Dobra.
Leci. Widzę, jak kapie.
Jak się nazywa twój miód?
Obecnie toczy się w domu drobny spór.
Ja jestem za „Złote pszczoły”.
Victoria woli „Lepki towar DBee”.
Dział kadr może się czepiać.
- Boże. Serio? - O mój Boże.
Daj spokój.
Masz jakieś inne hobby?
Lego.
Czy to nie wspaniałe?
Spróbuj.
- Naprawdę dobry. - Prawda?
Lepki towar DBee.
Widzisz? Wpada w ucho.
- To prawda. - Wpadło ci w ucho.
Kurwa, jest bardzo lepki.
ODCINEK 1 RZUT WOLNY
Witamy na początku nowego sezonu w Anglii.
WIMBLEDON FC – MAN UNITED SIERPIEŃ 1996
W Londynie był piękny dzień.
Pierwszy mecz sezonu.
Numer dziesięć, David Beckham.
W blasku słońca
przy ogromnym zainteresowaniu zaczynamy spotkanie.
Jordi Cruyff próbował przelobować bramkarza.
Cruyff.
Pamiętam, że spojrzałem na trenera.
Bo jeśli spróbowałeś czegoś takiego i to nie wyszło,
trener zrywał się na nogi i cię opieprzał.
Więc...
Odebraliśmy piłkę na naszej połowie.
Spojrzałem i pomyślałem: „Czemu nie?”.
Tamtego dnia siedzieliśmy za bramką.
Kiedy kopnął tę piłkę, zapadła kompletna cisza.
Jakby to nie był stadion piłkarski.
Pamiętam, skręciła w lewo,
a potem nagle zaczęła zawracać.
Pomyślałem: „Może się udać”.
Beckham zobaczył, że Sullivan wyszedł!
Fenomenalne uderzenie!
Z połowy boiska!
Cudowny gol!
Wszyscy na stadionie oniemieli z zachwytu.
Bo 21-letni David Beckham strzelił bramkę, która może się stać
jednym z najlepszych goli naszych czasów
i o której długo będzie głośno.
Gdy schodziłem z boiska, trener powiedział:
„David, bez słowa wsiadasz do autobusu. Żadnych wywiadów”.
Mogę o coś spytać? Po pierwsze, bramka Beckhama.
Fantastyczna. Z innej planety.
Lepszej nie widziałem.
Cudowna. Ze swojej połowy. Nikt wcześniej tego nie zrobił.
Dobry wieczór.
Padł gol z połowy boiska strzelony przez Beckhama z Manchesteru United.
Nie mieliśmy dostępu do Internetu.
Usłyszeliśmy o tym w radiu.
I już wiedzieliśmy, że będziemy oglądać Match of the Day.
Słyszałem o nim wcześniej, widziałem, jak gra,
ale wtedy pierwszy raz pomyślałem...
GOL STULECIA!
„Ten chłopak jest wyjątkowy”.
Wszyscy powtarzali: „Co za gol!”, a ja go nie widziałem.
Nie widziałem go, bo jakiś gość przede mną akurat wstał.
Tak to się zaczęło.
Bo nikt wcześniej tego nie robił.
Pele próbował.
Pele.
Zobaczył wysuniętego bramkarza!
David! Tutaj!
Wiedziałeś, że po tym golu jego życie się zmieni?
Tak. Nie mogło być inaczej.
Później nie dali mu spokoju.
Zmienił się?
Nie, wcale. To wciąż miły chłopak.
Rozśmiesza mnie.
Czy szczypiesz się z niedowierzaniem, myśląc: „To niemożliwe”?
Czasem się zastanawiam, jak do tego doszło.
To coś wspaniałego.
- Dzień dobry. - Cześć.
Ty zabiłeś te jelenie?
Nie, nie ja. Nie mam z tym nic wspólnego.
Dziadek był skrupulatny.
Wszystkie artykuły o mnie, wszystkie zdjęcia z gazet.
Niektórych z tych zdjęć nie widziałem od lat.
To tata. Czy dobrze się zachowywał?
- Na pewno miał wiele do powiedzenia. - Tak.
Byłem technikiem gazownictwa. Pracowałem siedem dni w tygodniu.
Miałem czerwoną toyotę.
Nie chciałem innego koloru.
Tata miał obsesję na punkcie Manchesteru United.
Co roku na Gwiazdkę dostawałem strój Manchesteru.
Miał większą obsesję niż ja.
Byłam fryzjerką. Potem urodziłam dzieci, więc pracowałam w domu, żeby zarabiać.
Nie przelewało się nam.
U mamy pod wielkimi suszarkami siedziało kilka starszych pań,
a ja robiłem herbatę i grzanki,
rozdawałem im ciastka i tym podobne.
Nigdy mi nie szło w szkole.
Nie byłem bystry. Co za niespodzianka.
Nigdy nie miałem wielu przyjaciół. Trzymałem się z boku.
Czas od powrotu ze szkoły do wieczora
spędzałem w ogrodzie.
Nie robił nic innego.
Gdy była zła pogoda, rysował,
ale zawsze coś związanego z piłką nożną.
MISTRZOSTWO ŚWIATA
Tu jestem w kadrze hrabstwa.
Już wtedy miałeś...
Ten styl. Wiem.
Potrafiłem kopać piłkę zupełnie inaczej niż inni.
Precyzyjnie na 30 metrów.
Mówiłem: „Za każde trafienie w poprzeczkę, dam ci 50 pensów”.
I kosztowało mnie to fortunę.
Widział tylko to.
Nie wychodził ze znajomymi, wieczory spędzał w domu.
- Imprezy? Dziewczyny? - Nic z tego.
Widziałem, jak rodzice ciężko pracują.
Codziennie do 23-24.
Wiedziałem, że zawodowym piłkarzem mogę zostać tylko dzięki ciężkiej pracy.
Mówił, że byłam przy tym, gdy Manchester United go znalazł?
Ten mężczyzna stał obok mnie i powiedział:
„Jestem skautem Man United”.
Zadzwonił telefon.
Spojrzeliśmy na siebie z pytaniem: „Kto dzwoni o tej porze?”.
Mama odebrała i powiedziała:
„To sir Alex Ferguson”.
Kamera.
Idzie. Gotowy? Zaczekaj.
To nie on. A nie, jest.
Na początku myślałem, że to żart.
Nie mogłem zasnąć tamtej nocy.
Bardzo dziękuję. Zamówiliśmy panu kawę.
