MAKALIPAS ANG TATLONG LINGGO
Pucha.
Tangina.
SA PUNTO NG PAGKAKANYA-KANYA
Hindi ko kailangan ’yon pero naisip ko,
okay na ring magpa-BOTOX at laser nang kaunti.
Laging sinasabi ng iba na magandang magsimula nang maaga, saka…
Ang cool na sinama ako nina Lindsay at Ava sa girls’ trip, di ba?
Oo nga, e.
Kapag natuwa sila sa ’kin, sure akong matutulungan nila tayo katagalan.
Sobrang ganda ng mga koneksyon nila para sa lahat ng maiisip mo.
Nakita na nilang suot ko ’to.
Magbaon ka ng straightener. Humid do’n minsan.
-Puwedeng pakiabot? -Sige.
Puwedeng pakiempake rin ’yong toiletries ko?
Sige, ako’ng bahala.
Isasama ko rin ’yong wrinkle release.
Sure kang ayaw mong sumama?
May mga seat pa sa flight,
at malaki-laki ’yong makukuha natin sa mga komisyon.
Babe, alam mong gusto ko talaga
pero responsabilidad ko ’yong buong wellness center,
at dinadagsa ng mga tao ’yon ngayon, e.
Gets ko naman.
Hindi ko lang feel na hindi kita kasama sa unang punta ko sa Korea.
Alam ko.
Pupunta rin tayo nang magkasama.
Kung wala pa tayong baby.
Kasi baka pag-uwi ko, parents na tayo.
Grabe, ’no?
Oo nga, e. Ang cool.
Naka-on lagi dapat ang phone mo, a.
Kasi tatawag ako agad kapag tumawag si Dr. Aliabadi
tungkol sa embryo results.
Sige, naka-on ang phone, sure ’yon.
Okay.
Mami-miss kita.
Puwedeng paulit nang ramdam ko ’yong love?
Oo naman. Sorry.
-Ayan. -Ramdam ko ’yon do’n.
Okay.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Sandali lang ako do’n.
-Tatawag ako pagdating ko sa airport. -Okay.
-Enjoy ka sa biyahe, ha? -Okay.
Miss na kita agad.
Miss na kita. Bye.
-Austin. -Hi, Ma.
Tinuloy mo ba?
Hindi, e. Hindi ko kaya.
Uy.
Pina-update ko kina Meredith at Paul ’yong terms ng divorce.
Okay, sige…
Wala nga lang nabanggit ’yong abogado ko…
Pinirmahan ko na ’yong contract extension ko.
Gusto kong makuha mo ’yong kalahati ng kita.
Nag-agree ba do’n sina Meredith at Paul?
Hindi, a. Nagalit pa nga si Meredith.
Pero ’yon kasi…
’Yon ang tamang gawin.
Malaki ang papel mo sa lahat ng nangyari sa club.
Sige…
Ano…
Salamat sa pagsabi no’n.
Kaya kung mapapasadahan mo ’yan,
makikita mo ring nag-agree ako sa lahat ng terms na hiningi mo.
Okay.
Ano’ng meron?
May taning ka na ba?
Walang gano’n.
Alam kong weird ’to.
Pero…
Ano lang…
Basta,
pasadahan mo ’yan, pirmahan mo kapag puwede na,
tapos, ayun,
mairaraos na rin natin
ang usaping ’to.
Sige.
Babasahin at pipirmahan ko ’to bago bumiyahe.
Baunin mo ’yong night guard mo.
-Oo. -Sige.
Hindi siya dapat maupo malapit sa harap.
Lola siya ni Woosh.
Aba’y mahagulgol siya. Masisira ang burol dahil do’n.
Chairwoman,
ready na ho ’yong driver na ihatid kayo sa private jet n’yo.
Asikasuhin mo ang mga maleta.
Eunice, mabuti ka naman ba?
Oho, mabuti naman ho.
Handa na ba ang lahat para sa Trochos VIP trip?
Oho. Kikitain ko sila sa airport.
Tiyakin mong walang aberya. Ayokong may umatras.
Oho, siyempre ho.
Tara na.
Matulog ka sa eroplano. Namumutla ka.
Sige ho, Chairwoman. Ingat kayo.
Sige, okay.
Kailangan mo nang umalis.
Pinatay niya ang aso ng boss mo. Sino’ng isusunod niya?
Ma, coyote ’yong pumatay sa aso.
