Hello?
Mahal?
Ilang tao kayo d’yan sa operating room?
Ilang tao… Ilang tao?
Kaunti lang.
Teka…
Chineck mo ba kung nag-request ang pamilya niya na mag-record ang CCTV?
Pamilya niya… CCTV?
Walang request.
Okay. Lilipad ako agad para kausapin si Chief Counsel.
Isisisi natin ’to sa dati na niyang kondisyon.
Ayos lang tayo.
Sige, mahal. Mahal kita. Mahal na mahal kita.
I-cancel mo na ’yong iba pang surgery.
Kailangan mo nang mag-retire.
Sandali lang…
May sasabihin ’yong assistant dito.
Sige na.
Hello, Chairwoman.
Salamat ho sa tulong n’yo.
Wala ho akong sasabihin pero meron ho yata ’tong nurse.
Oho. Hello, Chairwoman.
Tingin ko ho kapag kinancel ’yong iba pang surgery ngayong araw,
baka magmukhang kaduda-duda—
Sandali nga! Tumahimik kayo para makapag-isip ako!
Hello?
Nalimutan kong mag-fasting.
Nag-almusal ako ng fish sandwich at cake. Okay lang kaya ’yon?
Ayos lang ’yon. Walang problema.
Wag kang mag-alala. Magiging successful ’tong surgery.
Sa tagal ko nang nagsu-surgery,
wala pa ’kong naging issue o pasyenteng hindi natuwa.
Sabi nga nila ikaw ang pinakamagaling na surgeon sa Korea.
Talaga? Sino’ng nagsabi?
Lahat ng tao.
Salamat, a.
Sige, magsimula na tayo.
Propofol 80.
Wag n’yong masyadong tapyasin, a. Gusto kong may kaunting panga pa rin ako.
Oo naman.
Alam n’yo na, parang si Brad Pitt…
Sige.
Mag-ingat kayo.
Mag-ingat kayo, ha?
ANG PAGRUPOK NANG PAGRUPOK NG KATIYAKAN NG HINAHARAP
Madalas akong gawing tagasubok ni Chairwoman Park.
Nag-test run nga ako ng bakasyon sa Italy bago siya tumuloy do’n.
Pa’no makapasok sa ganyang trabaho?
Magtrabaho ka nang 100 oras kada linggo.
Salamat na lang.
Ano, ano’ng gagawin mo sa ’kin?
Ano’ng gagawin ko saan?
Para sa session, papahigain mo ba ’ko o…
-A, ikaw ang bahala. -Okay.
Ano, Eunice, tense ka ba kahit saan? Meron ka bang laging iniinda?
May issue sa lower back si Chairwoman Park dahil naninigas ang hamstrings niya.
Okay. Puwede tayong mag-stretching ng hamstrings.
Kaunting ham-jam. Kaunting ham-a-jam-a.
Okay.
Para sa laging naninigas, magandang magsimula nang dahan-dahan.
Sabihin mo lang kapag di mo na kaya.
Kaya pa? Itutuloy ko pa.
Sabihin mo lang.
Ayos.
Sabihin mo lang.
Sige.
Okay.
Magsabi ka na.
Sabi mo, e.
Nagpa-matching tattoo pa talaga tayo.
Patingin ng iyo.
Medyo kumukupas na.
Nasa top three pa rin ’yon ng pinakamasayang gabi sa buhay natin.
Oo nga, e.
LCD sound system sa Hollywood Bowl. Hot Chip ang nag-opening.
Umiiyak ka sa buong encore.
Oo.
-The best na molly talaga natin ’yon. -Grabe. Oo.
Ano’ng pakiramdam mo?
Hindi ko ramdam ’yon. Hindi ko ramdam.
Mag-resign na ba tayo next week?
Nagpuyat tayo sa pagpaplano ng music festival natin.
Oo nga, e.
Pero ganito, a.
Nakaiwas tayo sa kamalasan kasi hindi na patok ang mga festival.
-Ay, oo. -Big time.
Pero marami sa mga act na ’yon ang mas mura nang i-book ngayon.
Malulungkot at matatanda na ang fans nila pero tiba-tiba sa pera.
Hindi naman nakakalokong ideyang gawing maliit na concert space ’yong barn.
Tatawagin natin ’yong…
The Barn.
B, B, and B. Bed, breakfast, and barn.
-Ang galing mo ro’n, a. Oo. -Ayos naman, di ba? Ayos naman.
-Saka maraming music contact si Troy. -Oo.
Saka di na tayo nangangapa.
-Maalam na tayo. -Ituloy na natin.
-Talaga? -Oo.
Oo, bale, magsa-submit lang ako ng ilan pang invoice kada linggo.
Hindi ba ’yon masyadong malala?
Kasi ang pinag-uusapan natin dito,
embezzlement.
