Oğlum morga gidiyor. Sen de benimle geliyorsun.
Annenin patronuma çok borcu var.
-Bu insanlara ödeme yapmalıyım. -Yoksa ne olur?
O vücut parçaları
istemediğin bir yerde belirebilir.
-Avukat Varney nasıl? -Doğruları söyledi.
Rain ve Sylvie maddesini ertelemiş.
Becermeyi çok istediğin bu kadın becerdiğin kadını öldüren kişi.
Ne dedin sen?
Dedim ki bu kaltak, karının üstünden kasismiş gibi geçti.
-Kurtarmaya çalıştım ama ölmüştü. -Yalan.
-Ne diyor? -Ne bileyim? Ne diyor, ne bileyim?
O kadar taş ve kokain çekiyor ki…
-Taş ve kokain mi? Vay. -Dediğini anlayamıyorum.
Kafası iyi ve aptal. Kafası iyi değilken de aptal.
-Öyle mi? Doğruyu söylüyorum. -Ne diyor, gerçekten bilmiyorum.
İnanma Norman amca.
Aptal olabilirim, kafam güzel olabilir ama doğruyu söylüyorum.
Ona inanma. Elindeki videoya da.
-Yapay zekâ. -Ne?
Gerçek değil. Şu anda ondan duydukların gerçek değil.
Bana söylediklerin için seni affedeceğim ama bir daha olmasın.
Karımı sen mi ezdin?
Norman amca, buna inanıyor musun?
Şuna bak. Herkesi ikna edecek. Kindar ve kötü biri. Sonuçta…
Dün gece beni öldürecekti. Yediği boklara birini daha ekleyecekti.
Karını da o öldürdü.
Yüzüme bak Norman amca.
-Buna inanıyor musun? -İnanıyor çünkü doğru olduğunu biliyor.
-Karımı sen mi ezdin? -Norman amca, ezen adamı gördün.
-Jules gerçeği biliyor. -Evet, biliyor.
-Evet, gerçeği biliyor. -Biliyor. Jules'a sor.
Jules'a sor.
Alkışlamalıyım.
Seni değil. Kendimi.
Seni her açıdan hakladım.
-Öyle mi? -Evet.
-Emin misin? -Evet.
-Hakladın mı? -Evet.
Yap o zaman.
Yaptım bile. Tanıdığım en manyak heriflerden.
Jules'a gitsin, yaptıklarını öğrensin, sonra…
Ne yapacak, ha?
Siyah filmleri furyasından fırlamış. Seni mahvedecek.
Şakası yok, biliyorsun.
Birlikte hareket edeceğimize inanıyordum.
Ama demin yediğin bok Roy…
Hastalıklı mı? Acıklı müzik ister misin?
Dün gece beni öldürmeye çalıştın. Bir kere de değil. İki kere.
O yüzden umurumda değil.
Manyak bir şey olacak. Jules doğruyu söyleyecek.
Norman'la uğraşacaksın.
Zalim dünya.
-Hepsini aldınız mı? -Evet.
-Her şeyi temizlediniz mi? -Evet.
Ufaklığın kasada ne kadarı varmış?
-40.000 dolar. -Nasıl lan? 40.000 mi?
-O kadar mı? -Evet.
-Charles'ın kasasından bu mu çıktı be? -Evet, bu kadar.
Onlar senin adamın olsaydı bu hâle düşmezdim.
-Nasıl yani? -Horace soygununu bok ettin.
Bak, şimdi nelerle uğraşıyorum.
-Üzgünüm ama bunu hallediyoruz. -Bahanelerinden bıktım usandım be.
Bok edeni söyledim.
Alo?
Selam papi. N'aber?
Selam. Sen iyi misin?
Evet ama geldiğimizden beri çıkmadık.
Güzel.
-Yardım bulmak için uğraşıyor musun? -Evet, şu anda uğraşıyorum.
Kardeşim aklını yitirdi. Çok korkuyor. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Korkmalı zaten.
Bunların manyaklığına inanamıyorum.
Yarısını bile bilmiyorsun.
Sıçayım. Hiç hoşuma gitmiyor.
Bak, şimdi…
-Sakin ol. -Seni gördüğümde sakin olacağım.
Ofiste biraz işim var, sonra hemen yanınıza geleceğim.
Tamam.
Ama ne olursa olsun dışarı çıkmayın.
-Otel odasında kalın. -Yok, çıkmıyoruz.