Hindi natin alam kung may kinalaman siya do’n.
Wag mong sisihin ’yong coyote.
Coyote ang coyote.
Si Ashley si Ashley.
Naiintindihan mo ba?
Ewan ko. Sure kang dapat akong makipag-break sa kanya?
Ang ganda ng takbo ng mga bagay para sa ’min ngayon.
Saka okay na okay ako sa club ngayon.
Ano’ng kinalaman no’n kay Ashley? Magiging okay ka pa rin kahit wala siya.
Ewan ko. Baka siraan niya ’ko sa trabaho.
Gano’n.
Hindi madaling talikuran lahat, okay, Ma?
Saka halos dalawang taon nang kami.
Kung magka-baby kayo, aba, mabubulok ka r’yan!
Duda ako ro’n. Ni hindi maganda ang lagay no’ng IVF.
Hindi sila nakakuha ng maraming eggs.
Austin, takot na takot kang mapasama ang loob ng ibang tao.
Kasalanan ko ’to. Pinalo kita no’ng maliit ka pa.
Sorry talaga.
Pero kapag hindi ka pa umalis ngayon, hindi na aalis ang kahit sino sa inyo.
Charger, license, gum, medyas…
Austin!
Uy. Eunice.
Naparito ka?
Pasensya na sa istorbo. Bad timing ba?
Hindi, okay nga ang timing mo. Ano’ng meron?
Uy.
Uy, ano… Uy.
Okay lang ’yan. Magiging okay rin ang lahat.
Ano ba’ng nangyayari?
Si Chairwoman kasi.
May namatay sa clinic at tinatago niya ’yon.
Ano? May namatay?
Ilang buwan na ’yon.
Nag-oopera ’yong asawa niya kahit may hand tremor siya.
May pasyenteng namatay sa surgery.
Sinusuhulan nila ’yong mga tao gamit ’yong perang mula sa club,
at mukhang nalaman ’yon ni Woosh.
-Teka, ano? -Kaya siya pinatay.
Akala ko may lasing na nang-hit and run?
Hindi nahuli ’yong driver pero isasara pa rin ’yong imbestigasyon.
Ano?
Putang ina.
Alam kong parang hindi kapani-paniwala.
Oo, gano’n nga.
-Sorry. Hindi na kita dapat nilapitan. -Hindi, buti nga lumapit ka. Ano lang…
Sandali lang, ia-absorb ko lang.
Wow.
Okay, siguro…
May patunay ka ba?
May ebidensya rito.
Kinuha ko ’yan habang naka-unlock.
-Puwedeng pigilang ma-lock ’to? -Oo, sa display and brightness.
In-airplane mode ko na rin para di niya mabura.
Ano’ng “raise to wake”?
Hala, siya ’to.
Ano’ng gagawin ko?
Magsumbong na tayo sa pulisya—
Hindi mo naiintindihan. Makokontrol niya kahit sinong gusto niya.
Hello?
Eunice, hindi ko mahanap ang phone ko.
Oho, Chairwoman. Nasa ’kin. Naiwan n’yo sa mesa kanina.
Ano…
Dadalhin ko na lang. Iaabot ko sa inyo sa Korea.
Ay, salamat. Paano na lang ako kung wala ka?
Salamat, Chairwoman.
Akala ko ho nag-take off na kayo?
Oo nga. Sa eroplano ako tumatawag. Gaano ka pa kalayo sa airport?
Sorry, Chairwoman, si Austin ho ’to.
Austin?
Tinutulungan ako ni Eunice bago ’yong flight. Nasa bahay kami.
A, pupunta ka rin sa Korea?
Oho, siyempre.
Nakakatuwa naman. Magkita na lang tayo sa Seoul.
Ingat kayo sa biyahe.
Sige ho!
Sorry talaga. Hindi na kita dapat dinamay.
-Hindi mo kailangang sumama. -Hindi.
Gusto kong sumama.
Parang alam na niya, e.
Sige…
Pa’no kung…
Pa’no kung i-back up ko sa laptop ’yang phone?
Maibibigay pa rin natin sa kanya ’yang phone pagkalapag natin.
Tapos…
puwede kong ibigay ’yong backup sa Korean authorities
o sa FBI, sinuman ang mapagkakatiwalaan natin,
at hindi niya malalaman na ikaw ’yon.
Oo.
Salamat talaga.
Buti talaga pumunta ako.
Oo naman.
Nandito ako para sa ’yo.
