Sprowadź do mnie jutro sędziego, którego nie zna moja rodzina.
Jej nie ma, ale Angel jest. Chyba zrobił coś z jej siostrą.
Dokąd poszłaby jej szukać?
Nazywa się Kimmie. Znasz ją?
Kimmie, nie ma szans, żeby uciekła stamtąd beze mnie.
Andy chce ją na tył.
Właź, suko.
Nie skrzywdzę cię.
Mam ją.
Proszę. Teraz się zabawimy.
Tak chcesz umrzeć?
To ja.
Nie znam żadnego „ja”.
Norman.
Schowaj to.
Co robisz w moim domu?
Przyszedłem błagać o wybaczenie.
Nie ma szans.
Byłem zaślepiony wściekłością.
Wiesz co? Nie będę się powtarzać.
Jeśli zepsujesz to mi albo komukolwiek z nas…
- Wiem. - Gdybyś zabił mojego syna…
Słuchaj. Bardzo przepraszam.
Ty sukinsynu.
Wiem, że nasłałaś na mnie zabójcę.
Mylisz się.
Olivio?
Nie.
Nikomu nie zapłacę za zabicie mojego wroga.
Sama chcę mieć tę satysfakcję.
Jestem twoim wrogiem?
To pewne jak amen w pacierzu.
Mój brat jest naszym wrogiem.
Jest numerem dwa.
Wiem, co zrobiłaś.
- Co? - Próbowałaś obrabować jego dom.
Gówno wiesz.
Byłem w magazynie. Słyszałem.
To było po tym, jak zabiłaś tego dzieciaka.
Kogo słyszałeś?
A co? Każesz ich zabić?
- Co mówili? - Nie wiedzieli, że tam jestem.
Siedziałem przed magazynem i wszystko słyszałem.
Te skurwysyny muszą być bardziej ostrożne.
To nie ich wina.
Nie wiedzieli, że tam jestem.
Co tam robiłeś?
Szukałem Debo.
Po co?
To było zbyt łatwe.
Narkoman zabił moją żonę?
Czego się dowiedziałeś?
Tak.
Dowiedziałem się, że to prawda.
Myliłem się.
Skąd ta pewność?
Ostro go torturowałem.
Powiedział prawdę.
Dobrze.
Teraz już wiesz. Możesz odejść.
Wiem, że mi nie odpuścisz.
Dlatego zakradłeś się do mojej sypialni?
Żeby pokazać, że możesz przyjść i mnie załatwić?
Nie.
Chciałem ci powiedzieć, jak mi przykro.
Gdyby testament nie miał tylu cholernych zastrzeżeń,
już byłbyś martwy.
Ty też.
Więc możemy przestać udawać,
że oboje nie czekamy, żeby zaatakować.
Ale jestem wyważona,
cierpliwa, rozważna.
Ja też, skarbie.
Tak, ale…
jako kobieta…
jestem w tym lepsza.
A teraz wynoś się z mojego domu.
I więcej się tu nie pokazuj,
bo będziesz robić za nawóz dla mojego pięknego ogrodu.
Skurwysynu.
- Kurwa. - Co do cholery?
Cholera.
- Delinda się wkurzy. - Tego się nie boję.
- Co tam robiłeś? - Nieważne.
- Kto cię zamknął? - Gdzie oni są?
- Kto? - Gliny.
- Ochrona. - Z tyłu.
- Coś się stało. - Co się stało?
Była jatka.
- Gadaj. - Dobra.
Kimmie wbiła się autem w bramę z tyłu.
- Ja pierdolę. - Wiem.
Wszyscy zwiali, bo bali się glin.
Zamknęli klub, więc spadam.
- Tak. - Ty też musisz spadać.
Muszę znaleźć Kimmie.
Ubieraj się i spierdalaj.
Wypierdalaj stąd. Ogarnę to.
Powodzenia. Radź sobie sam.
Wstawaj!
Za kogo ty się uważasz?
To moja siostra.
Zrobiłabyś dla niej wszystko?
Tak.
Teraz to widzę.
Bo wlazłaś prosto do jaskini lwa!
Przykro mi, Jules.
Jeszcze nie jest ci przykro.
Ma 16 lat.
I co mnie to obchodzi?
Co?
- Nie ma jej. - Gdzie jest?
- Wyjechała z kimś w furgonetce. - Co?
- Jakimś starym. - Znajdź go.
Nie chcesz tego.
Czemu nie?
To nie jest zwykły staruszek.
- Kim on jest? - Puść mnie.
Wie, kim on jest.
Ciągle prosi, żeby dla niego zatańczyła.
Kim on jest?
Ja nie wiem.