Babe, deserved natin ’to.
Hindi nga ako nakokonsensya. Hindi talaga.
Masisira ’yong club ng sinumang ipapalit sa ’kin ni Park.
Lahat naman nagpapatong sa invoice. Nira-round up ko ’yong akin.
Oo, tama. Pagra-round up lang ’yon.
-Ay, si Ashley. -Naku po. Ano na naman ang gusto niya?
“Sarado na ’yong post office pagdating ko.”
Tangina, seryoso ba siya?
Oo. “Sorry. LOL. Bukas ko na ime-mail ’yong mga invoice.”
-Kaya nga tanghali ko binigay sa kanya. -Alam ko.
Alam ko. Pero salamat sa kanya.
Bagay na bagay talaga sa kanya ’to.
Oo, ang tanga-tanga niya.
-Uy, babe. -Uy.
-Kumusta kanina? -Ayos naman.
Ano’ng feel mong kainin? Trip kong mag-hummus.
Ano… Teka.
Kumusta ’yong session?
Kukunin ka ba niya?
Ewan ko. Hindi rin naman big deal kahit hindi.
Gusto kong trainer ako.
Pero ano’ng sinabi niya? Kumusta ’yong kaya niyang igalaw?
A, wala akong magagawa do’n. Ang tigas ng katawan niya.
Alam mo, kailangan nating makasundo si Eunice.
Ano? Bakit naman?
Puwede siyang magka-intel tungkol sa session.
Ayos lang ’yong session. Hindi na kailangan ng intel.
Pero full-time ka rin kasi dapat sa club. Para hindi magkalayo ang loob natin.
Nine hours nga akong nagtrabaho kahapon.
O, di ba? Tinutulungan dapat kita ngayon.
Ano’ng inaasikaso mo?
-Tapos na ’to. Ime-mail ko na lang. -Talaga?
May typo, o.
“Misc.” “Mist” yata dapat ’to. Parang ang laki para sa mist, di ba?
-Yayayain ko siyang mag-lunch. -Di nga?
-Loner yata siya, a. -Parang “welcome to America” ’yon.
Papa-reserve ako sa China Bamboo House.
Yum.
Rinig mo ’yon?
Mas buo ’yong foreground instruments sa ibaba ng frequency spectrum. Grabe.
Hindi rinig ’yon sa dati kong 18.
Oo.
Ipe-play ko uli.
Sorry. Tinatapos ko lang ’tong text kay Ava.
-Gusto mo bang i-check? -Oo.
“Uy, Ava, dear.”
“Nabalitaan ko ’yong sa GM.”
“Kahit sino pa ang mapili, makakalapit ka pa rin naman sa ’kin.”
Oo, kasi gusto nating ma-guilty sila pero hindi ma-off.
Oo, perfect.
O kaya, “Makakalapit pa rin kayo ni Troy sa ’min ni Josh”.
-Tama, rekta. -Oo.
Sige.
Kailan mo pala minessage si Troy tungkol sa mga music contact?
-Isang oras na. -Ay, perfect.
Ise-send ko na ’to ngayon.
Ano…
Ulitin ba natin nang mabilisan, tapos mag-CVS tayo?
Iniisip ko,
“E, kung hindi na tayo mag-pills?”
Ano, parang… bahala na si Batman?
Oo, kasi…
Sinasabi natin dati na susubukan natin uli.
-Puwera na lang kung ayaw mo. -Hindi, hindi gano’n.
Ano lang…
Matagal na nating di napag-usapan ’yon kaya bumubuwelo lang uli ako.
Parang right time na, e, di ba?
Bale, ano…
Tara.
-Sige. -Sige, game ako.
-Sige. -Game ako.
-Uy, nag-text si Troy. -Ano raw?
“Kausapin mo ’yong mga tropa ko. Ganyang-ganyan ang ginagawa nila.”
“Soft launch na nila para sa pamilya at tropa. I-connect ba kita?”
Punta ba tayo?
’Ika nga, hindi ka sasaya sa pagkukumpara.
Parang hindi na kailangan ’yon.
Magiging ibang-iba ’yong atin.
Tara na. Mag-overnight tayo. Mag-stay tayo. Isang gabi lang.
Tapos puwede nating husgahan at laitin at…
Ang tagal ko nang hindi nagde-day off.
-Sige. -Talaga?
Oo, ayos din ’yon.
-Kunin ko ’yong mga bag. Mag-pack tayo. -Okay.
-Tingnan mo tayo. -Oo nga.
Walang plano-plano.
-Love you. -Love you.
Kinailangang bumalik ng Seoul ni Chairwoman
kaya hindi kami nakapag-usap tungkol sa position.
Ga’no kadalas siyang balikan nang gano’n?
Parang ang hassle. Kahit naka-private jet.
