- Kahve için sağ ol dostum. - Ne demek.
Sağı solu pek belli olmuyor ama seviyorum.
Üstüne yok.
Sanırım bu önemli. Yani her şey...
- Mükemmel olmalı. - Evet.
Teşekkürler.
Bu mutfağı kullanan var mı? Hiç kullanılmamış gibi.
Tabii ki. Dün gece burada yemek yaptım.
Dostum, sanki...
Biliyorum. Çok temiz.
Çünkü tertemiz ederim.
Açıkçası bunun eşim tarafından pek takdir gördüğünü sanmıyorum.
Herkes uyurken kalkıp, mumları yakıp,
ışıkları uygun ayara getirip her yeri derleyip toplamamın yani.
Çünkü sabah aşağı inince
ortada tabak, çanak görmekten nefret ediyorum.
Yorucu.
Tüm mumları tek tek temizlemek,
fitillerini kesmek falan yorucu.
-İnsanı yoruyor. - Fitilleri mi kesiyorsun?
Fitilleri kesiyorum, camı temizliyorum.
Bu benim bam telim. Mumun iç kenarlarındaki is.
Biliyorum, tuhaf.
Fazla mükemmel.
Bak işte. Takdir görmüyor.
Durum bu.
- Takdir görüyorsun. -Öyle mi?
- Evet. - Tamam.
Bir an bile inanmadım.
Çok alaycı bir şekilde söylüyor.
Bak. Sandalyeleri düzeltiyor.
Biliyorum. Bu da...
Canım, yerini hatırlıyor musun?
Evet.
Hatırlarsın tabii.
Kupa için pardon.
Ben gidiyorum.
Bugün yoğun musun? Nereye?
İşe gidiyorum.
İşe mi gidiyorsun?
Moda fabrikasına gidiyorum beyler.
- Cidden, nereye? - Cilt bakımına.
Hadi bakalım.
2. BÖLÜM ÖFKE
HADİ ARJANTİN
Keşke bazı anıları silebilmek için
bir hap olsa.
David Beckham kırmızı kart görüyor.
Hayır!
Arjantin üst tura çıkıyor, İngiltere eleniyor.
Michael Owen dertli. Paul Ince'in gözleri yaşlı.
Hepsi için çok üzgünüm.
Aptalca bir hata yaptım.
Nereye tekme savurduğunu görmüyor.
- Ama yine de savuruyor. - Evet.
Bu kırmızı kartsa dişimi kırarım.
Hayatımı değiştirdi.
Beckham oyun dışı kalmasaydı muhtemelen kazanabilirdik.
Tartışılır, değil mi? Pişman olacak.
Ama bunu kabullenmesi gerekecek.
ARJANTİN, 1988-2002
Kırmızı kartı hak eden bir tekme miydi?
Kesinlikle hayır.
Temas çok azdı.
Rol yaptığım ortada.
Beckham bana çok sert vurmuş gibi düştüm.
İyi oyuncusun. Sıradaki filmimde oyna.
Arjantin takımı, İngiliz oyuncuların ve ailelerinin yanından alay ederek geçti.
İngiliz futbolcuların Dünya Kupası hayalleri suya düştü.
Kendimi çok savunmasız ve yalnız hissettim.
İngiltere'nin Dünya Kupası takımı
dün penaltılardaki yenilgiden sonra eve döndü.
HEATHROW HAVALİMANI LONDRA
Tamam çocuklar.
David!
Ben yürürken
korkunç bir paparazi vardı.
Yanımda yürüyordu.
"Ülkeni hüsrana uğratmak nasıl bir his? Yüz karasısın."
David, sence bir daha ülken için oynar mısın?
Annem ve babamla buluşmam için özel salon ayarlandı.
Kaçıp saklanacak mısın David?
Tek kelimeyle perişandı.
Kollarıma atılıp dedi ki "Herkesi hüsrana uğrattım."
"Uğratmadın" dedim.
"Kimseyi hüsrana uğratmadın.
Başını kaldır" dedim.
Sonra annemle babama dedim ki
"Söylemem gereken bir şey var.
Victoria hamile."
Babamın ağzından çıkan ilk şey şu oldu:
"Hadi be. Zamanlaman daha kötü olamazdı."
Beckham İngiltere'den ayrılıp tekrar New York'a,
kız arkadaşı Victoria Adams'ın yanına gidiyor.
BU AKŞAM 20.00'DE TÜKENDİ!
Yarın David'le görüşeceğim. Onu iki aydır görmedim.
Ona sarılmak nasıldı, unuttum.
Böyle!
Sonra şöyle...
"Hadi bebeğim!" diyeceğim.
Durumun, olanların ciddiyetini pek anlamamıştım.
Çünkü ben hiçbir zaman futbolla ilgilenmedim.
Onun maçlarını izlemeye bayılıyorum ama o ne yapsa bayılırdım.
Badana yapsa badana yapışını izlemeye bayılırdım.
Anlatabiliyor muyum? Desteklemek istediğim oydu.
- Herkes müsait mi? - Evet.
Merhaba David.
Afiyette misin?
İyidir. Sen?
İyi. Seni tekrar Spice Cam'de görmek güzel.
İkiniz adına çok mutluyum, burada birlikte olmanıza.
-Şunlara bir bakalım. - Tamam.
Bunu pek sevmedim. Tanrım, amma somurtmuşum.
Amerika'da yanıma geldiğinde kendini, takım arkadaşlarını,
ülkesini, hayranlarını,
beni hüsrana uğratmış hissediyordu.
Herkesi hüsrana uğrattığını hissediyordu.
Ama biz Spice Girls'le birlikteyken yanımızda koruma vardı.
İnsanlar bize ulaşamıyordu.
Onu biraz olsun koruyabiliyorduk.
İçimden dedim ki "Tamam, Amerika'dayım, güvendeyim."
Yani ilk bebeğimizin doğmasına çok az kalmıştı.
Dedim ki "Geçecek. Bir iki gün sonra
insanlar unutmuş olur."