Kim on jest?
Ty…
Wiesz co, robię się miękki.
Uderz ją.
Nie w twarz.
Powiesz mi, kim on jest.
Rain, tu Angel. Oddzwoń jak najszybciej.
- Halo? - Rain, tu Angel.
- Gdzie Kimmie? - Mają Kimmie.
Kto ma Kimmie? Co?
Mają Kimmie.
Co, kurwa?
- Gdzie ona jest? - W klubie.
Cholera.
Kurwa, słyszę jej jęki.
Ogarnę to.
Dobra, co mam zrobić?
Nie martw się. Ogarnę to.
Odbierz. Halo?
Tak.
Dopadli ją w klubie.
- Co? - Dopadli ją.
Miała być tuż za mną.
Jest w klubie.
Cholera.
- Dobra. - Zabiją ją.
Słuchaj, ja się tym zajmę.
Kurwa.
- Właśnie wychodziłem. - Nigdzie nie pójdziesz.
- Idę po jeban… - Pieprzyć to.
Chodź tu, kurwa.
Czemu ciągle to robisz?
- Suka. - Stój tu.
- Zna tego kolesia. - Kogo?
- Kto to jest? - Kto?
Trackson.
Nie każ mu się powtarzać.
Nie wiem, o czym, kurwa, mówisz! Jaki koleś?
Staruch, który tu przychodzi.
Znam tego ziomala. Tak.
Jules.
Co znowu?
- Mamy problem. - Jaki?
Jesteś ranna?
Trochę.
Twoja siostra jest w moim aucie.
Idźcie do niej oboje.
Co się na niego gapisz? Wstawaj.
Odpierdol się.
Kim jesteś?
Alex, proszę pana.
A ty?
Funkcjonariusz Trackson.
A ty?
Nazywam się Felicia.
To twój szef?
Nie.
A twój?
Pracujemy dla miasta.
Czyli to twój szef.
Zostawcie nas.
Idź.
Wiem, jak to wygląda.
Mogę to wyjaśnić.
Pański syn, Roy…
zabawiał się z nią.
Przyjechałem tu, żeby upewnić się, że będzie milczeć.
Wie pan, że wypchnęła go przez okno hotelu The Josephine?
Miał szczęście, że wylądował na balkonie.
Więc…
przyszedłem ją znaleźć.
Sylvie.
- Kimmie? - Tak.
Cześć.
Jesteś cała?
Tak mi przykro.
To naprawdę ty?
To ja. Kimmie.
Skrzywdzili mnie.
Tak mi przykro, kochanie.
Nikt cię już nie skrzywdzi.
Po prostu…
Będą…
Sylvie?
Sylvie.
Sylvie. Gdzie kluczyki?
Sylvie.
- Naćpali ją. - Czym?
Nie wiem. Niech to odeśpi.
Nie, zabieram ją do szpitala.
Kimmie. Nie możesz zabrać jej do szpitala.
Mogę.
Musimy na niego czekać.
- Czekaj. - Mam czekać?
- Nie zamierzam. - Poczekaj na niego.
Oby się pospieszył.
- Uciekliśmy. - Do kolejnego więzienia.
O czym ty mówisz?
On też chce nami rządzić.
- Zaczekaj. - Pieprz się.
Co do cholery…
Z drogi.
- Kimmie. - Chodź, Sylvie.
Co robisz?
Pomóż mi.
A co z nim?
Walić go. Sam sobie zostań.
- Nie chcę. - Pomóż mi.
Zabierz ją do auta.
Chodź, Sylvie.
W porządku, Sylvie.
Możesz na niego poczekać?
Chwileczkę. Proszę.
Jadę do szpitala. Ty na niego czekaj.
Cholera. Kimm…
Proszę posłuchać.
Przepraszam. Dobrze?
Jeśli chce pan coś wiedzieć,
wystarczy zapytać.
Proszę posłuchać, mogę…
kazać komuś pana odwieźć.
Panie Bellarie?
Co z nim?
Odwiozę pana do domu, panie Bellarie.
Zsikał się?
Co jest, kurwa?
Cholera!
Wszystko gra?
Nie.
Co się stało?
Zawieź mnie do szpitala.
Dobra.
Trzymam cię.
Mama będzie na ciebie wściekła.
Zawsze jest.
Nie wiem, gdzie jest.
Połóż się. Załatwię ci pomoc.
Dlaczego…
Co?
Dlaczego mi to zrobili?
Odpocznij. Pomogę ci.
Odpocznij.
Kimmie?
Tak.
Kto to?
Kto?
Ten facet.
Który?
Ten stary.
Ten, który ci pomógł.
