Hayır demiştin, bende bir sorun var sanmıştım.
Meğer P, K organını sevmiyormuş.
İnternette bulduğum yeri anlatacağım. Kanser bakımında çok başarılılarmış.
Rain, bana yardım et de Sylvie'yi buradan çıkaralım.
Emin misin?
-Angel öldü. -Neden?
Jules aradı. Talimat Bay Bellarie'den gelmiş.
Ucu bana dokunacak belge var mı?
Hayır. Yemin ederim.
Kutusunu unutmuş.
Para var mı?
GÜVENLİK
Sağ ol.
-Selam. -30 dolar.
-Buranın sahibi annem. -Annen umurumda değil. 30 dolar.
-Kimim, biliyor musun? -Umurumda değil.
-30 dolar ödemiyorum. -Parasızsan arkaya.
-Ben… -Ne oluyor?
-Beni hatırladın mı? -Yok.
-Delinda'nın oğluyum. -Doğru. Tamam.
Demek hatırlıyorsun.
Biraz. Ne istiyorsun? Neden geldin? Ne oldu?
Annemin ofisine girmem gerek.
-Duyamıyorum. -Annemin ofisine girmem gerek.
-Neden? -Öldüğünü duymadın mı?
-Duydum ama ofisiyle ne alakası var? -Baş sağlığı için teşekkürler.
Zor bir iş. Ölmediğim için şanslıyım.
-Ne istiyorsun? -Vasiyetini bulduk.
Burada bir şeyleri olduğuna eminim. Defterlere, kayıtlara ihtiyacım var.
-Gündüz vakti gelmelisin. -Denedim.
Tekrar dene. Yoğunuz, görmüyor musun?
-Giriyorum. -Hayır.
-Sen… -Dinle.
Dinle dostum. Beni kızdırıyorsun.
Sakinleş ve siktir git.
-Git buradan. -Avukatımla geleceğim.
Adeline, iyi misin? Sorun ne?
Yüzüme bak chaparrita.
-Ne oldu? -Bundan bıktım.
Bu gece dans etmek istemiyorum.
Biliyorum.
Üzgünüm ama…
Şimdilik mecburuz, tamam mı?
Hey. Tamam mı?
Jules'dan hiç kurtulamayacağız.
Biliyorum ama bir süre daha dayanmalıyız.
Birazcık daha. Söz veriyorum.
Hey, söz veriyorum.
Ne yapıyorsunuz lan? İşinize dönün.
Hadi!
Evet!
-Karılar geldi! -Buraya.
Evet!
-Hey! -Ne…
-Yine gelmiş. -Kim?
Sarı Lambo'lu herif.
Evet, bir keresinde kovmuştum.
-Onun hakkında konuşmalıyız. -Ne olmuş ona?
-Zengin. Biliyorsun, ha? -O araba düzeyinde mi?
Evet, Salvo onun arabasında saldırıya uğradı.
-O muydu? -Evet.
Bak. Onu takip ettim, adresini öğrendim.
-Nasıl yani? -Evi çok güzel.
Yani?
Soyabiliriz be.
-Sen kimseyi soyamazsın. -Ne yapacağız? Hep Jules'a mı çalışacağız?
Hiçbir şey görmüyorum, bilmiyorum.
Benim gibi paranı alıp eve git.
-Yarısını alıyorlar. -Emin olamazsın.
Aldıklarını biliyoruz.
Yaşlı kadınları soyuyormuşsun.
Bu adamı soyabiliriz, eminim. Şuna baksana. Aptalın teki.
Beni karıştırma.
Dolu bir kasası olduğuna eminim. Gözcülük yapacak biri lazım.
Ben olmam.
Şuna ne dersin?
Beni eve götürmesini sağlayıp tüm ayrıntıları öğrenirsem düşünür müsün?
Bana resim, video ve alarm şifresi lazım.
Tamam.
Bütün bunları alabilirsen düşünürüm.
Tamam, sadece sen ve ben.