-Neredesiniz? -Söyleme.
Kardeşim söylememi istemiyor.
Evan, yerinizi bilmeden sizi nasıl bulacağım?
Korkuyorum. Lütfen söyleme.
Adeline, biliyorum ama…
Tamam, adresi mesaj at.
Tamam, yollayacağım.
-Odadan çıkmayın. -Tamam.
-Hadi, hoşça kal. -Hoşça kal.
-Adeline, birine güvenmek zorundayız. -Evet ama yeni tanıştınız.
-Kahretsin! -Bize yardım etmeyecek.
James.
-Buyurun efendim, ne vardı? -Yardımına ihtiyacım var.
Buyurun.
-Babam nerede? -Efendim…
Yerini biliyorsundur. Konuşmalıyım.
-Şey… -James. Ara onu.
Peki efendim.
Neden buradasın?
Burada yaşıyorum.
O nasıl oluyor?
Yatağım var. Burada uyuyorum, sıçıyorum, yiyorum…
Ne kastettiğimi biliyorsun.
Kulüpte striptizciydin. Şimdi burada mı yaşıyorsun?
Bayan Bellarie'nin arkadaşıyım.
Üvey annen.
-Komik mi şimdi bu? -Evet, bence öyle.
Lambo'n nasıl?
Bu konuda ne biliyorsun?
-Şey… -Yok ya, konuşmayalım.
Ben evimde kendi kendime oturup yemek yiyorum,
sen siktirip gidebilirsin.
İkile hadi.
Burası babamın evi.
Gerçekten mi?
Bence seni burada istemiyor.
Doğru.
Oğlunu değil, striptizciyi ağırlıyor…
Efendim. Babanız telefonda.
-Sıçayım. -Sanırım seni duydu.
Alo?
Ne istiyorsun?
Biliyorsun, seni arıyorsam büyük bir şey vardır.
Evet, bir kere bile arayıp hatırımı sormadın.
-Bugün aradım… -Evet.
Çünkü istediğin bir şey var. Ne?
Annem hakkında konuşmalıyız.
Sıçayım.
Söyle.
Annem…
Bu mızmızlığa vaktim yok. Konuş.
Beni kandırdı baba.
Eh, hepimizi kandırdı.
Seni nasıl kandırdı?
Bir şey için yardımını istedim. Beni soydurdu.
-Öyle mi? -Evet, seni de soydurmuş.
-Ne? -Evet, bir zula evini soydurmuş.
Nereden biliyorsun?
Evimdeki gizli kameraya yakalanmış.
Elindeki şeyi bana gönder.
-Ama nasıl? -Cep telefonuma.
Tamam ama dur…
Benden para istiyor.
-Ne? -"Cumaya kadar elime geçmeli" dedi.
Sıçayım, yine kumara başlamış.
Ne?
Sen bana elindeki şeyi gönder.
Tamam ama bana yardım edeceksin, değil mi?
Yardım falan etmiyorum.
-Baba, yardımına ihtiyacım var. -Sana her şeyi sundum. Kendin çöz.
Eyvah.
Burada güvende misin yani?
Değilsin, inan bana.
Tamam.
Ben öz oğluyum. Beni korumuyor, bana yardım etmiyor.
Ah, çok kötü.
Gey olduğum için benden nefret ediyor.
Beni ilgilendirmez.
Tabii ki.
Bu ailede kimse kendinden başkasını düşünmüyor.
Öyle duruyor.
Bekle Angel. Sana da sıra gelecek.
Bekle.
O paranın birazını terapiye ver.
Vay be.
Rain.
-Kimmie nerede? -Ofisi ileride.
-Vay be, buralara mı geldi? -Evet, aynen öyle.
İnanılmaz bir yer.
Göstersene.
Bu taraftan.
Yok, olur. Beni arasın.
Teşekkürler.
Gel.
Kızım.
Beğendin mi?
Ben evi acayip iyi sanıyordum.
Burası da acayip iyi.
İyi ki şampanya getirmişim.
-Ucuzundan. -Aynen öyle. Bardağın var mı?
Beğendin mi? Ofis güzel mi?
Sana yakışmış.
Bence de öyle.
Ama bana hiç uymuyor.
Kızım…
Öyle. Senin gibi zeki değilim.
-Rain, her şeyi yapabilirsin. -Kızım, hayır.
Sen spektrumdaymışsın gibi hesap kitap yapıyorsun.