Mabubura ko dapat ’yong phone mula rito
pero hindi ko magawa ’yon ngayon.
Mapagkakatiwalaan ba siya?
Hindi ako sigurado.
Mas alanganin na ngayon.
Ituloy mo na ang napag-usapan natin.
Sige, papapuntahin ko siya kay Josh.
-Uy, Finn. -Uy.
Uy, pasensya na’t natagalan.
Ia-adjust na ng maintenance ’yong pod maya-maya.
Pambihira, a, ang tagal no’n.
Hindi MVP ’yon, a.
Sorry, hinanap ko pa ’yong susi ko. Hindi ko makita, e.
Oo nga pala, Finneas.
Single na si Josh, a.
-Okay, Troy. -Tsong.
-Buti naman. -Ano? Bakit naman?
P’re, yamot na yamot si Billie kapag sinasama mo si Lindsay.
Talaga? Hindi ko alam ’yon, a.
Kahit maganda ’yong sinasabi ni Lindsay, parang bira pa rin ’yon.
Oo.
Medyo gano’n lang kasi ’yong sense of humor niya.
Nakakatuwa nga ’yon kapag nakilala mo na siya.
Nag-dinner nga kami isang beses—
Bigyan mo nga siya ng ka-date, Finn.
Pinasok ko na nga siya sa Raya pero naduduwag si Josh, e.
Hindi, kailangan ko lang ng oras para sa sarili ko ngayon.
Ay, sus. Nakilala ko si Claudia pagkatapos ng breakup ko.
Ako rin. Nakilala ko si Ava no’ng hiwalay na kami ng unang asawa ko.
Oo.
Ayoko, parang masyado pang maaga para sa ’kin, e.
Masyado pang maaga?
Masyadong maaga ako nagpa-vasectomy.
Teka, may kilala akong babae na perfect para sa ’yo.
-Hindi ako— -Hindi, bass siya no’ng huling tour namin.
Taga-Santa Barbara siya. Divorced siya.
Makakasundo mo siya. Latina siya.
Siguro balikan na lang natin ’to pagkalipas ng isang taon at…
Ano’ng pangalan niya?
Jamie.
-Cute siya, a. -Oo.
-Uy, Linds. -Ano ’yon?
Magkano ’to?
Libre ’yan.
Wow.
Pati ’to?
Oo. Libre ang lahat ng nasa upuan mo.
Wow, bongga.
Totoo.
-Ay, Lindsay. -Ano ’yon, dear?
Pa’no naging phone ’to?
Isa-swipe mo ’yong credit card mo. Hindi nga lang sulit ’yan.
Nasa $12 kada minuto ’yan.
OMG MUNTIK NA ’KONG BUMIGAY KASI WALANG WIFI SA EROPLANO
PERO MANGUNGUMUSTA AKO KADA ORAS GAMIT ’YONG SATELLITE PHONE.
Two minutes lang ang hinihingi ko. Diyos ko.
Ava, babe, alam mong ibababa ko ’to kapag nagsimula tayong magtalo.
Hindi ako nakikipagtalo. Ayoko lang na wala akong lucky bracelet sa flight.
Hindi ko mahanap ’yon, e.
Relax ka lang d’yan.
Manood ka ng pelikula o kaya makinig ka ng podcast, ha?
-Salamat talaga. -Ayos ka lang.
Uy, magsi-steam session na kami ni Finneas, okay? Una na ’ko.
Okay, love you.
Pahiramin kita ng bracelet?
Ang sweet mo naman. Ayos lang ako.
Dodoblehin ko na lang ang sleeping pills ko.
Parang ang sama naman na hindi ka niya mabigyan ng oras.
Oo, sanay na ’ko. Busy talaga siya, e.
Gano’n na ba siya dati pa?
Hindi no’ng una.
Nagka-cancel pa siya no’n ng business trip para lang samahan akong matulog.
Pero kapag nakuha ka na nila…
Di ba, Linds?
100%.
Nagta-try lang sila kapag kailangan talaga o kapag huli na ang lahat.
Tama.
Gusto n’yo ng tatlong Xanax?
-Ayos lang ako. -Okay lang ako.
Sorry. Excuse me. Sorry.
-Uy. -Excuse me.
Uy, babe.
Hala.
-Ano’ng ginagawa mo dito? -Na-miss talaga kita, e.
Naka-coach seat dapat ako pero si Eunice na do’n
para makatabi kita.