-Tabii. -Tamam.
-Hadi gitsene be. -Gidiyorum.
Git ya.
Evet!
Bir dakikaya ihtiyacım var dedim. Uzaklaş.
Selam canım. Kalktım, evde dolaşıyorum.
-Geceleri biraz ürkütücü. -Öyledir tabii.
-Kulüpte misin? -Evet, şimdi geldik.
Sesin niye böyle?
-Sana söylemem gereken bir şey var. -Ne oldu?
Ama bak, paniğe kapılma, tamam mı?
Ne oldu?
Angel ölmüş.
Ne?
Evet.
Bir dakika. Ne…
-Ne olmuş? -Bilmiyorum.
Memur Alex'in konuşmasını duydum.
Gördün mü? Ona güvenemeyeceğimizi biliyordum.
Evet ama bana kendini kanıtlamaya çalışıyor.
Ne olmuş yani? Ona güvenme Rain.
Ona güvenmiyorum. Ama dinle…
Bizden olduğunu kanıtlamaya çalışıyor.
Memur Trackson'la konuşuyordu. Trackson, Angel'ı öldürdüğünü söyledi.
-Memur Trackson mı? -Evet.
Bir şey daha söylemem gerek Kimmie.
Ama lütfen çıldırma, tamam mı?
Yine ne var? Nasıl çıldırmayayım?
Bir nefes al. Nefes alır mısın?
Ne?
Trackson dedi ki talimatı Horace vermiş.
Tamam mı?
-Ne düşünüyorsun? -Hiçbir şey. İyiyim.
Yalan. Ne düşünüyorsun? Seni tanıyorum.
Madem tanıyorsun, ne düşündüğümü sen söyle.
-Gideceksin. -Tabii gideceğim.
Sylvie'yi kaldıracağım, bu evden defolup gideceğiz.
Kimmie, çıldırmamanı söylemiştim.
Öldürülmesi talimatını Horace verdiyse umurunda değildir.
Angel'a deli oluyordu.
-Emin misin? -Evet.
Yani bizi hiç umursamaz, sırada biz varız.
-Buradan gidiyorum. -Ama bilmiyoruz. Yani…
Rain, hayal ve para dünyasından kafanı çıkar.
Tamam mı? Kardeşimi bu boktan yerde tutmam.
Tamam, anlıyorum. Ben gelince konuşalım.
Gidiyorum.
Bekle yahu Kimmie.
-Beklemiyorum. -Eve geleyim, sonra…
Kalmam için yapıyorsun, uğraşamam.
Bir şey yapmaya çalışmıyorum. Konuşmak istiyorum.
-O zaman şimdi gel. Hemen şimdi. -Kimmie, dur…
-Yoksa arkamızdan gelirsin. -Kimmie?
Sıçayım.
Alex!
Hadi, gidelim.
-Girmek istemiyor musun? -Girmek isteseydim "Gidelim" demezdim.
Eve dönüyoruz. Hadi.
Peki efendim.
Merhaba Bay Bellarie.
-Merhaba. -Çağrınızı alır almaz geldim.
Teşekkürler.
-Saat geç oldu ama… -Olur mu öyle şey?
Hastane için neler yaptınız.
Teşekkürler.
Oturmuşsunuz. Rahat değildir.
Yatıp ölümü beklemek daha kötü.
Çok üzgünüm.
Söyleyin.
Durumum nasıl?
Dürüst olayım mı?
Hep bunu istemedim mi?
Durumunuz iyi değil.
Tabletten gösterebilirim.
Siz söyleyin.
İlerlemiş.
Kötüleşmiş mi?
Ve hızlı yayılıyor.
Yavaşlatmak için yapabileceğiniz bir şey yok mu?
Her şeyi denedik.
Ne kadar ömrüm kaldı?
Haftalar söz konusu. Belki bir iki ay.
-Haftalar mı? -Üzgünüm.
Aslında…
Tuhaf bir şey oldu.
Yaşamayı hiç bu kadar çok istememiştim.