Później wyjaśnię. Teraz odpoczywaj.
- Dobrze? - Zrobi mi krzywdę?
Sylvie, nikt cię nie skrzywdzi.
Dobra? Pomogę ci.
Czemu na mnie patrzy?
- Nikt na ciebie nie patrzy. - On na mnie patrzy.
Sylvie, zamknij oczy.
Niech mnie nie straszy.
- Nie patrz na nią. - Powstrzymaj go.
- Sylvie, odpocznij. - Ten staruszek na mnie patrzy.
Jaki staruszek? Nikogo nie ma w aucie.
- Przestań się na mnie gapić! - Sylvie!
Przestań!
Ciągle się gapi.
- Chcę wyjść. - Już blisko…
- Chcę wysiąść! - Nie.
Jesteśmy prawie w szpitalu. Proszę.
- Nic ci nie jest. - Stańmy.
Nic ci nie jest. Jesteśmy prawie na miejscu.
Co jest, kurwa?
Wszystko gra?
- Pospiesz się. - Spieszę się.
- Daleko jeszcze? - Niedaleko. Trzymaj się.
Żyjesz?
Horace. Żyjesz?
Kurwa.
Przepraszam. Potrzebuję pomocy.
Odurzyli moją siostrę w klubie.
- Wie pani czym? - Nie.
Proszę pani?
- Halo? - Film jej się urywa.
- Chwileczkę. - Dobrze.
- Zabierzcie ją. - Dobra.
Proszę z nami. Proszę pani?
Proszę wypełnić dokumenty.
- Mogę w sali? - Proszę zostać.
- Walę to! - Proszę pani!
Tak.
Normanie.
Jeśli chodzi o Debo, musiałem sam to załatwić.
- O czym ty mówisz? - Nie udawaj, że nie wiesz.
Dobra… Wiem.
Musiałem sprawdzić twoją lojalność.
Teraz już wiesz. Prawda?
Tak.
Musiałem zabić tego skurwiela.
Normanie…
Słuchaj, stary,
nie znoszę swoich bratanków, ale nie powinienem był tego robić.
- Mówiłem, że to ogarnę. - Tak.
Byłem taki zły.
Zaślepiony wściekłością.
Wiem.
Czemu dzwonisz?
Twój brat był w klubie.
W którym?
U Delindy.
Po co?
Chciał, żebym wypuścił Kimmie i dzieciaka imieniem Angel.
Kimmie jest jedną z naszych.
Skąd on ją zna?
Nie wiem.
Co powiedział?
Miałem nadzieję, że mi powiesz.
Cholera.
Harold.
On mu powiedział?
Tek skurwiel pewnie wszystko wyśpiewał.
Niedobrze.
Nie.
Dobra. Zajmę się tym.
Może najpierw do niego zadzwonię?
Nie. Skoro gada, nie ma o czym dyskutować.
Tak.
Masz rację.
Ogarnę to.
Cholera. Zawsze coś.
Tak.
Pomyślmy, co zrobić z twoim bratem.
Jeśli wszystko wie,
z całą pewnością to wykorzysta.
Jestem tego pewien.
Zadzwoń po robocie.
Trackson!
Co mam zrobić?
Dam ci adres.
Rozwal go.
Przyjąłem.
Weź ze sobą Alexa.
Dobrze.
Dobra.
Cholera.
Potrzebujemy pomocy!
To prywatny szpital.
- To pan Bellarie! - Tak.
- Co mu się stało? - Zemdlał.
Dobrze.
- Chodź. - Ma puls.
- Chodź. - Szybko!
Weź nosze. To pan Bellarie. Wezwij lekarza.
Będzie dobrze.
Dobra.
Hej.
Angelu, co się stało?
Uciekła.
Zadzwoń do niej.
Dzwoniłem. Nie odbiera.
Dokąd poszła?
Miała zabrać siostrę do szpitala.
Co?
Tak…
Nieźle ją naszprycowali.
Jak się wydostaliście?
Horace…
przyszedł i nas uwolnił.
Zabili go?
Puścili go.
Ten facet…
jest potężny.
Cholera.
Muszę znaleźć Kimmie.
Jestem pewien, że gdziekolwiek jest…
nic jej nie będzie.
Dadzą jej spokój.
Co tu robisz?
No…
Co, Angelu?
Nie mam gdzie się podziać.
Czy mogę…
- Mogę tu przenocować? - Tak.
Fotel się rozkłada.
To wszystko…
szaleństwo.
Wiem…
Chwila…
jest tu, ale nie z tobą?
Nie, przywiozłem tu Horace’a.
Dlaczego go przywiozłeś?
Zemdlał.
