- Kahve için teşekkür ederim. - Ne demek. Arada bir bozulsa da
onu çok severim. En iyisidir.
Bence bu epey önemli, her şey en iyisi olmalı. Mükemmel olmalı.
Evet.
Teşekkür ederim. Mutfağı kullanıyor musunuz, hiç kullanılmamış
gibi.
Tabii ki. Dün gece burada yemek yapıyordum.
Dostum, sanki...
Biliyorum. Oldukça temiz. Çünkü çok iyi temizliyorum. Açıkçası bunun eşim
tarafından takdir edildiğinden hiç de emin değilim. Herkes yattığı zaman etrafta
dolaşıp, mumları temizlemem, ışıkları doğru ayara getirmem; her yerin düzenli
olduğundan emin olacağım çünkü sabah aşağı indiğimde bardakların, tabakların ve şey,
kâselerin orada olmasını istemem. Çok yorucu. Her bir mumu kontrol etmek,
temizlemek, fitilini kesmek, bunlar çok yorucu oluyor.
Mum fitillerini mi kesiyorsun?
Mum fitillerini kesiyorum ve camı da temizliyorum. Mumun iç kısmındaki dumandan
gerçekten nefret ederim. Biliyorum, garip.
Gerçekten mükemmeller.
Gördün mü? Takdir edilmedim. Hep böyle olur.
-Öylesin. Takdir ediliyorsun. -Öyle mi?
-Öyle. - Peki. Buna bir saniye bile inanmıyorum.
Söylediğinde kulağa çok alaycı geliyor.
Baksana. Sandalyeleri düzeltiyor.
Biliyorum. Şey, bu...
Hayatım şu nerede biliyor musun?
Elbette.
Hımm. Tabii biliyorsun.
Fincan için üzgünüm.
Tamam, ben gidiyorum.
- Bugün yoğun musun, nereye gidiyorsun? -İşe gidiyorum. Gidiyorum--
-İşe mi gidiyorsun? - Ben moda fabrikasına gidiyorum çocuklar.
- Hayır, nereye gidiyorsun? - Bakıma.
Gördün mü?
BECKHAM
İKİNCİ BÖLÜM ÖFKE
HAYDİ ARJANTİN
Teşekkürler anne, Arjantin kazandı!
Keşke bazı anıları silebilecek bir hap olsaydı. Ama yok.
David Beckham'a karmızı kart!
Hayır! Hayır!
Arjantin kazanıyor. İngiltere elendi.
Michael Owen üzgün. Paul Ince ağlıyor.
Hepsi için çok üzülüyorum.
Aptalca bir hata yaptım.
Baksana, nereye tekme attığını göremiyor.
Evet ama birilerine saldırıyor Cim.
Evet, saldırıyor.
Bilerek yapmadıysa istifa edeceğim.
Hayatımı değiştirdi.
Beckham atılmamış olsaydı, muhtemelen galibiyet bizimdi.
Yoruma açık. Bundan çok pişman olacak.
Ama bununla yaşamayı öğrenmek zorunda.
Sence tekme için kırmızı kartı hak etti mi?
Tabii ki hayır.
Hak etmemişti.
Çok az temas etmiştik.
Rol yaptığımı anlardınız.
Beckham bana sertçe vurmuş gibi düştüm.
Seni bir sonraki filmime almak isterim.
Arjantin takımı, İngiliz oyuncuların ve ailelerinin yanından
Geçerken alay etti.
İngiliz oyuncuların Dünya Kupası hayali yerle bir oldu.
Kendimi gerçekten çok savunmasız hissettim. Tek başımaydım.
İngiltere takımı dün gece Arjantin'e penaltılarla
Yenilmelerinin ardından geri döndü.
Lütfen izin verin...
- David! David! David! - Yürürken yanımda gerçekten korkunç bir
paparazzi vardı. Tek başınaydı. "Ülkeni hayal kırıklığına uğrattın
dedi. Utanç kaynağıymışım.
Ailemle buluşmam için bana özel bir salon ayarladılar.
Nasıl hissediyorsun David?
Çok kötü durumdaydı. Kollarıma düşmüştü. "Herkesi hayal kırıklığına uğrattım."
dedi, ben de "Hayır, hayal kırıklığına uğratmadın." dedim. "Başını kaldır."
dedim.
Sonra da annemle babama dedim ki, "Söylemem gereken bir şey var. Victoria
hamile."
Ve babamın ağzından çıkan ilk cümle galiba şu olmuştu.
"Vay canına, zamanlaman gerçekten çok kötü."
Beckhaö'ın kız arkadaşı Viktorya Addams’ın
Yanında olmak için doğruca New York'a
Uçtuğu bildirildi. Şu an gidiyor.
BAHARAT KIZLAR MADISON SQUARE GARDEN'DA!
BİLETLER TÜKENDİ
Yarın David'i göreceğim, iki aydır uzaktık.
Nasıl sarıldığımızı bile unuttum.
İşte böyle!
Şey yapacağım: Grr!
"Hadi bebeğim!" Diyeceğim.
Olanların ne kadar ciddi olduğunu gerçekten hiç anlamadığımı hatırlıyorum.
Çünkü şey, ben futbolla hiç ilgilenmemiştim. Onu futbol oynarken
izlemeyi severim ama ne yaparsa yapsın seviyorum. Bir duvarı boyuyor olabilir ve
ben de onu duvar boyarken izlemeyi çok severim, yani ben onu izlemeyi severdim.
Desteklemek istediğim tek kişi oydu.
Herkes giyinik mi?
Evet.
Merhaba David! Gösterişçi. Nasılsın?
İyiyim. Peki sen?
İyiyim. Seni Baharat Kamerası’nda görmek güzel.
Burada yanımızda olduğunuz için, ikiniz adına çok mutluyum.
Şunlara da bir göz atalım.
Şuradaki güzelmiş. Tanrım, yüzüm çok güzel.
Amerika'ya, yanıma geldiğinde; kendisini, takım arkadaşlarını, ülkesini,
taraftarları ve beni hayal kırıklığına uğrattığını hissetti. Üzgündü. Herkesi
hayal kırıklığına uğrattığını hissediyordu.
Ama David biz Baharat Kızlar ile birlikteyken, bir koruma vardı. İnsanlar
bize ulaşamazdı. Onun etrafına biraz pamuk koyabiliyorduk.
"Tamam, Amerika'dayım." diyordum. Güvendeyim." Artık ilk bebeğimizin
doğumuna çok az kalmıştı.
