Bir genç, Sylvie'ye tecavüz ediyordu. Ahırın ikinci katından ittim.
-Evet, oğlu. -Kimin oğlu? Jules'un mu?
Buradan anladığım şu. Şirketi berbat etmişsiniz.
Demek sen ve Angel ailemi tehdit etmek istiyorsunuz.
Sen benimkini ettin.
Charles, ne yapıyorsun sen?
Polis! Yere yatın!
Yere yatın!
Kıpırdama lan!
-Ben avukatım. -Umurumda değil!
Rozet numaralarınızı verin.
-Sus lan pısırık! -Sen sus!
-Varney, dur. -Başlarım bunlara!
-Varney… -Rozet numaran!
Bu polislerin işi bitti!
-Varney! -Ne?
Polis değiller.
Bu oğlan zeki.
Başladığınız işi bitireceksiniz, ha?
Neden bahsediyorsun sen?
Ayakkabılarını tanıdım.
Ne dediğini bilmiyorsun.
-Tamam, ne istiyorsun? -Parayı istiyorum.
Tamam, kasada.
Bırak, kalksın.
Adamlarıma yaptığını bende denersen beynini dağıtırım.
-Demek dediğimi anladın. -Onları öldürdüğünü biliyorum.
Tamam.
Parayı getireyim.
Yürü lan pısırık!
Şunu gözle.
Bu bende. Onu gözle.
Açsana lan kasayı!
Doldur pısırık.
Saatleri de koy lan! Hadi!
Saatler, hadi!
-Bu kadar. Başka bir şey yok. -Ver şunu.
Getirin şu herifi!
Çabuk!
Tamam. Gidelim buradan.
Hadi.
O ne lan öyle?
Hadi, çabuk! Gidelim!
Sıçayım.
Ha siktir Charles.
Ha siktir.
-Farkındayım. -Değilsin.
Farkında değilsin.
O striptizcileri, maddeleri, her boku evine sokarsan
böyle olur işte!
-Biliyorum. -Bilmiyorsun!
Evinde doğranmış cesetler var!
-Bak… -Gel.
-Ya…
Hayır, gel buraya.
Gel. Şuna bak!
Görüyor musun?
Değişmezsen senin sonun da böyle olacak!
-Bırak beni. -Hayır. Nasıl bırakayım?
Bırak beni dedim Varney!
Bırak beni!
Rahat bırak beni! Bırak artık!
Nasıl istersen.
Evet.
Git.
Siktir git Varney.
Herkes gibi git Varney!
Defol! Siktir git! Ne sana güvenirim ne seninle yatarım!
-Bırak, ben halledeyim. -Kim o?
Glen.
Glen'e ne oldu?
-Kimmie'yi götür. Hallediyorum. -Bilmek istiyorum.
-Bana bırak. -Anlatacağım.
-Anlat o zaman! -Anlatacağım. Gel!
Sıçayım. Tamam. Hadi dostum.
Sıçayım.
Whitman!
Sıçayım.
-Ne oldu? -Glen pencereden düşmüş.
-Nasıl? -Kameradan görmedin mi?
-Ahırlarda kamera yok. -Sıçayım.
-Nefes? -Nabzı atıyor.
-Hastaneye götüreceğim. -Ben götürürüm.
-Tamam. Çabuk ol! -Anlaşıldı.
Sıçayım. Jules kafayı yiyecek.
Ne oluyor böyle?
-Kimmie, sakin ol. -Hayır!
-Hemen anlatmanı istiyorum. -Tamam.
Uyurken…
-Angel! -Benim adım niye geçiyor?
-Sylvie'ye göz kulak olacaktın. -Alışverişteydim.
-Alışveriş daha mı önemli… -Durur musunuz?
Neler dönüyor burada?
Biraz kestirdim, uyanıp Sylvie'yi aramaya başladım.
Ahırda üstünde bir gençle yakaladım.
-Ne yapıyordu? Tecavüz mü ediyordu? -Öyle sandım ama Sylvie dedi ki…
-Kardeşim nerede? -Odasında.
Dur!
Gidip ona bakacağım.
Genç, Jules'un oğlu.
Umurumda değil.
Tecavüz ettiyse Jules'un ağzına sıçarım.
-Kimmie. -Beni rahat bırak.
Sıçayım!
