
Umurumda değil.
Bu ailede sıradan bir gün daha.
Herkes aynı anda konuşmasın.
Beni öldürtmeye çalıştın, ha?
Evi soymaya çalışıyorduk. Kadının yolda olduğunu görmedim.
Delinda ölmüş.
Kontrol altına almışlar.
Sylvie'yi bulmama yardım etmelisin.
Rain, gidiyorum. Dinlemek istemiyorum.
Sıçayım!
Evet.
-Bu kaltak benim iki gözdemi öldürdü, ha? -Evet, öldürmüş.
Tamam.
-Artık bana borçlu. -Ne yapalım?
-Telefonu açmıyor mu? -Hayır.
-Bulun. -Buluruz.
Bulun ve doğruca bana getirin.
Tamamdır.
Tamam.
Karakol ne âlemde?
-Cinayetlere bölge savcısı bakacak. -Sıçayım.
-Ne yapalım? -Delil var mı?
Kameraları aldık. Konuşacak tek kişi de Debo'ydu.
-Debo nerede? -Hapse attırdık.
-Çıkması mümkün mü? -Emri vermen yeter.
Norman'dan önce biz yapalım. Tamam mı?
Yarı zamanlı polis olduğunuzu biliyorum.
-Ama buna odaklanın. -Tamamdır.
-Tamam mı? -Evet.
Bu gece üniformayla kulübe gelin. Seçkin güvenlik olarak.
Tamam.
-Seni de istiyorum Alex. -Tamamdır.
Kaltak karı.
Bulun onu. Hemen şimdi.
Tamamdır.
-Rain ne âlemde? -Hastanede.
Gidin, onunla konuşun. O kaltağın yerini biliyordur.
-Tamam. -Tamam mı?
Alex, sen Track'i kolla.
-Hadi. Tamam mı? -Hadi.
Siktirin gidin buradan.
Kaltak karı.
Bambaşka bir kaltak.
-Günaydın. -Selam.
-Sağ ol. -Ne oldu?
Sorun kalmadı.
Emin misin?
Evet.
Tamam. Bize yemek hazırlıyorum.
Aç değilim.
Bu kahveyi içsem yeter.
Tamam, yapabileceğim başka bir şey var mı?
Hayır.
Burada otur, güzelliğini göster.
Bunu yapabilirim işte.
E, söyleyecek misin?
-Olivia. -Oyalama beni.
-Onlardan… -Söyle işte.
Onlardan haber almadım.
-Onu soydular mı yani? -Evet.
Onunla depoda buluşacaklardı, değil mi?
Evet.
Ve vurup soygun süsü vereceklerdi.
Evet.
Emin misin?
Haber alamadım. Aramadılar.
Bak…
Bu şerefsize tuzak kurmada yardımını istedim.
Biliyorsun, nasıl göründüğü önemliydi.
Ama sen bunu yaptın.
Yemin ederim, en iyi adamlarımı gönderdim.
-Tabii. -Yemin ederim.
İnsan zengin olunca güvenmesi zor oluyor.
Evet ama yemin ederim, ben bir şey yapmadım.
Biliyor musun? Seninle yatmayı çok özleyeceğim.
Olivia, lütfen.
Bana ihanet ettin mi?
Hayır.
-Hayır, yemin ederim. -Bence ihanet ettin.
Yemin ederim.
Horace niye hiçbir şey olmamış gibi etrafta dolanıyordu?
Ben… Bilmiyorum.
-Peki. -Bana bir şans daha verir misin?
Hayır.
Hayatım, çözebilirim.
-Horace benim yaptığımı öğrenirse çok… -Biliyorum.
O zaman sıçıp batırmamanın önemini de biliyordun.
Hüzünlü vedaları sevmediğimi de biliyorsun.
Olivia…
Yalvarmaya başlama. Biliyorsun, bana sökmez.
Ama çözebilirim.