Ve düşündüm ki, "İyi olacağım. Bence b ir iki güne şey, insanlar unuturdu."
Bu sabah işe yorgun argın giden ve son derece üzgün bir İngiltere vardı.
İyi bir maçtı deseler de bir adam yüzünden hayal kırıklığına uğradılar.
Beckham’da hiç disiplin yoktu.
Böyle bir maçta atılmak herkes için utanç verici olur.
Kariyeri için üzgünüm.
Affedilemez.
Berbat. Yani, şey, eminim tüm ülke öyledir. Kazanmak istiyorduk.
Buradaki bir taraftar çok sinirlenmiş.
Maçtan sonra televizyonunu üçüncü kattaki penceresinden aşağı attı.
Berbat. Yıkılmış."
Bu sabah pek çok insan böyle söylüyor.
Ve David Beckham'ı suçluyorlar.
Evet.
İkimizin de İngiltere'de, neler olup bittiğinin farkında değildik bence.
Ondan bir haber var mı peki?
Anladığımız kadarıyla,
David Beckham bu öğleden sonra İngiltere'ye geri dönüyordu.
"Çocukça. Huysuz. Bencil ve sorumsuz."
Futbol uzmanları tarafından David Beckham'ı tanımlamak için kullanılan
sıfatlar bunlar.
BECKHAM APTALIN TEKİDİR
David eve benden önce gitmişti, çünkü ben hâlâ turnedeydim. David ise sıkı bir
şekilde korunmaktaydı. Yalnız kalınca olaylar gerçekten kızışmıştı.
David! Bu tarafa! David! David! David!
Sırf yapamadığım için bundan hiç bahsettiğimi sanmıyorum. Yaşadıklarım
hakkında konuşmakta zorlanıyorum. Benim yaşadıklarım çok aşırı şeylerdi.
Hayal kırıklığına uğradık. Yıllarca bunun hakkında konuşacağız.
Takım arkadaşlarını ve ülkeyi hayal kırıklığına uğrattı.
Bütün ülke benden nefret ediyordu.
Nefret ediyordu.
Başbakan bile bir açıklama yaptı.
David Bekım'ın atılmasının ardından,
Kendilerini toparlayabilmişlerdi. Ayakta kaldılar,
Bu gerçekten olağanüstü bir başarıydı.
Ama işler farklı gelişseydi,
Bizi kimse durduramazdı.
HEPSİ ONUN SUÇU!
Glenn Hoddle ise, bir kez bile David'i korumaya çalışmadı. Bir kez bile.
Bu tür şeyleri yapmaya gücümüzün yetmeyeceğini öğrenmesi gerek.
Cezalandırılacak, biz de cezalandırıldık.
David sadece 23 yaşındaydı. 23 yaşında bir çocuksun. Glenn Hoddle ise yetişkindi.
Hatta artık yetişkinliği bile geçmişti bence. O yaşlı biriydi.
ÖFKENİZİ KİMDEN ÇIKARACAKSINIZ?
Yani, insanlar David’den nefret ediyordu. Halkın zorbalığı başka bir
seviyedir.
Kapı pat pat pat diye çalıyordu. Kapıyı açtım ve dışarıda 30 kadar
muhabirle fotoğrafçı, kapımızda bizimle röportaj yapmak istiyordu. Yolun hemen
yukarısında, devasa bir antene sahip olan bir minibüs olduğunu öğrendim. Telefona
bağlandım.
David Beckham'ın babası oğluyla bütün gün telefonda konuştuğunu,
Ve oğlunun hiç kendinde olmadığını söylüyor.
Biz birlikte büyüdük. Çocukken Manchester United için biraz futbol
oynadım diyebilirim. On yaşındayken katılmıştım. Tabii ki çok akıllıydım.
"Lanet olsun’’ demiştim. "Asla onun kadar iyi olamayacağım bari onun arkadaşı
olayım."
Sanırım Dünya Kupası'ndan sonra, bir restorana gitmiştik. Restoranda çıt
çıkmıyordu, herkes resmen onu öldürecekmiş gibi bakıyordu. Herkesin size bakması ise
sadece başlangıçtı. İşler daha da kötüleşmişti.
Sokaklarda yürüdüğünde, insanlar ona tükürüyordu, hatta insanlar ona çarpmak
için üzerine atlarlardı, "Lanet olsun! Siktiğimin herifi... Sen busun" derlerdi.
Sırayla onu tuvalete götürmek zorundaydık. "Şimdi kim tuvalete götürecek?" Diyorduk,
onu takip etmeniz gerekirdi, yalnız kalamazdı. Barda bir yere gitmeye
çalışırken en hızlı yürüyen kişi olarak dünya rekoru kırmışızdır. Arabadayken
trafik ışıklarıan kaldığınızda, trafik ışıklarına kalırdınız ve bu gerçekten kötü
bir şeydi çünkü insanlar camı indirir, arabalarından iner, arabaya ve
cama vururlardı. "İyi bok yedin!" Derlerdi, biz bunlara gerçekten
inanamıyorduk. Arabada aynen böyle olurduk. Ama o bir kere bile tepki
vermedi.
Polis kaldırılmasını emredinceye kadar,
23 Yaşındaki gencin kuklası
Londra'daki bir barın dışına asıldı.
Bu... bu senin kuklan değil mi, yorumunuz nedir?
Benim değil, ödünç aldım.
Sanırım polis bu kuklanın dışarıya asılmasının
Şiddeti körükleyebileceğini söylüyor.
Bu saçmalık. Saçmalık. Gülünç
BECKHAM'LAR ZOR DURUMDA
Nereye gidersem gideyim, her gün çok ağır bir tacize uğramıştım.
Sokakta yürüdüğünüzde insanların size, belli bir şekilde bakmaları, size
tükürmeleri, sizi taciz etmeleri, yüzünüze doğru gelmeleri ve söyledikleri
bazı şeyleri duymak, um...
Um, uh...
Bu... şey bu çok zor. Evet zor.
DIŞ HATLAR TERMİNALİ
Hiç yemek yemiyordum. Uyuyamıyordum da. Berbat hâldeydim.
Resmen mahvolmuştu.
David kesinlikle mahvolmuştu. Berbat durumdaydı.
Ne yapacağımı bilemedim.
MANCHESTER UNITED
İyi söyledim mi?