Angel! Ona göz kulak olacaktın!
Ne oldu?
Bir genci Sylvie'nin üstünde yakaladım, tecavüz ediyor sanıp balkondan attım.
-Jules'un oğluymuş, ha? -Evet.
-Kızı var sanıyordum. -Ben de.
-Kahretsin. -Sıçayım böyle işe.
-Sylvie. -Onu öldürdü!
Neden bahsediyorsun? Ölmedi.
-Ölmedi mi? -Hayır, hastaneye götürülüyor.
Onu görmeliyim.
Hiçbir yere gitmiyorsun.
-Durumunu görmek istiyorum. -Niye merak ediyorsun ki?
Hastaneye gitmeyeceksin. Oğlanı tanımıyorsun bile.
Sylvie, bunları bırakalım. Sana bir şey soracağım.
-Ne? -Ne oldu?
-Hiçbir şey. -Gerçekten mi?
Rain sizi seks yaparken gördüğünü söyledi.
Doğru.
-Sana tecavüz mü etti? -Hayır.
-Bana gerçeği söyleyebilirsin. -Tecavüz etmiyordu. Çok kibardı.
Yani seks yapıyordunuz, öyle mi?
Bana atları öğretiyordu.
Gülüştük. Sonra bana dokundu, ben de onu öptüm.
Yeni tanıştınız.
-Evet. -Sylvie!
Kendi yaptıklarından sonra beni mi yargılıyorsun?
Hayır, bunu yapma. Bunu yapmayacağız.
-İnanamıyorum. Onu balkondan attı. -Seni koruduğunu sanıyormuş.
Onu görmek istiyorum. Gidip onu görmem gerek.
-Görüşmeyeceksin. -Durumuna bakacağım.
Onu tanımıyorsun bile.
-Bunu tartışmayacağım. -Ben seni dinlemek zorunda değilim.
Pardon?
Hayır. Onu görmeye gideceğim.
Hiçbir yere gitmiyorsun Sylvie.
Gidiyorum.
Ne dedim ben?
-Evet? -Olivia Hanım.
Bu işi kendi yöntemlerimle halletmem gerekecek.
Neden öyle dediniz?
Şu kızı diyorum. Tabii başka planın yoksa.
Planım onunla çalışmak.
O şekilde yürümez.
Neden öyle dediniz?
Hâlini görmedin mi?
Gördüm.
Şu anda seni yok sayıyor.
Yeni kraliçe falan mı bu?
İlk günün heyecanıydı.
-Bence gergindi. -Böyle mi düşünüyorsun?
Atlatmasına yardımcı olabilirim.
Böyle düşünüyorsan güzel olduğun kadar aptalsın da.
-Olivia Hanım… -Yok, her şeyi bana bırak.
Hep ben hallediyorum.
Hep!
Bu karıdan bıktım.
-Eşyalarımı getir. Gidiyorum. -Tabii efendim.
-Alo? Kimsiniz? -Selam kızım.
-Kimsin? -Felicia.
Kafana göre aramaya mı başladın?
"Kimmie dedikodusu olursa ara" demiştin.
Nasıl bir bilgi edindin?
Böyle şeyler parayla, biliyorsun.
Bu oyunları oynayacak vaktim yok.
Kimmie'ye dair harika bir şey öğrendim.
-Nedir? -Gerçekten bilmek isteyeceğin bir şey.
İyi, mecburen kapatıyorum.
1.000 dolar yeter.
Süper bir haber.
Bir şey söyleyene kadar alamazsın.
Olmaz öyle.
Sıçarım.
Ama bu gece kulüpteyim.
Bilgiyi istiyorsan ben çıkmadan almalısın.
Felicia…
Bu karı yine yüzüme mi kapattı?
Mantom nerede benim?
Kızım, yeni misin sen?
Merhaba Bay Ballerie.
Nasıl ya?
Ne oldu?
İyiyim.
Şahane.
-Nasıl şey… -"Nasıl bir şey…"
Nasıl bir şey bu?
Bütünsel bir yaklaşım benimsiyoruz.
Anlatın.
II. Dünya Savaşı'nda Amerika, Hiroşima'ya bomba attığında
büyük miktarda radyasyon yayıldı.
Sonra Japonya'nın tıbbi buluşları…
Pardon. İngilizce anlatın lütfen.
