Salamat ulit sa paghahatid. Lumalakas ang mga Uber.
Sa Uber lagi ako, kaya madalas sa likod ako.
Oo, alin ang lugar mo?
Huwag kang mag-alala, sasabihin ko. Paumanhin, ano'ng sinabi ko?
Narinig mo ba ang portable parking?
-Hindi. -Mabuti.
Dahil ito ang ideya ko at tinatalakay ng mga lalaki.
Problema sa pagmamaneho kelangan mong maghanap ng paradahan,
pero sa ParKing, puwede kang mag-utos ng magpaparada sa'yo.
Parang valet?
Hindi, ParKing.
Samakatwid, pupunta sila saan ka man…
Paumanhin, namiss mo ang… Balik ka.
-Kasalanan ko. -Sige.
-Ito ba? Ito ang lugar mo? -Oo, dito.
Sige.
Home sweet home.
Gusto ko ang pagmamaneho mo.
Ang… kinis.
Salamat.
Labas ka ngayong linggo?
Kailangan kong pumunta sa Vegas para magtrabaho.
-Kaya… -Astig, sige.
-Vegas. Ayos 'yan. -Oo.
Nakatira sa Vegas ang bata ko.
Mahilig ka sa MMA? Mixed Martial Arts?
Ang bata ko, lalaban na siya.
Solid siya. Palayaw niya, "Ang Sakit ng Hapon".
Alam ko parang… 'Di mo kailangang...
Ayos lang. Ayokong harangin ang sinuman.
-Pasensya na. -Ayos lang.
Sige, alam mo...
Pasok ka? Malamang nasa bahay kuya ko, pero may kandado ako.
Paul, pahingi ng pabor at huwag itong sabihin kahit kanino?
May nobyo ka, ha?
Hindi. Hindi nobyo.
-Ex? -Paul, may asawa na ako.
Oo, ako...
Mukhang mabait kang bata. At...
Halika rito.
Puta!
Alis ka na ngayon bago ako…
Bago ko gumawa ng katangahan.
-Sigurado pwede kong magparada dito? -Oo. Bagaman, baka matiketan ka.
Iniisip kong tawagan ang road rage na aleng 'yon at hinging tawad.
Gusto mo ng payo ko?
Huwag.
Pinagpala ako ng Diyos sa gig sa simbahan. Ano gagawin ni Hesus, alam mo?
Hesus?
Pasasalamatan ni Hesus pinsan niya sa sayaw sa mesa ilang isda, ilang tinapay.
Oo naman. Salamat. Talagang, salamat.
Nandito na.
Binigay ng bata ko ang code. 69-69.
Salita.
Aayusin ko din ang kay Paul.
Mahalaga lang sa kanya ang Kayla na yon.
Pare, tiningnan ko ang IG niya.
-Ang hot niya. -Hindi, pare.
Hindi ko gusto ang ganung puting babae.
Umaasta silang walang lakas, nasa kanila lahat.
-Kilala mo siya? -Di na kelangan, alam ko lang.
Nang naglilinis si Paul, hinihila ng puting diyablo.
Anong puti ang gusto mo?
-Mga Italyano, tol. -Ano?
Oo, pareho nila tayo. Peninsula mentality.
O, Peninsulas, ayan na.
Oo, pare.
Akala ni Paul para sa sarili niya, nabuyo siya.
-Sabihin mo sa kanya. -Pare...
ayaw niya ng pinupuna. Kailangan kong baguhin.
-Ayokong mawala siya ng tuluyan. -Heto na.
Lahat ng kelangan mo sa simbahan.
Jackpot.
Teka. Nakawin natin at ibulsa pera ng simbahan?
Mabuti ang Diyos. Amen.
Kunin din natin 'to.
Daewoo ito.
Suportahan ang gawa ng Koreano.
Alam mo kung sino ka?
Koreanong Robin Hood.
Talaga.
Koreanong Aladdin ako.
Oo. Gusto ko 'yan.