Şimdi beni sinirlendirmeye başladın.
Tamam.
İşlerin nasıl döndüğünü biliyorsun. Torbaya girmen gerektiğini biliyorsun.
Yok, dur…
Titremeyi kes.
-Sen… -Torbaya gir.
-Bunu gerçekten yapacak mısın? -Evet.
Çok şey biliyorsun.
Üzgünüm. Pekâlâ.
Hadi. Hoppala.
Hadi, gir torbaya. Hadi, hadi ama.
-Gir lan şu torbaya! -Özür dilerim!
Gir şu torbaya!
Kaldır kıçını.
Hadi lan.
Hadi. Titremeyi de kes.
Özür dilerim.
Hadi, kapatacak mısın lan?
Lütfen hayatım, lütfen.
Bir daha "lütfen" dersen var ya…
Kapat şu torbayı!
Evet, işte böyle.
Rakamlar bunlar. Çıkarım yapabildiniz mi?
-Açıkla. -Siz hâkim hissedarsınız.
Ama kardeşinizin, eski eşinizin ve oğullarınızın da oy hakkı var.
Bunları biliyorum.
Açıkları öğrenmek istiyorum.
Babanız bu vasiyeti yazarken kurnazlık etmiş.
Vasiyete göre ağır suçtan hüküm giyen kişi hisselerini kaybediyor.
İşte o kısım.
-Neyi öğrenmek istiyorsunuz? -Ağır suç.
-Ne tür suçlar? -B sınıfı suçlar.
Adam öldürme, soygun gibi.
Yani diyelim ki birisi suç örgütü yönetiyorsa…
Kesinlikle bu sınıfta.
Teşekkürler.
Yardımcı olabileceğim başka bir şey var mı?
Hayır, yardımcı oldun.
Paylaşmak ister misiniz?
Neyi?
Fikirlerinizi.
-İstesem paylaşırdım. -Evet efendim, doğru.
Çıkabilirsin.
Teşekkürler efendim.
Nasıl…
-Buyurun. -Sana bir gencin fotoğrafını gönderdim.
-Angel adını kullanıyor. -Evet efendim.
-Tanıyor musun? -Hayır efendim, nereden tanıyayım?
-Polislerinden tanıyan var mı? -Hayır.
-Tanıştığımızı sanmıyorum. -Anladım.
Bir sorun mu var?
-Bulabileceğini düşünüyor musun? -Eminim.
Tamam. Galiba çalıntı araba kullanıyor. Plaka, marka ve modelini gönderdim.
Ona ne yapmamı istersiniz?
Hastanede binamı ziyaret ettiğimde saatimi çaldığını düşünüyorum.
-İcabına bakarım. -Hayır.
Sadece konuşmak istiyorum.
Tamam. Nerede?
Bulunca haber verirsin.
Peki efendim.
Hayır.
-Nereye sevk edildi? -Bilmiyorum.
-Nasıl bilmezsin? -Bilmiyorum. Geldiler, gizli saklı oldu.
Sen var ya…
Sıçayım.
-Karşıma çıkacak mısınız? -Siktir git.
-Ciddi misiniz? -Selam.
Sana bir plaka ve telefon numarası gönderdim.
Angel'ın mı?
Evet.
-Kaçıyor mu? -Hayır.
-Ama bulmam gerek. -Tamam.
Çünkü çok garip bir telefon aldım.
Ne konuda?
-Bulunca beni ara. -Tamam.
Şehirdeki tüm plaka okuma kameraları buna çalışsın.
Tamam.
Rain ne âlemde?
-Götürmüşler. -Ne diyorsun sen?
Başka hastaneye. Yerini bilmiyoruz.
-Götürdüklerini nasıl bilmezsin? -Özür dilerim.
-Dikkatsizlik mi yapıyorsun? -Hayır.
Rain'i bulacaksın.
Anladın mı?
-Kaltak Kimmie ile birliktedir. -Halledeceğim efendim.