Kusura bakmayın, İngilizcem iyi değil.
Yok, basitçe anlatın.
Vücuda saldırmadan kansere saldıran çok şey var.
Tamam ama bu kadar çabuk mu oldu? Bu kadar hızlı?
Bünyenizde çok toksin var sinyor.
Birkaç ay birkaç kez tedavi görmelisiniz. Her seferinde üç gün.
Eve gidebilir miyim yani?
Evet ama buraya tekrar gelmelisiniz.
Demek bu şey işe yarıyor.
Şunu sorayım…
Nasılsınız?
-Güçlü. -Bravo! Her gün daha da güçleneceksiniz.
Ama Amerika'daki doktorunuzla da konuşun lütfen.
Şunu alalım.
Evime dönebilir miyim yani?
Maalesef henüz olmaz.
Sekiz saatlik bir uçuş. Sizi biraz daha gözlem altında tutacağım.
Tamam.
Demek işe yaradı. Vay canına.
Evet, başarılı olduk ama her bünyenin tepkisi böyle olmuyor.
Organlarınız iyi durumda ve bünyeniz tedaviyi kabul ediyor.
Yani yaşayacak mıyım?
Mümkün.
Vay be.
Şimdi biraz dinlenin.
Evet…
Evet ama…
Kendimi iyi hissediyorum.
Tamam, teşekkürler.
Müzik?
Evet, sokaktan geliyor.
Dışarı çıkmak istiyorum.
Şuna ne dersiniz?
Balkona çıkıp dinleyelim mi sinyor?
Olur.
Şahane. Hadi.
Gelin sinyor…
-Tamam. -Sorun yok.
Yaşayabilirim.
Yaşayabilirim!
İçer misin?
Yok, istemem.
Sen bilirsin.
Babam sessiz kalacağımı,
yönetimi o karıya kaptıracağımı sanıyorsa çok şaşıracak.
Biliyorum.
Kadın sana ne dedi?
-Pek bir şey demedi. -Bana yalan söyleme Jules.
Onlar hep ne der? Benden intikam almak istiyormuş.
-İntikam, ha? -Evet.
Peki benden?
-O karı benden nasıl intikam alacakmış? -Ona dokunamayız.
Biliyorum. Sıçayım.
Kardeşine, Rain'e de dokunamayız.
Siktir.
-Dokunabilecek birisi var. -Hayır, lütfen Roy.
Yok, kulüpteki kaltak Felicia'yı senin işe aldırdığını söyledi.
-Bunu yapmamalıyız. -Neden?
Çünkü yaparsak ve kulağına giderse…
Kimin umurunda? Adam ölüm döşeğinde.
-Kimin umurunda? -Hayır.
Ölüm döşeğinde değil. Yurt dışında tedavi görüyor.
-Ne demek yurt dışında tedavi görüyor? -İtalya'da.
Babam şu anda İtalya'da mı?
-Tedavi işe yarayacak mıymış? -Bilmiyorum.
-Nasıl bilmezsin? İyileşiyor mu? -Dedim ya, bilmiyorum.
-Bu aklı ona kim verdi peki? -Roy, sakin ol.
Hayır, sakin olamam. Mümkün değil.
O herif ölmeli. O karı da onunla ölmeli.
-Roy, sakin olmalısın. -"Sakin ol" demeyi kes lan.
Benim bir fikrim var.
Bir fikrim var. Şunu yapalım mı?
Kadını özel jetle İtalya'ya gönderelim. Zaten artık kukla.
Uçak düşsün, patlasın.
-Uçak patlatmaya mı geçtin? -Bu olaylar mümkün.
Roy, lütfen dur. Olur mu? Sakin olmalısın.
Hırslanmaman gereken günler bunlar.
Belki şeyi biraz azaltsan…
Neyi? Söyle. Saçmala hadi.
Sence?
-Ne demek o? -Belki de…
Biraz yavaşlamalısın.
-Yavaşlamak mı? -Evet.
Siktir git ofisimden.
İşte bu kararlılıkla kullanmayı bırakman lazım.
Whitman.
Selam Jules.
Oğlun…
Ne diyorsun?
Ahırdan düşmüş.
Durumu iyi mi?
Şu anda hastanedeyiz.
Hangi hastane?
Stanley Heart.
Whitman, ne oldu?