Patron beni aradı. "David nasılsın?" Dedi. Dedim ki Sanırım oldukça, oldukça
duygusallaştım. "Nasılsın evlat?" Dedi. Ben de ona "Pek iyi değilim patron."
dedim. O da "Tamam." dedi. "Sakın endişelenme evlat."
Ona "Tatiline git" demiştim. Geldiğinde sana göz kulak oluruz.
Gazeteleri okuma. Buna gerek yok. Görmezden gelmelisin.
Açabilir misin?
İngiliz basını, dostum ben New York’ta yaşıyorum. Ama İngiliz basını adamı resmen
- dövüyor. - Oh. Bu... Öldürüldük.
Bak kim geliyor?
Antrenmana geldiğini hatırlıyorum.
Günaydın Dave. Nasılsın?
N’aber?
Hep milyoner gibi görünürdü. Zayıf görünüyordu. Şey, normalde bronzlaşır. O
süt şişesi gibi - bembeyazdı. - Gözleri çekilmişti. Eee Acı
çekiyordu.
Afedersiniz? Evet, hem de çok. Bence... Günaydın, David.
İngiltere'nin bu şekilde ona sırtını dönmesi nasıldı?
Hiç hoşuma gitmemişti, ama benim bu bu konuda söz hakkım yok. Bir şey söylemek
isterdim ama yapamazsın, ben sadece... Bilirsin işte. Görevim buydu.
Onu hırpalamışlardı. Yara içindeydi.
Ama Sir Alex bir ada yarattı.
Ve o adaya yaklaşan herhangi bir düşman ona yaklaşamadı. Biz, anlarsın ya onları
defederiz.
Sanki özel bir mabet gibiydi. Penceresi yok.
Birbirimize göz kulak olurduk. Birbirimizi asla satmazdık. Asla yalnız bırakmazdık,
yalnız sıçamazdınız bile.
İşte böyle oynanır!
Birbirimizi yalnız bırakmazdık. Bunu asla yapmayız.
İşte bu!
Pekâlâ. Bana kalırsa sen, defans olarak oynamalısın.
Sir Alex sürekli bunu yapardı: Yani "Dünyaya karşı biz. Manchester United
diğerlerine karşı."
Bence bize karşı hiç şansları yok.
Hiç şansları yok çünkü rakipleri sizsiniz.
Onun yüzünden değil ona rağmen kazandık." Ve sanırım herkesin bizden nefret etmesi
hoşumuza gidiyordu.
Sen yarına hazır olduğundan emin ol.
Tamam mı? Ama, tadını da çıkar.
Soru var mı? Pekâlâ, gidiyoruz.
Sir Alex’in David’e yaptığı buydu. Dünyaya karşı biz.
"Tamam, yarın oynayacaksın. O yüzden kendini toparla, ve de ne yapıyorsan onu
yap" gibi konuşmuştu.
Kontrol edebildiğim tek şey buydu. Sahaya çıktıktan sonra, kendimi güvende
hissettim.
92'De bir Arsenal taraftarının bıçaklanmasıyla
Bağlantılı olan holigan grubunun, Becham sahaya
Çıktığında ona saldırmasından korkuluyor.
Tam da o zamanlarda Kathy, mektuplardaki kurşunları buldu.
Tehditler yüzünden polisler çağrılmıştı. Onun için gerçekten
korkmuştuk.
Postadan kurşun mu çıkmıştı?
Mm. Biz... Bu konuda asla konuşmam, yani kusura bakma. Bu konuda konuşmayacağım.
Sizce yarınki maçın neticesi ne olacaktır?
Şey... Gergin olacaktır.
Her genç oyuncu gerilebilir.
Ama, etrafındaki oyunculardan büyük yardım alacak.
Ve benden. Evet...
Sizce tişört satabilir misiniz?
Şey... Hayır. West Ham’de David Beckham satamam. Üzgünüm.
BECKHAM BİZİ DE HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRATTI
Buradaki herkes onun gibi futbol oynama yeteneğine sahip olsa,
90 Dakika sahada kalırdık.
West Ham gerçekten fanatiktir.
Ve binlerce taraftar, onun için sokaklara döküldü.
Seni sikik herif. Defol git lan buradan! Sen lanet bir hergelesin Beckham.
Siktir git lan buradan!
Senin ben gelmişini...
Defol git buradan!
Geri zekalı!
Salak. Aptal!
Aptal herif! Sen aptal herifin tekisin tamam mı?
Otururken şoke olduk, "Vay be. Bu... Bu gerçek mi? Anlamı bu mu? Sanki ölüm kalım
meselesi.
Ve taraftarlar onu bütün gün ıslıkladılar.
Beş numara, Ronny Johnson. Yedi numara, David Beckham.
11 Numara, Ryan Giggs.
Beckham.
Korkunçtu. Hatırlıyorum da, bir kadın elinde gazetesiyle oturmuş ona ilmekle
asıldığı fotoğrafını gösteriyordu.
Korner atışını Beckham kullanacak.
Geri zekalı!
Sürekli ona bağırmalarına sinirlenmeye başlamıştım. Sonra bir adam gelip dışarı
çıkmamı istemişti. Dedi ki: "Hadi o zaman. Dışarı çık."
Aptal!
Defol git buradan!
Geri zêkalı herif!
Götün tekisin Beckham!
Evet. Bir ebeveyn olarak buna dayanmak zordu.
Şu an bile ağlayasım geliyor.
Ve bırakın ailemi, hiç kimsenin başına gelmesini istemeyeceğim kadar çok dikkat
çekti diyebilirim. Ben, bunun için kendimi asla affedemedim.
Bence o zaman yaşananların en zor kısmı da bu.
Neden sen ama, çünkü sen...
Çünkü o hatayı yapan futbolcu bendim.
Şimdi ise ben artık, 47 yılı geride bıraktım. Şey şimdi bu konuda, kendime
kızıyorum.
Hâlâ mı?
Hâlâ.
En iyi arkadaşın öldürülüyor.
Gerçekten korkuyordum, bir ya da iki gün içinde öldürüleceğini sanmıştım.
Ama bu onu da geçti, aylarca devam etti.
Beckham rüzgârın yükseklerde sert ettiğini anlamış.
O zamanlar akıl sağlığı diye bir şey bulunmamıştı. Oysa şimdi, ilk bahsedilen
şey "Akıl sağlığın nasıl?" Demek oluyor. Kimseyle konuştun mu?" Ama David
yapayalnızdı.
