Ta szmata zabiła moje dwie suki?
Miałeś mi pomóc załatwić tego skurwiela,
a robisz coś takiego?
Będzie mi brakowało ruchania z tobą.
Wysłałem ci zdjęcie dzieciaka. Nazywa się Angel. Chcę z nim pogadać.
Dokumenty proszę.
Znajdź Rain. Pewnie jest z tą suką Kimmie.
Twój ojciec próbuje wygryźć ciebie, twoją matkę i brata z testamentu.
Nic mu nie mówiłem.
- Co tu robisz? - Pieprzysz moją żonę?
Jeszcze raz spytam. Nie mam więcej cierpliwości.
Cholera.
Kurde.
Ale bajzel.
Kimmie to zrobiła?
Tak.
Jak jakaś twardzielka.
Tak. Cholera.
Co mówił prokurator?
Nie wiem. Jules z nią rozmawiał.
Co się stało, że tak ją zastrzeliła?
Wiesz, jak je traktują.
A niby jak je traktują?
- Weź nie pierdol. - Co masz na myśli?
Daj spokój. Wiesz, jak jest.
Nic nie widzę i nic nie wiem.
Zgarniam tylko hajs i siedzę cicho.
Spieprzyła, kiedy porwała jej siostrę.
Mówiłem, że to zły pomysł.
Cóż…
teraz wie.
Tak…
Tak.
Chodź. Spadamy stąd.
Musimy znaleźć coś dla Julesa.
Niczego nie znajdziemy. Spójrz na ten syf.
Cholera.
Co?
Co jest?
Dzwoni Jules.
Cholera. Odbierz.
- Halo? - Co się dzieje?
Jesteśmy, szefie.
Niezły bajzel.
Zawsze była syfiarą.
Tak, ale szukamy czegoś.
A co z Angelem?
Przykro mi, miał przy sobie szyfrator.
Bo wie, że Horace go zabije.
Tak.
Jak myślisz, o co chodziło?
Sam mówiłeś, że nic nie wiemy.
Dobra.
Dowiedzcie się, ile możecie, i wracajcie do klubu.
Robi się.
Co mówił?
Nic. Musimy coś znaleźć.
Jak mamy coś tu znaleźć?
Nasi ludzie już tu byli.
Spadam.
Kurde.
Cholera.
I tyle?
To wszystko.
Sam jesteś sobie winny.
Dałem się w to wplątać i je też w to wplątałem.
Powiedz, czemu mam pozwolić ci żyć.
Proszę. Zrobię, co zechcesz, obiecuję.
„Proszę” nie jest odpowiedzią.
Obiecuję, stary.
Daj spokój.
Nawet cię to nie kręci.
Nie, ale dla ciebie tak.
Nie. Tylko w zamian za życie.
Tak, zrobię to za życie.
Nie.
- Proszę. - Słuchaj…
Mogłeś być w naprawdę dobrej sytuacji.
Chcę tego, naprawdę.
- Chcę tego. - Tak.
Nie.
Chciałeś mnie okraść.
Nie. Nie wiem, kim byli ci kolesie.
- Moi ludzie nawet się nie pojawili. - Wiem.
- Wiesz? - Tak.
Wiem, że nie byli z tobą.
Widzisz?
Ale próbowałeś mnie okraść.
Nie.
Chcę tylko lepszego życia.
Mam dziecko.
Chcę tylko ich spłacić i wygrzebać się z tego gówna.
Jak Kimmie i Rain. Chcemy wolności.
Proszę.
To wszystko dzieje się w klubie?
Tak.
Jeśli pójdę do Rain,
powie mi to samo, co ty?
Nie.
Nie?
Nie, Rain jest lojalna na zabój. Nic ci nie powie.
A ty jesteś szmatą, która wszystko wygada.
Chciałeś mnie zabić.
Nie wiem, dlaczego tak mi się podobasz.
To chyba dobrze, nie?
Więc daj spokój.
No weź.
Szkoda zabić taką ładną buźkę.
Proszę, nie.
Dokąd idziesz?