Co?
Jest w chuj chory.
Co mu jest?
Nie wiem.
Muszę znaleźć Kimmie.
Po co?
Słuchaj…
Powiem ci coś.
Musisz pomóc mi ją przekonać.
Do czego?
On jej ufa.
Musi zaufać też nam.
Może być dla nas przepustką.
Wyciągnął nas.
Was.
A co ze mną?
Musimy przekonać ją, żeby mu zaufała.
Ale ten stary…
Co?
Jest równie zabójczy jak Jules.
Nie.
Jules jest chory.
Dobra? Wiem, co mówię.
- Dobra. - Zadzwoń do niej jeszcze raz.
Dzwoniłem pięć razy.
Muszę wyjść z tego cholernego szpitala.
Co mówią lekarze?
Nie wiem. Miałam operację.
Czuję się tak jakby lepiej.
Tak jakby?
Nie chcę teraz gadać o moim zdrowiu.
Cóż…
Na pewno widziałaś, co zrobiła Body.
Wyrównała rachunki.
Nie chcę, żeby trafiła do więzienia.
Wiem.
Ja też nie.
Nie możemy tam wrócić.
Prawda.
Angelu, bez względu na wszystko
nie wrócimy tam.
Tak. Masz rację.
Masz rację.
- Jules. - Miło, że odbierasz. Dzwonię całą noc.
Widzę. Co się dzieje?
Nie wiem. Co się dzieje?
Co masz na myśli?
Twój teść.
Co z nim? Wykrztuś to.
Spotkajmy się osobiście.
Właśnie wstałam i się szykuję.
Będę za kwadrans. Muszę się spotkać z tobą i Royem.
Co do cholery?
Charles.
Wystraszyłeś mnie.
Czego chcesz?
Nawet nie umiałeś trafić do łóżka po pijaku.
Myślałem, że trafiłem.
Chodź.
Musisz z tym skończyć.
Co tu robisz?
Przyszedłem…
poczekać na twoją szwagierkę.
Mam do niej sprawę.
Zobaczą, że ci na niej zależy.
Przestaniesz?
Mówiłeś, że masz do niej sprawę.
Przestań.
Jaką sprawę masz do niej tak wcześnie?
Nie wiem. Coś jest nie tak.
Co?
Twój ojciec prosił o kilku prawników i sędziego.
- Dlaczego? - Nie wiem.
Czekam, aż Mallory oddzwoni.
- Cholera, idź do niej. - Nie mogę.
Varney, nie przeżyjesz w tej rodzinie.
Jesteśmy pojebani.
Też musisz być,
bo nie przetrwasz.
Skończyłeś?
Nie.
Zrobię ci kawę, pijaczyno.
Nie chcę kawy.
Musisz być czujny.
Po co?
Twój ojciec próbuje coś zrobić.
Nie wiem, co planuje.
Musisz się dowiedzieć.
Super, że myślisz, że mnie to obchodzi.
Mnie obchodzi.
To ty się tym zajmij…
i później mi o tym opowiedz.
Wiesz, że chcę tylko pomóc, prawda?
To daj mi pospać.
Co jest takie pilne?
Twój teść zadzwonił do mnie wczoraj.
I co?
Chce spotkać się z kilkoma prawnikami i sędzią w jego domu.
- Po co? - Nie wiem.
Myślałem, że ty wiesz.
Nie wiem.
Ja też nie.
Może znalazł sposób na zmianę testamentu?
Nie wiem, ale wątpię. Zdziwiłbym się.
Bez końca przeglądałem ten testament.
Więc to może być związane z pozwem.
- Nie jestem pewien. - O której to ma być?
O 11.00.
Będę tam.
Nie kazał cię wzywać.
Ale tam będę.
Dobra. Dziękuję.
Kazałam ci wstać.
Będziesz to robić na moich oczach?
- Że co? - Ruchacie się.
Co do…?
Zamknij się i weź prysznic.
Śmierdzisz.
Wyłącz to pieprzone porno.
- Cześć. - Mallory.
Co się dzieje?
Gdzie Roy?
Jestem tutaj.
Muszę z wami pogadać.
O Kimmie.
Gdzie ona jest?
Zabiję tę sukę.
- Nie możesz. - Czemu nie?
Bo najpierw ja ją zabiję.
Oby wypchnęła cię przez okno.
Suce nie udało się ciebie zamordować.
Spójrz na siebie.
Czasem chcę, żebyś zamknęła mord…
Hej. Możecie przestać?
O co chodzi?
Twój ojciec ją zna.
Co?
Zna Kimmie.
Skąd?
Nie wiem.
Skąd wiesz, że ją zna?