Excuse me lang.
Gusto niya sanang dito na tumira sa Montecito.
Kilalang surgeon sa Seoul ’yong asawa niya,
at medyo ayaw pang mag-retire.
Bakit naman? Bilyonaryo ang asawa niya.
May prenup kasi sila.
Grabe.
Hindi ko ma-imagine na mag-uusap tayo nang gano’n, babe.
’Yong akin, sa ’yo na rin.
Nagpapasalamat kami at siningit niya ’yong session ni Austin bago siya umalis.
Oo, wala ’yon.
Masaya siyang may iba pang Korean sa club.
Puwedeng paabot ng Mongolian beef?
-Ay, sorry. -Sorry.
Kung may magagawa ka para mas magkatsansa kami,
ipagpapasalamat namin ’yon.
Matutuwa akong makatulong.
Nami-miss mo ba ang Korea?
Sobra.
Nakapunta na ba kayo do’n?
Hindi, pero may kamag-anak do’n si Austin.
Di ba, babe?
Oo.
Ikuwento mo kaya ’yon sa kanya?
Nakapunta na ’ko do’n no’ng bata ako pero wala na ’kong maalala.
Bumisita ka uli. Ang laki na ng pinagbago no’n.
Mahilig talaga ako sa pagbabago.
Do’n ka ba lumaki?
Oo nga, do’n ka ba lumaki?
Pinanganak ako sa Seoul
pero nag-Guam ako, tapos nag-Singapore.
Nag-transfer ako sa international school sa London
bago ako nag-college sa Tokyo.
Nag-master’s ako sa NYU, tapos umuwi ako ng Korea para magtrabaho.
-Saan ka lumaki? -Sa Phoenix.
A, hindi pa ’ko nakapunta do’n.
Naku, magandang makabisita ka.
Marami bang Korean do’n?
May ilang nagsisimba sa church na one hour ang layo sa ’min.
Tuwing Pasko lang kami nagsisimba. Akala ng lahat Mexican ako.
Sabi ng mga bata sa international school, kamukha ko ’yong kapatid ni Kim Jong-un.
’Yong taga-BTS.
Gusto ko rin ’yong mga solo niya.
-Wow. -Bakit?
Kailangan mo nga ng mga Korean sa buhay mo.
Siguro nga. Ibang Kim ang iniisip ko. Ewan ko.
Buti na lang at nandito ako.
Nakakatawa.
Ni hindi pumasok sa isip ko na mixed-race couple tayo.
Alam mo ’yon?
Arizonian siya para sa ’kin.
Gusto kong gano’n kami.
Puwedeng paabot ng Kung Pao chicken?
Sinalo na ng medical staff ’yong iba pa niyang surgery ngayong araw.
Mukhang susuhulan natin silang lahat, ano?
Sa palagay ko pa lang,
hindi lang medical staff.
May pamilya ’yong namatay na pasyente.
Babaguhin pa ’yong autopsy report.
Ang galing mo, mahal.
Igalaw mo ang balakang mo, a.
Oo, alam ko.
Sa palagay ko pa lang,
dapat ding patahimikin ang mga media outlet.
Pinag-retire ko na dapat siya bago pa siya pumalpak.
-Sa palagay ko pa lang uli— -Kahit wag mo nang ulit-ulitin ’yan.
Palagay pa lang ang lahat ng sinasabi mo.
Sige ho.
Mas malaki ang gagastusin para dito kapag kumalat ang balita.
Maililigtas kayo kalaunan ng paggastos nang mas malaki ngayon.
Ganyan! Lakas ng tira mo, Dr. Kim!
Sige. Gumamit ka ng shell company natin para ipadala ’yong mga bayad.
’Yon ang problema.
Dahil sa mga paratang ng tax evasion,
tinututukan ang lahat ng galaw natin at ng pera natin.
Nakabantay sila sa lahat.
Solusyon naman, Chief Counsel!
-Nice shot! -Wow, nice!
Wow!
Malayo-layo. Ang ganda ng mga tira ko ngayon.
Isa pa nga.
Alam ko, Troy, pero hindi ako makakapunta.
MIA ako mamaya at bukas. Oo.
Alam ko. Ganito. Magsabi ka lang kay Ashley, ’yong bagong office associate.
Siya ang bahala sa ’yo.
Okay, p’re.
Adios.
-Ayos lang ba lahat? -Oo.
Matagal na dapat akong nagpapasa ng responsabilidad, e.
-’Yon nga ang sinasabi ko sa ’yo. -Alam ko, tama ka.
Lagi kang tama. Makikinig na ’ko sa ’yo mula ngayon.
Love you. Masaya ’to.
Okay, hindi naman pala bongga.
Hindi sa panlalait, a, pero di ako nasisindak.