-Ne oluyor? Beceriksiz herifler. -Tabii efendim.
Yani halledeceğiz efendim.
Kahretsin.
-Kızdı mı? -Çok. İnanamazsın.
Öyledir.
Kimmie'den ipucu var mı?
Hayır ama Jules haklıysa kız Rain ile birlikte.
Bütün bağlantılarını ara.
Tamamdır, uğraşacağım.
Hadi.
Selam.
Ne oluyor be?
Sana da merhaba.
-Arabanın evimde görülmesini istemiyordun. -"Geceleri" dedim.
Babanın evindeydim.
Ölümümü mü kutluyor?
Hayır, kimse öyle yapmıyor. Hadi, kes şunu.
Tabii.
Seninle bir şey konuşmam gerek.
Varney, daha fazla saçmalık duymak istemiyorum.
Mecbursun.
Bence baban bir şeyler çeviriyor.
Ne gibi?
Vasiyetteki kısıtlamalarla, ne yapabileceğiyle ilgili
bir sürü soru soruyor.
-Ne amaçla? -Yani, baban…
Varney, buraya gelip düşünceni söylememek olmaz.
Yoruldum.
Lambo'mu kaybettim.
İçinde ölen adamdan bahsetmiyorum bile. Önemi yok.
Ciddi misin?
Söyleyeceğini söyle.
Bence baban seni, anneni ve abini vasiyetten çıkarmaya çalışıyor.
-Ama yapamayacağından… -Doğru, yapamaz.
Ama şu da var…
Ne var?
Hisseleri artırabilir.
-Nasıl? -Diyelim ki içinizden birine dava açıldı.
-Hepimizin hukuk şeyleri var. -Ama sen dikkatli olmalısın.
Bir şey yapmıyorum ki.
Ama hayatı uçlarda yaşıyorsun.
Bunun suç olmadığını hatırlıyorum.
Peki, anlayacağın dilde söyleyeyim dostum.
Diyelim ki kokain almaya çalışırken bir operasyona karıştın.
Ne olur?
Benim torbacım sabit. Haberi olur.
-Charles, dikkatli olmalısın. -Tamam.
Uyarı için sağ ol.
Bunu ciddiye almalısın, biliyorsun.
-Evet ama almayacağım. -Peki.
"Uyarmadın" deme.
Uyardın.
Tamam.
-Şimdi gidebilirsin. -Niye uğraşıyorum ki?
İyi.
-Efendim? -Merhaba. Nasılsın?
Nerede o şerefsiz?
-Kim? -Debo.
Bana getirilsin.
-Bunu konuşmuştuk. -Jules…
-Başka bir sorun var. -Onu istiyorum.
Beni dinleyecek kadar sakin kalır mısın?
-Ne? -Abin, Harold'a bir şey söylemiş mi?
Konuşmadım.
Onu ziyaret etmelisin.
-Neden? -Çünkü çok garip bir telefon aldım.
Bir genci bulmamı istiyor.
Gencin adını, plakasını verdi.
-Ne olmuş? -Kulüpte çalışan biri.
-Ne? -Dominikli bir genç.
Sıçayım.
-Dominikli kadınlara bayılır. -Yok. Erkek bu.
-Ne? -Evet.
Sıçayım.
-Ne dedi? -"Bul" dedi sadece.
Saatini çalmış.
Kahretsin, çocuğa acıdım.
-Neden? -Saatlere karıma verdiğim değeri verir.
Debo nerede?
-İcabına baktım. -Hakkında her şeyi öğrenmek istiyorum.
-Bana güvenmiyor musun? -Konu eşim, kimseye güvenmem.
Bak Norman, çözüldü, tamam mı? Önümüze bakalım.
Önümüze mi bakalım? Benim karım öldü lan.
-Norman… -Siktir git!
-Önüme bakmıyorum! -Bak, öyle demek istemedim.