Uğruna yaşayacak çok şeyiniz var. Aileniz, yeni eşiniz.
Evet.
Bu yaşamak için bir sebep.
Yeni eşim her gün oğullarımın yüzünü görecek.
Oğullarım onu ve getirdiklerini kucaklayacak.
Çok hoş.
Evet.
Yeni eşimden bahsetmişken…
Kardeşi…
Bana bunu gönderdi.
Çocuklar internetteki her şeye inanıyor.
Yine de size bir göstereyim dedim.
Bunu internette araştırmış.
İtalya'da bir kanser tedavisi.
Neden gülümsüyorsunuz?
Bunu daha önce görmüştüm. Siz de görmüştünüz.
Burada yapacağımız bir şey kalmayınca size burayı göstermiştim.
Duymadım.
Aslında duydunuz.
-Dediniz ki… -Ne?
"Öleceksem kendi yatağımda öleyim."
Evet, tam benim diyeceğim bir şey.
Ama…
Bazen insana yaşamayı isteten şeyler oluyor.
Bakın, bu Doğu tıbbı. Sizde başarılı olacak mı, bilmiyorum.
Maddi imkânı olup gidenlerden başarıya ulaşanlar oldu.
Sizce değer mi?
Sizce değip değmediği önemli.
Çok ağrınız olduğunu biliyorum.
Beni oraya ulaşabileceğim kadar iyileştirebilir misiniz?
İtalya, Tayland'dan daha yakın. İki ülkede de yerleri var.
Yine de uzun bir uçuş.
Uçağım var.
Vardır tabii.
Öyle daha kolay olur ama yine de çok riskli.
Başka ne yapacağım ki? Burada ölecek miyim?
Ne zaman ayarlayabilirsiniz?
Aslında orada sabahın erken saatleri. Hemen arayabilirim.
-Teşekkürler doktor. -Tabii efendim.
Sylvie?
Sıçayım.
Merhaba.
Ne kadar kaldı?
Yaklaşık 30 dakika.
-Tamam. -İyi misin?
Hayır.
-Sylvie'yi uyandırdın mı? -Henüz değil.
Oturdum, uyumasını izliyorum.
-Çok huzurlu. -Evet.
Hayır Rain, onu bu boka bulaştırıp duruyorum.
Onu hiçbir şeye bulaştırmadın. Bir şey olmayacak. Gideceğiz…
Yanında o varken bir şey söyleme.
Söylemiyorum.
Biliyorsun, dinliyor.
-Biliyorum. -Ama evet, buradan gidiyoruz.
Evet.
Ama ona arabayı sormalısın.
Ve anahtarı.
Tamam.
-Nasıl yapacağını biliyor musun? -Bildiğimi biliyorsun.
Tamam. Döndüğünde görüşürüz.
-Hoşça kal. -Tamam.
Hey, durun! Buraya gelin!
Beni duyuyorsunuz! Gelin!
-Çabuk! -Ne…
Ne bakıyorsunuz? Size söylemiyorum.
Hadi, çabuk olun!
Burada oturduğumu görmediniz mi sanki?
Yok, vedalaşmaya gelmek üzereydim.
Ve gülmeye.
Neden güleyim ki?
Çok sahtesin.
Efendim.
Bana bir daha "efendim" de bakalım.
Komik olduğunu sanıyorsun, değil mi?
-Hayır, saygımdan söylüyorum. -Hayır, yaşımı kastediyorsun.
Hayır.
Kendini seksi sanıyorsun.
Becerebiliyorsan yaşlan bakalım.
Olivia Hanım, biz gidiyoruz.
Beni kapıda bekleyeceksiniz. Anlaşıldı mı? Şurada.
Yürü bakalım.
Bir bok değilsin.
Asla da bir bok olamayacaksın.
Sen sırf…
Senin gibi bir sürü genç bulabilirim.
Hayır, senden iyisini bulurum. Son zamanlarda memnun değilim.
Çantamı al.
