Lepiej ze mną nie pogrywaj.
Przyprowadzę ci ją, kiedy ją znajdę.
Zostań tu. Znajdę twoją siostrę.
Zostań tu.
Skurwiel skoczył.
Nic mi nie zostało.
Chcę moją siostrę, a jeśli coś jej zrobiłeś,
to możesz równie dobrze mnie zabić.
Ciągle mnie, kurwa, okłamujesz.
Nie mogę cię, kurwa, znieść.
- Znalazłeś ją? - Pospiesz się.
Jadę. Gdzie ona jest?
U DELINDY
Co ci się stało?
Cholerna Kimmie.
Zabiję tę sukę.
Jules jest pierwszy w kolejce.
Rozjebała mi samochód.
Cholera.
Ale nieważne.
- Jej siostra nie zwiała? - Nie.
To znaczy, że gdzieś tu jest.
Serio?
Jeśli nie wyszła, musi gdzieś tu być.
Znajdę ją.
Uważaj na niego.
Chodź.
Gdzie boli?
Całe plecy. Najbardziej dolna część pleców.
Czuję się paskudnie.
- To był poważny upadek. - No pewnie.
Mogę dostać jakieś leki na ból?
- Podaliśmy już… - Chwila.
Jestem ranny.
Może pani zrobić to, o co proszę?
Panie Bellarie, już dużo panu podaliśmy.
- Mam niską tolerancję na ból. - Roy.
Powiedz szczerze o swoim problemie z narkotykami.
- Co? - Przepraszam.
Nie powinnam niczego mówić. Ma zasady.
Żartownisia.
Bierze tyle opioidów, że nic już na niego nie działa.
Pani doktor, lepiej będzie, jak gówno dostanie.
Ale z ciebie suka.
- Mówisz tak przez narkotyki. - Komediantka.
Przez nie ma urojenia.
Tak ma w czasie odstawienia.
- Już ja cię… - Co zrobisz? Będziesz siedział na dupie.
- Musi tu być? - Oczywiście, kochanie.
Jestem twoją żoną.
- Kocham cię. - Idź do domu.
Nie wrócę do domu bez ciebie, skarbie.
Musisz mówić to przy niej?
Tajemnica lekarska.
Gówno powie.
Właściwie to już sobie pójdę.
Muszę to panu odradzić.
- Nie mamy wszystkich wyników. - Nic mi nie jest.
- Proszę pana… - Przepraszam.
Doktor Justly?
Z całym szacunkiem, mój chciwy ojciec zbudował to skrzydło szpitala,
więc jeśli chcę wyjść, to wyjdę.
Chyba że…
Chyba że co?
Chyba że zatrzymamy cię tu,
żeby pomóc ci w walce z uzależnieniami.
- Nie śmiałabyś. - Śmiałabym.
Możesz być miły dla pani i dać jej ci pomóc?
Mallory,
wypierdalaj stąd, proszę.
Kochanie, błagasz?
- Tak. - Dobra.
Nie błagaj. Pójdę. Jest późno.
- Dzięki Bogu. - Już późno.
- Dzięki Bogu. - Chwalmy Pana.
- Pani doktor… - Dzięki.
Proszę zaopiekować się moim mężem.
- Cholera. - Dobrze, kotku.
Kocham cię.
Jest chora.
Nienawidzi pani męża?
Mam żonę, którą kocham.
Obleśne.
Muszę się stąd wydostać.
Z czasem będzie tylko gorzej.
- Więc może lepiej zostać… - Więc…
Proszę dać mi leki, pani doktor.
Dziękuję.
Może się pan w ogóle ruszać
dzięki lekom przeciwbólowym.
SZPITAL STANLEY’A HEARTA ANDERSONA
Jakie masz hasło?
Co za syf…
Hej.
- Jest tam. - Przyjechałem jak najszybciej.
Cóż…
- Skoro tam jest, to dokąd idziesz? - Do domu. Mam dość niańczenia.
Mallory.
Kim ona jest?
Co zrobisz, jeśli powiem ci, kim jest?
Wiesz, że lubię się czasem wyżyć.