-Düşmüş efendim. -Hayır Whitman.
Ne oldu?
Memur Alex bana getirdi. Başka bir şey bilmiyorum.
-Memur Alex mi? -Evet.
Tamam.
Tamam, ben onun yanındayım.
Geliyorum.
Sıçayım.
Düşün.
Hallolacak. Sorun yok.
Gel buraya!
-Evde kimse var mı? -Bilmiyorum. Sanmıyorum.
-Ne oldu? -Whitman onu hastaneye götürdü.
Kahretsin. İyi mi? Konuşuyor muydu?
-Durum iyi değil. Nabzı çok zayıf. -Sıçayım.
Evet. Ama paniğe kapılmayalım. Olacakları bir görelim.
Tamam. Ama ya uyanırsa?
-Muhtemelen hatırlamaz. -Ama…
Gerçekten tecavüz müymüş?
Sanmıyorum.
Sıçayım.
Jules'un oğlunun burada ne işi var?
Birkaç yaz burada görmüştüm. Jules kulübe sokmuyordu.
Bir şeyler atıştıracağım.
-Bu herif niye burada? -Angel, başlama.
Yok, defolup gitsin.
-Senin evin değil. -Evde ondan çok hakkım var.
-Bunu nasıl söylersin Angel? -Söylerim tabii.
Siktir git şerefsiz.
Sıçayım.
-Ne? -Jules arıyor.
-Aç. -Açmak ne kelime? Hoparlöre al.
Bir şeyle uğraşıyoruz. Sakin ol.
Bu şerefsize güvenemezsin.
-Ben Memur Alex. -Hastaneye gel.
-Efendim… -Derhâl Stanley Heart'a gel.
Peki efendim.
-Hayır, gitmemelisin. -Halledeceğim, tamam mı?
Seni sorguya çekecek.
Rain, bu adiye güvenemezsin.
-Bu herife güven olmaz. -Halledeceğim, tamam mı?
-Rain, bak, bu herif onlardan. -Kapa çeneni Angel.
"Number 16 Reserve."
Ne oluyor be?
Ev güzelmiş.
Ucuz değildir, ha?
Zavallı Horace. Vay be.
Vay, vay, vay.
Sen gerçekten onun manevi oğlu gibisin.
Ama bilse büyük hayal kırıklığına uğrardı.
Manevi oğluyla öz oğlunun
yattığını öğrense.
Babamla ilgili bilmediğin bir şey var.
Tanıdığım en homofobik insanlardan biri.
-Niçin geldiniz? -Eşyalarını karıştırmaya.
Efendim…
Demek böyle yaşıyorsun, ha? Pekâlâ.
Sana sorum şu Varney.
Üstümüzden kazandığın onca para nereye gidiyor?
-Düşüncem… -Düşüncen mi? Hep düşünüyorsun.
Babamın kaydettirmeni istediği vasiyeti görmek istiyorum.
Ne vasiyeti?
Yazılı eki diyorum aptal. Kimmie ve Rain'i koruyan.
Ben dokunamıyorum, orası kesin.
-Babanız… -Senin kaydettirdiğini söyledi.
Doğru.
-Ne zaman? -Geçen hafta.
Emin misin?
Evet.
Kayıtlarda yok.
Zaten…
Kayıtlara geçmesi zaman alır.
Vay be. Nasıl ya?
Ama memura gidip sormam gerekir.
Kayıtlara geçmedi, öyle mi?
Hayır, geçmedi.
O zaman memuru ara ayı herif.
Bu arada evine yaptıklarını çok beğendim, cidden.
Hatta "Buraya karı getiririm" dedim ama senin karı getirmediğini unutmuşum.
Büyük aletli, kaslı herifleri getiriyorsun, değil mi?
Yok ya, kardeşimle yatmıştın.
Memuru ara.
Efendim, geç oldu.
-Memurun ofisi… -Ara şu memuru.
Tekrar etmeyeceğim. Ara. Hadi.
Hoparlöre al.
Hadi.
Ofis kapalı.
-İşte, gördünüz. -Beni aptal sanıyorsun, değil mi?
-Hayır efendim. -Yok, doğru.
Doğru hatırlıyorsam memurun numarası sende kayıtlı.
Çünkü babam hastanedeyken memuru oraya çağırmıştın.