- Dwie kamery? - Tak. Dwie.
Miałem nadzieję na trzy.
Możemy zaczynać.
Kiedy pierwszy raz zwrócił pan uwagę na Davida Beckhama?
Niedługo po tym, jak przyszedłem do klubu.
Rok 1986 to dla United najgorszy początek sezonu od czasów wojny.
Klub jest czwarty od końca.
Klub ogłosił, że teraz zwróci się do Alexa Fergusona.
Pierwszy autograf dla United?
Nie wygraliśmy ligi od 20 lat.
To duże wyzwanie dla zawodników United.
W drużynie sir Alexa
trzeba mieć duże... żeby grać.
- Możesz powiedzieć „jaja”. - Trzeba mieć jaja.
Przed Manchesterem United ważne popołudnie
w ich walce o wygranie Premier League.
Manchester United nie wygrał ligi od 25 lat. To był absurd.
Trener ratuje cenne sekundy.
To był Święty Graal.
Do Pallistera.
Bruce! Tak!
Nie do wiary!
Brian Kidd i Alex Ferguson świętują mistrzostwo!
Natychmiast rzucał się w oczy
ogromny głód sukcesu.
Na tę chwilę stadion Old Trafford czekał od 1967 roku.
Nie zwolnię tempa. To nie leży w mojej naturze.
Dopóki są głodni. Bez głodu niczego się nie osiągnie.
Chciałem, żeby młodzi zawodnicy dostawali szansę.
To była moja mantra:
żeby młodzi piłkarze rozwijali piłkę klubową.
To ja i szef.
Na początku naszej znajomości.
Na zdjęciu podpisujesz kontrakt z Alexem Fergusonem.
- Jakie to było uczucie? - Genialne.
Podpisywałem dokumenty... Nie mogłem uwierzyć, że to się dzieje.
Przyszedł do nas jako mały, chudy chłopiec.
Ale widać było jego potencjał.
Naszym zadaniem było go wydobyć, zrobić z nich mężczyznę.
W porządku, synu?
Podziwiałem Alexa Fergusona, był dla mnie wzorem ojca.
Był jedną z najważniejszych osób w moim życiu, odkąd skończyłem 13 lat.
Kamera.
To był twój debiut...
Wchodzi młody David Beckham.
Tak, mój pierwszy mecz.
Młody pomocnik zmienia Kanchelskisa.
Spójrz, jaki byłeś młody.
Wiem. Siedemnaście lat.
Wiemy, że będą biegać do upadłego.
Cantona atakuje. Bülent może mieć kłopoty.
Beckham.
Gol!
Dwa do zera!
Ferguson może być dumny z młodych.
Mój pierwszy gol był super, ale bardziej ekscytowało mnie świętowanie z Erikiem.
Radość na twarzy młodzieńca.
- To jedno z jego ulubionych wspomnień. - Tak?
Jakie to uczucie, gdy piłka wpadła do siatki?
Spełnienie marzeń.
Nigdy w życiu czegoś takiego nie czułem.
Odwróćmy się. Steve, pokażesz buty?
Są podpisane „Becks”.
SEZON 1996-1997
Głośna wrzawa na Old Trafford.
Mówimy o przewidywaniu.
Przewidywać. Przewidywanie.
Czasem mówi się o inteligencji,
że piłkarze nie są inteligentni.
Ale trzeba mieć inteligencję pewnego rodzaju.
Graliśmy cudowny futbol.
David Beckham. Niezłe dośrodkowanie!
Cudowne.
Eric Cantona.
Dwa, może trzy.
Teraz Beckham!
W tamtym sezonie, widząc, jak gra, wszyscy mówili, że David ma dar.
Strzelał będzie Beckham.
Kolejny cudowny gol młodego Davida Beckhama.
Był jak artysta przed płótnem.
Mógł trafić piłką wszędzie.
Teraz Beckham!
Każda jego bramka jest przepiękna.
Jak on to robi?
Gdybym to uczucie mógł zamykać w butelkach i sprzedawać, byłbym miliarderem.
W tamtym sezonie myśleliśmy:
„To, jak Becks uderza, jest absolutnie wyjątkowe”.
Nikt nie potrafił tego robić, jak on.
Tędy codziennie wchodziłeś.
Tak. Do Teatru Marzeń, jak się go nazywa.
Przystojniak, żel we włosach.
Wyglądał bardzo elegancko.
Nazywaliśmy go „pięknisiem”. Bo był ładny.
Co za wykończenie.
W tamtym czasie gwiazdami Manchesteru byli muzycy.
To my byliśmy królami podwórka, my rządziliśmy.
Scena muzyczna w Manchesterze, klub Haçienda.
Muzycy byli najważniejsi.
The Stone Roses, Happy Mondays, Oasis.
Gdy pojawił się Beckham, wszystko się zmieniło.
KRÓL BECKS
Patrzyliśmy, jak piłkarze stają się gwiazdami rocka.
Uwielbiałem Manchester. Mnóstwo się tam działo.
Była Haçienda... Nigdy tam nie chodziłem.
No może byłem parę razy.
Chodziłeś do Haçiendy?
Nie.
Nie lubię klubów nocnych.
To nie dla mnie.
Muzyka, hałas... Dla mnie wieczór na mieście to spotkanie towarzyskie.
Rozmawiasz ze znajomymi, dobrze się bawisz, pijesz drinka.
Ale w klubach nocnych muzyka wszystko zagłusza.
To nie dla mnie.
- Czy to szalik? - Nie, bluza z kapturem.
Spadaj.
Gary Neville.
Beckham.
Na prawej stronie niszczyliśmy każdą drużynę.
On – swoimi przerzutami. A ja go wspomagałem jako...
Byłem tylko dodatkiem.
Kolejna bramka Davida Beckhama.
Nie głównym daniem.
Byłem musztardą na boku.
- Gary był panem Rozsądnym. - Dużo mówił?
Gaz zawsze gadał.
Zawsze mówił, a my bardzo rzadko go słuchaliśmy.
Ale łączyła nas szczególna więź.
Myślisz, że jest dobry?
Będzie najlepszym pomocnikiem w Anglii. Jestem pewien.
Jest wyjątkowy. Potrafi robić rzeczy, których inni piłkarze nie potrafią.
Gary Neville.
Podporządkowywałem się,
żeby David mógł zrobić coś magicznego.
Wspaniałe podanie.
On ćwiczył rzuty wolne, a ja wrzuty z autu.