Ang bait naman niya.
Nakakatuwang sumama ka.
-Hi. -Hi.
Kita mo ’to? Libre ’to.
-Ay, wow. -Eto, o.
NAGBA-BACK UP
Oo, paalis na kami.
Oo. Magse-send ako ng full report pagkalapag na pagkalapag.
Alam ko. Babantayan ko ’yon.
May kailangan ka ba?
Pasensya na.
Hindi ko sinasadyang tumitig.
Ang ganda mo lang kasi. Hindi ko maiwasang tumitig.
May asawa na ’ko.
Hot towel?
Ayoko. Salamat na lang.
Grabe. Ang hirap makapaniwala, ’no?
Nagta-travel talaga tayo nang nakaganito?
Oo nga, e.
Once in a lifetime lang ’to.
-Di ba? -Oo.
Sa totoo lang,
sobrang laking bagay na sumama ka na.
Basta,
i-promise mong di natin malilimutan ’yong pinakaimportante.
Promise.
Miss, gaya ng ni-request n’yo, isang order ng lahat.
Chocolate mousse, crème brûlée, Korean sweet rice punch, at fruit tart.
Salamat, a.
Pero nanghingi rin ako ng chocolate chip cookie.
A, pasensya na ho.
Dadalhin ko agad.
Thank you talaga.
Puwedeng malambot ’yong cookie?
Siyempre ho. Dadalhin ko agad ’yong malambot na cookie.
Salamat.
-Hindi kasi sulit kung matigas ’yon. -Totoo.
-Gusto mong umorder? -Hindi, okay na ’ko.
Uy, ayos. May Aftersun sila. Nood ba tayo?
Sige.
Punuan ’yong mga banyo dito.
Makikibanyo ako sa coach pero pagbalik ko,
panonoorin na natin si Mescal.
-Okay. -Okay ba?
-Mami-miss kita. -Sige. Saglit lang ako. Love you.
Love you.
-Wow, mukhang masarap. Salamat. -Nakakatakam. Salamat.
Ang ganda rito.
Oo, ayos dito. Kilala ko ’yong may-ari.
O, astig, a.
Oo, sobrang okay siya. The best siya.
-A, okay ’yon. Okay. -Okay na okay siya.
Naiisip ko tuwing mapapadaan ako rito, “Masubukan nga ro’n.”
-Kaya… -Talaga?
-Okay talaga rito, a. -Oo. Okay nga.
-Kumusta ’yang gazpacho? -Okay ’to.
Sige.
Awat na tayo sa kakasabi ng “okay”.
Sorry.
Sorry. Ano kasi…
Matagal na ’kong di nakikipag-date, mga 15 years na.
Ewan ko nga kung ba’t ako nag-gazpacho. Ayoko nga nito, e.
Ayos ka lang ba?
Oo.
Oo. Sorry, a. Basag pa talaga ako.
-Hindi, uy. -Sorry.
Ganito. Ako, isang taon nang divorced. Marami na ’kong naka-date.
Normal lang talaga ang nerbyusin.
Ayos. Iiinom ko na lang ’to.
Ano…
Kumusta ’yong divorce?
Ayos, a. Ayos na ayos talaga.
-Talaga? Magkabati kayong dalawa? -Oo.
Pipirma na lang siya sa papeles pero magkasundo kami sa lahat.
Saka siya ang best friend ko.
Tingin ko gano’n lang talaga dapat kami,
maging magkaibigan, at habambuhay na kaming magkaibigan.
Magpakailanman.
-Mabuti naman. -Oo nga.
Mas okay ka pa kesa no’ng two months pa lang akong hiwalay.
Kadalasan kasi may ilang buwan, kung hindi man taon,
ng balikan, hiwalayan, make-up sex, iyakan.
’Yong magkaibigan kayong dalawa,
magandang bagay ’yon.
Siyempre, ready na kaming mag-move on…
Lewis, Lewis, and Young ang may hawak ng divorce mo, ’no?
Wow, nakuwento na lahat sa ’yo nina Troy at Finneas, a.
Nilahat talaga nila.
Sabi ko nga, isang taon na ’kong naghahanap.
Hindi ako makikipag-date sa hindi pasok sa standards ko.
Ano, pasok ako sa standards mo?
Puwede.
Sa ngayon.
Okay.
-Lindsay. -O?
Bet ka niya.
Hindi, a.
Wag!
Ayoko.
