Prawie umarłam.
Ale żyjesz.
Suka!
- [krzyk] - Boże!
- Puść ją. - [płacz]
[Mallory] Kimmie…
witaj w rodzinie.
Horace chce, żebyśmy poznali nową szefową.
- Chyba ty jesteś problemem. - [jęk]
Naszczysz na mnie, kiedy umrę?
Obrzydliwy skurwielu.
Pokaż, gdzie jest sejf.
Łapcie go!
Tak.
[dyszy]
Kurwa. [dyszy]
Kurwa!
[muzyka budująca napięcie]
Kurwa.
ZACZAROWANA ESENCJA KOMPOZYCJE KWIATOWE
[dzwoni telefon]
Pierdol się.
[dyszy]
[sygnał łączenia]
- [wibracje] - Nie dzwoń. Przestań.
[sygnał łączenia]
- [miły pomruk Felicji] - Gdzie jesteś?
[Felicia] Mieszkam w motelu.
Gdzie jest?
Nazywa się You Can Stay Here.
Znasz go?
- Ni chuja. [śmiech] - [Felicia] Mogę przyjść do ciebie.
Mam spotkanie, więc może przyjdę do ciebie później, dobra?
Po wczorajszej nocy zrobię, co zechcesz, kotku.
Mam nadzieję, suczko.
[miły pomruk] Tak jest, tatuśku.
- [sygnał drugiego połączenia] - Znowu on. Cholera.
[wycie syreny]
Co to za hałas?
- [wycie syreny] - Policja na zewnątrz.
Tutaj zawsze tak jest.
Żyjesz niebezpiecznie?
[Felicia] Wszędzie jest niebezpiecznie.
Nie, gdy jesteś ze mną.
[Felicia] Wiem, tatuśku. Bo umiesz chronić suczkę, prawda?
- No pewnie. - [sygnał drugiego połączenia]
- Chwileczkę. - Dobra.
Nie rozłączaj się.
Czego?
[dyszy]
Przyjedź do mnie.
Nie mogę teraz,
bo muszę iść na spotkanie z tą głupią suką.
Roy, przyjedź do mnie.
[Roy] Co powiedziałem?
Obrabowano mnie.
Jak nas wszystkich.
- Roy… - Kradnie całą cholerną firmę.
Nie słuchasz mnie.
Słucham cię, bracie. Kradnie wszystkie nasze udziały.
Posłuchaj mnie! Dobrze?
Wiesz, co jest walnięte?
Że ojciec obracał tę samą dziewuchę, co ja.
Jest źle.
Powtarzasz w kółko to samo. Wiesz co?
Nie mam czasu na twoje pierdolenie.
Cholera, Roy.
Mam dla ciebie radę.
Lepiej pojaw się w cholernym biurze,
bo zaraz narobię szumu.
- Roy, musisz… - Nie.
Tak.
- Jesteś tam? - [wesoły pomruk Felicii]
Dobrze. Zadzwonię do ciebie po spotkaniu, dobra?
Dobra.
Odbierz po pierwszym sygnale.
- Odbiorę. - Dobrze.
Dziękuję, tatuśku.
Dziękuję, suczko.
[lekki śmiech]
[wzdycha]
[sapie]
[wycie syren]
[wesoły pomruk] Mówiłam ci.
[śmiech] Tak go usidliłaś?
[potakuje] I to po jednej nocy.
[pomruk niedowierzania] Cholera.
Ciebie też tak usidliłam.
A chuja tam. O czym ty mówisz?
Zostawił mi trzy wiadomości, kiedy spałam.
To on nigdy nie śpi?
[śmiech] Nie, bo wsuwa tyle koki.
[brzęczenie wibracji]
- Kto do mnie dzwoni? - Co?
Czekaj. Cicho.
Carmine.
[Carmine] Co tam?
- Co tam się dzieje? - [Carmine] Podwójne zabójstwo.
- Tutaj? - [Carmine] Dwa pokoje za twoim.
Co?
- [Carmine] Tak. - [wycie syreny na zewnątrz]
- [szczekanie psów] - Cholera. Dobra. Idę tam.
