- Salamat, buddy, sa kape. - Walang anuman.
Minsan, may mga sira 'to, pero gusto ko pa rin.
The best 'to.
Sa tingin ko, mahalaga 'yon. Na dapat ang mga bagay
may kaayusan.
Oo.
Uy, salamat.
Ginagamit ba ang kusinang 'to? Parang di pa nagamit.
Oo naman. Kagabi lang ako nagluto rito.
Dude, parang...
Alam ko. Ang linis.
Kasi nilinis kong maigi.
Di ko nga alam kung natutuwa ang asawa ko eh,
sa totoo lang.
Sa bagay na pag nakahiga na lahat, nagiikot ako,
nililinis ko ang mga kandila, tinatama ang setting ng ilaw,
dapat maayos lahat,
ayokong gumising sa umaga na may mga tasa at plato,
at mga mangkok.
Nakakapagod.
Nakakapagod puntahan bawat kandila,
linisan, putulan ang mitsa... Alam mo, nakakapagod.
Pinuputol mo ang mitsa ng kandila?
Pinuputol ko ang mitsa, nililinis ang salamin.
Sobrang naiirita ako sa bakas ng usok sa loob ng kandila.
Alam ko weird 'yon.
Perpekto kasi talaga siya.
Kita mo? Wala lang sa kaniya.
Ganito ang nangyayari.
- Di ah. Mahalaga ka rito. - Talaga?
- Oo nga. - Sige.
Di ako naniniwala ni katiting.
Parang di totoo pag siya ang nagsasabi.
Tingnan n'yo. Inaayos niya 'yong upuan.
Oo. Kasi, ano...
Darling, saan na 'to? Alam mo ba?
Oo naman.
Syempre alam mo.
Pasensya na sa tasa.
Sige, aalis na ako.
Busy ka ngayon? Saan ang punta?
Magtatrabaho.
Magtatrabaho ka?
Mga bata, pupunta ako sa fashion factory.
- Hindi, 'yong totoo? - Facial.
Ayon na nga.
LABAN ARGENTINA
Sana may gamot na kayang burahin ang ilang mga
alaala.
Red card para kay David Beckham.
Hindi!
Pasok ang Argentina, at tanggal ang England.
Lugmok si Michael Owen. Napapaluha si Paul Ince.
Naaawa ako sa kanilang lahat.
Nakagawa ako ng katangahan.
Tingnan mo. Di niya kita ang masisipa niya.
- Pero sumipa pa rin siya. - Sumipa siya.
Malabong dapat tinanggal siya.
Nagbago ang buhay ko.
Kung di natanggal si Beckham, baka nanalo tayo.
Pwede, di ba? Pagsisisihan niya 'to.
Matuto siyang pasanin 'to.
Tama ba ang pinataw na red card sa sipa?
Hindi talaga.
Bahagya lang tumama.
Makikitang umaarte ako.
Kunyari natumba kasi natamaan ng malakas ni Beckham.
Magaling ka. Isasama kita sa susunod kong pelikula.
Pinagtawanan ng Argentine team ang pamilya at mga player ng England pagdaan nila,
Wasak ang pangarap na World Cup ng mga player ng England.
Nalugmok ako at pakiramdam ko mag-isa.
Nakauwi na ang World Cup squad ng England
matapos ang pagkatalo sa penalty sa Argentina kagabi.
Makikiraan, guys.
David!
Habang naglalakad ako,
may masamang ugaling paparazzi...
na sumasabay.
"Ano'ng pakiramdam na biguin ang bansa mo?"
"Nakakahiya ka."
David, maglalaro ka ba ulit para sa bansa mo?
Naghanda sila ng private lounge para makita ko ang ina at ama ko.
Magtatago ka na ba, David?
Balisa talaga siya.
Lumapit siya sa 'kin sinabi niya,
"Binigo ko ang lahat." Sabi ko, "Hindi."
Sabi ko, "Wala kang binigo."
Sabi ko, "Tumayo ka."
Sinabi ko sa ina at ama ko, "May sasabihin ako."
"Buntis si Victoria."
At ang unang lumabas sa bibig ng... ama ko ay...
"Naku. Ngayon pa talaga, ano?"
Aalis na si Beckham sa England, papunta muling New York
para makasama ang kasintahang si Victoria Adams.
NGAYONG GABI - 8 P.M. SOLD OUT!
Magkikita kami ni David bukas. Dalawang buwan ko siyang di nakita.
Nakalimutan ko na paano siya yumakap.
Ganito!
At sasabihin ko...
Sasabihin ko, "Halika, baby!"
Naaalala kong hindi ko alam gaano kalala ito, 'yong nangyari.
Kasi, alam mo na, di... di naman ako mahilig sa football.
Kung magpipinta siya ng pader, magugustuhan ko na ang pagpinta ng pader.
Naiintindihan mo? Siya ang gusto kong suportahan.
- Nakadamit ba lahat? - Oo.
Hello, David.
Kumusta ka ginoo?
Maayos. Ikaw?
Mabuti. Masaya na nasa Spice Cam ka na ulit.
Masaya ako para sa inyong dalawa, na magkasama kayo.
- Tingnan natin ang mga ito. - Sige.
Di ko gusto 'yan. Ang seryoso ng mukha ko.
Pagdating niya sa America, pakiramdam niya binigo niya ang sarili,
binigo ang team niya, binigo ang bansa niya,
binigo niya ang mga fans, ako.
Pakiramdam niya binigo niya ang lahat.
Pero no'ng kasama niya kaming Spice Girls, may proteksyon.
Di makalapit ang mga tao.
Nabibigyan namin siya ng kaunting proteksyon.
Akala ko, "Okay, nasa America ako. Ligtas na ako."
Kasi nga, ipapanganak ang unang anak namin.
Naisip ko, "Bubuti rin. Mga isa o dalawang araw, di ba, makakalimutan ng tao."
Pagod na mga mata at malungkot na England
ang pumasok sa trabaho ngayong umaga.
Magandang laban, anila, pero dismayado sa isang lalaki.
Di tama ang ginawa ni Beckham.