Bu sabah İngiltere işe yaşlı gözlerle, kederle, ayak sürüyerek gidiyor.
İyi maç olduğu ama birinin hüsran yarattığı söyleniyor.
Beckham uygunsuz davrandı.
Böyle bir maçta ihraç edilmek kim olsa rezillik. Kariyeri için üzgünüm.
Affedilemez.
Çok üzgünüm. Eminim bütün ülke öyledir. Ülkenin buna ihtiyacı vardı.
Bir taraftara o kadar ağır gelmiş ki
maçtan sonra televizyonunu üçüncü kattan dışarı fırlatmış.
İnsanlar "Çok üzgünüm, yıkıldım" diyor ve çoğu David Beckham'ı suçluyor.
Evet.
Sanırım ikimiz de İngiltere'de olanların farkında değildik.
Onu gören oldu mu?
Anladığımız kadarıyla
David Beckham bugün öğleden sonra İngiltere'ye döndü.
"Çocukça. Küstahça. Utanç verici. Aptalca."
Bugün muhabirlerin David Beckham için kullandığı
kısmen kibar kelimelerden bazıları.
BECKHAM SERSEM
David eve benden önce gitti çünkü ben hâlâ turnedeydim.
Önceden korumayla dolaşırken
şimdi resmen katliamın ortasına düşmüştü.
David!
- Baksana! - David! Baksana!
Sanırım bunu hiç konuşmadım çünkü konuşamıyorum.
Yaşadıklarımı konuşmak çok zor geliyor
çünkü çok ağırdı.
Hepimiz hüsran içindeyiz ve bunu yıllarca konuşacağız.
Takım arkadaşlarını, ülkeyi hüsrana uğrattı.
Bütün ülke benden nefret ediyordu.
Nefret ediyordu.
Başbakan bile hükmünü vermişti.
David Beckham'ın ihracından sonra
birbirlerine kenetlenip kendilerini yenilemeleri
olağanüstü bir başarıydı.
Olaylar farklı gelişseydi bizi hiçbir şey durduramazdı.
CİNNET ANI
Glenn Hoddle da çıkıp David'i korumaya çalışmadı.
Buraya gelmişken bazı şeyleri yapamayacağımızı öğrenmeli.
Yapan cezasını çeker, biz çektik.
David kaç yaşındaydı, 23 mü?
İnsan 23 yaşında çocuktur.
Glenn Hoddle ise bir adamdı, bir adam da...
Hatta ona adam demem. Yaşını başını almış biriydi.
HÂLÂ ACITIYOR MU? ÖFKENİ ÇIKAR
Yani safi nefret.
Toplumsal zorbalığın başka bir boyutu.
Kapı güm güm çaldı.
Açınca inanamadım.
Dışarıda yaklaşık 30 muhabir ve fotoğrafçı vardı.
Sonra öğrendim ki
yolun ilerisinde telefona bağlı devasa bir anteni olan
bir minibüs varmış.
David Beckham'ın babası çoğu gün oğluyla telefonda konuştuğunu
ve oğlunun hiç kendinde olmadığını söylüyor.
Biz birlikte büyüdük.
Ben küçükken Manchester United'da oynuyordum.
10 yaşında katılmıştım.
Zekiydim. Dedim ki "Siktir, madem onun kadar iyi olamayacağım,
bari arkadaşı olayım."
Sanırım Dünya Kupası'ndan sonra ilk kez restorana gittiğimizde
sessizlik olmuştu, herkes ona boğacak gibi bakıyordu.
Herkesin gözü ondaydı. Bu başlangıçtı. Sonra daha da kötüleşti.
Sokakta yürürken insanlar yüzüne tükürüyordu.
Omuz falan atıyorlardı,
çarpıp "Lanet olası! Lanet... Şöylesin, böylesin" diyorlardı.
Onu sırayla tuvalete götürüyorduk. "Becks'i götürme sırası kimde?"
Onunla tuvalete kadar gidip orada bekliyorduk.
Mekândan mekâna giderken en hızlı yürüyenler rekorunu kırmışızdır.
Arabaya binince trafik ışıklarına takılırdık.
En kötüsü de trafik ışıkları
çünkü insanlar camı indiriyor, iniyor,
arabaya, cama vuruyor.
"Lanet olası!" diyorlar. Ama inanılmazdı, anlatabiliyor muyum?
Siz arabada böyle oturuyorsunuz.
Ama bir kere bile tepki vermedi.
Polis kaldırılmasını emredene kadar
Londra'daki bir barın önünde 23 yaşında bir çocuğun figürü asılıydı.
Sizin kuklanız, değil mi? Acaba ne...
Benim değil. Ödünç aldım.
Sanırım polis bu kuklayı asmanın şiddeti körükleyebileceğini söylüyor.
Saçmalık, değil mi? Saçmalık.
Aptalca.
Nereye gitsem tacize uğruyordum. Her gün.
Sokakta yürürken...
...insanların size o şekilde bakması,
tükürmesi, taciz etmesi,
burnunuzun dibine gelip
öyle şeyler söylemesi...
Bu... Yani çok zor. Çok zor.
DIŞ HATLAR GELİŞ
Yemek yemiyordum, uyumuyordum.
Perişandım.
Mahvolmuştu.
Resmen mahvolmuştu.
Dağılmıştı.
Ne yapacağımı bilmiyordum.
Sesimi beğendin mi?
Patron beni aradı.
"David, nasılsın?" dedi.
Dedim ki... Sanırım epey duygulandım.
"Nasılsın oğlum?" dedi. "Pek iyi değilim patron" dedim.
Dedi ki "Tamam.
Dert etme oğlum."
Ona dedim ki "Tatilini yap. Buraya dön. Biz sana göz kulak oluruz."
Sonra mektubunu gördüm
"Gazeteleri okuma.
Anlamı yok. Yapabileceğin şey görmezden gelmek."
Bizim New York basını kötü
ama İngiltere basını insanları yerin dibine sokuyor.
Canımıza okuyorlar.
Bu kim?
Antrenmana döndüğünü hatırlıyorum.
Günaydın Dave. Nasılsın?