Co się stało?
Cholera. Trupy.
- [cmoka] To tutaj normalka. - W sumie.
Zaraz wrócę. Ubiorę się.
Nie odchodź, tatuśku. Chcę tego fiuta.
A ja tę cipkę.
Daj mi chwilę. Zajmę się robotą.
[pomruk złości]
Cholera.
[brzęczenie wibracji]
- Słucham. - Angelu. Tu Horace.
Ledwo cię słyszę. Jesteś tam?
- Tak, jestem w samolocie. - W samolocie?
[śmiech] Możesz dzwonić z samolotu?
- [Horace] Tak. - Co to za linia lotnicza?
To prywatny samolot.
[ze śmiechem] Cholera!
Wyślij mi zdjęcie samolotu.
Więc…
nie spytasz, jak się czuję?
Tak. Jak się czujesz?
[Horace] Masz to w dupie.
Po co ci te gierki?
Że niby ja gram w gierki?
Wiesz, że nie znam cię za dobrze.
Chcę, żebyś wyzdrowiał. Ale cię nie znam.
Doceniam twoją szczerość.
Tak myślałem.
Próbuję skontaktować się z Kimmie. Nie odbiera.
A…
Pewnie dlatego, że dzwonisz z nieznanego numeru.
- Niech odbierze. - Dobra.
Słuchaj, James ma dla ciebie kartę kredytową.
James?
Tak, lokaj.
A, ziomek lokaj.
Kup to, czego potrzebujesz. Dobrze?
Powiedz Kimmie, żeby odebrała.
Dobra. Zaraz jej powiem.
- Świetnie. - Dobra.
[wesoły chichot]
[szeptem] No to jazda! Boże.
- [pukanie do drzwi] - Tak?
Horace dzwoni z nieznanego numeru. Odbierz.
Dobra.
[dzwoni telefon]
Halo?
[Horace] Gotowa?
Zaraz się ubiorę.
Nie bądź za wcześnie. Niech zaczekają.
Och, dobra.
[Horace] Nie znoszą czekania.
- Dobra. - Zwłaszcza ten cholerny Roy.
To go wkurzy.
Jasne.
[Horace] Olivia i Norman
będą czaić się jak drapieżnicy.
Chyba ci się to podoba.
Tak.
Bo nie mają pojęcia, kto się tam pojawi.
Cieszy mnie twoja pewność siebie.
[Horace] Mam pewność siebie i władzę.
- [duszący kaszel] - Wszystko gra? To nie brzmi za dobrze.
Coś ci powiem.
Jeśli jutro umrę,
to z uśmiechem na twarzy.
Całe to gówno.
Mogę spieprzyć im życie.
Musieli naprawdę cię skrzywdzić.
[Horace] Nie masz pojęcia.
Cóż…
Będę gotowa.
Opowiedz mi w najdrobniejszych szczegółach.
Wszystko ci opowiem.
[śmiech] Dobrze?
Jeszcze nie wiesz,
ale kiedy dotrę do ośrodka, podłączę się do kamer,
żeby widzieć ich twarze.
Chciałbym tam być osobiście.
Ale to już coś.
Nie cieszysz się?
Jeszcze nie wiem.
[Horace] Pokaż im, co potrafisz.
Pokaż im.
Próbuję.
Nie próbuj. A pieprzony Jules?
Pamiętasz, co ci zrobił?
Cholera, zaraz mnie wkurzysz.
Handlował tobą.
A mój brat Norman? To jego wspólnik.
Zarabiali na tobie, jakbyś była z jakiegoś Trzeciego Świata.
I zacierali łapska, żeby zarobić jeszcze więcej na małej Sylvie.
Jesteś w tym aż za dobry.
- Tak? - Tak.
To, jak Roy mnie upokorzył…
Zuch dziewczyna.
Ma tam wejść prawdziwa Kimmie?
Zgadza się.
Dorwij tych skurwysynów.
Dobra.
[wycie syreny]
[gwar rozmów]
[muzyka pełna napięcia]
Co tu mamy?
