Co się do mnie kleisz?
- Nigdy nie gadaliśmy. - [mężczyzna] Zakumplujmy się.
Ma napchany sejf. Możemy go skroić.
Angel pewnie go wkurzył, bo Horace kazał go zabić.
- Co? - To samo zrobi z nami.
- Chciałeś mnie zabić? To byłeś ty? - Nie.
Miałyśmy pogadać…
Nie pogadamy. Chcę wyjechać.
[Rain] Stój!
Kimmie, stój!
Kto to?
[jęk bólu]
Nie!
- [Rain] Stój! - Nie!
[Rain] Kimmie!
- Musimy wiać! - Cholera.
Idą tutaj?
[Kimmie] Nie!
Zabiją nas?
[muzyka budująca napięcie]
Wybierasz się dokądś, Kimmie?
[pisk opon]
- Stój! Utknęłaś! - [wrzask, szybki oddech]
- Dobrze? - Nie!
Nie. Po prostu… Puść je.
- O czym ty mówisz? - Puść je!
Nikt was nie trzyma. Zrobisz komuś krzywdę. Cholera.
Co się dzieje, do cholery?
[trzask drzwi]
Kimmie, co się dzieje?
Angel?
Co robisz?
Cholera. Muszę się położyć.
- Dobra. - [Whitman] Dobrze, panie Bellarie.
- Zabierz go. Otwórz drzwi! - [Angel] Szybko!
- [Kimmie] Dobra. - [Angel] Pospiesz się!
Nie przejmuj się wozem, wyciągnę go.
[Angel] Dalej! Kiepsko z nim, chodź.
- Pospiesz się. - [Kimmie] Sylvie!
[Angel] Rain, pospiesz się!
[muzyka cichnie]
- Zwolnij. - Dobra.
Chcesz tu usiąść?
[wzdycha]
Co do cholery?
Co?
- Ten dom. - Jesteś tu pierwszy raz?
[Angel] Tak.
To szaleństwo.
[śmiech]
Co, kurwa?
Powiecie, co się stało?
To jest Angel?
Tak.
- Ale mówiłaś… - Dość. Tak powiedziała.
Tak mówił Ale…
Co tu robisz?
Nie chciałem umrzeć w szpitalu.
Sprawdź ten ośrodek.
Sprawdzę. Rano wyjeżdżam.
Mam nadzieję, że ci pomogą.
Tak. Ja też.
Powiecie mi, dokąd, do cholery, się wybierałyście?
To dobre pytanie dla Kimmie.
- Wracam do łóżka. - Sylvie.
- Zostaw ją.
- Do zobaczenia rano. - Co się dzieje?
Po pierwsze, myślałyśmy, że nie żyjesz.
Kazał zabić dzieciaka, którego złapali w samochodzie.
To było dla ciebie.
Tak. Nie wiedział, że to ja, ale i tak po mnie przyszli.
Już po wszystkim.
A teraz powiedz…
dokąd się wybierałaś?
Gdy usłyszałam, że kazałeś zabić Angela,
myślałam, że na pewno zrobisz to samo z nami.
Więc odchodziłaś.
Tak.
Nie wierzysz w nic, co ci mówię.
Muszę opiekować się siostrą.
Nie. Nie wierzysz mi.
To dlatego wypłaciłaś milion z konta?
- Milion? - [Kimmie] No… bo…
Nie wierzysz mi.
Horace, odpuść mi. Dobrze?
To wszystko jest powalone.
Ma rację. Ten dom jest niesamowity.
Pomóż mi wstać.
Horace…
- Pomóż mi. - Dobra.
Horace. Po prostu…
Cholera.
Chyba jest wkurzony.
Musi jakoś to przeżyć.
[wzdycha] Idź z nim pogadać.
- Nie. - Kimmie.
Na razie to zbyt wiele. Jest za późno.
Dobra. Co się dzieje?
Ona ci opowie.
- Idę do klubu. - Co?
- Boże. - Mówisz poważnie?
