Gusto ko ng isang lugar
na malayo sa lahat.
Pagdating ko sa probinsya,
madalas nakasuot ako ng country getup ko na di ko suot ngayon.
Palakad-lakad lang ako na may dalang patpat.
Uupo ako dito, magkakape.
Gusto ko dito.
Paborito kong tanawin ng bahay.
Makikita ko rin si Victoria kung hubad siya sa bintana.
- Ano ito, isang pitch? - Oo.
Gaano kadalas ka pa sumipa ng soccer ball?
Ay, sorry. Football.
Madalas si Romeo dito.
Gusto niyang maglaban mga kaibigan niya at kaibigan ko.
Sabi, "Sino'ng tatawagin mo?" Ako, "Baka,
"Baka si Gary." ang sagot niya, "Okay."
At sinabi ko na baka makapunta si Roberto Carlos,
at baka si Ronaldo rin, sasama siya.
Baka si Figo, baka si Zidane.
Tapos siya, "Hindi na patas 'yon."
"Bakit mo gagawin 'yon?"
Sasabihin ko, "Gusto kong manalo. Mananalo kami."
Di kami papatalo sa mga kaibigan niya.
May maliit na pitch si David sa England.
Sabi niya, "Balang araw, si Figo at Ronaldo
kalaro ng anak ko at kaibigan niya."
Baka pwede kaming maglaro.
Laban sa mga anak niya?
Ilalampaso ko sila. Ang mga bata.
Maiksi ang honeymoon namin.
At napadpad kami sa bahay ni Andrew Lloyd Webber
sa Timog ng France.
Di ko alam pa'no kami napunta do'n.
Pero ang plano sampung araw kami dapat do'n.
Pero tumawag ang manager sa ika-limang araw, at sinabing,
"Bumalik ka na sa training."
Ang tawagan si David limang araw matapos ang kasal niya,
galawang Sir Alex Ferguson.
"Bumalik ka rito, gago ka."
May kakaibang ugali si Sir Alex Ferguson...
na ibalik ka sa realidad.
Naisip mo bang mahihirapan siyang magtuon sa football sa puntong ito?
Sa puntong iyon, di pa problema.
Pero matigas ang ulo niya.
Welcome sa pagsisimula ng bagong English football season.
Siyempre, nakamit ang treble ng United.
At ang bagong Knight na si Sir Alex Ferguson.
Tungkulin niya ngayong season, ihanda ang mga player
na gumawa pa ng mga kabayanihan.
Matigas ang ulo niya gaya ng maraming tao na matigas ang ulo.
At hindi ito puna,
parte 'yon ng pagkatao nilang
may determinasyon sila
at natatanging kagustuhang
ayaw nilang baguhin ng ibang tao.
Kakatapos lang ng honeymoon ni Beckham.
Tapos na ang honeymoon.
Okay. Ano'ng nangyari?
Pumunta kami ni Victoria sa event sa London.
Bumalik kami sa bahay ni Victoria,
at nilagnat si Brooklyn.
Nagigising siya sa gabi.
Tumawag ako at sinabing,
"Di ako pupunta sa training ngayon kasi malubha ang sakit ni Brooklyn."
Tingin ko walang naniwala sa akin.
Kasi nakunan akong may hawak na champagne.
Pumunta ako sa training kinabukasan.
Lumabas ang boss at pinapasok ako sa loob.
Kaya syempre, nagkaroon ng kaunting alitan sa pitch.
Ang balita ngayong umaga ay tungkol sa kahigpitan ni Sir Alex.
Hati ang mga magulang sa Manchester ukol kay David na mapagarugang ama.
- Inuuna dapat ang mga bata. - Inuuna niya dapat ang team niya.
Alex, pagpalain ka ng Diyos!
May hairdresser ako no'n, si Tyler.
Kakalbuhin ko buhok ko, sabi,
"Sigurado ka? Gusto mo talaga?"
Bago ang laro, naka-sumbrero si David.
At pinatanggal ni Sir Alex ang sumbrero niya.
"Ayoko."
Sabi niya, "David, tanggalin mo ang cap."
Sabi ko, "Ayoko."
Katigasan ng ulo.
At sabi ko, "Aba."
Bago ang hitsura ni David Beckham.
Wala na ang blond na buhok.
Nakakapanibago ang pagiging kalbo niya.
Ano ba.
Gusto mo bang mapagalitan?
Gusto mo ba ng gulo?
Alam niyang magagalit si Sir Alex.
Bakit mo ginawa?
Gano'n talaga siya.
- Di ka naiinis? - Di ako nainis kahit kaunti.
Sa isip ko, "Bumawi ka sa laro, gago."
David Beckham.
Ayan na ulit siya.
Ayos! Bagong hitsura, pero parehong free-kicks.
Naapektuhan ba ang relasyon n'yo ni Sir Alex?
Hindi. Hndi naman.
- Takot ka ba sa kanya? - Minsan.
Sa ngayon, ayaw magsalita ni Alex.
Wala namang gumalit. Kakausapin din ang hairdresser ni Beckham.
Di ko ginawa 'yon para sa atensyon.
Di ako gano'n.
No'ng nagpakalbo si David Beckham,
akala ko talaga may namatay sa pamilya ko.
Tumonog ang telepono ko.
'Yong takot sa boses ng mga tao...
Di pa namin natalakay.
Alam mo, matatagalan ito.
Diyos ko po.
Si Beckham. Sumipa.
Four-zero na.
'Yong mga bata, "Gagayahin ko ang buhok ni David Beckham."
Ang mga school sinusulat talaga, "Bawal magpa-kalbo."
Gusto naming tularan siya.
Kay David Beckham talaga 'yon,
Napakagaling!
Mula sa pagiging bata...
Si Beckham 'yon!
...naging lalaki sa David.
Natural lang na ipakita ang angas mo, di ba?
Mahusay na goal mula kay Beckham!
At lahat naman ng bata...
Nagsimula na ang party.
...pasaway sa magulang?