Beckham. Trudna piłka, ale co za precyzja!
Na boisku łączyła nas telepatyczna więź.
Poza boiskiem również. Wiedziałem, o czym myśli.
To mu nie wystarczało.
Chciał być kimś więcej niż piłkarzem.
W tamtym sezonie...
Za chwilę wydam oświadczenie.
To był początek współpracy z markami.
Zainwestowaliśmy znaczne środki
w rozwój nowoczesnej gamy produktów przeznaczonych dla mężczyzn.
Wtedy po raz pierwszy wyszedłem poza świat futbolu.
David! Tutaj!
Wtedy niewielu piłkarzy tak robiło.
Usiądź prosto.
Zarabiałeś na tym.
Tak. Zarabiałem.
Tak.
Próbuję złapać szerszy kąt.
Bardzo ładny.
Pierwszy raz siedzę w porsche.
- I wydawałeś. - Wydawałem.
Lubiłeś swoje rzeczy.
Lubię ładne rzeczy.
Co za gość.
Po wypłacie myślałem: „Chcę kupić ładny zegarek”.
Uwielbiam zakupy, auta i zegarki.
- Jaki masz zegarek? - Rolexa.
- To jest ciekawe. - Tak, to Gucci.
Musisz dobrze wyglądać dla paparazzich.
Podpisałem kontrakt z Adidasem...
na 50 000 funtów.
A potem kupiłem bmw M3 za 50 000 funtów.
Co to za obsesja na punkcie aut?
Bentleye, porsche. On jako pierwszy...
Podniósł poziom na parkingu.
David dostawał wypłatę w piątek, a w sobotę wszystko wydawał.
Potem czekał pięć dni na kolejną wypłatę, żeby kupić jeansy.
To był on.
Zarobić i wydać.
Ja i Gary oszczędzaliśmy na czarną godzinę.
Odkładaliśmy na emeryturę, a David: „Co wy robicie?”.
Wchodził i mówił: „Kupiłem super długopis”.
My na to: „Kto, kurwa, kupuje długopisy?”.
Kto kupuje drogie długopisy?
Koszule, ubrania, auta – to rozumiem. Ale kto kupuje długopisy?
Ile listów dostajesz?
Nie wiem. Raz w tygodniu odbieram wielki worek z korespondencją.
Pamięta pani, kiedy David dostał pierwsze listy od fanów?
Nie pamiętam...
To stopniowo narastało.
Pisały do niego młode dziewczyny.
Co wysyłały?
To prawda, że niektórzy przysyłają ci majtki?
Tak.
To nieładnie wysyłać chłopcom bieliznę.
Odkładałam je na bok i... nie odpowiadałam.
- Czy zadzierał nosa? - Nie.
Gdy zaczynasz w młodym wieku, wiele osób zaprasza cię na imprezy,
stajesz się idolem dla wielu dziewczyn.
Masz wokół siebie ludzi,
którzy doradzają ci, jak wydawać pieniądze.
Wtedy musisz zachować spokój, twardo stąpać po ziemi
i wiedzieć, że to cyrk.
I że nie potrzebujesz takiego cyrku.
Musisz się skupić na piłce.
Tyle się dzieje. Czy sodówa nie uderzyła ci do głowy?
Zdecydowanie nie.
Ostatnio jeden z moich znajomych powiedział mi:
„To wszystko, co masz, cię nie zmieniło”.
Na pewno mnie nie zmieniło.
Zmienił się. Bez dwóch zdań.
Całe to zainteresowanie mediów,
status celebryty...
Ja chciałem czegoś innego.
Coraz trudniej było sprowadzić go na ziemię.
Spójrz przed siebie. Szeroki uśmiech.
Był przystojny, miał zawsze modną fryzurę,
Dla mediów zawsze był atrakcją.
Czy martwi pana gwiazdorski status młodych piłkarzy?
Myślę, że tak.
Jest na takim etapie, że zyskuje ogromną popularność.
Oby to się szybko skończyło.
Głowa wyżej.
Ramiona w tę stronę.
Zatrudnił agenta, więc...
Nie wiem, jak rozwiążą tę kwestię.
Wie, czego ja chcę, to jest ważne.
Znam swój zespół i mam nadzieję, że wykonamy zadanie.
Do widzenia.
Chciał, żebym związał się z agentem, którego on znał,
a ja chciałem wybrać innego.
Wtedy się okropnie wściekł.
Nie chciał mieć ze mną nic wspólnego.
Nie odzywał się do mnie.
Nie chciałem, żeby coś przeszkodziło mi w grze.
Ale wiedziałem, że kariera piłkarza kiedyś się skończy.
I chciałem robić karierę również później.
Trenerowi to nie pasowało.
Chciał tylko, żebym jak najlepiej grał w piłkę.
I żebym ożenił się z miejscową dziewczyną, która nie była supergwiazdą.
Oglądaliśmy telewizję.
Puszczali teledysk.
Powiedziałem do Gary’ego:
„Widzisz tamtą? Ożenię się z nią”.
Śmialiśmy się, ale ja byłem pewien: „Ożenię się z nią”.
„Z tą w czarnej sukience”.
Pewnie większości facetom podoba się jakaś dziewczyna z telewizji.
Ale się z nią nie żenią.
MARZEC 1997
Poszłyśmy na mecz. W przerwie zostałyśmy zaproszone na boisko.
Dziękuję.
Cała moja rodzina kibicuje Liverpoolowi.
David grał w Manchesterze United.
Wiedziałam, że to piłkarz klubu,
za którym nie przepadam.
Przed meczem w szatni jeden z zawodników powiedział:
„Przyszły dwie Spice Girls". Spytałem: „Które?”.
On na to: „Sporty i Posh”.
Pomyślałem: „Świetnie”.
Victoria, możesz przeczytać?
Trzy, zero, sześć, dziewięć.
Jeśli ktoś ma bilet o numerze 3069...
Zagrałem mecz.
Neville.
Dobra wrzutka.
Beckham! Cudowna bramka!
Nie mógł uderzyć lepiej.
Dużą rolę odegrał Gary Neville.
Nie interesuję się piłką nożną.
Nie lubiłam futbolu wtedy, nie lubię teraz.
Olive, chcesz się pokazać? Wyjdę na miłą osobę.
Pogłaszczę ją trochę.
Może przyprowadzę dwa pozostałe psy?
Ale widziałam jego zdjęcia w czasopismach.
Był bardzo przystojnym chłopcem.