-Hindi, Nanay, hindi! -Junie, uy…
Junie, family trip ito at magiging masaya, okay?
-Ako na. -Ayokong pumunta!
Hahatid tayo ng drayber sa pribadong jet.
Dala mo ba ang Rubble toy niya?
'Di makaronda sina Zuma ng wala ito.
Sa ilalim ng maleta niya.
PAW Patrol ito. Kailangan mo lahat ng paa.
-May kending pansuhol? -Anak, tingnan mo!
Tingnan mo!
Kasama ang PAW Patrol!
-Okay. Halika, Junie, tayo na. -Dadalhin tayo ni Rubble sa Vegas.
-Hindi! -Junie, tigil na!
Diyos ko, ayos ka lang ba?
Pasensya na, anak.
-Anak. Ayos lang… -Kung 'di na lang tayo puntang Vegas.
Tawagan ko si Jordan at sabihing emergency.
Anak, tahan na.
Alis ka na.
Ako na ang bahala dito.
Akala ko makakatulong ito sa ating muling pagtuunan ang isa't isa, alam mo?
Bueno…
Wag mo kaming alalahanin.
Mag-family trip tayo kapag natapos mo na ang deal.
Pag nais mong makita si Toni Kukoc, gagawin ko. May utang sa akin.
Paanong 'di ko alam na may kapit ka?
Hanggang ngayon kasi 'di ka sumasama. Oras ng magsama tayo.
Tingin mo kaya ko siyang mag-isa?
-Kaya ko siya. -Matanda na 'yon.
-Twenties katawan mo. -Tama?!
-Inayos ko 'yan. -Ay, husay.
Kumusta?
-Kaya ko kayong lahat. -Ano?
-Marunong magbasa si Paul? Puta. -Mangumusta ka sa pinsan mo.
-Musta, Isaac. -"Musta, Isaac"? Isaac-hyung, puta.
Hindi ako gumagawa ng utos. Bangon, sakang.
Yakapin mo ako sa harap. Wag sa gilid.
-Tip sa tip, lika. -'Wag ganyan.
Grabe, napakalakas.
-Isaac, gusto mong orange juice? -Sunny D. "D" para kay Danny.
-Danny, hihingi ako ng pabor. -Lintik. Heto na.
Tol, hindi. 'Di ko na aalisan muli. Hindi.
-Pahiram ng trak mo? -Ano kelangan mo sa trak ko?
-Para makita ang nobya ko sa Vegas. -Nobya mo na siya?
Oo.
-Okay, nakilala mo na ba siya? -Ang totoo, nagkita na kami. Kaya…
Kung byahe tayo sa Vegas? Ikaw, ako at si Isaac.
-Byahe natin! -Ayokong malungkot sa Vegas.
Hiningi niya credit card mo?
-Hiningi niya itong titi. -Maniwala ako 'pag nakita ko.
-Dami mo ng nakita sa selda. -Sabi mo?
-Biro lang! -Uy.
-Ano'ng sabi mo? -Ayos tayo. Hoy!
-Uy, Isaac! Isaac! Tumigil ka. -Puta. Hingi ka ng tawad.
-Chill kayong lahat. Ayos lang. -Nagbibiro lang ako, relaks.
Okay. Huwag kang magsabi ng kagaguhan. Bwisit.
Uy, pare may malaking trabaho tayo sa simbahan ni Veronica.
Kaya pwede kang tumulong at babayaran kita.
Magbayad ka sa Vegas.
Sige.
-Sige. -Salamat.
Bakit hindi natin ipagdiwang ang bagong trabaho? Inom tayo.
Mga pinili!
-Gusto niyo pa ba? -Masarap.
-Danny, ayos ka lang, o…? -Hindi, halika na.
Tara na! Sabayan mo ng Sunny D.
-Mga pinili, heto na! -Mga pinili!
Jordan, ang ganda nito.
Hindi pa ako nakapag-spa ng buo sa sarili ko.
Ang cute.