Öyle yani.
-Buna inanabiliyor musun? -Kesinlikle. Evet.
-Gerçek olamayacak kadar iyi. -Hayır.
Hayır, biz buradayız.
Birbirlerinin boğazını kesmek için ellerinden geleni yapıyorlar.
Benimkini de.
O zaman onlardan önce sen onların boğazını kes.
Başka seçeneğim yok.
Bir dakika.
Gördün mü?
-Doğrudan o karının ofisini mi görüyorsun? -Evet.
-İnanılmaz. -Vay be!
Ondan burs kazanmaya çalışıyordun. Ama şimdi…
Patronuyum.
Nasıl ya?
Görmesem inanmazdım.
Vay be kızım.
E…
Kulübü aldın mı?
Aldım.
-Tanrım. Bunu gerçekten yapıyor musun? -Evet, yapıyorum.
Peki kulüp sahibi hanım.
Yapıyorum. Vay be.
Jules duyunca fena olacak.
Aman, bir şey olmaz.
Jules demişken… Dur.
-Alo? -Ofisime gel.
Peki efendim.
Vay be.
Ne?
-Demin… -Çağırdığımda koşarak geliyorlar.
Vay be.
-Bak, geliyor. -Vay be.
Merhaba.
-Vasiyetname verildi mi? -Evet, tamamlandı.
Memura beni aramasını, video göndermesini söylemiştim.
Yapmadı.
Tamam ama ben sizi temin ederim. Her şey tamam.
-Bak, beni çok iyi tanımadığını biliyorum… -Evet.
Ama kardeşim ve bu kadın
benim her şeyim.
İsterseniz memuru arayabilirsiniz. Numarası vardı, değil mi?
Arayabilirsiniz ama işlem tamam.
Başka bir şey var mı?
Konuşabilirdiniz.
Merhaba.
Rain'di, değil mi? Kabalık ettim.
-Tamam. -Güle güle.
Hoşça kalın.
-Niye gergindi öyle? -Kızım…
Merhaba. Sana evrak göndereceğim. İşleme konulup konulmadığına bak.
Şahane, tamam. Sağ ol. Hoşça kal.
-Şimdi oldu, ha? -Garanticiyimdir, bilirsin.
Bunu biliyorum.
-Ne kadar çalışacaksın? -Biraz sürecek.
Çıkmadan önce bazı şeylerin tamamlandığını görmeliyim.
Tamam patron hanım.
-Var ya… Bana şampanya koy. -Tamam.
Biraz içebiliriz. Şerefe kızım.
-Ben Memur Alex. -Hey.
-N'aber dostum? -Of dostum, bir moteli gözlüyorum.
-Öyle mi? Neden? -Bir kız var, çıkmasını bekliyorum.
-Hangi kız? -Kulüpten bir kız işte.
Öyle mi? Neden? İndirecek misin?
Yok be abi.
Jules için peşine düştüm işte.
-Neler oluyor? -Kız ve erkek kardeş kulüpte çalışıyor.
Bir süredir onları izliyorum.
Öyle mi?
Hangi kız bu?
Daga öldürüldüğü gece onunlaydı.
Sonra ortadan kayboldu. Şüpheli olay, değil mi?
-Motelde, öyle mi? -Evet, Shake Shake'in öldürüldüğü gece.
Anladım.
-Onları görüyor musun? -Yok, motelde olduklarını biliyorum.
Odaların birinden çıkmalarını bekliyorum.
Ne zamandır oradalar?
Saatlerdir buradayım. Bilmiyorum.
Seni beklemeye alayım. Müdür geliyor.
Sıçayım.
Dur… Çok şeydi…
Dur.
Tamam, vasiyet değiştirildi.
-Güvende miyiz? -Güvendesiniz.
Şerefe!
Vay be.
Gir.
Pardon. Rain, bir konuşabilir miyiz?
Beni çağırıyor.
Bir saniye Alex. Bir saniye dur.
-Siz yatıyor musunuz? -Hayır kızım.
Siyah aleti istiyorum, Japon aleti değil.
Kulüpteki kızı izliyorsun, ha? Dansçıydı, değil mi?
Evet dostum, genç olan.
-Tarif etsene. -Şu İspanyol kız.
-Tamam, hatırladım. -Evet.
-Motelde, öyle mi? -Evet, motelde bir yerdeler.
Odaların birinden çıkacaklar.