Nie chcę tego słuchać. Dobra?
Wóz utknął w rowie.
Mają inne auta.
- Cholera! - [otwarcie drzwi]
Kimmie, co się, do cholery, dzieje?
- [trzask drzwi] - Mów.
Nie mogę.
Czy ktoś mi coś powie?
- [Kimmie mruczy przecząco] - Dzień dobry.
Kim jesteś?
Jestem James. Lokaj James, panie Angelu.
- No dobra. - Pokazać pański pokój?
- Mój pokój? - Tak.
[śmiech] Mam tu pokój?
Tak jest.
Jasne, ziom. Pokaż mi mój pokój.
- [James] Proszę tędy. - [śmiech]
[łagodna muzyka]
[muzyka cichnie]
- [brzęczenie wibracji] - Cholera.
[wzdycha wymownie]
- Czego? - [Olivia] Roy.
- Czego? - Tak się zwracasz do matki?
Cóż, moja matka to…
Co? Tylko spróbuj.
Śmiało, spróbuj.
Pojadę do twojego domu i spalę go z tobą w środku.
[Roy] Czekaj. Jesteś pijana?
Chyba nie o to powinieneś mnie spytać.
Nie mam czasu na gierki. Spiłaś się. Co robisz?
Nie mów tak do mnie.
Wiesz, o co powinieneś mnie zapytać?
- Naprawdę nie wiem. Mam to gdzieś. - Jak powinno brzmieć pytanie?
Dobra. Rozłączam się.
[Olivia] Lada chwila powinno do ciebie przyjechać.
No dobra.
O co chodzi?
[lekki śmiech]
Gdzie twoja żona?
Dobre pytanie.
Mallory!
- Nie wiem. - [Olivia] Ja wiem.
Brawo ty.
[wzdycha ze złością]
Rucha mecenasa Varneya.
Mamo.
- Widziałam ich w restauracji. - Ruchali się w restauracji?
Nie, ty idioto.
Nie, podwieźli mnie.
Bo się spiłaś?
[Olivia] Posłuchasz mnie, do cholery?
Przywieźli mnie do domu, ale on…
Otwierał jej drzwi.
I w ogóle nadskakiwał.
Mówię ci, wiem… Wiem, że się ruchają. Czuję to.
Nie ruchają się.
- Mówię ci, że tak! - Wiesz, co powinnaś zrobić, mamo?
Idź do łóżka, włącz ulubiony film i to odeśpij.
Do kogo ta mowa, kiedy sam łykasz prochy jak cukierki?
[Roy] Nie rucha jej, mamo.
[mruczy] Dobrze. Nie słuchaj mnie.
A kiedy ci ją zabierze…
On rucha Charlesa.
Hm?
[Roy] Tak. A teraz weź się rozłącz.
Czekaj. Charlesa?
Tak.
Co on, kurwa, powiedział?
- Było ekscytująco? - Za mało.
Jedziesz dokądś?
Wracamy do klubu.
Dobra.
[szczekanie psów]
Co robisz?
Odprowadzam cię.
Nie. Ten sukinsyn tam jest.
- Nie szkodzi. - Nie, Varney. Jedź do domu.
Dobra.
Wracasz do siebie do domu?
Tak.
Może pójdziesz do Charlesa? Jest tuż obok.
[wzdycha] Nie będę z tobą o tym rozmawiać.
Varney, pieprzycie się.
Idź do Charlesa.
- Żeby twój teść zobaczył moje auto? - Jest w szpitalu.
A ochroniarz? Zadzwoni do niego i mu powie.
Martwiłeś się o to gówno, kiedy go pieprzyłeś? To właśnie…
- Jak sobie chcesz, Varney. - [prycha]
Śmiało. Jedź aż do Chicago.
Dobra. Dobranoc.
Zrób to.
- Dobranoc. Pozdrów Charlesa. - [prycha]
[Mallory odchrząkuje cicho]
Gdzie byłaś?