Kendim yapacağım. Kendim bulacağım.
Yani…
Herif öldü.
-Tam işine gelecek şekilde, ha? -Hayır.
-Bana cidden güvenmiyorsun. -Yok, yok.
Çok işine geldi şerefsiz.
Yapma Norman.
Moralin bozuk ama sakinleşmen gerek, tamam mı?
Ve abinle konuşmalısın.
Tamam mı? Bu Harold meselesinden kıllandım.
Benim karım öldü,
sen bunu önemsemiyorsun.
Öyle demedim. Sadece diyorum ki mutlaka…
Norman. Ah Norman.
Müthiş.
Açsana telefonumu.
Pardon.
Beauty in Black, Bayan Bellarie'nin telefonu. Kimsiniz?
Lena Norris Walton mı?
Anladım, bir dakika lütfen.
Çıkabilirsin.
Bu zevki kime borçluyum?
Dün gece kocanla dediklerinizi düşündüm.
Bu ne demek?
İş teklifini diyorum.
-Fikrini değiştireceğini biliyordum. -Değiştirmedim.
-Niye arıyorsun? -Şunu söylemek için.
Televizyondaki reklamlarım sayesinde davacı sayım 64'e çıktı.
-Öyle mi? -Evet.
Uzlaşmayı konuşmak istemediğine emin misin?
Neden kayınpederim ya da kocamla değil, benimle konuşuyorsun?
Yapma, biliyoruz ki patron sensin.
-Doğru. -Evet.
Kocan çok zor biri.
Telefonda konuştuğum bu hanım da çok zor.
İşler çok çirkinleşecek.
Çirkinleşti zaten.
Hayır, ben daha başlamadım.
İstediğini yap.
Ciddiye almıyorsun.
Hukuk ekibimizle konuşmalısın. Ve şirketimizin avukatıyla.
Bence oradaki en mantıklı kişisin.
Lena.
Meseleyi ortadan kaldırabiliriz.
Duyuyor musun?
Neyi?
Ambulansı, sirenleri.
Orada müvekkil kovala, telefonumdan siktir git.
Ehliyet, ruhsat var mı?
Evet ama arkadaşımın aracı bu.
Onu sormadım.
Yani, ehliyetim var. Ruhsatım da şurada olacaktı.
-Silah! -Durun! Hayır!
-Dur. -Tamam.
-İn! -Tamam.
Eline ne oldu?
Abin yaptı dostum.
Ne yaptı?
Beni tehdit etti.
Ne konuda?
Bana bir sürü soru sordu.
Ne konuda?
Sen ve Jules hakkında.
Ne tür sorular?
Ne üstünde çalıştığını, sana güvenip güvenmediğimi sordu.
-Ne dedin? -Neden bahsettiğini anlamadığımı söyledim.
-Yalan mı bu? -Hayır.
Hayır, yemin ederim.
Yüzüme bakamıyorsun bile. Yalan söylediğin kesin.
Yalan değil.
-Harold! -Ben…
O saçmalık yüzünden bu parayı riske atar mıyım hiç?
Doğru mu bu sözler?
Norman, beni ne zamandır tanıyorsun?
Tamam.
Doğruyu söylüyorum.
Tamam.
Karını kaybetmişsin. Çok üzüldüm.
Ben de.
Yardımcı olabileceğim bir şey var mı?
İşlemler falan?
Yok, gerek yok.
Emin misin dostum?
Ben senin arkadaşınım. Yanındayım.
Bir şeye ihtiyacım yok.
Tamam.
İçki ister misin?
Var ya…
Burbon güzel olurdu.
-Açmak istersen… -Yok, mesaj geldi.
Mesajlarını okumalısın.
Sonra bakarım. Burada seninle olmak istiyorum.
Mesajlarına bak.
Hayır, hayır.
Norman.
Üniversiteye giden kızın, değil mi?
Norman, lütfen.