Aalis siya ng school papuntang hilaga. Ano na ang mangyayari?
Lilipat siya sa Manchester. Baka doon na siya magtapos...
- Mangungulila ka sa bahay? - Siguro, kaunti lang.
Pero ito ang gusto ko, kaya...
Na-homesick siya paglipat sa Manchester.
Malala.
Tumawag siya masakit daw ang ngipin,
pero gusto niya lang kaming makita.
Di talaga masakit ang ngipin.
Madalas sumakit ang ngipin ko, oo.
Madalas akong na-homesick.
Sabi ng ina ko, "Bababa kami?" Ang ama ko,
"Hindi pwede."
Uy, Alex, ngiti naman diyan. Wag gumalaw.
Si Sir Alex parang tatay-tatayan na rin niya.
Simple lang.
Malaki ang epekto niya sa buhay ni David. Malaki talaga.
Sa isang laro, pinaupo ako ng manager sa likod ng bench.
Nasa dressing room ang bata.
Nakaupo sa tabi namin.
Sabi namin, "Aba,
magaling siguro 'to, kasi 13 o 14 pa lang siya,
at di pa nangyari 'to dati."
Ayaw ni si Sir Alex na may lumapit sa team...
Becks.
...sa batang ito pa kaya.
Binibiro namin siya. "Nandito ka na naman?"
"Na naman?"
Nasa dressing room ka, nakaupo,
at sabi ni Brucie, "Dapat maging magaling ka ha."
"Sa pagtrato namin sa 'yo. Dapat maging magaling ka."
Sobrang espesyal na nakasama ko, si Sir Alex Ferguson, noong bata pa ako.
Mapapansin mo, nakabantay na kami sa 'yo kahit bata ka pa lang.
Pamilya kami, kaya...
gano'n ang tagumpay namin.
Narito ang pinakasikat na mag-asawa ng Britain.
Welcome, mga Beckham!
Victoria, sinulat mo itong librong Learning to Fly,
autobiography mo.
David, ikaw? Nabasa mo na ang libro, mula umpisa?
- Hindi, kalahati pa lang ako ngayon. - Kalahati...
Nakahiga kami, magbabasa siya at titingnan ako ng ganito.
Sabi ko, "Diyos ko. Ano'ng sinabi ko?"
Sinasabi ko kay David kaninang umaga,
halos di ko na makilala ang dating kami.
Ano?
Gagawa ka ng corn on the cob.
Alam ko. Titingnan natin at mahihiya.
Para silang dalawang kakaibang character.
Pahingi ng tsaa, please, Princess?
O ikaw ang magsasabi kailan pwedeng mag-tsaa?
Ako ang magsasabi kung kailan pwede.
- Ako ang masusunod dito, ha. - Sige. Paumanhin, Princess.
Mas prangka ako noon kaysa ngayon.
Do'n tayo sa sensitibong bagay na nakuwento mo sa libro mo,
tungkol kay Sir Alex Ferguson, sabi mo
sa apat na taong magkakilala kayo, "hello" lang ang sinabi niya.
Nakuha mo na ba ang mensahe?
May mga bagay sa libro na kailangan kong sabihin.
Pero sa huli, alam mo, maayos ang relasyon nila
ni Alex Ferguson. Sir Alex Ferguson.
May palayaw ka ba sa kanya?
Fergie.
Huling home game na ng Manchester United.
David Beckham.
Napakahusay na goal!
Napakaganda ng sipa ni David
na tuwang-tuwa sa palakpakan, at bakit hindi?
Naaalala kong halata naman
na ayaw niya sa akin.
Nanalo muli ang Manchester United.
Di ko pa naiinitindihan noon.
Sa tingin ko,
ang publicity machine sa panig ni Victoria...
nakaka-apekto sa buhay niya, sabi ko, "Hindi pwede 'yon."
...dahil sa katapatan mo sa club na ito. Di kapani-paniwala.
Mas naging mainit.
Nauubos na ang pasensya niya.
Tinawagan niya ako at sinabing,
"Ano, napili ako sa England team, Dad."
Sabi ko, "Ayos." Sabi niya, "Ako ang captain."
Sabi ko, "Hindi nga."
Ito ba ang pinaka-proud ka, na pangunahan ang team sa World Cup?
Oo, umaasa ako, na maipagmamalaki ko ito
Hindi ako makapaniwala, sa totoo lang.
England captain.
Oo.
Malaking bagay.
At kontrobersyal.
England captain nga.
Alam ko. Naniniwala ka ba?
Nakaraang dalawang-taon, pinaka-kinamumuhian ako ng English fans.
Ngayon, England captain na ako.
Libu-libong football fans ang nagdatingan sa Old Trafford
para sa World Cup Qualifier ng England kontra Greece.
Umaasa ang mga tao.
Gusto nilang makapasok ang England sa finals sa susunod na taon.
Maglalaro pa rin, pero umaasa sila sa panalo.
Galit pa rin ang England fans sa akin,
kaya tuwing naglalaro ako,
alam mo, inaaway ako, sinisigawan.
Pero ito ang tamang sitwasyon.
Ang pinakamahalagang laro ng England
na sasalihan ko sa tinagal.
At nagkataon lang na
sa Old Trafford ito.
Maliwanag ang araw sa pitch ng Old Trafford,
at naka-puti ang England ngayong hapon.
Na paboritong suot ko ng team England.
Umaasa sa isang pambihirang laro mula sa isa o silang dalawa.
Seven, at captain, David Beckham.
Ako ang captain namin
para makapasok sa World Cup.
Mukhang nakakakaba ang simula natin. Ewan ko.
Perpekto talaga,
kaya siguradong may mangyayari.
Charisteas sa goal! Nakapuntos ang Greece!
Nalamangan ng isa ang team ni Sven-Goran Eriksson.
Isang dagok sa England!
Naku.
Nais ni Gary Neville ang bola.
Nakuha niya ang bola. Binalik kay Beckham.
Walang umaayon sa England ngayon.
Di simple ang pagiging captain niya.