Idź do domu.
- Kim ona jest? - Jutro ci powiem.
W porządku. Sama się dowiem.
WPISZ PIN
Myślałem, że już śpisz.
Jak się nazywa klub, do którego chciałeś mnie zabrać?
Panie i panowie u Delindy.
- Jesteś tam jeszcze? - Tak.
- Zostań tam. Już jadę. - Spoko.
Gotowa?
Tak. Zawieź mnie pod ten adres.
Na pewno?
Czemu mnie o to pytasz?
To szemrana okolica.
Jesteś ochroniarzem, tak?
Dobra.
Więc ochraniaj mnie.
Tak jest.
- Varney. - Proszę pana.
- Wstawaj. - Wstałem.
Kłamiesz.
Siedzę.
Chcę mieć jutro w domu sędziego.
Tak jest.
Potrzebuję ciebie i zespołu prawników.
I przygotuj nagrywanie.
Dobrze.
Mam zadzwonić do sędziego Harolda?
Nie. Posłuchaj mnie.
Potrzebuję innego sędziego, którego nie zna rodzina.
Tak jest.
- Załatw to. - Wszystko w porządku?
Tak.
Zastanawiałem się, czy…
Jak chcesz coś powiedzieć, to mów.
Czy miał pan okazję porozmawiać z synem?
Z którym?
Royem.
O czym?
Rzucił w moją stronę parę oskarżeń.
Przestań owijać w bawełnę i powiedz.
Oskarżył mnie o romans z pańską synową, Mallory.
Czyżby?
Tak.
Ale to nieprawda.
Wiem, że to nieprawda.
Dziękuję panu.
Wiesz, dlaczego wiem, że to nieprawda?
Z powodu mojej uczciwości i…
I pańska synowa by tego nie zrobiła.
Tak sobie mówisz?
Słucham?
Varney, nic mi nie umknie.
Nawet gdy nic nie mówisz, to wiem.
Kogóż to przywiało.
Podobno wyskoczyłeś z okna.
- Wypchnęła mnie. - Wiem.
Wiem.
Zabiję tę sukę, Jules.
- Załatwię to. - Nie.
Nie. Słyszałeś mnie?
Wypchnęła mnie przez okno.
- Spokojnie. - Nie…
Zawsze każesz się uspokoić.
Ty to zaplanowałeś.
Miała być jak Gillian. Tak mówiłeś.
- Roy. - Nie.
Miała pracować w biurze. Ty to zaaranżowałeś.
- Słuchaj… - Nie.
A teraz Gillian
zachowuje się jak jakaś zdzira i zarywa do mnie w biurze.
Wiem, że się nakręciłeś, ale proszę.
Proszę.
Cholera.
Zraniła mnie.
Słuchaj…
Wiem, co mówię, Jules.
Wiem.
Gdzie ona jest?
Mamy ją na oku.
Przyprowadź mi ją.
Chcę ją wypchnąć przez okno.
Cóż…
Co?
Mam lepszy pomysł.
Nie. Zawsze masz jakieś pomysły. Ale wiesz co?
Słucham. Jaki?
- Może dasz ją żonie? - Oszalałeś?
- Co? - Mallory ją chce.
Wiesz, co zrobi, gdy ją dorwie.
Nie.
Chcę jej zrobić to, co ona zrobiła mnie.
Daj spokój. Bądź rozsądny.
Słyszałeś, co powiedziałem?
Zrób to.
Po tym całym syfie, z którego cię wyciągnąłem, co?
Co masz na myśli?
Musisz mi z tym zaufać.
Szantażujesz mnie?
Masz paranoję.
„Masz paranoję”.
Pieprzysz dokładnie jak Mallory.
Daj spokój. Przemyśl to.
Mallory załatwi ją lepiej niż my.
Skąd wiesz?
Bo może. Jasne?
Musisz mieć czyste ręce.
Dopiero co zatuszowałem ucieczkę z miejsca wypadku.
Ale wiesz, co zrobiła, Jules.
- Wiem… - Więc przyprowadź ją.