Sana bir kez daha soracağım.
Yemin ederim…
Ona hiçbir şey söylemedim.
Tek bir şey duyarsam…
Biliyorum.
Bu yüzden bir şey söylemedim işte.
Yemin ederim.
Yemin ederim. Lütfen.
Lütfen dostum.
İçkini iç.
İçinde bir şey yok. Merak etme.
Biliyor musun?
Karım öldüğünden beri…
…hiçbir şeyin önemi yok.
Hiçbir şeyin.
Bunu anlayabiliyorum.
Kızım da benim her şeyim.
Eminim öyledir.
Hayata içelim.
Hayata.
Şerefe.
Roy.
-Gel. Nereye gidiyorsun? -Yemeğe.
-Gel. -Ne var?
Bende kokain kalmadı, sende akıl.
Ne var?
-Lena'yla mı görüşeceksin? -Neden bahsediyorsun?
Roy, o kadın yılan.
O zaman buraya çok iyi uyar.
Görüyor musun?
Viral oldu.
Eylemcilerle tartışma videon.
Ne olmuş?
-Buranın çöktüğünü mü görmek istiyorsun? -Hayır, senin çöktüğünü.
-Daha şey olsana… -Yattığın adam gibi?
Yattığım adamlar gibi.
Onlar zeki ve şirket yönetmeyi biliyorlar Roy.
-Onu bulduğumda… -Ona ne yapacaksın?
Beni tanımıyorsun.
Babanın sözünden çıkmadığını biliyorum.
Peki.
Lena'yla görüşmeye gitme. Gidersen babana söylerim.
-Sekiz yaşında mıyım ben? -Hayır.
Sekiz yaşındakiler daha mantıklıdır.
Siktir git.
Roy.
Calvin.
-Buyurun efendim. -Peşinden git.
Şey, biz…
-Ne? -Şoförüyle iletişim hâlindeyiz.
-Bu ne demek? -Gittiği yerleri bize söylüyor.
-Jules'a mı? -Ben konuşabiliyorum.
-Ve Jules'a mı söylüyorsun? -Evet.
Onu takip etmeni istiyorum.
Ben sizin için buradayım.
-Talimatlara karşı mı geliyorsun? -Sizi bırakmam gerekecekse.
Yanınızda olmak istiyorum.
-İşin gücün yalan. -Sana o zamandan beri deli oluyorum…
Siktir git buradan.
-Amacım… -Dışarı.
-Peki efendim. -Derhâl.
-Azdım böyle. -Bu saçma lafları kes.
Özür dilerim, moralini bozdum.
Lütfen ağlama. Ağlarsan da…
…gözyaşlarını sil.
-Bu ne be? -Geçen geceki iç çamaşırın.
Selam. Seninle konuşabilir miyim?
Çalışıyorum.
Lütfen.
Ne istiyorsun?
Özür dilerim.
-Peki. -Böyle yapma, lütfen.
Bak, her şey için özür dilerim. Hepsi için. Ben…
Seni özlüyorum, tamam mı?
Tamam.
-Kes şunu. Onunla bunu yapmaya mecburdum. -Ben de.
-Sen yaptığın şeye mecbur değildin. -Evet ama istedim.
-Amacın bana acı çektirmek. -İstemiyorsan bakma.
-Calvin, çok uğraşıyorum… -Gillian, git başımdan.
-Onunla takılmayı kes. -Yoksa?
-Söylerim. -Kime?
Kocasına aptal herif.
Söyle.
Jules bu yaptıklarını öğrenirse…
Gidecek misin başımdan?
Benden bu kadar mı nefret ediyorsun?
Bunu sen kendine yaptın.
-Ne yaptım ki? -Sessiz ol.
Git.
Sabrımı taşırma.
İnsan "Bir şey yapacağım" diyorsa yapar. Duyuruyla kalmaz. Yap hadi.
Siktir git.
-Şuradan. -Tamam.