Di ba? Mapapataob ’to ng atin.
-OMG! Hi! -Uy.
-Welcome. -Hi.
-Salamat talaga sa pagpunta. -Salamat. Hi.
Karangalan ’to, Josh.
Bet namin ’yong ginawa mo sa Monte Vista Point.
Salamat. Malalaman kung magtatagal ’yon sa bagong owner.
Gano’n?
-Sa inyo ’tong property, ’no? -Oo.
Ilang taon na naming passion project ’to.
Oo, napakahaba ng pasensya ng mga investor namin.
Successful ang mga resort ng asawa ko. Alam nilang safe sa ’yo ang pera nila.
Ang sweet naman.
Naku, gusto ko tuloy itanong kung magkano ’yong safe sa ’yo.
-Okay lang ba? Puwede ko bang itanong? -Parang hindi, Josh.
Hindi ko masasabi pero malaki ’yon.
Kung hulaan ko?
-Sorry talaga. -Oo.
Pasensya na. Usisero talaga siya.
-Hindi, ayos lang. -$20 million.
A, okay. Malapit na ’ko. Malapit ’yon.
’Yong hula ko sana, nasa 15.
Okay, sige, dito ang daan natin at ihahatid kayo ng cart sa suite n’yo.
-Hindi kami rito magse-stay? -Hindi, check-in dito.
Nasa kanya-kanyang burol ’yong mga suite.
Oo, saka sa 100 acres,
pinakamahirap ’yong pag-iisip ng gagawin sa dami ng space.
Ano nga ang tawag natin do’n, babe?
-Kabalintunaan ng pagpipilian. -Tama. Kabalintunaan ng pagpipilian.
-Oo, pamilyar kami ro’n. -Oo, sobrang pro-choice kami.
Munting langit sa lupa.
Upo lang kayo. Magpapadala kami ng bubuhat ng mga bag n’yo.
Salamat.
Wow.
Weird ba kung maglagay ako ng Bacchus sa gift basket natin?
Sabi online kilalang inumin daw ’yon.
Ewan ko. Si Lola lang ang nakita kong umiinom no’n.
E, ano’ng ibibigay ko sa kanya? Gusto kong ma-feel niyang welcome siya.
Ewan ko kung bakit ka pa gagawa ng gift basket.
Okay.
Ba’t ayaw mong makipagkaibigan ako sa kanya?
Gusto ko. Bacchus na lang ang ilagay mo.
May nakarelasyon ka na bang Asian?
Ano?
Ew. Wala, ’no.
Ew? Bakit “ew”?
Parang jinowa ko na rin si Mama. Ew.
-Okay. E, ano’ng nangyayari? -Walang nangyayari.
Inaalala mo ba ’yong PT credentials?
Oo, malamang.
Ayos lang ’yon. Perfect ang pagkaka-forge ko.
May ideya ka ba kung gaano ako malalagot
sa governing body ng field ng physical therapy?
-Sa PTBC ba? -O, di ba? Ni hindi ko alam.
’Yon ang problema. Sorry at napasigaw ako.
Ayos lang nga ’yon. Wag kang mag-alala.
Nasa office lang ni Josh ’yong license. Walang magche-check no’n.
Ang akin lang kasi, puwede pa rin akong maging full-time
nang hindi lumalabag sa batas.
Kailangan mong kunin ’yon.
Matutulog ka ba talaga nang galit ka?
-Okay ka lang? -Oo.
TANGINA
A, ang ganda nga.
-May mga Dracula sa labas. -Ano?
Dracula orchids.
Native ’yon sa mga cloud forest ng Central America.
-Nakita mo ba ’yong tub? -Oo.
Japanese soaking tub.
Mukhang cheap tuloy ’yong nilagay ko sa plano.
Oo, ang ganda talaga ng ginawa nila rito.
Meron silang $20 million, e.
Ano na naman ’yon? Naglagay ka ba ng “do not disturb” sign?
Oo, nagsabit ako.
Feather ’yon.
Hi. Hindi namin kailangan ng turndown service.
Ay, hindi. Galing ’to sa mga owner.
Salamat na lang.
-Mamaya na lang siguro. -Salamat na lang.
Ano ’yon?
Ewan ko ba. Mukhang kadiri, e.
Pasta making.
Birdwatching.
Punong-puno bukas ng mga nakakabuwisit na activity.
-Puwedeng umuwi na tayo ng umaga? -Oo.
Okay.
Kaya mo ’yong custom materials na tulad nito, di ba?
May mapagkukunan ka no’n. Di ba?
Laging mas mahal kapag custom.
E, meron nga silang $20 million.
Oo, bale, puwede akong…
Makakakuha pa ’ko ng pera. Inaalam ko lang kung magkano para makasabay tayo rito.
Malamang $20 million.