Cholera.
- Czego chcesz? - Muszę wejść.
- Mówiłeś, że nie przyjdziesz. - To poważna sprawa. Z drogi.
Cholera.
Kurwa.
Stary.
Czego chcesz?
Twój brat pewnie powie twojemu ojcu.
- O nas? - Nie, o mnie i Mallory.
O tobie i Mallory?
Nie patrz tak na mnie.
Po prostu oskarżył mnie o sypianie z Mallory.
- Naprawdę? - Tak.
Co tu robisz?
Musiałem ci powiedzieć.
Więc chciałeś mi się wyspowiadać?
Co ty pierdolisz?
Pieprzysz Mallory.
Nie.
- Varney… - Daj spokój.
Charles, znasz mnie.
- Znam. - Tak.
Wiem, że zrobisz wszystko, żeby być do przodu.
Co to ma znaczyć, do cholery?
Że nie wierzę, że nie pieprzysz żony mojego brata.
Serio w to wierzysz?
Tak.
Dobrze. Zapytaj ją.
Dobra.
Nie pytaj.
Nie rób tego, bo będzie się zastanawiać, po co pytasz.
Chcę wiedzieć, więc…
Już wiesz, bo ci powiedziałem.
To nic nie znaczy.
Naprawdę tak myślisz?
Wybacz, rucham coś w drugim pokoju, więc…
Wynocha.
- Charles. - Posłuchaj.
Próbuję skończyć bzykanie.
Potem wrócę do klubu,
żeby dowiedzieć się, kto, kurwa, ukradł mi samochód.
Nigdzie nie idę.
No to stój tam.
Charles…
kto tam jest?
Posłuchaj.
Charles.
Na czym skończyliśmy…
kochasiu?
Kurwa.
Tak.
Cholera. Wystraszyłeś mnie, głupi skurwielu.
Widziałem, jak wchodzisz. Zdejmiesz to?
- Co? - Kajdanki.
- Co się stało? - Skuli mnie.
- Kluczyki mam w torbie. - Gdzie?
- W tamtej jebanej torbie. - Boże.
Jakie fikuśne…
Cholera.
Zrób to.
Proszę.
- Muszę lecieć. - Co się stało?
- Muszę znaleźć siostrę. - Wiesz, gdzie jest?
Nie.
- Ale ją znajdę. - Kimmie, czekaj.
Co?
Schowaj się.
Nie. Pod łóżkiem czy coś.
- Angelu. - Tak?
Co się dzieje?
Nic. A co?
Czy to nie mieszkanie Kimmie?
Tak.
To co tutaj robisz?
Pomieszkuję tu.
Gdzie ona jest?
Nie wiem.
Wiesz, że zabiła dwie osoby?
Nie wiem…
Nie wiem, co robiła ani nic.
No już, gnojku.
Nie pogrywaj. Wiesz coś.
Wiem.
Więc…
gdzie ona jest?
Jest…
Mówiła, że się stąd wyrwie.
Jest pod łóżkiem?
Możesz sprawdzić.
Teraz to już bez znaczenia.
Tak.
Chodź tu, gnojku.
Czego chciał ten stary?
Co? Kto?
Nie każ mi się powtarzać.
Horace, ten staruch?
Tak.
Ukradłem mu zegarek.
Jak to zrobiłeś?
No…
Odwiedzałem kogoś w szpitalu.
W którym?
Stanley Heart.
Na wypasie.
Tak.
Zobaczyłem go w windzie i mu go buchnąłem.
Serio?
Tak.
Kogo odwiedzałeś?
Poszedłem ukraść parę rzeczy.
Znasz mnie.
Serio?
Tak.
Chyba mnie, kurwa, okłamujesz.
Przysięgam, że nie.
Czyli go nie znasz?
Nigdy wcześniej go nie spotkałem.
Dobra.
Muszę wziąć prysznic przed pójściem do klubu…
Muszę cię spłacić, Jules.
Że co?
Muszę cię spłacić.
Zajmij się tym.
Dobra.
Cholera.