Otobanda araba kullanırdı. Beş dakika falan değil, toplam üç saat. Gidecek
hiçbir yeri yoktu, sadece dolaşırdı. Belli bir yere kadar gider sonra geri dönerdi.
Olaylar her an kızışabilir.
Dimdik ayaktaydı. Yaşadıklarını içine atıyordu. İşçi sınıfından geldiği için çok
dirayetliydi, kollarını sıvarsa bunu atlatırdı.
Beckham.
Gerçekten zor durumlara maruz kaldığımda, bunu engelliyordum. Bu beni
içten içe tüketiyordu. Öldürüyordu.
David Beckham. Ne güzel pas ama.
David gerçekten de depresyondaydı. Klinik olarak depresyona girmişti.
Bu bana çok acı verdi. Çok üzülmüştüm. Ben bu insanları hâlâ öldürmek istiyorum.
David Beckham gittiği her yerde yuhalanıyor.
Beckham'a çok fazla tepki gösterildiğini düşünüyorum.
Olamaz!
O sezon boyunca yediğim her tekme için takımım, iki gol atmış gibi oluyordu.
Evet.
Beckham.
Ama, Becks'in şansına karşı tarafa saldıracak dostları vardı.
Bir sorunumuz var!
Hepimizle kavga edebilirdiniz.
Onun katlandığı şey insanlık dışıydı. İnsanlık dışı. Bu herkesi mahvederdi,
futbolcuların %99'unu mahvederdi.
Beckham vuracak.
Peki nasıl yaşıyordun?
Bilmiyorum. Açıkçası bunu gerçekten bilmiyorum.
Aptalın tekisin Beckham! Seni geberteceğiz ulan!
-Şerefsiz herif! - Geri zekalı!
- Yavşağın tekisin! - Ağzına sıçacağız!
Evet. David gençken burada durur ve onun futbol oynamasını izlerdim. Çok gençti.
Evet. Garip, şimdi buraya gelip her şeyin değiştiğini görmek garip geliyor.
Sanırım taraftarlar tarafından taciz edilmenin üstesinden gelmiştim. Sanırım
babam bana böyle davranmadığı için bununla başa çıktım.
Komik görünüyor.
Yani...
Babam Manchester United’a çok takıntılıydı.
Gördüğüm kadarıyla United fotoğrafları yok. Onlardan bir tane
alacağız.
Bu onun hayaliydi.
Arsenal'lileri çok gördüm.
Kimi?
Babamın hayali, Manchester United’da olan bir oğlunun olmasıydı.
Charlton geliyor! Harika bir gol!
Hı-hı. Ne takım ama. İşte büyük adam.
Hurst, Charlton'a pas atıyor. Gol!
Bu gol İngiltere'yi finale taşıyabilir!
Bobby Charlton benim kahramanımdı...
Ben içgüdüsel bir oyuncuyum. Bu konuda çok fazla düşünmek istemiyorum.
David'in tam adı nedir?
David Robert Joseph.
"Robert" Bobby Charlton'dan geliyor.
Peki hiç pratik yapmış mıydınız?
Evet yaptım.
Hayatın her alanında olduğu gibi,
Futbolda da her şey şut atmak gibi pratik yapmaktır.
Futbolcu olmayı çok isterdim. Ama oğlum futbolcu olsa da olurdu.
Babam beni saatlerce dışarı çıkarırdı.
Topa nasıl düzgün vurulacağını öğrettim. Sol ayak, sağ ayak.
Sol ayak, sağ ayak, tekrar ve tekrar ve tekrar. Her şey kontrolle ilgiliydi,
öyleydi. Ben yedi, sekiz yaşlarındayken bile topu olabildiğince yükseğe atar ve
derdi ki: "Kontrol et. Tamam, yeterli değil. Tekrar yap. Yeterli değil, tekrar
yap" derdi.
Bunu sürekli tekrar ederdim.
Ridgeway Rogers için oynamaya başladı. Çok iyiydi.
Ve o günden sonra sürekli kazandı.
Hiç ama hiç kaybetmemişti.
Ve insanlar "Kim bu çocuk?" Derlerdi.
Hiç yenilmeden 92 maç kazanabilmişti.
Bu şut gerçekten iyiydi.
O kadar iyiydi.
Gol!
Ona dedim ki, "Şimdi ne yaptığımızı anladın mı?
Gayet iyi.
Boyu konusunda endişelenmeye başlamıştık, bu yüzden onu Guinness ve çiğ yumurta ile
besliyorduk. Ona dürüst olmam gerekirse, bunu her hafta yapıyordu.
Ne zaman oynasa, kulüpleri arar ve videoları bana göndermelerini sağlardım.
Yaklaşık 1,300, 1,400 tane var.
Maç mı? Bekle, ciddi misin? 1.300 ya da 1.400 maç mı?
Evet, videolarda.
Aman Tanrım!
Olmadı. Hadi evlat, devam et.
Onu oynarken izlemek büyük bir zevkti. Ve o bunu sevdi, zevk alıyordu.
O oradayken daha çok korkuyordum, çünkü eğer yanlış bir şey yapacak olursam bana
söylerdi. Ve bana her zaman söylerdi. Her zaman.
Haydi! Koş oğlum, vursana!
David'e karşı çok sert davrandığını hiç düşündün mü?
Şey...
Eskiden çok katı olduğunu düşünürdüm. Derdim ki, "O daha çok genç, onu rahat
bırak. Bırak mutlu olsun."
Ama olmaz, çünkü bence, ona iyi olduğunu söylersem, o zaman çalışacak bir
şeyi kalmaz.
Tamam, peşinden koş.
Haydi oğlum, daha yükseğe vur!
Annemin babama dönüp şöyle dediğini duyardım: "Onunla bu şekilde konuşmayı
kes. Ona bağırmayı kes. Onu azarlama. Bugün iyi iş çıkardı." Babam da hep şöyle
derdi. "Fena değildi."
Hiç onu kenara çekip "Ted, David'e böyle davranma" dedin mi?
Denedim, ama beni dinlemedi.
Devam et evlat. Haydi Dave, koş!
David’i ağlattığında çok üzülürdüm.
Sana bir soru sorabilir miyim? Hiç ona vurmak istediğin bir an oldu mu? Hiç
içinden geçti mi?
- Hayır. - Hiç mi?
Hayır. Çünkü karşılığını verirdi.
Evet onu çok zorladım. Ama, bence doğru şeyi yaptığımı artık herkes anladı.
Robbie? Robbie! Maçı ciddiye al!