Był chłopcem. Ile miał lat? Młodym mężczyzną?
Chodziłam na mecze po to,
żeby go zobaczyć, choć dla niektórych to był stalking.
Gdy zobaczyłam go w klubowym salonie,
inni piłkarze byli przy barze, a on stał i rozmawiał z rodzicami.
Sama jestem zżyta ze swoją rodziną i spodobała mi się ta jego cecha.
Gdy rozmawiałem z nią pierwszy raz,
od razu mi się spodobała.
Po prostu mi się spodobał.
Oboje pochodzimy z rodzin, które ciężko pracowały.
Nasi rodzice ciężko pracowali.
Pochodzimy z klasy robotniczej.
Bądź szczera.
- Bądź szczera. - Jestem.
Jakim autem tata odwoził cię do szkoły?
- Mój tata... - Odpowiedz. Jakie to było auto?
To nie takie proste.
Jakim autem tata odwoził cię do szkoły?
- To zależy. - Nie.
W latach 80. tata miał rolls-royce’a.
Dziękuję.
Musiałam polecieć na ten mecz, bo zapisałam swój numer na bilecie.
Powiedziałam: „Lepiej do mnie zadzwoń”.
Było w tym coś takiego...
Od razu.
Pomyślałem: „Dobra, to jest to. I potoczy się szybko”.
Nie byłam dziewczyną, która interesuje się piłkarzami,
bo są sławni.
Nie chcę wyjść na arogantkę, ale sławę miałam sama.
Cześć.
Lista dzisiejszych boysbandów jest nieskończona.
Cześć.
Spice Girls rzucają wyzwanie chłopaków.
Miałyśmy zamiar udowodnić, że dziewczyny są lepsze od chłopców.
Powiedz „siła kobiet”.
Dasz radę. Chociaż raz.
Razem w piątkę stworzyłyśmy potwora.
Wskakiwałyśmy na stoły... Ja nie wskakiwałam.
Zawsze byłam tą rozsądną.
Niczego nie udajemy.
Otwartość nie była dla mnie tak łatwa, jak dla pozostałych dziewczyn.
Zawsze byłam nieśmiała.
Nigdy nie byłam lubiana w szkole.
Często się nade mną znęcali.
I pewnie wciąż bym taka była, gdybym nie poznała dziewczyn.
Ona jest ta seksowna.
- Wcale nie. - Sexy panna.
Spice Girls pozwoliły mi uwolnić samą siebie.
Jestem przerażająca.
Naszą cechą stało się to, że podkreślałyśmy swoją indywidualność.
Nazwałyśmy się Spice Girls.
Jak widać, ubieramy się inaczej.
Różnimy się. Tak jak przyprawy o różnych smakach.
Jesteśmy sobą. Nie potrzebujemy mundurków.
Jeśli facet chce nosić sukienkę, spoko.
Bądź tym, kim chcesz. Nieważne, kim jesteś.
Stara się pan chronić młodych zawodników przed światem zewnętrznym.
David Beckham zdobył jedynego gola.
Jak to wygląda z Davidem?
Cóż, David jest...
Zawsze jestem gotowy mu pomóc.
Wie, gdzie mnie znaleźć.
Sir Alex kupował zawodników...
nie tylko dlatego, że mieli talent. Prześwietlał ich.
„Masz dziewczynę?”
„Tak, szefie”.
„Długo z nią jesteś?”
„Dwa lata”. „Jesteś zaręczony?”
„Biorę ślub w 1990 roku”.
Podobało mu się, że wracasz do domu do kogoś.
Lubił stabilność.
Nie codzienne imprezy.
Sir Alex Ferguson miał socjalistyczne zasady.
„Każdy jest inny, ale tutaj wszyscy jesteśmy równi.
Drużyna jest najważniejsza”.
Sir Alex budował zespół swoich młodszych sobowtórów.
Szef nie pozwalał nam grać w butach innych niż czarne.
Pamiętam, jak przyniosłem parę białych adidasów.
Powiedział: „Nie ma mowy”.
Wszyscy znaliśmy zasady.
On rządzi. Trzeba się było podporządkować.
Inaczej byłeś skończony.
Mój menedżer powtarzał, żebyśmy trzymali to w tajemnicy,
żeby nas razem nie fotografowano.
Spotykaliśmy się na parkingach, To nie takie straszne, jak się wydaje.
Pierwszy raz pocałowałem Victorię w bmw na parkingu.
Z klasą.
Bez przerwy rozmawiał przez telefon z Victorią.
Czasem do pierwszej w nocy.
Siedział w łazience całą noc
i rozmawiał z nią.
Myślałem: „O czym ty, kurwa, z nią gadasz?”.
Co mówiłeś?
Nie wiem. Chyba...
Nigdy tego nie robiłeś? Na początku związku?
Nie.
„Daj spokój, stary. W niedzielę gramy z Liverpoolem”.
Witam z Anfield.
W najważniejszym spotkaniu sezonu Premier League
zagra dwóch gigantów angielskiej piłki.
Zwycięstwo United przybliży ich
do czwartego tytułu w ciągu pięciu sezonów.
Victoria wyjechała. Zatrzymaliśmy się w jego domu.
O trzeciej nad ranem dzwoni telefon.
Miał mecz, więc odebrałam i powiedziałam, że śpi.
Chcieli pogadać.
Jako opiekuńcza matka pomyślałam:
„Nie powinnaś dzwonić o tej porze”.
Ale jak to powiedzieć? Byli dorośli.
Poranne spotkanie.
Krytykowano decyzję, że tak ważny mecz
musi się zaczynać o 11.15.
Oznacza to, że zawodnicy byli zmuszeni wstać o świcie.
Gdy patrzy się na twarze piłkarzy,
widać nerwy i napięcie wywołane tym wydarzeniem.
Martwiliśmy się, że straci wszystko, na co pracował.
Bo nagle futbol przestał być najważniejszy.
Gary Neville. W tym sezonie znów gra bardzo solidnie.
Wiedziałem, do czego jest zdolny, żeby zobaczyć Victorię.
Był jak narkoman.
Był gotowy jechać cztery godziny, żeby spędzić z nią 20 minut.
Kvarme wybija, ale niedaleko. Teraz Beckham!
Liverpool może być wdzięczny, że nie był tak zabójczo precyzyjny.
Nie umiał nas oszukać. Pytałem: „Gdzie byłeś wieczorem?”.
„Pojechałem na przejażdżkę”.