Uy, hindi gano’n.
Hindi natin sila magagayang-magagaya
pero makakagawa ka ng version natin na pasok sa price range natin, di ba?
Oo.
Bale, oo, kaya ko.
-Ano’ng punto mo? -Wala. Sinasabi ko lang ang iniisip ko.
Wala rin ’ka mong dapat isipin. Tiwala ako sa ’yo.
Tinatanong mo ba kung afford natin ’yong pen?
Kasi hindi. Nasa $500 ang isa no’n.
Hindi, umiisip lang ako ng solusyon.
Kung hindi natin afford ’yong pen, anong pen ang maa-afford natin?
Sorry. Umiisip ba dapat ako ng pen budget para sa ’yo?
Gusto ko lang sanang pag-usapan ’yong plano
kasama ’yong design ng paggagamitan ng kinukupit ko, kung ayos lang ’yon.
Sige.
Makakabuo ako ng design proposal para next week. Okay ba ’yon?
Oo. Thank you. Salamat.
“…alam sa estado ng California
“na nagsasanhi ng kanser, birth defect, at iba pang pinsala sa reproduksyon.”
Gano’n pala.
Ano naman ’to?
NAKIKIRAMAY
NAGBIGAY NG DONASYON SA ALAALA NI MARTA LUCRETIA DIAZ
Gusto ko sanang iurong ang application ko.
Sure ka?
Oo.
Salamat sa pag-consider sa ’kin pero…
binabawi ko na ’yon.
Ano… Nakakalungkot marinig ’yon.
Nakakalungkot sabihin ’yon.
Pero baka may iba pang paraan para makapag-full time ako sa club.
A, maganda nga ’yon.
Siguradong matutuwa si Ashley.
A, oo, matutuwa talaga siya.
Eto, kung titingnan mo…
’to…
Nagpatulong si Ashley sa mga invoice, at hindi ko maiwasang mapansin
na ang laki ng ginagastos natin sa mist.
Pasensya na sa typo pero sobra naman ’yong 5K sa mist two times a week.
Ganito, sa umaga, nakikita ko ’yon at nai-impress ako.
Ang galing ni Marta.
Ang daming patak-patak. Anong oras ba siya dumarating sa club?
Hindi ko pa siya nami-meet. Meron ba siyang mist team?
Basta, kung puwede niyang bawasan ’yong gastos sa mist nang kahit 25% lang,
ang laki ng matitipid.
“Miscellaneous” yata ’yan.
Gano’n?
Anak ng…
Ang tanga-tanga ko.
Hindi, okay lang ’yon. Gets ko kung bakit mo naisip ’yon.
Sinasabi mo lang ’yan.
Oo nga.
Grabe ’to.
Enjoy ka sa gift basket. Mauuna na ’ko.
Wag.
Gets ko ang point mo.
Malaki ’yong 10K kada linggo para sa miscellaneous.
Posibleng may mga redundancy.
Oo, redundancy. ’Yon ang point ko.
Hindi talaga ’yong mist.
Kundi ’yong…
paglipat ng pinaglalaanan ng pondo sa mga dagdag na posisyon.
Tama.
Saka kung magkaroon man ng full-time na position
na baka sakto sa ’kin,
ikalulugod kong mag-apply.
Okay. Titingnan ko ang magagawa ko.
Puwedeng pa-send no’ng mga invoice? Ifo-forward ko sana kay Chairwoman.
Oo naman.
Salamat talaga.
Sabi rin ni Ashley.
Matanong ko lang kung ayos lang sa ’yo,
ba’t ayaw mo nang mag-physical therapist?
Talentado ka pa naman.
Hindi, a.
Siguradong makakahanap kayo ng mas magaling.
Nakita ko ’yong mga in-upload mong video.
Ang dami mo talagang alam.
Gusto ko pa naman sanang magpa-schedule ng session.
Ano’ng update kay Josh? May iba pa bang impormasyon?
Chineck ko ’yong mga invoice na sinend ni Eunice.
Alam ni Josh na pirma niya lang ang kailangan
sa lahat ng payment na wala pang $5,000
kaya nag-authorize siya ng mga payment na $4,999 para sa account ng nanay niya.
Ni-label niya rin ’yong mga invoice na “Misc.”
-Misc. -Oho.
Sige.
Kokontakin na lang kita.
Sarap nito.
Ayos ang almusal dito, a.
Dapat dalasan ko ang bisita sa office mo.
Aba, sige.
Mahal, ano’ng gusto mong gawin ngayong weekend? Mag-Tokyo ba tayo?
Subukan ba natin ’yong sushi restaurant na sinabi sa ’tin ng presidente?
Aba, sige.
Ano’ng sinabi ni Chief Counsel?
May mga redundancy sa budget ng club na pina-check niya sa ’kin.