Salak herif! Beceriksizin tekisin!
Aptal! Mankafanın tekisin!
Bebeklerinizin taramalarını yaptırdınız mı?
Evet.
Tamam. Tekmeliyorlar mı?
Evet.
Kocadan fazla mı, az mı?
Hemen hemen aynı gibi.
Kız mı erkek mi? Cinsiyetini öğrendin mi?
Hayır henüz bilmiyorum.
Hamileydim ve gerçekten yorgundum. Bu bebeği doğurmak istiyordum. Bebek çıksın
istiyordum. Bu kadar hamilelik yeter.
Arjantinli futbolcu Diyego Simoni ve David Beckham...
Yarın akşam Manchester United'ın Old Trafford'da...
Inter Milan ile oynayacağı Avrupa Kupası çeyrek final
Karşılaşmasında tekrar karşı karşıya gelecek.
Beckham’la karşılaşmak nasıl bir his?
Bütün konuşma şunun hakkındaydı. Beckham Simone’ye karşı. Ama düşündüğüm şey şuydu:
Yakında doğacak çocuğumu kucağıma alacağım.
David! David! David buraya bak! David! David!
İşte ana maçımız başlıyor.
Avrupa'nın en büyük futbol turnuvası bayanlar baylar!
Sanırım doğum tarihimden iki ya da üç hafta geçmişti. Ben de "Tanrı aşkına! Doğ
artık." diyordum. Yeter, neler oluyor?
Büyük beklentilerle sahaya çıkıyorlar.
David Beckham sahadaki en genç ve yetenekli oyunculardan.
Ancak son altı ay boyunca...
...Arjantinli Diego Simeone yüzünden hayatı zindan oldu.
Soyunma odasında "Siktir, yine mi bu yavşak herif geldi." dediniz mi peki,
dürüst ol.
Evet, biraz... biraz konuşma oldu. "Bakalım bu delikanlıya karşı ne yapacaksın, hadi
görelim!" Dedik.
David Beckham'la Diego Simeone el sıkışacak.
Samimi değiller.
Mutlu değildi. Sinirliydi.
Bu gayet normal.
Sabah manşetlerini bir kenara bırakıp maça odaklanalım.
Ekip olarak "Tamam, onu senin için hallederiz" dediğimizi sanmıyorum, ama
"Şansımız olursa onu senin için parçalarız" şeklinde bir kodumuz vardı.
Topu Simeone alıyor.
Faul yok. Beckham gol atmak istiyor.
Beckham serbest vuruş kullanacak.
Beckham vuruyor.
Gün boyunca Victoria'yla telefonda konuştuğunu hatırlıyorum.
Beckham!
Dikkati dağılmıştı. Kavga ediyorlardı. Victoria diyordu ki: "Eğer kaçırırsan,
eğer gelmezsen, eğer dönmezsen..."
Dedim ki: "Kapat şu lanet telefonunu." "Bu akşam maça gidene kadar eriyip gideceksin
David."
Gary Neville. D avid Beckham!
"Ona buraya odaklanman gerekecek" dedim. "Bu maç gerçekten önemli."
Simeone uzaktan vuruyor!
Hiç oynayamıyordu. Ve sonra, aniden...
Beckham'ı isteriz! Beckham'ı isteriz!
Kalabalık onun adını, söylemeye başladı.
Bu David için bir dönüm noktası oldu.
Manchester halkının ona sahip çıkacağının farkındaydı.
Aileler böyle yapar. United'ın yaptığı buydu.
Beckham orta açıyor.
David Beckham!
Cole'a orta açıyor!
Gürültü sağır ediciydi.
Simeone.
Beckham biraz fazla fevri değil mi?
Beckham.
Dwight Yorke'a orta açıyor. 1-0!
Beckham'ın ortasıyla gol oldu! Manchester United önde.
Beckham'a pas.
Yorke'a doğru! 2-0!
Baggio vuruyor ama Beckham uzaklaştırıyor.
Resmen flörtleşiyorlar.
Bence bebeklerinin adı Diego olmaz.
Manchester United 2, Inter Milan 0.
Maç sona erdiğinde
Benimle formasını değiştirmişti.
O formaya dart falan attın mı peki?
Hayır. Çerçeveledim.
Sağ olun.
HAYDİ IKIN! BECKS, VICTORIA'NIN YANINDA!
PORTLAND HASTANESİ
Bana sezaryenle doğum yapmam gerektiğini söylemişlerdi. Manşetleri hatırlıyorum:
"Ikınmak için fazla havalı." Ikınamayacak kadar havalı değildim ki,
doğuma sokulmamın güvenli olmayacağı söylendi.
Bu hissin eşi benzeri yoktu.
İlk çocuğum doğmuştu. Biri yanımıza geldi ve "David, dışarı çıkıp bebeğin doğduğunu,
adını, kilosunu, Victoria'nın iyi olduğunu duyurmalısın" dedi.
Epidural yaptırmıştım, ben hastanede belden aşağım uyuşmuş bir şekilde
yatarken, bana eğildiğini hatırlıyorum.
Ben de "Saçımı yapar mısın?" Dedim. Bence bu onun pek hoşuna gitmedi, evet gitmedi.
David, bebek nasıl? Victoria nasıl?
Yine de o saçı yapman gerekir.
Her zaman saçı yapmam gerekir.
Buraya, lütfen! Teşekkürler!
Brooklyn. Bir erkek.
Bize el salla, David!
Peki bebeğin adı ne?
Brooklyn Joseph.
Brooklyn Joseph mi?
Evet.
- David buraya bak! David! - David buraya gel!
- David! David buraya bak! - Dışarı çıktığı anda ise, ilk düşüncem
şu olmuştu: "Onu nasıl koruyacağım? Onu korumak için ne yapmalıyım?"
Doğduğu gece, Brooklyn Victoria'nın yanında yatmıştı.
Victoria, "Gel ve benimle yatağa uzan," demişti, ben de, "Kesinlikle olmaz,"
demiştim. "Ben başımı kapıya dayayıp uyuyorum." demiştim.
Çünkü biri onu çalacak diye paranoyak olmuştum.
Buraya bakabilir misin David?
David!
Şey, mutlu bir an olması gerekiyordu. Ve tabii ki de mutlu bir
andı.
Ama endişeliydim.
İnsanların bana sürekli küfrettiği bir dönemde Brooklyn’in doğması beni gerçekten
korkutuyordu.
- Arabanın camları karartılmıştı. - Evet.