Kahihiyan ang mapatalsik sa gano'ng laban.
Yari ang career niya.
Walang kapatawaran.
Dismayado. Alam mo na. Sigurado buong bansa rin.
Kailangan ng bansa 'to.
Para sa isang fan dito, grabe talaga,
hinagis ang television nila sa bintana ng third-floor pagkatapos ng laban.
"Dismayado. Lugmok." 'Yan ang sinasabi ng mga tao,
karamihan, sinisisi si David Beckham.
Tama.
Sa tingin ko pareho naming di nauunawaan ang nangyayari sa UK.
- May nakakita na ba sa kaniya? - Sa pagkakaintindi namin,
babalik sa England si David Beckham mamayang hapon.
"Isip bata. Magulo. Nakakahiya. Tanga."
Ilang mga salita ng mga reporter na magalang na kung tutuusin
para ilarawan si David Beckham.
HANGAL SI BECKHAM
Naunang umuwi si David kasi nasa tour pa ako,
at mula sa sitwasyong may proteksyong namin
nauwi sa kalunos-lunos.
David!
- Dito! - David! Dito!
Di ko yata kailanman pinagusapan 'to dahil lang di ko kaya.
Nahihirapan akong pag-usapan ang pinagdaanan ko
dahil napakalala nito.
Dismayado lahat at pag-uusapan ito sa mga susunod na taon.
Binigo niya ang team niya, binigo niya ang bansa.
Galit ang buong bansa sa akin.
Kinamuhian ako.
Nagsalita pati ang Prime Minister.
Matapos patalsikin si David Beckham,
kung pa'no nila kinaya at hinanda ang mga sarili,
isa iyong pambihirang tagumpay.
Kung iba lang ang nangyari, walang makakapigil sa 'tin.
ISANG SANDALI NG KABALIWAN
At di man lang sinubukang protektahan ni Glenn Hoddle si David.
Sa ganitong antas, dapat matuto siyang di pwede magkamali ng gano'n.
Mapaparusahan ka, at naparusahan kami.
At ilang taon si David, 23?
Bata ka pa sa 23.
Si Glenn Hoddle, lalaki na at ang lalaki...
Ang totoo, di ko siya tatawaging lalaki.
Nakatatanda siya.
GALIT KA PA? ILABAS ANG IYONG POOT
Iyong matinding galit.
Labis na pagpapahiya sa publiko.
May kumatok sa pinto.
Binuksan ko ang pinto, at akalain mo may 30 reporter
at photographer sa labas.
At nalaman kong may van sa may kalsada
na may malaking antenang
nakakabit sa telepono.
Madalas daw kausap ng ama ni David Beckham ang anak sa telepono,
at wala raw sa sarili ang anak niya.
Sabay kaming lumaki.
Alam mo na, naglaro ako sa Manchester United no'ng bata ako.
Sumali ako n'ong 10 taon ako.
At halata. Naisip ko agad, "Gago. Di ko siya kayang tapatan,
mas magandang kakampi niya ako."
No'ng unang nakapag-restaurant kami matapos ang World Cup,
tahimik, nakatingin lahat, masama ang tingin ng lahat sa kaniya.
Buong lugar nakatingin sa amin.
Umpisa pa lang 'yon. Tapos lumala pa.
Maglalakad lang sa kalye tapos dinuduraan siya ng mga tao.
Oo, may mga tao rin na, binabangga siya,
sasabihin, "Gagong 'to! Gagong..."
"Ikaw 'to. Ikaw 'yon."
Palitan kaming samahan siya sa banyo. "Sino sasama kay Becks sa banyo?"
Dapat samahan siya sa banyo, di pwedeng mag-isa.
Baka may world record kami sa pinakamabilis na paglipat ng bar,
alam mo na, makarating lang agad.
Papasok ka sa kotse, sa may traffic light.
Malala pag nasa traffic light,
kasi may mga nagbababa ng bintana, lumalabas,
kinakalampag ang kotse, ang bintana.
Sasabihin, "Gagong 'to, pare!" Grabe, talagang... ang gulo, di ba?
Tapos ganito ka, nakaupo sa kotse.
Pero wala siyang kibo. Ni minsan.
Efigy ng 23-taong gulang ang ibinitay sa labas ng isang London pub
hanggang ipatanggal ito ng mga pulis.
Sa 'yo ang dummy, di ba? Ipaliwanag mo—
Di, hindi akin. Hiram lang.
Tingin siguro ng mga pulis baka mag-udyok ito ng karahasan.
Kalokohan, di ba? Kalokohan.
INATAKE ANG PAMILYA BECKHAM
Kagaguhan.
Kahit saan ako magpunta, pinagmalupitan ako, araw-araw.
Ang maglakad lang sa kalye at makita...
ang mga taong... iba ang tingin sa 'yo,
duduraan ka, binabastos ka, haharangin ka
at pagsasabihan ng mga nasabi nila...
'Yon... Alam mo, mahirap. Mahirap 'yon.
Di ako kumakain, di ako natutulog.
Masama ang loob ko.
Nawasak no'n siya.
Wasak na wasak.
Nagdadalamhati siya.
Di ko alam ang gagawin.
Ayos ba pagkanta ko?
Tumawag ang boss ko.
Sabi niya, "David, kumusta ka?"
Sabi ko... Medyo naging... Naging emosyonal ako.
Sabi niya, "Kumusta ka, anak?"
Sagot ko, "Hindi maganda, boss."
Sabi niya, "Okay."
Sabi niya, "Hayaan mo na, anak."
At sabi ko, "Magbakasyon ka."
"Bumalik ka rito. Aalagaan ka namin."
At nakita ko ang sulat mo
"Wag kang magbasa ng diyaryo."
"Walang magagawa 'yon."
"At ang magagawa mo, wag pansinin."
Ang press sa England... taga-New York ako, man.
Malala sa 'min. Pero sa England, iba magbatikos ng tao.
Hinahamak kami.
Sino 'to?
Naalala ko bumalik siya sa training.
Morning, Dave. Kumusta?
Ayos ka lang, Dave?