Kurwa.
- Muszę spadać. - Poczekaj.
Skurwysyn strzelał w łóżko. Ciesz się, że nie w to.
Wiem.
- Hej. - Kimmie.
Co, robisz mnie w wała?
Nie. Nie robię.
Czemu nie przyszłaś?
- Nie mogłam. - Byłaś tam?
Tak.
Kimmie.
Co zrobiłaś?
Wypchnęłam go przez okno.
Co?
Ciągle robią mnie w chuja.
Nie mówią, gdzie jest moja siostra.
Wiesz co?
Wychodzę ze szpitala. Muszę znaleźć lekarza.
Nie możesz wyjść, Rain.
Nie mogę cię zostawić samej.
Nie.
To ty chodź tu.
Nie mogę teraz.
Jestem w motelu.
Albo Jules mnie obserwuje,
albo wysłał kogoś, żeby na mnie czekał.
Pojebane gówno.
Mogę jakoś pomóc?
Cześć.
Tak, John.
Nie musisz przyjeżdżać. Oddzwonię.
Rain?
Wiem, że to głos Horace’a. Daj posłuchać.
Oddzwonię, John. Nie musisz przyjeżdżać.
Kimmie ci o mnie mówiła?
Przepraszam, kim pan jest?
Jestem Horace.
To ja załatwiłem ci tę salę.
Naprawdę?
Tak.
Kimmie mówiła, że miałaś kłopoty,
i poprosiła, żebym cię tu przeniósł.
W takim razie dziękuję.
Tak. Nie ma problemu.
Wszystko w porządku?
Tak.
Wydajesz się sceptyczna.
Tak.
Kimmie mówiła mi, że jesteście blisko.
Tak.
To dobrze.
To dobrze. Jak długo się znacie?
Niedługo.
Teraz mnie okłamujesz.
Proszę posłuchać.
Biorę dużo leków, więc…
Mówiono mi, że z tobą lepiej
i że tylko czekają, żeby monitorować zakrzepy.
Zakrzepy są niebezpieczne i…
mogą cię zabić w każdej chwili.
Tak mi powiedzieli.
Tak.
Śmierć jest zabawna, bo…
zawsze na nas czeka.
Chcesz umrzeć?
A kto chce umrzeć?
Zdziwiłabyś się, ile osób nie boi się śmierci.
Dopóki nie zagląda im w oczy.
Wtedy się przejmują.
To miło, że pan przyszedł i tak dalej,
ale muszę trochę odpocząć.
W pokoju.
Nie przyjdą.
Powiedz mi wszystko, co wiesz o Kimmie.
Możesz mnie równie dobrze zabić, bo gówno ci powiem.
Ból potrafi nakłonić do zmiany zdania.
Przestań!
Cholera!
Chodź tu do mnie. I to już.
Chodź tu.
- Puść mnie! - Co z tobą, kurwa?
Chodź tu.
Czemu uciekasz? Chodź.
Pakuj się do auta.
Czemu uciekasz? Co?
Pakuj się do auta.
Właź.
Przesuń się.
Tak.
Jules, mam ją.
Gdzie była?
W motelu.
Głupia w chuj.
Tak.
- Gdzie ją zawieźć? - Do mnie.
Dobra.
A właściwie to daj ją do telefonu.
Chcę z nią pogadać.
Chce z tobą pogadać.
Weź telefon.
- Co? - Co?
- Do kogo się tak odzywasz? - Słyszałeś, do ciebie.
Taki z ciebie teraz kozak, co?
Jules, gdzie moja siostra?
Siostra? Jaka siostra?
Body ją dorwała.
Wiem, że ją masz.
Nie wiem, o czym mówisz.
Wiezie mnie do ciebie?
- Tak. - Spoko.
Ale wróćmy do najważniejszego.
Do kogo się tak odzywasz?
Chcę tylko odzyskać siostrę.
Ona nie ma z tym nic wspólnego.
Każdy, kto ma coś wspólnego z tobą,
ma coś wspólnego z tym.
Przepraszam, Jules.