Przyprowadź ją do mnie.
Dobrze?
A co powiesz na to?
A może dam ci ją…
a potem oddam ją Mallory.
Wiesz co?
Daj ją najpierw Mallory, a potem mnie.
Myślisz, że coś z niej zostanie?
Mam to gdzieś. Rób, co ci każę.
Dobra.
Znajdź ją.
Nic ci nie jest?
Jestem wkurwiony.
Znajdź ją.
Też byłbym wściekły, gdybym…
wypadł przez okno.
Ale dobrze wyglądasz. Ogarnę to.
Zabawny jesteś.
Bez jaj. Próbowała go rozwalić.
No nie?
Cholera.
To jego była żona.
Czemu jest taka wściekła?
Chyba odciął ją od szmalu.
- Cholera. - Załatwi ziomala.
Rozwaliła trzech naszych ludzi.
Nie, czterech.
- Czterech? - Zastrzeliła Tony’ego.
Co?
I to z zimną krwią.
Cholera.
Słuchaj, baba lubi młodych i cię wezwała.
- Nie pójdę tam. - Proszę, nie mów…
- O kim mówią? - O mojej szwagierce.
O rany.
Ta suka chciała okraść mojego brata.
Tak mówią?
Tak. Cholera.
Co?
Ta kobieta ma kasę.
Może za mało.
Nie znasz jej. Chce go rozpieprzyć.
Co mam z tym zrobić?
Znajdź Debo.
Wiemy, gdzie się szlaja.
Znajdź go i zadzwoń do mnie.
Ogarnę to.
Sprawdzę, czy Jules mnie okłamuje.
Mam nadzieję, że tak.
Dlaczego?
Nie znoszę tego złamasa.
Znajdź Debo. Dobra?
Jeśli nie zabili tego śmiecia,
to go znajdziemy.
Byłoby dla niego lepiej, gdyby już nie żył.
Odezwę się.
Dobrze.
Wyświadczysz mi przysługę?
Jaką?
Niech Jules się ode mnie odpieprzy.
Mam dość roboty w tym jebanym klubie.
Zajmę się Julesem.
Znajdź Debo.
Robi się.
Dobra.
Lepiej, żebyś coś wiedział.
Nie ma jej.
Nie znaleźliśmy jej.
Cholera.
Ale Angel tam jest. Myślimy, że zrobił coś z jej siostrą.
Co masz na myśli?
Nie wiemy, gdzie jest.
- Wyszła? - Nie.
Jest tam. Musi gdzieś być.
- Wiem, że… - To znajdź siostrę.
- Dobra. - A potem ją.
- Robi się. - Do roboty.
Robi się.
Kimmie?
Nie, wyszła.
Nie.
Chciałem cię obudzić.
Będziesz dotykał moich ran?
Nie.
Dobrze. To bolało.
Wiem.
Słuchaj…
Powiedz, gdzie ona jest.
Nie wiem, o czym mówisz.
Wiem, że jesteś…
Jesteś twardzielką i nigdy…
nie zdradzisz ziomalki…
ale próbuję jej pomóc.
Nie możesz pomóc Kimmie, gdy jest zła.
Widzę.
Chce odzyskać siostrę.
Wiem.
Nie wiesz.
Czuła się okropnie, kiedy zostawiła ją w ich domu.
Nie mogła się nią zaopiekować.
Była dzieckiem.
Mówiłam jej to milion razy.
Poszła jej szukać?
Pewnie tak.
Gdzie może być?
No już.
Pewnie poszła do klubu.
Na pewno?
To ludzie z klubu ją porwali.
Dobra.
Naprawdę o tym nie wiedziałeś?
Nie.
Mówiłem ci.
Jej też.
Tak.
Pewnie tam poszła.
Dobra.
Musisz ją ochronić.
Staram się.
Mówiłam ludziom o tobie.
Jeśli próbujesz mnie wydymać…
Nie próbuję.
Pomożesz jej?
Proszę?
Halo?
Hej. Gdzie jesteś?
Siedzę przed klubem.
Nie wchodź tam.
Angel mówił, że Sylvie tam jest.