„Jak to?”
Znowu Beckham. Tym razem...
Widać było, że David wkurza trenera.
Pewnie czasem jeździł do Londynu, choć nie powinien był tego robić.
Trener się na to nie zgadzał.
Dośrodkowanie. I Barnes trafia!
Jeśli stracisz dyscyplinę, nie grasz na 100%.
Grasz na 80% lub 90%, a potem szybko się staczasz.
Bardzo szybko.
Po paru miesiącach całkowicie znikasz.
Potem budzisz się rano i mówisz: „Cholera”.
Na to liczyli kibice Liverpoolu.
Nie obchodziło mnie, kiedy ją widywałem i jak często.
Jeśli miałem jechać do Londynu, żeby zobaczyć ją przez siedem minut,
to jechałem.
Nie będzie zadowolony z dotychczasowego przebiegu spotkania.
Ale...
Gary Neville.
...nie wiem, jak to robił.
Cantona. Beckham. Ładne zagranie.
Znów Cantona. Ładna akcja Manchesteru United.
Wrzutka na dalszy słupek...
W życiu Davida mogły dziać się szalone rzeczy...
Kolejne dośrodkowanie Beckhama. Cudowna parada!
...a na godzinę przed meczem przechodził w tryb futbolowy.
Beckham. Rzut rożny dla Manchesteru United.
I gol!
Jak cenny będzie to gol w wyścigu o tytuł?
Skupiał się na grze. Nie wiem, jak to robił.
Znowu Beckham. Pallister trafia przy słupku!
Znowu to zrobił!
Obrona Liverpoolu popełnia koszmarne błędy przy rzutach rożnych.
Nie wiem, jak to robił.
Ja bym nie dał rady.
Manchester United zdobywa trzy punkty w najważniejszym ligowym meczu sezonu.
To był pierwszy raz, kiedy zobaczyliśmy
Victorię i Davida Beckhama razem.
To niebywałe.
Dla gazet to manna z nieba.
Pod wieloma względami. Zahacza o popkulturę, sport.
Pamiętam, że w Manchesterze
było dwóch braci, którzy go śledzili.
Byli, kurwa, wszędzie.
Widzi cię.
VDB. Victoria i David Beckham.
Przez trzy miesiące trzymaliśmy to w tajemnicy.
Wszędzie ich śledziliście.
Potem kupiłem jej zegarek Cartier, a ona go nosiła.
Nagle ludzie zaczęli łączyć kropki.
OJCIEC POSH: „TYLKO SIĘ PRZYJAŹNIĄ”
No i wiesz... „Posh i Becks”.
David, tutaj!
BECKHAM USTRZELIŁ SPICE GIRL NAJWIĘKSZY ROMANS LAT 90.
Znała pani Spice Girls?
Oczywiście. Umieściłam je na okładce.
Moja córka miała na ich punkcie strasznego fioła.
Uznałam, że świat też pewnie ma.
- Interesowała się pani piłką? - Nie.
Ale dwie charyzmatyczne postacie napędzają popyt.
To podnosi temperaturę.
Wszystko kręciło się wokół mody.
Musieliśmy znać marki, wiedzieć, czyją torebkę ma Victoria,
jakie buty ma David, jakie nosi okulary, jakim autem jeździ.
Musieliśmy się uczyć.
- Nie naśladowaliście go. - Nie.
David miał niewielu znajomych w szkole. Ja też.
Nagle te dzieciaki, które desperacko szukały przyjaciół,
były ścigane na ulicach.
To była nowość.
Piłka do Davida Beckhama.
Gem, set i mecz dla Manchesteru United.
Victoria Adams również się cieszy.
Nie umiem słowami opisać ich sławy.
W pewnym sensie byli nowymi Karolem i Dianą.
Nie wiem, czy dobrze to zabrzmi, ale przypominali parę królewską.
To dzień śmierci księżnej Diany.
Nie podobało mi się, że fotografowie są tak napastliwi.
Ale uwielbiałem przebywać w jej świecie.
To było ekscytujące.
Czy podoba ci się, kiedy ludzie cię rozpoznają?
Oczywiście. Idę ulicą,
a jakiś dzieciak robi...
Mały chłopiec.
To bardzo miłe.
W kategorii Młody Zawodnik Roku w pełni zasłużenie wygrywa David Beckham.
Piszą o tobie nie tylko na ostatnich stronach gazet,
ale też na pierwszych i środkowych.
Rzadko się stresuję.
Ale pamiętam, jak zadzwonił do mnie
trener kadry Anglii.
Czy gra w reprezentacji to coś wyjątkowego?
Tak. To będzie wspaniałe doświadczenie.
Kochałem United,
ale zawsze najbardziej na świecie chciałem
grać w reprezentacji.
To było marzenie.
Widzisz go?
Jak ważna jest gra w reprezentacji?
Gdy to słyszysz, próbujesz zachować spokój.
Mówisz: „To niewiarygodne”. Ale w żołądku cię skręca.
Chcesz wyjść, zadzwonić do żony i powiedzieć wszystkim.
Gra na stadionie kadry, na Wembley...
To była bardzo wzruszająca chwila,
bo tata zabierał mnie na Wembley na mecze reprezentacji.
Wokół tego kręciło się moje dzieciństwo.
Gdy zobaczyłem, jak mój syn wychodzi na Wembley,
uroniłem łzę.
ANGLIA – MOŁDAWIA KWALIFIKACJE DO MŚ, WRZESIEŃ 1997
Telefon od trenera reprezentacji Anglii
zawsze byłby wydarzeniem.
Ale od Glenna Hoddle’a?
To była wyjątkowa chwila.
Jako dziecko uwielbiałem Hoddle’a.
Był błyskotliwy, przystojny, miał fajną fryzurę.
Zawsze miał bardzo krótkie spodenki.
Miał zgrabne nogi.
I umiał zagrać piłkę tak, jak nikt inny.
Wszystko, co robił...
Chciałem być jak on.
Pamiętam, jak Glenn Hoddle otwierał jakiś sklep.
Staliśmy przez kilka godzin, David w stroju reprezentacji
z napisem „Hoddle” na plecach, a on nie przyszedł.
Glenn Hoddle się nie pojawił.
David był zrozpaczony.
To, że wystawiłem go w pierwszym składzie i pozwoliłem mu zadebiutować,
mówi wszystko.
Ale wciąż musi się odnaleźć na poziomie reprezentacyjnym.