Załatwiłaś dwie moje najlepsze pracownice.
- Nie wiem, o czym mówisz. - O Body i Delindzie.
- Wcale… - Teraz nie mam nikogo, kto by dowodził!
Widziałam je z nią.
Kochanie? Wszystko w porządku?
Tak, kotku.
Szykujemy się na imprezę.
Pospiesz się.
Wiesz co?
Może twoja siostra zapłaci to, co mi wisisz.
Nie dotykaj jej.
Lepiej, żebyś umiała się wytłumaczyć.
Dobra.
Co robisz? Pospiesz się.
Dobrze, kotku. Idę się przebrać.
Komu zawdzięczam ten telefon?
Gdzie jesteś?
Wciąż siedzę w biurze.
Dobra. Zawsze pracujesz do późna?
Tak.
Może pójdziemy na drinka?
Charles…
Co?
Nie mogę. Muszę…
Wiem.
Kierujesz firmą.
Ktoś musi to robić.
- Bo ja i mój brat nic nie robimy… - Ty to powiedziałeś.
- Mam to w dupie, więc… - Wiem, ale…
Chodźmy do klubu ze striptizem.
Nie potrzebuję czytać na jakimś blogu, że byłam w klubie ze striptizem.
Mallory, musimy pogadać.
O co chodzi?
O całe to zamieszanie.
Nie możemy o tym gadać w klubie ze striptizem.
Lepiej na lunchu.
Mallory, muszę z tobą porozmawiać.
W porządku.
Dobra.
Masz 40 minut, żeby się ze mną spotkać w Steinenstag, a potem wracam do domu.
Miałam ciężki dzień.
Do zobaczenia.
Streszczaj się ziomek, dobra?
Zużyjesz mi całe mydło.
Gillian.
Słucham?
- Spakuj mnie. - Dobrze.
- Jadę do Steinenstag. - Dobrze.
Mam pojechać pierwsza i przygotować stolik?
- Tak. Dla dwojga. - Dobrze, proszę pani.
- Zaraz jadę. - Dobrze.
I weź mi sukienkę na zmianę.
Wkurzyłeś ją, co?
Co?
Ja mam z nią dzisiaj pojechać.
Dobra.
Tak. Wkurzyłeś ją.
Mów tak sobie, jeśli ci to pomaga.
Gdyby chciała, żebyś z nią poszedł, moglibyście pobyć sami.
Wmawiaj sobie, co chcesz.
Wiem, co się dzieje.
Są leki na takie stany psychiczne.
Nie mogę się doczekać powrotu do domu. Będzie zabawnie.
Papatki, Calvinie.
U DELINDY
Pracujesz tu dziś?
Zajmuję się dziś ochroną.
Gdzie jest…
Gdzie jest Delinda?
Nie wiem. Kazali mi tu siedzieć.
Ale wiecie, co robić.
Tak.
Dobra. No to do roboty.
Gdzie ta suka?
- Kto? - Nie pogrywaj sobie.
Jesteś z nią cały czas.
Nie wiem, co ty pierdolisz.
Gdzie ona jest?
Wypierdalaj stąd, laska.
Dobrze wiesz, zasrańcu.
Kurwa.
- Co jej odjebało? - Nie wiesz?
Czego?
Odpierdala się tu jakiś dziwny szajs.
Jaki?
Delindy nie ma. Body też nie.
- To do nich niepodobne. - Nie.
Wiem.
Co, kurwa?
- Słyszałeś? - Co?
O twoim ziomku Salvo.
- A co z nim? - Chciał wczoraj okraść takiego jednego.
- Znasz gościa w żółtym lambo? - Znam go.
Zgarnął jego klucze i samochód i rozbił się w cholerę.
Jechałem za nim.
Nagle zaczęli strzelać.
Czekaj. Co?
Wiem tylko, że wóz się spalił
i stamtąd spierdoliłem.
Nie próbowałeś go wyciągnąć?
Nie.
- Co z tobą, kurwa, jest nie tak? - Było źle. Musiałem wiać.