İyi misin Dave?
David her zaman bomba gibidir ama zayıftı.
Normalde bronzdur, süt gibi beyazdı.
Gözleri çökmüştü. Acı çekiyordu.
Efendim? Evet, hem de çok. Ben... Günaydın David.
İngiltere'nin ona saldırdığını görmek zor oldu mu?
Hiç hoşuma gitmedi ama bu konuda söz sahibi değilim.
Bir şeyler demek isterdim ama olmuyor. Mecburen çenenizi... Biliyorsunuz.
Hep yaptığım gibi.
Her tarafı
yara bere içindeydi.
Sör Alex izole bir alan yarattı.
Düşmanca davranan kimse o alana yaklaşamıyordu.
Onları püskürtüyorduk.
Kutsal bir oda gibiydi.
Penceresi yoktu.
Birbirimize sahip çıkıyorduk. Kimse birbirine yamuk yapmıyordu.
Kimse grubunu bırakmıyor, kötülemiyordu.
Benim oyun tarzım!
Birbirimizi asla ama asla belanın ortasında bırakmazdık.
Asla.
Pekâlâ, tamam. Bana kalırsa sen defansa bak.
Sör Alex'in en iyi olduğu şey dünyaya karşı bir olma yaklaşımıydı.
Manchester United'ın birlik olması.
Bence bize karşı şansları yok.
Sizin karşınızda şansları yok.
"Bir şeylere rağmen kazanıyoruz."
Galiba bu konumda olmaktan zevk alıyorduk, herkesin bizden nefret etmesinden.
Ne yapıp yapıp yarına hazır olun. Tamam mı?
Ama zevk almaya bakın.
Sorusu olan?
Peki, tamam. Hadi.
Sör Alex'in David'le yaptığı buydu. Dünyaya karşı bir olmak.
Resmen dedi ki "Tamam, yarın oynuyorsun,
o yüzden kendini topla ve gerekeni yap."
Kontrol edebildiğim tek şey buydu.
Sahaya çıkınca kendimi güvende hissettim.
92'de Arsenal taraftarının bıçaklanmasıyla ilgisi olan holigan grubunun
Beckham sahadayken ona saldıracağına dair korkular var.
O sıralar Kathy mektupların içinde mermi buldu.
Tabii kulüp ona gelen tehditlerden dolayı
işe polisi karıştırmak zorunda kaldı.
Postayla mermi mi gelmişti?
Biz... Bu konuda asla konuşmam, beni bağışlayın.
Ben... Bu konuda konuşmam.
Yarın maçta ne olacağını öngörüyorsunuz?
Gergin olacaktır.
Genç oyunculardan beklenen şeyler.
Ama etrafındaki oyuncular ona çok destek olacaktır.
Ben de.
Yani...
WEST HAM UNITED - MANCHESTER UNITED İLK DEPLASMAN MAÇI 98/99 SEZONU
Çok tişört satışı olur mu?
West Ham'de Beckham tişörtü hiç satmaz.
BECKHAM BENİ DE TEKMELEDİ
Ondaki futbol yeteneği bizde olsa 90 dakika sahada kalırdık.
West Ham dibe vurmuş hâldeydi.
Buna rağmen Beckham için binlerce kişi sokaklara dökülmüştü.
Beckham, seni şerefsiz! Beckham, seni pislik!
Şerefsiz herif!
Seni adi!
Şerefsiz herif!
Pislik herif! Şerefsiz!
Götün tekisin! Yüzsüz herif!
Bakıyorsunuz, herkes diyor ki
"Gerçekten mi? Bu mu? Sanki ölüm kalım meselesi."
Taraftarlar var güçleriyle ona hücum ediyordu, yani...
Beş numara, Ronny Johnsen. Yedi numara, David Beckham.
Beckham'a.
Korkunçtu.
Oturan bir kadın gazeteyi böyle tutmuş, onun sallandırıldığı resmi gösteriyordu.
United'a korner. Yani Beckham'dayız.
Beckham, seni serseri!
Ona hakaret edenlere bağırıyordum.
Adamın biri bana dedi ki
"Hadi o zaman, dışarı çıkalım. Kozumu orada paylaşırız."
Beckham, şerefsiz herif!
Beckham, seni pislik!
Evet. Bir ebeveyn olarak buna şahit olmak hoş değil.
Evet, içimden ağlamak geldi.
Dikkatler o kadar üstümüzdeydi ki
bırakın annemle babamı, bu kadarını kimse için dilemem.
Bunun için kendimi affedemiyorum.
Sanırım olayın zor olan kısmı buydu.
Kendini neden affedemiyorsun?
Çünkü hatayı yapan bendim.
Ancak şimdi...
47 yaşıma geldim.
Şimdi bunun için kendimi hırpalıyorum.
- Hâlâ mı? - Evet.
Dostunuz yerden yere vuruluyor.
Sandığımdan da çok.
Bir iki gün yerden yere vurulacağını biliyordum.
Ama olay çok büyüdü. Aylarca sürdü.
David Beckham meyve veren ağacın
taşlandığını öğrenen ilk kişi değil.
O zamanlar ruh sağlığından bahsedilmezdi.
Şimdiyse ilk söylenen şey
"Ruh sağlığın nasıl? Kimseyle konuştun mu?"
David yalnızdı.
M6 otoyoluna çıkardı. Beş dakika falan değil.
Bildiğiniz üç saat amaçsızca araba sürerdi.
Bir yere gider, sonra geri dönerdi.
Birazdan tezahürat sesleri yükselir.
Açılmıyordu.
Her şeyi içine atıyordu.
Malum, eski kafalı işçi sınıfı.
Kolları sıva, altından kalk.
Beckham.
Zor zamanlar yaşadığımda
zihnimden atabiliyorum.
Ama içten içe...
Kahroluyordum.
İşte David Beckham.
Şu pasa bakar mısınız?
Gerçekten depresyondaydı.
Klinik olarak depresyondaydı.
Bu beni çok üzüyordu.
Hâlâ o insanları öldürmek istiyorum.
