Camille!
Wow. Ang galing naman ng pagkakataon.
Dito ako sa hotel na 'to.
Buong araw ko nang
iniisip 'yong pag-uusap natin kanina.
Baka kasi naisip mong bastos ako
dahil di kita pinagsalita.
Pero magpapaliwanag ako.
Kung pwede lang, kasi… Kaka-divorce ko lang at nangako akong…
Gusto kong marinig 'yan. Ayokong maging bastos…
-Sasakay ka ba? -Opo.
Pero nagmamadali ako. Late na ako sa concert.
Samahan na kaya kita? Para maikuwento ko sa daan.
Pasok.
'Yong motor?
'Yong susi.
Saan ka pupunta?
May inutos si Berlin.
Susi.
Saan nga?
Kukunin ko 'yong kopa.
Kaya dito ka lang, bantayan mo 'yong monitor.
Wala namang tao, tanga.
Baka bumalik sila.
Paano mo kukunin 'yong kopa?
Aantayin 'yong pari. Paaandarin 'yong motor.
Lalapit sa kanya. Hahablutin. Aalis.
Kuha mo?
Aling kamay ang ipanghahablot mo? Magmamaneho ka pa, may preno at clutch pa…
Mabigat siguro 'yong kopa. May magic ka ba sa panghahablot?
Sasama ako. Tapos ang usapan. Magaling din akong mag-motor.
Paano ko ba sasabihin?
Nangako ako sa sarili ko
na iiwas muna ako sa mga babae.
Ayos lang ba? Magbibihis sana ako.
Oo naman.
Nagpunta ako dito para mapag-isa at i-enjoy 'yong katahimikan.
Para makapagpahinga 'yong puso ko.
-Hindi ba medyo misogynistic 'yon? -Hindi, a.
Mas self-defense lang.
Pero pagkatapos nating magkita, naisip ko,
"Pinaparusahan mo ang sarili mo dahil nabigo ka?"
"Pinagkakaitan mo ang sarili mong makilala siya?"
"'Yong babaeng espesyal." Apat na bilyon ang babae sa mundo.
Bihirang makakilala ng taong magpapahanga sa 'yo.
Hindi pinalalampas 'yong gano'n.
Kaya hindi ko napigilang habulin ka noong makita kita.
Nagkita tayo sa harap mismo ng ho… Pwede na ba?
-Oo. -Oo?
Kaya ako nandito.
MONEY HEIST BERLIN
Go.
Teka!
'Yong mga convict.
Taxi!
Sige na!
Ayaw bitawan!
'Yong bag!
Takbo! Lintik!
Tabi!
Tumabi kayo!
Roi!
Bilis!
Lintik!
'Yong mesa!
Shit, 'yong mesa!
Roi, tumahimik ka!
Dahan-dahan!
Ingat!
Kasalan, tapos libing, parang 'yong palabas.
Uy, garahe.
Maririnig nila 'yong yapak natin.
Maliban kung maingay.
Magkita tayo sa parking 123. Doon ka dumaan.
Gayahin mo 'ko.
-Hoy! -Shit!
-Hi. -Paano na?
Magja-jump start tayo ng lumang kotse.
'Yong walang anti-theft system. 'Yon.
Handa ka na?
-Shit! -Paandarin mo na!
Nag-alarm, na-block 'yong ignition.
-E, ano na? -Ayan na sila.
Sa likod ka. Bilis.
Akala ko, hindi ka babagay dito.
Pero kinaya mo, ha.
Bakit? Dahil sa bow tie?
Nagbibihis nga ako pag namamalengke.
Mukhang hindi ka naman mahilig mamalengke.
Mukha kang tumitira sa hotel.
Mahilig mag-travel. Pumupunta sa museums.
Umiinom sa vineyards.
Malamang, ngayon ka lang nakainom ng beer sa bote.
Totoo.
Ayaw na ayaw kong uminom sa bote na nilagay sa kaing, bodega, truck,
pinagpasa-pasahan, tapos tutunggain mo.
