Köpeğim olmak üzeresin.
-Söyle. -Köpeğinizim!
-Jules onu dövmemi söyledi. -Jules, ha?
Bizi satan kişi.
Uzun süre korku içinde kaçmama sebep oldun.
Ama konumuma bakarsak…
Güç bende
-Angel hapiste. -Ne? Neden?
Çaldığın araba yüzünden girmiş.
-Bak, o öldürülecek. -Ne?
-Efendim. -Engel oldun mu?
-Efendim. -Engel oldun mu lan?
Şu anda bağlantımlayım.
-Trackson, yapıldı mı? -Yapıldı. Evet.
-Sıçayım. -Ne? Yapmasa mıydım?
-Efendim. -Evet?
Üzgünüm, yapılmış.
-Daniel mı istedi? -Evet.
-Öyle talimat vermiştiniz. -Sıçayım.
Onu kim tutukladı?
Biz.
-Ve bana söylemediniz, ha? -İstediğinizi düşünmedim…
Operasyonu koruyabilecek misin Jules?
-Efendim. -Sana hiç güvenim kalmadı.
Efendim, bakın, üzgünüm.
Asıl şimdi öyle bir üzüleceksin ki.
Efendim, nasıl telafi edebilirim?
-Siktir git. -Efendim…
Sıçayım.
Ne oldu?
Sıçtığımın işi kontrolden çıktı.
Ne yapmamı istersiniz?
Mallory'yle konuşmalıyım. Sonra gidip kulübü açacağım.
Sıçayım.
Merhaba.
Bilmediğim şeyi söyleyecek misin?
Neyi bilmiyorsun?
-Roy işin içinde mi? -Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Demek oyun oynayacaksın.
Oyun oynamıyorum.
Jules, şantaj, yalan, hile ve entrika ile ilerleyeceksen
bunları yaptığın kişiler daha çok para alınca sana sırtını döner.
Düşüncen bu mu?
Demek aptala yatmak istiyorsun.
Kulüpte para aklıyorsun.
Oradaki insanları zorla satıyorsun. Gillian ve Calvin dâhil.
Hatta Kimmie'yi de.
Horace aklıyla bizi alt etti, şimdi bütün güç onda.
Sen de burada kasılıyorsun, beni aptal yerine koyuyorsun.
Güzel olduğumu biliyorum ama beni aptal sanma.
Tekrar soracağım.
Roy işin içinde mi?
Nasıl olabilir ki?
Soruya soruyla mı cevap vereceksin?
Mallory, ne kadar az bilirsen o kadar iyi.
İşte burada yanılıyorsun.
Ne kadar çok şey bilirsem o kadar önlem alabilirim.
-Bunları Felicia mı anlattı? -Onun zarar görmesini de istemiyorum.
-Vay sıçayım. -Hayır, aptal olsa da ona ihtiyacım var.
Sana söylediyse başkasına da söyler.
Bu fahişeler sadık değildir, biliyoruz.
Ben hallederim.
Kulüpteki tek bağlantımı yok etmen aptallık olur.
Kadın tehlikeli.
Senin için. Benim için değil. Ona dokunulmasını istemiyorum.
Bu kadar mı?
-Zaten yorucu bir gün oldu. -Yorucu gününden bana ne?
Burada ne işin var?
Nasıl olduğunu görmeye geldim.
Çık dışarı.
Horace, yapma. Biz kardeşiz.
Sadece kan bağı var.
Dahası da var.
Benim sonum geldi, seni de yanımda götürebilirim.
Git buradan.
Horace, bak. Bana bir saniye ver, sonra gideyim.
Bak, seni böyle görmekten nefret ediyorum.
Şimdi mi güleyim, sen gidince mi?
Kaldıramadığını biliyorum.
Neyi?
Seni örnek almış olmamı kaldıramıyorsun.
Biliyor muydun?
Boşuna söyletme.
Hep babamın favorisiydin. Seni çok severdi.
Ben bir bok beceremiyordum.
Basketbolda, okulda, iş yerinde.
Ama sen çok başarılıydın.
Babam
seni çok severdi.
Mesela ofisinde Venedik vitrayını kırmıştın.
Suçu ben üstlendim.
Ben üstlendim.
Beni aylarca cezalandırdı.