Siguraduhin mong kunin ang 99 daliring masahe.
Sampu sa pinakamahuhusay na masahista at minamasahe nila lahat.
Siyamnapu't siyam?
-Kinalulungkot ko 'di nakasama pamilya mo. -Ayaw ni Junie.
Mdalas suhulan namin ng kendi, pero sabi ng doktor bawas sa asukal. Kaya…
-Ganyan ang buhay, tama? -Oo.
Mas marami akong pera kaysa sa mga bansa.
Pero kelangan kong kumawala sa saradong pinto.
Teka. 'Di ka lalabas sa Vegas?
Mahal, karamihan sa mga empleyado natin ay middle class.
Ayaw nilang nakikita akong nagsasaya.
Kaya dapat pustura ako sa mga kumperensya.
Matalino.
Dapat panatilihin ang ilusyon, mas gusto nila sa katotohanan.
Ganyan talaga.
Pero 'di ba nakakapagod?
Oo, nakakapagod.
Kaya may zero filter policy ako sa inner circle ko.
Pag dayain ko buong araw, mababaliw ako.
Tama.
Jordi, gusto ng board na magkita sa Jacuzzi para mag-usap.
Amy, hayaan natin sila. Lahat ng asawa pupunta sa palabas mamaya.
Sa tingin ko, dapat manatili si Amy. Tama?
Okay, oo, oo, siyempre, siyempre.
-Amy, text mo ako mamaya. Kita tayo. -Sigurado.
Kausapin mo pa rin ang board sa deal?
Pwedeng maghintay. Unang gabi. Ayokong mag-abala.
Paul, kunin mo ang telepono mo!
Ano ba?
Hatid ka ni isaac sa trabaho,
gagawin mo rin para sa tamang babae. mahal kita tol
brb nito
Lintik.
Nakaupo pa rin. Nanaginip akong nasa loob ako ng nanay ko.
Uy, ano'ng problema?
Naku, kinuha ni Paul ang susi.
Ano?
Puta. Nasa trak pa rin ang lahat ng kinuha natin.
Hanep, makikipagkita ka sa board?
Oo, maganda.
Pinili nila ang utak ko tungkol sa maraming kumpidensyal na bagay.
Tapos… Diyos ko, hiniling nilang magsalita ako sa panel bukas.
Mahal, ang galing. Napag-usapan ba ninyo ang alok?
-Hindi, wala kaming oras kanina. -Makakahanap ka ng oportunidad.
Mabuti nakikisama ka sa kanila. Tiyak hahayaan kang mag-cash out.
Oo, tama. Tiyak na bukas.
Oh, sino 'yan?
niyaya ako ng bata ko sa vegas
Si Jordan lang.
hmu kung magkonek ka
Okay na ba si Junie?
Masaya siyang narito.
Niyakap niya ang bawat muwebles at sinabi kung gaano niya kamahal ang mga ito.
Na-miss niya ba ako?
Hahayaan ka ba nilang umuwi ng maaga?
Ano?
Pag nakumbinsi mo na sila, uuwi ka na, tama?
Para mapanood si June.
Tandaan mo iniskedyul ko miting ko.
Mahal, tandaan mo…
Inimbitahan nila akong magsalita sa panel bukas.
-Kaya… -Oh, tama.
Tama. Oo, dapat gawin mo 'yan.
Oo, pero, alam mo, baka hindi ko gagawin. Hindi ako handa at… Diyos ko, buhok ko.
Kailangan kong pagupit. Kaya…
Sinusuportahan kita alinman. Sabihan mo lang ako, ha?
Kasi, ang grupo ko.
Oo, sisikapin kong umuwi ng maaga.
May tao ba diyan, George? Gabi na.
Nag-sleepover kami ni Mama.
Amy, ginamit ko ang banyo mo.
Maganda 'yan, Fumi.
Shoot, kukunin ko ang PJs niya sa dryer.
Mahal kita. Magpahinga ng marami, okay?
Makakapag-cash out ka bukas, ramdam ko.