Laging maayos tingnan si David. Namayat siya.
Mukhang... Di ba, karaniwan may tan siya. Sobrang putla niya.
Lubog ang mga mata niya. Nasasaktan siya.
Ano uli? Oo, talaga. Baka... Morning, David.
Mahirap bang makitang talikuran siyang gano'n ng England?
Hindi ko talaga gusto, pero wala akong karapatang magsalita.
Gust ko sanang magsalita, pero bawal.
Ititikom mo na lang... di ba?
Gaya ng lagi kong ginagawa.
Nabugbog siya...
at nasugatan.
Pero gumawa ng isla si Sir Alex.
At walang nakalapit na mga kaaway sa isla.
Ano, alam mo na, itinaboy namin sila.
Parang santwaryo na tago.
Walang bintana.
Inalagaan namin ang isa't-isa.
Tapat kami sa isa't-isa.
Walang iwanan. Walang gaguhan.
Ito ang laro ko!
Walang iwanan pag oras ng panganib, wala talaga.
Kahit kailan.
Ganito, sige. Kung ako ang tatanungin, ayusin n'yo ang depensa n'yo.
Magaling si Sir Alex sa mga, "Tayo laban sa mundo."
"Manchester United laban sa lahat."
Sa tingin ko hindi nila tayo kaya.
Wala silang pag-asa sa kakayahan n'yo.
"Panalo sa kabila ng, hindi dahil sa."
Masaya pa nga yata kami sa ganoong lagay, galit sa 'min ang lahat.
Siguraduhin n'yo lang na handa kayo para bukas. Tama?
Pero mag-enjoy kayo.
May tanong?
Ayos, sige. Tara na.
'Yon ang ginawa ni Sir Alex kay David.
Kami laban sa mundo.
Para bang, "Okay, maglalaro ka bukas,
kaya ayusin mo at gawin mo ang dapat gawin."
Doon lang ako may kontrol.
Pag nasa pitch na ako, pakiramdam ko ligtas ako.
May pangambang ang football hooligan group
na naugnay sa pananaksak sa isang fan ng Arsenal no'ng '92
ay nagbabalak na atakihin si Beckham pag pinasok sa laro.
Ito 'yong panahong nakakita si Kathy ng mga bala sa mga sulat.
Siyempre, tinawag na ng club ang mga pulis
dahil sa mga pagbabanta sa kanya.
Nakatanggap siya ng bala sa sulat?
Di... Hindi ako magsasalita tungkol dito, pasensya na.
Hindi... Ayokong pag-usapan 'yon.
Ano sa tingin mo ang kalalabasan ng laban bukas?
Kakabahan siya.
Gaya ng aasahan sa batang player.
Pero tutulungan siya ng mga tao sa paligid niya.
At ako.
Kaya...
Marami ka bang mabebentang T-shirt?
Hindi. Hindi David Beckham. Hindi sa West Ham. Sorry.
SINIPA AKO NI BECKHAM 2
Lahat dito, kung kasing-galing namin siyang mag-football,
buong 90 minuto nasa laro kami.
Pinakamalala na 'yong sa West Ham.
Libu-libo silang nakapila sa lansangan para sa kanya.
Beckham, tanga ka! Beckham, gago ka!
Ang tanga mo, bata!
Gago ka!
Ang tanga mo!
Bwisit ka! Tanga!
Nakaupo ka ro'n. Habang ang lahat,
"Totoo ba 'to? Ito na ba 'yon?"
"Parang buhay ang nakasalalay."
Sobra-sobra ang pambabatikos ng fans. Talagang, grabe...
Number five, Ronny Johnsen. Nuber seven, David Beckham.
Pinasa kay Beckham.
Ang lala no'n.
Tanda ko, may babaeng nakaupo may hawak na diyaryong
may larawan niyang nakabitay.
Pero corner ng United. Ibig sabihin si Beckham.
Beckham, wala kang kwenta!
Nagagalit na ako sa mga pagsigaw nila.
At may isang lalaki, hinahamon akong lumabas.
Sabi, "Halika, tara. Sa labas."
Beckham, tanga ka!
Beckham, gago ka!
Oo. Hindi nakakatuwa para sa magulang 'yon.
Oo, naiiyak ako kakaisip.
Nagbigay ito ng maraming atensyon na di ko hihilingin sa kahit sino,
lalo na sa mga magulang ko.
Di ko mapatawad ang sarili ko doon.
'Yon ang pinakamahirap sa mga nangyari no'n, tingin ko.
Pero bakit ikaw? Hindi ka...
Dahil ako ang nagkamali.
Ngayon lang,
ngayong 47 na ako...
Ngayon ko sinisisi ang sarili ko.
- Pa rin? - Oo.
Binabastos matalik mong kaibigan.
Higit sa inakala ko.
Inasahan ko 'yon, mga isa o dalawang araw.
Pero sobra-sobra pa. Inabot ng mga buwan.
Hindi si David Beckham ang unang nakaalam
nasa itaas ng tagumpay ang mapanghusgang mga mata
Hindi pa uso ang mental health noon.
Samantalang ngayon, ang unang nababanggit,
"Kumusta ang mental health mo? May nakausap ka na?"
Mag-isa si David.
Nagmamaneho siya noon sa M6. Di lang limang minuto.
Parang, tatlong oras. Nagmamaneho lang, walang patutunguhan.
Darating siya sa isang lugar, at babalik.
Sandali na lang at makakarinig na sila ng malalakas na ugong
Wala siyang kinausap.
Sinarili lang niya ang lahat.
Alam mo na, manggagawa, lumang pag-iisip,
indahin lang, malalampasan mo 'to.
Beckham.
Sa tuwing may mahirap na sandali,
nagagawa kong di pansinin.
Pero sa loob-loob ko...
Nadudurog ako.
Heto si David Beckham.
Ang ganda ng pasa, 'no?
At talagang na-depress siya.
Talagang, clinically depressed.
Sobrang nasaktan ako.
Hanggang ngayon... gusto ko pa ring patayin ang mga taong 'to.
Inuulan pa rin si David Beckham ng mga boo sa'n man pumunta.