Pero sobrang sarap nito.
Itagay natin 'yan.
Tagay ng masarap.
Wala na sila?
Di ko sila nakikita, pero wag na natin silang hintayin.
Subukan natin 'yon.
Ayos!
Tara na!
May palakol siya! Bilis!
Ingat!
Buwisit.
Shit.
Tara na.
Ang saya ng gabing 'to.
Espesyal din.
Sana maulit natin 'yon pagbalik ko ng Paris.
Dadalhin kita do'n sa makakainom ka sa kristal na baso.
Aba, hingin mo na 'yong number ko.
Kaso wala akong bolpen.
Good night.
Magsu-scuba diving ba tayo?
-Akala ko si Cameron. -Asan siya? Hiniram niya 'yong motor.
-Kakaalis lang. -Asan 'yong motor?
Ewan ko. Baka gamit niya.
Sige, mamaya na lang.
Sandali. Para sa'n 'yan?
Virtual reality 'to.
Astig. Laro ba 'yan?
Hindi. Simulation.
Di ko pa tapos i-program. Wag mong hawakan.
-Ingat lang. -Ikaw ang nag-design ng nakikita?
-Oo. -Di nga.
-Pa-try naman. -Ayoko.
Hindi ako aalis. Ipoposas ko ang sarili ko.
Pretty please.
Five seconds.
Ang galing nito.
Grabe, ang ganda ng view.
'Yong kulay ng dagat.
-Zanzibar 'yan. -Wow.
-Bakit di ako gumagalaw? -Di mo sinuot 'yong sensors.
Sige. Teka.
Ba't ka naging magnanakaw?
Dapat nasa NASA ka. Genius ka.
-Para sa'n 'to? -Para sa galaw mo.
Ano?
Lalagyan ko 'yong tiyan at likod mo.
Sige.
Okay.
Ayaw dumikit.
Dahil sa oil.
Sige, subukan mo na.
Ayan.
-Okay. Talikod. -Sige.
Ayan.
Tapos na.
-Ayos na? -Oo.
Uy, gumagana na. Kinikilabutan ako.
Hawakan mo.
Oo, nakatayo 'yong balahibo mo.
Grabe.
Ikaw ba 'yong babae?
Okay, tama na.
Mahigit five seconds na 'yon.
Ikaw 'yon, 'no?
Avatar ko.
Nakatingin ka sa salamin.
Baka may glitch ka pang inaayos,
pero parang bakat 'yong utong mo
sa minidress.
Puro ka talaga bulbol at utong. Tumalikod ka.
Ano'ng sinabi ko?
Sige na. Patatawagin ko sa 'yo si Cameron pagbalik niya. Bye.
Sorry. Mali 'yong sinabi ko.
May tanong lang ako. Para sa'n 'yon?
Alternate reality 'yon.
Hindi lahat, nakakapagbakasyon sa paraiso
kasama ng mga kaibigan.
Ewan ko. Ano ba'ng hilig mo? Mag-clubbing?
Hari 'to ng dance floor.
Okay, pwede mong gamitin 'yon para sumayaw sa club.
Isusuot mo 'yong goggles tapos mararanasan mo na.
Pero di totoo 'yon. Nasa kuwarto ka lang.
Pero para sa utak mo, totoo 'yon.
May mga tao kang makakasayaw, makakausap, makakainuman.
Totoo 'yong emosyon.
Ang ganda ng ginagawa mong mundo. Genius ka talaga.
-Pupunta na ako sa crypt, ha? -Sige.
Kailan n'yo balak sabihin?
Inutusan kami ni Berlin. Hindi 'yon kailangang sabihin sa 'yo.
Kagabi pa namin siya tinatawagan, di sumasagot.
Minsan ka na lang lumabas sa Paris, palpak pa.
Di 'yong pagpasok n'yo sa bahay ni Polignac, ha.
Kundi 'yong panghahablot at pangangaladkad n'yo sa pari.
Pagnanakaw ng kotse sa kasalan.
Pananakit ng convict.