Meron na ba siyang…
bagong naisip para ma-transfer ’yong pera?
Natutulala ako sa gabi dahil do’n. Hindi ako makatulog.
Mahal mo man lang ba ’ko?
Mahal, ano… Seryoso ka ba d’yan?
Anong klaseng tanong ’yan?
Kung mahal daw… Wow, ang…
Ano lang, matagal na rin no’ng huli kitang narinig na nagsalita nang ganyan.
Wag ka nang magpatumpik-tumpik. Sabihin mo na.
Alam kong nahihirapan ka pero di ko sinadyang pumalpak nang gano’n.
Ako nga ang pinakanahihirapan dito. Ako!
Ako ang pinakamawawalan dito.
Bakit ba nagsu-surgery ka pa rin?
Sinabihan na kitang lalala lang ang panginginig mo!
Wala na ’kong magawa, e.
Lagi mo ’kong sinasabihang mag-retire pero paano naman ako makakapag-retire?
Ako nga ’ka ko ang mag-aalaga sa ’yo.
Hindi ba ’ko sapat?
Hindi sa hindi ka sapat.
Sige, kapag iniwan mo ’ko, paano ako mabubuhay?
Mapipilitan akong magtrabaho uli!
Alam mo ba kung gaano katindi ang pangamba ko araw-araw?
Wag kang magsinungaling.
Nasimulan na rin, ano ba’ng magagawa ko para sa ’yo?
Manatili sa tabi mo? Magagawa ’yon ng kahit sino.
Kung gustuhin mo nga, magkakandarapa sa ’yo ang mga lalaki.
Kapag iniwan mo ’ko, inetsapuwera mo ’ko, saan ako pupulutin?
Hindi ba mapipilitan akong magtrabaho? Paano ako makakapag-retire?
Sige na. Sige na nga.
Mukhang nahihirapan ka talaga rito.
Ayokong magkalabuan tayo nang dahil dito.
Ayoko rin namang gumuho ang pinaghirapan mo nang dahil sa ’kin.
Okay, sige. Pumalpak ako, susuko na ’ko sa awtoridad.
Puwede ba ’yon sa ’yo?
Wag na nating pag-usapan ’to. Tapos na ’to!
Lalantakan ko na lang ’tong masarap na pagkain.
Tama. Bago ako mabulok sa kulungan.
Lalamon ako hanggang masuka.
Dr. Kim,
mahal kita.
Nakahanap na ’ko ng paraan para ma-transfer ’yong pera.
Uy. Kakausapin daw ako ni Chairwoman Park para sa pag-extend ng kontrata ko ASAP, o.
-Gano’n? -Oo.
Ano ’yon? Ie-extend niya kaya ’yon?
Ewan ko lang.
-Pero dapat akong tumanggi, ’no? -Oo.
Tama.
Basta okay ’yon para sa ’yo, a.
-Okay na okay nga, e. -Sige.
-Ikaw, kumusta ’yon sa ’yo? -Okay na okay sa ’kin.
-Gano’n. -Okay.
Ano lang… Nagsasalita lang ako habang nag-iisip.
Ano kaya ang mangyayari kapag na-extend ’yon?
Thought experiment lang.
Okay, sige. Sige, mag-experiment tayo.
Pag-usapan natin.
Gusto pa rin nating ituloy ’yong bed and breakfast.
-Siyempre. -Siyempre. Tama.
E, di hindi tayo magmamadali, at ayos ’yon.
-Ayos nga ’yon. -Oo.
Kasi iniisip ko lang na di-hamak na mas matatagalan ’yong custom,
at ’yong mga permit…
-Oo nga, mga permit. -…sobrang tagal no’n.
-Hindi ko naisip ’yon. -Oo.
-Maraming dapat tandaan, e. -Oo nga.
Puwede naman tayong mag-submit pa ng mga invoice.
Para may pumasok pang pera, alam mo na…
Bibili tayo ng kahit ilang ganito.
Nakakatuwa talaga kung may pen sa lahat ng kuwarto.
-Papabor sa plano natin ’yong extension. -Tama.
Mas maraming pera, mas maraming oras. Laging okay ’yong gano’n.
Oo.
Sige, tara.
-Gawin natin ’yon. -Oo. Gawin natin ’yon.
-I love you talaga. -I love you.
-Kunin ko lang ang laptop ko. -Okay.
Sige, okay.
Okay.
Ang teknik, magpakita ng confidence habang nag-o-offer ng flexibility, okay?
Alam ko ang dapat gawin dito. Nakailang kontrata na ’ko.
Oo, basta wag mo lang ipapakitang parang desperado ka.
-Oo. -Wag kang gumanyan, please.
Mukha akong desperado ngayon?
Oo.
-Ito ba? Mas okay ba ’to? -Ewan ko lang.