Bir keresinde de arabasını çizmiştin, hiçbir şey dememiştin.
Beni suçlamıştı.
Hiçbir şey dememiştim.
Sen söylersin diye düşünmüştüm ama söylemedin.
Bu yüzden mi geldin?
Buradayım çünkü sen öleceksin
ve karım öldü.
Buna neden devam ediyoruz? Neden hâlâ kavga ediyoruz?
-Bunu neden yapıyoruz? -Neden kavga ettiğimizi bilmiyor musun?
Hayır, biz kardeşiz.
Peki.
Şuna ne diyeceksin?
Olivia beni seninle aldattı.
Üzgünüm. Çok uzun zaman önceydi.
-Yani… -Burnumun dibinde.
Şirketi elimden almaya çalışmana ne diyeceksin?
Saçma bir laf.
Şirketi sen benden almaya çalıştın.
Sana dava açmak zorunda kaldım ve mahkemede kazandım.
Peki bunları bana sürekli hatırlatmana ne diyeceksin?
Buna ne diyeceksin?
Babam adinin teki olduğu için bana vicdan azabı çektirmeye çalışıyorsun.
Ve biliyorum, evet, haklısın.
Senden nefret ediyordu.
Ama kim onun gibi, ha?
Sen.
Evet.
Ben.
Senden nefret ediyorum.
Sen kardeşim değilsin.
Tenimde diken gibisin.
Ve kötüsün.
Gelip bu saçmalıkları konuşman bir şeyleri değiştirir mi zannettin?
Evet.
Öyle olmasını umuyordum.
Hayır.
Öldüğüm güne kadar kötü birisi olacağım.
Hangi akla hizmet geldim ki?
Ölüm döşeğinde kalbinin sesinin değişeceğini zannettim.
Ölüm döşeğinde anladım ki
benim kalbim yok.
Vardı. Eskiden.
Saçmalamayı kes.
Bildiğimi biliyorsun, değil mi?
Neyi?
Jules ile birlikte
kulüpte para akladığınızı.
Evet.
Hepsini biliyorum.
Ve bütün suçlarını bilmek çok hoşuma gidiyor.
-Neden bahsettiğini bilmiyorum. -Biliyorsun.
Ağır suçların hepsi var.
Yani kardeşim,
boku yedin.
Bütün hisselerini kaybettin ve hüküm giyeceksin.
Horace, sana bir şey söyleyeceğim.
Sakın deneme.
Dur. Artık dur.
Bu saçmalığın işe yarayacağını düşünmene inanamıyorum.
Artık bitti.
Aynen öyle.
Hakkından geldim.
Fena hâlde.
Sıçayım.
Alo?
-Hâlâ kızgın mısın? -Sence?
-Sen abimi dert etme. -Charles, senin için söylemesi kolay.
Onunla konuşacağım.
Yapma. Lütfen yapma. Daha da kötü olur.
-Hallederim, söz veriyorum… -Charles, yapma.
E, ne yapacaksın?
Ne yapacağımı bilmiyorum. Bir şey yapacağım işte.
Ne gibi?
Ondan kurtulmamı, beni bırakmasını sağlayacak bir şey bulacağım işte.
Çok emin olma.
Bırak da ben halledeyim.
Charles, ne… Dediğim gibi hiçbir şey yapma.
Bırak sen. Bana bırak.
-İyi. Ben kulübe gidiyorum. -Tabii ki kulübe gidiyorsun.
-Saklanmadan yaşamamdan nefret etme. -Saklanmadan yaşamandan nefret etmiyorum.
Nefretimin sebebi…
Seni sevdiğimi biliyorsun.
Ama umurunda değil.
Doğru.
Charles…
-Varney. -Mallory mi o?
-Eyvah, kapatmalıyım. -Kapatma.
-Kapatmalıyım. -Kapatma…
-Merhaba. -Merhaba Varney.
Mallory.
-Geç saate kaldın demek. -Evet.
Günümün çoğunu olaylarla, bu evlilikle uğraşmaya harcadım.
-Bir de bana sor. -Evet.
-Nasılsın? -İyiyim.
Bu vasiyet galiba. Demek önünde.
-Evet. -Peki. Bir şey buldun mu?
Üstünden geçiyordum. Gözümden kaçan bir şey olmasın diye.