-Teka nga… -Susmaryosep…
-Hi, sorry. Excuse me. -Ano ’yon?
Puwede ka bang umupo sa puwesto ko?
Ha?
Sisilipin ko kasi ’yong fiancé ko. Para sana hindi lamigin ’yong upuan ko.
A, okay.
Salamat talaga, a.
Friend ko nga pala.
Single, talented, at ready to mingle. Okay? Bye.
Wow. ’Yon dapat ang pinambungad niya.
Hi. Brandon nga pala.
Hi. Megan naman ako.
Napilitan akong tumigil. Puwedeng ikaw na ang mag-back up?
Ay, ewan ko lang. Baka kasi magtaka si Ashley.
-Hindi ko alam ang sasabihin sa kanya. -Sabihin mo na lang kaya ’yong totoo?
Parang mas okay na ikaw ang mag-back up.
Sigurado akong minamanmanan ako.
T’yak na pinapasundan ako ni Chairwoman.
Pa’no siya makakapagpadala ng tao sa flight agad-agad?
Hindi mo siya kilala.
Kaya niyang bilhin ang eleksyon.
May impluwensya siya sa global policy.
Kaya niyang kontrolin lahat.
Ganito…
Eto ang sasabihin ko.
Kung may pinadala ngang tao si Park, nakuha na ’yang phone.
Okay lang tayo.
Tapusin mo na ang pagba-back up,
i-transfer mo sa USB, at dadalhin ko ’yon sa pulisya pagkalapag, ha?
Okay.
Oo nga, tama ka.
Salamat, a.
Hindi ko alam ang gagawin kung wala ka.
Tangina lang talaga.
Ash! Teka lang!
Sorry sa abala. Nawala ang susi ko at nandito sa bahay ’yong duplicate.
-Nagpapasikat ka lang yata, e. -Hindi, a, peksman.
-Ang ganda rito. -Pero umuubra naman ba?
Ayos talaga rito.
Tangina.
-Burberry! -Ano’ng problema?
Berry!
Halika rito!
Ano ’yon?
-A, siya ba ’yong… -Oo, ayun siya.
-Cute naman niya. -Diyos ko. Hi, Bubba. Buti na lang.
Sorry.
Nakawala ’yong huling aso ko kaya napatay siya ng coyote.
-Hala, condolences. -Ayos lang.
Salamat, a.
Akala ng shelter no’n aso ko ’yong nahanap nila. Siya pala.
Inampon mo pa rin siya.
Siyempre, di ko siya basta maiiwan do’n.
Gusto mo ng maiinom?
Mapapatay kitang mang-aagaw ka.
-Kailan pa ’to? Sabihin mo! -Ashley, tama na!
-Promise, mali ang akala mo. -“Hindi ko alam ang gagawin kung wala ka”?
Oy! Totoong kailangan ni Eunice ng tulong.
Pumapatay si Chairwoman Park.
A, gano’n? Pumapatay siya?
-Oo. -Okay.
-Tara dito, plastikadang pakarat ka! -Hoy!
Hayaan mo kaming magpaliwanag.
Nasa ’kin ang phone ni Chairwoman. May sensitive info ’to na—
Nagko-Korean kayong dalawa rito? Ano, secret language n’yo?
May problema ho ba rito?
Ay, may malaking problema.
Palayasin n’yo sa flight ang babaeng ’to.
Bumalik na kayo sa upuan n’yo. Kung hindi, sasabihan ko si Cap.
Sabihin mo may kupal na two-timer at mang-aagaw na pakarat dito!
Usap tayo nang tayo lang.
Sa banyo sa taas tayo.
Ni-remodel ko ’yon base sa childhood home ko
kaya marami do’ng mala-crushed mohair na sobrang ganda.
Kaya nakakatuwa ’yon. Ayun.
Lumipat ako sa countryside pero may loft unit pa rin ako sa city.
Wow, ang perfect no’n.
Oo, perfect nga.
Papaanong single ka?
Ginusto ko ’to.
Ayokong umasa sa lalaki, e.
Gets ko naman. Pero may pangangailangan ka rin, di ba?
Oo.
Kung may oras ka, baka puwede tayong lumabas?
Excuse me. Nakita n’yo ’yong kasama ko? Petite, cute, mukhang mapapagalitan mo?
-Nasa CR sila do’n. -A, hindi ko sila napansin.
British ka?
A, oo.
Laki mong sinungaling.