Cholera, ziom.
Ale…
Ale co?
Wykrztuś to. Co?
Mam adres tego zioma.
- I co? - Musimy iść po ten hajs.
O czym ty mówisz?
O ziomku od żółtego lambo.
Przechwala się, ile to nie ma hajsu.
Skitrał na chacie. Musimy go zdobyć.
Nie. Nie chcę.
Że co? Byliśmy tak blisko.
Wystawiłeś mnie na ostatniej akcji.
- Nie robię nic z tobą. - Jechaliśmy po ciebie.
Nie chcę.
Ale z ciebie świrus. Chodź tu.
Wszystko w porządku? Chodź.
Nie zwracaj na niego uwagi.
Uważaj. Dobra, chodź.
Zadzwoń, jak wrócisz do domu, dobra?
Spoko?
Podobał ci się występ?
Słuchaj, stary, idź do mojej szwagierki.
Wiesz, że to nieprawda.
- Chcesz mieć lepszy status… - Wiesz, że to nieprawda!
Ale zamierzasz mi to utrudniać, co?
- Varney? - Co?
Przyszedłem prosić cię o pomoc.
Wiesz, jak ważna dla mojej firmy jest twoja rodzina.
Na tyle, żebyś bzykał mnie i moją szwagierkę?
Widzisz? Proszę.
Chcesz, żeby było źle.
Jest źle.
To kłamstwo.
Jasne.
- I o tym wiesz. - Dobra.
W porządku.
Nie chcę tego robić.
- Czego? - Tego. W ten sposób. Dość.
- Dobra, to spadaj. - Widzisz?
Mówiłeś, że nie chcesz tu być, więc odejdź.
Powiedziałem, że nie chcę więcej robić tego w ten sposób!
Kiedy myślałem, że cię straciłem, odchodziłem od zmysłów!
Varney, daj spokój.
Czemu się tak zachowujesz?
Po prostu jestem szczery.
Wszyscy tutaj mają w dupie innych.
Naprawdę tak myślisz?
Tak właśnie myślę.
Kocham cię.
Nie na tyle, by powiedzieć rodzicom.
W tej chwili pójdę im powiedzieć.
- To idź. - Czekaj.
- Widzisz? - Nie.
Jeśli pójdę,
to będzie znaczyło, że jesteśmy parą.
To znaczy…
Właśnie.
O nie. Nie chcesz tego robić.
- Nie jestem na to gotowy. - Tylko na codzienne bzykanie.
Codziennie dajesz się ruchać byle komu.
Obcym.
Regularnie, skarbie.
Varney, możesz odejść.
Wiesz co?
Czasami…
jesteś najgorszy,
a ja tylko próbowałem cię kochać.
Nie kochać, tylko mnie mieć.
Nie chcę być twoją własnością.
Dobra.
Dziękuję.
Dam ci robić, cokolwiek chcesz.
I tak zamierzałem.
Tak.
Dobrze.
Pa.
Kurwa.
- Przygotuj to na 8.00. - Dobrze. Robi się.
Cześć.
Uwielbiam oglądać twojego kierowcę. Jest taki uroczy.
I taki hetero.
Nikt nie jest hetero, Mallory.
Myślę, że wielu ludzi jest hetero, Charlesie.
Dobra.
Nie układa wam się?
Gillian, o czym ty mówisz, do cholery?
- Nie chciała być z tobą sama. - Proszę cię.
Mówiłam, że się tobą znudzi.
Skończyłaś?
Ani trochę.
Będę ci dalej sypać sól na ranę, aż zapiecze.
To śmiało.
Wiesz, że kobieta taka jak Mallory cię nie chce.
Co możesz jej zaoferować? Gówno masz.
Kto tak mówi?
Znam ją.
O co ci chodzi?
Powiedziałam ci o niej wszystko
i użyłeś tego, żeby się do niej zbliżyć.
- Bredzisz. - Wiedziałeś, że jest samotna.
- Masz paranoję. - Cholera.
Więc o co chodzi?
Od razu do rzeczy, co?