-Gelmemi ister misin? -Yok, hallederim.
Milleti izliyorum, boşum. Ofisten ne kadar uzaktasın?
-Kimmie'nin şoförlüğünü yapmıyor musun? -Bütün akşam burada olacak.
-Hiçbir yere gitmiyor. -Ya bu gece giderse?
Dostum, yapma.
Bana aksiyon lazım. Adresi gönder.
Tek başıma bir bok yaptırmıyorsun. İyi.
-Evet, gönder. -Tamam.
-Yola çıkınca haber ver. -Tamam, veririm.
Tamam.
-Git. -Kimmie sende.
-Tamam. Hadi git. -Tamam.
O neydi öyle?
Hiç.
Bana bunu yapma.
Fazla yakınlaştınız. Ne oldu?
Peki. Şey…
Daga'yı gördüm.
-Ne? -Evet.
Bir kıza daha işlem yapacaktı, kendimi kaybettim.
Hatta bizim gittiğimiz moteldeydi.
-Rain, bu delilik. -Biliyorum.
Kız çok genç ve tatlıydı. Buna izin veremezdim.
Tamam.
Sonra ne oldu?
Motele gittik ve…
Alex sadakatini kanıtlamaya çalışıyordu, benimle geldi.
Orada ne yaptı?
Daga'yı ve Shake Shake'i vurdu.
Şaka mı yapıyorsun?
Böyle oldu.
Kızı da öldürmek istedi, ben engel oldum.
Sonra…
Sıçayım!
Jules yerini biliyor.
Alex şimdi nereye gidiyor?
Engel olmak için Memur Trackson'ın yanına gidiyor.
-Birini öldürerek mi? -Ne yapacağını bilmiyorum.
Kahretsin.
Sıçayım.
Evet.
-Niye güvenmeye başladığımı anladın mı? -Yok, hayır.
Sence bizim tarafımızda mı?
Annesine, kardeşine bakıyor.
Jules onu da esir almış.
Jules'a katlanamıyor.
Tamam, anlıyorum.
Hakkını teslim etmen gerek.
İyi, biraz ederim.
Tamam.
Hey! Uşak kanka!
Gel buraya!
Hey!
Ne oldu? Duymuyor musun?
-Belki müziğin sesini kısabilirsiniz. -Hayır, kısmıyoruz abi.
Bir isteğiniz var mı?
-Dondurma var mı? -Evet efendim.
-Tamam, bana milkshake yap. -Peki efendim.
Çilekli olsun uşak kanka.
Peki efendim.
-Burada spor salonu var mı? -Evet efendim. Havuzun karşısında.
-Tamam, orada olacağım. -Peki efendim.
Sylvie hâlâ uyuyor mu?
Bu müzikle nasıl uyur, bilmiyorum.
Onu bugün hiç görmedik.
-Bakmamı ister misiniz? -Evet, bak.
Peki efendim.
-Milkshake'imi de unutma. -Peki efendim.
Pronto.
Üstüne kiraz da koy!
Bu yataktaki gence ne oldu?
Başınız sağ olsun Bay Bellarie. Onu kaybettik.
Jules nerede?
Bilmiyorum.
-Bir isteğiniz var mı? -Yalnız kalmak. Teşekkürler.
Bu numara şu anda meşgul. Lütfen mesaj bırakın.
Jules, sana ulaşmaya çalışıyorum. Ara beni.
Sıçayım.
Ne oldu?
O yapmış.
Neyi?
Mallory.
Karımı öldüren oymuş.
Bunu kim söyledi?
Roy.
Yapma Norman. Roy'un hiçbir lafına güven olmaz.
Mallory'nin gözlerini görmeliydin.
Norman, o güçsüz kız hamam böceği bile öldüremez.
Sandığın gibi biri değil.
Birisi anasının gözüyse anlarım. Çünkü ben de öyleyim.
Üflesem uçar, karakteri o kadar zayıf.
O yaptı. O yaptı!
O kafası iyi, aptal Roy'a inanma.
Bak. Senin oğlun o.
Bunları söyleyebilirim.
Jules'u bulmalıyım.
-Mutlaka… -Evet, onunla konuş.
Oğlu ölmüş.
-Ne? -Evet.
Horace'ın evinde ikinci kattan, pencereden düşmüş.
Kaza mıymış?
Biliyorsun, orada kaza olmaz.
Vay be.