Para sa akin, sobra na 'yong mga patuloy na nagagalit
kay Beckham.
At naku, po.
Sa tuwing nasisipa ako sa season na 'yon,
para bang naka-dalawang puntos 'yong team.
Beckham.
Pero swerte si Becks, may mga player sa team niya na kayang mamisa ng tao.
Magkakagulo na dito!
Kalabanin mo siya, kalaban mo kaming lahat.
Hindi makatao ang pinagdaanan niya.
Hindi makatao.
Lahat di kakayanin, di kakayanin ng 99.9% ng mga footballer.
Maganda 'to para kay David Beckham.
Paano ka gagalaw?
Hindi ko alam. Sa totoo lang... Hindi ko talaga alam.
Hangal!
Ang tanga mo!
Para kang tae, bwisit ka!
Oo.
Madalas kong pinapanood maglaro ang batang David dito.
Oo.
Nakakapanibagong nandito ako ngayon at nagbago na ang lahat.
Siguro kinaya ko ang mga pambabastos ng fans...
sa tingin ko kinaya ko dahil sa trato ng ama ko sa akin.
Nakakatawa.
Napaka...
Baliw na baliw ang ama ko sa United.
Wala silang litrato ng Man U. Ikukuha ko nga sila ng isa.
Pangarap niya 'yon.
Maraming jersey ng Arsenal.
Sino?
Pangarap niyang magkaroon ng anak na player ng Manchester United.
Heto na si Charlton!
Mahusay na goal!
Ibang klaseng team.
Mahusay na tao.
Binalik kay Charlton. Ito na ba? Ito na nga!
'Yon ang goal na magdadala sa England sa finals!
Si Bobby Charlton ang idolo ko.
Instinctive player ako. Hindi ko na masyadong iniisip.
Ano ang buong pangalan ni David?
David Robert Joseph.
Galing kay Bobby Charlton ang "Robert".
Ang ganda ng tira!
Sinanay mo ang gano'ng tira?
Oo, palagi.
Kahit sa ibang bagay,
football, shooting, at iba pa, lahat sinasanay.
Gusto ko sanang maging footballer.
Pero, nasa 'kin na ang sunod na pinakamaganda.
Ilang oras akong ilalabas ng ama ko.
Tinuruan ko siyang sumipa ng bola. Kaliwang paa, kanang paa.
Kaliwang paa, kanang paa, paulit-ulit lang ng paulit-ulit.
Tungkol lahat sa kontrol.
Kahit no'ng pito o walong gulang ako,
sisipain niya ng mataas ang bola at sasabihing,
"Kontrolin mo. Sige. Kulang pa."
"Ulitin mo. Kulang pa. Ulitin mo."
- Paulit-ulit. - Isang mahabang sipa.
Nagsimula siyang maglaro sa Ridgeway Rovers.
Mahusay siya.
Mula noon, lagi na siyang panalo.
Hindi kailanman natalo. Ang weird.
Sabi nila, "Sino ang batang 'yon?"
Nanalo siya ng 92 beses nang di natatalo.
Ang ganda ng tira mula 25 yards.
Gano'n kagaling.
Pambihira pumasok!
Sabi ko sa kanya, "Kita mo ang sinanay natin."
Walang hirap.
Medyo nag-alala ako sa tangkad niya,
doon namin siya sinimulang bigyan ng Guinness at hilaw na itlog.
Kung tutuusin sa bata, linggo-linggo niyang ginawa.
- Tuwing maglalaro siya... - Itinira niya.
...tatawagan ko ang club para ipadala sa akin ang video.
May mga 1,300 o 1,400 ako.
Mga laro? Teka... Ulitin mo nga...
1,300 o 1,400 na laro?
Oo, nasa video.
Diyos ko...
Malas. Sige, Dave! Sige, anak!
Nakakatuwa siyang panoorin.
At gusto niya, masaya siya.
Mas takot ako pag nandoon siya,
kasi alam ko pag nagkamali ako, magagalit siya.
At lagi siyang nagagalit. Lagi.
Sige! Dave! Tirahin mo! Dali!
Naisip mo bang masyado kang mahigpit kay David?
Akala ko dati masyado siyang mahigpit.
Sabi ko, "Bata pa siya. Hayaan mo maging masaya siya."
Pero hindi, dahil kung sinabi ko sa kanya kung gaano siya kagaling,
wala na siyang pagsisikapan.
Sige, dali! Umatake tayo!
Dali na!
Taasan mo pa! Dave, tumayo ka!
Naririnig kong sinasabi ng ina ko sa ama ko,
"Wag mo siyang pagsalitaan ng ganyan. Wag kang sumigaw."
"Wag mo siyang pagalitan. Mahusay siya ngayon."
At laging sinasabi ng tatay ko,
"Sakto lang."
Dave, lakad! Dali na! Sige!
Minsan ba kinausap mo siya at sinabing, "Ted, wag mong pahirapan si David"?
Sinubukan ko, pero di siya nakikinig.
Sige, anak! Dali, ngayon na! Sige, Dave!
At nalulungkot ako pag pinapaiyak niya siya dati.
Pwedeng magtanong?
May pagkakataon ba na,
gusto mo siyang suntukin?
- Hindi. - Kailanman?
Hindi.
Kasi masusuntok din ako.
Ipasok mo!
Dali na!
Oo, mahigpit ako.
Pero sa tingin ko,
tama lang iyon.
Robbie! Kung gagawin mo, galingan mo!
Tulungan mo siya!
Na-ultrasound na ba mga anak n'yo?
- Oo. - Okay. Sumisipa ba?
- Oo. - Oo? Higit pa sa asawa, o mas kaunti?
- Pareho lang, siguro. - Oo?
Lalaki ba o babae? Alam mo na ba?
Hindi, di ko pa alam.
Ang laki-laki ng tiyan ko. Sobrang pagod ako.
Gusto ko nang manganak.
Ilabas ang bata. Tapusin ang pagbubuntis.
Sa football, ang Argentinian international na si Diego Simeone
at si David Beckham ay muling maghaharap bukas ng gabi,
sa laban ng Manchester United kontra Inter Milan
sa European Cup quarterfinals sa Old Trafford.