Pero pag suot mo na ang armband,
wala ka nang pagtataguan.
Nandoon ka na.
Halftime na sa Old Trafford. Nagbo-boo sila.
Bino-boo ang team ni David Beckham.
Malala 'yon.
Mas malaki ang inaasahan sa kaniya.
Kailangan tumabla ang England para makasali sa World Cup.
Malaking trahedya at kahihiyan kung hindi.
Paano ba sila napunta sa ganitong sitwasyon?
'Yong armband pinalago si David.
Nikolaidis para sa Greece.
Pinigilan ni Beckham
at kinuha ang bola. Huwarang captain.
Pero kanino ipapasa? Walang nakahabol.
Para bang, "May kailangan akong patunayan."
Para tumahimik sila.
Beckham, desperadong bawiin, nagawa niya.
Walang magawa ang team,
pero may isang player na walang humpay sa
paghahanap ng paraan.
Ito si Beckham. Tinotodo ni, Beckham.
Gaano man kalala ang nasabi sa akin sa nagdaang taon,
nakalimutan ko na lahat.
Napakahirap nang huling apat na taon na
nakaapekto ito ng malaki sa akin nang...
di ko namamalayan.
Sinusubukang kunin ni Beckham.
Para siyang dalawang tao.
Gusto ko lang gumawa ng bagay para maitama ang nagawa ko no'ng '98.
Si Beckham ng England.
May pag-asa pa ba? Beckham.
May pag-asa pa. Beckham pa rin.
Pag may Beckham, may pag-asa.
Isang free kick sa siguro ay dalawang huling minuto ng laro.
Gusto ko lang pasayahin ang lahat.
Kung may David Beckham special man,
sana ngayon na
Beckham. Ayos!
Nagawa nya!
Sabi ko noon kay Becks, "Gago, buti kakampi kita."
Isa sa pinakamagandang laro ng panahon. Si Beckham.
Kumusta ang buhok niya?
Maaalala ito na pinakamahusay niyang laro.
Malaking pagbabago. Isa na siyang pambansang bayani ngayon.
LUSOT ANG ENGLAND
Inaasahan kong pagpasok ko sa training ground
ganito 'yong manager, "Pambihira!"
At di man lang niya
binanggit ang laro.
Di man lang niya... Sabi ko, "Boss."
Ngayong gabi, malalaman natin paanong si David Beckham
ay tinangkilik ng mundo.
Naisip mo ba, no'ng sumisipa ng bola sa park,
na magiging modelo ka rin balang araw?
Hindi. Guso ko lang mag-football no'ng bata ako.
- Ito pa rin ang gusto mo? - Oo.
Oo naman.
Kung may Sir Alex Ferguson ka
sa buhay mo, uunahin mo ang team.
Palakpakan ang walang iba kundi
sina Victoria at David Beckham!
Sabihin mo, nagsasalita na ba ang anak mo?
May mga sinasabi na siya. Oo.
At si Brooklyn?
Maaaring sikat ka, at may sarili kang brand...
pero dito, karaniwan ka lang.
Ikaw ang highest-paid na manlalaro ng Britain, di ba?
Sa labas ng Pitch.
Si David ay...
Goldenballs ang tawag ko, alam mo na, kasi lagi na lang...
Di pwede, kasi malaki ang pera mo, sikat ka o laging nababalita,
malaki ka... Hindi gano'n.
Tinatago ni David Beckham ang bago niyang gupit.
Pag-usapan muna natin ang gupit, para tapos na?
Kung gusto mo. Sige.
Ikuwento mo. Ba't mo naisip 'to?
Wala namang dahilan.
Gusto ko lang.
Wala nang mas lalaki dito sa susunod na sipa sa football.
David Beckham, bibigyan ang England ng lamang
laban sa Argentina.
Kinaya niya!
Carlos, kung gusto mong ulitin...
Hindi, susubukan kong magsalita ng natural...
- Hangga't kaya. - Sige.
Kung gusto mong magmura sa Portuges, gawin mo.
Pagdating ko sa Manchester...
Ayos lahat?
...di ko alam kung kinuha ako ni Alex Ferguson kasi
isa akong coach o dahil marunong ako ng tatlong wika.
Sa club, may Spanish, French, Italians,
Portuguese at English, kaya magulo.
Pero sabihin na nating kinuha ako
dahil sa husay kong mag-coach.
Si Carlos Queiroz, na di ko kilala,
wala akong alam, at di ko alam kung paano nakapasok,
pero dumating siya.
Mahigpit si Carlos. Totoo, parang teacher.
Apelyido ang pantawag niya.
Parang, "Ferdinand, kunin mo ang bola."
"Ha?"
Pwedeng mainis ang mga tao sa gawi lang ni Carlos.
Iba ang paraan niya sa nakasanayan namin.
Di ko siya nakasundo.
Gusto ko siya. Gusto ko si Carlos.
Mga payo mula kay Carlos Queiroz.
Sa season na 'yon...
Nakatakas siya kay David Beckham.
... base sa aming nakikita at natutukoy para bang
ang laro ni david
ay humihina na.
Nanalo si Samuel laban kay Beckham.
Naiinis ako doon.
"Ano'ng problema?"
At biglang may lumabas na kwento.
Ang sikat na patalastas ng mga gladiator.
'Yon pala, para mapili sa patalastas,
pinalaki ng ilang manlalaro ang katawan nila.
At pag bumigat ang isang player
ng tatlo, apat o limang kilo sa itaas na katawan
at walang tamang koordinasyon...
maaapektuhan ang kanilang galaw bilang player.
Malinaw na ibang David 'yon.
At ayon ang problema.
Hinding-hindi ko ilalagay ang sarili ko
bilang propesyonal sa sitwasyong
mababago ang laro ko.
Noong 2003, ang mga tulad ni David,
di lang sila football player. Kumpanya sila.
Mahilig ako sa kotse.
Laban ito ng nasa loob ng pitch
at mga nasa labas ng pitch.