Bu yüzden Avukat Varney, bir kez daha söylüyorum.
Memuru ara.
-Ne diyeyim? -Vasiyeti geri çekmesini söyle.
-Bunu yapamam. -Yaparsın aptal herif. Yapabilirsin.
Ara, vasiyeti geri çekmesini söyle. Hadi.
Şunu söylüyorum. Bu babanızın vasiyeti.
-Ve… -E? Bu ne demek Varney?
Yani geri çekemem ama geciktirebilirim.
Geciktirmek mi?
Sözlerime kulak verin efendim.
Kayıtlara geçmeden bir şey yaşanırsa siz savunmanızda…
-Evet, ne olur? -Yani…
-Bir şey yapamaz mı? -Savunmanız olur.
Savunma yapmak istemiyorum Varney. Bunu gerçekleştirmeni istiyorum.
Peki efendim.
Güzel. Şimdi ara şu karıyı. Hadi dostum.
Hiç de acele etmiyorsun. Vay be.
Ben Macy.
-Alo? -Merhaba Macy. Ben Avukat Varney.
Merhaba. Nasıl yardımcı olabilirim?
-Bay Bellarie'nin yazılı eki sende mi? -Evet, burada.
Kusura bakma, birkaç şeyi netleştirmem gerek.
Tabii, hemen çıkarayım.
-Bana geri gönderir misin? -Tabii.
-Hazır olur olmaz göndereceğim. -Tamam. Şahane.
Tamam, teşekkürler.
-Şahane olur. -Ne demek.
-Oldu mu şimdi? -Evet.
Yani o karının kardeşi ve Rain artık koruma altında değil mi?
Hayır efendim. Değiller.
-Bana yalan mı söylüyorsun? -Hayır efendim.
Kızdın mı Varney? Sinirini mi bozdum?
Hayır. Hiç alakası yok.
Güzel.
Buradaki süremin sonuna geldik.
Çıkmadan…
Bu şişeyi çok sevdim.
Bu 8.000 dolar falan.
Senin gibi bir serseriye yakışmıyor. Bana daha uygun.
İyi günler Varney.
Herkes duysun.
Bu iri herif erkek beceriyor.
Çok eğlenceli.
Charles.
Charles?
Ne?
Neyin var senin?
Yorucu bir gündü.
Benim için de yorucu bir gündü.
Striptiz kulübüne gidelim.
Bu gece canım istemiyor.
Benim de canım istemiyordu.
Artık istiyorum, bu gece. Sen beni götürüyorsun.
Mallory…
Eve gidip giyineceğim, sen de beni götüreceksin.
-Ben… -Bir saat sonra beni al.
-Gelmeyeceğim. -Charles.
-Gelmeyeceğim. Gitmeliyim. -Charles.
Charles.
Charles?
Anne, başım belada.
Sıçayım. Yine ne yaptın?
-Evime gelebilir misin? -Ne oldu? Söyle.
Ciddi bir şey gibi.
Evime gelmene ihtiyacım var. Lütfen.
Beni korkutuyorsun.
Geldiğinde görüşürüz.
Merhaba efendim.
-Doktorlar ne diyor? -Demin çıktı.
-Getir. -Peki efendim.
Ah, Glen.
Glen.
Beni duyuyor musun?
Oğlum, beni duyuyor musun?
Girin.
Hemşire getirecek.
-Ne oldu? -Düşmüş efendim.
-Kamera kaydı var mı? -Hayır efendim.
-Memur Alex nerede? -Gelmiş olması lazım.
Mesaj atayım.
-Telefon et, hemen buraya gelsin. -Tamam.
Asansördeymiş.
Sıçayım.
Saat kaçta oldu bu?
Öğleden sonra.
-Bugün? -Tam saatini öğrenirim efendim.
Kimmie orada mıydı?
Emin değilim efendim.
Sen ne biliyorsun be?
Tahminime göre oradaydı.
Demek oradaydı.
Alex oradaydı. Memur Alex kesinlikle oradaydı.
Evet.
Evet lan, biliyorum.
Yani Memur Alex oradaysa onun da olması mantıklı.
Efendim.
Ne oldu?
Bilmiyorum efendim.
Kimse bir bok bilmiyor mu?
Üzgünüm efendim.
Gel buraya.
Çekil Whitman.