Budował zespół wokół Becksa.
Glenn Hoddle miał wymagania, bo wiedział, co Becks potrafi.
Widział w Davidzie siebie samego.
Rzym był świadkiem wielu starć gladiatorów w swojej historii.
Czy jednak kiedykolwiek widział coś takiego?
Najważniejszy mecz Anglii od czterech lat o miejsce w finałach mistrzostw świata.
Czy się denerwowałem? To mało powiedziane.
Wszyscy kibice znają dzisiejszą stawkę,
ale wybaczcie, że ją przypomnę.
Włosi muszą wygrać, Anglikom wystarcza remis.
W ten niezwykły wieczór.
Na stadionie 75-tysięczny tłum...
Uwielbiał grać w reprezentacji.
Był patriotą.
Kłopoty Ince’a. Chyba ma rozciętą skórę.
Nigdy nie grałem na mundialu.
To marzenie każdego piłkarza. Ta presja...
Beckham. Świetne podanie.
Sheringham. David Beckham!
Mogło być, a może powinno być po wszystkim.
Doliczony czas gry. Beckham wykonuje rzut rożny.
Nadbiega Chiesa. Za nim Del Piero.
Anglia zakwalifikowała się do finałów mistrzostw świata w 1998 roku.
Taniec radości człowieka, który tym wszystkim kierował.
Glenn Hoddle dał nam mundial.
Osiągnęli cel.
Dla Davida było to kolejne marzenie.
Możemy wznieść toast.
Kolejne spełnione marzenie.
Ale...
Byłam w trasie.
Trudne było to, że nie wiedziałam, kiedy go zobaczę.
Ale robił wszystko, żeby spędzać ze mną czas.
Czasem wynajmował maleńki samolot, taki dla dwóch osób.
Przylatywał na parę godzin, a potem wracał.
Soccer i Spice...
Victoria, opiszesz nam pierścionek?
...pozują do zdjęć po ogłoszeniu zaręczyn.
W Victorii podobało mi się wszystko.
Nie wiedziałem, że jest tak silną kobietą.
To mi się podobało.
Może to dlatego, że chciałem, aby się mną zaopiekowała.
- Czułeś się przy niej bezpiecznie? - Tak.
Znaleźli miłość, ale kłopotem może być znalezienie czasu, aby być razem.
Beckhama czeka mundial,
a Spice Girls rozpoczynają światowe tournée.
To silna kobieta.
Ale bywa upierdliwa. Jak dziś rano.
Dziś do Francji przylecieli piłkarze Anglii w beżowych garniturach.
Garniturach, które zdaniem ekspertów, są „nudne i pozbawione stylu”.
Mieliśmy gówniane garnitury.
W jednym zmieściłoby się trzech takich jak ja.
Ale Becks wyglądał dobrze.
Pytałem: „Kto mu pomaga?
Czy jego ubrania mierzą inaczej?
Chodzi do krawca na przymiarki?
Bo na nim wszystko wygląda inaczej niż na mnie”.
Mistrzostwa świata to widowisko nad widowiska.
Nie ma sobie równych.
Oglądalność meczów Anglii na mundialu
przewyższa wszystko w tym kraju.
Szacuje się, że na pierwszy mecz zostanie kupionych milion telewizorów.
Co jeszcze przyciąga 25 milionów widzów?
Królewski ślub?
Supermarket Asda zaopatrzy się w dodatkowe 11 tysięcy hektolitrów piwa.
Terapeuci par z zespołu Relate twierdzą,
że jeśli wasze życie miłosne nie ma się najlepiej,
Francja ’98 może być gwoździem do trumny.
Nic tak nie wzbudza zbiorowych emocji
jak mundial.
To najważniejsza rzecz w życiu.
Ale myślę, że w życie liczą się inne...
Nie ma nic ciekawszego od piłkarskich mistrzostw świata.
Nawet te sprawy nie są ciekawsze od mundialu.
- Myślę, że coś się znajdzie. - Przepraszam!
Wokół kadry narodowej rodzi się wtedy angielska tożsamość.
Zaczęto mówić o złotym pokoleniu angielskich piłkarzy.
To tak, jakby każdemu z nich powieszono na szyi albatrosa.
Jeśli Anglia odnosi sukces na jakimś turnieju,
żaden inny kraj nie jednoczy się jak nasz.
ANGLIA OCZEKUJE
Na obozie przygotowawczym
pozostali zawodnicy byli razem ze swoimi żonami lub dziewczynami.
Ale Victoria była w tym czasie w trasie z zespołem,
więc w ogóle jej nie widywałem.
Poszedłem do Glenna Hoddle’a i spytałem, czy przed turniejem
mogę do niej pojechać.
Nie widziałem jej od siedmiu czy ośmiu tygodni.
Chyba się zgodził...
Nie.
Zadzwonił i powiedział: „Tato, jestem w gazecie”.
„Co znów zrobiłeś?”
Opowiedział: „Nosiłem sarong”.
Ja na to: „Co to jest sarong?”.
Szybko poszedłem po gazetę.
Kiedy to zobaczyłem, pomyślałem: „Cholera”.
Oddzwoniłem do niego i powiedziałem: „Podoba mi się. Elegancko wyglądasz”.
Pomyślałem: „To się nie uda”.
Piszą, że Beckham włożył suknię. To tak naprawdę spódnica.
Był na pierwszych stronach
najbardziej gównianych gazet, jakie wtedy istniały.
Sam karmił to szaleństwo.
Kontaktujesz się z narzeczoną?
Czy Victoria dodała ci pewności siebie?
Tak.
Wtedy tego potrzebowałem.
Jak skomentujesz sprawę sarongu? Czy masz dość tego tematu?
To dopiero początek.
Będzie więcej?
Może.
Przepłuczę gardło.
Ustawię piłkę wyżej.
Wokół Beckhama sporo się dzieje.
- Jak sobie radzi? - To jego główny problem.
Nie skupia się na turnieju. Nie skupia się na futbolu.
Powiedział, że moje myśli nie krążą wokół turnieju
i że się tym martwi.
Powinien zrozumieć, że futbol musi być najważniejszy.
Jakie nastroje panują w gazetach? Nie dostajemy ich.
Jego komentarz o Davidzie skończył się publiczną zagładą.
Niektóre tabloidy szaleją.
Glenn wywołał publiczną gównoburzę.
Dla Davida i dla całego kraju.
Jesteś kolegą z drużyny i przyjacielem Davida Beckhama.