Paninira ng mga sasakyan sa paradahan. Twen…
Twenty-six ang nag-alarm.
Tapos kakain kayo ng croissant at cafe au lait na parang walang nangyari.
Kasalanan namin 'yon.
Pero di madaling nakawin 'yong kopa sa mga gorilyang 'yon.
Ayos. Sige, um-order tayo ng eggs Benedict at mag-relax. Okay?
Monsieur!
Kung di pa nagkahimala,
nasa kulungan na sana tayo ngayon.
Pamilyar ba?
Paano mo nakuha?
Pinuntahan ako no'ng pari nang hatinggabi, takot na takot.
Di na raw siya tutuloy sa Porto o Santiago at delikado nga raw.
Muntik daw siyang nakawan.
Masakit daw ang likod niya. Ituloy daw natin ang paghuhukay.
Magli-leave siya nang isang linggo, di raw kayang magpamisa.
Ang maganda lang, may pitong araw na tayo para maghukay.
Gisingin mo na si Berlin.
Bilis.
Kumusta?
Mabuti naman.
Pampagana 'yon.
Di mo kailangang magtuloy.
Sinabi ko kay Berlin na tatapusin ko 'to. 'Yon ang gagawin ko.
-Hello? -Hello.
Si Camille 'to.
Alam mo? Natawa agad ako pagkagising ko.
Kakaiba talaga 'yong naka-bow tie na may buhat na punk rocker
sa balikat.
Salamat sa alaalang 'yon.
Walang anuman.
Mag-aamerikana ako sa welga para sa 'yo.
Sabihin mo lang.
Nasa balkon ako kanina, nakatingin sa hotel mo,
iniisip ko kung andiyan ka pa.
Nandito pa ako.
Gusto mong kumain?
Bago ko sagutin, may sasabihin ako. May asawa ako.
Eight years na.
Pero kahapon, nagkaintindihan tayo,
bihirang mangyari 'yon.
Sabi mo, may apat na bilyong babae.
Pero may apat na bilyong lalaki din.
At di madaling makakita ng tipong gugustuhin mong kilalanin.
'Yong buhay na gusto mong maranasan.
Una, may asawa ka. Tapos gusto mo akong maranasan.
Baka iba ang unawa ko sa "maranasan", ha.
Ipapaliwanag ko.
Hanggang kailan ka sa Paris?
Hanggang bukas.
Ay, ang lungkot naman.
Ayos! May ultimatum!
Good morning.
Roi, di mo inabot 'yong pasabog.
Halika dito. Tatagay tayo, Roi.
Para sa 'yo, tapos sa 'kin.
-Dahil nabawi 'yong kopa? -Hindi. Dahil sa kanya.
Roi.
-Tinawagan niya ako. -'Yong asawa ni Polignac?
Hindi na importante 'yon, Roi, ano ka ba!
Ang importante ay 'yong countdown.
Na-check ko siya.
Hihintayin ko na lang kung ano'ng igagalaw niyang piyesa.
Pusta ko, tatawag 'yon in three hours. Hindi.
One lang o one and a half.
Si Camille 'to.
Pwedeng pumasok?
Wag na lang siguro.
Kakasabi mo lang na may asawa ka.
Pag pumasok ka, sa pasko ka na makakalabas.
Camille…
ayoko ng panandalian.
Gusto ko no'ng kakaiba.
At hindi gano'n ang love triangle.
Ano 'yong panandalian?
Alam mo ba? Kasi ako, hindi.
Gusto ko ng exciting na buhay.
Minsan, pag hindi ako makatulog,
pumupunta ako sa bar.
Nakikipag-usap ako, umiinom ng tequila, sumasayaw…
Tapos pag-uwi ko, masaya na akong matutulog.
Dahil nakaranas ako ng bagay na hindi ko pinlano.
'Yong ibang tao, magpapabali-baliktad lang sa kama.
Ako, ine-enjoy ko ang mundo.
Paano ka mahihiga at tutulala lang,
samantalang dumarating
ang tulad mo tuwing di inaasahan?