- Z moim facetem. - Cholera.
[lekki śmiech Roya]
Nie z tą suką, co cię podwiozła.
- Może działa na dwa fronty. - Cholera.
- Koleś jest jednotorowy. [śmiech] - Nieważne.
Mama dzwoniła.
Tak?
Odstawiła butelkę na tyle, żeby zadzwonić.
- Nie wierzę. - [śmiech] A to dobre.
Była tak pijana, że widziała podwójnie.
Wróciła do dawnych nawyków.
Co to ma znaczyć?
Kiedy byłem młodszy, było źle.
Więc kościół nie pomógł.
Jak kościół mógł pomóc, skoro urodziła szatana?
Gdybym była twoją matką, brałabym crack albo heroinę,
nawet najpodlejszą.
Fentanyl…
Próbowałabym się zabić, gdybym była twoją matką.
Gdzie to jest? Nie mogę znaleźć.
Widocznie mam to w dupie.
Mam w dupie ciebie i twoją zdzirowatą, zapijaczoną matkę.
Mm.
Sram na to.
[Roy prycha]
- Czemu zamykasz drzwi? - Bo idę pod prysznic.
Nie mogę popatrzeć?
Nie możesz. Czemu chcesz patrzeć?
Żebyś się napalić i nic z tego nie mieć?
Wiesz…
Zawsze dostaję to, czego chcę.
Nie ze mną.
Tak sobie myślę, że nie znam nikogo,
kto chce czegoś od swojej żony.
Bo nie znasz porządnych ludzi.
[Roy] Hm.
Zamykam drzwi. Wynocha.
Kazałem ci zostawić otwarte.
Czasami, kiedy nie jesteś suką…
jesteś całkiem piękna. Wiesz?
Wiesz co?
- Zostawię otwarte drzwi. - [potakuje]
Ale zadam ci jedno pytanie.
Strzelaj.
- Kurde, z ust mi to wyjąłeś. - [śmiech]
W tym problem, Roy. Nie strzelasz ani ci nie staje.
Masz we krwi za dużo prochów. [cmoka kpiąco]
Więc nawet jeśli zostawię otwarte drzwi, nic się nie stanie.
I tak wyjdzie mały smutny zwis.
Mały krzywy Roy.
Hm.
Suczki tak nie mówią.
Tylko ty.
Wynocha.
[Roy wzdycha głośno]
[rytmicznie wypuszcza powietrze]
[szum prysznica]
[gwiżdże cicho]
[stęka]
[wzdycha]
[nuci] Cholera.
Mieszkasz na końcu ulicy.
O nie.
Przyprowadziłeś mi tę obdartą sukę.
Sam jakąś sobie znajdę. A jak.
Znajdę kogoś, kto mnie kuma… Cholera.
[dzwoni telefon]
[za drzwiami muzyka rapowa]
- Cholera. - Kto to?
Ktoś, z kim nie chcę teraz rozmawiać.
O! To twoja mama. Odbierz.
Nie.
Nie przestanie dzwonić.
- Odbierz. - Zamknij się.
Halo.
- [Olivia bełkotliwie] Charles? - Tak.
Pieprzysz mecenasa Varneya?
Mamo…
[Olivia] Halo?
[cmoka] Chcesz znać pozycje czy…
- [Olivia] Jak ty to robisz? - Mamo, bo się rozłączę.
To jest…
To wielki ziomal.
A on… On cię rucha…
Naprawdę jest gejem?
- Mamo… - Kto jest na dole?
Więc…
Jedziemy do ciebie?
Zastanawiam się.
Co mam zrobić?
Możemy jechać i wciągnąć więcej.
Tak.
Obróć się troszkę… Tak!
Termostat regulujemy tamtym pilotem.
Są też ręczniki.
Szczoteczka do zębów w łazience.
- Dziękuję. - Proszę.
[wesoły okrzyk] Ale grubo!
[wzdycha]
[pukanie do drzwi]
- [śmiech] Kimmie. - [śmiech]
Co się odpierdziela?