Bez przerwy pozostaje w centrum uwagi.
Współczujesz mu, że przez to przechodzi?
Nie sądzę, żeby to miało wpływ na Davida.
To mnie dobiło. Zwłaszcza to, że...
Kwestionował moje umiejętności piłkarskie.
Kwestionował moją osobowość, mój profesjonalizm.
Wtedy zaczęto zadawać pytania.
„Czy nadaje się na turniej? Powinien być w drużynie?”
I potem posadził mnie na ławce.
Dla Beckhama, który grał we wszystkich meczach kwalifikacyjnych,
to duży cios.
Wszyscy byliśmy zaskoczeni.
To był szok.
Zastanawialiśmy się, czemu nie gra: „To szaleństwo. Powinien grać”.
Czy zostałeś odsunięty z jakiegoś konkretnego powodu?
Chyba nie ma konkretnego powodu.
Trener ogłosił skład na mecz
i tyle.
Niewiele mogę powiedzieć.
Pogodziłeś się z tym?
Nie bardzo. Bardzo chciałem zagrać.
Ale decyzja należy do trenera.
David był przygnębiony.
Był załamany.
Chciał wrócić do domu.
Chciał wrócić.
Chyba nie chciał tam być.
Twoim zdaniem był skupiony?
Tak.
Zawsze było mu ciężko, gdy dłużej nie widział się z Victorią.
Było mu trudniej. Trzeba to przyznać.
Choć Hoddle tak mnie potraktował,
i tak chciałem tam być.
To największa porażka w karierze Davida Beckhama.
To, jak na to zareaguje, może być dla niego kluczowe.
Wziąłem boomboxa i worek z piłkami. Włączyłem muzykę
i strzelałem rzuty wolne, jeden za drugim.
Gary Neville wierzy, że Beckham ma siłę.
To sprawdzian charakteru, a on ma świetny charakter.
Dobry wieczór.
Meczowi towarzyszą ogromne oczekiwania.
Wciąż bez Beckhama?
Bez.
Anglia musi podkręcić tempo.
Adams ma problemy. Moldovan!
Anglia przegrywa!
Na plac wchodzi David Beckham.
Powinien być bardzo skupiony.
Mówił, że nie jest skupiony.
Beckham dopadł do piłki pierwszy.
Dobra gra Beckhama.
Na mistrzostwach świata.
Jak dotąd wszystkie zagrania Beckhama były bardzo udane.
Bzdura. Ale taki jest Hoddle.
Piękne przyjęcie Beckhama. Teraz pora na dobrą wrzutkę.
Glenn Hoddle mówił, że myślami jest gdzie indziej.
Beckham go goni! To może być problem.
Wpisałam go na czarną listę.
Ludzi, którzy mnie denerwują.
Beckham. Delikatny lob.
Shearer zagrywa w pole karne.
Anglia wyrównuje!
Spójrzcie na zachwyt angielskich kibiców.
Te 40 000 ludzi skandujących jego nazwisko nie może się mylić.
Temat braku Beckhama w składzie wciąż jest żywy.
Smuci mnie to, że nikt nie pyta o jutrzejszy mecz. Czuję się zawiedziony.
Premier przezornie unikał kontrowersji.
Niektóre decyzje muszę podjąć sam,
ale są też takie, które podejmuje Glenn Hoddle.
CHCEMY BECKSA!
Na nich spocznie odpowiedzialność zakwalifikowania się do kolejnej rundy.
Gary Neville!
To będą trudne chwile.
Numer siedem, David Beckham!
Widać było, że pragnie tej odpowiedzialności.
Chciał być kimś, na kim można polegać.
Czas na Davida Beckhama.
Beckham uderza.
Coś takiego!
Gol do albumu.
David Beckham. Genialny rzut wolny.
Nie do zatrzymania!
Na wypadek gdyby przegrali, zarezerwowałam mu bilety,
żeby mógł do mnie przylecieć
i spędzić ze mną dwa tygodnie.
Jeśli wygrają, nie przyjedzie przez kilka tygodni.
Jest!
- Przeszliśmy! - Nieźle, David!
Brawo, kochanie! To było odlotowe. Naprawdę.
Wszyscy tu oglądaliśmy.
Wyglądałeś bardzo dobrze. Ale musisz poprawić fryzurę.
Byłam z ciebie bardzo dumna.
Wracamy do pojedynku Anglii z Argentyną.
Drużyny wyjdą na boisko w Saint-Étienne za półtorej godziny.
Argentyna!
Kibice Anglii tworzą atmosferą
przed najważniejszym meczem kadry od lat.
David, co myślisz o wykluczeniu Paula z drużyny?
Terenu strzegła francuska policja,
a także snajperzy.
Kibice z całego świata czekają na piłkarski klasyk,
mecz przesiąknięty historią.
Urodziłem się w Londynie, ale spędziłem siedem lat w Buenos Aires.
Z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć,
że żaden międzynarodowy mecz
nie może się równać z meczami Anglii z Argentyną.
To niemal krwawa rywalizacja. Zwłaszcza ze strony argentyńskiej.
Anglicy ukradli nam Falklandy.
Anglików nazywają piratas.
To wszystko narastało, ta historia, ta gorycz,
a czasem nienawiść. A potem...
Do Maradony.
Byłem na stadionie Azteca w Meksyku cztery lata po wojnie...
To inny poziom.
...gdy Anglia grała z Argentyną w ćwierćfinale mundialu.
Inny poziom!
Widziałem, razem ze 120 tysiącami widzów...
Maradona minął Hoddle’a.
...słynną „rękę Boga”.
Maradona!
Wszyscy widzieli, jak Maradona zagrał piłkę.
Wszyscy oprócz sędziego.
Czy doszło do zagrania ręką, które reklamują Anglicy?
Argentyna świętowała wygraną jako zemstę za wojnę o Falklandy sprzed czterech lat.
Atmosfera nie mogła być gorętsza.
Czy zachęca pan swoich zawodników, by za przykładem Maradony oszukiwali,
aby pokonać Anglię?
Ulice w Anglii były dziś kompletnie opustoszałe,
bowiem większość kraju zasiadła przed telewizorami.
U bukmacherów postawiono już 200 000 funtów
na wygraną Anglii.
Czy królowa będzie oglądać mecz i kibicować reprezentacji?
Chyba powinnam.
Byłam na Brooklynie.
Rozmawiałam z Davidem dzień przed meczem.
Tym meczem.