Onu nasıl buldun?
Biz evdeydik. Bayan Bellarie'yi bıraktım ve…
-Bayan Bellarie mi? -Evet efendim.
-O kaltağın adı Kimmie! -Evet efendim.
Devam et.
Onları bıraktım.
Lojmana giderken ahırın yanında yattığını gördüm.
-Öylece yatıyor muydu? -Evet efendim.
Attan düşmüş gibiydi.
-Kimmie orada mıydı? -Hayır efendim.
-Rain orada mıydı? -Evet efendim.
Memur Alex.
-Oğlum olduğunu biliyorlar mıydı? -Sanmıyorum efendim.
-Bana yalan söylüyorsan… -Söylemiyorum.
-Yalan söylüyorsan… -Hayır efendim. Asla söylemem.
İyileşecek mi?
-Doktoru bekliyoruz. -Git getir.
-Peki efendim. -Sen değil. Sen kal. Sen burada kal.
Getiriyorum efendim.
Sana çok zaman harcadım.
Biliyorum efendim.
-Yalan söylüyorsan… -Asla efendim.
-Çünkü benimlesin. -Evet efendim. Sizinleyim.
O zaman Rain neden şoförü olmanı istedi?
Bilmiyorum efendim.
Çık.
-Gitmemi… -Çık!
Peki efendim.
-Alo? -Beni bir yere götürmeni istiyorum.
Yapma.
Charles çok tuhaf davranıyor. Beni almanı istiyorum.
-Nereye gidiyoruz? -Beni al. Hâlâ ofisteyim.
-Mallory… -Hayır cevabını kabul etmiyorum.
-Tamam. Ne zaman? -Şimdi gel.
Tamam. Hemen geliyorum.
-Sen kimsin? -Ben Memur Trackson efendim.
-Neden buradasın? -Yeni şoförünüzüm.
Kocam seni kovmamış mıydı?
-Evet ama Jules çok… -Jules…
Jules! Jules!
-Evet efendim. -Jules her yerde. Jules. Değil mi?
-Adamım. -Komik mi sence?
Hayır efendim.
Bana iri, taşralı herifleri gönderip duruyor.
-Geçmişte seni ne kadara satardım dersin? -Ne kadara?
Komik mi bu?
-Değil. -Al sana şaka.
-Siktir git buradan. -Tabii efendim.
Komik miydi? Gülmedin.
-Yardım için buradayım. -Kendine yardım et. Duş alarak.
Peki efendim.
Durumu nasıl?
İyi değil.
Sıçayım.
Bir de Jules'un oğlu, ha?
Evet, öyle.
-Kahretsin. -Aynen öyle.
-Eğer ölürse… -Biliyorum.
O avukatı aramalıyım.
-Hangi avukat? -Avukat Varney.
Vasiyetin tamamlandığından emin olmalıyım.
Oldu dememiş miydi?
Kimseye güvenemezsin.
Evet, haklısın. Kimseye güvenemezsin.
Jules'un oğlu ölürse…
-Biliyorum Kimmie. -Hayır, bilmiyorsun.
Bugün onu tehdit ettim.
-Ne? -Evet.
Ofiste. Fena sataştım.
-Sıçayım. -Ne dedin?
Karısını ve kızını tehdit ettim.
Kadın söyleyene kadar oğlunu bilmiyordum.
-Ama bize dokunamaz, değil mi? -Dokunmaması kendi hayrına olur.
Dokunmaz.
Ama biliyorsun, herif kötü.
Şeytan.
-Gözümüzü dört açmalıyız. -Farkındayım.
Horace'a söylemeliyim.
Söylemeli misin?
Başka seçeneğim var mı?
Önce bir iyileşsin.
Memur Alex dedi ki…
-Memur Alex mi? -Evet.
-Ona güveniyor musun? -Güvenmiyorum, biliyorsun.
Ama bu ortamda en azından birine biraz güvenelim.
Alex onun düştüğü alanda kamera olmadığını söyledi.
Ama Sylvie ve oğlan mutlaka bir kameraya yakalanmıştır.
Evet.
Sıçayım.
Şimdi…
Bekleyip görelim.
Tamam.
Angel'a da göz kulak olalım.
-Ne yaptı? -Kafayı yedi.
-Nasıl? -Havuz kenarında ot içiyor. Fazla rahat.