Hâlâ gittiği her yerde yuhalanan David Beckham.
Bence Beckham'a karşı hâlâ kan davası güdülmesi
çok saçma.
Aman tanrım.
O sezon ne zaman bana temasta bulunulsa
takım iki gol atmış gibi oluyordu.
Beckham.
Ama Becks'in şansına takımında onların canına okuyacak oyuncular vardı.
Burada ortalık karışacak!
Ona sataşan hepimize sataşmış olur.
Çektiği çile insanlık dışıydı.
İnsanlık dışı.
Kim olsa dayanamazdı. Futbolcuların %99,9'u dayanamazdı.
Burası David Beckham'ın alanı.
Nasıl dayanıyorsun?
Bilmiyorum. Açıkçası... Gerçekten bilmiyorum.
Seni avanak!
Şerefsiz herif!
Pisliğin tekisin adi herif!
Evet.
Çoğu zaman burada durup David'in gençkenki maçlarını izlerdim.
Evet.
Şimdi buranın bu kadar değiştiğini görmek tuhaf geliyor.
Sanırım taraftarların tacizini kaldırabilmemin sebebi...
Sanırım tacizi kaldırabilmemin sebebi babamın bana olan tutumuydu.
İlginç geliyor.
Yani...
Babam United'a çok takıktı.
Hiç Man U resmi asmamışlar. Onlara bir tane getireyim.
Bu onun hayaliydi.
Bir sürü Arsenal forması var.
Kimin?
Manchester United'da oynayan bir oğlunun olması onun hayaliydi.
Charlton geliyor!
Harika bir gol!
Ne takım ama.
Büyük adam.
Tekrar Charlton'a. Gol olabilir! Oldu!
Bu, İngiltere'yi finale çıkaran gol olabilir!
Bobby Charlton benim kahramanım.
Ben içgüdülerimle oynarım. Üzerine fazla düşünmem.
David'in tam adı ne?
David Robert Joseph.
"Robert", Bobby Charlton'dan.
Harika bir atış!
Öyle atışlara çalışıyor muydunuz?
Sürekli, evet.
Hayatın her alanında olduğu gibi futbolda da atış çalışmayla oluyor.
Futbolcu olmak isterdim.
Ama ona en yakın şey oldu.
Babamla saatlerce dışarı çıkardık.
Ona topa gerektiği gibi vurmayı öğrettim. Sol ayak, sağ ayak.
Sol ayak, sağ ayak, tekrar tekrar.
Bütün mesele hâkimiyetti.
Ben yedi sekiz yaşlarındayken
topu olabildiğince yükseğe fırlatır ve derdi ki
"Topa hâkim ol. Daha iyisi olabilir.
Bir daha yap. Daha iyisi olabilir. Bir daha."
- Tekrar tekrar. - Güzel bir uzun vuruş.
Ridgeway Rovers'ta oynamaya başladı.
Muhteşemdi.
Sonra da durmadan kazandı.
Hiç kaybetmedi. Tuhaftı.
İnsanlar "Bu çocuk kim?" derdi.
Hiç yenilmeden 92 maç kazandı.
Tam 25 metreden.
O kadar iyiydi.
Aman tanrım! Girdi!
"Çalışmalarımız nasıl işe yaradı, gördün mü?" dedim.
Zahmetsizce.
Boyu konusunda biraz endişeliydim.
Biz de ona Guinness ve çiğ yumurta içirmeye başladık.
Çocuğun hakkını yemeyeyim, bir hafta bile aksatmadı.
- Her maçında... - Atışı o yapacak.
...kulüpleri arayıp video göndermelerini istiyordum.
Elimde 1.300, 1.400 video vardır.
Maç mı? Bir dakika... Yani...
1.300, 1.400 maç mı?
Evet, videolu.
Tanrım.
Şanssızlık. Hadi Dave! Hadi oğlum!
Onun maçlarını izlemek zevkti.
O da seviyor, keyif alıyordu.
Babam varken daha ziyade korkuyordum
çünkü bir hata yaparsam söyleyeceğini biliyordum.
Hep söylerdi. Hep.
Hadi! Dave! Vur! Hadi!
David'e çok yüklendiğinizi düşündüğünüz oluyor mu hiç?
Çok katı olduğunu düşünürdüm.
Derdim ki "O daha genç. Çocuğu rahat bırak. Bırak mutlu olsun."
Ama olmaz
çünkü ona çok iyi olduğunu söylesem
kendini geliştirmezdi.
Evet, hadi! Bastıralım!
Hadi!
Daha yüksekten! Dave, toparlan!
Annem babama dönüp diyordu ki
"Onunla böyle konuşma. Ona bağırmayı bırak.
Azarlamayı bırak. Bugün iyi oynadı."
Babam hep şöyle derdi:
"Fena değildi."
Dave, toparlan! Hadi! Şimdi!
Hiç onu kenara çekip "Ted, David'e bu kadar yüklenme" dediniz mi?
Denedim ama beni dinlemedi.
Devam et oğlum! Hadi, şimdi! Hadi Dave!
Onu ağlattığı zaman üzülürdüm.
Bir şey sorabilir miyim?
Ona bir tane çakmak istediğin
bir an oldu mu hiç?
- Hayır. - Hiç mi?
Hayır.
Çünkü o da bir tane çakardı.
Daha yakından!
Hadi!
Evet, çok yükleniyordum.
Ama sonuçta sanırım
doğru olanı yapmışım.
Robbie! Oynamayacaksan çık!
Ona yardımcı ol o zaman!
Ultrasonları çekildi mi?
- Evet. - Tamam. Tekme atıyorlar mı?
- Evet. - Kocalardan az mı, çok mu?
- Aynı sanırım. -Öyle mi?
Sizce kız mı, erkek mi? Öğrendiniz mi?
Hayır, bilmiyorum.
Gebeliğim ilerlemişti. Çok yorgundum. Doğurmak istiyordum.
Artık doğsun istiyordum. Gebelikten bıkmıştım.