-Gözünden kaçan bir şey yok. -Yani…
Yemeğe gitsek ya? Hadi.
-Mallory, ben… -Bu bir rica değil.
Çok işim var.
-Şurada bir sürü… -Buna beni yemeğe götürmek dâhil.
Hadi, şoförüm yok. Sen götür.
Lobide seni bekleyen şoföre ne oldu?
Lobideki şoför mü? O yok hükmünde.
Hadi, gidelim.
Yemeğe sonra çıkalım dersen söz veriyorum, istediğin yere götürürüm.
Acıktım. Gidelim.
Nasıl olmuşum?
-Güzel olmuşsun. -Sağ ol canım.
Nasılsın?
İyiyim.
-Ağrın falan yok mu? -Yok.
-Güzel. -Evet.
-Hastanede iyi baktılar. -Doğru.
Buna inanamıyorum.
Ben de.
Başlama yine.
Oğlundan haber almamış olmam tuhaf geliyor.
-Roy'dan mı? -Evet.
-Babasından korkuyordur. -Korkuyor ama…
Kimmie, lütfen…
Biz çok şey yaşadık.
Sürekli kaçmaya alışkınsın ama bu anın tadını çıkarabilir miyiz?
Kardeşim buradayken zor.
O gayet iyi.
Annem bir kez bile sormak için aramadı. Kaybolduğunu da biliyor.
Annen böyle, biliyorsun.
Rain, bana yardım et de Sylvie'yi buradan çıkaralım.
-Ne? -Burada kalmamalı.
Nasıl yani?
Erken bitirme sınavına girdi, üniversiteye gitmesini istiyorum.
Bu saçma şeylerden uzakta, öğrenci yurdunda olsun.
-Emin misin? -Evet.
Burada güvende değil, biliyorsun.
-Bilmiyorum Kimmie… -Biliyorsun Rain.
Kimmie, buraya daha yeni geldik.
Bak, ciddiyim. Dostum…
Saçmalamayı kes, olur mu? Bunu yapmak zorunda değiliz.
Sokakta öğrendiklerini unutma. Bunun ne olduğunu biliyorsun.
-Böyle iyi görününce zor oluyor. Yani… -Rain, ben ciddiyim.
-Tamam. -Teşekkür ederim.
Sylvie gayet iyi.
Burada kalmayı istememesini sağla.
-Bana yardım et. -Kolay olmayacak.
Biliyorum ama burada güvende olmayacak.
Seni anladım. Onunla…
Onunla konuşup üniversiteye ikna etmeye çalışabilirim.
Tek ihtiyacım olan bu. Teşekkürler.
Ama biz güvendeyiz.
-Umarım. -Bir şey olmayacak.
Ama şunu düşünüyordum.
500.000 dolar o kadar da büyük bir para değil.
Nasıl yani?
İstemiyorum.
Ne diyorsun kızım?
İstemiyorum.
Hayatında bu kadar çok paran olmadı ki.
Evet ama para senin. Ben kendi paramı istiyorum.
O parayı senden almayacağımı biliyorsun.
Vereceğim.
Çünkü kulübü istiyorum.
-Kulübü mü? -Evet.
-Orayı işletmek istiyorum. -Ne?
Ama önce Daga ve Body'yi bulup yaptıklarının intikamını alacağım.
-Neden oraya dönmek istiyorsun? -Para için. Herhâlde!
Orası para getiriyor. Kızlara nasıl davranacağımı da biliyorum.
Bu işe hiç bulaşma.
Kimmie, ben senin gibi değilim, tamam mı? Sen zekisin, toplantı odası kadınısın.
Ben sokak kadınıyım.
-O kulübü istiyorum. -Horace'a ait değil ki.
Alabilir.
-Sana vermelerini sağla. -Kimin vermesini? Jules'un mu?
Asıl haklamak istediğim kişi Jules Bey.
Hiç emin değilim Rain.
Kimmie, bir düşün, tamam mı?
Düşüneceğim.
Ama üstünü değiştir. Yemek yiyelim.
Ben çıkıyorum.
-Nereye acaba? -Kulübe.
Rain!
Hastanede mahsur kaldım resmen. Çıkıp eğlenmek istiyorum.