Pero
naiintindihan kita.
At nakakatuwa 'yon dahil ibig sabihin, may integridad ka.
Au revoir.
Sana magkita pa tayo ulit.
Tama 'yong ginawa mo.
Dapat pumili siya.
Roi.
Puno 'to ng telescope at camera na nakatutok sa bahay niya.
Kaya ko siya tinanggihan.
Oo nga.
Tinanggihan ko siya.
Camille, sandali!
Ikaw na.
-May problema ba? -Oo.
Kailangan ko ng makakausap na babae.
Sabihin mo lang.
Alam ko na noon pa kung ano ang gusto at ayaw ko.
Sa libro, gusto ko ng classics, ayoko ng bestsellers.
Sa pagkain, gusto ko ng moussaka, ayoko ng prito.
Gusto ko ng lalaking mausisa, maginoo, at matalino.
Ayoko ng mga gagong bastos.
'Yong mga mababaw na nagse-selfie
para ipakita 'yong dibdib at motor nila.
-Nage-gets kita. -Nawala 'yong lahat.
'Yong bastos at nakakadiring indibidwal na 'yon,
pinasok niya 'yong utak ko, 'yong nervous system ko.
-Parang instinct. -Sino ba 'to?
-Si Bruce. -Gusto mo si Bruce?
-Hindi. -Gusto mo siya.
Hindi, a. Imposible.
Kaso…
Pag tinitingnan ko siya, tapos madumi at pawisan siya, nag-iinit ako.
Bumibilis ang tibok ng puso ko tapos nagkaka-dyspnea ako.
Alam mo 'yon?
'Yong parang kinakapos ka ng hininga.
Nangyari na ba 'to noon?
Hindi ganito.
Pag pumipikit ako,
nakikita ko siyang nagbubuhos ng tubig.
Nakikita kong umaagos 'yong tubig sa katawan niya.
'Yong anchor pendant niya…
Pag gumagalaw siya, tumatama sa dibdib niya, tapos,
nagka-"Clank, clank. Clank, clank."
Parang GIF na naka-loop sa isip ko.
"Clank, clank." Parang tinatawag ako. "Clank, clank. Tao po?"
-May iba ka pang naiisip na gano'n? -'Yong brief niya.
Brief niya?
Nakita ko minsang nakalitaw.
'Yong puting garter.
Lagi kong naiisip 'yong brand.
-Ano? -Wolf.
Paulit-ulit sa garter 'yon. Wolf…
Ngayon, may nangyaring di ko inasahan.
-Hinampas niya 'yong puwet mo. -Hindi, gaga.
Pero na…
naadik na ako sa amoy niya.
-Paano? -Inaamoy ko siya.
Tuwing lalapit o dadaan siya, inaamoy ko siya.
'Yong pabango niya?
Hindi 'ata siya nagpapabango.
Mas 'yong amoy ng…
lalaki.
Parang brusko. Pheromones. Ewan ko.
Baka sa pawis.
Siguro nga. Kadiri ang amoy ng pawis.
Pero pag dumadaan si Bruce…
nag-i-inhale ako.
Nag-i-inhale ka.
-Ginamit niya 'tong tuwalya. -Keila.
Lalabhan ko sana, pero di ko tinuloy. Baliw na ako.
Parang kakaibang trip 'to. Ano ba 'to?
Girl, wag kang madrama.
-Ano naman kung gusto mo si Bruce? -Una, baby pa siya.
Ilang taon ba siya, 24? Ako, 36.
Pa'no na?
Ah…
kung gusto mo siyang maka-sex, sige lang, tapos kalimutan mo siya.
Pero kung magiging problema, wag na. Masaya ang sex, pero ang pag-ibig, hindi.
Bakit gano'n ka sa pag-ibig?
Sakit 'yon, na may iba't ibang stage.
Una, desperasyong makahanap. Tapos takot na mawala.
Tapos depresyon kapag nawala na.
Alam mo kung ano'ng ginagawa ko pag tensiyonado ako?
-Ano? -Sumasayaw.