- Robi wrażenie, nie? - Tak.
Co to jest?
Poślubiłam go.
Co?
Poślubiłam Horace’a.
Czekaj. Ty i Horace jesteście…
Nie.
Nie chce, żeby jego synowie przejęli fortunę.
Ale tak.
Nie, chwila. Więc…
[śmiech] Ty i Horace jesteście razem? Jesteście parą?
To długa historia.
Wyszłam za niego bez intercyzy.
Rain aż odbiło,
a on chce, żebym kierowała firmą.
[śmiech]
Nie mówisz poważnie.
Mówisz.
- [śmiech] - Tak.
Więc to wszystko jest twoje?
Chyba tak. [śmiech]
Co?
Wiem, to dużo do przełknięcia. [śmiech]
Co się, kurwa, dzieje? Tyle przegapiłem?
Sporo przegapiłeś. [śmiech]
Rany.
Tak bardzo nienawidzi swoich synów.
Nie chce, żeby cokolwiek dostali.
[śmiech] Aż odda to nieznajomej.
I swojej dupeczce.
Mówiłem, nie ma szans.
Angelu, jego fiut nie działa. Nie musisz się o to martwić.
Nie wyrucham go.
- Więc skończ z tym gównem. - Wyluzuj, dobra?
Robiłeś gorsze rzeczy taniej.
Dał mi ten pokój, bo ty i on jesteście…
Chce, żebyś tu mieszkał, głupku.
- Co? - No! [śmiech]
No to…
Czyli uwolniliśmy się od Julesa?
Tak.
A co on na to?
Nie wiem. Nie rozmawiałam z nim.
Ani z moim pasierbem.
[lekki śmiech]
Jasna cholera.
Wiem. To dużo do przetrawienia.
Mieszkamy tu teraz?
Na to wygląda. [niepewny śmiech]
- Nie umiem tego ogarnąć. To… - [pukanie]
- Pani Bellarie. - Tak?
Pan Bellarie panią wzywa.
- [Kimmie] Zaraz przyjdę. - Dobrze.
Pani Bellarie?
- Sam słyszałeś. - [śmiech]
No weź nie pierdol.
- [zamknięcie drzwi] - [śmiech]
[leci zmysłowy rap]
U DELINDY
- [Trackson] Elo. - Elo.
Muszę ogarniać to gówno.
- Pamiętasz Rain? - Tak.
- Co do chuja? - Tylko pracuję.
- Miałeś wozić Kimmie. - Wożę.
- A teraz Rain? - [wzdycha] Kimmie mi kazała.
- Porąbane. - Tak.
Myślałem, że jest w szpitalu.
Sam widzisz.
Chyba z dupą ma już spoko.
Chyba tak.
Ale nie chcę oglądać tego gówna bez ubrań. [śmiech]
[Felicia] Cholera, Rain. Dobrze wyglądasz.
Dziękuję.
Cholera, laska. Niezła dupa.
Ale tłusta. No nie?
Co tu się dzieje?
- Mówili, że jesteś w szpitalu. - Byłam.
[Felicia] Mm.
Kurna, Daga mówiła, że robiła ci dupę.
Wygląda naturalnie. Zrób nią sztuczkę.
Pozwól, że o coś spytam. Gdzie ona jest?
Kto? Że niby Daga?
Tak.
Nie wiem, laska. Cholera.
A gdzie robi wypełniacze?
Wszędzie się kręci.
Kogo teraz ogarnia?
Laska, Shake Shake próbuje zająć miejsce Body.
Próbuje namówić na to nową laskę.
Czekaj. Dokąd idziesz?
Pogadać z nią.
Laska, nie.
Od śmierci Body Shake Shake ma się za chuj wie kogo.
Body nie umarła. Jest w szpitalu.
Wcale nie. [cmoka] Kto tak mówił?
Co?
Jeśli tak, to pojebane.
Jej rodzina zbiera forsę na pogrzeb.