Zna ją.
- Dobrze. - Czekaj.
Z nim też ją umawiałeś?
Roy…
Umawiałeś…
Jesteś jebanym alfonsem.
Daj spokój.
Umówiłeś go z Kimmie.
Co na to twoja żona?
- Nie zaczynaj. - Tak.
- Roy mówił, że ją umówiłeś. - Nie.
Mówił, że „też”.
„Też” to słowo kluczowe. To znaczy „również”.
Nie umawiałem go.
Nie widziałem jej z Royem.
Kiepski kłamca ze skurwiela.
- Możesz zamknąć ryj? - Kłamca.
- Zamknij się. - Chyba ty.
Wejść.
- Dzień dobry. - Cholera.
Co ty tu robisz? Wypierdalaj.
Panie Bellarie.
Ma nam coś do powiedzenia.
Ruchasz go. Niech spieprza.
- Zamknij się. - Chwila…
Zamknij się.
Możemy go wysłuchać?
O co chodzi, mecenasie?
Jak mówiłem,
twój teść chce nas widzieć.
Wezwał prawników i sędziego
do niego za godzinę.
- Którego sędziego? - Wilkinsa.
Wszyscy przyjdą?
Właśnie się zbierają.
Oby nie znalazł furtki w testamencie.
Nie da się, co?
- Nie. - Dobrze.
Pójdę tam. Zadzwońcie do niego.
- Już to zrobiłam. Nie odbiera. - Dobra.
Przepraszam za wszystko.
Co z tobą, kurwa, nie tak?
Nie podoba mi się to.
Myślę, że to dziwne, że ją zna.
I wzywa wszystkich na spotkanie?
Pójdę, skoro nie odbiera.
Informuj mnie.
Zostań.
Ziom.
- Wiem. - Nie wiesz.
Jeśli dowiedzą się, co z tobą robię…
Wiem. Dobrze?
- Jeśli mój wujek się dowie… - Nic nie wiedzą.
Lepiej mnie kryj.
Kryj mnie. Obiecuję…
Będę.
Nie stracę przez to udziałów.
Załatwię to, dobra?
Nic nie powiedziałem Normanowi.
I nic nie powiem twojemu ojcu.
Spokojnie.
Dobrze.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Co tam? - Hej.
Wszystko gra?
Tak, spoko.
Co z Sylvie?
Naćpana.
I co mówią?
Nic jej nie będzie.
- To dobrze. - Tak.
Nie wierzę, że ją w to wpakowałam.
Nie twoja wina.
Oni to zrobili.
Usiądź ze mną.
Dasz radę?
- Wszystko w porządku? - Tak.
Chodź.
Siedzisz już.
Dobra.
Dasz radę?
Wyjdę, gdy poczuję się lepiej,
i spieprzamy stąd.
Jak będzie z nią lepiej, zabiorę ją z dala od tego wszystkiego.
Pojadę gdzieś indziej.
Zostawimy to za sobą.
A co ze mną?
Wrócę po ciebie, gdy wydobrzejesz.
- Obiecujesz? - Nie zostawię cię.
Będę z wami.
Przeszliśmy niezłe gówno.
Przeze mnie.
Właśnie, ziom.
- Tak. - Próbowałem to naprawić.
Jasne, próbowałeś.
Jak?
Za kogo ty się uważasz?
Byłaś u Horace’a?
Nie.
Jest tutaj.
Przyjęli go wczoraj, bo zemdlał.
Idź do niego.
A chce mnie widzieć?
Tak.
Mam przeczucie, Kimmie. Idź do niego.
Tylko czekam na Sylvie.
Idź do niego.
Cholera.
Czemu na mnie naciskacie?
- Idź do niego. - Zrób to. Proszę.
- Zobacz, czego chce. - Dobra.
Kurde.
Z OSTATNIEJ CHWILI
Hej.
Podkręć to.
Co?
Potrzebuje insuliny, bo inaczej umrze.
- Ma demencję i ledwo mówi. - Co?
Proszę. Oddajcie mojego tatę.
- Był na tylnym siedzeniu. - Cholera.
- Chcemy, żeby wrócił. - Znasz ich?
Kimmie ukradła jej samochód.
Mamy opis porywaczki.
Co?
Nagroda w wysokości 100 000 $
dla każdego, kto może znaleźć ojca pani Lakeland.
Jak wiadomo, jest żoną Daniela Lakelanda juniora,
oskarżonego o działalność przestępczą w przemyśle mięsnym.
Wyszedł na zwolnienie warunkowe na…
Zaraz wracam.
Policja prosi o zgłoszenia.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz czą w przemyśle mięsnym.