Yerde. Eğilip alamıyorum.
Alacak mısın şu çantayı?
Tanrım, 10 kere tekrarlamam gerekiyor.
Sen de evine kendi imkânlarınla git.
Sana aldığım arabayı kullanmayacaksın.
Bu gece asla.
Bak, bu gece sakın kapımı çalma ufaklık.
Ben aramadığım sürece.
Bekleyin dedim! Geliyorum.
Sen…
Sen beni eve bırakacaksın.
Çünkü şu ufaklık beni kızdırdı.
Bu genç, büyük penisli şerefsizler sadık değiller.
Sadık değiller.
Hadi, beni eve bırak.
Bayan Bellarie, o beni götürecek. Siz de gelebilirsiniz.
-Nerede oturuyorsun? -Şehir merkezinde.
Ona sordum.
Şehir merkezinde oturuyorum.
Chicago mu?
Evet.
Onu ta Indiana'daki evine mi bırakacaksın?
Evet efendim.
Siz yatıyorsunuz.
Oğluma söyleyeceğim.
-Hayır efendim, yatmıyoruz. -Kesin yatıyorsunuz.
Kadının şoförü var. Sana neden ihtiyacı olsun ki?
Roy şoförümü kovdu.
Kes sesini. Yalancısın, sahtesin.
Beni eve bırakmanı istiyorum, tamam mı?
Çünkü şu ufaklık beni kızdırdı.
Bu arada o arabayı ona ben almıştım.
Ama yemin ederim, o arabada ölecek. Beni kızdırıyor.
Mallory, yarın görüşürüz.
-Hadi. -Hayır Bayan Bellarie, birlikte götürürüz.
Evet.
Sahte karı.
Teşekkürler.
Başın sağ olsun.
-Peki. -Kimmie ve seninle yakındı.
Tamam.
Bana güvenmeyeceksin, ha?
Peki.
Ne zamandır şoförüsün?
Epey oldu.
Tek başıma arabaya binmek istesem
ne yapmam gerekir?
Şey, ben…
Ne?
-Bunu yapanı görmedim. -Ne demek istiyorsun?
Bütün evler hususi yolda.
Ana kapıdan çıkarsan hususi yolu kullanmalısın ve izleniyor.
Yani…
Hapishane gibi. Orada mahsur kaldık.
-Ben öyle demezdim. -Daha sofistike olduğu için mi?
Uyarmak istedim. Yolda durduruyorlar.
Yani Kimmie ile arabaya binemez miyiz?
Takip ettirirler.
Haklıymış. Mahsur kaldık.
Sadece bildiklerimi söylüyorum.
Madem bu kadar çok şey biliyorsun, söyle. Horace neden Angel'ı öldürttü?
Bilmiyorum.
Tamam.
Ama öğrenebilirim.
Nasıl?
Memur Trackson söyler.
Tamam.
Telefon et.
Tamam.
Hoparlör.
Sesten sonra mesajınızı bırakın.
Telesekreter.
Tracks, ben Memur Alex. Bunu alınca beni ara. Bir sorum var.
Sylvie.
-Sylvie, kalkman gerek. -Ne?
Ben… Bu yatak çok rahat Kimmie.
Biliyorum ama…
-Biz… -Ne?
Gidiyor muyuz? İstemiyorum.
Sylvie, en iyisi bu, tamam mı?
Hep bunu mu yapacağız?
Sürekli kaçacak mıyız?
Hayır, kaçmıyoruz.
-Bence… -Ne? Söyle işte.
Burada güvende değiliz.
O adam sana zarar vermeyecek.
Onu tanımıyorsun.
-Gözlerinden belli. Zarar vermez. -Sylvie.
Üvey babamızı tanıyorum. Onun gözlerinde bunu göremiyorum.
Bu hayatı bilmiyorsun.
Anlatmazsan nereden bileceğim?
Bilmen gereken tek şey şu. Gitmemiz gerekiyor.