Durum bu kadar kötüydü.
Burada da David Brooklyn’leydi. Battaniyeye sarılmıştı.
Peki onların fotoğraflarını çektiğiniz için, kendinizi suçlu hissettiniz mi?
Şey...
Evet, onlar... Bunu şimdi yapmazsın. Eee, bu sadece bir... Zaman değişti, bunu artık
- yapmayız. - Evet.
İnsanlar çocuğumuzun fotoğrafı için resmen servet ödüyordu. Yani o fotoğrafı çekmek
için ellerinden geleni yapıyorlardı.
Karar verebileceği yaşa gelene kadar fotoğrafının çekilmesini istemiyoruz.
O bizim özelimiz, küçük bebeğimiz ve bu şekilde kalsın isteriz.
- Bebeği burada görebilirsiniz. - Evet.
Ama kaçırma tehditleri olunca, işte o zaman cidden korkmuştuk.
Brooklyn dünyaya geldiğinden beri, kaçırma tehditleri alıyorduk. Ve bu da...
Bunun nasıl bir his olduğunu insanlara açıklayamazsınız çünkü saklanamıyorduk.
Burası Chester hayvanat bahçesi.
- Sanırım burada da bir çocuk evindeler. - Evet, burada çocuk evindeler. Evet, evet.
Kesin çocuk evi mi?
- Olamaz, onları hep takip etmişsiniz. - Biliyorum.
Bunların hepsi yine aklıma gelmeye başlıyordu. Sizinle bu röportajlarda neden
bu kadar gerildiğinizi anlayabiliyorum çünkü ben bunların çoğunu bloke ettim ve
sanırım David de bloke etti. Ama şimdi yine hatırlıyorum; sizin bir bebeğiniz
olduğunu ve ölüm tehditleri aldığınızı düşünün.
David tüm bunları bilerek oynamak zorundaydı.
Beckham kendini kaptırdı. K afası maçta değil.
Şu an gerçekten huzursuz görünüyor.
Belki de gece bebeğe bakmıştır.
Ben hep tek başıma kalıyordum. Bir apartman dairesindeydim ve bebeğim vardı.
Brooklyn ile maçlara gidiyordum.
Bu resmen çok büyük bir tacizdi. Yani, ben... Açıklaması çok zor.
Victoria hakkında şarkılar söylemeye başladılar.
Ve bir şarkı vardı ki söylediğim için beni öldürecektir. Taraftarların neredeyse
hepsi, bu şarkıyı söylerdi.
"Havalı Baharat arkadan yapardı." Kullandığım bu dil pek hanımefendice
değil, ama 75 bin kişi aynı anda bunu söylüyor. Bu utanç verici ve incitici bir
şey. Oturduğumda yanımdaki bayan dana dönmüştü. Ne diyeceğini bilemiyordu. "Polo
ister misiniz?" Dedi. Sence ister miyim, 75 bin kişi yanınızda oturan
kişinin arkadan yaptığını söylese ne derdin?
Biz ne yapacağımızı gerçekten bilemiyorduk. Sanki boğuluyorduk.
David her şeyi alttan alabiliyordu. Konu kendisi ise sessizdi.
Ama ailenize ve çocuklarınıza, eşinize saldırdıkları anda, işte o zaman tepki
verirsiniz.
Sen ne yaptın?
Tribünde Victoria'ya sürekli bakmak ne kadar korkunç olsa da...
Eee, aslında...
Bu beni teşvik edebilen tek şeydi.
David Beckham. G ol! Gerçekten başardı!
David Beckham nihayet gol atıyor!
Beckham gittiği her yerde yuhalanıyor.
Taraftarlar aileme laf atarak bana ulaşabileceklerini sanmışlardı. Sonuç
olarak bir gol attım.
Beckham bir gol daha atıyor.
Beş aydır gol atamıyordu. Şimdi iki maçta iki gol attı.
İŞTE BECKHAM
Fazla müstehcen olmasalar buradaki tezahüratları anlatırdım.
Onu eleştirme şekilleri, onlar için zaman kaybıydı. Net bir zaman kaybı.
Beckham'dan harika bir oyun. Çapraz bir orta açıyor.
İşte gol!
Beckham'dan harika bir top daha!
BRYLCREEM ÇOCUK DÖNDÜ
MANCHESTER UNITED 48 PUAN OLDU
David ne kadar çok ilgi görürse o kadar iyi oynuyordu.
Beckham. Havaya giriyor!
Asla vazgeçmeyecek.
Beckham Manchester United için vuruyor. H arika!
Sir Alex, bizi buna hazırladı.
UNITED 71 PUAN OLDU
Sheringham.
Beckham. Ne gol ama!
Manchester United bastırıyor!
DAVID BECKHAM'IN DİRİLİŞİ
Bir hata yaptı. Bunun için çok eleştiri aldı. Peki sonra ne olur? Batar mısın
yüzer misin?
MANCHESTER UNITED, JUVENTUS'A KARŞI
Beckham korner kullanıyor. Keane'den kafa!
Manchester United Avrupa kupası finalinde.
Bir deplasmana gitmiştik, bizi basınla aynı otele yerleştirmişlerdi. The Sun
gazetesinden bir muhabir vardı. Biz son gece bir yemek yedik ve hepsini, onun
odasına yazdırdık.
İntikam.
Manchester United zirveye erişmek üzere.
Bu galibiyet United'ı şampiyon yapacak.
O sezon gerçekten deliceydi. Katıldığınız her yarışmayı kazanmak
istersiniz, bu işler böyledir. Maçları kazana kazana son haftaya gelebilmiştik.
Scholes. Beckham. G ol oldu!
Manchester United şampiyon oldu!
Üçlemenin ilk ayağı gerçekleşti.
BİRİ BİTTİ İKİSİ KALDI
Manchester United ve Newcastle taraftarları,
Bu akşamki FA Kupası için Wembley’e gidiyor.
Bu United için, tarihi bir üçlemenin bir sonraki adımı olacak.
Yarışmanın başladığı 1872'den bu yana 118'nci final oldu.
Bu en önemli final maçlarından.
Ligi kazanmak... evet, güzel. Ama FA Kupası’nı kazanmak ise bambaşka bir
şeydir.
Sheringham'a. Scholes!
Manchester United kendini tarih kitaplarına yazdırabilir.
FA Kupası ve Premier Lig'i çoktan kazandılar.
Barcelona'da Avrupa Kupası'nı kazanırlarsa üçlemeyi tamamlamış olurlar.