Diego, masaya ka bang makaharap si Beckham?
Ang buong usapan tungkol sa...
David!
...Beckham laban kay Simeone.
Pero sa isip-isip ko, ipapanganak na ang panganay namin.
Ito ang main event. Ilapit ang mga upuan n'yo sa television
para sa premier tournament ng Europe.
Mga dalawa o tatlong linggo ako sa due date ko noon.
At sabi ko, "Diyos ko po! Pwede ba. Ano ba'ng nangyayari?
Palabas kasama ang maraming umaasa sa kaniya.
David Beckham, ang pinakabata sa field.
Isa sa pinakamagaling.
May mga panahon siguro sa nakalipas na anim na buwan na
inisip niyang miserable siya dahil sa taong 'to,
si Diego Simeone ng Argentina.
May mga usapan ba, sa dresing room na,
"'Tang ina. Bumalik na ang gago"?
Oo, may usap-usapan.
"Sige, tingnan natin laro mo sa taong 'to. Ano kaya'ng masasabi mo."
Ngayon, dito magkakamay sina David Beckham at Diego Simeone.
Di kailangang totohanin.
Galit siya.
Nauunawaan ko.
...kalimutan na ang headlines sa umaga at magpatuloy sa laban.
Wala namang usapang, "Sige, kami ang bahala sa kanya,"
pero parang sikretong alam ng lahat, "Kung may pagkakataon,
dudurugin namin siya para sa 'yo."
Nakuha ni Simeone kay Cole.
Walang foul kay Simeone mula kay Keane. Ipinapasok ni Beckham.
Wala pang goal si David Beckham.
Heto na si Beckham.
Kausap niya si Victoria sa telepono noon.
Free kick ni Beckham.
Di buo ang atensyon niya.
Nagtatalo sila.
Sabi ni Victoria, "Kung nanganak ako at wala ka, at di ka nakauwi..."
At sabi ko,
"Ibaba mo ang telepono."
"Labis kang mababahala bago ka pa maglaro."
Gary Neville.
David Beckham.
Sabi ko, "Kailangan nakatutok ka dito. Napakahalaga ng laro ngayon."
Heto si Simeone. Nakatira siya!
Di maayos laro niya.
Tapos, bigla na lang...
Isang David Beckham! Iisa lang si David Beckham!
...biglang sinisigaw ng mga tao ang pangalan niya.
Isang David Beckham! Iisa lang si David Beckham!
Doon nagsimula ang pagbabago kay David.
Iisa lang si David Beckham!
Ang makita niyang sinusuportahan siya ng mga tao ng Manchester.
Isang David Beckham! Iisa lang si David Beckham!
Ganyan ang pamilya, di ba? 'Yon ang ginawa ng United.
Pinasa sa loob ni Beckham.
David Beckham.
Pinasa sa loob kay Cole!
Nakakabingi ang sigawan.
Simeone.
Mukhang mas ganado ang depensa ni Beckham do'n.
Kay Beckham.
Pinasok kay Dwight Yorke. One-zero!
Mula sa cross ni David Beckham, at Manchester United
ang nangingibabaw sa quarterfinals.
Neville kay Beckham.
Papunta kay Yorke. Two-zero!
Free kick si Baggio. Header away ni Beckham.
Nalalapit na ang tagumpay.
Sabihin na nating di papangalanang "Diego," ang bata.
Manchester United two, Inter Milan zero.
Nang matapos ang laban,
nagawa naman niyang makipagpalit ng damit sa akin.
Pinaulanan mo ba ng mga dart o anuman?
Hindi. Pina-frame ko.
I-PUSH MO POSH BECKS KASAMA SI VICTORIA SA PANGANGANAK
No'ng ando'n na kailangan ko raw ng Cesarean section.
Naalala ko ang mga headline, "Masyadong posh para i-push."
Di ko ayaw umire kasi sosyal ako.
Sinabihan akong di ligtas ang labor para sa akin.
Pinakamasayang bagay 'yon.
Ang panganay kong anak.
May lumapit sa 'min at sinabing,
"David, ibalita mo kaya na pinanganak na ang bata,
pangalan, timbang, okay si Victoria."
Nagpa-epidural ako at naalala kong yumuko siya
habang nakaratay ako sa ospital, manhid mula bewang pababa.
At sabi ko, "Ayusin mo nga buhok ko?"
Di yata siya natuwa ro'n.
David! Kumusta ang bata?
Kumusta si Victoria?
Kailangan maayos ang buhok, 'no?
Kailangan maayos ang buhok.
Dito, pakiusap! Salamat!
Si Brooklyn. Lalaki.
Kaway ka dito, David!
David, anong pangalan ng bata?
Si Brooklyn Joseph.
- Brooklyn Joseph? - Oo.
- David, dito! - David!
Nang lumabas siya, naisip ko bigla,
"Paano ko siya maaalagaan? Ano'ng dapat gawin para ligtas siya?"
Nang gabing iyon, natulog si Brooklyn katabi ni Victoria.
Sabi ni Victoria, "Sumiksik ka na dito sa kama,"
at sabi ko, "Hindi pwede."
Sabi ko, "Matutulog ako sa may pinto."
Dito, David! David!
Natatakot kasi akong may kumuha sa kanya.
David, dito!
David!
Masaya lang dapat kami no'n.
Syempre masaya naman talaga.
Pero nag-aalala ako.
Ayokong pumasok siya sa buhay na
nasa panahong pinagdadaanan ko ang pinagdadaanan ko.
- Sobrang tinted ng bintina ng kotse. - Oo.
Nangyayari na.
Ito si David kasama si Brooklyn,
nakabalot sa kumot.
Minsan nakokonsensya ba kayo sa pagkuha ng litrato nilang mag-aama?
Ano...
Oo, di... di mo na gagawin ngayon.
Ano lang...
Iba na ang panahon. Hindi mo na gagawin 'yon.
Nagbabayad ng malaki ang mga tao para sa litrato ng anak namin.