Oğlu olduğunu bile bilmiyordum.
Mutlaka…
Onu bulmam şart.
Norman, o yalana gerçekten inanıyor musun?
Evet, kesinlikle.
Ben…
Bilmiyorum.
Bir dakika.
O şişko keşe işkence etmemiş miydin?
Ettim ama…
Kafası hiç açılmadı. Gülüp durdu, o kadar.
Bilmiyorum Norman.
Mallory'yi korumaya mı çalışıyorsun?
Bir bakıma evet.
Neden?
Çünkü o Kimmie kaltağının ne yaptığından bizi haberdar eden tek kişi o.
Bunun doğru olduğunu öğrenirsem…
Hem de…
…onca zaman yüzüme gülmüşken…
Bak Norman,
huyun olduğu gibi bir yerleri patlatmaya gitmeden önce…
…en azından gerçeği öğren.
Gerçeği.
-Gerçeği. -Norman.
Norman!
Sıçayım.
Bunu bekliyordum.
Alo?
-Mallory? -Merhaba Olivia Hanım.
Roy, Norman'a senin onun karısını ezdiğini söylemiş.
Evet, söyledi.
Neden öyle dedi peki?
Bilmiyorum Olivia Hanım. Biliyorsunuz, madde bağımlısı.
Evet, biliyorum. Norman'a da öyle dedim.
-Yanınızda mı? -Hayır.
Jules'u bulmaya gitti. Jules telefonunu açmıyormuş.
Normalde açar.
Oğlu ölmüş.
Olamaz. Sahi mi?
-Jules nerede? -Kimse bilmiyor.
-Haber aldığınızda söyler misiniz? -Tamam, söylerim.
Teşekkürler.
Bak, Norman meselesini kafana takma.
Roy'un deli olduğunu biliyor.
Tamam, teşekkürler.
Gerçekten çok sağ olun.
Anladım, hoşça kal.
Kaltak. Kahretsin.
Gel.
-Selam. -Merhaba.
Nasılsın?
Bu ofiste her şeyin göründüğünü yeni fark ediyorum.
-Çünkü Bay Bellarie hiç gelmiyordu. -Evet.
-Seninle konuşmam gerek. -Tamam.
-İyi olduğuna emin misin? -Hayır Varney, değilim.
Vay, çok güzelmiş.
Kaltak karımın ofisi. Fena değil.
İyi sayılır.
Selam.
N'aber gey adam?
İyi görünüyorsun.
Neyse, buradan eğlenceli bir yere gidelim.
Burası çok acıklı görünüyor.
-Tamam. -Gidelim. Ofisime.
Şimdi ofisi kapatıyoruz.
Ne oluyor böyle?
Roy boş konuşan bir adamdır ama ihanet hissettiğinde saldırıya geçer.
O kadını buraya getirmesi saldırıya geçmek.
-Buraya getirmesi? -Evet.
-Zavallıca. -En azından mesai sonrası.
Mesai sonrası olması fark eder mi Varney?
Beni küçük düşürmeye çalışıyor. Ve ben küçük düşmeyi sevmem.
Kimse sevmez.
-Yok, bu çocukluktan. -Farkındayım. Çok sorunları var.
Onlardan bahsetmiyorum. Kendimden bahsediyorum.
Küçük düşürülürsem, öyle hissedersem kendimi kaybederim.
-Şu anda kendimi kaybediyorum. -Önce bir dur.
-Ya onu hizaya sokmanın bir yolu varsa? -O piç asla hizaya girmez.
Onu hapse göndermenin bir yolu varsa?
Neden bahsediyorsun?
-Daha önce söylemediğim için üzgünüm. -Söyle.
Birlikte hareket ederek
çürük elmaları ayıklamamızın bir yolu olabilir.
O kadını, Roy'u, Olivia'yı, Norman'ı…
…ve Charles'ı.
-Charles'a ihanet eder misin yani? -Dinle.
Seni çok kızdırmış olmalı.
Roy giderse ben de kalamam.
Onu burada tutmanın ama etkisiz hâle getirmenin bir yolu olsa?
Bana bak.
Çok öfkeliyim,
konuya gelmezsen gidip o ofisi yakacağım!
-Mallory. -Ne?
-Dinle. -Dinliyorum.
Geçen geceki adam…
-Ben seni bıraktıktan sonra… -Onu becerdin mi?
Mallory, beni dinle.