O co chodzi?
Chodzi o mecenasa Varneya.
Co z nim?
Mallory…
Co?
- Daj spokój. - O czym ty mówisz?
Co mówi Roy?
O rany.
Powiedział ci o Varneyu.
- Powiedział. - Znasz swojego brata.
- Co to znaczy? - Wiesz, że to głupiec.
Czemu tak mówił?
Bo wiesz, że lubi chaos, Charlesie.
Mecenas Varney jest przystojny.
Tak. I co?
- Nigdy nie chciałaś? - Nie.
Jestem żoną twojego brata.
I o tym nie myślisz?
Jeśli chcesz brnąć w te bzdury, to sobie idę.
- Poważnie. - Dobra.
Więc przestań.
- Chciałem tylko wiedzieć… - Przestań.
Varney i tak zawsze jest profesjonalny.
- A chcesz, żeby zawsze taki był? - Dość.
Charles, pójdę sobie.
- Dobra. - Dość. Teraz już wiesz.
Mam nadzieję, że twój brat nie mówił ojcu tych bzdur.
Cóż…
- Co? - Nie wiem.
Za jaką kobietę mnie uważasz?
- Wiem, przepraszam. - Nie.
Trochę cię to wkurzyło.
Chciałem tylko wiedzieć.
Trochę się nakręciłeś.
Nie wierzę, że dałam ci się zbajerować.
A ja wierzę.
Jesteś taka łatwa.
Calvinie?
Mogę spieprzyć ci życie jak nikt inny.
- Czyżby? - Wiesz, że mogę.
- To rób swoje. - Spoko.
Fajnie. Możesz się po prostu zamknąć?
- Nie ma szans. - Będę na zewnątrz.
- To ja też. - Wkurzasz mnie.
Taki jest plan.
Kolejna osoba, o którą muszę się martwić.
Jesteście szaleni.
A co u pozostałych?
- Wychodzę. - Co?
Nie chcesz wiedzieć, co u pozostałych.
Pytałeś tylko o Varneya.
Już wiesz. Wracam do domu.
Dokończ drinka, szwagiereczko.
To gówno jest tanie i pali mi gardło.
Wracam do domu.
Dobra.
Pytasz o rodzinę…
Co się tak nakręcasz?
Muszę ci oddać, że dobrze wyglądasz.
- I tak sobie pójdziesz? - Nie.
- Dobra. - Skończyłam. Dobranoc.
Smacznego. Nie pij za dużo.
Do zobaczenia.
Laska!
Idę z tobą. Co się dzieje? Idę na scenę.
Kto śpiewa? Nie słyszę. Słyszę tylko muzykę.
Dawaj głośniej.
Tak! Nie tańczymy? Co się dzieje?
Wiesz, gdzie jest moja siostra?
Co? Co to za mina?
Gówno wiem.
Daj spokój.
Jesteś prawą ręką Julesa. Jesteś kimś.
- Mówi ci wszystko. - Nie jestem kimś.
Ile ci płacą?
Czemu pytasz?
Wiem, gdzie jest dużo pieniędzy.
Trzeba było je wziąć i dać Julesowi.
Ciebie też udupił?
O czym ty bredzisz?
Wiedziałam. Jesteś jednym z nich. Nie udupił cię.
- Nikt mnie nie udupił. - Właśnie. Wiem.
- Jesteś jak on. - Daj spokój.
- Co? - Wiem, co robisz.
Nic nie robię.
Nie wiem, gdzie jest twoja siostra, ale zabieram cię do Julesa.
Wszystko jedno.
- Masz rację. - Tak.
Wiem o tym.
Nie próbuj niczego kombinować, bo to będzie błąd.
Niczego nie kombinuję.
- Dobra. - Dbam o siebie.
Co zrobisz? Złapiesz za kierownicę? Co?
- Nie. - Wtedy oboje zginiemy.
Czemu jedziesz tak szybko?
Cholera! Wiedziałem!
Cholera! Kimmie, co robisz?
Ty głupia suko!
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz o?