Nie, co?
Dobra, zaczekaj.
Na co?
Nie złość się.
Powiedziałam staremu, że tam jesteś.
Rain, nie ufam mu.
Teraz się przekonamy, prawda?
Cholera.
Zadzwoń do niego.
Nie mam jego numeru.
Masz mój telefon. Sprawdź tam. Dał mi go.
Nie…
Musisz zacząć komuś ufać.
Nie kiedy wszyscy czegoś ode mnie chcą.
Ale jesteś po uszy w gównie.
Nie mogę być z tobą.
Zadzwoń do niego.
Dobra.
Zadzwoń teraz.
Dobra.
- Kimmie… - Daj mi pomyśleć, Rain.
Dość myślenia.
- Chcesz odzyskać siostrę? - Tak.
Zadzwoń do niego.
Daj mi chwilę.
Dobra.
Oddzwonię do ciebie.
- Nie oddzwonisz. - Oddzwonię.
Dobra.
Pa.
PANIE I PANOWIE U DELINDY
Pani Bellarie.
Cześć.
Co się dzieje?
- Szuka szwagra. - Szwagra?
- Tak. - Nieważne. Widzę go.
- Zostań tu. Załatwię to. - Pójdę z panią.
Kazałam ci zostać.
Tak jest.
- Co jest, kurwa? - Wiem.
- Jules wie? - Wysłałem mu wiadomość.
Cholera. Muszę do niego zadzwonić.
To zadzwoń.
Kurwa. Cholera.
Kurde.
- Naprawdę tu jesteś. - Oczywiście.
Nie spodziewałem się.
Czemu? Trzeba się czasem rozerwać.
Rozumiem.
Napijesz się?
Chcę tylko popatrzeć.
Patrzysz w złą stronę.
Nie, w dobrą.
Lubisz dziewczyny?
Nie lubię dziewczyn.
Dobra.
Witaj w klubie.
Ale twój jebany braciszek lubi.
- Oj, wiem. - Jasne, że wiesz.
Czy on…
Tak.
- Z jedną z tych lasek? - Tych dziwek.
Nazywa się Kimmie.
Wiesz, kim ona jest?
Czy wyglądam, jakbym szukał lasek?
Muszę ją znaleźć.
- Mallory? - Co? Wiesz co? Zaraz wracam.
- Hej. - Hej.
- Jest Kimmie? - Kimmie?
Czekaj.
Wyglądasz znajomo.
Jest Kimmie?
Nie ma jej tu.
Kobitka z opakowania trwałej.
Nie rób tak.
Dobra.
- Kiedy tu będzie? - Nie wiem.
Miała tu być kilka godzin temu.
Zawsze się spóźnia?
Nie powinna.
- Masz jej numer? - Nie lubię tej suki.
Nie?
Próbuję zarobić.
Jeśli nie masz nic dla mnie, to spadam.
Powiesz mi, co się dzieje?
Już powiedziałam.
Zostanę trochę dłużej.
Dobra.
Spodoba ci się tam.
Tam kręcą się chłopaczki.
Spierdalaj ode mnie…
Angelu…
- Rusz się, a rozwalę ci łeb. - Boże.
Cholera.
Co ty wyrabiasz?
Tam jest moja siostra.
Wiem.
Rain ci mówiła.
Tak.
Ale Angel nie odbiera, więc…
Nie martw się.
Cholera.
Pójdę tam i…
- Wyprowadzę ją. - Jak to zrobisz?
Każę ją do mnie przyprowadzić.
To się nie uda.
Nie pozwalają z nikim wyjeżdżać.
Potrafię być przekonujący.
Bez urazy, ale nie sądzę, że to zadziała w tej sytuacji.
Kimmie,
musisz zacząć komuś ufać.
Nie ma mowy, żeby się stamtąd wydostała beze mnie.
Dobra.
- Dobra. - Dobra.
Kiedy się z nim skontaktujesz,
powiedz Angelowi, że zaparkowałem z tyłu.
Ale Angel nie odbiera.
Skontaktuj się z nim. Odbierze.