Jedną z naszych.
- Kogo? - Shake Shake.
I Dagę.
- [Jules] Gdzie jest ta młoda nowa? - [Trackson] Nigdzie jej nie ma.
- [Jules] Myślisz, że to ona? - Nie. To tylko dziecko.
Nie zrobiłaby tego.
Tak. Masz rację.
Moim zdaniem to wygląda na profesjonalistę.
Ktoś ją dorwał.
Napompowała nie tego, kogo trzeba.
Wiesz co, Rain była wczoraj w klubie.
Co?
Tak. Zostawiłem ci wiadomości.
[stukanie w ekran]
Co tam robiła?
Tak wpadła. Ale na pewno gadała z tą młodą laską.
Czyli ona to zrobiła?
Rain nie jest profesjonalistką. To nie ona.
Tak, ale zna ziomka, który jest.
- Kogo? - Naszego szefa.
Cholera, masz rację.
Z kim była?
Alex ją woził.
Funkcjonariusz Alex?
Tak.
Czyli to jego sprawka.
Nie, Alex to pizda.
Wiesz, że Alex nic takiego nie odpierdala.
Na pewno?
Tak.
Trzymasz go w ryzach?
To mój ziom. Alex nie byłby w stanie tego zrobić.
Nie ma mowy. Mm.
[Jules wzdycha]
Znajdź tę młodą i przyprowadź do mnie.
Ogarnę to.
Chwila.
Roy też tam wczoraj był?
- Tak. Mhm. - Co się stało?
Znasz Roya. VIP. [śmiech]
Z tymi tanimi dziwkami, co?
Tak.
W końcu spiknął się z Felicią. Ma jej numer i tak dalej.
Cholera.
Mówiła, że obiecał,
że będzie dla niego pracować czy coś. Że co?
- I znowu odpieprza. - Tak.
Muszę wracać do biura.
Masz się tym zająć.
Jasne.
[muzyka budująca napięcie]
[wzdycha]
- [dzwoni telefon] - Elo.
[Trackson] Jules wypytuje o jakieś bzdury na twój temat.
Jakie?
Wiesz, że Shake Shake i Daga nie żyją, prawda?
- Co? - [Trackson] Tak.
Co to ma wspólnego ze mną?
Byłeś w klubie z Rain.
Byłeś z nią.
- Byłem w robocie. - Tak.
Wygląda to na robotę profesjonalisty.
Myśli, że to ja?
Nie, powiedziałem, że jesteś moim ziomem.
Nie podoba mi się, że o ciebie wypytuje. Denerwuję się.
Mnie też nie.
Powiedz mu, komu jestem wierny.
Wiem, komu jesteś wierny, ale wiesz,
nie wiadomo, jakie cholerstwo siedzi Julesowi w głowie. To świr.
Na pewno.
Powiedz, co mam zrobić.
Przyczaj się. Będę go mieć na oku.
- Dam ci znać. - Dobra.
- Zawozisz Kimmie do biura? - Tak.
Dobra. Do zobaczenia na miejscu.
Pogadamy później.
Cholera.
[rżenie konia]
- No i tak. - Ile mamy czekać?
[Rain] Wiem.
- [Sylvie] Och. - [Angel] Cholera. Spójrz na siebie.
- No nie? - [śmiech]
Widać, że zna się na rzeczy.
- Tak. - Miło, że tak myślicie.
Albo udawaj. Nie poznają się.
Postaram się.
Jeśli ten dureń Roy umie, to ty też…
Laska, to mnie nie pociesza.
[śmiech] Masz rację.
Wyglądasz na silną.
Dziękuję, Sylvie.
Nie chcesz, żebym z tobą poszła?
Nie trzeba. Muszę to zrobić sama.
- Dobra. - Dobrze wyglądasz.
Skąd masz te ciuchy?
Z butiku. Byłyśmy na zakupach. [śmiech]
Cholera, też się wybieram.
A niby za co?
Lokaj ma dla mnie kartę.