Kaya... lahat ginagawa nila para sa litratong 'yon.
Ayaw naming kunan siya ng litrato hangga't may edad na siya para pumayag.
At, alam n'yo na, pribadong usapan itong anak namin,
at gusto namin gano'n lang.
- Makikita mo ang bata dito. - Oo.
Pero no'ng may kidnap threats na, doon naging nakakatakot.
Nakakatanggap kami ng kidnapping threats
pagkapanganak ni Brookyln.
At no'n... di ko maipaliwanag
ang pakiramdam, kasi di kami makapagtago.
Trip ito sa Chester Zoo.
Sa Wacky Warehouse yata ito.
- Oo, sa Wacky Warehouse. - Sa Wacky Warehouse.
- Lintik. Sinusundan n'yo talaga sila. - Oo nga.
Bumabalik lahat ng ito sa akin ngayon.
Alam ko na kung bakit
nakaka-stress ang mga panayam n'yo na 'to,
kasi kinalimutan ko na ang kalakhan no'n, at ganoon din si David.
Pero ngayon bumabalik sa 'kin.
Isipin mo may anak ka at may mga pagbabanta sa buhay n'yo.
Naglalaro si David na dala-dala ang mga ito.
Nawala nanaman ni Beckham. Parang hindi siya maglaro.
Parang wala siya sa sarili ngayon, si Beckham.
Baka napuyat sa baby o anuman.
Mag-isa ako sa isang apartment kasama ang bata.
Kaya pumupunta kami ni Brooklyn sa mga laro.
At 'yong pambabastos...
Ano, mahirap ipaliwanag.
Tapos kakanta sila ng patungkol kay Victoria.
At may isang kantang yari ako sa kaniya pag kinanta ko.
Kinanta 'to ng bawat fan ng football.
"Nagpapatira sa puwet si Posh Spice"
Pasensiya sa bunganga ko. Di kagalang-kagalang.
Pero 75,000 na tao ang kumakanta niyan.
Di ba, nakakahiya, nakakasakit.
Nakaupo ako, humarap sa akin iyong katabi ko,
di alam ang sasabihin. Sabi, "Gusto mo ng Polo?"
"Gusto ko ng Polo?" Ano nga ba'ng sasabhin sa katabi mo
at 75,000 na taong sinasabing nagpapatira ka sa puwet?
Di namin alam ang gagawin.
Labis ang pagkabahala namin.
Kayang harapin ni David lahat ng tungkol sa kaniya.
Pero pag sa pamilya, mga anak, at asawa mo na,
doon ka kikilos.
Ano'ng ginawa mo?
Masakit mang tingnan si Victoria sa stand...
ang totoo...
'yon ang nagbigay ng lakas sa akin.
Heto si Beckham.
Pasok! Nagawa niya! Tinapos ni David Beckham ang mahabang goal drought.
Inuulan pa rin si David Beckham ng mga boo sa'n man pumunta.
Nang akala ng mga fans na maapektuhan ako sa mga kanta nila sa pamilya ko,
nakakuha ako ng goal.
'Yon, syempre! Si Beckham!
Halos limang buwan siyang walang puntos.
Ngayon dalawa sa dalawang laro.
UNITED SINALBA NI BECKHAM
HIWAGA NI BECKHAM
Gusto ko sanang pag-usapan ang mga chant dito,
pero karamihan malaswa.
Ang mga batikos sa kanya, sayang sa oras niya.
Sayang lang sa oras.
Beckham. Mahusay na galaw.
Tinira ang bola sa loob, delikado 'to.
At pasok!
Isang mahusay na bola muli mula kay Beckham.
BRYLCREEM BOY BALIK ANG KINANG
Kung mas pinapansin si David, mas gumagaling siya maglaro.
Beckham.
Ganado siya.
Ayaw ibigay ni Beckham.
...para sa Manchester United. Heto si Beckham. Mahusay!
Dito kami pinaghanda ni Sir Alex.
Heto si Sheringham.
Beckham! Malupit na goal!
Hindi talaga magiging madali
para sa ganitong pag-usad para sa Manchester United.
MULING PAGKABUHAY NI DAVID BECKHAM
Nagkamali siya. Binatikos siya dahil dito.
Ano'ng susunod sa 'yo?
Lulubog o lilitaw?
Beckham mula sa sulok.
Papunta kay Keane!
Mukhang nasa European Cup finals na naman ang Manchester United!
Nasa away trip kami
kasama sa parehong hotel ang press.
At may isang reporter mula sa The Sun.
At 'yong huling kinain namin, pinabayad namin sa kwarto niya.
Pambawi.
Nasa rurok na ng tagumpay ang Manchester United.
Magiging kampeon ang United sa isang panalo.
Grabeng season. Di naman parang...
Sa umpisa ng taon itatakda mong ipanalo lahat.
Siyempre gano'n. Iniisa-isa lang namin ang mga laro.
Hanggang sa huling linggo.
Scholes.
Beckham.
Pasok!
Kampeon ang Manchester United!
Tapos na ang unang bahagi ng kahanga-hangang treble na ito.
Papunta ang mga fans ng Manchester United at Newcastle sa Wembley
para sa finals ng FA Cup ngayong hapon.
Para sa United, sunod na hakbang 'to sa isang makasaysayang treble.
Ito ang 118th na finals mula nang magsimula ito noong 1872,
at maaaring ito ang maging isa sa pinakamahalagang laro.
Ang manalo sa league...
Oo, maganda.
Pero ang FA Cup?
Ibang klase na 'yon.
Sheringham. Kay Scholes!
Maaring malimbag sa aklat ng kasaysayan ang Manchester United.
Panalo na sila sa FA Cup at Premier League.
NGAYON PARA SA TREBLE
Kung manalo sila sa European Cup sa Barcelona, pambihirang treble ito.
'Yong treble parang...
Parang di kaya.
Kaya ba ng isang team 'yon?
Hindi makatotohanan.
Ito ang suit na isinuot namin sa finals ng Champions League.
Ito ang suit. May badge dati dito,
pero tinanggal na para magamit ko sa mga...
kasalan, at iba pa.