-Hey, durun. -Kes lan, kes sesini!
Hey, durun. Beni dinleyin.
Durun!
Durun! Sıçayım.
Durun!
Durun.
Durun!
Siktir!
Durun.
Sıçayım.
-Seni gördüğüme sevindim. -Öyle mi?
-Evet, hapse gireceğimi sanıyordum. -Gireceksin.
İstemezsen girmem.
Kontağı kapat, duyamıyorum.
Siktir!
Kim olduğumu biliyor musun?
-Erkeğimsin, değil mi? -Senin gibi 50 tane bulurum.
Evet ama beni istiyorsun, değil mi?
-Beni istiyorsun. -Seni, ha?
Saatimi çalan çulsuz herifi?
Biliyorum. Özür dilerim. Bir daha olmayacak, söz.
O ev neydi, biliyor musun?
-Hangi ev? -Seni götürdüğüm ev.
Bilmiyorum.
Seni ve Kimmie'yi oraya yerleştirecektim.
Gerçekten mi?
-Tek yapman gereken benimle ilgilenmekti. -İlgilenebilirim.
O tren kaçtı. Sana güvenmiyorum.
Bir daha olmayacak, söz veriyorum.
Olmayacağını biliyorum. Kelepçelisin.
Evet, kelepçeliyim. Ama dersimi de aldım. Gerçekten.
-Aldın, ha? -Evet. Yemin ederim.
Kimmie hakkında ne biliyorsun?
-Nasıl yani? -Her şeyi bilmem gerek.
Ne istiyorsan anlatırım.
-Güvenilir mi? -Evet.
Evet, güvenilir. Çok dürüst ve…
-Yani… -Bir fahişeye göre.
Hayır, istemeden bulaştı.
Jules beni bulaştırdı, ben de Kimmie'yi.
Boktan işler. Ama Kimmie güvenilir biri.
Bana her şeyi anlatmanı istiyorum.
Ne istiyorsan anlatırım.
-Selam. -Merhaba.
-Oturabilir miyim? -Evet. Otur.
Evet… Seni aradı mı?
Lena mı? Evet, aradı.
Peki. Ne dedi?
Diğer davacılardan bahsetti.
-Ne yapacağız? -Onunla buluşacağım.
-Uzlaşmayı mı konuşacaksın? -Elindekileri öğreneceğim.
-Tamam. -Başka bir duruşma avukatı tutmalısın.
-Sen de yapıyordun. -Evet.
Ama onları çok korkutacak biri lazım.
Maliyeti ne olur?
Lawson, Wright ve Mason.
-Evet. -En iyisi onlar.
Kim olduklarını çok iyi biliyorum.
Ve?
Pahalılar.
Evet, pahalılar.
Bana rakamları getir, yönetim kuruluna sunayım.
Tamam.
Seninle başka bir şeyi konuşmam gerek.
Peki.
Nedir?
Bence kayınpederinle konuşman gerek.
Ne konuda?
Vasiyetteki koşullarla ilgili bir sürü soru sordu.
Tamam. Ne olmuş?
-Ona ihanet ediyormuşum gibi hissediyorum. -Söyle.
Bence onunla bir konuş.
Bu dediklerimi söyleme lütfen.
-Söylemem. -Tamam.
Gecikme.
-O kadar kötü mü? -Erken olması daha iyi.
-Tamam. Teşekkürler. -Ne demek.
-Avukat Varney, ben… -Evet?
Yaptığın her şeyi takdir ediyorum.
-Tabii. -Sağ ol.
Gittiğimi mi sandın?
-Bay… -"Bay" deme bana.
Burada ne işin var?
Sensin.
-Roy. -Karımı mı beceriyorsun lan?
-Bakın efendim… -Yok, sensin.
-Roy, durmalısın. -Hayır.
Kovuldun lan.
Efendim, ben…
Kovuldun dostum.