Angelu, pewnie masz anielskiego…
[Angel] Nawet nie zaczynaj.
- Ale… - Rain…
Dobra, zaraz wychodzę. Do zobaczenia później.
- Zadzwoń po spotkaniu. - Pewnie.
- Dobra. Bierz ich. - Na razie.
- Odprowadzę cię. - Pa.
Chwila, Sylvie.
Jak wrócę, musimy pogadać.
- Dobrze? - Dobra.
[Kimmie wzdycha]
Bierz ich, laska. [śmiech]
- [Alex] Rany. - Co?
Świetnie wyglądasz.
Wiem.
Otwórz drzwi. Dziękuję.
Bierz ich, laska!
- Ten ziom ją wozi? - Tak.
Nie ufam temu kolesiowi.
Tak, ale próbuje się wykazać.
Skopał mi tyłek.
Pewnie sobie zasłużyłeś.
[Angel] Co?
[Rain] Nie mam teraz na to czasu. Miałam długą noc.
- Idę spać. - Nie ufaj mu.
Dokąd to?
Chcę zobaczyć konie.
Sylvie, Kimmie nie chce, żebyś się tu kręciła.
Nie ma jej, więc może się odprężyć.
Ale jak ja mam się odprężyć i zasnąć, jeśli będziesz się tu kręcić?
Idę tylko do stajni za domem.
- Sylvie. - Będę ją miał na oku.
Oby.
[Angel] Ogarniam.
[Angel] Za szybko chodzisz.
[wzdycha]
- Hej. - Hej.
Nie wierzę.
W co?
Że nas tym udupił.
[śmiech]
Nie, tylko ciebie.
Musisz przyznać, że ten sukinsyn jest sprytny.
Cholera.
Nie jest aż taki sprytny.
Ożenił się z dziwką.
Udało mu się.
Nie kocha jej.
Wiem.
Zrobił to, żeby nam dopieprzyć.
I się udało.
Przyszłaś tu, żeby mnie dobijać?
Czy przyszłaś na spotkanie?
Przyszłam posłuchać tego, co ta głupia suka ma do powiedzenia,
usłyszeć, jaka jest głupia,
i obmyślić plan.
- [prycha] - Właśnie dlatego tu jestem.
I zobaczyć, jak ten drań próbuje związać nam ręce.
Związał ręce tobie.
Ja zawsze ciągnąłem kilka srok za ogon,
ale w twoim przypadku
sroki mogły ci najwyżej narobić.
[szyderczy śmiech]
Skończyłeś z tymi głupimi komentarzami?
[śmiech]
Nigdy nie ujawniaj wrogowi, co zamierzasz.
No pewnie.
[śmiech]
Ale wiesz co?
Cholera, to nie ma znaczenia.
Bo ci chorzy na raka
będą mieli decydujący głos.
To oni pogrążą firmę.
To twoja sprawka?
Błagam cię, Normanie, ty i te twoje teorie spiskowe.
Niby jak to moja sprawka?
Nie wiem.
Nie umiem wywołać u kogoś raka.
Bo gdybym umiała, wszyscy bylibyście martwi, skurwysyny.
Dwa razy.
- Jesteś w to zamieszana, co? - [wzdycha]
Zawsze maczasz we wszystkim swoje brudne rączki.
A ty w czym maczasz swoje?
Nie wiem.
Próbuję to rozgryźć.
Z jednej strony żeni się z tą suką.
Z drugiej strony…
gadał o jakimś latynoskim dzieciaku.
Cóż, zawsze lubił Latynoski.
Nie. [śmiech]
Też tak myślałem.
Ale to…
Ale to mężczyzna.
Co?
Mówił, że ten mały ukradł mu zegarek.
Nie kupuję tego.
Nie rozumiem.
To bez znaczenia. Zabił tego skurwiela dziś rano.
- Co? Jaja sobie robisz? - Nie.
Chyba próbuje zatuszować to gówno z Kimmie,
a może z samochodem.
Ale…
myślę, że chłopak go wkurzył.
Rozumiesz?
[Sylvie] Dasz wiarę, że czarni tak żyją?