Ale z nich ściemniacze.
Ostro, nie?
Dobra.
Czekaj. Nie idź tam.
Ogarniam, Felicio.
Czekaj. Co u Kimmie?
Spadaj, Felicio.
Laska, mówię ci. Zrobi ci to.
No pewnie.
Cześć, Rain.
Hejka.
Spójrz na jej dupę.
Wcześniej nic nie miała.
Ja też nie. Zrobi ci taką.
No jasne. Ogarnie cię.
- Podobno prawie umarłaś. - Dramatyzowałam.
[śmiech] Trochę mnie bolało, ale już spoko.
- Boli cię? - [Rain] Trochę.
- Widzisz? Dasz radę. - [kobieta] Shake Shake, na scenę!
Shake Shake, wzywają cię na scenę.
[aplauz widowni]
[otwarcie drzwi]
Wydajesz się zdenerwowana.
[zamknięcie drzwi]
Wiesz co, pójdę z tobą.
Będę cię wspierać na zabiegu.
Serio?
Jasne. Pomogę ci, laska.
Chce to zrobić dzisiaj.
Dzisiaj?
Cholera, to do dzieła.
[mówi po hiszpańsku]
[wzdycha] Na pewno?
Gdzie będzie?
W motelu You Can Stay Here.
Mnie też tam robiła.
O której?
Wypuszczą mnie, żebym mogła zrobić to wcześniej.
No to idealnie. Dobra.
No dobra, to idź tam.
Nie mów jej, że tam będę. Spotkamy się na miejscu.
- Myślisz, że mogę… - Ile wisisz Julesowi?
Pojęcia nie mam.
Ciągle zwiększają dług.
Jasne. Czyli musisz to zrobić.
Jedź tam. Spotkamy się na miejscu.
Dobra.
Masz telefon?
Dam ci mój numer.
Napisz, jak tam dotrzesz.
Horace?
Chciałeś pogadać?
Zasnąłem?
Tak.
[niepewny pomruk]
Długo tu stoisz?
Nie za długo.
Nie musisz spać w tym pokoju.
- Domyśliłam się. - Jest wiele innych pokoi.
Jak się czujesz?
Niedobrze.
Mogę coś dla ciebie zrobić?
Tak.
Możesz mi, kurwa, zaufać.
Próbuję.
Coś ci powiem.
Kiedy daję…
Kurwa.
[ciężki oddech]
Kiedy daję słowo,
to masz to jak w banku.
Nie musisz spierdzielać i…
Jeśli chcesz odejść, to odejdź,
ale frontowymi drzwiami.
Nikt cię tu nie trzyma.
A kiedy umrę…
to wszystko będzie twoje.
Jeśli ty tego nie weźmiesz…
oni to zrobią.
Tego chcesz?
Nie wiem…
Wiesz, co Roy ci zrobił.
Mówiłaś mi.
Tego chcesz?
Żeby to wziął?
Nie.
To się, kurwa, skup.
Kumam.
Nie.
Nie wystarczy, że kumasz.
Nauczenie się tego wszystkiego zajęło mi całe życie.
[stęka] A jeśli to nie wypali, to…
[wzdycha] Jesteś zdana na siebie.
Wybrałem ciebie…
bo jesteś mądra, bezwzględna
i wyrachowana.
Wiem, że potrafisz przejrzeć ludzi.
Dlatego cię wybrałem.
Ale…
musisz się ogarnąć.
Dobra.
Ale jeśli chcesz odejść, to, kurwa, odejdź.
Nie chcę odejść.
Na pewno?
Przestraszyłam się, kiedy usłyszałam o Angelu.
Powiedzieli mi, że to ty wydałeś rozkaz.
Rozumiesz mnie?
Rozumiem.
Dobrze.
Ale muszę cię o coś spytać.
Co myślisz o tym, że Sylvie tu jest?
Musi odejść.
Co?
Musi odejść.
Co to znaczy?