Sinungaling ako? Ikaw ’tong laging nagsisinungaling.
Hindi ako nagsinungaling ni minsan sa relasyon natin.
Ashley, pinatay mo ang aso nila.
Pinagsasasabi mo?
’Yong kapitbahay ni Josh, may video ng kotse natin no’ng nawala ang aso nila.
Alam kong ikaw ’yon.
Aksidente ’yon, okay?
Hindi ko sinadyang iwang bukas ’yong pinto nila.
Gusto ko lang babuyin ’yong bahay nila.
Sarap bumalik sa dati pero bilang adult na, ’no?
Enjoy kayong kasama ang isa’t isa, nagpapalitan ng lagkit ng katawan,
tapos maghihiwalay kayo nang walang expectations.
’Yon ang pinaka-healthy na interaction ko sa buong buhay ko.
Sinasabi ko sa ’yo, ready ka na sa sunod na chapter.
Differentiation lang ’yan, ’tol.
Ano ’yon?
Naku, ’tol, ’yong differentiation therapy?
Sana nalaman ko ’yon no’ng binata pa ’ko.
Hindi na sana ako namroblema.
Alam mo, ang daming nagpapakasal nang maaga.
E, hindi pa hinog ’yong prefrontal cortex nila.
Karamihan sa mga mag-asawa, dito ang punta ng isa,
tapos do’n naman ’yong kabila.
E, di gaganito ’yong isa, tapos gagano’n ’yong kabila,
kaya sa kaliwa ’yong isa, tapos sa kanan ’yong kabila.
E, di ganito ang gagawin ng isa pero ganito ang dapat gawin.
Hindi kita naiintindihan.
Fine-FaceTime mo ’ko?
Oo, sagutin mo.
-Uy. -Uy, kumusta?
O, siya, makinig ka.
Ikaw ’to, siya naman ’to, okay?
-Sige. -Okay.
’Yong isa, takot nang maiwan.
Ikaw naman, palaiwas na. E, ano’ng gagawin n’yo?
Mag-aaway kayo
pero ang dapat, dito ka at dito siya.
Ako ’to, ito naman si Ava,
secure kami sa sarili namin kahit ano pa ang ginagawa no’ng kabila.
Okay, ganito, tama?
Pero kailan gaganito ang mga kamay?
Aba, malay ko.
May nagsabi sa ’kin ng kamay-kamay na ’yan.
Hindi ako nagte-therapy. Naggo-golf ako.
Okay.
Pero ito, a. Masaya talaga ako para sa ’yo. Totoo ’yon.
Mag-sign up ka na ro’n sa Raya kasi ready ka na talaga.
Ready ka na. Guwapo ka. Handang-handa ka na.
Ako naman, ready na rin sa bebot na bantay ng beverage cart
tuwing tutuwad siya kapag nakakalaglag siya ng takip ng bote.
Uy, si Joshua Martín ’to ng MVP.
Mag-iwan ka lang ng message at tatawagan kita ASAP. Sagot kita.
Josh, di ka naman nagpapatay ng phone, a?
Bakit nakapatay ang phone mo? Tawagan mo ’ko. Urgent ’to.
Punyeta.
Pinakakinalulungkot ko na alam kong
pagdating ng oras ko, walang sinumang maiiwan sa tabi ko.
Ano’ng sinasabi mo?
Ganito na lang.
Magcha-Chinese chicken salad at malaking vanilla cone ako.
Okay. Matulog ka na uli, Ava.
Diyos ko naman!
O, gising ka rin. Nakakawindang ’tong turbulence.
Ano… Puwedeng palit tayo ng puwesto?
Ayokong makatabi si Austin pagbalik niya.
-Oo. Oo naman. -Thank you, a.
Imagine, walang Wi-Fi dito?
Business class ’to, a. Ano ba’ng binayaran natin dito?
Ano’ng problema? Ikuwento mo.
Walang Wi-Fi, ’yon ang problema.
Pagkalapag talaga natin, igu-Google Translate ko ’to.
Malaman ko lang na hindi kay Chairwoman ’to,
sa North Korea pupulutin sina Austin at Eunice.
Nangangaliwa ba siya?
Malalaman ko lang ’yon kapag naintindihan ko ’tong phone.
Sige, akin na ’yang phone.
Akin na. Dali na.
Itatabi ko ’to. Masasayang bagay lang ang isipin mo.
Ikukuha kita ng maiinom, okay?