Bakit?
Tayo. Magpa-party tayo.
-Sige na, Keila. Tara. -Ayoko.
-Sige na, Kei-Kei. -Ayoko nga.
-Ayoko ng alak. -Gusto mo 'to. Nganga.
-Aba. Ano 'to? -Patulog na sana kami.
Bruce!
Houston, may problema.
Ako'ng bahala.
CLASS, ELEGANCE, HORSEPOWER
-Kunin mo na. -Pumasok ka na.
Roi!
Sige na nga. Isa lang.
-Isa. -Tara.
Ayos ka lang?
Nasusuka ako.
Naku, Kei-Kei.
Uy! Kumusta?
Tagumpay!
Matatapos ang tunnel pag narating natin ang pader
ng destinasyon natin.
Ang auction house.
-Ano 'yang pader na 'yan? -Retaining wall ng building.
Sisirain natin para makapasok.
Hindi tayo dadaan sa armored door ng vault.
Sa likod tayo dadaan.
Walang makakaisip no'n.
Para marating 'yong likod ng vault,
papasok muna tayo sa air chamber at service room
na may mga tubo, distribution board, electrical wiring, at sewer pipe.
Tapos may pader na gawa sa mga bloke ng semento,
na nakaharang sa antechamber ng vault.
Puputulin natin 'yong dugtungan ng mga bloke.
Pero di muna tatanggalin 'yong mga bloke. Bakit, Damian?
Dahil sa loob ng antechamber,
may dalawang CCTV na nagpapadala ng signal
sa monitors ng mga guwardiya.
Pag walang auction, walang ginagawa 'yong mga guwardiya.
'Yong isa, nasa reception desk sa lobby.
'Yong isa, nasa harapan ng vault sa basement.
Dito natin mapapatunayan ang husay ng heist na 'to.
Bubuksan natin 'yong vault na wala pang laman.
-Ang galing, di ba? -Mas malaki ang tsansa natin sa gano'n.
Kailangang ilayo 'yong mga guwardiya sa monitors nang tatlong minuto.
'Yon ang minimum na kailangan para ma-hack ang CCTV.
Paano gagawin 'yon?
Guguluhin natin sila.
Kailangang kilalanin nang husto 'yong mga guwardiya.
Aaralin natin 'yong bawat kilos nila.
Higit sa lahat, aaralin natin ang pundasyon ng buhay ng guwardiya.
Ang kinakain nila.
Pa-order nga po ng dalawang family-size pepperoni.
Tuwing 8:00, umo-order sila sa telepono sa reception.
-Hello? -Ano pong toppings?
Pepperoni.
-Pizza. -Madalas, pizza.
Iha-hack ni Keila ang landline sa service room.
-Hello? Ano po'ng order nila? -Hi.
Dalawang family-size pepperoni pizza po.
-At dalawang beer. -Ano po'ng address?
Sa Chez Viénot auction house.
14 Turenne Street.
Salamat. Bye.
Salamat.
Saka mag-uumpisa ang pakulo.
Magiging "clean area" 'yong service room.
Papalitan natin doon 'yong maduming damit natin
ng clean room suits.
Walang papasok sa antechamber o vault nang walang suit at gloves.
Pag may naiwang fingerprint, putik, o pilik-matang naiwan,
masisira ang plano natin.
Maghahanda tayo sa oras na 'yon.
Pero higit doon…
Isa't kalahating oras?
…aasarin natin 'yong guwardiya.
Malamig na pagkain.
May talong 'to. Tapos malamig na.
Mali 'yong order.
Bakit hindi family-size 'to?
Lemonade?
'Yong mga nakakainis, lalo pag gutom ka na.
Di ko 'to babayaran.
Ano?
Babayaran mo ako bago ka bumalik sa zoo.
Narinig mo 'yon, mukhang daga?
Kapag di gaanong nagpa-Pranses 'yong taga-deliver tapos mayabang, bastos,
at mukhang sira-ulo…
-Quoi ? -"Quoi ? Quoi ?"