Mama!
Kasama ko rito ang mga katrabaho. Hindi pwedeng makita tayo ng iba.
tambay sa kwarto mo? lol
Umuwi na ang bata mo?
Oo, kailangan niyang magsanay. Kailangan magsikap para makita ang resulta.
Ganoon ba.
Walang nakakaalam na andito ka, tama?
Hindi mo sinabi sa kapatid mo o ano?
-Hindi, halos hindi ko siya nakakausap. -Astig, cool.
Gusto mong ibaba ang mga bulaklak o ano?
Ay, oo.
-Oo. -Pasensya na.
Basta… kung magkasama tayo, wala tayong pisikal.
May pamilya ako, alam mo?
Oo. 'Di ko naisip 'yon.
Sige.
Ano'ng gusto mong gawin?
Hindi ko alam. Naisipan kong manood ng pelikula.
-Pelikula? -Oo.
-Dito? -Oo.
Maganda ang lugar na ito. Alam kong 'di tayo makikita,
pero may magagawa pa tayong hindi nakakabagot.
Hindi ako pwedeng may hang over bukas.
Alam mo? Kaya…
-Naninigarilyo ka? -Diyos ko.
Dati, palagi, bago ipinanganak ang anak ko.
-Bakit ka tumigil? -Hindi ko alam.
Wala akong oras o espasyo.
Nakuha mo na ang dalawa.
Naabot mo si Paul. Wag matanda, text na lang.
Nasa trak lahat ng gamit ko. Kailangan ko sa trabaho.
Punta kaming Vegas. Kita tayo, walang masasaktan.
-Hindi siya tatawag. -Magagawa natin ang "Find My Phone."
Alam ko password niya, gumana sana ang isa.
Kaya upakan ang bunso o maging ganito sila.
'Di sila dinisiplina gaya natin. Pagod ang magulang.
Laging lumalala ang panganay nila. Bawat oras.
Uy, naalala mo nang una kitang madroga,
at nasuka ka sa lobby ng motel?
Oo. Inalis ng magulang ko ang Kmart maemae dahil doon. Sakit nun.
-Maganda suka mo kasi hilig mong Skittles. -Binubuhos ko ito dati sa coke.
-Oo. -Ginaya ako dati ni Paul.
Tinitingala niya ko noon.
Tinawag niya kong, Koreanong Johnny Carson.
Lahat ng bisita sa motel tinawag akong ganyan. Ang sarap noon.
Alam mong kinukutya ka niya, 'di ba?
Ano? Hindi, pare, si Johnny Carson ang bida.
-Ano'ng sinasabi mo? -Sa atin.
Tinawag ka nun ni Paul, ng mamatay siya. Nang lumabas ang ugali at narcissism niya.
Paumanhin, sasabihin ko sana sa'yo noon, pero lumayo ka.
Pinakamahusay si Johnny noon.
-Pakiramdam ko gumagamit ka noon. -Oo.
Oo. Baliin mo ang isang braso ko.
Oo. Oo.
Pigain mo lahat.
-Oo! -Oo. Ayos! Mabuti 'yan.
Naglagay ka nang Skittles sa Coke?
Naisip ko ito noong bata ako.
Ang galing.
Ay.
Pero 'di ako tiyak kung totoo ito.
May malabo kong alaala na pumunta sa China noong anim na taon ako at kumain ng isa.
Sabi nila sa akin ilegal ito sa Amerika.
Wala pa akong narinig na mangosteen.
Nakakaloko, dinalhan ka nila niyan.
Mayaman ka siguro para mamuhay ng ganito, ha?
Malapit na.
Nakakalokong sabihin.
Ibebenta ko na ang negosyo ko sa halagang 10 milyong dolyar.
-Ano? -Oo.
-Mula sa halaman? -Oo. Mula sa halaman.
Nag-aaral sana ako ng halaman.
Ano'ng pakiramdam niyan? Sampung milyon?
'Di ko pa alam.