Sa totoo lang, baka di na 'to kasiya sa akin,
kasi mukhang tumaba na ako mula noon.
Naghahanda ang Manchester United patungong Barcelona para ipanalo ang European Cup.
Abalang-abala kami sa linggong 'to.
Mga litrato, damit, ito, iyan at iba pa.
May blue suit, may gray suit.
"Sukatin mo 'tong pantalon. Ito ring jacket."
Meron na ba si boss?
Kinukulit ako kaninang umaga tungkol sa puting medyas.
Nagkalat ang mga pantalon at jacket.
Para akong pabrika ng mga suit.
- Doon? - Oo.
Kulay pula ang Manchester Airport ngayon
dahil papuntang Barcelona ang mga United fans,
dala-dala ang pag-asang manalo.
Sa simula ng season, nasa 80-1 ka
na manalo ng treble ang Manchester United.
Nakapormang aalis ang team,
dahil ang tagumpay ay maglalagay sa kanila sa mga record book.
Lumipad kami papuntang Barcelona sakay ng isang Concorde.
Masamang karanasan.
Ang lala. Di ko nagustuhan.
Sumuka pa nga ako sa banyo.
Mahigit sa 1,000 milya kada oras ang bilis natin ngayon.
- Kumusta ang flight? - Maganda.
Sinakop ng libo-libong fans ng Manchester United ang Barcelona.
Parehong layon ng Manchester United at Bayern Munich ang makasaysayang treble.
Bukas ng gabi,
isa ang tatawaging best club team sa Europe.
Ano ito sa akin? Magiging pinakamasayang tao ako sa mundo.
Ito ang pinaghihirapan ko.
Ito ang sandaling hinintay ng Manchester, sa loob ng 31 taon.
Masyadong bata ang mga fans dito para maalala ang 1968.
- Nanonood ka ba, David? Oo? - Oo.
- Nakikita mo ba? - Oo.
Sige.
- European Cup finals. - Nilalayo sa loob ng Portuguese defense.
Ibang klaseng araw 'to sa ama ko,
panoorin ang team niya.
Malaking laban 'to para sa 'yo, tama?
Oo. Napakalaking laro.
Ipinasok ni Charlton!
Kung pa'no maglaro si Sir Bobby, di kapani-paniwala,
kung pa'no ang galaw niya at mga kaya niyang gawin.
Alam mo, pambihira talaga.
Malapit nang maapula ang apoy ng Benfica.
Pero tapos na ba ang United? Hindi kailanman.
Ginawang 4-1 ni Bobby Charlton.
Nagawa nga ng Manchester United.
Sila ang kampeon ng pinakamataas na soccer sa Europe. Sa wakas...
Ngunit ang tagumpay noong 1968 parang may baong kamalasan.
Hindi na nanalo ang Manchester United sa European Cup mula noon.
At habang tumatagal, lalong lumalala,
kung ga'no kalaki ang tagumpay ng nakaraan gano'n kahirap ulitin.
Pambihirang gabi kay David Beckham.
Isang malaking pagkakataon.
Isang treble kung sa'n
di pa nararanasan o maaaring makuha muli ng isang English team.
Isang makasaysayang ganap ang naghihintay.
Sa lahat ng nangyari no'ng taong 'yon,
habang nakapila ang mga team, hinahanap ko si
Victoria at ang ama at ina ko.
Palaging nando'n ang magulang namin.
Tanda ko nakatingala ako, ang laki ng stadium.
Halos 100,000 tao ang nandito sa Nou Camp ngayong gabi.
Kung di ko makita ang ama ko, parang may kulang.
Kinabahan ako.
Pareho kami ni David sa magulang sa stand.
Nakakatawa pag 23 taong gulang ka na,
pero para kasing comfort blanket na.
"Nandoon sila. Nanonood."
Nang makita ko sila,
handa na ako.
Pakinggan n'yo ang kapaligiran sa loob ng stadium.
Nakatayo sila dito sa bingit ng kasaysayan.
At naroon si Bobby Charlton, ang taong bumuhat sa European Cup.
Kataka-takang di pumasok ang free kick ni Beckham.
Ang pangit ng laro namin.
Nakakagulat. Ang pangit.
Nagkalituhan doon.
Nahirapan kami sa unang kalahating oras ng laro.
Sobrang nahirapan.
Nakakakabang sandali.
Si Basler. Nasagi at pumasok!
Unang puntos sa Bayern Munich!
Pinahirap ng Manchester United ang laro para sa kanila.
Si David,
no'ng gabing iyon,
may bumubulong sa loob niyang, "Di ko hahayaang mangyari ito."
Beckham.
Personal ito na dala-dala niya.
Sakto kay Cole. Magandang pasa.
Ang kanyang... katigasan ng ulo at determinasyon.
David Beckham.
Matapos ang red card, pagmamalupit...
Heto na naman siya.
...at matinding kalbaryo...
ang pagiging isa niyang pambansang kahihiyan...
Lumalakas ang mga sipa ni Beckham.
...pinahirapan siya ng bansa.
Pero nalagpasan niya ito
at mas lumakas siya.
Gusto niya talagang pangunahan ang laro, ano?
Madalas ako ang gumagabay sa kaniya pag nasa pitch na.
Lagi ko siyang kausap. Mas para sa akin kaysa kaniya.
Iyon yata ang laro na ganap siyang naging lider.
Heto siya ulit.
At naisip ko,
"Lintik. Ako ang ginaganahan sa kanya."
Nalalapit na sa dramatikong wakas ang season na 'to
habang lumulaban pa rin para itabla ang Manchester United, paubos na ang oras.
May bayani ba na naghihintay na mahayag sa mga pula?
Papalitan si Andy Cole ni Ole Solskjaer sa huling sampung minuto.
Ano'ng pakiramam nang tawagin ka.
"Sa wakas. Oras na."
Ngayon, may goal ba siyang ipapamalas?
Di ko masyadong maalala, pero tumatakbo ako papuntang pitch.
Pag gano'n ako tumakbo, nasa kundisyon ako kaya humanda ka.
Magiging malupit ito.