Arjantinli futbolcu Diego Simeone ve David Beckham yarın akşam
Manchester United ve Inter Milan'ın
Old Trafford'daki Avrupa Kupası çeyrek final maçında
tekrar karşı karşıya gelecek.
Beckham'a karşı oynamaktan mutlu musun?
Herkesin dilinde...
David!
...Beckham ve Simeone vardı.
Ama benim aklım doğmak üzere olan ilk bebeğimizdeydi.
Büyük maç geldi çattı.
Avrupa'nın en büyük turnuvası için koltuğu televizyona yaklaştırın.
Sanırım doğuma iki üç hafta kalmıştı.
"Tanrı aşkına! Hadi ama. Ne oluyor yahu?" falan diyordum.
ŞAMPİYONLAR LİGİ
Büyük beklentilerle sahaya çıkıyorlar.
David Beckham sahadaki en genç oyuncu.
En yeteneklilerden.
Ama son altı aydır yaşananları düşünürsek
Arjantinli Diego Simeone yüzünden hayatının karardığını düşünüyordur.
Soyunma odasında "Siktir. Şerefsiz döndü" diye muhabbetler oldu mu?
Evet, biraz oldu.
"Bakalım karşısında ne yapacak, nasıl başa çıkacaksın."
Şimdi David Beckham ve Diego Simeone el sıkışacak.
Usulden de olsa.
Mutlu değildi.
Bu çok normal.
...sabahki manşetlerin yarısını unutup maça devam edebiliriz.
"Senin için ona sataşırız" diye takımca karar alınmadı.
Ama sanki aramızda gizli bir şifre vardı. "Fırsatını bulursak canına okuruz."
Cole, Simeone'ye kaptırdı.
Keane'den Simeone'ye faul yok. Beckham deniyor.
David Beckham gole yakın.
Beckham'dayız.
Bütün gün Victoria'yla telefonda konuştu.
Serbest vuruş.
Dikkati dağılmıştı.
Tartışıyorlardı.
Victoria diyordu ki "Doğumu kaçırırsan, burada olmazsan..."
Dedim ki
"Telefonunu kapat. Maça odaklanamayacaksın."
Gary Neville.
David Beckham.
Ona "Kendini buraya vermelisin" dedim.
"Bu akşamki maç çok önemli."
Şimdi Simeone. Vuruşunu yaptı!
Hiç oynayamıyordu.
Sonra birden...
David Beckham bir tane! Sen bir tanesin David Beckham!
...kalabalık onun adına tezahürat yapmaya başladı.
David Beckham bir tane! Sen bir tanesin David Beckham!
Bu David için dönüm noktası oldu.
David Beckham bir tane!
Manchester taraftarlarının ona sahip çıkacağını anlamıştı.
David Beckham bir tane! Sen bir tanesin David Beckham!
Aileler böyle yapar, değil mi? United da öyle yaptı.
Beckham'dan bir orta.
David Beckham.
Cole'a orta yaptı!
Sesler sağır ediciydi.
Simeone.
Beckham topu ondan çalmaya çalışırken daha mı hırslıydı sanki?
Beckham'a.
Dwight Yorke'a atıyor. Bir sıfır!
David Beckham'ın ortası sayesinde çeyrek finalde Manchester United önde.
Neville'den Beckham'a.
Yorke'a. İki sıfır!
Serbest vuruş Baggio'da. Beckham'dan kafa vuruşu.
Resmen kıvılcım çıktı.
Bebeğin adının "Diego" olacağını sanmıyorum.
Manchester United iki, Inter Milan sıfır.
Maçın sonunda
benimle forma değiştirecek kadar makuldü.
Formaya ok falan attın mı?
Hayır, çerçevelettim.
IKINMA HAVASI VICTORIA DOĞUMA GİRERKEN BECKS YANINDA
PORTLAND HASTANESİ
Sonunda bana sezaryen olmam gerektiğini söylediler.
"Havasından ıkınamaz" diye manşetler vardı.
Öyle bir şey yoktu.
Doğum sancısı vermenin riskli olacağını söylemişlerdi.
Dünyanın en muhteşem şeyi.
İlk çocuğum.
Biri yanımıza gelip dedi ki
"David, çıkıp bebeğin doğduğunu, adını, kilosunu,
Victoria'nın iyi olduğunu söyle."
Epidural yapmışlardı,
ben hastanede belden aşağım uyuşuk hâlde uzanırken
bana doğru eğildi.
"Saçımı düzeltir misin?" dedim.
Pek sevindiğini sanmıyorum.
David! Bebek nasıl?
Victoria nasıl?
Ama saçını düzeltmese olmazdı.
Saçını düzeltmese olmazdı.
Buraya lütfen! Teşekkürler!
Brooklyn. Erkek.
Bize el salla David!
David, bebeğin adı ne?
Brooklyn Joseph.
- Brooklyn Joseph mi? - Evet.
- David, buraya bak! - David!
Doğduğu anda birden şöyle düşündüm:
"Onu nasıl koruyacağım? Onu korumak için ne yapacağım?"
O gece Brooklyn, Victoria'nın yanında uyudu.
Victoria "Gel yanıma kıvrıl" dedi.
"Kesinlikle olmaz" dedim.
"Başımı kapıya yaslayıp uyuyacağım."
Buraya bak David! David!
Çünkü onu alıp götürürler diye kuruntu yapmıştım.
David, buraya bak!
David!
Yani mutlu bir an olması gerek.
Mutlu bir andı tabii.
Ama endişeliydim.
Onca şey yaşadığım bir dönemde
dünyaya gelmesini istemezdim.
- Arabanın camları siyahtı. - Evet.
Artık böyleydiler.
Burada David, Brooklyn'i kucağına almış.
Battaniyeye sarılı.
Çocuklarıyla resimlerini çektiğiniz için suçlu hissettiğiniz oldu mu?
MANCHESTER PAPARAZİLERİ
Yani...
Evet, bu... Artık yapılmıyor.
Sadece...
Devir değişti. Artık yapılmıyor işte.
Çocuğumuzun fotoğrafları için servet ödüyorlardı.