Kelangan kong magpasya kung sulit kumayod ng walang tigil ng limang taon pa.
Oo.
'Di ko kailangan ng malaki. Tanggapin ko… Tanggapin ko isang milyon.
'Yan ang sasabihin ko kung 20 ako.
Pero, sa ibang salita.
Ano'ng masasabi mo ngayon?
Ngayon, masasabi ko na...
'Di lahat tungkol sa'yo.
Para kang kuya ko.
Ang kuyang kinaiinisan mo?
Hindi ganoon. Kabaligtaran kayo.
Kaya lang…
Sobra siyang kumayod sa lahat maliban sa sarili niya,
at kita ko gaano siya kalungkot.
Bakit siya malungkot?
Depress yata siya.
Lagi siyang nagmamaneho ng isa't kalahating oras
sa tingin niya na best Burger King,
para lang kumain ng apat na orihinal na chicken sandwich, mag-isa.
Yung mahaba?
Siguro.
Sana iwan niya na lang ako.
'Di ko kelangan ng ganung lakas sa paligid ko, alam mo?
Oo.
Makasarili sa wasak na taong ipagkalat kanilang...
pagkawasak.
Alam mo sa mga video game…
tulad ng, pag namatay ang ibang tao, tuloy pa rin ang laro,
pero kapag namatay ka, tapos na?
Tingin ko, ganyan ang buhay.
Ang lalim.
Lintik ka.
Sige.
Kaya ikaw ang pangunahing manlalaro?
O ako?
Malalaman natin balang araw.
Lintik.
Ako na.
-Pasensiya na. -Sino 'yon?
Nawala itong phone. Pakibalik.
Wala. 'Di ko alam bakit ganun. Sara ko na.
Pasensya na.
Ayos lang.
Hindi ito patayo, baka nasa anumang palapag siya.
'Di ako magdamag kakatok sa pinto.
Hindi ko na alam. 'Di nakatulong ang front desk.
-Kuha tayo ng kuwarto at manatili. -Kwarto? Puta, pare.
Bakit gagastos sa kwarto? Kung pwedeng kumita sa sahig!
-Punyeta! Napapaso ang kamay ko. -Ayoko ng mawalan pa ng pera.
Hindi! Kasama mo ko pare. Aral sa buhay, laging tumabi sa Chinese.
Blackjack. Nakita mo na bang nilaro ng Chinese ito?
Oo, palagi.
Half-Chinese 'yon. Sinasabi ko tunay na OG Chinese.
Naglalaro sila ng casino.
-Gaya ni Pai gow? -Pai gow? Gaya ng magkapatid na gyo.
Sila ang nag-imbento, mas alam nila ang laro kaysa casino.
Punta ka na. Hahanapin ko pa.
Pare, ayokong mag-isa.
Sama ka sa'kin. Ibibigay ko ang kalahati ng panalo ko.
-Masaya? -Hahanapin ko si Paul.
Hanapin natin ang gagong 'yon, nandito siya.
Paul! Kita mo, naghahanap tayo. Pagkakitaan natin 'yan, pare.
-Hahanapin ko saang kwarto siya. -Kakatok ka sa bawat pinto?
Salamat sa pagtulog sa sofa.
Ayos lang. Naiintindihan ko.
-Sino 'yon? -Mga unan mo lang.
Hello. Maraming salamat.
-Gandang gabi. -Ba't ganun siya kumatok?
Sige, Paul. Gawin kitang maayos at komportable.
Aalis na lang ako. Walang problema.
Hindi, gabi na. Magpahinga ka na.
Aalis ako bago ka gumising bukas.
Dumito ka hangga't gusto mo.
-Mag-iiwan ako ng pera. -Di na kailangan.
-'Di ako bata. -Binigay mo gabing kelangan ko.
Masarap gawin ang gusto ko kahit minsan lang.
Basta… isipin mo na lang ito bilang pasasalamat.
Para akong puta.
Magsalita ka pa ng ganyan, baka matulog ka sa kama.