Sa panahong iyon, naghalo ang negosyo at ang laro.
Kalaunan, napuno na.
At ang kinahantungan ng lahat ng 'yon, ang insidente
sa boot-room.
Pag-usapan natin ang tungkol sa bota.
Pwede mo bang linawin?
Naroon ka ba?
Oo, nandoon ako.
Bota ko 'yon.
Ito pala 'yon, 'no?
Dito raw binubuo
ang mga pangarap.
Sa pagkakaalala ko,
natalo kami sa Arsenal.
Seryoso si Sir Alex Ferguson, di nakapagtataka.
Nasa changing room kami, at galit si boss.
Halata sa mukha.
Pag ganito ang mukha ng boss, wag mong lalapitan.
- Gayahin mo - Naku.
Walang may kayang gumaya doon.
Maniwala ka.
Di ba, pagkatalo, tatanggalin mo ang boots mo
at sisipain mo, nakaupo ka, naghihintay sa boss magsalita.
Inihagis nila ang suot sa sahig.
Tapos dadating si tanga
para pulutin ito.
Pero nagsasalita si Sir Alex.
Alam mo, "Mali ka dito. Mali ang lintik na ginawa mo."
At pinagmumura niya si David.
"David, sa goal na 'to di mo sinundan runner mo."
Sumagot ako sa boss. Sabi ko, "Hindi."
"Tingnan mo ang video," sabi ni David. Sir Alex, "Di ko kailangan ng video."
"May mata ako. Naaalala ko."
At nagmura ako. Sinabi ko ang F-word.
Nakita ko siyang nagbago.
Sa isip ko, "Gago. Di ko dapat sinabi 'yon."
Lahat kami nagawa na 'yon.
Bawat player na nakasama si Sir Alex
minura na siya minsan.
At hindi ka na uulit.
Ilang beses kong nasabi ang F-word,
tapos biglang...
...lumusob siya mula rito,
sa galit, at pinag-sisipa ang mga damit,
may lumipad na bota...
Nakita kong lumilipad ang bota ko.
Sinipa ko ang bota. Tinamaan siya sa ulo.
Sa totoo lang, aksidente 'yon.
...tinamaan si David sa taas ng mata.
Di na siya nakapagsalita.
Gumanito ako, at biglang gumanito,
tapos gumanito.
Ano'ng nangyari? Pinigilan ka?
- Sinugod mo siya? - Oo.
Dismayado ang boss
kasi di siya gano'ng tao.
Gasgas lang 'yon.
Di kailangan ng tahi.
Hindi maganda.
Tapos may larawan ng tahi at lahat—
Oo nga.
Di na ako magsasalita.
Sige.
Ang masasabi ko lang, parang na-showbiz.
Sabi ko nga, di naman kailangan ng tahi.
SIR BASAGULERO
Kaduda-dudang detalye. United manager Alex Ferguson,
umamin na sinipa ang bota, at aksidenteng natamaan si Beckham.
Tungkol sa laro sa Sabado.
Una sa lahat, binibigyan ko ng diin,
tulad ng ginawa ko sa 29 taon ko bilang coach,
na pribado ang anumang nangyari sa dressing room.
May isa pang tanong na kumakalat, Sino ang nagsabi sa mga diyaryo?
May player na lumapit no'ng linggong 'yon
at sinabing, "Pumunta sa doctor si Boss
sinabi niya, 'Pinapalala mo raw.'"
Di ko ginagawa 'yon.
At salungat sa mga nasa ulat,
di dalawa ang tahi ni David. Wala siyang tahi.
Gasgas lang,
magpatuloy na tayo, 'yon lang ang sasabihin ko.
Quarterfinals ng Champions League. Heto ang dalawang alamat ng Europen football,
Ang Manchester United at Real Madrid.
Mukhang magiging masaya ang gabi.
Manood kayo, kasi kahat nasaan kayo,
ito ang pag-uusapan ng lahat bukas.
Bakbakan na.
Isa Ang Real Madrid sa mga club
na pangarap salihan ng mga bata.
Parang pantasya ito.
At tinitiyak ng kampanteng si Sir Alex Ferguson
na nasa iisang planeta ang Real at ang mga player niya.
Natuwa akong makita silang palabas ng dressing room,
kasi fan ako.
Ito ang cast list...
Kaya sabik akong pumunta sa field.
Ano'ng nangyari?
Saan ka man tumingin, pwedeng maging malaking balita.
Bago ang laro, sumigaw ang manager, "David, pwede kang makausap?"
Nag-usap sila saglit, at umalis na si David.
Ganito siya... at alam ko may problema.
Tingnan natin ang Manchester United 11, nakakagulat.
Wala si Beckham.
Ano'ng pakiramdam no'n?
Galit na galit.
Nakakagulat, di kapani-paniwala.
Galit si David.
- Oo. - Galit.
Kasi ngayon lang siya di sinama.
Pinili si Ole Gunnar Solskjaer kaysa si David Beckham.
Pakiramdam ko may lugar ako sa larong 'yon.
Mas mabilis ako kay David.
At ito ang The Theater of Dreams.
Tingin ko walang aantukin sa inyo pagkatapos nito.
Sa kasamaang palad,
ang ginoong si Ronaldo, dinurog kami.
Mabilisan kay Ronaldo, na di biglang lumamang kay Ferdinand.
Tumira si Ronaldo!
Heartbreaker.
Sinira ni Ronaldo ang pag-asa ng Manchester United.
Pambihira sila. Mahirap di lumaki ang ulo kung kayo ang pinakasikat na institusyon
sa world football.
Magagaling sila at alam nila 'yon.
Gusto mong pag-usapan si Pérez?
Oo. Maganda 'yon.
Sige. Di kaaya-aya si Florentino Pérez.
Si Florentino Pérez ang may-ari nitong malaking multinational company
at ang Real Madrid, na pinakamalaking football club.
Kung ang negosyo niyang construction ang prosa niya.
Ang Real Madrid naman ang tula.
Ano... Babati lang ako.