-İyi, yetişkin bir kadınsın. -Orayı bir görmek istiyorum.
-Sanki merak etmiyorsun. -Etmiyorum.
Alex götürebilir mi?
-İhtiyacın var mı? -Sen al. Ben saçımı yaptıracağım.
Zengin olunca kuaför eve geliyormuş.
Peki, iyiymiş.
-Ama umarım Angel'ı hapisten çıkarmıştır. -Evet.
Burada ne pişiriyorlar acaba?
Neden evime giriyorsun?
-Sen benimkine girmedin mi? -Ve Tanrı şahidim, çok pişmanım.
Girdin ama.
Sana bir şey soracağım.
Hep soruyorsun.
Ne kadar zaman oldu?
-Neden sordun? -Yani…
Bilmiyorum.
Anlamaya çalışıyorum. Aklım almadı.
-Yani… -Söyle.
İri, kaslı, goril gibi bir adam
seninle.
-Anlamıyorum. -Seksi, ha?
Hayır.
-Hayır. -Sen de denemelisin. Yani…
Abinle böyle konuşma.
Bu kadar karşı çıkmandan şüphelendim.
O ne demek?
Yatılı okulunda öğrendiğin uyuşturucu ve fahişeler oldu.
Senin de erkeklerle yatmak.
-Daha önce öğrenmiştim. -İğrençsin.
Babamın sana katlanamamasını anladım.
Evet, ikiniz de böylesiniz.
Ne oldu? İçmek istemiyor musun?
Dudakların nerelere değmiştir.
Şu mu yani?
10, 20, 30.000 fahişeyle yatabiliyorsun, üstelik evlisin.
Benim bir erkekle yatmam problem mi? Veya birkaç erkekle.
Sen niye geldin?
-Hayatını berbat etmek için. -Doğduğun gün berbat oldu zaten.
-Daha da olabilir. -İğrençsin, biliyor musun?
Canını sıktım mı?
Hem de nasıl.
O zaman buradaki işim bitmek üzere.
İyi ki sigaram var.
-İğrençsin. -Avukat Varney'yi rahat bırak.
Ciddisin sen.
Ne yaparsın?
İri kız arkadaşını korur musun?
Herife âşık değilsin, değil mi? Senin gibiler âşık oluyor mu?
-Roy, seni korumaya çalışıyorum. -Beni?
Beni?
Çok komiksin.
Bizde aile fertleri cinayet işleyemiyor. Ama vasiyette onun öldürmesi yasak değil.
Keşke yapsa.
Ne yapacak? Gözlerimi mi tırmalayacak?
Tıslayacak mı? Ne yapacak?
Çok komiksiniz ya.
Bak Roy, tersi çok pis, şaşırırsın.
Erkeklerle yatan adamdan korkmam.
Böyle biri değilim.
Tamam Roy ama uyarmadığımı söyleme.
Ben de seni bir daha onu getirmemen için uyarıyorum.
Anladın mı?
İyi geceler Roy.
O ezikten korkacak mıymışım? Tam bir aptalsın.
Tabii.
Yoluna girecek kardeşim.
Senin hatuna selam söyle.
Öğrenmiş.
Biliyorum.
Hayır, Horace her şeyi öğrenmiş.
-Bunu konuşmuştuk. -Evet.
O şişko aptal ölmeli.
Hallediyorum.
-Kendim halledeceğim. -Bu ailenin nesi var?
Neden herkes elini kana bulamak istiyor?
-Dostum, buna ihtiyacım var. -Neden Norman?
O aptal, hisselerimi riske atıyor.
Belki…
Belki onu arayıp güzel bir sohbet edebilirsin.
Gafil avlanma riskini almam.
Planın ne?
Aleyhimde delili var mı?
Hayır.
-Emin misin? -Eminim.
Onu tanımıyorsun.
Çok basit bir adamdır.
Karısına her şeyi anlatır.
-Karısı biliyor mudur? -Kesinlikle.
Minik bir kaçamak yapsa
doğrudan eve gidip karısına söyler.
Pısırık gibi.
Bizimle iş yapacak tek kişi oydu.
Evet, anladım.
Norman.
Efendim?
Pis bir iş yapma.
Yapmayacağım.
Norman, sen her işi gürültülü ve pis yapıyorsun.