Seni eve bıraktıktan sonra onunla yemeğe çıktım.
-Başka ne yaptın? -O…
-Yargılayacak mısın, dinleyecek misin? -Dinliyorum. Konuya gel.
Mallory, lütfen dinle.
Bana ilginç şeyler anlattı.
Jules, kurduğu iş ve Norman hakkında.
Birlikte çalışıyorlar.
Hâkim Harold Wiscollins de onlarla.
-Bu adı nereden biliyorum? -Geçen haftaki patlamada ölen kişi.
Tamam, hatırladım.
Kaza olmadığını düşünüyorum.
Devam et.
Bir uyuşturucu baronu için kulüp üstünden para aklıyorlar.
Kadın ticareti yapıyorlar.
Onlara tuzak kuruyorlar, yakalıyorlar, sonra salıveriyorlar.
Salıverilme karşılığında kulüpte fuhuş yapmak zorundalar.
İnsan ticareti bu. Çok net.
Kanıtın var mı?
Bunları dün gece o adam anlattı.
Onu ve kız kardeşini başka yere götüreceğim.
-Kız kardeşi bir cinayete şahit olmuş. -Olay gittikçe çarpıklaşıyor.
Rain de oradaymış.
Bir dakika.
-Kimmie ve Rain oradaymış, öyle mi? -Evet.
-Şimdi düşünmeye başladın. -Ben hep düşünüyorum.
-Jules aracılığıyla geldiler. -Evet. Ve…
Ve Kimmie tutuklanmıştı.
-Evet. -Görmüştüm.
-Ama hapse girmedi. -Doğru.
-Çünkü davasına bakan… -Hâkim Harold Wiscollins'ti.
Jules onu Roy'a verdi.
Gillian'ı ve Calvin'i de.
Mallory, hepsi bu işin içindeymiş. Hepsi bulaşmış.
-Bu boku benim etrafımda yediler, ha? -Evet.
Kimmie radyo ve reklamlarla ilgili bir şeyler buldu.
Ama buna kıyasla bir hiç.
Tamam. Vay be.
-Horace'ın tüm bunlarla ilgisi ne? -Onu bilmiyorum.
Kimmie'ye nasıl ulaştı?
Kayıp parçalar Kimmie'de.
-Konuştuğun adamı… -Evet?
Onu bana getir. Özel bir buluşma ayarla.
Tamam. Onu evime götürebilirim.
-Varney. -Mallory, kız kardeşi yanında olacak.
Onlarla orada konuşabiliriz.
Tamam.
-Bu işe hemen başlamanı istiyorum. -Tamam.
-Ama ben gidince ne yapacaksın Mallory? -Roy'un ofisindeki kaltağı haklayacağım.
Şöyle yapsan?
Önce Kimmie ile konuşup eksik parçaları tamamlasan?
Sen beni ne sanıyorsun?
Gerektiğinde soğukkanlı, planlı
ve sakin olmayı bilen bir kadın.
Kimmie'den bilgiyi al, lütfen.
Kendi kısmını yap. Bunu bana bırak.
Tamam. Seni birazdan ararım.
Bunu benim erkeğim yapsa içeri dalıp Felicia'yı döverdim.
Adam öldü.
-Aptal, Felicia'yı getiriyor. -Ne işi var?
-Yuh ya. -Kapıyı çalmıyor musun?
Önemli.
Kapının dışına çıkıp tekrar denemen gerek.
Kapıyı çal.
Sana söyleyeceklerim bu saçmalıktan ve egondan önemli.
O yüzden kapıyı çalmıyorum, konuşuyorum.
-Haddini bildir… -Bana bırak.
İyi olur, bu karı beni tanımıyor.
Gitme.
Çalışanın değilim. Süs köpeğine mi benziyorum?
İkiniz de Jules'a çalıştınız.
Senin kocan da demin kulüpten bir karıyla buraya geldi.
Biz de tam ona gülüyorduk.
Bu nasıl hissettiriyor Mallory?
"Hmm" ne demek?
Dolaylı hakaretler hoş değil.
Biliyoruz ki açık sözlüyüm.
Hayır, yaptığın şey kabalık ve hakaret.
Buradaki herkesle problemin var.
Ve anlıyorum.
Ama ben düşmanın değilim.
Senin de.
Oturabilirsin yeşilli kadın.
Düşmanın olmadığını söyleyen herkes aslında düşmanındır.
Çok çektiğinizi biliyorum.