Nagagalak ako, Mr. President.
Sa construction company,
maayos ang lahat ng kilos niya,
sa Real Madrid, ginagawa lang niya ang gusto niya.
Parang makulit na bata.
Matapang siya sa puntong walang hiya na.
Isa 'tong club pass para sa Real Madrid.
Kaya napakasimple ng pag-iisip niya.
"Kunin natin ang pinakamagagaling, mananalo tayo."
At syempre, para may pera.
Hello. Florentino Pérez.
Mag-uusap tayo... Español ang gagamitin natin.
Oo. Mas gusto ko ang Spanish
kasi masama na ang English ko.
May interes din siya sa mga likhang sining.
Ayos. Sige. Simulan na natin.
Ano ang pinakamagagandang gawang sining
sa football noong panahong iyon?
Si Luís Figo.
Sobrang pino.
Nakuha namin. Nando'n siya.
Sino pa ba? Si Zidane.
Ang Baryshnikov ng football.
Kasama rin si Zidane.
Sino ang susunod?
Ronaldo, ang Brazilian.
Ang pinakamahusay na scorer no'n.
Sumunod na obra, si Roberto Carlos,
Isang Brazilian. Ayos.
Sila ang masasabing, pinakamagagaling sa mundo, di ba?
Hindi lang "masasabing"
pinakamagagaling sa mundo. Sila talaga. Walang duda.
Sino pa'ng natira?
David ni Michelangelo.
Naalala kong lumabas siya.
Di minamaliit ang pride ni David Beckham
at paanong nasaktan siya sa pagpili ngayong gabi
Determinado at desidido
pa rin siya.
Si Beckham.
Isa 'yon sa pinakamahusay na nakita kong tira niya.
Kahanga-hanga 'yon.
Ang Real Madrid at si David Beckham, noong 2003,
pinakamalalaking football brand.
Ibig sabihin, may commercial, at financial na rason
sa pagsasanib ng dalawang
malalaking mga global brand.
Alam ko ang gusto ng fans,
at alam kong isa si Beckham sa mga player
na ipinanganak para maglaro sa Real Madrid.
kaya ginawa ko ang lahat nang makakaya ko
para makuha siya.
Winasak ng Real Madrid ang puso ng Manchester United.
Pambihira at di malilimutang laro
na puno ng kuwento.
Lumapit sa akin si Zidane.
Di masyadong nagsasalita ng English si Zizou,
di rin talaga nagsasalita, kahit kailan.
Lumapit siya, nakipagkamay, at sinabing,
"Lumipat ka sa Madrid?"
Sa isip ko, "Sinabi talaga ni Zizou 'yon?"
Ang saya ko no'n.
Wala nang mas gaganda pa.
Pero di ako interesado.
Manchester United ang team ko.
Dito lang sa club na 'to gusto kong maglaro.
Pero gusto ko rin ang Real Madrid.
Susunod na ang malalaking tanong.
Ano na ang gagawin ni Sir Alex Ferguson?
- Sige. - Okay, Nick.
Kilala ko ang club mo, di ka tumitigil, lagi kang pasulong,
itong summer pakiramdam mo ba may kailangan baguhin sa laro ninyo?
Walang namang malaking pagbabago.
Walang aalis, dito pa rin ang mga player,
may kailangan lang ayusin.
Sir Alex, salamat.
Si Alex Ferguson,
kumatok siya,
umupo sa harap ko, at sinabing, "Tapos na."
"Aalis na si David."
Parang gano'n lang. Walang emosyon. "Tapos na."
At nagsalita na siya tungkol sa ibang bagay.
Masaya kong ibinabalita
na pumayag ang Manchester United
sa kasunduan
na gagawing player si David Beckham
ng Barcelona FC.
"Ano?"
Halina! Kunin ang Standard niyo!
Pumayag ang United sa bid kay Becks.
Paano nangyari 'yon?
- Narinig mo ang tungkol kay Beckham? - Oo.
Di ako makapaniwala. Nakakadismaya.
Masamang balita, malala,
pinakamasamang pamamahala na nakita ko.
Tumawag ako sa club.
Sabi ko, "Pwedeng makausap ang boss?"
Sabi nila, "Hindi. Ayaw kang kausapin."
Sabi ko, "Pakiusap, gusto ko siyang makausap"
"Kailangan kong malaman kung ito talaga ang gusto niya."
Magmamakaawa akong wag ilipat.
Ba't di mo ginawa?
Kasi di ko siya makausap.
Sa tingin ko, wala na ring patutunguhan ang relasyon namin.
Walang punto kung sasabihin ko kay David na,
"Ibebenta na kita," at sasabihin niya, "Bakit?"
Baka di ko rin mabago ang isip niya. Ewan ko.
Hindi ko alam.
Mas maganda ang nangyari.
Pumunta, ano... O di dapat pumunta.
Pwede siyang manatili kung gusto niya, pero alam niyang oras na.
Ginusto ko bang umalis sa Man United? Hindi kailanman
Hindi kailanman.
Ito ang tahanan ko.
Espesyal ang relasyon namin ng boss ko.
Oo, may mga away kami, pero mahal ko pa rin siya.
Di ka kailanman mapapamahal sa player. Di kailanman.
Di 'yon mangyayari, kasi...
pipili ka ng player base sa kanyang galing sa football field.
Alam mo, di dahil sa relasyon mo sa kanya sa labas ng field.
Di ko sinabi ito pero,
buti di ko siya kinausap,
kasi masasaktan lang ako.
Pero tapos na ako.
Tapos na. 'Yon ay...
'Yon na ang... Tapos na ako sa United, oo.
'Yon na 'yon.
Oo, sobra siyang
nalungkot, nawasak.
sobra talaga... Oo.
Mula no'ng 15 siya, alam mo na,
Manchester United lang alam niya.
Di ba? Tapos bigla na lang, na...
Di niya siguro kailanman natanggap.
Magkakapatid kami.
Isang pamilya.