Balik sa realidad. Magagalit ang kapatid ko na kinuha ko ang trak niya.
Seryoso, mabuti kang tao,
at makakamit mo ang anumang isipin mo.
'Wag mo hayaang saktan ka ng kuya mo.
Buti nagkakilala tayo.
Pwedeng magyakap?
Sige.
-Ba't 'di natin hanapin si Paul? -Ayos lang.
Unang round. Mga high value protein lang, walang carbs.
-Walang filler. Natutunan sa'yo. -Wala akong gana.
Alam kong mahirap ang gabi mo, pero kumain ka.
-Hindi ako natatalo. -Alam ko.
-Kasalanan ni Paul. -Sige.
Kayla! Nasaan siya?
Kainin mo 'to. Kailangan mo para sipsipin ang alak
-Pare, ito ang kailangan ko. -Sige.
Ito ang… Walang sinumang tumingin sa akin. Kelangan ko ito.
Minsan alam ko ang sinasabi ko. Okay?
Dulong piraso yan. Antay akong bago.
-Dulong piraso ako. -Sige, kayo muna…
-Kung nais n'yo… -Antay ako ng iba.
Maghintay kayo ng maganda. 'Wag kunin 'yan.
Nagpakita na siya.
Hoy, Paul, punta ka rito.
-Hoy! Niloloko mo ba ako?! -Niloloko mo ba ako?
Paul? Paul!
-Puta! Halika dito! -'Wag kainin 'yan!
Paul!
Hi, mag-tsek in ako para kay Amy Lau.
Bisita ka ni Ms. Forster.
Libre lahat treatment mo.
-Diyos ko. -Ano'ng nasa isip mo?
May litrato ako ng gusto ko.
Naiwan ko yata ang phone ko sa kwarto.
-Babalik ako. -Sige. Walang problema.
-Puta! Bakit siya nasa taas na palapag?! -Paul, bumalik ka rito!
Papatayin kita sa pagpagod mo sa akin!
Hindi na ako mahahawa sa pagkawasak mo!
Ano? Kita mo? Puting diablong nagsasalita 'yan!
Hoy, Paul!
Hoy, papuri ba ang Koreanong si Johnny Carson o hindi?
-'Di ko kilala 'yon! -Papuri o hindi?!
Anong palapag tayo?
Maling palapag.
Wala kang katapatan, Paul!
Wala akong pake! Naka-parole ka pa.
Paul!
Paul! Kapatid mo ako, igagalang mo ako!
Paul! Paul! Bumalik ka dito!
-Nasa kwarto ko, pasensya na. -Magaling.
-Ihanda na natin. -Sige.
Paul! Buksan mo ang pinto.
Buksan mo ang pinto! Paul, buksan mo ang pinto!
Puta!
Nasaan ang nobya mo?
Penthouse suite, habang nawawala sando ko sa baba!
-Ano'ng ginagawa mo? -Diyos ko. Bitawan mo ako.
Noong panahon ko, nanunuya ang bata, pinapaalis sila.
Buong pamilya sa misyon. Ako? Ipinadala ako sa LA.
-Ano'ng sinasabi mo?! -Nakuha ko na ang susi. Tara na!
Uy. Aba, aba, aba, halika na.
Bakit ka nandito? Walang may gusto sa'yo.
Iniisip ko lagi sino tumawag ng pulis sa motel.
Ikaw iyon, ahas! Ikaw na laki sa layaw!
Ayaw nating makasuhan tayo. Dahil sa pananakit ng bata.
Nakakaawa na inaapi n'yo ko para bumuti ang pakiramdam niyo.
Kapag namatay kayo, walang may pakialam.
Tumahimik ka.
Wala ka rito kung wala ako. Nakakaawa ka.
Kaya kitang talunin.
Umalis ka na rito.
Sana nasisiyahan kayo sa 52nd Annual Forsters conference.
NAGTAYO NG KŌYŌHAUS
Nakita ko ang sunod na bisita at bago itsura niya.