Charles.
Charles!
-Charles, neredesin… -Anne, buradayım.
Neyin var senin? Beni buraya kadar getirdin.
-Anne, sana bir şey söylemem gerek. -E, farkındayım.
Ben bir şey yaptım.
Konuş.
-İçki ister misin… -Hayır, içki falan gerekmez. Anlat.
-Yok, içki koyacağım. -Lan, ben…
Bana bak.
Baban ve ben sen ve abin için her şeyi yaptık,
sizin tek işiniz başınızı belaya sokmak!
-İç sen. -İçkiye ihtiyacım yok.
Neler döndüğünü anlat, yeter. Bunu neden veriyorsun ki?
Biraz daha iç.
Ne oluyor Charles? Daha içmeyeceğim.
Ne oldu?
-Banyoya bakar mısın? -Neden?
Bak hadi.
Bak, şunu söyleyeyim Charles.
İğrenç bir şey görmek istemiyorum.
-Banyoya bakar mısın lütfen? -Tamam, gidiyorum.
İlk seferin mi?
Ne?
Evet.
İlk seferin. Ortalığı batırmışsın.
Ne oldu?
Birkaç adam beni soymaya çalıştı ve…
Başka kim biliyor?
Avukat Varney.
Avukat Varney mi?
Ve polis taklidi yapan birkaç adam.
Ne?
Evet, işlerini de tamamladılar.
Kim bu insanlar?
Kulüpten striptizciler.
Yokluklarını fark eden olur mu?
Bilmiyorum.
Tamam.
Peki. Tamam, sen şimdi çık buradan.
Ne?
Ben halledeceğim.
Sen buradan çık, başka yere git.
Tamam ama bu ne demek?
Beni sorguya çekmeyi kes.
Çık buradan, başka bir yere git.
-Tamam. -Şimdi!
Tamam.
-Mallory. -Ne?
-Neden buradayız? -Eğlenmek istiyorum.
-Sikerler, girmem. -Gireceksin.
-Hayır. Ne… -Gireceksin.
-Sen gir işte… -Yapma.
-Girmek istemiyorum. -Gireceksin.
-Sıçayım. -Güvenlik lazım. Kapıyı açar mısın?
Bana güvenlik lazım. Hadi.
Jules, kulüpteler. O ve Avukat Varney.
İzleyeceğim. İhtiyacın olursa ara.
Tamam.
Mallory, burayı sevmiyorum.
-Rahatla işte. Bir şey iç. -Lütfen. Rahatlamak mı?
İstemiyorum. Burası beni rahatsız ediyor.
Beni de rahatsız ediyor. İstediğimden mi geldim?
O zaman niye geldik?
-Burada bir kaynağım var. -Kaynak mı? Burada mı? Kim?
O.
Kıç sallayan kız mı kaynağın?
-Mallory… -Affedersiniz. Bir içki alabilir miyim?
-Hayır… -Yok, şişe.
-İstemem. -Bir şişe lütfen. Teşekkürler.
-Mallory, bizim… -Bizim rahatlamamız lazım.
Sakin ol Varney.
Kaynağınla otoparkta konuşamaz mısın?
Eğlenmiyormuş gibi yapmasana. Şurayı kesip duruyorsun.
-Eğlenmiyorum. -Eğleniyorsun. Al.
Erkeklerin oraya git…
Üstlerinden para saç. VIP'ye git.
-Bunu yapmayacağım. -O zaman sızlanma, ortamın tadını çıkar.
Sen kimsin böyle?
O Kimmie karısını ofisimden kovma planı yapan bir kadınım.
Onun geçmişindeki serserilerle buraya gelmem gerekirse gelirim tabii.
Tamam.
Erkeklere bakarım.
-Hepsini aldınız mı? -Evet.
-Her şeyi temizlediniz mi? -Evet.
Ufaklığın kasada ne kadarı varmış?
-40.000 dolar. -Nasıl lan? 40.000 mi?
-O kadar mı? -Evet.
-Charles'ın kasasından bu mu çıktı be? -Evet, bu kadar.
-Yalan mı söylüyorsun? -Yalan değil Olivia.
Yalansa sıçtın zaten.
Yapabileceklerini biliyorum. Yalan söylemem.
Siktir! Sıçayım.
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay lemem.