Sen korkmam gereken şeyi söylemeden bir yere gitmiyorum.
-Sylvie, neden bu kadar zorlaştırıyorsun? -Gitmiyorum.
Bu insanlar iyi insanlar değil. Tamam mı?
Daha önce kötü insanlar gördüm.
Böyle değildi. Bunlar gibi değildi.
Kulübe gelmedim mi sanki?
Erkekleri bana tecavüz ettirmeye çalışıyorlardı.
Çok üzgünüm.
Yani…
Bana gerçeği borçlusun. Ben çocuk değilim.
Neyi merak ediyorsun?
Böyle yapma. Her şeyi anlat işte.
Annem beni evden kovduktan sonra
ben, Rain ve Angel yakalandık.
Havalimanında madde satarken yakalandık.
Bizi tutuklayan polis memuru
"Ya hapse girersiniz ya bana çalışırsınız" dedi.
Ona çalışmayı seçtik.
Bize striptiz yaptırdı.
İnsanlarla seks yaptırdı. Her türlü şeyi yaptırdı.
O adamlardan biri…
Hizmet verdiğim adamlardan biri Roy'du.
Horace'ın Roy adında bir oğlu var.
O işte.
Bir dakika. Hayır, o Mallory'yle evli.
Gerçeği istedin.
Devam et.
Horace kadınlardan hoşlanmıyor bile.
Angel'dan hoşlanıyor.
Kulübe geliyordu. Ben de Angel'ı ona götürüyordum.
Sonra Horace çılgınca bir plan yapıp benimle evlendi.
Oğulları şirkete sahip olmasın diye.
Yani sana âşık değil mi?
Bu bir alışveriş.
Hayır, bu inanılmaz.
Hayır. Gerçeği duymak istedin.
İnanılmaz olan şu.
Horace, Angel'ı öldürtmüş. Herhâlde Angel onu kızdırdı.
-Ne? -Öylece.
Ve onu kızdırırsak bize de aynısını yapar.
Öyle bir adama benzemiyor Kimmie. Cidden.
Öğrenecek çok şeyin var kardeşim. Tamam mı?
Hesabına para yatırmıştım.
Şimdi yanına az eşya al. Çok az olsun.
Rain gelir gelmez buradan gidiyoruz.
Anlaşıldı mı?
Evet.
Şimdi gözündeki yaşları sil.
Gerçeği istedin.
Gerçek bu.
-Alo? -Hey.
-Bunu mu diyecektin? -Daha önce de aradım.
Meşguldüm. Ne oldu?
-Delinda'nın oğlu buraya geldi. -Oğlu mu?
Evet, Giovanni miydi?
Oğlu olduğunu bilmiyordum.
Evet, Delinda vasiyet bırakmış. Oğlu ona düşeni almaya gelmiş.
-O pejmürde karının vasiyetle işi neymiş? -Bilmiyorum. İnsanlar şaşırtıyor.
Ne istedi?
Onun ofisine girmek istedi.
-İzin vermedin, değil mi? -Tabii ki hayır.
Güzel.
Gittikçe daha iyi bir asker oluyorsun.
Evet, öyleyim.
-Başka ne dedi? -Buraya avukatla gelecekmiş.
Avukatla mı?
Sen bu çocuğu iyice bir araştır.
Tamam.
-Güzel. -Tamam.
Norman.
-Ne? -Pis iş yapmışsın.
Öyle mi? Peki.
Haberlere baktın mı?
-Haberlere mi çıkmış? -Her yere çıkmış.
-Vay. -Bana bırakmanı söylemiştim.
Nasıl yaparım, bilirsin.
Evet, aynı şeyi tekrar tekrar yapmaya devam edeceğiz.
Ve aynı sonucu alacağız.
Aynen öyle. Sonuç kaos.
Başka söyleyeceğin yoksa uyumam lazım, tamam mı?
Bak…
-Şansın varsa… -Şansım varsa ne?
Şansımız varsa böylece mesele kapanmıştır.