Anladım yahu.
Unutma, adam hâlâ hâkim.
Evet…
-İyi akşamlar. -Beni dışarı çıkarıyorsun.
Anlamadım?
Beni dışarı çıkarıyorsun.
-Kimmie için buradayım. -Kim?
-Bayan Bellarie. -Evet.
O evde kalıyor. Beni kulübe götürüyorsun.
-Tamam ama kalmalıyım… -Japosiyah.
Zaten seni sevmiyorum ve sana güvenmiyorum.
Lütfen sabrımı sınama. Kulübün yerini biliyorsun, değil mi?
-Evet. -Onu da unuttun sandım.
Aç şu sıçtığımın kapısını ve beni kulübe götür.
-Peki efendim. -Teşekkürler.
Koniçiva canım.
İnternettesin.
Ne?
Evet, evliliğin.
-Gerçekten mi? -Evet.
Bir sürü yorum var.
Olur tabii.
Bayan Bellarie.
-Bay Bellarie telefonda. -Teşekkür ederim.
Tabii.
Alo?
-Merhaba. -Merhaba!
Nasılsın?
Daha iyi günlerim olmuştu.
Eminim.
Angel'ı çıkardın mı?
Ben…
Hâlâ uğraşıyorum.
Angel'ın telefona dönmeme sebebi belli oldu.
Evet. Olabilir.
Konuşayım.
-İyi değil. -Onunla konuşmak istiyorum.
Sylvie seninle konuşmak istiyor.
Kimmie.
Bir saniyeliğine.
Hiç havamda değilim Kimmie.
Veriyorum.
Sıçayım.
Alo? Ben Sylvie.
-Merhaba. -E, nasılsın?
Pek iyi sayılmam. Ben…
Üzgünüm ama ablanla konuşmalıyım.
İnternette bulduğum yeri anlatacağım.
Kanser bakımında çok başarılılarmış.
Hem de Tayland'da.
-İtalya'da da yerleri var. -Tamam, harika.
O zaman bilgileri göndereyim mi?
Olur.
Şimdi ablanla konuşabilir miyim?
Evet ama okuyacaksın, değil mi?
Evet. Kimmie sana numaramı verir.
Tamam, harika.
Bilgileri göndermem için bana numarasını vermeni istedi.
Tamam. Alo?
-Kimmie. -Efendim?
Bak…
Sabah gelmeni istiyorum.
Tamam, gelirim.
Hazır olman için öğretmem gereken çok şey var.
Tamam, geleceğim.
Tamam.
Kapatmam gerek.
Tamam.
Angel'a da çıkınca gelmesini söylerim, tamam mı?
Tamam.
Söylersin.
Tamam, hoşça kal.
Konuşuyorum, duyuyor musun?
Kendini bir bok sanma, değilsin.
Başkasını bulurum…
-Pek yemedin. -Aç değilim.
Bunun Roy'la bir ilgisi var mı?
Bilmem, olmalı mı?
Bana söyledi.
Anladım.
Ama ben inanmadım.
-Güzel. -Şu yüz ifadeni görene kadar.
-Mallory… -Sen ve Charles…
-Mallory. -Varney, yani…
Ben normalde böyle şeyleri anlarım.
Yani düşündüm, sonra yok dedim.
Ama biliyor musun?
Charles için takım getirmeni söylediğimde anlamıştım.
Hepimiz öldüğünü sanmıştık ya?
Sende evinin anahtarı vardı.
Ve Charles'ın öldüğünü söylediğimde
gözlerindeki hüznü yakalamıştım Varney.
Mallory, öncelikle uzun zamandır çalışanınızım.
-Ve anahtara ihtiyacım vardı. Erişim… -Kes şunu.
Roy'la evlisin, size gelmiyorum. Ama Charles…
-Hem öldüğünü sandık. -Doğru.
Ve oradaki üzüntüm
yıllardır birlikte çalıştığım ve izlediğim birine uygundu.
-Ve tanıdığım. -Neyi izledin?
Bu lafları bırak artık.
Döktüğün gözyaşları şöyle diyordu.
"O benim bebeğimdi, hayatımın aşkıydı."
-Mallory… -Normal bir ağlama değildi. Tamam mı?
-Mallory. -Kes şunu.