At hindi ka aalis.
kaming dalawa, do'n kami sa right-hand side.
Iniisip naming habambuhay kami sa United.
Kailangan kong magdesisyon.
Kaya sabi ko, "Kung gusto mong umalis ako,
ayokong umalis, pero kung gusto mo 'yon..."
"Gusto kong lumipat sa club na gusto ko."
"Kung papaalisin ako sa Man United, dito ako pupunta."
Tamang-tama.
Nakatayo ako sa kusina ko no'n.
Tumunog ang telepono. Nagsalita si Florentino.
Sabi niya, "David, gusto mo maglaro sa Real Madrid?"
"Oo."
"Walang problema. Tapos."
Ang pangit pakinggan, pero mawalang galang na sa Manchester United
gaya ng sinabi ko, pinanganak siya para maglaro sa Real Madrid.
Okay. Sinabi mo kay Victoria
pupunta ka ng Madrid, tama, noon?
Ano'ng sabi niya?
"Ano'ng Spain?" "Pupunta tayo sa Spain." "Kailan?"
"Mga 12 hours pa."
Sabi ko, "Ano'ng sinasabi mo? Sa'n tayo titira."
"Walang school para sa mga bata."
"Ano'ng sinasabi mo?"
Pero ang nangyari lumipat kami sa Spain.
Gano'n lang.
Dumating si David Beckham sa Zarzuela Clinic
na huling hakbang sa pagiging player ng Real Madrid.
Sa palagay namin, nasa perpektong kondisyon siya.
At mukhang nasa tamang pag-iisip din siya.
Kasama ko noon ang president, at makikita sa opisina niya
ang mga tore, at sabi niya,
"Iyon ang mga Galácticos."
"Si Figo, si Ronaldo, si Zidane."
Sabi niya, "Tingnan mo, sa 'yo 'yon." Sabi ko,
"Okay. " Gusto ko 'yon.
Kinuha ba siya ng Madrid para dito?
O para dito?
May kung anu-anong paniniwala na mga tao sa akin.
Kinasal ako sa isang Spice Girl. At alam mo na, lahat ng gulong kasama.
Gusto kong pumunta nang di halata, ako lang.
'Yong araw na pumirma si David Beckham sa Real Madrid,
walang katulad...
sa kahit ano'ng signing ng player kahit sa'n
sa kasaysayan.
Dumating siya sa lungsod na parang Presidente ng United States.
Grabe, di ba?
Oo.
Ito ang pinakamalaking palabas sa bayan.
Lahat ng kilala sa Spain
gustong maimbitahan.
Mga pulitiko,
mga judge, mga malalaking negosyante,
lahat isinama ang asawa kasi kung hindi,
magiging miserable mga samahan nila
kung di sila isasama sa malaking ganap.
Magandang araw.
Nandito si David Beckham kasi tiwala kami sa kanya na footballer.
Isa siyang simbolo ng ating panahon,
simbolo ng post-modernity.
David, maligayang pagdating sa league of dreams.
Gracias, ladies and gentlemen.
Matagal ko nang hilig ang football.
Syempre, mahal ko ang pamilya ko.
Pero football, ang lahat para sa 'kin.
Lumingon ako no'n kay Victoria.
At di ko alam kung gaano siya kasaya tungkol dito...
pero sabi ko sa kanya,
"Kailangan nating isipin na
panghabambuhay ito."
Di masyadong maganda.
Welcome sa Madrid, David Beckham.
Sa interview namin,
nakayapak siyang dumating. Di ko alam kung bakit.
Ang Spanish mo, aaralin mo ba? Magsisikap ka ba?
Sigurado. Pinag-aaralan ko na 'to.
Sa dami ng sikat na nakapanayam ko,
mapapansin mo karamihan sa kanila mga gago.
Ang mga anak mo, si Brooklyn, di mo mapapansin bilingual na siya.
Kaya niyang sabihing "hola" at "adiós."
May nakakatuwang pagkakasalungat
kung gaano kasikat si David Beckham,
at kung gaanong naiilang siyang magsalita.
Magandang karanasan ang pinapasok ko ngayon.
Maganda ang magiging buhay namin dito.
At siguradong matutuwa ang pamilya ko rito.
David!
Naaalala ko, bago ang unang training session...
dumating ako bago ang lahat,
kaya mag-isa ko sa changing room.
Nakaupo, naghihintay.
Kaba... Pinapawisan ako.
Kinakabahan ako.
At
pumasok si Figo.
- Magandang hapon. - Magandang hapon, Luís. Dito.
Kinamayan ako. "Welcome."
- Roberto. - Pumasok si Roberto Carlos, kinamayan ako.
-¿Qué tal? Ayos? - Muy bien. Kumusta?
Pumasok si Ronaldo.
Di pa ako kinabahan nang gano'n.
Nagsuka ka ba?
Hindi, hindi ako nasuka, pero...
Nakita namin 'tong magandang lalaki.
Isang blond na sasali sa team namin.
Magandang lalaki.
Gustong gayahin ng lahat ang gupit niya.
Pero sa kulot kong buhok...
...mahirap para sa akin gayahin ang ayos ng buhok niya.
Naalala ko, may small-sided na laro kami.
Makakapuntos na si Ronaldo,
kaya nagpadulas ako,
habang nagpadulas ako,
pinatong niya ang paa niya sa bola at pinanood akong dumaan.
"Okay. Ito ang antas na kailangan kong maabot."
Magandang mag-interview dito. Ang ganda.
Pero, siyempre, lahat nag-uusap.
"Tingin mo?" "Di ko alam, sa totoo lang."
"Di masabi. Di ko alam kung babagay siya sa atin."
Lahat ng bagay sa paligid niya,
ang asawa,
ang press, pinag-uusapan siya.
Masama ang epekto no'n sa dressing room.
Ang tanong saan siya maglalaro? Sa kanan si Figo.
At isa si Figo sa pinakamahusay na right-mids sa mundo.
No'ng may balitang baka sasali si David,
nagsalita lahat. "Papalitan ka niya sa posisyon mo. Blah-blah-blah."