Üçleme sadece... Hayır bu, mümkün değil, bu... Bir takım bunu nasıl yapabilir? Bu
asla gerçekleşemez.
İşte bu... bu... bu Şampiyonlar Ligi finalinde giydiğim takım elbise.
Mm-hm.
Takım elbise burada. Bu... Onun bir... Orada bir rozet vardı, ama... ama rozeti çıkardık,
böylece onu düğünlerden sonra giyebilecektim. Eğer doğruyu söylemem
gerekirse, eminim şimdi buna giremem, o zamandan beri birkaç kilo
aldım.
Manchester United Avrupa Kupası'nı almak üzere Barcelona'ya uçmaya hazırlanıyor.
Çılgın bir hafta geçirdik. Fotoğraflar, kıyafetler, o, bu, öteki. Mavi ve gri
takımlar vardı. Pantolonları ve ceketleri deniyorduk.
Şef kendi çorabını aldı mı?
Çünkü bu sabah bana beyaz çoraplardan söz etti.
Her yerde, ceketler ve pantolonlar vardı. Her yer takımla dolup taşmıştı.
Buradan mı?
Evet.
United taraftarları zafer umutlarını taşıyarak Barcelona'ya uçarken,
Manchester Havaalanı da bugün kırmızıya büründü.
Sezon başında Manchester United’ın
Üçlemeyi kazanacağına asla inanamazdınız.
Takım bir zaferin onları rekorlar
Kitabına sokacağını bilerek seyahat ediyor.
Bir Concorde ile Barcelona'ya uçuyoruz.
Bu yeni bir deneyimdi.
Korkunçtu. Nefret ettim, tuvalete girip kusmak zorunda bile kalmıştım.
An itibariyle, hızımız saatte tam bin mili buldu.
Peki uçuş nasıldı?
Harikaydı.
Binlerce Manchester United taraftarı Barcelona’yı işgal etti.
Manchester United ve Bayern Munich,
Tarihî bir üçlemenin peşine düştü.
Yarın gece...
Bir takım Avrupa'nın en iyi kulüp takımı seçilecek.
Bunun anlamı mı...
Ben dünyanın en mutlu adamı olurum. Bunun için uğraştım.
Bu, Manchester'ın 31 yıldır beklediği an olabilir.
Buradaki taraftarlar 1968'i hatırlamak için çok genç.
Tamam. İzliyor musun, David.
Evet.
- Peki görebiliyor musun? - Evet.
Tamam.
Avrupa Kupası finali.
Portekizliler defansta...
Babam için çok büyük bir gündü. Takımını izliyordu.
Bu senin için çok büyük bir maç mıydı?
Oh, evet. Çok büyük bir maçtı.
Charlton atıyor!
Sir Bobby’nin tarzına bakın, topla hareket etme şekli ve yapabildikleri sanki dünya
dışıydı. O gerçekten, inanılmaz biriydi.
Benfica ateşi söndürüyordu.
Ama United tabii ki pes etmeyecek!
Bobby Charlton durumu 4-1 yaptı!
Manchester United başardı!
Avrupa şampiyonu oldular!
Nihayet...
Ancak 1968'deki zafer, zehirli bir kadeh gibiydi. Manchester United, o tarihten bu
yana Avrupa Kupasını kazanamadı. Ve bu durum ne kadar uzun sürerse o kadar kötü,
geçmişin kimsenin yaşayamayacağı mirası da, o kadar büyük olur.
Beckham için büyük gün.
Bu hayatının şansı.
Hiçbir İngiliz takımının elde edemeyeceği
Bir üçleme yapma şansı elde edebilirler.
Böylece tarihe geçebilirler.
O yıl yaşanan her şeyle birlikte, takımlar sıraya girerken ben Victoria'yı,
annemi ve babamı arıyordum.
Ailelerimiz yanımızda olmamıştı.
Ama yukarı baktığımda, stadyumun dolduğunu gördüm.
Nou Camp'teki taraftar sayısı 100 bini geçti.
Eğer babamı göremeseydim, bir şey eksik kalırdı. Tedirgin olurdum. David için de
öyleydi, ailesi tribündeydi. 28 yaşında bir futbolcuyken saçma geliyor, ama
böylece kendimizi teselli ettik. "Oradalar. İzliyorlar."
Onları gördüğüm anda artık hazırdım.
Stadyumun içindeki şu sesi dinleyin.
Şu an tarihin eşiğinde duruyorlar.
Avrupa kupasını kaldıran Bobby Charlton'da burada.
Beckham'ın serbest vuruşu dışarıda!
Berbat durumdaydık. Şok içindeydik ve kötü oynuyorduk.
Ve işte...
İlk yarım saatte zorlandık. Çok fena zorlandık.
Gergin bir an.
Bassler vuruyor. D irekten içeri girdi!
İlk gol Bayern Münih'ten.
Manchester United'ın işi zorlaştı.
O gece David çok garipti. İçinde bir şey "Bunun olmasına izin vermeyeceğim" diyor
gibiydi.
Beckham.
Bu onun içinde olan kişisel bir şeydi.
Cole'dan harika bir dokunuş.
Gerçekten inatçı ve çok kararlıydı.
David Beckham.
Kırmızı karttan ve bütün tacizlerden sonra...
İşte geliyor.
Bütün o kabuslardan sonra...
Ulusal bir utanç kaynağı, olması gerekiyordu.
Beckham vuruyor.
Ülkeden çok büyük bir darbe almıştı. Ama üstesinden geldi. Büyüyebildi.
Sahayı domine etmek istiyor.
Onu harekete geçirmek için sahada olmalıydım. Sürekli onunla konuşuyordum.
Aslında ondan çok kendim için.
Bence o maç, onun bir lider olduğu andı.
İşte geliyor.
Ve düşündüm ki "Siktir. Bana ilham veriyor."
Ve bunun için zaman daralıyor.
Dışarıda ortaya çıkmayı bekleyen bir kahraman mı var?
Son 10 dakikada Andy Cole yerine Ole Solksjaer oyuna girecek.
Seni çağırdığında ne hissettiğini söyle.
"Oh, nihayet. Ben... Bu... Zamanı gelmişti."
Acaba gol atabilecek mi?
Çok fazla hatırlayamıyorum ama kendimi sahada koşarken gördüm. Ve bu şekilde
koştuğumda, bölgedeyim, bu yüzden buna hazır olun. Bu klas olacak diyordum.