Evet, kapandı, tamam mı?
Emin misin?
Jules, senin aksine ben işimi halletmeyi bilirim, tamam mı?
Umarım.
Kulüp Delinda'nın adına. Biliyorsun, değil mi?
-Yani? -Oğlu gelmiş.
-Tamam. -Satmaktan bahsediyormuş.
Kime?
Önemi yok. Bu işe bulaşamayız.
Sen gidip onunla konuş.
İkna etmeyi biliyorsun.
Norman, bana…
Evet, her şey yolunda.
-Sonra arayacağım. -Telefonu kapat.
Ne oldu?
-Angel'ı vurmuşlar. -Ne?
Evet, otobüs durağında vurmuşlar.
-Kim vurmuş? -Bilmiyorum.
Ölmüş mü?
Ne?
Kahretsin, kaçmamı söylemişti.
Ne demek kaçmanı söylemişti? Seni buradan çıkarmalıyız.
-Ben… -Hayır, bak. Neden kaçtığını bilmiyorsun.
Bu insanlar tehlikeli.
-Evet ama biz… -Hayır.
Buraya geleceklerini söylemiş. Gitmeliyiz, tamam mı?
-Hey! Beni dinlemiyorsun. -Dur!
-Yolanda, hemen gitmeliyiz. -Gerçekten ölmüş mü?
Gidelim.
Öldüm mü?
Ne?
Öldüm mü?
Hayır.
Çok özür dilerim.
Niçin?
Seni öldürttüm.
Ne?
-Adın gibi meleksin, ha Angel? -Ne dedin?
-Angel. -Evet, ne dedin?
Nasıl ilaçlar verdiler bilmiyorum.
Neler oluyor? Nasıl burada olabilirsin?
Yok, beni öldürtmek derken?
Neden bahsettiğini bilmiyorum. Ne…
Nasıl buradasın?
Sıçayım böyle işe.
Hayır, dur. O kapıdan çıkarsan ölürsün.
Beni öldürtmeye çalışan sen miydin?
-Hayır. -Demin sen olduğunu söyledin.
Yani ne diyorsun?
-Ne oldu? -Bilmiyorum, sen söyle.
İnatlaşmayacağım. Söyle işte.
Otobüs durağındaydım, pusuya düşürüldüm.
Ama biri üstüme düştü. Ben de ölü numarası yaptım.
-Sıçayım. -Senin işin olduğunu söyledin.
Kimmie'yi suçlu bulmamaları için birini vermem gerektiğini söylediler.
Beni mi verdin?
Sen olduğunu bilmiyordum. Hapse nasıl girdin?
O arabadaydım, tutuklandım.
Anladım.
-Yani beni öldürebileceklerini söyledin. -Dediğimi duydun.
Tamam.
Ama o kapıdan çıkarsan ve seni bulurlarsa
ölürsün.
Ben bu işi çözene kadar benimle kalmalısın.
Ya da başkasının üstüne atana kadar.
Hayır, oğlumun ve annesinin peşindeler. Burada kalamam.
Onlara dokunmazlar. Öldüğünü sanıyorlar.
-Emin misin? Jules onları tehdit etti. -Jules mu?
Evet, öldürmekle tehdit etti.
Neredeler?
Bilmiyorum. Manyak karı beni dinlemiyor.
Ne yapacağım?
Tamam, adresini ver. Hemen.
Emin misin?
Bak, fazla vaktimiz yok. Hadi.
Telefonumda olacaktı. Şarj aletini kullanabilir miyim?
Bana tuzak mı kuruyorsun?
Şarj aleti ya.
Çok güzel bir araba.
Teşekkürler efendim.
Fiyatı ne kadar?
Kiralık.
Cevap alamadım.
Pahalı değil efendim.
Yalan söylüyorsun.
Sana fazla para veriyoruz.
Başka müvekkillerim de var efendim.
Aman, neyse.
Keşke oğlum Charles da
senin gibi güçlü olsaydı.
Tamam.