Ang ganda mo.
Ang may-ari ng Kōyōhaus, si Amy Lau.
Oo.
Palakpakan.
Paano makapuntang garahe?
Pinapahirapang makalabas. Ganyan tayo ninanakawan.
HILAGANG GARAHE
Pasalamat ako sa pagmamahal sa Kōyōhaus. Salamat.
Ano ito?
Lintik, "Sunod na Hen, Primera Klase, Future-Proof…"
-Ito ang bagong X-Men! -Ang gagang road rage.
Diyos ko, ano ang posibilidad?
Pare, daigdig, tol. Gusto nitong balansehin mo ang Karma.
-Sige, gawin na natin 'to! -Teka.
Halika na.
Alam mo, sa unang taon diretso kami sa mamimili…
Diyos ko, 6 a.m. gising na ko bawat umaga
nagdedeliver mag-isa.
Sa buong Los Angeles.
Kakapanganak ko lang sa anak ko.
Magbobomba ako sa kotse, at naranasan nating lahat, tama?
Pero tinitiyak ko pa rin na maghapunang kasama ang asawa ko,
bawat gabi, dahil mahalaga ito sa akin.
Bumili ako ng bahay na ako mismo ang nagdisenyo,
at, bakit ko sinasabi ito?
Dahil, gusto kong malaman mo na sa kabila ng sinasabi ng lahat,
makukuha mo lahat.
Kaya mo.
Perpektong sagot. Oo.
May oras pa para sa isa pang tanong. Oo, doon sa likod.
Bigyan natin ng mic.
Tanong para kay Amy Lau.
Kinagagalak kitang makilala. Tanungin mo.
Iniisip ko gagawin mo kung ikaw ako.
Nakaupo ako sa kotse ko at biglang bumusina sa akin ang babaeng ito
mula sa puting magandang SUV niya.
At nagsimulang bigyan ng baliw na ito ng kalokohang review ang negosyo ko.
Tapos nag-tag siya sa trak ko ng, "Baliw ako." Normal ba 'yon? Ang babaeng 'yan…
Security, may mga lasing na turistang gumala.
'Yon ba 'yon? Tingin mo makakamit ang lahat? Tangina ka!
Akin na mic! "The Last Stand" ang best X-Men!
Hindi pwedeng tuliin si Wolverine!
-Bitawan mo ako! -Sige. Sige.
Huling tip para sa negosyo mo.
Mahilig sa alak ang karaniwang mamimili.
Ibig sabihin, malinaw.
-Oo. -Tama siya.
-Bitawan mo ako! Bitawan mo ako! -Kilala ko si Miranda!
-Takbo, Danny! -Tayo na!
-Niloloko mo ba ako? -Halika na!
Bumalik ka rito!
-Mga punyeta, halika! -Bwisit!
Oo!
-Ay. Mas masaya ka bilang blond. -Gusto kong manatili.
Ano? Talaga?
Alam kong malamang binalak mo ito…
Hindi, Amy. Nandito lang ako para suportahan ka. Alam mo 'yon.
Salamat, talaga.
Ito na yata ang kulang sa buhay ko. Alam mo, ang pakiramdam na ito.
Oo. Ang galing. Maligayang pagdating sa pamilya.
Magaling sa mga nangangantyaw. Karaniwang Vegas riff-raff iyon.
Masakit na iyon ang karaniwang mamimili ng Forster.
Walang sinuman ang nalugi na
minamaliit ang katalinuhan ng publikong Amerikano, tama?
Ewan ko kung bakit galit siya sa trak.
-Nasaan ang garahe?! -Ginagawa nilang imposible!
-Saan ang susi ko?! -Ewan, nasa iyo!
-Akala ko nasa iyo! -Wala!
Puta! Nasaan ang susi?!
Taas ang mga kamay!
Puta!
Kamay sa ulo. Tumalikod.
-Lumuhod ka. -Puta!
-Puta. -Dumapa ka.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Maricar Borbon