Ben bunlara kanmam.
-Neden bahsettiğini bilmiyorum. -Biliyorsun.
Hatta çok sevindim. Yani…
-Öyle mi? -Çok mutlu oldum.
Nedenini söyleyeyim.
Sana asıldığımda, beni becermeni istediğimde
hayır demiştin, bende bir sorun var sanmıştım.
Normalde hiç öyle hissetmem. Reddedilmem.
O yüzden, hayır dediğinde belki de yaşlanıyorum falan dedim.
Meğer P, K organını sevmiyormuş.
Neden rahatsız görünüyorsun Varney?
-Çünkü rahatsızım. -Neden?
Varney, geysen gey ol. Ne var bunda?
Orası umurumda değil. Ailenin çalışanıyım.
Ve kayınpederin… Lütfen.
Homofobik ve sürekli söylüyor.
Biliyorum, homofobik.
Bunu biliyorsan tuhaf olanın bu olduğunu da bilirsin.
Tamam mı? Bu beni rahatsız ediyor.
Tamam, anlıyorum. O çok homofobik.
Ama artık gizlenmediğine sevinmen gerekmez mi?
"Gizlenmediğine" derken?
-Artık gizlenmiyorsun. -Mallory.
Öncelikle mesele o değil ama açılmadım.
-Tamam mı? -Nasıl açılmadın?
Ailenin haberi yok. Her şey yolunda.
Yapma, biliyorsun ki Roy çok geçmeden bütün aileye söyler.
Hatta şimdi söylüyordur.
Kocamı tanıyorsun. Adinin tekidir.
Bir şey sorabilir miyim?
Neden onunlasın?
Aşk canım.
Anladım.
Bu palavraya inandın mı?
Para için onunlayım.
Sadece para için.
Ona yardımcı olmanın yolunu bulmazsam hayatımı karartacak.
-Ne konuda? -Kimmie'yi vasiyetten çıkarmamı istiyor.
-Ve bu imkânsız. -Yani…
Avukat Varney,
şeytandan kurtulmanın yolu ondan daha büyük bir şeytan olmaktır.
Yıllardır bu aileylesin, öğrenmiş olman gerek.
Benim seks yapmam lazım.
Hiç endişelenme. Bir daha o hatayı yapmam.
Güzel.
Benim…
Benim gizlice seks yapmam lazım.
Anlıyorum.
Neyse, boş ver. Kendim hallederim.
Kim acaba?
-Ben birini beklemiyorum. Sen? -Ben de.
Bakalım.
-Norman. -Merhaba.
-Girebilir miyim? -Tabii. Gel.
-Gloria. -Norman. Seni görmek çok güzel.
-Harika görünüyorsun. -Teşekkürler.
Karına çok üzüldüm, başın sağ olsun.
Evet, sağ ol.
Yemek yiyorduk. Sana da bir tabak koyayım mı?
-Hayır, ben sadece… -Hayır. Israr ediyorum.
Otur hadi.
Teşekkürler.
Bir kişilik daha servis açayım.
E…
Her şey yolunda mı?
Evet.
Emin misin?
Hayır.
Horace'ın yanındaydım.
İyi değil.
Çok üzüldüm.
-Epey bir şey anlatmışsın. -Hiçbir şey anlatmadım!
Sesini alçalt dostum.
Bak Norman, hiçbir şey anlatmadım dostum.
Güzel.
Şimdi…
Bir sorum var.
Nedir?
Ucu bana dokunacak belge var mı?
Hayır. Yemin ederim.
-Peki sana? -Hayır, hiçbir şey yok.
Çok dikkatli davrandım.
-Hisselerimi riske atar. -Biliyorum.
Bunu konuşmuştuk. Yani hata yapmayacağımı biliyorsun.
Horace öyle düşünmüyor.
Hayır dostum, inanmaman gerektiğini biliyorsun.
Emin misin?
Yemin ederim.
Neden bu kadar gerginsin?
Beni bilirsin.
Evet.
Bana güveniyorsun, değil mi?
Evet.
-Güvene dair ne öğrendim, biliyor musun? -Ne?
Konu benim güvendiklerim değil.
-Konu senin güvendiğin kişi. -Norman, karım hiçbir şey bilmiyor.
Hadi yiyelim.