Onlar da o fotoğraflar için ellerinden geleni yapıyordu.
Karar verecek yaşa gelene kadar resminin çekilmesini istemiyoruz.
O bizim özel küçük bebeğimiz ve böyle kalsın istiyoruz.
- Bebek burada. - Evet.
Ama kaçırma tehditleri olunca durum korkutucu bir hâl aldı.
Brooklyn doğduğu andan itibaren kaçırma tehditleri almaya başladık.
Yani bunun nasıl bir his olduğunu anlatamıyorsunuz bile
çünkü saklayamıyorduk.
Chester Hayvanat Bahçesi gezisi.
Sanırım Wacky Warehouse'ta.
- Evet, Wacky Warehouse'taydı. - Wacky Warehouse'ta.
Vay be. Nereye gitseler takip etmişsiniz.
Aynen.
Tüm bunlar şimdi aklıma geliyor.
Sizinle röportaj yapmanın
beni neden gerdiğini şimdi anlıyorum.
Çünkü çoğunu zihnimden attım, sanırım David de öyle.
Ama şimdi aklıma geliyor.
Yani düşünün, bir bebeğiniz var ve ölüm tehditleri alıyorsunuz.
David tüm bu olanları bile bile maçlara çıkmak zorundaydı.
Beckham yine kaçırıyor. Ondan beklenecek şey değil.
Beckham şu anda kendinde değil gibi görünüyor.
Belki bebekten dolayı geç falan yatmıştır.
Bense bir dairede bebekle birlikte tek başımaydım.
O yüzden Brooklyn'le maçlara gidiyordum.
Yapılan tacizler...
Yani bunu anlatmak zor.
Sonra Victoria için şarkılar söylemeye başlıyorlar.
Bir tane şarkı vardı ki söylesem canıma okur.
Her futbol taraftarı bu şarkıyı söylemiştir.
"Havalı Baharat götten veriyor."
Pardon, hanımefendiliğimi bozdum.
Ama 75.000 kişi bunu söylüyordu.
Yani çok utanç verici, yaralayıcı.
Otururken yanımdaki kadın bana döndü.
Ne diyeceğini bilemeyip "Polo ister misin?" dedi.
Polo ister miyim?
75.000 kişi götten verdiğini söylerken yanındakine ne diyebilirsin?
Ne yapacağımızı bilmiyorduk.
Boğuluyor gibiydik.
David kendi şahsına yapılan her şeyi kaldırabilirdi.
Ama ailene, çocuklarına, karına laf gelmeye başlayınca
tepki veriyorsun.
Ne yaptın?
Victoria'yı tribünde öyle görmek ne kadar korkunç olsa da...
...aslında...
...bu beni teşvik eden tek şeydi.
İşte Beckham.
Gol oldu! Bu sefer başardı!
David Beckham uzun bir aradan sonra ilk golünü attı!
Hâlâ gittiği her yerde yuhalanan David Beckham.
Taraftarlar ailemle ilgili şarkılarla beni rahatsız edeceklerini sanırken
ben gol attım.
Kesinlikle! Beckham!
Neredeyse beş aydır gol atmamıştı.
İki maçta iki gol attı.
UNITED'I KURTARDI BECKHAM İHTİŞAMI
BÜYÜLÜ AN
Buradaki tezahüratlardan bahsetmek isterdim
ama çoğu müstehcen şeyler.
Aldığı eleştiriler onun için zaman kaybıydı.
Tam bir zaman kaybı.
Beckham. Güzel oyun.
Çok tehlikeli bir orta.
Gol oldu!
Beckham'dan harika bir atış daha.
BRYLCREEM ÇOCUĞU YİNE PARLADI
ARSENAL 69 PUAN MAN UTD 68 PUAN
David ne kadar ilgi görürse o kadar iyi futbol oynuyordu.
Beckham.
Çok formunda.
Beckham pes etmiyor.
...Manchester United için. İşte Beckham. Harika!
Bizi buna Sör Alex hazırladı.
İşte Sheringham.
Beckham! Mükemmel bir gol!
Manchester United'ın çıkış yapması için bir şey gerekiyordu.
DAVID BECKHAM'IN DİRİLİŞİ
Bir hata yaptı. Bunun için çok eleştiri aldı.
Sonra ne yapılır? Batılır mı, yüzülür mü?
ŞAMPİYONLAR LİGİ YARI FİNALİ, NİSAN 1999
Korner Beckham'da.
Keane'e doğru!
Manchester United'a bir kez daha Avrupa Kupası finali yolu göründü!
Bir seyahate çıkmıştık
ve basınla aynı otele yerleştirildik.
The Sun'dan bir gazete muhabiri vardı.
Son gece yemek yedik ve hepsini onun hesabına yazdırdık.
İntikam.
Manchester United tam bir spor harikası olmanın eşiğinde.
Bir galibiyetle United şampiyon.
İnanılmaz bir sezon. Yani...
Yılın başında kazanmak üzere yola çıkıyorsunuz.
Hâliyle. Maçları bir bir kazandık.
Son haftaya geldik.
Scholes.
Beckham.
Gol oldu!
Manchester United şampiyon!
İnanılmaz üçlemenin ilk ayağı kazanıldı.
1 GİTTİ 2 KALDI
United ve Newcastle taraftarları
bugünkü FA Kupası finali için akın akın Wembley'ye gidiyor.
United için bu, tarihî üçleme için bir sonraki adım.
FA KUPASI FİNALİ, MAYIS 1999
1872'de başlayan turnuvada 118. final maçı oynanacak.
Turnuva tarihinin en önemli final maçı olabilir.
Ligi kazanmak...
Evet, harika.
Ama FA Kupası?
O bambaşka bir şey.
Sheringham. Scholes'a!
Manchester United adını tarih kitaplarına yazdırabilir.
FA Kupası ve Premier Lig'i kazandılar.
ŞİMDİ SIRA ÜÇLEMEDE
Avrupa Kupası'nı kazanırlarsa üçlemeyi ilk başaran olacaklar.
Üçleme...