-Sige, salamat. -Okay.
Puwedeng Shirley Temple, ’yong walang alak?
Oo naman.
Basta Sprite, a. Kung walang Sprite, apple juice.
Sige ba.
Hindi ko alam ang gagawin ko.
Ni hindi ko na siya kayang tingnan.
Malay natin kung saan pa siya nagsisinungaling.
Sorry. Sorry sa abala.
Naiintindihan ko talaga ’yan
pero hindi puwedeng nandito ka sa buong flight.
Makipag-ayos ka kay Ashley. Kailangan nating mabawi ’yong phone.
Sa ’tin lang ’to, a.
No’ng naabutan mo ’ko sa bahay, balak ko nang iwan si Ashley no’n.
Parang hindi kami para sa isa’t isa, e.
Hindi ko alam ang sasabihin.
Austin.
Mahal kita.
Ni hindi mo nga ’ko kilala.
Alam kong may namamagitan sa ’tin.
Kapag kasama kita, parang ako ang best version ko.
Ramdam mo rin ’yon, di ba?
Hindi natin ’to pag-uusapan hangga’t hindi kayo hiwalay.
Last warning na ’to, sir. Bumalik na kayo sa upuan n’yo.
Sige, pabalik na ’ko.
-Kailangan nating mabawi ’yong phone. -Oo.
Hindi puwedeng maghinala si Chairwoman.
Tama.
Saka na natin pag-usapan ’to.
-Kailangan mong mag-focus. -Thank you.
Mahal kita.
Hindi ko puwedeng sabihin ’yan.
Pero alam mo ang nararamdaman ko.
-Bawiin na natin ’yong phone. -Sige.
Susmaryosep.
Ay, Diyos ko po.
Grabe.
Tangina.
Naku, ang batang ’to, sobrang sakit n’yan.
Pero unang kita ko pa lang sa kanya, alam ko nang walang-hiyang gago siya.
Malapit na tayong lumapag. Uminom ka na muna.
Kailangan ko talaga ’to.
Ashley! Ash!
Kailangan namin ’yong phone.
-Pagkalapag pa natin. -Please.
Hindi lang ’to tungkol sa ’tin.
Pasensya na, a. Puwedeng bigyan n’yo muna siya ng space?
Inom na, Ash.
Bahala siya, basta amin na muna ’yong phone.
-“Amin” pala, a? -Ashley, nasa’n na ’yong phone?
Wala sa kanya ’yong phone, okay? Puwede bang tantanan n’yo muna siya?
-Uminom ka na, Ash! Sige na! -Lindsay!
May namatay sa Trochos at pinagtatakpan ’yon ni Chairwoman, okay?
May ebidensya sa phone. Iba-back up ko ’yon at ibabalik sa kanya.
Kung hindi, lagot tayong lahat, lalo na ang asawa mo.
Sorry, a. Ano’ng pinagsasasabi mo? Si Josh?
-Ibigay mo na sa ’kin ’yong phone. -Wala sa ’kin. Finlush ko sa inodoro.
Bakit?
Kasi pinatay mo si Burberry, demonyita ka.
Grabe, sarap ng flight na ’to.
Tangina.
Ganyan.
Ayos, a.
Susmaryosep.
TAGA-OJAI KA RIN BA? TIRAHIN MO NA ’KO, NGAYON NA.
Wow.
Shit naman.
Bahala na.
PATUNAYAN MO NGA NA SERYOSO KA.
Anak ng…
Grabe, love ko ang Korea.
Meron pa talagang nakaabang na greeters.
Parang hindi naman sila greeters.
Sorry, nag-i-English ba kayo?
Magpakanormal lang kayo.
Okay lang tayo.
Ang sweet mo naman.
Hello.
-Uy. -Annyeonghaseyo.
Hi!
JOSH, SUMAGOT KA. SOS.
MAY NAMATAY SA TROCHOS NA PINAGTATAKPAN NI PARK.
Good evening sa inyong lahat. Welcome sa Korea.
Sobrang exciting.
Naghihintay sa labas ang mga driver n’yo.
Eunice, dala mo ba ’yong phone ni Chairwoman?
Naiwan ko sa Montecito.
Kung ayos lang, kakapkapan nila kayo. Para lang sa security ’to.
Sige, excuse me.
Grabe, bet ko na safe na safe sila rito.
Sige.
Uy.
Alexis?
May tao ba d’yan?
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix a rito.