- Nie. - [rżenie konia]
- Co? - To nie fair.
Co masz na myśli?
Nam tak ciężko, a on ma takie cuda?
- [Sylvie] Wściekasz się. - A pewnie. Chcę to mieć.
[Sylvie prycha] To nie twoje.
Ale to nie znaczy, że nie mogę chcieć.
Jesteś dziwny.
Co?
Ten człowiek dał nam wszystko, a ty jesteś zły?
- Nic nam nie dał. - Co?
Musisz uprawiać z nim seks.
- Kto ci to powiedział? - Kimmie mi mówiła.
Nie powiedziała, że z nim nie spałem.
- Tańczyłem dla niego parę razy. - [zduszony śmiech]
To musiał być niezły taniec, skoro jesteś tu z nami.
Chcesz coś powiedzieć?
Chcę tylko obejrzeć konie.
No to oglądaj.
- Masz złe nastawienie. - Mam to gdzieś.
[nastrojowa muzyka]
Już się spotkaliśmy, prawda?
- Cześć. - Sylvie, tak?
[śmiech mężczyzny]
- Ten koń jest piękny. Czy mogę… - Tak.
Nazywa się Kaczka.
- Koń o imieniu Kaczka? - [śmiech] To ulubieniec pana Bellarie.
Choć już nie jeździ.
- To chyba trudne. - Tak. Jeździsz konno?
Nie. Zawsze chciałam.
Zajmuję się końmi. Mogę ci pokazać.
Kim jesteś?
[śmiech] Przepraszam. Nazywam się Glen.
Sylvie.
- Podoba mi się to imię. - Dzięki.
- Pracujesz tu? - Latem i w weekendy.
Studiuję w Berkeley.
Rozumiem. [śmiech]
Jules to mój tata.
- Jules? - Szef ochrony.
- No tak. Poznałam szefa. - Tak.
Nie, to Whitman.
On rządzi tutaj. Mój tata prowadzi firmę.
Dobra. Nieźle.
Jeśli chcesz, to chętnie ci pokażę, jak jeździć.
- Dobra. - Chodźmy.
Proszę pana.
[Roy] Jules. [wzdycha ciężko]
Słyszałem, że byłeś wczoraj w klubie.
Tak. [śmiech]
Miałeś się tam nie zbliżać.
[cmoka]
Mam to gdzieś. Bardzo mi się podobało.
Było fajnie.
Przypomnę ci, Jules, że wciąż się tym zajmuję.
Praniem.
- Ale nie klubem. - Hej.
Jules, będę tam chodził, kiedy chcę.
- Rozumiesz? - Roy…
Właśnie. Muszę z tobą porozmawiać.
Usiądź, proszę.
[odchrząkuje] Skoro mowa o klubie…
Tak?
Kimmie naprawdę będzie tu pracować?
Właśnie tu jedzie.
Pojebane, no nie? [śmiech]
Dobra, skoro…
wszyscy chcą grać w gierki
i sprowadzać nowych ludzi, to ty sprowadź kogoś dla mnie.
Dobra.
Jak mówiłem, byłem w klubie.
- Trackson mówił mi dziś rano. - Tak.
Taka jedna suczka pracuje w klubie.
Chcę ją tutaj.
[prycha, cmoka]
[wzdycha]
Dobra.
Chcę, żeby była moją asystentką.
Wiesz, że ta dziewczyna nie umie nawet liczyć.
Potrafi liczyć do 30 centymetrów.
Bo wczoraj łykała 30 centymetrów.
[śmiech]
Mówisz o sobie?
A o kim miałbym, kurwa, mówić?
Mówię tylko, że pewnie nie tylko ty w klubie…
Mam to w dupie. Jak mówiłem, chcę, żeby tu była.
Nie możesz jej tu sprowadzić.
Czemu nie?
- Załatwię ci lasię z Filadelfii. - Nie…
Co mnie obchodzi lasia z Filadelfii?
Powiedziałem ci, kogo chcę.
- Załatw to. - Nie słuchasz.