Wtedy daj mu znać, gdzie jest mój wóz.
- Dobrze? - Dobra.
- Kojarzy moją furgonetkę? - Tak.
Dobra.
Angelu, odbierz.
Angelu, co jest, kurwa?
Wiem. Byłem na scenie. Obserwują mnie.
- Gdzie ona jest? - Mam ją.
Horace jest z tyłu.
- Co? - Tak, chce ją.
Prosił konkretnie o nią, czy…
Cholera. Jak ją teraz nazywają?
- Nie wiem! - Cholera.
Są na mnie wściekli. Muszę się rozłączyć.
Muszę ją wyprowadzić. Ty to zrób.
Dobra, zrobię to.
Napisz, jak ją nazywają, gdy się dowiesz, żeby mógł poprosić o nią.
Dobra.
Jazda!
- Horace jest z tyłu? - Tak!
Dobra!
Wyprowadź ją, Angelu.
- Dobra. - Do niego.
Kurwa.
Hej.
- Co tam? - Znasz mnie.
- Tak, 600 za parkowanie z tyłu. - Sześć…
Ostatnio było 500.
Koszty rosną, ziom. Wyskakuj z hajsu.
OCHRONA
Cholera.
Dobra. Czego chcesz?
Czegoś… świeżego i młodego.
Młodą i świeżą? Dobra.
Za taką będzie kolejny tysiąc.
Nie mam tyle. Mam tylko 300.
Dawaj, cholera.
Dobra. Znajdź sobie miejsce.
Możesz odejść.
Wiesz, kim jestem?
Przepraszam.
Za co?
Potrąciłem ją.
Ty ją potrąciłeś?
Tak, byłem naćpany i…
- A teraz jesteś? - Nie.
A wyglądasz.
Słuchaj, Jules…
Jules?
Cholera.
Nie jesteś Jules.
Nie.
Dobra.
Nikomu nie mówiłem.
Czego?
Co zrobiłem.
A co zrobiłeś?
Potrąciłem tę kobietę i…
Ty ją potrąciłeś?
Tak.
Na pewno?
Jechałem za szybko.
Gdzie ją potrąciłeś?
Na drodze.
Na drodze?
Było ciemno.
Dokąd jechałeś?
Nie wiem. Zgubiłem się.
Zgubiłeś się na prywatnej drodze?
Okradam ludzi.
Mam problem.
Zatem ty to zrobiłeś.
Na pewno?
Tak…
Tak, chłopie.
Mówiłem ci.
Co zrobił Jules?
Jules?
Puścił mnie.
Nie próbował cię zabić?
Nie.
To… szaleństwo.
Czemu to szaleństwo?
Nie zabiłby mnie.
Czemu nie?
Cholera.
Co?
- Cholera, słyszałeś. - Co?
Nic nie powiedziałem.
Byłeś w domu. Nic nie powiedziałem.
Wiesz, czemu tu jestem?
Żeby mnie sprawdzić.
Tak.
Przysięgam, nic nie mówiłem.
Powiedz Julesowi, że nic nie mówiłem.
Tak.
Dobra.
Zobaczymy, ile umiesz powiedzieć.
Czekaj. Proszę.
Będę grzeczny.
Co z tym wszystkim zrobisz?
Porozmawiamy na poważnie.
Czekaj.
Mówię prawdę. Proszę.
Proszę.
Zaczekaj. Proszę. Mówię prawdę.
Mówię…
Mówię prawdę.
Proszę.
Chyba nie przyjdzie.
Kto?
Wracajmy do domu. Niedługo wzejdzie słońce.
Dobrze się bawię.
Charlesie, chodźmy.
- Wiesz… - Nie.
Chodźmy, Charlesie.
Calvinie, jesteś uroczy.
Do auta.
Nie, muszę jechać swoim.
Skurwiele je ukradną, jeśli tu zostawię.
Nie ma takiej opcji.
Nie mogę zostawić samochodu.
Trzeba było o tym pomyśleć, zanim się schlałeś.
- Daj spokój. - Chodź.
- Ktoś odprowadzi auto. - Na pewno?