Hello. Hello, Chairwoman.
Hi. Kumusta ang future?
Dahil sa time zone.
Si Eunice?
Gusto kong one-on-one tayo.
A, marunong kayong mag-English.
Kaunti lang. Ikaw lang ang nakakaalam.
Wow, salamat. Ikinalulugod ko.
Ililihim ko ’to hanggang kamatayan.
Tungkol ’to sa kontrata mo. Pero may concern lang ako.
A, sige ho. Pakikinggan ko ang lahat ng concern n’yo, anuman ’yon.
Alam n’yo, nagsimula ako sa CartBarn, at—
Marta Diaz ba ang pangalan ng nanay mo?
Hindi ho. Marta Lucretia Diaz ang pangalan ng nanay ko.
Patay na ba ang nanay mong si Marta Lucretia Diaz?
Oho.
Nami-miss ko siya araw-araw.
Sige.
Ang nanay mo bang patay na na si Marta Lucretia Diaz,
nakakatanggap ng pera mula sa ’kin sa shared account ninyo?
Chairwoman,
maibabalik ko ang perang ’yon.
Hindi naman ’yon gano’n kalaki.
Mas mabuti na ang pakiramdam ko.
Handa na ’kong pag-usapan ang kontrata mo.
Tatlong taon, non-compete, NDA, gano’n pa rin ang suweldo.
Ano…
Talagang makatwiran ang mga kondisyong ’yon.
Salamat ho, Chairwoman.
Salamat ho.
Sa Korea, yuyuko ka.
Ano ho ’yon?
Yuyuko ka, Josh, para magbigay-galang.
Oho. Iginagalang ko talaga kayo.
Kapag mas mababa ang yuko, mas mataas ang paggalang.
Gets. Oho.
Mas mababa pa.
Siyempre ho.
Magtino ka, a, o malilintikan ka.
Mula ngayon, ako ang magdidikta, at susunod ka.
Walang tanong-tanong. Malinaw?
Copy ho.
Hello?
Austin?
Ang bango ng meat, ’no?
Uy, para saan ’to?
Nanalo ka ba?
Na-miss lang talaga kita.
Na-miss din kita.
Pinag-isipan ko pala ’yon. Mukhang tama ka tungkol sa physical therapist position.
Ano?
Kakabawi ko lang sa lisensya.
Okay lang. Ayos ’yon. Baka nga hindi na kailanganin ’yon.
Kinontak ka na ba ni Park?
Ayokong ma-jinx ’yon.
Kumusta ang araw mo?
Ayos naman.
Kuwentuhan mo pa ’ko.
Ano’ng nangyari? Ano’ng pinakamasaya?
Alam mo bang kamamatay lang ng nanay ni Josh?
Kung ’yon ang pinakamasaya, tirahin na natin ’tong meat.
Di ba weird na Marta Diaz ang pangalan ng nanay niya?
Tulad no’ng nakalagay sa mga invoice?
Babe, napakaraming Marta Diaz sa mundo, okay?
Relax ka lang. Okay na okay ang lahat.
Suwerte tayo.
Sinusuwerte tayo.
Ba’t ang ganda ng mood mo?
Excited lang talaga ako para sa ’tin.
Shit. Sorry.
Uy, tikman mo ’to.
Ginawa kong extra jiggly para lang sa ’yo.
Yum.
Uy.
Uy, Woosh. Ang ganda ng araw.
-Uy. -Uy.
Okay ka lang?
Oo, ayos lang ako.
Iniisip ko ’yong usapan natin.
At…
Nakakaloka ’to. Sakyan mo na lang ako.
Pa’no kung magkaparte ako sa komisyon sa mga bagong customer na dala ko?
May kilala akong at least sampung babae na makukumbinsing mag-sign up.
After next month, magre-retire na si Dr. Kim.
Ano?
Nagdesisyon na kanina. Hindi na siya tatanggap ng appointment.
Ano…
E, di ibang doktor na lang.
Wala pang plano sa ngayon na palitan siya.
Baka naman may iba pang clinic na puwede nating padalhan ng mga tao.
Gusto ko na lang mag-focus sa tennis.
Mahal ko ang tennis.
-Mahal ko ang tennis. -Ano’ng pinagsasasabi mo?
-Gusto mong sumali sa 40-and-over league? -Uy, Lindsay!
Uy, Lauren. Nakakatuwang makita ka, a.
Thirty-nine lang ako, gago.
Sige, alam kong sobrang biglaan nitong end-of-day meeting.
May talagang urgent na mga announcement lang kasi.
Unang-una ang bagong dress code na kinae-excite ko talaga.
Medyo nagsasawa na rin akong magsuot ng suit araw-araw, sa totoo lang.
Pero si Eunice na muna ang magsasalita.