Pozwól, że ci to wyjaśnię.
Mój ojciec niedługo umrze.
Chcę tego, czego chcę.
Jules, znam cię od bardzo dawna.
Lubię cię. Naprawdę.
Ale proszę…
Nie zapominaj, dla kogo pracujesz.
A kiedy każę ci kogoś ściągnąć, to masz to zrobić, jasne?
Więc idź po Felicię i sprowadź ją tu jako moją asystentkę.
Kapujesz?
Nie może tu wejść.
Może.
Nie rób tego.
Załatw to.
[Jules wzdycha]
[wzdycha]
Będzie mi tu wywijała różne cuda. [śmiech]
[pomruk zadowolenia]
Ale dobre.
Bardzo dobre. Ach!
Cholera.
[marzycielska muzyka]
[rżenie konia]
Co do chuja?
Elo.
[z zachwytem] Cholera.
- To kolekcja pana Bellarie… - To lambo?
Tak.
Może pan prowadzić wszystkie poza…
Mogę ten?
Tak.
- Gdzie są kluczyki? - W środku.
[muzyka cichnie]
[śmiech] Cholera.
Pan Bellarie musi cię naprawdę lubić.
Czemu tak mówisz?
Nie pozwala swoim synom nawet dotykać tych aut.
Po prostu pomogłem mu z czymś.
Tak?
Napadli go i wkroczyłem do akcji.
Naprawdę?
Kim jesteś?
Przepraszam, jestem Whitman, szef ochrony.
Aha. Jasne.
Nic nie wiedziałem o napadzie.
Jeśli jesteś szefem ochrony, to gównianym.
Jestem szefem ochrony w domu.
Pracuję bezpośrednio pod Julesem.
Pod nim?
Jakiś problem?
Ty mi powiedz.
Nie ma żadnego problemu.
Jesteś gościem pana Bellarie.
Cieszę się, że mu pomogłeś.
Hm. [cmoka]
Tak. Chcę wziąć ten.
Dobrze, zostawimy go przy drzwiach.
Tak po prostu?
Tak to robi pan Bellarie.
Zrób to, co dla niego.
Mhm.
Może poprowadzę trzy albo cztery takie cacka.
Ale kabriolet.
[z zachwytem] Cholera.
Kurde.
Do tego też weź kluczyki.
Hej!
Ruchy, ochroniarzyku!
[dzwoni telefon]
- Halo? - [Horace] Jesteś tam?
Hej. Jeszcze nie. Niedługo dojedziemy.
[Horace] Gotowa?
[niepewny pomruk]
Tak.
Powiem ci więcej na temat Mallory.
Przyszła do mnie po twoim wyjeździe.
Co się stało?
Powiedziała, że chce powitać mnie w rodzinie.
Przyniosła kwiaty.
[Horace] To miłe.
Skoro tak mówisz.
- [Horace] Nie ufasz jej? - Za cholerę.
Jesteś bystra.
Gra na wszystkie fronty, żeby wyjść na swoje.
- Lubię takie. - To nie tylko ładna buźka.
Jest bezwzględna.
- Nie ma pojęcia, że wiem, jaka jest zła. - Tak myślałam.
Jak się czujesz?
[Horace] Oddycham.
Doleciałeś już?
Ląduję za godzinę.
[Kimmie] Dobra.
Zadzwoń, jak skończysz.
Dobrze.
Dobra. Pa.
Pa.
[szczekanie psów]
[świergot ptaków]
Ziomku lokaju!
[James wzdycha]
Wolałbym, żeby pan mówił do mnie James.
Wybacz, ziomku James.
Ponoć masz dla mnie kartę kredytową?
Tak jest. Podobno idzie pan na zakupy. Powiadomić sklep?
[śmiech] Cholera.
Dobra, a gdzie jest?
Pokaż.
- Jest na moje nazwisko? - Tak.
Czekaj. A z czego ciągnie hajs?
Z konta pana Bellarie. Proszę nie martwić się rachunkiem.
Naprawdę?
Tak jest.
Jaki jest limit?