"Away ito, may laban sa pagitan nina
Luís at David para sa posisyon. Blah-blah-blah."
Hindi ako natakot.
Pareho kami ng posisyon ni Figo.
Ayokong sabihin kay Figo na,
"Nandito na ako."
"Saan ka maglalaro?"
Alam mo na, si Figo 'to.
Sa tingin ko, no'ng panahong 'yon, di siya ang kailangan ng team.
Tingin mo bakit kaya siya kinuha ni Pérez?
Hindi ko alam. Tanungin mo ang president.
Na-triple ang kita namin.
Nasa Far East si David Beckham kasama ang bagong club, Real Madrid,
na tiyak na makikinabang sa bagong miyembro.
Makukuha nila ang kalahati ng kita sa pagdala ng Beckham brand.
Isa sa pinakamatubong promotional trip kailanman.
May mga tour din kami sa United.
Ibang lebel ito.
Naalala ko, dumating kami sa hotel, at may 10,000 tao
nang 4:00 a.m.
Nangyari 'yon dahil kay Beckham.
Dala niya ang gano'ng kabaliwan.
Parang rock band hindi football team.
Higit pa sa football ito.
Hindi na ito mga mahilig lang sa football.
Mga babaeng supporter.
Mahal namin si Beckham!
Sa mga billboard, may 40 na Beckham adverts
at isa sa akin.
Unang beses na naging worldwide kami.
Dahil sa isang player.
Komportable lang kami sa mga bahay namin sa Spain.
Pero biglang, tatlumpong araw na malalayo sa pamilya.
Kaya, para sa amin, sakit sa ulo...
Sabi namin, "David, nadoble ang trabaho namin sa 'yo.
Hoy! Hoy, umupo ka! Umupo ka!
Hawak na ng Real Madrid ang publicity machine.
Ngayon sinasamba na si Beckham sa Asia.
Nagpadala ang The Sun
ng mga reporter sa buong mundo para humanap ng taong
di pa kilala si David Beckham.
Beckham!
Di nagtagal, may nahanap sila, o baka 'yon ang sabi nila.
At ang nag-iisang tao sa mundo na di kilala si David Beckham?
Isang pastol sa Chad.
NATAGPUAN ANG TAONG DI PA KILALA SI BECKS
Ako, sa kabilang panig, mas madalas,
ako ang kontrabida.
Pag-usapan natin ang Spain kasi nandito tayo.
- Masaya ka ba rito? - Oo.
Maganda. Masaya si David dito.
Pati pagsagot niya sa telepono, "¿Aló?."
Nakaupo ako...
May interview ako dati sa Spanish Vogue. Ako ang cover.
At sa interview, sinulat nilang ayoko raw sa Spain,
"Kasi amoy bawang ang Spain."
Di ko sinabi 'yon.
Sabi niya amoy bawang ang Spain.
Kung gusto mong galitin
mga Spanish,
tirahin mo ang kalidad ng pagkain nila.
Malaking pagkakasala ito.
Ginulat ni Victoria Beckham ang Madrid kagabi
sa unang public appearance niya sa Spain.
Gulay at isda ang order niya,
pero tatlong almond at tubig lang kinain niya.
Sa maraming ulat, madalas,
"Ayaw niya sa Spain."
"Ayaw niya sa Madrid."
Pinilit niyang ngumiti at di nakipag-usap sa press.
Hindi ito tungkol sa Spain.
May pamilya kaming dapat asikasuhin.
May dalawa akong anak, si Brooklyn at Romeo.
Hindi yata nila naisip 'yon
noong pinupuna ako kasa wala pa ako sa Spain.
Papasok ang bata.
Di ako makakalipat sa Spain hangga't walang school si Brooklyn.
- Nilinis mo ang ngipin mo? - Ano?
Lunes hanggang Biyernes nasa London ako,
at sumasakay ng eroplano papuntang Spain.
At higit pa roon, nakapila siya sa isang hamburger restaurant.
Lahat ng ginagawa ko pinaikot nila, gawa-gawa lang.
Hinahanap raw niya ang London,
kasi wala ang nakasanayan niyang karangyaan sa Madrid.
Pero di naman ito tungkol sa Spain.
Pinakilala ang bagong Real Madrid manager ngayon sa Bernabéu Stadium.
Gusto kong magpasalamat
sa pagkakataong pamahalaan at maging coach
ng Real Madrid.
Nang matanggap ko ang imbitasyon ng Real Madrid,
kamangha-mangha, kasi ni hindi ko pinangarap na
kakatok ang Real Madrid sa pinto ko.
Isa ito sa pinakamagandang club sa mundo.
Nagulat ako.
Nagulat ako no'ng narinig ko.
Magsisimula ako sa Real Madrid
para sa isang manager na ayaw akong mag-start sa dating team ko.
Magandang hapon, ladies and gentlemen.
Espesyal na araw ito para kay David Beckham.
Debut ito ni David Beckham na
suot ang Real Madrid shirt.
Beckham!
Kaya ang unang laro,
alam mo, iba ang pressure.
May kakaibang pakiramdam sa tiyan ko.
Lahat ng fans, grabe, alam mo?
Para sa kanila, ang Real Madrid,
isa sa pinakamahalagang parte ng buhay nila. Parang relihiyon.
Obligado ang Real Madrid manalo.
May ibang klaseng pressure na manalo kami.
Sa mga sandali bago ang laban,
subukan mong wag kabahan...
o magduda sa sarili mo.
Gusto mong maniwala sa sarili,
pero kung ano-ano ang nasa isip mo.
Iniisip ko, "'Lintik."
Kalaro ko 'tong mga magagaling na player.
Para silang fantasy league team.
Pero lahat nakatuon sa kakayahan ni David Beckham.
Kakayanin ko ba?
'Yon ang sandali na masasabi kong, "Oo, ngayon huhusgahan na kita."
"Nakikita kita."
"Kita ko kung ano ka at ang meron ka."