Bir bok bilmiyorsun.
Okulda notların çok parlaktı.
Okumayı seviyordun.
Altıncı sınıfta münazara ekibindeydin.
Üniversiteye gitme umudun vardı.
Hatta ilkokul yıllığında öğretmenlerin zekânı övmüştü.
Bir öğretmenin
matematikteki başarın sebebiyle dâhi olduğunu düşünüyordu.
Bayan Gathers'dı galiba.
Ta ki annen, babanın sana tecavüz etmesine izin verene kadar.
O zaman notların düştü, kendini kaybetmeye başladın.
Ve Rain'le tanıştın.
O dönemde.
Madde kaçakçılığından tutuklandınız.
Notları öyle iyi olmayan Rain
ikisi de gençken Angel'la çalışmaya başladı.
İki kez kürtaj oldun, bir kez düşük yaptın.
Annen seni hapiste doğurmuştu.
Rain'le koruyucu ailede kaldın.
Orada birden çok üvey kardeşin sana tecavüz etti.
"Sokakta yaşamak daha iyi olur" dedin.
Dosyamızı okudun diye bizi tanıdığını mı sandın?
Ben de koruyucu aileyle büyüdüm.
Annemi ve babamı hiç tanımadım.
Hiç akrabam yoktu.
Bana bok gibi davrandılar. Benimle uğraştılar.
Aramızdaki tek fark benim Horace'ı bulmuş olmam.
Daha doğrusu Horace beni model ararken buldu
ve koruması altına aldı.
Babam gibidir.
Sizi tanıyorum çünkü aynıyız.
Yani konuşabiliriz.
Ya da bu saçmalığa devam edip yürek yarıştırabiliriz.
Konuş.
Olivia, Norman ve Charles'ın üstesinden gelip
hisselerini azaltabiliriz.
Bu gece.
-"Roy" demedin. -O zaman ben etkilenirim.
-Seni niye haklamayalım? -Çünkü bilgi bende.
Dinleyelim.
Çok şey biliyoruz ama Horace ve Angel'ın dahlini anlamadık.
Anlamayacaksınız.
Horace'ın ilgisi olup olmadığını bilmem gerek.
-Neyle ilgisi? -Demek soru oyunu oynamak istiyorsun.
Bilmek istediğim şu.
Horace, Jules'un sizi sattığını biliyor muydu?
Öyleyse bu şirket bir suç örgütüdür
ve avukat tutarım, bu kapıdan çıkıp giderim.
-Bilmiyordu. -Rain.
Anlat ona.
Kimmie, hadi. Horace biliyor muydu, bilmiyor muydu?
Söyle ona.
Öğrenince şaşırdı.
-Dalma! -Sıçayım be!
-Bira mı, kurşun mu? -Bira Alex.
Bin lan.
Kardeşim.
N'aber abi?
-O cehennemden çıkmana izin vermişler. -Aynen öyle.
Güzel.
-Kıkırdayan karılar sinirimi bozuyor. -Aynen öyle.
Birayı boş ver. Sert bir şey istiyorum. Beni daha iyi tanıman gerekirdi.
-Ondan da var. -Ver bakalım.
Ne bekliyorsun şapşal?
-En iyisinden. -Ah, sağ ol.
Bakalım.
Vay be.
Harbi iyiymiş.
-Aynen öyle. -İyiymiş. Vay be.
-Hangi odadalar, biliyor musun? -Hayır, daha bekliyorum.
Anlıyorum.
Gereksiz bir iş. Bıktım cidden.
Sırf beklemek için bekliyorum.
-İşimiz bu işte dostum. -Öyle, doğru.
-Jules'la konuştunuz mu? -Yok, konuşmadık. Şu anda hastanede.
-Oğlu nasıl? -Bilmiyorum. Dedim ya, konuşmadık.
-Tamam, sordum sadece. -Bir sürü soru soruyorsun be.
Hey.
Burada tetikçi varken kızı niye yaşatıyorlar, ha?
-Kız önemli herhâlde. -Millet manyak.
Bu karılar Jules'u kontrol ediyor. Sebebi o.
Evet, çok fazla.
Evet.
Delinda'nın oğlu kulübe geldi, defterlere bakmak istedi.
Bu daha önce hiç olmamıştı.
-Evet ama böyle yapıyorlar işte. -Doğru.
Öyle diyorlar.