Pan Bellarie raczej go nie ustalił.
Jaja sobie robisz?
Nie, proszę pana.
- Mogę kupić, co chcę? - Tak.
[śmiech]
Ile mam czekać na auto?
Właśnie je odkurzają. Zaraz będzie.
[wesoły okrzyk] Do dzieła, James!
Tak. Tak jest.
Mój ziom.
[cicho] Jasny chuj. Pojebane.
Masz szampana, ziomku James?
Nalej!
[parskanie koni]
[klaśnięcie w dłonie, wesoły okrzyk]
Pasuje mi to, stary. No mówię ci.
[śmiech]
Dziękuję, panie ziomku lokaju.
Niebieskie wnętrze.
[rozruch silnika]
[dynamiczny rap z głośników]
[głośny warkot silnika]
[śmiech]
Otwórzcie bramę, ziomy!
Dzięki!
[niepokojąca muzyka]
[Mallory] Jules.
Słucham.
Gdzie Gillian?
Roy kazał mi ją wyrzucić.
Mhm. Zrobiłeś to bez pytania mnie?
Próbuję zachować pokój.
Gdzie Calvin?
- Ta sama sytuacja. - Mhm.
Wozi mnie jakiś idiota, który nie ma pojęcia, dokąd jedzie.
- Przykro mi. - Pachnie, jakby mył się wodą z kibla.
I kazałeś mu mnie wozić?
Załatwię ci nowego kierowcę.
[śmiech] Tak to ma być, Jules? Tak to będzie?
Mają mnie wozić same staruchy?
Jest świetnie wyszkolony.
W czym? W cuchnięciu jak jebany śmietnik?
To jego talent?
Dobrze cię widzieć.
Po co jesteś tu tak wcześnie?
Żeby przywitać nową dyrektorkę.
Przywitasz nową dyrektorkę operacyjną?
Czemu nie przywitasz się z nią na chodniku?
- Mallory… - To poniżej twojej godności?
- Nie. - Jestem tu szefową.
Przywitaj się z tą dziwką, którą dałeś Royowi,
i która jest teraz naszą szefową, na chodniku.
Tak jest.
Chowałeś się tutaj.
Masz mnie za głupią? Ja tu rządzę.
Nie chowałem się.
Chowałeś.
[muzyka cichnie]
[muzyka budująca napięcie]
Mecenasie Varney.
Dzień dobry. [śmiech]
Gdzie ona jest?
- Jeszcze jej nie ma. - Nie ma jej?
- Jeszcze nie. - Spóźnia się.
Wiesz, jak to uwielbiam.
Na pewno niedługo się zjawi.
Będzie spóźniona.
[Varney prycha, wzdycha]
I to pierwszego dnia.
Już pierwszego dnia mnie wkurwia.
Zdecydowałaś, co z tym zrobisz?
Oczywiście.
Będę słodką, wspaniałą Mallory,
chociaż cofa mnie na jej widok.
[śmiech] To idealny plan.
Wiesz, że poszła na zakupy?
- Nie. - Lau dzwoniła z butiku.
Wydała 124 tysiące dolarów.
Brzmi jak ktoś, kogo znam.
- Na pięć garsonek. - Tak.
Ty byś kupiła chociaż sześć.
Myślisz, że mam chęć na żarty?
[śmiech] Przepraszam.
Głupia suka, kupiła złe rzeczy.
Będzie wyglądać jak idiotka.
Naprawdę zaczynam w siebie wątpić.
Mallory, na pewno sobie poradzisz.
Poradzę sobie.
To nie ma znaczenia, bo się spóźnia…
ale wszyscy gotowi?
Tak. Wszyscy zebrali się w holu, żeby się z nią spotkać przy windzie.
- W holu? - Tak.
- Co to za wyjątkowe traktowanie? - [śmiech]
Ja nie dostałam takiej szopki. Kto im tak kazał?
Twój teść w mailu.
- Mój teść? - Tak.
Co zrobił?
- Wysłał maila. - Aha.
Każe nam zebrać się w holu, by ją przywitać.