Norman, yemin ederim. O hiçbir şey bilmiyor.
Burası harika kokuyor.
Vay, merhaba.
Olivia Hanım.
Gergin görünüyor.
-Gergin görünen ne? -Konuşmanız.
Hayır, hiç gergin değil.
-Emin misin? -Evet.
Anladım.
O genç adam kimdi?
Seni ilgilendirmez ama yattığım kişi canım.
Kay.
-Sen. -Buyurun efendim.
Bu aileye yardım etmek için neler yaptığını bilmek istiyorum.
Sizi korumak ve yardımcı olmak için elimden geleni…
Hayır. Evlilikten bahsediyorum.
Efendim?
Sen ayarladın.
Evliliği, hâkimi, şahitleri.
Onları sen getirdin.
Benden istedi efendim.
Sen de koşa koşa yaptın.
Hiç düşünmedin mi
"Belki de yapmamalıydım" diye?
Sadece emirleri yerine getiriyordum.
Emirleri hep yerine getirir misin?
Bu konuda evet.
O zaman bir emir vereyim.
Bir siktir git.
Olivia Hanım, o benim şarabım.
Hem siz ne kadar içtiniz?
Senin bu sorularından gına geldi.
Yetişkinim ben be.
Tabii ki ama evinize bırakabilir miyiz?
Şuraya bakmanı istiyorum.
Şuradaki hoş, genç herifi görüyor musun?
Beni eve o götürecek.
Çok teşekkürler.
-Kaltak. -Sanırım ağzımın payını verdi.
-İkimizinkini de verdi. -Şarabımı da aldı.
Neden arkaya bakıp duruyorsun?
-Sebebi yok. -Bir sebebi olmalı.
Neden kulübe gittiğini merak ediyorum.
Bu seni ilgilendirmez.
Biliyorum ki sen ve Kimmie,
yani Bayan Bellarie,
kurtulmak için çok uğraştınız.
Yardımcı olmuyordun tabii.
Benim de kendi durumum vardı.
Seni hiç sahnede göremedim.
Jules'un seviyeleri var.
-Geçmişimden dolayı güvenlikteydim. -Geçmişinde ne var?
Silah uzmanıyım, dövüş sanatçısıyım.
Bunlar sayesinde polis oldum.
Peki.
Bunları ben seçmedim.
Ne istiyorsun? Alkış, kurabiye?
Hayır.
Kimmie ve senin yardımınızı istiyorum.
Sana neden yardım edelim?
Çünkü kurtuldunuz.
Nereden anladın?
Bay Bellarie Kimmie ve Angel'ı almaya geldiğinde
Jules resmen altına sıçtı.
Nereden biliyorsun?
Oradaydım, gördüm.
Tamam.
-Ama çok hasta. Biliyorsun, değil mi? -Biliyoruz.
Sizi koruyacak birisi lazım.
Birbirimizi koruruz.
Benim yapabileceklerim farklı, bunu kastettim.
İki tarafın da adamısın, hatta üç tarafın.
Tek tarafın adamıyım.
Hangi tarafmış o?
Beni, annemi ve kardeşimi buradan kurtaracak taraf.
Zarar görmelerini, onlara bir şey olmasını istemiyorum.
Yapmam gerekeni yapıyorum.
Ona borcun ne kadar?
Borcum 200.000 dolar.
Herifin saçmalıkları inanılmaz.
Bak, sana söz veriyorum.
Benimle çalışırsanız yanınızda olurum.
Verdiğin sözlerin değeri yok.
Ayağındaki ucuz ayakkabılar gibi.
Daha beni tanımıyorsun.
Evet.
Ben Memur Alex.
Neredesin dostum?
Arabadayım.
-Kimmie'yle misin? -Hayır, tek başımayım.
Keşke beni şoförü yapsalardı. Ağzına sıçıp intikam alacağım.
Evet.
O Rain sürtüğünün hakkından da ben gelmek istiyorum.
O ne yaptı?
Bazen sinirime dokunuyor.
Evet, haklısın. Anlıyorum dostum.
O kıçı dolgulu karı yanında mı?
Yok. Ama konusu açılmışken kıç dolgusu yapan kız nerede?
Niye? Yaptıracak mısın?
Dostum, yapma.
Yerini biliyor musun?