Nie zrobię jej krzywdy.
Tyle to wiem.
Widzisz? O to mi chodzi.
Jest zbytnim obciążeniem. Za bardzo chcesz ją chronić.
W tej pozycji nie można kochać niczego ani nikogo.
Zachowujesz to, co zabijasz i czego pragniesz.
Jeśli za bardzo boisz się śmierci, to zostaniesz zabita.
Takie są zasady gry.
Łowca i ofiara.
Co to znaczy?
Słuchaj…
Mój testament chroni ciebie, Rain i Angela.
Musisz zabrać gdzieś Sylvie, dopóki nie dopiszemy załącznika…
Dodamy ją i też będzie chroniona.
Chcę, żeby poszła na studia.
Dobrze.
To dobrze.
Załatw to.
Tak. Taki plan.
Tak. Dobrze gadasz.
Taki plan.
[pomruk zastanowienia]
Wyjeżdżam rano.
Zjedzmy razem śniadanie, zanim wyjadę.
Jeśli dam radę.
Mam książkę, którą chcę ci wyjaśnić. Weź ją.
Jest w tym pudełku.
[tajemnicza muzyka]
Ta książka wyjaśni,
jak firma jest podzielona i jak działa.
Rozumiem schemat organizacyjny, ale…
nie rozumiem, czemu dyrektor generalny i operacyjny mają tyle samo udziałów,
skoro to jeden z nich ma władzę.
Cholera.
Co?
Pełniłem oba stanowiska.
Jesteśmy małżeństwem,
więc ty jesteś dyrektorką operacyjną
i mamy tyle samo udziałów.
Och.
Znasz się na biznesie?
Trochę poczytałam.
Cholera.
[stęka]
Powiedz mi więcej.
Na przykład te badania i rozwój. To jest nieaktualne.
[muzyka cichnie]
PARKINGOWY
[muzyka i entuzjastyczne okrzyki z klubu]
[stęka]
Macie zawalony parking.
Załatwimy to dla pana, panie Bellarie.
Nie po nazwisku.
Przepraszam.
Zaparkujemy pana z przodu.
Nie chcę z przodu.
Dobra. Zapewniamy prywatność i obsługę VIP z tyłu.
- Co to znaczy? - [śmiech]
Proszę stanąć z tyłu. Jest tam wszystko, czego panu trzeba.
- [mężczyzna] Hej, laska! - Najpierw chcę zobaczyć dziewczyny.
Więc najlepiej będzie wejść.
Zaparkuj mój samochód.
Tak jest.
- [kobieta] Hej, laska! - [mężczyzna] Co tam, mała? Odezwij się.
No dawaj, zaparkuj.
[zmysłowy rap]
- Panie Bellarie. - Co tu robisz?
- [Alex] Pracuję. - [entuzjastyczne okrzyki]
[Roy] Ale szajs.
- Jest Kimmie? - Nie.
- [Roy] Jesteś jej kierowcą, nie? - Tak.
Jestem tu z Rain.
- Z tą suką, która z nią była? - Tak.
Gdzie ona jest?
Gdzieś tu jest.
- Iść po nią? - Nie musisz po nią iść.
To tutaj Kimmie pracowała, tak?
- Tak. - W tym bagnie? [śmiech]
Serio, to suka z getta.
- Mają tu kamery? - Nie, tylko nad barem.
I żadnych w strefie VIP. Jak ktoś nagrywa, łamiemy mu paluchy.
Dobra, bo jeśli zobaczę siebie…
Ależ nie.
To połamię ci paluchy, ziom.
Tak jest.
I nie mam amnezji. Przez ciebie dostałem pozew.
Masz farta, że nie połamałem ci jebanych nóg.
Przepraszam. Wynagrodzę to panu.
Nie masz jak.
[entuzjastyczne okrzyki]
- [Roy] Kto to? - [Trackson] Felicia.
Mogę ją panu podesłać.
Zrób to.
I…
ją też.
I zdecydowanie ją.