Ano ka, bibe?
Tatawagin niya ang kasama niya. 'Yon ang gusto natin.
Halika dito. May problema.
Problema? Ano?
Pagkaalis na pagkaalis no'ng isa, magsisimula na 'yong pangalawang parte.
Handa na kami.
May tatlong minuto tayo para matapos.
Kulang 'yon. Delikado.
Delikado para sa 'yo, exciting at adrenaline para sa 'kin.
Okay, Alain. Papunta na.
-Go. -Tapos,
aalisin ng bulldozer ang bloke ng semento na parang puzzle.
Papasok tayo sa antechamber. Makukunan ng CCTV ang pagpasok n'yo.
At si Bruce…
Magpapatulong ka sa unggoy?
…na nang-aasar, titiyaking di kayo makikita ng guwardiya.
Wag mo akong hawakan.
Naiintindihan mo? Ou je te parle en chimpanzé?
Ha?
May pinto.
Oo. 'Yan ang kahinaan natin.
Pag may nagbukas niyan, patay tayo.
Di makokontrol ang lahat ng parte ng heist.
Two minutes, thirty seconds.
Kailangan mong patagalin.
Asarin sila hanggang magalit.
Alain.
Akin na ang batuta.
Habang nang-aasar si Bruce, papatayin namin ni Keila ang mga CCTV.
Keila, ipaliwanag mo 'yong tech aspects.
Safe 'yong antechamber.
Nando'n 'yong hard drive ng security system.
Iha-hack ko 'yong apat na camera.
Sa reception.
Ano? Magbabayad na kayo?
Antechamber.
-Gusto mo ng gulo? -Wag na.
Wag na.
Ninety seconds.
Pasukan ng vault.
-Tumigil ka! -Magbayad kayo.
At 'yong vault.
-Hindi ko nakita 'yong wire na nakakabit. -Nasira mo 'yong mga CCTV.
Hoy! Ayos ka lang?
Kapag sinuntok ka na, sa wakas,
kakagatin mo 'yong effervescent tablet para bumula
ang bibig mo.
-Pag tumawag sila ng ambulansiya? -O pulis?
Ano'ng sasabihin nila? "Binugbog namin 'to."
"Malamig 'yong pizza. Nag-seizure siya kasi sinuntok ko."
Ire-resuscitate muna nila siya.
Alain! Kumuha ka ng unan! Bilis!
One minute, 15 seconds.
Nag-short.
Kalma lang. Humanap ka ng fuse, i-bypass mo.
Hindi ko makita!
Buksan mo 'yong itim. Hanapin mo 'yong nag-short.
One minute.
-Ayun! -Ang daming fuse. Tara na!
Mahuhuli nila tayo. Walang signal sa monitor.
Kutsara!
Bilis.
Nganga. Sige na.
Fifty seconds.
Sige.
-Thirty seconds. -Bilis.
Eto na.
Tubig!
Sige.
Fifteen seconds. Bilisan mo.
Uy. Bangon.
Ayan. Sige na. Bangon na.
-Halika. -Ayan.
Five seconds. Umalis na kayo.
Tumahimik ka!
Ayan!
Eto 'yong bayad.
-Sa pizza. -Sige na.
Sige na.
Ubos na ang oras.
Umalis na kayo.
-Ako na diyan. -Kaya ko na 'to.
Kapag na-hack na ang signal
ng monitors at nakokontrol na natin sila, umalis na kayo agad.
Alis na!
Parang tanga.
Tara na!
Ibabalik ng bulldozer 'yong sementadong bloke.
Kapag naging maayos ang lahat, makokontrol ni Keila 'yong CCTV system.
Tapos pwede na nating umpisahan
'yong pangalawang parte ng magic trick na 'to.
Paanong magbukas ng vault na may 25-centimeter steel walls.
Higit sa lahat, nang di napapansin
para makalabas-masok tayo na parang pintuan lang 'yon ng hotel.
Ala-David Copperfield 'yon.
Tagapagsalin ng Subtitle: Ivee Jade Tanedo