Bakın, ben…
-Otoparkta buluşalım. -Nasıl?
-Otoparka gel orospu çocuğu. -Gelmeyecek.
Baban bunu duyarsa…
Duyarsa mı? Ben söylerim.
Bu kas yığını hakkındaki gerçeği öğrenir, sonra da postalar.
-Yapacağı şey bu. -Roy.
Gidiyorsun.
Bak Roy…
-Mallory… -Sorun yok.
-Ama bir şey yapmadım. -Merak etme, sorun yok.
Ben halledeceğim. İşine her zamanki gibi devam et.
Tamam.
-Alo? -Kimmie.
-Ne var? -Kaç kere aradım.
Bekliyorum, odaya gireceğim şimdi.
Bence girme.
-Onun için çok geç. -Ne yapacaksın?
-Dedim ya, Sylvie'nin yerini öğreneceğim. -Bir dakika.
Ben biraz düşündüm. Ya gerçekten haberi yoksa?
Nasıl olur? Adamı herifin evine girerken gördüm.
Ama "Haberi yokmuş gibiydi" dedin.
Belki yoktur.
Rain, bu şerefsizler benimle oynuyor.
Kimmie, bunu doğru şekilde yapmazsan kardeşini bir daha göremezsin.
-Öyle deme. -Ama sakin olman lazım.
Neler oluyor, biliyorsun.
-Rain. -Tamam, otele geliyorum o zaman.
-Ne? -Evet.
-Yanına geleceğim. -Hastaneden çıkamazsın.
Bir şey yapmalıyım. Sana izin veremem.
-Rain, çıkamazsın. -Bünyemde çok ağrı kesici var, iyiyim.
-Çıkacak mısın? -Evet.
Umurumda değil. Seni orada bırakmam.
-Lütfen orada kal. -Buraya geliyor musun?
Görüşmek istiyor.
Peki ama kuralına göre oynaman gerek. Kuralına göre oyna.
-Tamam. -Şimdi buraya gel.
Önce bir konuşalım, sonra git.
-Geliyorum. -Geliyor musun?
Tamam.
-Buraya geleceğine söz ver. -Söz.
Kimmie, yemin ederim, bir saat içinde burada olmazsan
hastaneden çıkarım ve otele gelirim.
Geliyorum, tamam mı?
-Hemen gel. -Of be! Tamam.
Dur.
Kapıma öyle vurma.
Bu kılık ne be?
Sağır mısın lan?
Kardeşim nerede?
-Ne? -Kardeşim nerede?
-Neden bahsediyorsun? -Kardeşim nerede?
"Kardeşim" diyorsun da anlamıyorum. Neden bahsediyorsun?
-Bak, kafan iyi olabilir ama odaklan. -Kafam iyi, ha? Peki.
Sen de giyim kuşamına odaklan. Bu ne böyle?
Roy…
Ne dedin sen?
Roy Bellarie.
Bunu kim söyledi?
Tek bir kez daha soracağım ve sabrım kalmadı.
-Adımı kim söyledi lan? -Tanrım.
Karın Mallory, baban Horace. Beauty in Black'in patronusun.
-Tehdit mi bu? -Kardeşimi bulmak istiyorum.
"Kardeşim" deyip duruyorsun. Kaybolan aptal kardeşini bilmiyorum.
Bilmezsin tabii.
Bu bilgi senin gibi bir aptala verilmez. Jules'u ara.
Tekrarlamayacağım. Adımı nereden biliyorsun?
Dur…
Şimdi anladım. Karımı böyle aradın.
Jules'u ara.
Sen kafayı yedin herhâlde.
Kimin baskın olduğunu unuttun mu?
-Sen misin sence? -Benim.
-Öyle mi sanıyorsun? -Biliyorum…
Sen kendini ne sanıyorsun lan?
Aptal. Kendini ne sanıyorsun?
Hakkını vereyim, sert vuruyorsun.
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay n.