Mój teść wysłał maila w sprawie nowej żony.
No proszę, nowa żona. Cieszy się, prawda?
- Wyjątkowe traktowanie. - [śmiech]
Jest Roy?
[wzdycha] Tak słyszałem.
Mm.
Unikasz go?
Nie mogę.
Nadal ci bruździ?
To się nigdy nie skończy.
Varney, coś ci powiem. Tylko ty możesz to zatrzymać.
Nie wiem, jak to zrobić, bo pracuję dla rodziny.
Są sposoby, Varney.
Chętnie się nauczę.
Zapamiętam to.
Jest Charles?
Nie wiem.
- Nie wiem. - Nie wiesz?
Powiedziałeś to tak, że raczej wiesz.
Mówiłem mu, że musi się pojawić.
Szturchnąłeś go czy wysłałeś SMS-a?
- Mallory… - Wiesz…
Uspokój się. Spokojnie.
Pójdziemy do holu, by przywitać twoją nową teściową?
Pokażę ci, jak radzić sobie ze śmieciami w najbardziej uprzejmy sposób.
Mallory…
Co?
Na pewno chcesz to zrobić?
To mój świat.
Jeśli ta suka chce bawić się z najlepszymi,
musi dać z siebie wszystko.
A teraz idź, a ja każę jej czekać.
[śmiech] Dobra.
[James wzdycha]
- James. - Tak, proszę pani.
Widziałeś Angela i Sylvie?
Angel jest na zakupach.
A gdzie jest Sylvie?
Sylvie jest w stajni.
Sama?
Nie, z panem Glenem…
Kim jest Glen?
To stajenny. Jest w dobrych rękach.
Och. [wzdycha ze złością]
- [trzask drzwi] - [prycha] Ci ludzie są walnięci.
[podekscytowane rozmowy]
Gdzie ona jest?
Już idzie.
Myślałem, że miałeś ją odebrać.
Coś mi przeszkodziło.
[Norman] Jasne.
Gdzie Mallory?
Kogo to obchodzi?
[Olivia wzdycha]
Można by tu siekierę powiesić.
Tak.
To czuć.
Bądź czujny. Uważaj.
Zrozumiałem.
Gotowa?
Wiem, że nie znasz mnie zbyt dobrze…
[podniosła muzyka]
Dziękuję.
Dziękuję wam.
Dziękuję. Doceniam to. Dziękuję.
Witam.
Wyglądasz przepięknie.
Dziękuję.
Wszyscy się cieszymy,
że mogłaś do nas dołączyć.
Dołączyć do was?
Tak.
Przyszłam was poprowadzić.
Oczywiście.
Suka ma pazurki.
[kpiący pomruk] Tak.
Posłuchajcie, to jest Kimmie.
To nasza nowa dyrektorka operacyjna.
Dziękuję. Mam na imię Kimmie,
ale zwracajcie się do mnie pani Bellarie.
Udziałowcy są obecni, a sala konferencyjna jest gotowa.
[Mallory] Świetnie.
Tędy proszę.
Nie. Najpierw chcę zobaczyć moje biuro.
Tędy proszę.
Nie.
Niech on mnie zaprowadzi.
Dobrze.
Roy?
Z chęcią. [śmiech]
Tędy proszę.
Wracajcie do pracy.
[rozmowy pracowników]
Jules, co jest, kurwa?
Rany.
Poznałaś Kimmie.
Hm. Jest silniejsza, niż myślałam.
- Umiesz sobie z takimi radzić. - [śmiech]
Uwielbiam łamać suki.
[narastająca złowieszcza muzyka]
- [muzyka cichnie] - [rżenie koni]
[pojękiwanie Sylvie]
[nadal pojękiwanie]
Co, kurwa? Zostaw ją!
- Czekaj. - [Sylvie] Nie.
[Sylvie] Co? Nie!
Boże! Przestań!
- Nie! - Czekaj!
[Sylvie] O Boże!
[krzyk Glena]
O mój Boże.
[dramatyczna muzyka]
[rytmiczny rap] yka]