O çocuk neden gey oldu bilmiyorum.
Kilise nasıl gidiyor?
Komik olmaya mı çalışıyorsun?
-Hayır, ben sadece… -Ne?
Sadece merak ettim.
Komik olmaya çalışıyorsun.
Hayır, alakası yok.
Eskiden ben de senin gibiydim.
Her gün ofise giderken süslenirdim.
Ortalığı yakıyordum be.
Ama sen…
Bekle ve gör.
Tamam.
Ben bu işe kanmadım.
Peki.
Tamam.
Evinize geldik.
Buranın evim olduğunu biliyorum Mallory.
Size iyi geceler.
İyi geceler.
Sen nasıl bir…
Sen nasıl bir adamsın da
bir hanımefendiyi kapısına bırakmıyorsun?
Hadi, kaldır kıçını.
Kapıyı aç. Centilmen ol.
Centilmen.
Git hadi.
Ben hallederim.
Halledecekmiş.
Halledecekmiş Mallory.
Evet, beni de halledecek.
Sarhoş karı. Bu ne böyle?
Tamam.
Hangi anahtar?
Bununla açamayız. Gel, arkadan dolaşalım.
Gel, arkadan dolaşalım.
Bu anahtar arka kapıyı açar mı, emin misiniz?
Niye kapı açmada hep sorun yaşıyorsun?
-Kapı açmada sorun yaşıyorsun. -Açtım. Hadi.
-Hadi. -Peki, tamam.
-Hadi efendim, ben… -Hayır!
Bir centilmen bir hanımefendiye içeriye dek eşlik eder.
Hadi. Kapıyı kapat.
Gir.
Girdiniz efendim. Size iyi geceler.
Biraz daha yaklaş.
Hadi. Isırmam.
Anahtarlarınız efendim.
Sonunda o kapıyı açan anahtarı buldun.
Anahtarın başka kapılar da açıyor mu?
Bak bu güzelmiş.
Bebeğim, doldur lütfen.
Selam.
Neden hep yanımdasın?
-Sadece… -Yok, daha önce hiç konuşmamıştın.
Artık ne zaman gelsem donundan sıkı sarılıyorsun.
-Gerçeği söyleyeyim mi? -Evet, konuş da yalanını duyayım.
Seni soyacaktım.
Şimdi doğruyu söylüyorsun işte.
Evet ama sonra "Niye soyayım ki?" dedim.
"Birbirimize bir şeyler verebiliriz."
Arkadaş olabiliriz.
-Buna parasız ulaşabiliyorum. -Elimdekine para vermek istersin.
Buradaki her erkek gibisin. Güle güle.
Tamam, bak.
Bunu dene ve söyle.
Önce soymaya çalışıyorsun, şimdi de bir şey denetiyorsun, ha?
Kolombiya'dan saf mal.
-Siyah hâlinle nasıl buldun? -Ne? Yarı Kolombiyalıyım.
Tabii, ben de yarı Hintliyim. Bebek saçlarıma bak.
-Tanrım. -Bu benden.
Önce sen al, sonra ben.
Tamam. Tuvalete gidelim.
-Git, geliyorum. -Tamam.
Sıçayım.
-Neden gitmek zorundayız? -Sylvie, bunu konuşmak istemiyorum.
Sana çanta hazırladım, hadi.
Bir şey düşünmene gerek yok. Al.
-Kimmie, bir dakika sakin olur musun? -Hiç başlama!
-Önce konuşalım… -Konuşmayacağız. Gitmek istiyorum.
-Sakin ol. -Hayır. Neden?
-Kardeşini düşün! -Kardeşimi düşünüyorum!
Bu yüzden gidiyorum.
-Yüzüne bak! -Çünkü ona söyledim!
Ona söyledim.
Neyi söyledin?
Her şeyi.
Yetişkin olmak istiyor. Ben de her şeyi söyledim.
-Neden oturuyorsun Rain? -Kardeşine bakıyorum. Beni rahat bırak.