Mümkün değildi. Bir takım bunu nasıl yapar ki?
Gerçekçi değil.
İşte Şampiyonlar Ligi finalinde giydiğimiz takım bu.
Takım buydu.
Şurada bir rozet vardı
ama sonradan da giyebileyim diye rozeti çıkardılar.
Düğünlerde falan.
İtiraf etmek gerekirse artık içine giremeyebilirim bile
çünkü sanırım biraz kilo aldım.
Manchester United, Avrupa Kupası için Barselona'ya uçmaya hazırlanıyor.
Acayip bir haftaydı.
Fotoğraflardı, kıyafetlerdi, şuydu buydu.
Mavi takımlar, gri takımlar.
"Şu pantolonu dene. Şu ceketi dene."
Peki patron aldı mı?
Çünkü bu sabah bana beyaz çorapları sorup duruyordu.
Ortalık ceket ve pantolondan geçilmiyordu.
Her yerden takım elbise çıkıyordu.
- Aşağıya mı? - Evet.
Manchester Havalimanı bugün kıpkırmızıydı.
United taraftarları zafer umuduyla
Barselona'ya uçtu.
Manchester United üçleme yapacak diyen sezon başında 1'e 80 alırdı.
Zafer, rekorlar kitabına girmek demek. Seyahat giysileri bu yüzden çok şık.
Barselona'ya Concorde'la uçtuk.
Tecrübe oldu.
Korkunçtu. Nefret ettim.
Hatta tuvalete gidip istifra ettim.
Saatte 1.600 kilometre hızla uçuyoruz.
- Peki uçuş nasıldı? - Harikaydı.
Binlerce Manchester United taraftarı Barselona'ya akın etti.
Hem Manchester United hem Bayern Münih tarihî bir üçlemenin peşinde.
Yarın akşam
biri Avrupa'nın en iyi takımı olacak.
Benim için ne mi ifade eder? Ben... Dünyanın en mutlu insanı olurum.
Hep bunun için çalıştım.
İşte Manchester'ın 31 yıldır beklediği an geldi.
Buradaki taraftarlar genç, 1968'i hatırlayamayabilirler.
- Tamam, izliyor musun David? - Evet.
- Görüyor musun yani? - Evet.
Tamam.
- Avrupa Kupası finali. - Portekiz defansta.
AVRUPA KUPASI FİNALİ, MAYIS 1968
Babam için büyük bir gündü.
Takımını izliyordu.
Senin için büyük maçtı, değil mi?
Evet. Çok büyük bir maçtı.
Charlton'dan kafa vuruşu, gol!
Sör Bobby'nin oyun tarzı inanılmaz.
Topu sürüşü, yapabildiği şeyler.
Adam inanılmazdı.
Benfica'nın ateşi neredeyse sönmüştü.
Peki United rehavete kapıldı mı? Asla.
Bobby Charlton skoru 4-1 yaptı.
United sağlam bir galibiyet aldı.
Futbolda Avrupa'nın en iyisi oldular.
Ama 1968'deki zafer onlara pek yaramadı.
Manchester United o zamandan beri Avrupa Kupası'nı kazanamıyordu.
Süre uzadıkça daha da kötüye gider,
geçmişte yükseltilen çıtaya ulaşmak gittikçe zorlaşır.
ŞAMPİYONLAR LİGİ FİNALİ, MAYIS 1999
Beckham için büyük bir gece.
Hayatının fırsatı.
Hiçbir İngiliz takımının sahip olmadığı,
belki de olamayacağı bir üçleme fırsatı.
Adını tarihe yazdırabilir.
O yıl olan onca şeyden sonra
takımlar dizilirken
gözlerim Victoria'yı, annemi ve babamı aradı.
Annemle babam her zaman gelirdi.
Ama göremiyordum, stadyum çok büyüktü.
Bu akşam Nou Camp'te neredeyse 100.000 kişi var.
Ben babamı göremezsem bir şeyler eksik kalırdı.
Hevesim kırılırdı.
David de onları göremeyince öyle oluyordu.
23 yaşında bir futbolcu için saçma geliyor ama bu artık rahatlatan bir rutin olmuştu.
"Oradalar. İzliyorlar."
Onları gördüğüm anda
artık hazırdım.
Stadyumun içindeki şu atmosferi bir dinleyin.
Burada tarihe geçmenin eşiğindeler.
İşte Bobby Charlton, Avrupa Kupası'nı kaldıran adam.
Beckham bu kez istediği gibi vuramadı.
Resmen berbattık.
İnanılmaz. Rezalettik.
İşler karıştı.
Maçın ilk yarım saatinde zorlandık.
Çok zorlandık.
Gergin bir an.
Basler. Sekti ve gol oldu!
İlk gol Bayern Münih'ten!
Manchester United'ın işi zorlaştı.
O gece
David'in içinden bir ses "Buna izin vermeyeceğim" dedi.
Beckham.
Kişisel bir şeydi.
Cole'a fırsat. İlk hâkimiyet iyi.
O inatçılık, o azim.
David Beckham.
Kırmızı kartı aldıktan sonra tacizlere...
Yine aldı.
...onca tantanaya katlandı.
Ülkenin yüz karası ilan edildi.
Beckham uzun paslar atıyor.
Yerden yere vuruldu.
Ama altından kalktı
ve büyüdü.
Bütün maçı sırtlamaya çalışıyor, değil mi?
Onu hep sahada motive ederdim.
Hep konuşurdum. Ondan ziyade kendim için.
Bence liderliği o maçta başladı.
Yine aldı.
İçimden dedim ki
"Vay canına. Bana ilham veriyor."
Bu uzun sezon sona yaklaşırken
Manchester United eşitlik istiyor ve zaman daralıyor.
Sahada kendini göstermeyi bekleyen kırmızılı bir kahraman var mı?
Son 10 dakikada Andy Cole'un yerine Ole Solskjaer girecek.
- Seni çağırdıklarında ne hissettin? - "Sonunda. Vakti gelmişti."
OYUNCU DEĞİŞİKLİĞİ
Acaba şapkasından gol çıkaracak mı?