Sige, salamat.
Natutuwa si Chairwoman na i-announce ang sunod na chapter ng Monte Vista Point
na magsisimula sa investment na $50 million.
Palakpakan tayo. Five-O!
Siyempre, na-extend at magpapatuloy ang GM nating si Josh Martín
at siya ang hahawak sa malalaking upgrade sa club.
Bilang parte ng initiative na ’yon,
full-time na physical therapist na natin si Austin Davis
at tutulong siyang gawing state-of-the-art na wellness center ’yong gym.
MALAKING UTANG MAKAKAPAG-LOAN BA AKO?
BAKIT NAPAKAHIRAP MAKAAHON SA UTANG?
PANG-15 TAONG PLANO PARA MAWALAN NG UTANG
LUMOLOBO ANG UTANG AT NAPAKAKAUNTI NG NABIBIGYAN NG LOAN
DESMOND BAGONG MESSAGE
UGH, ANG PERFECT MO. KAILANGAN NA KITANG MAKITA.
UY, MAY NAGBAGO SA PLANO.
PARANG HINDI NA TAYO MATUTULOY NA MAGKITA NEXT MONTH. SORRY.
BAGONG BABAE NI DUKE DESMOND?
MAY KASAMANG MAS BATANG MODEL
KAHALIKAN ANG BAGONG KARELASYON
Tangina. Juskolord.
Inurong ko kasi ’yong application. E, natuwa raw si Park sa session.
Tapos naisip kong baka nga tama ka tungkol sa lahat ng ’yon, gano’n.
Akala ko matutuwa kang nagkaganito.
E, ba’t di mo sinabi sa ’king pupunta ka pala do’n?
Hindi ako siguradong kukunin mo ’yong lisensya.
Kontrang-kontra ka kasi
kaya ako na ang kumilos at pumunta ako para iurong ’yon.
Inurong ko na.
Hindi ba weird para sa ’yo na ipapaubaya sa ’yo ni Park
’yong pagpapatayo ng wellness center?
May background ako sa wellness.
Hindi ka totoong physical therapist.
Bahala ka. Ika-cancel ko na lang ang pang-celebrate na CPK dinner natin.
Wala kasing sense ’to.
Kinuha ka nila kahit umurong ka na.
E, baka, baka lang naman, iniisip nilang magiging magaling ako sa trabaho.
Hindi ko pa gets na gets, a,
pero parang ang nangyayari kasi, ’yong mga Korean,
ginagamit nila kayo ni Josh para, ewan ko,
magnakaw ng pera sa club.
Kay Park ’yong club! Ano, ninanakawan ng bilyonaryo ang sarili niya?
Ewan ko!
Puwedeng maging masaya ka na lang para sa ’kin
at tanggaping nakuha ako dahil sa kakayahan ko?
Feeling ko may bilang na ’ko sa wakas.
Ito ang gusto mong mangyari.
Sige.
Basta masasabi mo nang nakatingin sa ’kin na wala kang gusto kay Eunice.
Wala nga ’kong gusto sa kanya.
Eto na.
Sige.
Naa-attract ba ’ko kay Eunice? Oo.
May hatak ba na magkalahi kami? Sure ’yon.
Pero may gusto ako sa kanya?
Nakikipag-break ka ba?
Hindi. Sinasabi ko sa ’yo ang totoo kasi mahal kita.
Ganito. Ang akin lang…
Ang akin lang, ngayon lang ako napalibutan ng ganito karaming Korean, okay?
’Yong katawan ko, parang nagre-react sa lahat.
Parang epigenetics, gets mo?
Kasi hahanap-hanapin ko rin sa buhay ko ’yong presensya ng mga Korean.
Pero gusto rin naman kitang makasama habambuhay.
Kahit gano’n,
attractive si Eunice para sa ’kin kaya gulong-gulo rin ako.
Gusto kong malaman mo ’to kasi mahal kita.
Ano’ng iniisip mo?
Magsalita ka naman.
Malaking bagay para sa ’kin na alam mo at shine-share mo ang feelings mo.
Gusto kong safe space ako palagi.
Alam mong walang hihigit sa pagmamahal ko sa ’yo.
FINA-FOLLOW NI AUSTINDAVISTRAINS
NAG-REQUEST PRIVATE ANG ACCOUNT NA ITO
Ashley! Anak ng…
Iiwan na niya ’ko. Tangina, iiwan na niya ’ko.
Sandali lang!
Ayos lang ako. Pino-process ko lang kasi.
Ash!
-Ashley, ano ka ba? -Kailangan ko lang ng space, please!
Basta bumangon ka, buhatin ang katawan mo Kasi uptown funk na ang bahala sa ’yo!
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix tawan mo Kasi uptown funk na ang bahala sa ’yo!