Penisine yaptıracaksın. Siyah penisi, ha?
Kes şunu be. Nerede olduğunu biliyor musun?
Bilmiyorum ama öğrenirim.
Tamam, öğren.
-Rain'i sakatlamasına sevindim. -Başka bir sürü karıyı da.
Neyse, bil bakalım ne oldu.
-Ne oldu? -Şu Angel öldü.
Ne?
Evet, öldürmem için telefon geldi.
Neden?
Ya, Jules aradı. Talimat Bay Bellarie'den gelmiş. Yaptım.
Yuh, inanılmaz.
-Öldüğünden emin misin? -Ben hiç ıskalar mıyım?
Evet, haklısın.
Başka ölenler de oldu, ama…
-Neyse, hâlâ o kaltakla mısın? -Evet, ikisiyle çalışıyorum.
Jules "Kulübe göz kulak ol" dedi. Sen de gel.
-Gelip gelemeyeceğimi haber veririm. -Tamam.
Angel ölmüş mü?
-Angel Jr. nerede? -Neden evime geldin?
Beni dinlemen gerek.
-Kapıyı kırdın. -Başımız belada. Gitmeliyiz.
-Ne? Ne zaman? -Bebek nerede?
-Neyin var senin? -Kahretsin be Yolanda!
-Abimler seni dövsün. -Buradan çıkmalıyız!
Şimdi arıyorum.
-Yolanda, nerede… -Kapıyı kırdın!
-Oğlum nerede? -Alo?
Angel geldi. Kapıyı kırdı, deli gibi bağırıyor.
-Burada. -Ara, yardıma ihtiyacın olacak.
-Sen o kaltağa geri dön! -Tanrım.
-Şarj aletim nerede? -Siktir git Angel!
Beni dinle! Seni ve Angel Jr.'ı öldürmeye geliyorlar.
-Bak, saçmalıyorsun. -Yolanda, bir kez olsun beni dinle.
-Bir bok dinlemiyorum. -Sizi öldürmeye geliyorlar!
-Yerini söyle. -Bir bok söylemem.
Hiçbir şeyi ödemiyorsun, bir bok söylemem.
Of be Yolanda. Aman!
-Git buradan! -Geliyorlar!
-Ben buradayım. -Yolanda, beni dinle yahu!
-Güle güle! -Bakıcıda mı?
-Güle güle! -Yolanda.
-Bakıcıda mı? Sıçayım! -Güle güle!
-Çık! -Siktir!
-Defol! -Oğlum nerede?
Hey!
-Ne? -Polisi aradılar.
İyi, gelsinler!
-Tamam. -Polis hemen gelsin!
Bir saniye. Telefonunu kullanabilir miyim?
-Şarj aletini? -Evet.
-Dur, getiriyorum. -Tamam.
-Acele et lütfen. -Tamam.
Sıçayım!
-Norman, seni görmek çok güzeldi. -Seni görmek de güzeldi Gloria.
-İstediğin zaman gel. -Teşekkürler.
-Bulaşığa yardım etmeyeyim mi? -Yok, biz hallederiz.
Akşamları Harold'la böyle şeyler yapmayı severiz.
Birlikte bulaşık yıkamayı seviyorsunuz. Çok güzel.
Uzun yıllar evli kalınca
hayattaki küçük şeylerden zevk almayı öğreniyorsun.
Evet. Anlıyorum.
-Teşekkürler. -Peki. Görüşürüz.
-Görüşmek güzeldi. -Güle güle.
-Geldiğin için sağ ol dostum. -Teşekkür etmene gerek yok.
Anlayışın için de teşekkürler.
Hiç açığımız olmadığından emin olmak istedim.
Yüzde yüz. Hiçbir yerde açık yok.
-Güzel. -Evet.
O zaman neden bu kadar gerginsin?
Beni tanıyorsun, evhamlıyımdır.
-Evet. -Sadece önlem alıyorum, o kadar.
Evet, seni tanıyorum.
Evet.
Pekâlâ.
-Seni görmek güzeldi. -Seni de.
-Peki. -Evet.
-Kendine iyi bak. -Sağ ol. Sen de.
-Norman gitti mi? -Evet.
Canım, kutusunu unutmuş.
Kutu mu?
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay r.