Ang mga pahayagan dito
ay may walong pahina ng kuwentong tungkol sa lalaking,
si David Beckham.
Saan siya lulugar sa team na ito?
Paano ang posisyon mo?
Di ko alam kung saan ako maglalaro.
Dalawang player sa parehong posisyon.
Problema 'yon.
Inilagay siya ni Queiroz sa likod ko, kaya mas malayo...
ang kailangan niyang takbuhin.
Figo.
Si David Beckham.
Kailangang gawin ni Beckham ang di pa niya nagagawa,
sa England o sa Manchester United, maglaro sa likod.
Delikado 'yon kadalasan.
David Beckham.
Sige, ganito,
Pelikula ito ni David Beckham
at pinupuri natin siya, pero...
David Beckham.
...di niya kaya.
Ibinalik kay Eto'o.
Ayos!
Samuel Eto'o.
Nangunguna na ang Mallorca, nararapat lang ito.
Oo naman.
Parang wala si David Beckham dito.
Nababahala ang Real Madrid.
Oras na para sa double change.
At si David Beckham.
Papalitan na siya.
Kakaiba ito, maaga pa sa second half.
Oo, ang coach, na si Carlos Queiroz,
tingin niya kailangang gumawa ng paraan.
Kailangan ng oras para masanay.
Pinaghihirapan ang tagumpay.
At tapos na,
nagtagumpay ang Mallorca.
David, pa-autograph ang nobyo ko.
No'ng nasa Manchester United ako,
kahit matalo, kahit di maganda ang laro ko...
Alam kong uuwi ako sa pamilya ko tuwing gabi.
Samantalang sa Madrid, hindi.
At mahirap, na wala ang pamilya ko.
Gusto ko ang kantang ito.
Paborito ni David.
- Talaga? - Oo.
Ayaw niyang nakaupo lang sa bahay.
Ayaw niyang asawa lang ng footballer.
Hindi.
Doon tayo sa "mababawasan ang rep."
Simula pa lang, 'yon ang nagustuhan ko sa kaniya.
Naaalala kong nagagalit ako sa telepono kay Victoria
kasi nalulungkot ako.
Kumusta ang mga tsismis na di pa naisaayos ang tirahan niyo?
Nahihirapan si David,
kaya para kaming, ano, mga kaibigan,
na nakapalibot kay David, para gumaan ang loob niya.
Sinabi namin na nandito lang kami
kung kailangan niya.
Pero naalala ko isang araw,
sina David at Roberto Carlos kumakain sa iisang mesa.
Naisip ko,
"Paanong ang di marunong mag-English
at isang di marunong mag-Portuguese o Spanish,
dalawang oras magkasama, nagtatawanan?"
Se galaw lang.
Alam niya ang sinasabi ko sa kanya at gano'n din siya.
Pagkatapos no'n, kumalma na siya, alam mo?
Isang importanteng bagay,
gusto mong kailanganin ka...
mahalin ka,
ng teammates mo.
Dapat maging parte ka ng dressing room.
Ito ang unang laro ni David Beckham sa Bernabéu kasama ang mga fans.
Gusto kong patunayan sa Real madrid fans...
na karapat-dapat ako.
Pero sa stadium na 'yon...
mahirap.
Ang hirap.
Punong-puno dito ngayon.
Pagpasok mo, para bang,
"Diyos ko."
Nakakalula.
Napanood mo na ang mga mahuhusay na player do'n at lumagapak sila.
Kabado siya.
Beckham, ang pinagtutuunan ng pansin.
Marami nang nasabi tungkol sa kaniya.
Napalitan sa nakaraang laro. Di umabot ng isang oras.
Inutusan siyang maglaro ng defensive muli.
Naglaro siya sa kanan ng 14 taon.
Pero may mga sandali sa buhay ng lahat ng magagaling na player
kung saan nakatagpo sila ng balakid.
Pero wala siyang oras sa Spain.
Gusto nilang magpamalas agad siya.
Kailangan niyang kumalma kasi di naman siya sisisihin.
Kung manalo, panalo lahat.
Kung talo, kasalanan din ng lahat.
Sa tabi ni Daddy? 'Yong naka-green sa tabi ni Daddy?
Tingnan mo ang haba ng buhok niya.
Pero ang pagdalo ng pamilya ko...
napakahalaga para sa akin.
Ayos na uli ako.
Bumabawi na ang Mallorca.
Mahusay ang ginawa ni David Beckham.
May gustong patunayan si Beckham.
Nagwa-warm up lang kami.
Heto si Luís Figo.
Zinedine Zidane.
Sige, ngayon simula na.
Zidane.
Pinasa ni Zidane! Sinubukan ni David Beckham.
Tapos, bigla na lang,
gumaling siya.
Kay Beckham.
Gamit ang magic niyang kanang paa.
Gutom na gutom ang Real Madrid.
David Beckham! Mahusay na cross.
Nasa gilid ako,
natutuwa sa bolang lumilipad...
Beckham.
at lumalapag.
Lumilipad at lumalapag.
Heto si Beckham.
Beckham, sinusubukang makatulong sa isang goal.
Sa likod ng magandang mukha, sandali.
Aatake na ang Real Madrid.
Napanatili niya.
At... si Beckham!
Ayos!
Ramdam mo ang ginhawa!
Nakapuntos si David Beckham!
Siya ang bida ngayon! Hooray!
Ang ganda.
Siya ang bida.
Napakahusay na laro. Kasama si Figo.
Ang cross na galing kay Ronaldo.
Tapos na. At ang malaking balita, nakapuntos si David Beckham,
sa home debut niya.
Ang saya.
- Ang tulin mo do'n sa pagkapanalo— - Oo.
Hanggang sa, alam mo na...
MAY KALAGUYO SI BECKS
Ibinenta ng mga Beckham ang samahan nila bilang pinagtagpo ng tadhana.
Pero ngayon, bumaliktad ang lagay ng relasyong 'yon.
Tagasalin ng subtitle: Jay Vee Linatoc