Przed meczem z Argentyną...
zadzwoniła i powiedziała:
„Właśnie zrobiłam test, jestem w ciąży”.
Wtedy się dowiedziałem.
Był taki szczęśliwy. Oboje byliśmy.
Nie miałam wątpliwości, że powinnam mu powiedzieć.
Tego chcieliśmy.
On był najszczęśliwszy pod słońcem.
Powiedziałaś mu to tuż przed najważniejszym meczem jego życia?
Tak.
Myślałaś, że to mu pomoże na boisku?
Chyba...
Nie wiem.
Dalej!
Gdy się dowiedziałeś, nie chciałeś pojechać do Victorii?
- Od razu. - Ale nie mogłeś?
Byliśmy na wielkim turnieju.
Patrząc na naszych zawodników, miałem przeczucie,
że wygramy te mistrzostwa.
Mieliśmy wszystko.
Dalej!
A potem...
Emocji nie da się kontrolować.
To niemożliwe.
Gdy ktoś pyta, jak byś zareagował, gdyby ktoś cię obrabował,
mówisz: „Ścigałbym złodzieja”.
Ale gdy to się dzieje naprawdę,
nie wiesz, jak zareagujesz.
Emocje to sprawa indywidualna.
Był zawodnikiem kompletnym.
Gra przeciwko takiemu piłkarzowi jak David
była motywująca.
David Beckham w końcu pojawił się na scenie mistrzostw świata.
Cóż to było za wejście.
Był taki przystojny.
My nie byliśmy tacy przystojni.
To stworzyło rywalizację, która miała działanie stymulujące.
Sędziego czeka trudne zadanie.
Beckham utrzymał piłkę. Dobre zagranie.
Potem zaczął się mecz i...
Beckham ma dużo miejsca.
Ma kilka możliwości rozegrania, w tym do Andertona.
Źle trafił w piłkę.
Do głowy przychodzą różne scenariusze.
„Co, jeśli stracimy gola?”
Verón, silny zawodnik.
López prawie przechwycił piłkę, ale Ince szybko się zorientował.
Podaje do Beckhama. Beckham do Owena.
Kolejny rajd Owena. Znów nęka przeciwników.
Świetny rajd Owena. Może to skończyć.
Cudowny gol!
Ale zostało jeszcze dużo czasu.
Futbol polega na oszukiwaniu.
Na stadionie wrzawa.
Anglia kontrolowała mecz.
Argentyna wykonuje rzut wolny na skraju pola karnego.
W murze pięciu Anglików i jeden Argentyńczyk.
Verón podaje do Zanettiego! Co za gol!
Wspaniały rzut wolny.
Nie chodzi jedynie o kontrolę nad piłką. Trzeba też panować nad emocjami.
Bez paniki.
Zachować spokój.
Wchodzi Beckham. Znowu Beckham.
To może bardziej rozpalić Anglię.
Chodzi też o skupienie i pasję, a także o kontrolowanie gniewu.
Czas na przedstawienie.
Prowokowałem go, chciałem sprawdzić, czy zareaguje.
Podanie Andertona do Owena nie było potrzebne.
Podobnie jak ten atak.
Czy Beckham przypadkiem...
kopnął Simeone?
Sędzia zamierza pokazać żółtą kartkę,
chyba Beckhamowi.
Sięga po inną kartkę. Czerwona dla Davida Beckhama!
O nie.
Beckham wypada z gry.
To była sekunda.
Kopnął go.
Chciałem złapać Simeone i walnąć go w zęby.
To, jak upadł, było żałosne. To podobno twardy facet.
Grał w środku przeciwko mnie.
Na oczach sędziego.
To było okropne.
Ludzie krzyczeli,
słychać było agresję kibiców.
Ta chwila dużo kosztowała Anglię.
Po zejściu Beckhama
szala przechyla się zdecydowanie na korzyść Argentyny.
Anglia rozegrała 74 minuty w dziesiątkę.
Koniec gry. Zostały tylko rzuty karne.
Przed nami dramat w Saint-Étienne.
Mieli szansę wygrać w rzutach karnych.
- Ludzie o tym nie pamiętają. - To prawda.
Emocjonujące chwile.
Nieważne, jak długo grałeś,
to są momenty największego dramatyzmu.
Trafia.
Gdyby nie zszedł, czy by wygrali?
Nie wiadomo.
Broni.
Karny Ayali.
Jak w większości przypadków.
Nie wiadomo.
Jeśli nie strzeli, Anglia odpadnie.
Nie strzelił!
Nie!
Argentyna gra dalej, a Anglia odpada!
Co za okrutna porażka.
To niewiarygodne.
Piłkarze zrobili wszystko.
Zaważyła chwila szaleństwa Davida Beckhama.
Dużo nas to kosztowało.
Jesteśmy zrozpaczeni.
Gdy oglądałam wywiad Glenna Hoddle’a, pomyślałam: „Coś ty narobił?”.
Zasugerował, że to wina Davida.
Byliśmy przyzwyczajeni do innego trenera.
Ferguson nigdy nie mówił o swoim zespole.
Znów musimy przełknąć gorzką pigułkę.
Jesteśmy dziś zrozpaczeni, ale jednocześnie bardzo dumni.
- Ta czerwona kartka dużo nas kosztowała. - Oczywiście.
Winę zrzucili na niego.
David Beckham lekkomyślnie złapał czerwoną kartkę.
To tragedia. Beckham był bohaterem przeciwko Kolumbii,
a w tym meczu wykazał się głupotą.
Długo będzie tego żałował.
Zwyczajnie nie rozumiem, czemu to zrobił.
Wyszedłem do dziennikarzy.
To było jak pluton egzekucyjny. Wszystkie pytania dotyczyły Davida.
Wszyscy byli agresywni i nachalni.
Chcieli krwi.
Pamiętam, że w autobusie pomyślałem: „To się dla ciebie źle skończy”.
Pamiętam, że pomyślałem:
„Nie jestem w stanie powstrzymać tego, co nadejdzie”.
- To była chwila zupełnego szaleństwa. - Jest bardzo głupi.
Gdyby grał w sarongu,
nie zadarłby tak wysoko nogi.
Hoddle jest usprawiedliwiony.
Nie powinien już grać w kadrze.
Może nazwijmy go Stupid Spice.
Nadzieje i modlitwy narodu zniweczył jeden wybryk.
Zawiódł kraj. To absolutna hańba.
Napisy: Przemysław Rak