Beckham vuruyor.
Kuffour engelledi.
Gary Neville yakalıyor.
Sheringham ofsaytta. Neville!
Solksjaer vuruyor ama kaleci kurtardı.
Ne hikâye olurdu ama.
Evet.
Başarabilecekler mi?
Zaman tükeniyordu.
Üç dakika daha.
Bitmiştim. Benim artık verebilecek hiçbir şeyim kalmamıştı.
Yere düşüp hemen uykuya dalmak istedim, çünkü bu sezon gerçekten yorucuydu. Beni
resmen paramparça etmişlerdi.
Vefat etmeden önce kocama şey, şöyle demiştim. "Oh, canım. Bir fincan kahve
yapacağım."
Bitene kadar asla bitmeyecek. Buna emin olun.
Kafamı kaldırıp, Manchester United taraftarlarını düşünmüştüm. Bu finali 1-0
kaybedeceğiz ve onlar sevinemeyecekler. Onlara bakıp "Büyük hayal kırıklığı"
dedim. Ama sonra inanılmaz bir olay yaşandı.
David Beckham.
Gary Neville.
Effenburg topu kornere gönderiyor.
Manchester United gol atabilir mi? Hep atıyorlar.
Korner kazandık.
Ne düşünüyordun?
"Çocukken yaptığım şeyi yapacağım."
Babam bana korner üstüne korner attırırdı, korner üstüne korner attırırdı. Bunu hep
yapardı. Topu onun tam istediği yere gönderebiliyordum. Yapamazsam beni
öldürürdü. Bana şöyle derdi: "Oyunun sonundaki korner gibi bu anlar oğlum..."
"İşte bu anlar tarih yazabilir."
Zamanı geldi mi?
Beckham. Schmeichel'e doğru. Dwight York topu aldı.
Giggs'ten bir şut! S heringham!
Yeni eklenmiş bu 30 saniyeyle birlikte
Manchester United beraberliği yakalıyor.
Hâlâ Avrupa Kupası'ndalar.
Gol atmışlardı. Bana demişti ki: "Biraz daha beklemeliyim. Biraz daha beklemem
gerekecek." "O zaman ben gidiyorum." demiştim. Sonra da gittim. Tekrar dışarı
çıkmıştım.
Bu durumda yine uzatmalara gidiyoruz.
Ole Solksjaer gol atarsa başka tabii.
Beckham.
Beckham. Sheringham'a. Solskjaer başardı.
Manchester United hedefine ulaştı!
Golü attıktan sonra neler oldu?
Orada büyük bir kargaşa ve kaos oluştu. Oyuncular ise beni boğuyordu.
Tarih yazıldı. M anchester United Avrupa şampiyonu oldu!
Kimse bir Avrupa Kupası'nı bundan daha dramatik kazanamaz.
O yıl oğlumu büyüttü. Oğlumun büyüyüp bir erkek olmasını sağladı.
O maç hayatımda gittiğim en muhteşem futbol maçı olabilir, muhteşemdi.
Yine de sana futbolu sevdirememiş.
Hayır. Ama ben onu seviyorum. Onu izlemeyi de seviyorum.
TEMMUZ 1999 LUTTRELLSTOWN KALESİ, İRLANDA
David! Bu o mu?
Ekoseli giyen o.
Evet o. Beyaz eldiven.
Başınıza dikkat edin, top gelebilir.
Maç öncesi gerginliği!
The Mirror'ın ön sayfasına bakar mısınız,
Bu hafta sonu tüm gözler üstlerinde olacak.
Çünkü çiftin İrlanda'daki bir şatoda yapılacak masalsı düğünü,
Yılın şov dünyası eğlencesi olacak gibi.
David Beckham ve Havalı Baharat
Düğün için Luttrellstawn’a dair romantik bir imaja sahipler.
Ancak mekân...
Bir açık hava konseri havasına büründü.
Ne düşünüyorsunuz?
O biraz şanslı.
Biraz düğün hakkında konuşalım çünkü...
Yine o düğün.
Gary saçını yaptırmış. Oh canım. Oh canım.
Gergin misin?
Hayır, hayır... hiç de değil.
Sadece 50 kere tuvalete gittim.
Ve gergin olan Gary.
LUTTRELLSTOWN KALESİ
Etkinliğe girecek tek kamera OK dergisine ait olacak.
Özel haber için bir milyon pound ödendi.
Konuklara siyah olduğu sürece,
Her şeyi giyebileceklerinin söylenmesi ne demekti?
Görünüşe göre siyah ve beyaz.
Oldukça sıkıcı olmayacak mı? Yani...
Öyle. Oh evet, öyle.
Düğün...
Bence, bir gösteriydi.
Mor bir takım giymeye karar verdiğim zamanı düşünmeye çalışmıştım. Ne zaman
oldu hiç hatırlamıyorum.
Sanırım bu konuda Victoria'yı dinlemiştim. Ama, biz ne... ne düşünüyorduk
ki?
Ama eğlenceliydi. İnsanların ne diyeceğini umursamıyorduk. Yani, Tanrım,
gerçekten umursamadığın zaman böyle olmak çok güzel bir hismiş.
Kendinizi ifade edeceksiniz. Biz böyle insanlardık.
Tahtlar vardı.
Tahtlar vardı, nereden geldiler bilmiyordum.
Bazı seçkin konuklarımız var hanımlar ve beyler.
David Baharat Kızlar’ın Bayern Münih takımının
Burada olmasını istediğini söyledi. David bunun
Nedenini sordu ve aldığı cevap şuydu:
Baharat Kızlar, 90 dakika boyunca zirveye ulaşıp yine
De ikinci olan erkeklerle tanışacakmış.
Çok duygusal ve yorucu bir sezon geçirmiştim, diyebilirim. Manchester
United gibi bir kulüpte olmasaydım, o anı kesinlikle atlatamazdım.
Ama o dönemi atlatmamın en büyük nedeni, kesinlikle karım oldu.
Havalı Baharat’la evliydim. Hayatım farklı bir şeye dönüşüyordu.
David'in ve Victoria’nın etrafındaki gürültü muazzamdı. Sir Alex bu tür şeyleri
sevmezdi.
David’in dikkatini dağıttığımı ve onun kariyerini tehlikeye atacağımı,
düşünüyordu.
Bence bundan sonra Lady Beckham'ın emrinde olmak,
Uzun süredir oyuncusunun... hayatını kontrol eden
Ferguson için zor olabilir.