Corner ni Beckham.
Header away ni Kuffour.
Nauna si Gary Neville sa bola.
Onside si Teddy Sheringham. Cross ni Neville.
Header ni Solskjaer! Unang pasa sa kanya!
Magandang kwento sana 'yon.
Oo.
Mangyayari na ba?
Nauubos na ang oras.
Dagdag na 3 minuto.
Tapos na ako.
Wala... Wala na akong maibibigay.
Gusto kong bumagsak sa sahig at matulog,
dahil ganoon ang pakiramdam ng season na 'yon.
Pagod na pagod na ako.
Sabi ko sa asawa ko noon, bago siya pumanaw...
"Naku. Magtitimpla ako ng kape."
Pero hindi pa ito tapos.
Sabi nga nila.
Tanda ko, tumingala ako at naisip lahat ng fans ng Manchester United...
Matatalo kami sa finals nang one-zero at di sila tatalon.
Naisip ko noon, "Nakakadismaya naman 'to."
Pero may kakaibang himalang nangyari.
David Beckham.
Na kay Gary Neville.
Naharang ang cross. Effenberg. Out for a corner.
Makakapuntos kaya ang United?
Lagi silang nakakapuntos.
May corner kami.
Ano'ng iniisip mo?
"Gawin ang ginagawa ko no'ng bata ako."
No'ng paulit-ulit ng paulit-ulit akong sinasanay ng ama ko sa corner.
At ilagay ito sa mismong lugar na gusto niya.
Kundi, patay ako.
Sabi niya dati, "Mga pagkakataong tulad ng corners sa dulo ng laro
ang gumagawa... ng kasaysayan."
Ito na ba 'yon?
Beckham.
Kay Schmeichel. Napunta kay Dwight Yorke.
Nailabas. Tira ni Giggs! Sheringham!
Sa 30 segundong dagdag na oras, naitabla ng Manchester United!
Buhay pa sila sa European Cup!
Nakapuntos sila. At sabi niya, "Papasok tayo sa extra time."
"Mukhang extra time ito"
Tapos sabi ko, "E di, alis muna ko."
Tapos lumabas ulit ako.
Mukhang papasok tayo sa extra time,
maliban kung makapuntos ulit si Ole Solskjaer.
Corner ni Beckham.
Beckham.
Kay Sheringham.
At nagawa ni Solskjaer!
Nakarating ang Manchester United sa promised land!
Ano'ng nangyari nang makapuntos ka?
Ah, kaguluhan at delubyo at 'yong mga player
sinasakal ako.
Bagong kasaysayan. Muling kampeon ng Europe ang Manchester United.
At wala nang mananalo ng European Cup finals
na mas gaganda pa rito.
Sa taong 'yon ang anak ko...
Ang anak ko, naging ganap na lalaki.
Iyon ang pinakamagandang football game na napuntahan ko. Napakaganda.
Di ka nahumaling sa football?
Hindi. Pero.... mahal ko siya, at gusto ko siyang panoorin.
David!
- Siya 'yan? - Siya 'yong may checked top.
Oo, tama. Puting guwantes.
Ingatan ang ulo. Sosobra yan sa pin.
Nerbiyos bago ang laban.
Tingnan n'yo 'tong picture sa front page ng The Mirror.
Nakatuon lahat kina Posh at Becks ngayong weekend,
dahil sa isang Irish castle ang fairy-tale wedding ng magnobyo.
at ito ang inaasahang malaking ganap sa showbizz ngayong taon.
Isang romantikong imahe ng Luttrellstown ang naisip ni David Beckham at Posh Spice
pagka-book nila ng kasal,
pero nagmukha na itong isang outdoor concert.
Ano'ng tingin mo kay David Beckham?
Medyo swerte siya.
Pag-usapan natin ang kasal, kasi...
Ang lintik na kasal.
May problema man sa hinaharap
Ayos na ang buhok ni Gary.
Naku.
Kinakabahan ka?
Hindi. Wala.
Mga 50 beses pa lang akong nagbanyo.
At si Gary ang kabadong tao.
Sa OK! magazine lang ang tanging camera na pinayagan sa event.
Nagbayad sila ng milyong pounds para sa eksklusibo.
Ano 'tong nabasa ko sa bisita
na pwedeng kahit ano ang suot, basta itim?
Itim at puti nga raw.
- Parang ang lamya no'n, di ba? - Oo. Ganoon na nga.
Ang kasal...
ay isang palabas.
Inaalala ko kung kailan ako nagpasyang magsuot ng purple suit.
Di ko maalala kung kailan.
Tingin ko, sumunod lang ako kay Victoria.
Pero ano ba'ng iniisip namin?
Pero masaya.
Wala kaming paki sa sasabihin ng tao.
Diyos ko, ang ganda kaya no'n, 'yong wala ka nang pakialam.
Gusto mo lang ipahayag ang sarili.
Ganoon kami.
At mga trono.
Mga trono. Di ko nga alam sa'n galing.
May mga kilalang bisita tayo.
Ladies and gentlemen, sabi ni David hiniling ng Spice Girls
na dumalo ang Bayern Munich team ngayon.
At naguluhan si David sa hiling kaya nagtanong. Sabi ng Spice Girls...
Gustong makilala ng Spice Girls ang mga lalaking
umabot ng 90 minutes sa itaas pero lumabas na pangalawa pa rin.
Napakaemosyonal at nakakapagod ang season na 'yon.
Hindi ko malalampasan 'yon
kung di Manchester United ang club ko.
Pero siya ang totoong dahilan kung pa'no ko nalampasan ang panahong iyon.
Kinasal ako kay Posh Spice,
at naging iba ang buhay ko.
Grabe ang ingay sa paligid ni David, at ni Victoria.
At hindi 'yon gusto ni Sir Alex.
Akala niya sagabal ako
at ilalagay ko sa alanganin ang karera ni David.
Bilang beck and call ni Mrs. Beckham,
marahil ay para kay Ferguson,
na matagal nang hawak ang buhay ng mga player niya.
Tagasalin ng subtitle: Jay Vee Linatoc