Tak jest, proszę tędy.
[entuzjastyczne okrzyki]
- Co? - Idę z nim.
[prycha] Jasne.
Weź, zróbmy to.
- Nie powiedziałeś, co jest w środku. - Powiem, ale to w Indianie.
Potrzebuję was.
Jakich nas?
Ciebie i dwóch innych.
Cholera. [prycha]
- Jak tam dotrę… - Nie.
Potrzebuję zdjęć.
Załatwię zdjęcia, ale wiem, że mają sejf.
- Taki jesteś dobry, że ci powie? - Nie muszę być.
Właśnie się napierdolił. Mogę z niego wszystko wyciągnąć.
No dobra.
Dobra. Przygotuj się.
Cholera.
- [Trackson] Co? - [Alex] Nigdy tu nie przychodzi.
- Pojebane. - Co się dzieje?
Jebany Jules nie odbiera telefonu.
Syn Delindy chce wejść do biura.
Co?
Tak.
Cholera. Jules o tym wie?
Powiedziałem mu. I to, że Rain tu jest.
Jasne.
Nie odbiera ode mnie. Pewnie śpi.
- On nigdy nie śpi. - Pewnie jest zajęty.
[wzdycha] Cholera. Musimy to rozgryźć.
[nastrojowa muzyka]
Cholera.
Co?
Ten szajs…
Nigdy czegoś takiego nie widziałeś?
- Nie. - Wiem.
- Cholera. I basen? - Rozbierz się.
Nie ociągasz się, co?
Daj się najpierw nacieszyć.
Mógłbym tu zamieszkać.
[muzyka budująca napięcie]
Co ty tu, kurwa, robisz?
Czekałem na ciebie.
- Mam towarzystwo. - Widzę.
- Mam wyjść? - [Varney] Tak.
Nie, rozbierz się w sypialni, za czerwonymi drzwiami.
Idź.
[Charles wzdycha]
- Co ty odpierdalasz? - [otwarcie drzwi]
To, co zawsze. Co ty tu robisz?
[Varney] Podwoziłem Mallory. Zostaję na noc.
Mój ojciec zobaczy twój wóz…
- Jest w szpitalu. - Ochrona da mu znać.
[Varney] Mam to gdzieś. Zostaję.
- Cholera. Strzał w dziesiątkę. - [Charles] Nie ma mowy.
- [cyknięcie aparatu] - Spieprzaj z mojego domu.
- Mam tego dość. - [Varney] Nie kumasz…
[Charles] Mam dość twojego pieprzenia. Spieprzaj.
- [cykanie aparatu] - [Varney] Dobra, ćpunie. Wiesz co?
Nawet nie będę z tobą gadać.
Ale jeśli cię zostawię…
Idź poskakać na tym fiucie jak zawsze, suko.
[cichy śmiech]
Wszystko gra?
Spoko.
[w tle muzyka, wesołe okrzyki]
[wzdycha]
O tak.
Co robisz?
Cholera. Tylko obczajam chałupę.
To szaleństwo. [śmiech]
Czemu masz na sobie ubranie?
Mogę najpierw wziąć prysznic?
Wiesz co? Masz rację. Musisz. Jazda.
Ale… nie chcę zamoczyć tego.
Wiem, że tego chcesz.
Lubisz to, co?
Ale czyste gówno.
- Skąd masz? - Jestem Kolumbijczykiem.
- Nie żartowałem. - Nie pierdol.
Ale miejscówa. [prycha]
[nastrojowa muzyka]
Pokażesz mi, jak działa prysznic?
Tak to działa. [śmiech] Nieźle.
O co się kłóciliście?
- Pieprzyć go. - Wciąż tu jest?
- Nie martw się. Wyszedł. - Jesteśmy tylko ja i ty?
- Czemu zadajesz tyle pytań? - Wybacz, po prostu…
Nigdy nie byłem w tak ładnym domu.
Możemy chociaż puścić jakąś muzykę?