Sylvie, iyi misin?
İyiyim.
Umurumda değil. Bir şeyi yok.
Araba için ne dedi?
Cevap ver.
Kapıdan çıkabilirmişiz ama hususi yolda sorun olurmuş.
-Gördün mü? Bizi hâlâ izliyorlar. -Biliyorum, tamam mı? Haklısın.
-Ve Angel'ı öldürdüyse… -Biliyorum Kimmie! Of!
Biliyorsan niye oturuyorsun? Ne yapacağız?
-Ne yapacağız? O dışarıda… -Kimmie! Sakin ol!
Sakin ol. Nefes al.
Bırak da düşüneyim.
Garajda birkaç araba olduğunu söyledi.
Yani onlardan birini alabiliriz.
-Nasıl alacağız? Anahtarlar nerede? -Arabadaymış.
-Emin misin? -Evet.
Tamam Kimmie, biraz duralım.
Sonra buradan kaçalım.
Ama sakin olmalısın Kimmie.
Otur.
Bir dakika dur.
Hâlâ dışarıdalar.
Otur.
Efendim, neyse ki sizi sağ salim getirdik.
Hey! Buraya gel.
Sen…
Uzunsun.
Evet efendim.
Boyun kaç?
1,95 efendim.
1,95.
Oran da uyumlu mu?
-Efendim… -Bak.
Senin gibi bir sürü iri adamla oldum.
Boş çıktılar.
Sendekini görmek istiyorum. Göster.
Dur, kıpırdama. Ellerini çek. Bakmak istiyorum.
Bu gece sana bir bakmak istiyorum.
Evet!
-Efendim, ben gidiyorum. -Dur.
Yapma böyle.
Tanrım.
Evet. Bir içki ister misin?
-Yok… -Kal, bir şeyler iç.
-Efendim, ben size iyi geceler diyeyim. -İyi geceler demeni istemiyorum.
İyi geceler demeye hazır değilim.
Tamam.
Niye bu kadar uzun sürdü?
Sadece bakmak istiyorum.
Niye tutuyorsun?
Ha, beni kendine çekmeye mi çalışıyorsun?
Severim.
-Evet, çok severim. -Efendim…
Evet!
Olivia Hanım.
Merhaba.
Cadı gelmiş.
Burada ne işi var?
Dışarıda tek başıma bekliyordum.
İyi, bekle.
-Hayır. Biz gidiyoruz. -Evet.
Sabah ofiste olmam lazım. Gidiyoruz.
Dedim ki…
-Gidiyoruz. -Evet.
Kim olduğunu bilmediğimi sanıyorsun.
İyi geceler.
Ama kim olduğunu biliyorum.
Hoşça kalın.
Varney, kapıyı aç.
Kim olduğunu biliyorum.
Güle güle Mallory.
Bu herifi kesinlikle istemiyorum.
-Beni oradan çıkardığın için sağ ol. -Rica ederim.
Sıçayım.
-Hadi. -Hadi.
-Merhaba. -Sakin.
-Bir yere mi gidiyorsunuz? -Evet.
Küçük bir kızlar gezisine çıkıyoruz. Koyar mısın?
-Hiç sorun değil. Alex götürsün. -Hayır, gerek yok.
Hayır, ısrar ediyorum.
Bana bak.
Sıçtığımın kapısını açmazsan yıkar geçerim.
Efendim, o kapı som demir.
Şaka mı sanıyorsun? Gör bakalım.
Binin.
Emniyet kemerini tak.
-Işıkları kapat. -Kapatmayı bilmiyorum.
Ona çarpma!
Hızlan.
Şu kim? Göremiyorum.
-Dur! -Kimmie, dur!
Kimmie! Dur!
Hayır!
-Dur! -Hayır!
-Kimmie, dur! -Hayır, çıkmamız gerek! Hayır!
O kim?
Hayır!
Bizi öldürecekler mi?
Bir yere mi gidiyorsun Kimmie?
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay k! Hayır!