Bo mogą do niego strzelać.
- Coś się wymyśli. Chodź. - Czekaj, Calvinie.
- Nie zostawiaj mojego auta. - Dobra.
- Już wychodzisz? - Tak.
Pójdę z tobą.
- Daj mi swój numer. - Dobra.
Proszę.
- Serio? - No nie dasz zaruchać.
Hej.
Mam coś dla ciebie.
Proszę.
Cholera! Za co to?
Powiedz mi wszystko, co wiesz o Kimmie.
Cholera. Spoko.
Powiedz mi wszystko.
Dam ci za to tysiąc.
A ile za zdjęcie?
Pokaż.
To ona.
Dobra.
Czekaj. Gdzie mój drugi tysiąc?
Już dostałaś.
Cholera. Pieprzona Sylvie.
- Co jest, kurwa? - To za jebane gierki.
Przepraszam. Szukałem swoich gratów.
Chodź tu.
- Stary, co, kurwa… - Właź tam.
Stary.
- Jest gotowa? - Tak.
Dawaj ją na scenę.
Andy chciał ją na tył.
Ktoś o nią prosił?
Nie konkretnie o nią. Ktoś chce coś młodego.
To ją tam zaprowadź.
Chodź, suko.
- Proszę. - Wypierdalaj.
Wiesz, co zrobiła twoja siostra?
Idziesz. I mam nadzieję, że ci nieźle dojebią.
- Wypierdalaj. - Chodź.
Suka.
Który to?
Zielona furgonetka.
- Spodoba mu się? - Cholera, nie wiem.
- Chodź. - Proszę, puść mnie.
Laska, nie wyjdziesz z tego gówna.
Ogarnij się.
Nie chcę tego robić.
Morda, suko.
Powiem ci coś.
Jak będziesz płakać, będzie tylko gorzej.
Nie chcę tego robić.
Zawsze jest ten pierwszy raz.
Nie mogę. Proszę.
Chcesz coś na uspokojenie?
Nie.
To morda, zanim cię skopię.
Chodź.
Właź, suko.
Masz z nią godzinę.
Za przekroczenie czasu jest dopłata.
Nic jej nie jest?
Luzik.
Udaje.
Lubi udawać, że cierpi.
Starsi panowie tak lubią.
Będzie grzeczna.
A jeśli nie, daj znać Andy’emu.
Wrócę i ustawię ją do pionu.
Dobra.
Wszystko gra?
- Wszystko gra? - Proszę, nie.
Nie. Hej.
Nie zrobię ci krzywdy.
Proszę, nie.
Nie zrobię ci krzywdy.
Mam ją.
Mogę z nią pogadać?
Dobra. Włączam głośnik.
Proszę.
- Nie. - To twoja siostra.
Nie.
Sylvie, to ja.
To ja.
- Kimmie? - Tak.
Kimmie, robią mi krzywdę.
Wyciągnę cię stamtąd. Dobra?
Nie dają mi odejść.
On pomoże ci się wydostać. Zostań z nim.
Dobra.
Kocham cię, Sylvie.
Ja ciebie też. Przepraszam.
Nie.
- Przepraszam. - To nie twoja wina.
To ja przepraszam.
Czemu mnie tak traktują?
Daj go do telefonu. Pomogę ci uciec.
Wyciągnę cię, obiecuję.
- Tak. - Horace.
Możesz wyjechać?
- Nie mogę tak po prostu. - Proszę.
Zrobię wszystko.
Zabierz ją stamtąd.
Nie pozwolą mi wyjechać.
Odpal silnik.
Co?
Po prostu odpal,
a kiedy tam wjadę, uciekniesz.
Kimmie, daj spokój.
Naprawdę, Horace.
Spróbuję.
Odpal jebany wóz!
Co to, kurwa, ma być?
Chodź no tu!
Tak.
Tak, mam cię.
A teraz się zabawimy.
- Nie. - Wstawaj!
I do pieprzonego klubu.
Szmato.
Zapieprzaj po schodach.
Tak.
Zapieprzaj.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz nim.