Włącz muzykę.
- [żywa muzyka z głośników] - Cholera! Ot tak?
Hej.
Prysznic…
Moje łóżko.
[wzdycha]
[zmysłowa muzyka rapowa]
Tak.
Podoba ci się?
Jesteś niezła.
[Felicia] Tak, ziomek.
Patrz.
Pokaż, co potrafisz.
[wzdycha]
[Roy pomrukuje]
[śmiech] Tak.
Podoba ci się?
Wiem, co robisz.
[śmiechy kobiet]
Tak.
Pocałuj ją.
Rain.
Roy tu jest.
- Syn? - Tak. Może lepiej stąd wyjdź.
[prycha] Pieprzyć go.
Jasne, ale musisz być ostrożna.
I tak chcę już iść. Muszę gdzieś podjechać.
Chodźmy.
[Alex] To dokąd jedziemy?
[Rain] Zobaczysz na miejscu.
Dobra.
Jedź prosto.
Na światłach skręć w lewo.
Słuchaj, to…
Co?
Robi się podejrzanie.
Boisz się?
Nie.
Lubię wiedzieć, w co wchodzę.
Nigdzie nie wchodzisz. Prowadzisz.
- Rain, muszę cię chronić. - Nie musisz.
Jeśli coś ci się stanie, to po mnie.
A czemu?
Pan Bellarie wyraził się jasno.
Jesteście w jego testamencie.
Nic mi nie jest.
Możesz powiedzieć, dokąd jedziemy?
[wzdycha]
Jedna taka suka napakowała mi ciało chemikaliami,
mówiła, że jest pielęgniarką i się na tym zna.
- Daga. - Tak. Czyli wiesz o tym.
Wiem.
A teraz próbuje to zrobić innej lasce.
Zabije ją. Nie mogę na to pozwolić.
To tutaj.
Zaparkuj tutaj.
[szczekanie psów]
Co zamierzasz zrobić?
Słuchaj, Alex,
jestem wyluzowaną laską.
Czasami bywam zbyt ufna.
Ale gdy ktoś mnie wyrucha,
zmieniam się w niezłą potworę.
Jak my wszyscy.
Jedni bardziej niż inni.
Ta suka chciała mnie zabić.
A potem stłukły Kimmie.
A teraz są różne ploty na temat Body.
Lepiej dla tej suki, żeby była martwa.
Bo zgotuję jej coś takiego,
że wolałaby nie żyć.
Jedzie.
Tak. To ona.
Czekaj.
Co? Zabiją tę dziewczynę.
Czekaj. Jest ich czworo.
[Rain] Umiem liczyć.
Jaki masz plan?
Nie wyłączaj silnika.
Czekaj.
Masz broń?
Cholera. Urocze. Włóż to z powrotem do torebki.
[wzdycha]
Pokażę ci, jak to zrobić.
Udowodnię lojalność.
Co to znaczy?
Muszę przejść próbę krwi, no nie?
Pokażę ci.
Co zrobisz, Japoziomku?
Po prostu tam wejdziesz i zabijesz tę sukę?
Powiedz tylko słowo.
Nie jestem z tych, co oddają swoich wrogów.
[szczęk broni]
To przypilnuję twojego bezpieczeństwa.
Co ty na to?
[cmoka] Chodź.
Będziesz świetnie wyglądać. Wypij to.
Będzie dobrze.
[kaszle]
- Denerwuję się. - [Shake Shake] Jak wszyscy.
Nie masz czym się stresować.
Jestem pielęgniarką.
[Shake Shake] Mówię ci. Widziałaś mnie i Body.
To moje dzieło.
I widziałaś dziś Rain.
Co?
Rain?
Tak. Była w klubie.
Co mówiła?
Nie wiem.
[walenie w drzwi]
- Kto to, kurwa, jest? - Nie wiem.
- Tu Rain. Otwórz drzwi. - Co do cholery?
[muzyka pełna napięcia]
[muzyka rap] a napięcia]