Biz de şeyden emin olmalıyız…
Hey, dur.
Şu avukat herif.
-Burada ne işi var? -Bilmiyorum.
Çıkmaz sokakmış be.
Sıçayım.
-Alo? -Merhaba, geldim.
-Ha, tamam. -Evet, dışarı çıkın.
-Kimse yok mu, emin misin? -Evet, çıkın.
-Şimdi kardeşimi… -Evan, onu arabaya getir.
Hangi odadasınız?
-219. Üst kattayız. -Tamam.
Otoparkın ortasındayım. Siyah cip. Acele edin.
-Tamam, dışarıda görüşürüz. -Güzel.
-Adeline, hadi. -Neden söyledin?
-Yardım edecek. İyi biri. -Gitmek istemiyorum.
Bana güveniyorsun, değil mi? Hey.
Onu tanımıyorsun. Yeni tanıştınız.
Avukat olduğunu, yardım edebileceğini biliyorum.
Nereden biliyorsun?
Hadi Adeline.
Yardımına ihtiyacımız var. Ne yapayım?
-Bizi bu işe sen soktun. -Evet ama kurtarmaya çalışıyorum.
Hadi. Gidelim. Kapüşonunu tak da gidelim.
Tak, gidiyoruz. Hadi.
Hadi, hadi.
Sıçayım.
Onları almaya gelmiş!
Hadi dostum, gidelim.
Siktir.
ORADA MISIN?
VARNEY'Yİ DURDUR
İlerleme kaydetmeye başladık. Bunu öğrenmeliyiz.
Hadi, hadi.
Şu taraf sende.
Arabadan çıkma.
-Kızım, benimle geliyorsun. -Hayır, benimle geliyor.
-Ne oluyor lan? -Biz yapmadık! Dokunma bana!
-Geliyorsun. -Dokunma bana piç!
Hey!
Hey, binin! Hadi!
Çabuk!
Hadi, binin arabaya! Çabuk!
Sıçayım! Kalk çabuk!
Sıçayım!
-Önlerini keserim. -Hadi, çabuk.
Sen git. Beni bekleme.
Oynamak istiyorlar, ha? Sıçtığımın…
-Sıçayım! -Sıçayım!
-Sakin ol! -Susun! Oturun!
-Nasıl sakin olayım? -Ne yaptığını bilmiyorsun!
Susun! Susun lan!
Ben Memur Trackson!
Şüpheli araç, siyah cip.
Failler iki siyah erkek.
Sıçayım! Hey!
Siktir!
Sıçayım!
-Sıçayım! Ne? -Sola dön.
-Sen kimsin? -Ben Memur Alex. Tuzağa düşme, sola git.
Yapma! Onu dinleme!
Hemen yap!
-Bak! -Sıçayım!
Tutunun!
Sıçayım!
Yanından geçeceğim. Hoparlörü açık tutacağım.
Mulvaney'den güneye.
-Yakala o piçi! -Bende!
Sıçayım!
-Hemen Yedinci Cadde'ye gir. -Tamam.
Söylediğim anda yap.
-Dinliyor musun? -Evet. Sıçayım!
Frene bas. Aniden sola döneceksin.
Tamam, bekle.
Bekle… Şimdi.
-Terk edilmiş depoyu gördün mü? -Evet.
Kapıdan geç. Hemen gir.
-Şimdi ne yapayım? -Orada bekle.
Alex, beni duyuyor musun? Onu görüyor musun?
Alex!
-Morrison'dan kuzeye gidiyor. -Anlaşıldı. Morrison'dan kuzeye.
Hiç morgda bulundun mu?
Hayır.
Burada bir sürü ceset var.
Bu ne için, biliyor musun?
-Hayır. -Ne yapıyorlar, biliyor musun?
Ne yapıyorlar, biliyor musun?
Gitmem gerek.
Evet, gitmen gerek.
Çıkış burası mı?
Telefonum nerede? Telefonum…
Unuttun mu?
-Bir dakika. -Bende.
Lütfen.
Ne olduğunu öğrenmem gerekiyor.
Hiçbir şey olmadı. Düştü.
Ne olduğunu öğrenmem gerekiyor.
Hiçbir şey. Düştü.
-Hayalet hikâyelerinden korkar mısın? -Lütfen.
Neler gördüğünü bilmiyorum
ama benim karakterime hazırlıklı olamazsın.
Canavarım ben.
Lütfen!
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay mazsın.