Çok fazla hatırlamıyorum ama kendimi sahaya koşarken buldum.
Böyle koştuğumda havamdayım, hazır olun demektir.
Dehşet olacak.
Korner Beckham'da. Kuffour kafa vuruşuyla uzaklaştırdı.
Gary Neville topu kaptı.
Sheringham içeride. Neville'den orta.
Solskjaer'dan kafa vuruşu! İlk teması!
Girse olay olurdu.
Evet.
Başarabilecekler mi?
Zaman daralıyordu.
Üç dakika uzatma.
Bitmiştim.
Yani... Dermanım kalmamıştı.
Sadece yere yığılıp uyumak istiyordum
çünkü öyle bir sezon olmuştu.
Canım çıkmıştı.
Eşim o zaman daha hayattaydı, ona demiştim ki...
"Tanrım. Bir fincan kahve yapayım."
Ama bitti demeden bitmez.
Öyle derler.
Tribünlere, onca taraftara bakıp düşündüm...
Finali bir sıfır kaybedeceğiz, ayağa fırlayamayacaklar.
Onlara bakıp dedim ki "Ne büyük hüsran."
Ama olağanüstü bir şey oldu.
David Beckham.
Şimdi Gary Neville.
Sekti. Effenberg. Dışarı, korner.
Manchester United yine kornerden gol bulabilir mi?
Korner kazandık.
Ne düşünüyordun?
"Çocukken yaptığını yap."
Babamın bana üst üste korner attırdığı zamanki gibi.
Topu istediği yere koyardı, hep aynı yere.
Yapamazsam canıma okurdu.
Bana derdi ki "Maç sonundaki köşe vuruşları
tarih yazabilir."
Acaba olacak mı?
Beckham.
Schmeichel'a. Dwight Yorke'a geldi.
Uzaklaştırıldı. Giggs vurdu! Sheringham!
Uzatma devresinin 30. saniyesinde Manchester United skoru eşitledi!
Hâlâ Avrupa Kupası'ndalar!
Gol attılar. Dedi ki "Uzatmaya ihtiyacımız var.
Uzatma lazım."
"Gidiyorum o zaman" dedim.
Tekrar çıktım.
GOL
Şu anki duruma göre
Ole Solskjaer bir mucize daha yaratmazsa uzatmaya gireceğiz.
Korner Beckham'da.
Beckham.
Sheringham'a. Solskjaer gol attı!
Manchester United başarının zirvesine ulaştı!
Golü attıktan sonra ne oldu?
Kargaşa, kıyamet
ve oyuncuların beni boğması.
Tarih yazıldı. Manchester United yine Avrupa şampiyonu.
Avrupa Kupası finalini daha çarpıcı bir şekilde kazanan olmaz.
O yıl oğlum...
Oğlum büyüyüp adam oldu.
Gittiğim en muhteşem futbol maçıydı. Harika bir maçtı.
Peki seni futbola âşık etmedi mi?
Hayır ama... David'i seviyorum. Maçlarını izlemeyi seviyorum.
TEMMUZ 1999 LUTTRELLSTOWN KALESİ, İRLANDA
David!
- O mu? - Ekose gömlekli olan o.
Evet. Beyaz eldivenli.
Dikkat edin. Deliği ıskalayacak.
Maç öncesi heyecanı!
The Mirror'ın manşet fotoğrafına bakın.
Bu hafta sonu gözler Havalı ve Becks'te
çünkü çiftin İrlanda kalesinde masal gibi bir düğünü var
ve tüm şov dünyasının katılması bekleniyor.
Beckham ve Havalı Baharat Luttrellstown'da romantik bir düğün hayal etmiş olabilir
ama mekânın havası açık hava konseri atmosferine büründü.
Beckham için düşüncen ne?
Biraz şanslı.
Biraz düğünden bahsedelim çünkü...
Lanet düğün.
Bela bizi bekliyor belki de
Gary saçını yaptırdı.
Eyvahlar olsun.
Gergin misin?
Hayır, hiç değilim.
Sadece 50 kere tuvalete gittim.
Gergin olan Gary.
Düğünde sadece OK! dergisi çekim yapabilecek.
Bu özel çekim için bir milyon sterlin ödediler.
Konuklara siyah olması şartıyla her şeyi giyebileceklerini söylenmiş.
Anlaşılan siyah ve beyaz.
- Biraz sıkıcı olacak, değil mi? -Öyle. Evet, öyle.
Düğün...
Olağanüstüydü.
Ne zaman mor takım giymeye karar verdiğimi hatırlamaya çalıştım.
Ne zaman oldu, bilmiyorum.
Sanırım Victoria'ya uydum.
Ama hangi akla hizmet bunu yapmışız?
Ama eğlenceliydi.
İnsanlar ne der diye düşünmedik.
Yani Tanrım, öyle olmak, umursamamak ne güzel şey.
Sadece kendinizi ifade ediyorsunuz. Biz böyleydik.
Tahtlar da vardı.
Nereden geldiler, bilmiyorum.
Seçkin konuklarımız var.
Hanımlar beyler, David söyledi,
Spice Girls, Bayern Münih takımının bugün burada olmasını istemiş.
David bu istek karşısında şaşırıp nedenini sormuş.
Spice Girls, 90 dakika üstte kalıp
ikinci gelmeyi başaran adamlarla tanışmak istemiş.
Çok duygusal ve yorucu bir sezondu.
Manchester United gibi bir kulüpte olmasaydım
o dönemi atlatamayabilirdim.
Ama Victoria olmasaydı asla atlatamazdım.
Havalı Baharat'la evlenmiştim
ve hayatım bambaşka bir hâle gelmişti.
David hakkında, Victoria hakkında çok konuşuldu.
Sör Alex bundan hiç hoşlanmadı.
David'in dikkatini dağıttığımı,
kariyerini riske atacağımı düşünüyordu.
İplerin Bayan Beckham'ın elinde olması,
oyuncusunun hayatına uzun süredir hükmeden Ferguson'a zor gelebilir.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu