Η γενιά Ζ είναι όποιος έχει γεννηθεί μεταξύ 1998 και 2010.
Μεγάλωσαν μ' ένα iPhone στα χέρια, απ' όταν ήταν στο δημοτικό.
Ξεκίνησα να έχω μέσα κοινωνικής δικτύωσης απ' όταν ήμουν μικρούλης.
Αναρτούσαμε ό,τι θέλουμε. Ναι, ήταν γαμάτο.
Έχει πλάκα να βλέπεις τι κάνουν φίλοι και να ακολουθείς διάσημους.
Να στέλνει ο ένας στον άλλον αστείες φωτογραφίες ή meme.
Η γενιά Ζ μεγαλώνει βουτηγμένη στα ΜΚΔ.
Δεν θυμάμαι πώς ήταν πριν τα ΜΚΔ.
Όλα είναι αναπόφευκτα. Πιέζεσαι για ανάρτηση,
να έχεις διαδικτυακή ζωή, να χρησιμοποιείς προϊόντα που σε σκοτώνουν.
Είναι καταθλιπτικό και εξαντλητικό.
Η γενιά Ζ ξέρει ότι το αμερικάνικο όνειρο πέθανε,
η κλιματική αλλαγή είναι εδώ,
και μάλλον δεν θα αγοράσεις ποτέ σπίτι, αλλά θα πνιγείς στα χρέη.
Έπρεπε να βγάλεις δάνειο σπουδών.
Η ζωή είναι βάρβαρη.
Τουλάχιστον μπορείς να πας στο Instagram να σκρολάρεις,
να κάνεις ένα διάλειμμα, να ξεχάσεις τα προβλήματα.
Αυτό εκμεταλλεύτηκε η Juul.
Μια τζούρα JUUL είναι σαν ένα like ή σχόλιο στα ΜΚΔ.
Μια αίσθηση υπερδιέγερσης ή άμεσης ανακούφισης,
όπου νιώθεις καλά για μια στιγμή.
Ένα διάλειμμα από τον εφιαλτικό κόσμο όπου ζούμε και αναγκαστικά μεγαλώνουμε.
Το JUUL ήταν εξαιρετικά εθιστικό και συγκρούστηκε με μια γενιά παιδιών
που μαρινάρονται τόσον καιρό σε πολύ εθιστική τεχνολογία.
Ο τέλειος συνδυασμός για την καταστροφή.
Από εκεί που δεν το έκανε κανείς, το έκαναν όλοι, μέσα σ' έναν μήνα.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΤΜΙΣΜΑ
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ JUUL ΜΟΥ;
Την πρώτη φορά που είδα το JUUL,
η φίλη μου έπαιρνε τζούρα από κάτι. Και λέω "Τι κάνεις; Τι είναι αυτό;"
Το βγάζει και λέει "Ένα JUUL. Έχεις δοκιμάσει;"
Και λέω "Όχι".
Μου λέει "Δοκίμασε" και λέω… "Εντάξει".
Είμαι ο Τσανς Αμιράτα και μεγάλωσα και ζω στο Μαϊάμι.
Το να μεγαλώνεις στο Μαϊάμι ήταν παράνοια, για να το πω με μια λέξη.
Έρχεσαι σ' επαφή με πολλά από μικρός.
Όταν ξεκίνησα το λύκειο, δεν ήξερα πολλά από άτμισμα.
Ούτε μ' ένοιαζε.
Αλλά με το που κυκλοφόρησε το JUUL, είχες την περιέργεια.
Γιατί έχει γεύσεις;
Με λένε Κασένια Μπένες είμαι από το Νασότα, Ουισκόνσιν.
Την πρώτη φορά νιώθεις μια έξαψη. Ξαφνιάζεσαι.
"Νιώθω αλλιώς το σώμα μου".
Νιώθεις παντού μυρμήγκιασμα,
και είναι τόσο σύντομο που σκέφτεσαι
"Θέλω να το ξανανιώσω, να καταλάβω τι ήταν".
Γιατί είναι περίεργη αίσθηση.
Ήταν πανεύκολο ν' ατμίσεις. Μπορούσες μέσα στην τάξη.
Απλώς έκανες αυτό.
Το κρατούσες δύο δευτερόλεπτα και φυσούσες κάτω από το θρανίο.
Μοιάζει με USB στον υπολογιστή σου.
Όλοι το φόρτιζαν ανοιχτά.
Γι' αυτό έγινε τόσο δημοφιλές. Το χρησιμοποιούσες όποτε ήθελες.
Όλοι μπορούσαν να καπνίζουν συνέχεια και να μην τους πιάνουν.
Το βγάζεις και λες "Έχω το μάνγκο. Θες να δοκιμάσεις;"
Ή "Έχω το μπλε, το ασημί και το χρυσό". Θεέ μου.
Οπότε, ήταν κουλ.
Απέκτησε κοινωνική διάσταση.
Έμπαινες σε μια τουαλέτα στο διάλειμμα
και υπήρχε μια παρέα ατόμων που άτμιζαν από το ίδιο JUUL.
Μιλούσαμε, συναναστρεφόμασταν,
κι έγινε μια άλλη μορφή κοινωνικότητας μεταξύ μας.
Το JUUL δημιούργησε μια νέα αίσθηση σύμπνοιας
με τη γενιά στην οποία μεγάλωσα.
Είναι ένα προϊόν που δεν μένει για πολύ στα ράφια των καταστημάτων της χώρας.
Αρχές του 2017, άρχισε να παίρνει τα πάνω του.
Δεν έβρισκες ούτε ν' αγοράσεις.
Αυτό συνεχίστηκε για έξι με δώδεκα μήνες.
Υπήρχε μεγάλο πρόβλημα με την εφοδιαστική αλυσίδα.
Δεν ανταποκρίνονταν στη ζήτηση.
Ούτε καν. Πουλιόντουσαν στη μαύρη αγορά.
Έφταιγε η ξαφνική μεγάλη ζήτηση.
Η παραγωγή θέλει μήνες προγραμματισμού.
Δεν τα φτιάχνεις στη στιγμή. Παίρνει χρόνο.
Αυτό λέγεται "πρόβλημα του διαμαντιού", όπου η ζήτηση υπερβαίνει την προσφορά.
Ο κόσμος παραληρούσε με το προϊόν, αλλά θύμωναν που δεν το έβρισκαν.
Οι ανατιμήσεις ήταν αστρονομικές.
Ένα πακέτο κάψουλες που έκανε 15 δολάρια,
το πουλούσες 50 δολάρια το πακέτο,
60 δολάρια, και ο κόσμος τα πλήρωνε.
Με όλα τα προβλήματα που είχε η Juul,
τα θέματα εφοδιασμού, την αύξηση ζήτησης,
χρειάζονταν έναν αφοσιωμένο ηγέτη για την ανάπτυξη.
Μετά τον υποβιβασμό του Τζέιμς, δεν υπήρχε ξεκάθαρη ηγεσία.
Έτσι, το 2017, το διοικητικό συμβούλιο έφερε νέο διευθύνοντα σύμβουλο.
Επέλεξαν τον Κέβιν Μπερνς.
Αν ψάχνεις τη στιγμή
που το JUUL έπαψε να είναι προϊόν τεχνολογίας,
είναι όταν έφεραν τον διευθυντή των γιαουρτιών.
CHOBANI ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΙΑΟΥΡΤΙ
Δούλευε σε εταιρεία γιαουρτιών. Τελείως διαφορετικό προϊόν.
Δεν υποτιμώ το γιαούρτι.
Ο Μπερνς ήταν ειδήμων αλυσίδων εφοδιασμού
και οργάνωσε με επιτυχία την εφοδιαστική τους αλυσίδα.
Είχε σπουδαία διαπιστευτήρια.
Η επίδοσή του στην Chobani ήταν εξαιρετική.
Ό,τι έκανε στη γιαουρτοβιομηχανία, ήθελε να κάνει η Juul στην καπνοβιομηχανία.
Τον έφεραν για ν' αναπτύξει την εταιρεία. Υπήρξε μεγάλη πίεση από το ΔΣ.
Όταν έρχεται κάποιος που δεν έχει σχέση με τεχνολογία, με τον χώρο,
είναι ξεκάθαρο ότι η δουλειά τους
είναι να αναπτύξουν και να μεγαλώσουν την εταιρεία.
Για μένα, το μέγεθος της ευκαιρίας…
ΦΩΝΗ ΚΕΒΙΝ ΜΠΕΡΝΣ ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
είχε ενδιαφέρον, αφού υπάρχουν ένα δισεκατομμύριο καπνιστές.
Είναι τεράστια νούμερα.
Θυμάμαι ότι η αίσθηση στο γραφείο ήταν
"Ποια είναι η προτεραιότητα;"
Και ο Κέβιν έλεγε "Όλα είναι προτεραιότητα.
Όλα ταυτόχρονα".
Σε μια σύσκεψη με ρώτησε "Τι χρειάζεσαι;"
Και του είπα. Και μου λέει "Έγινε".
Ο Μπερνς σε κάνει να νιώθεις ότι μπορείς να κινήσεις βουνά.
Ήταν πολύ ενθαρρυντικός.
Έλεγε "Αυτό πρέπει να κάνουμε. Και θα το κάνουμε".
Έπρεπε να διπλασιάσω και να τριπλασιάσω την παραγωγή.
Η ζήτηση απογειώθηκε.
Κοιτούσαμε τα νούμερα κάθε μέρα και αναρωτιόμασταν
"Μπορούμε να ανταποκριθούμε;"
Χρειαζόμαστε 50.000 συσκευές. Θα τις έχουμε.
Κι όταν φτάναμε στις 50.000,
ξαφνικά χρειαζόμασταν 250.000.
Οι 200 γίνονταν 500. Η αύξηση ήταν αστρονομική.
Όλοι από Uber, Airbnb, Facebook, Apple,
όλοι έφευγαν κι έρχονταν στην Juul.
Μαθεύτηκε.
Προσλαμβάναμε εκατοντάδες άτομα.
Κι αυτό χάρη στον Κέβιν.
Η επέκταση ήταν η βασική προτεραιότητά του.
Η Ασία θα ήταν τεράστια αγορά για εμάς.
Και το ΗΒ είδε τα οφέλη για την υγεία κι αυτό ήταν σημαντικό για εμάς.
Θα υπήρχαν καταστήματα Juul σε όλον τον κόσμο.
Θα γινόμασταν η επόμενη Apple.
Δεν υπήρχαν όρια.
Η ανάπτυξη ήταν αλματώδης.
Ανοίγαμε συνέχεια γραφεία.
Γινόταν χαμός.
Νιώθαμε λες και απογειωνόμασταν.
ΔΕΚΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛ.
H Juul Labs κατόρθωσε κάτι
που καμία start-up δεν κατάφερε τόσο σύντομα.
Η εταιρεία ηλεκτρονικών τσιγάρων ξεπέρασε τα δέκα δισεκατομμύρια,
μια αποτίμηση…
Στον τρελό, γρήγορο κόσμο της τεχνολογίας,
οι εταιρείες "μονόκερος", αξίας ενός δισεκατομμυρίου, είναι πολλές.
Των δέκα δισεκατομμυρίων χρειάζονταν όνομα. Οι "δεκάκερος".
Έλεγαν "Δεν θέλουμε μόνο την αγορά ηλεκτρονικών τσιγάρων,
αλλά όλη την αγορά καπνίσματος".
Είναι τεράστια. Φυσικά υπάρχει εταιρεία δέκα δισεκατομμυρίων.
Πιθανόν αξίζει πολύ περισσότερα, αν το καταφέρει.
Ήταν πολύ συναρπαστικό.
Είχαμε τεράστια ανάπτυξη και άφθονους πόρους.
Ο λόγος που όλοι εργάζονταν σκληρά,
δούλευαν τρελά ωράρια,
κινούσαν κυριολεκτικά βουνά,
ήταν ότι αυτό θα σήμαινε κιόλας κάτι.
Η αποστολή του Κέβιν από το ΔΣ
ήταν ν' αναπτύξει την εταιρεία γρήγορα.
Αυτό που εκτιμούσα πάντα στον Κέβιν, όμως,
ήταν το ότι αποτιμούσε την επιτυχία μας
όχι μόνο βάσει εσόδων,
αλλά και βάσει της πτώσης των πωλήσεων των τσιγάρων.
Μας έστελνε ένα email,
και έβλεπες τις πωλήσεις των τσιγάρων
σε σύγκριση με την αύξηση του JUUL.
Και ήταν τόσο στενά συσχετισμένες.
Το εκτιμούσα που μας μετρούσε έτσι ο Κέβιν,
γιατί ένιωθα πως έδινε σημασία στην αποστολή μας.
Στόχος μας δεν είναι να πουλήσουμε JUUL σε όλους.
Αλλά να σταματήσουμε τα τσιγάρα.
Το JUUL κάνει αυτό που προοριζόταν.
Είναι όντως υποκατάστατο
για όσους καπνίζουν τσιγάρα κάθε μέρα ή κάθε βδομάδα.
Νιώθαμε πως κάναμε κάτι καλό για την κοινωνία.
ΦΛΑΣΑΚΙ
Κατάλαβα πρώτη φορά ότι κάτι γίνεται, τώρα που το σκέφτομαι…
Απλώς, έχω μια εικόνα στο μυαλό μου
ενός συγκεκριμένου ατόμου, με το μεγάλο, φαρδύ της φούτερ,
που έκανε έτσι με το μανίκι της.
Και μετά έτσι.
Έπαιρνε τζούρα, την κρατούσε,
και τη φυσούσε μέσα στο φούτερ της.
Ήταν…
Τόσο θρασείς ήταν,
γιατί ήξεραν ότι δεν θα καταλαβαίναμε τι σκατά έκαναν.
Με λένε Τζόναθαν Χερς. Με φωνάζουν Τζον.
Και διδάσκω στην κομητεία Μαρίν,
μία από τις πλουσιότερες κομητείες της χώρας.
Όταν ξεκίνησα την εκπαίδευση πρόληψης του καπνίσματος, το 2012,
λιγότερο από το ένα τοις εκατό των πρωτοετών κάπνιζαν τακτικά.
Ήταν τόσο περιθωριακή συνήθεια.
Δεν έβλεπες γόπες στο σχολείο.
Και η νικοτίνη ήταν τόσο… έξω από αυτά που μας απασχολούσαν.
Είχαμε επικεντρωθεί στην κατάχρηση αλκοόλ,
στην αύξηση της χρήσης κάνναβης.
Νομίζαμε πως είχαμε κερδίσει τη μάχη κατά του τσιγάρου.
Νομίζαμε πως είχαμε τελειώσει.
Τα τσιγάρα είναι νταήδες. Μην επιτρέπεις να σ' ελέγχει ο καπνός.
Η γενιά Ζ και οι μιλένιαλ
βομβαρδίζονταν από όταν γεννήθηκαν με αντικαπνιστικά μηνύματα,
με τις τεράστιες προειδοποιήσεις πάνω στα πακέτα.
Τα τσιγάρα θεωρούνταν αηδία, βρομερά,
κάτι που έκαναν οι γονείς σου.
Οπότε, δεν ήταν πολύ της μόδας.
Όταν ήμουν έξι χρονών, η μαμά μου άρχισε να καπνίζει.
Δεν μου άρεσε καθόλου.
Η Juul έκανε τη νικοτίνη κουλ ξανά
λέγοντας "Αυτό δεν είναι τσιγάρο.
Είναι κάτι που ρουφάς κι έχει ωραία γεύση".
Ο Τσάρλι ήταν δευτεροετής και ήμασταν στο αεροπλάνο για Φλόριντα.
Και βγάζει ένα ασημί πράγμα και το ρουφάει.
Και το ξαναβάζει στην τσέπη. Ρωτάω τι είναι
και είπε "Ένα JUUL".
Λέω "Επιτρέπεται στο αεροπλάνο;"
Και λέει "Ναι, κανένα πρόβλημα. Είναι μόνο νερό και άρωμα".
Κάπνιζε κρεμ μπρουλέ και μύριζε πολύ ωραία.
Αλλά δεν ήξερα τι έπρεπε να κάνω ως γονιός.
Ενώ θα με κατηγοριοποιούσα ως αντικαπνίστρια,
το JUUL το αγνόησα.
Αυτό που έκανε το JUUL ιδανικό για ενήλικες καπνιστές,
το έκανε ελκυστικό σε έφηβους.
Είναι μικρό, δεν μυρίζει πολύ,
κι είναι διακριτικό στη χρήση.
Την πρώτη φορά που το είδε η μαμά,
είδε κάτι άδειες κάψουλες που είχα για το JUUL μου,
και μου λέει "Τι είναι αυτό;"
Την κοίταξα και πανικοβλήθηκα. Της είπα "Τα φώτα από το αμάξι μου.
Άλλαξα τα λαμπάκια γιατί είχαν χαλάσει".
Και σκέφτηκα ότι ήταν πολύ χαζό ψέμα και θα καταλάβαινε ότι λέω μαλακίες.
Με κοίταξε, είπε ένα "Εντάξει" και το άφησε κάτω.
Κι εγώ σκέφτηκα "Τέλεια".
Οι έφηβοι κάθονταν πίσω στην τάξη
και έκαναν JUUL, χωρίς να παίρνει είδηση ο καθηγητής.
Το JUUL ήταν τέλειο για δημιουργία περιεχομένου.
Έβλεπες τόσες φωτογραφίες στο Instagram με ατμιστές.
Επειδή αισθητικά έδειχνε κουλ.
Όλα δείχνουν πιο κουλ με μια μηχανή καπνού, σωστά;
Αυτό σου επέτρεπε να κάνεις το JUUL.
Αν μπορείς να κάνεις κόλπα με τον ατμό,
είσαι πολύ κουλ.
Πολλά προφίλ ανέβαζαν μόνο για το JUUL.
Υπήρχε το #ΕΘΝΟΣJUUL, το #ΑΓΟΡΙΑJUUL.
Όλα αυτά τα προφίλ ήταν αφιερωμένα στην ανάδειξη του lifestyle JUUL.
Υπήρχε μια πρόκληση JUUL,
όπου ο κόσμος άτμιζε όσο μπορούσε μέχρι να λιποθυμήσει.
Έβλεπες να κάνουν όλο και περισσότερες τρέλες.
Το άτμισμα ήταν κάτι
που έγινε διαδικτυακό φαινόμενο.
Όταν αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε ότι χρησιμοποιούσαν το προϊόν μας έφηβοι,
η αρχική μας αντίδραση ήταν "Θεέ μου, πολύ γαμάτο.
Όλοι στο λύκειο κάνουν JUUL. Όλοι στο πανεπιστήμιο κάνουν JUUL.
Είμαστε σούπερ κουλ.
Είμαστε η νέα Nike, τα νέα Vans, η νέα τάση της μόδας.
Το JUUL είναι γαμάτο".
Και σύντομα αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι αυτό δεν είναι καλό.
Στην εταιρεία ήξεραν ότι θα το έπαιρναν πιτσιρικάδες.
Σαν τα τσιγάρα. Τα παιδιά καπνίζουν κι ας μην πρέπει.
Αλλά τώρα βλέπεις περισσότερα παιδιά μ' αυτό.
Ήμουν σε εμπορικό στο Γκλέντεϊλ,
και θυμάμαι μια μαμά να περπατάει
και τέσσερα κορίτσια πίσω της, πρέπει να ήταν 12 ή 13 ετών,
και άτμιζαν μεταξύ τους ένα JUUL στα κρυφά.
Δεν ξέρω αν η μαμά το ήξερε,
αλλά επειδή ήταν δυσδιάκριτο, το χρησιμοποιούσαν
χωρίς να το πουν.
Κι αυτό ήταν…
"Θ' αρχίσει να γίνεται πρόβλημα, αν δεν το λύσουμε".
Ήμουν στην ομάδα των ΜΚΔ κι έβλεπα τι γινόταν,
και σιχαινόμασταν τα προφίλ που έδειχναν το προϊόν να χρησιμοποιείται
με πολύ ανεύθυνο τρόπο,
από άτομα που δεν επιτρεπόταν νομικά να το χρησιμοποιούν.
Κάθε μέρα δίναμε μάχη.
Ρίχναμε ένα προφίλ και ξεπετάγονταν άλλα πέντε.
Το Instagram μάς έλεγε "Αυτά τα προφίλ δεν κάνουν κάτι κακό.
Δεν λένε ότι είναι από την Juul. Είναι θαυμαστές.
Δεν μπορούμε να παρέμβουμε".
Ήταν σημαντική η αποστολή.
Ήξερα τι έκανε για μένα το προϊόν, τι μπορούσε να κάνει για άλλους,
και δεν ήθελα να χαθεί αυτό.
Γι' αυτό ήταν σημαντικό να έχουμε παρουσία στα ΜΚΔ, ως αντίποδας σε αυτό,
παρουσιάζοντάς το σε συνθήκες ενηλίκων.
Περιορίσαμε τα φωτεινά χρώματα.
Το κάναμε ανιαρό και βαρετό.
Θέλαμε να πούμε
"Όχι, αυτό είναι το JUUL κι αυτό εκπροσωπεί
για τον ενήλικα καπνιστή.
Δεν έχουμε σχέση με τον υπόλοιπο χαμό".
Δεν θέλαμε να αγοράζουν το JUUL νέοι.
Γνώρισα τον Άνταμ πρώτη φορά, το 2017.
Η Juul προσλάμβανε κόσμο και αύξανε τις πωλήσεις της κάθε μήνα.
Έτσι ήρθε ο Άνταμ στη Φλόριντα
για το Επιστημονικό Συνέδριο Έρευνας για τον Καπνό.
Αργά το βράδυ, πίναμε και αράζαμε όλοι,
κι αρχίσαμε να μιλάμε.
Το σημαντικό από εκείνη τη συνάντηση
είναι που του ανέφερα "Πρέπει να καταλάβεις
ότι σε κάνα δύο μήνες σάς περιμένει πανωλεθρία επικών διαστάσεων".
Είπα στον Άνταμ "Εξαιτίας των viral βίντεο,
το προϊόν σας χρησιμοποιείται από νεαρούς ενήλικες".
Του είπα "Δεν ξέρω πώς θα προετοιμαστείτε,
αλλά πρέπει ν' αρχίσετε να το σκέφτεστε".
Ο Άνταμ είπε ότι περίμενε να γίνει.
Πήρε στα σοβαρά τις ανησυχίες μου, αλλά θεωρούσε διαχειρίσιμη την κατάσταση.
ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ
Η πρωτοφανής άνοδος του ατμίσματος συμβαίνει
ενώ το παραδοσιακό κάπνισμα, το ποτό και η χρήση ουσιών υποχωρούν στους νέους.
Ως το 2017, η βιομηχανία καπνού είχε παρατηρήσει
ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα ροκάνιζαν τις πωλήσεις τους.
Έτσι επιχείρησαν να μπουν κι οι ίδιοι στο παιχνίδι
για να ανακτήσουν μέρος από τα χαμένα χρήματα.
Οι μεγάλες καπνοβιομηχανίες ήθελαν
να βρουν επικερδή τρόπο να ξεφύγουν από τα τσιγάρα, χρόνια.
Κάθε χρόνο που τα προϊόντα ατμισμού γίνονταν πιο πετυχημένα,
δεν μπορούσαν ν' αντισταθούν.
Η Altria είναι μητρική της Philip Morris,
που φτιάχνει τα Marlboro.
Είναι από τις μεγαλύτερες καπνοβιομηχανίες στον κόσμο και στις ΗΠΑ.
Είχαν δικό τους ηλεκτρονικό τσιγάρο, το Mark Ten,
αλλά άρχισε να δείχνει όλο και πιο ντεμοντέ
δίπλα σε προϊόντα σαν το JUUL.
Αρχές του 2017, η διοίκηση της Altria
πλησίασε τα άτομα στην Juul
και τους είπαν ότι ενδιαφέρονται να συνεργαστούν.
Οι ιδρυτές ήταν δύσπιστοι.
Δεν τους φαίνονταν λογικό.
Τελειώνει ο χρόνος. Πείτε μας, μιλήσατε με καπνοβιομηχανίες;
ΠΑΝΕΛ STRICTLYVC INSIDER
Έχετε ανταποκριθεί σε κάποια προσφορά εξαγοράς;
Γνωρίζουμε πολλούς στη βιομηχανία καπνού,
αλλά παραμένουμε υπερήφανα ανεξάρτητοι
και έτσι αναπτυσσόμαστε.
Αν μια συνεργασία με μεγάλη καπνοβιομηχανία,
αν οτιδήποτε από αυτά που θα μπορούσαμε να κάνουμε,
επιτάχυνε την πτώση του καπνίσματος ενηλίκων,
και βελτίωνε τις ζωές των καταναλωτών,
τότε, θα το σκεφτόμασταν.
Δεν έχουμε πειστεί, σ' αυτή τη φάση, ότι αυτή η κίνηση προωθεί κάτι τέτοιο.
Υπήρχε μαγαζί καπνικών έξω απ' το σχολείο,
και υποτίθεται ότι δεν μπορούμε ν' αγοράσουμε JUUL πριν τα 18,
αλλά όλα τα παιδιά από εκεί αγόραζαν, γιατί ήταν χαλαρός ο τύπος.
Δεν ζητούσε ταυτότητα από κανέναν. Έμπαινες μέσα και αγόραζες.
Το μάνγκο ήταν το καλύτερο, όταν ξεκίνησα.
Ακόμα και τώρα, όταν μιλάω γι' αυτό, λέω "Ήταν πολύ καλό".
Αλλά μετά από κάνα δύο μήνες, όλοι εθίστηκαν,
και δεν ήταν πια μόδα, αλλά "Αυτό κάνουμε".
Όταν άρχισα να κάνω JUUL,
δεν καταλάβαινα ότι υπήρχε νικοτίνη στα JUUL.
Βάλατε ποτέ το πρόσωπό σας πάνω από μακαρόνια που βράζουν;
Αυτό νόμιζα πως ήταν.
Δεν κατανοούσα πώς λειτουργούσε, μέχρι που κόλλησα μ' αυτό.
Γίνεται πολύ γρήγορα. Δεν καταλαβαίνεις καν ότι είσαι εθισμένος.
Απλώς έχεις συνηθίσει να κάνεις τζούρα.
Ξαφνικά λες ότι δεν νιώθεις καλά.
Και κάνεις τζούρα και νιώθεις καλύτερα.
Ξόδευα πολλά λεφτά σ' αυτό.
Και λέω "Δεν θέλω να το κάνω πια".
Υπήρχαν στιγμές που το πετούσα κι έλεγα "Σε μισώ.
Δεν σε θέλω πια στη ζωή μου".
Και την επομένη, πήγαινα στο μαγαζί κι έπαιρνα άλλο.
Εθίστηκα τόσο στο άτμισμα που αυτό έλεγχε… τα πάντα.
Έκανα ενόργανη,
και θυμάμαι ότι δεν είχα αρκετή ενέργεια να κάνω αυτά που έπρεπε.
Δεν περίμενα ότι εθίζεσαι τόσο γρήγορα.
Και μετά είπα "Και να έχει νικοτίνη, είναι μόνο ατμός και νικοτίνη.
Δεν είναι τόσο σπουδαίο".
Ξέρετε. Πόσο κακό μπορεί να είναι;
Ένα πρωί, ξύπνησε ο ένας γιος μου και δεν το έβρισκε,
έπρεπε να πάει στη δουλειά, βιαζόταν, και τελικά έριξε γροθιά σε τοίχο.
Η αναστάτωσή του σ' εκείνο το σημείο, "Δεν φεύγω, αν δεν το βρω.
Πρέπει να πάω στη δουλειά. Πού είναι το JUUL;"
"Πού είναι το JULL μου;"
Παιδιά, έχετε δει το JUUL μου;
Αυτό είναι; Πίσω από τον καναπέ;
Δεν είναι;
Γαμώτο, πού είναι το JUUL μου;
Πού είναι το πορτοφόλι μου; Πού είναι το JUUL μου;
Πριν το JUUL,
το άτμισμα ήταν ήδη αρκετά δημοφιλές
σε πολλούς έφηβους και παιδιά του λυκείου.
Αλλά δεν εθίζονταν τρομερά.
Το JUUL σε βαράει αλλιώς.
Γιατί εκ φύσεως οι ατμοποιητές
χορηγούσαν νικοτίνη, αλλά σε πολύ χαμηλά επίπεδα,
και πιο αργά, στο αίμα.
Η Juul ανακάλυψε, μέσω της τεχνολογίας αλάτων νικοτίνης,
ότι μπορείς να χορηγείς τόση νικοτίνη όση ένα Marlboro ή ένα Camel.
Οι ενήλικες καπνιστές το θέλουν αυτό.
Όπως και οι έφηβοι, όταν άρχισαν το JUUL.
Το πρόβλημα που έλυνες για τους καπνιστές έγινε τώρα πρόβλημα εθισμού σε νέους.
Εθίζονταν πολύ και γρήγορα.
Όταν καπνίζεις ένα τσιγάρο,
τελειώνεις το τσιγάρο, σταματάς.
Στο JUUL, η ένδειξη να σταματήσεις, είναι η άδεια κάψουλα.
Παιδιά! Έχω εθισμό στη νικοτίνη!
Μια κάψουλα είναι ένα πακέτο τσιγάρα, όσον αφορά την ποσότητα νικοτίνης.
Το JUUL είναι, πρωτοφανώς, πιο εθιστικό από τα τσιγάρα.
Τα τσιγάρα προκαλούν βήχα και συριγμό, δεν αντέχεις πολλά.
Μπορείς να λάβεις πολλή νικοτίνη μέσω JUUL,
πολύ πιο γρήγορα απ' ό,τι μέσω ενός τσιγάρου.
Με τη νικοτίνη νιώθεις καλά
γιατί απελευθερώνει ντοπαμίνη στον εγκέφαλο,
στο κέντρο ευχαρίστησης κι ανταμοιβής.
Η νικοτίνη είναι επικίνδυνη για τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο.
Έχει μακροχρόνιες επιπτώσεις.
Η νικοτίνη συνδέεται με αλλαγές στη διάθεση,
με κατάθλιψη, άγχος και σίγουρα με στερητικό σύνδρομο.
Παιδιά χάνουν το ενδιαφέρον τους για το σχολείο
και πέφτουν οι βαθμοί τους.
Δεν ενδιαφέρονται πια για τις εξωσχολικές τους δραστηριότητες.
Κι αυτό επειδή έχουν γίνει λιγότερο απολαυστικά για εκείνους.
Μόλις κολλήσουν μ' αυτό, εθίζονται για δεκαετίες,
και πολύ δύσκολα ξεφεύγουν.
Έκανα μία κάψουλα κάθε δύο μέρες, που δεν ήταν πολύ.
Οι φίλοι μου έκαναν μία την ημέρα.
Άτμιζα πολύ.
Σχεδόν τελείωνα μία κάψουλα τη μέρα.
Και είναι τρελό που με ακούω να το λέω.
Εγώ το έκανα αυτό;
Θυμάμαι τι σκεφτόμασταν όταν ακούγαμε
"Αυτός κάνει δύο πακέτα τη μέρα". Σκεφτόμασταν "Τι αηδία, Θεέ μου".
"Είναι πολλά, έλεος". "Μα πώς μπορούν;"
Κι έχεις δεκαπεντάχρονα παιδιά
που κάνουν το αντίστοιχο του μανιώδη καπνιστή.
Στη Γ' Λυκείου, ο γιος μου ζήτησε βοήθεια.
Είπε "Κάνω δύο κάψουλες τη μέρα".
Όταν ένα παιδί ζητάει βοήθεια από τη μαμά του…
Η μαμά του είναι το τελευταίο άτομο στο οποίο θα πήγαινε.
Πρώτα πήγαμε στον παιδίατρό του. Και ο παιδίατρος δεν είχε ιδέα.
Οπότε, σκέφτηκα "Η Juul έφτιαξε το προϊόν.
Αυτοί έφτιαξαν το λούνα παρκ και το βαρεθήκαμε. Πού είναι η έξοδος;"
Έγραψα στην Juul.
"Αγαπητή Juul, ο 20χρονος γιος μου έχει εθιστεί τρομερά στο JUUL
και θέλει να το κόψει. Κάνει τρεις κάψουλες τη μέρα.
Έχετε κάποια έρευνα ή συμβουλή για να το κόψει;"
Σ' εκείνη τη φάση, δεν τα έβαζα μαζί τους
ούτε ήθελα να δημιουργήσω πρόβλημα. Ήθελα μια απάντηση.
"Εσείς το φτιάξατε. Πώς θα το κόψει;
Θέλει να το κόψει και θέλω να τον βοηθήσω".
Πήρα απάντηση από τον Μαρκ Τζόουνς, εταιρικό νομικό σύμβουλο.
Δεν περίμενα απάντηση από δικηγόρο.
Έγραψε "Θα πρέπει να ρωτήσετε τον γιατρό σας.
Αδυνατούμε να κάνουμε συστάσεις για ζήτημα υγείας
και δεν γνωρίζουμε πιθανές ειδικές συνθήκες
που μπορεί να αφορούν εσάς ή τον γιο σας".
Είναι "ζήτημα υγείας".
Και δεν γνωρίζουν πιθανές "ειδικές συνθήκες".
Μέρος της στρατηγικής της καπνοβιομηχανίας είναι
ότι δεν κάνει κακό στους περισσότερους. Άρα κάτι δεν πάει καλά μ' εσένα.
Θύμωσα πάρα πολύ
που αυτό το σύστημα δημιουργήθηκε για την εμπειρία των καπνιστών,
αλλά δεν σκέφτηκαν καθόλου
την περίπτωση να θες να το κόψεις.
Δημιούργησαν ένα εξαιρετικό τσιγάρο.
Ενίσχυσαν όλα όσα αγαπούσαν οι καπνιστές στο κάπνισμα,
και βρήκαν τρόπο να υποβαθμίσουν
όλα αυτά για τα οποία στιγματίζονται οι καπνιστές.
Δεν μύριζε άσχημα, δεν έμοιαζε άσχημο.
Και δεν ήταν η πύλη προς την ελευθερία από τη νικοτίνη,
αλλά μια εξαιρετική φυλακή.
Ούτε μία φορά, ως καπνιστής 20 χρόνια σχεδόν,
δεν κάπνισα τσιγάρο στο αυτοκίνητο.
Δεν κάπνισα ποτέ τσιγάρο στο σπίτι.
Επειδή δεν ήθελα τη μυρωδιά. Είναι αηδία.
Αλλά με το JUUL, δεν υπάρχει μυρωδιά.
Το κάνω όπου θέλω.
Το έχω συνέχεια στο χέρι.
Το έχω συνέχεια στο στόμα.
Έχω συνέχεια επτά κάψουλες πάνω μου.
Πιστεύω ότι είναι καλύτερο να είμαι χρήστης JUUL
παρά καπνιστής, από πλευράς υγείας.
Αλλά είμαι και πολύ πιο εθισμένος στο JUUL
απ' ό,τι ήμουν ποτέ στο τσιγάρο.
Είναι πρόβλημα.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ
Περιμέναμε με ανυπομονησία
τα αποτελέσματα της έρευνας του 2018 για τους νεαρούς καπνιστές της χώρας.
Οι στατιστικολόγοι μού παρουσίασαν πρώτα τα φρέσκα δεδομένα της έρευνας
και μου έπεσε το σαγόνι.
Υπήρχε ετήσια αύξηση σχεδόν 80%
σε χρήστες ηλεκτρονικών τσιγάρων στα λύκεια.
Αύξηση 50% ή 60% στα γυμνάσια.
Και το JUUL ήταν πρώτη μάρκα επιλογής,
με μεγάλη διαφορά, των παιδιών.
Μοιράστηκα αυτά τα απρόσμενα αποτελέσματα με τον δρα Γκότλιμπ.
Μπήκα στο γραφείο του.
Του τα παρουσίασα και η πρώτη του αντίδραση ήταν "Γαμώτο".
Και λέω "Ναι. Γαμώτο".
Ο Σκοτ Γκότλιμπ ήταν γιατρός με πρότερη θητεία
σε υψηλόβαθμες θέσεις στον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων.
Αμέσως μετά την τοποθέτησή του στη διεύθυνση
έκανε τον καπνό προτεραιότητά του.
Η χρήση καπνού παραμένει
η κύρια αιτία αποτρέψιμων ασθενειών και θανάτων στις ΗΠΑ.
Κάναμε εβδομαδιαίες συσκέψεις.
Του παρουσίασα τα στοιχεία ενός περιεκτικού σχεδίου
που είχε πραγματικά στόχο τη μείωση της βλάβης
και του συνεχόμενου κινδύνου.
Οι φιλοσοφίες μας ήταν απόλυτα ευθυγραμμισμένες
ως προς το ότι δεν είναι όλα τα προϊόντα καπνού το ίδιο.
Υπάρχουν περισσότερο και λιγότερο βλαβεροί τρόποι χορήγησης νικοτίνης.
Η νικοτίνη στα τσιγάρα ευθύνεται άμεσα πλέον για τον καρκίνο,
την πνευμονοπάθεια και καρδιοπάθεια
που σκοτώνει εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικάνους ετησίως.
Ο Σκοτ Γκότλιμπ, όταν ξεκίνησε, ήταν φίλος της Juul.
Ήταν σύμμαχός μας, επειδή
είχαμε την ίδια αποστολή. Να βάλουμε τέλος στο κάπνισμα τσιγάρων.
Πέτυχαν όπου όλοι οι προηγούμενοι απέτυχαν.
Τα κατάφεραν με την τεχνολογία
που μετέφερε τη νικοτίνη στο αίμα πιο αποτελεσματικά,
χωρίς να απαιτείται καύση καπνού και η εισπνοή των αερίων της.
Το ότι η πρόσληψη νικοτίνης είναι υψηλή,
δεν σημαίνει ότι είναι κακό. Θα μπορούσε να είναι καλό,
αν βοηθήσει πιο αποτελεσματικά τους καπνιστές
που χρησιμοποιούν ένα αποδεδειγμένα πιο βλαβερό προϊόν, να το κόψουν.
Υπάρχουν άλλες τεχνολογίες παροχής νικοτίνης σε όσους τη χρειάζονται,
χωρίς τις θανάσιμες επιπτώσεις από την καύση του καπνού
και την εισπνοή των αερίων της.
Ως ρυθμιστές, πάμε με την επιστήμη, θέλουμε να κάνουμε το σωστό.
Όταν είδαμε τα ποσοστά
που έδειχναν πόσο δημοφιλές ήταν το προϊόν σε παιδιά,
άρχισαν τα καμπανάκια.
Θυμάμαι που σκεφτόμουν "Κάτι πρέπει να συμβαίνει μ' αυτό το προϊόν.
Γιατί έγινε αυτό το προϊόν, εν μία νυκτί φαινομενικά,
τόσο δημοφιλές στα παιδιά;"
Ο αριθμός μαθητών λυκείου που καπνίζουν ηλεκτρονικό τσιγάρο
έφτασε σε επίπεδα πανδημίας, θεωρώ.
Επεξεργαζόμαστε ένα σχέδιο, όπου θα απαιτείται από τις εταιρείες
να καταθέτουν αίτηση που θα αποδεικνύει ότι το προϊόν τους
ωφελεί τη δημόσια υγεία.
Βάσει του νόμου περί ελέγχου του καπνού, ένα νέο προϊόν πρέπει να περάσει
μια διαδικασία έγκρισης κυκλοφορίας πολλών εκατομμυρίων.
Τη λεγόμενη διαδικασία ΡΜΤΑ.
Ο οργανισμός θα κρίνει αν το προϊόν είναι ή όχι
"κατάλληλο για την προστασία της δημόσιας υγείας".
Λαμβάνοντας υπόψη τα παιδιά που δεν καπνίζουν,
τους καπνιστές που ίσως το κόψουν, αυτούς που όχι,
τους πάντες στις Ηνωμένες Πολιτείες,
θα ωφελήσει τη δημόσια υγεία η κυκλοφορία αυτού του προϊόντος;
Η εταιρεία αναλαμβάνει το βάρος
του να αποδείξει ότι τα οφέλη σε επίπεδο πληθυσμού,
αν κυκλοφορήσει το προϊόν,
υπερσκελίζουν τους κινδύνους και τις ακούσιες συνέπειες.
Το να περάσει τη διαδικασία ΡΜΤΑ ήταν κρίσιμο για μια εταιρεία σαν την Juul.
Αν δεν αποδείκνυαν ότι το JUUL ήταν κατάλληλο,
θα το απέσυραν από την αγορά και η εταιρεία θα έκλεινε.
Ο οργανισμός τροφίμων και φαρμάκων κάνει λόγο για αδιάσειστα στοιχεία
για μια τραγωδία σε εξέλιξη στη δημόσια υγεία.
Ο Ομοσπονδιακός Γενικός Χειρουργός μίλησε για επιδημία ατμίσματος στους νέους.
Η υπηρεσία πρέπει ν' αποφασίσει αν θ' αυξήσει τον έλεγχο στα προϊόντα
που προσελκύουν καπνιστές που θέλουν να το κόψουν
αλλά και εκατομμύρια παιδιά μη-καπνιστές.
Δόθηκαν αρκετά χρόνια στις εταιρείες για να καταθέσουν τις αιτήσεις PMTA.
Τα στελέχη ήξεραν ότι έπρεπε να κάνουν κάτι για το άτμισμα των εφήβων
αλλιώς δεν θα περνούσαν την ΡΜΤΑ
και θα έβγαιναν τελείως από την αγορά.
Διακυβεύονταν πολλά για την Juul,
οπότε έπρεπε να το χειριστούν σωστά.
Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ…
Αποστολή μας είναι η βελτίωση της ζωής ενός δισεκατομμυρίου καπνιστών
και η εξάλειψη του τσιγάρου.
Ως ηγέτες του χώρου, θα διασφαλίσουμε τη μείωση της χρήσης από ανήλικους.
Σήμερα ανακοινώσαμε σχέδιο δράσης που αφορά αυτό ακριβώς.
Όταν καταλάβαμε ότι θα ήταν πρόβλημα,
ότι θα μας έκανε ζημιά,
αρχίσαμε πολύ ενεργητικά και γρήγορα
να θέτουμε σε εφαρμογή σχέδια για να το μετριάσουμε.
Μέρος του μισθού μου και του κεφαλαίου για την έρευνά μου
προέρχεται από πωλήσεις σε εφήβους; Είναι τρομερό.
Δεν μας άρεσε, όχι μόνο επειδή είναι ανήθικο, εντάξει;
Είναι κακό… και για τη δουλειά.
Αν δεν πάψουμε τη χρήση και αγορά από παιδιά,
θα βλάψει τις πωλήσεις μας.
Θα μας κάνει ζημιά.
Βγάζαμε περισσότερα απ' όσα φαντάζεστε,
με τεράστια περιθώρια κέρδους.
Ένα σχέδιο που βρήκε η Juul ήταν μια εκπαιδευτική καμπάνια.
Θα μιλούσαν σε μαθητές για τους κινδύνους του ατμίσματος και της νικοτίνης.
Μου τηλεφώνησε η Άσλεϊ Γκουλντ,
διευθύντρια διοικητικών υπηρεσιών της Juul, τότε,
για συμβουλές για το σχολικό τους πρόγραμμα.
Είπα "Ευχαρίστως να τους μιλήσω,
αλλά κακώς έχουν σχολικό πρόγραμμα".
Έστειλα ένα σωρό πληροφορίες
ώστε να καταλάβουν ότι οι κακοί πάνε στα σχολεία και λένε για τα προϊόντα τους.
Η καπνοβιομηχανία, όταν δεις τη στρατηγική τους στην αγορά,
κυνηγάνε τους νέους.
Γιατί ξέρουν πως αν τους κερδίσουν νέους, θα τους έχουν πελάτες μια ζωή.
Η Philip Morris έκανε δική της εκστρατεία.
"Σκέψου, μην καπνίζεις". Αλλά είναι λύκος με προβιά.
Το κάπνισμα σε κάνει κουλ;
Με τίποτα.
Ξέρουν τη νοοτροπία των εφήβων.
Φτιάχνουν διαφημίσεις που τις βλέπουν τα παιδιά
και θέλουν να επαναστατήσουν.
Επιφανειακά, φαίνεται να θέλουν να τους αποτρέψουν από το κάπνισμα.
Αλλά, κοίταζες τα δεδομένα,
και τελικά έκανε τους έφηβους να σκεφτούν το κάπνισμα και να καπνίσουν.
Όταν είσαι επιχείρηση με κέρδη από νέους που αγοράζουν το προϊόν σου,
ενώ δεν θα έπρεπε να το αγοράζουν,
είσαι ο τελευταίος που πρέπει να τους "διδάξει".
Η πρώτη φορά που χρησιμοποίησα ηλεκτρονικό τσιγάρο
ήταν το καλοκαίρι πριν την Α' Λυκείου.
Στα μέσα της Α' Λυκείου,
έξι ή επτά μήνες απ' όταν άρχισα το άτμισμα,
θυμάμαι που μας είπαν ότι θα γινόταν μια συζήτηση στο σχολείο.
Θα μας μιλούσε ένας ομιλητής ψυχικής υγείας.
Μας είπαν πως ήταν κάποιος
που ήξερε πολλά για εθισμό και ναρκωτικά.
Στα σεμινάρια, οι καθηγητές έφευγαν από την τάξη.
Γιατί υποτίθεται ότι έτσι τα παιδιά θα ένιωθαν πιο άνετα,
και θα ένιωθαν πως ήταν χώρος χωρίς συνέπειες.
Βγήκε ο πρώτος ομιλητής και είπε πως είναι εκπρόσωπος της Juul,
γνωστός του ιδιοκτήτη.
Και θυμάμαι ότι όλοι έδωσαν προσοχή,
γιατί το 60% με 70% της τάξης μου το έκαναν.
Στη διάρκεια, μας έδειξαν διαφάνειες
όπου ο ομιλητής έλεγε ότι το JUUL δεν ήταν βλαβερό
και ότι ήταν 99,9% πιο ασφαλές από συμβατικό τσιγάρο.
Ήταν μια στατιστική που όντως μας παρουσίασε.
Έβγαλε ένα JUUL από την τσέπη του και το αποκάλεσε iPhone των ατμοποιητών.
Οπότε, ήρθε ως πωλητής ουσιαστικά.
Μετά, δεν ένιωθα την ανάγκη να το κόψω,
λόγω όλων των δεδομένων που παρουσίασε,
και ότι δεν ήταν τόσο βλαβερό.
Ήταν ανακουφιστικό,
και θεώρησα ότι μπορώ να συνεχίσω να το χρησιμοποιώ χωρίς πρόβλημα.
Μετά από την παρουσίαση, ανακάλυψα ότι δεν ένιωθαν όλοι όπως εγώ
ότι ο τύπος προσπαθούσε να πουλήσει προϊόντα νικοτίνης σε εφήβους.
Ήταν παράλογο. Ένιωθα πως δεν θα με πίστευε κανείς
κι ότι το μόνο άτομο που θα με άκουγε ήταν η μαμά μου.
Είπα "Τι;"
Ο τύπος τους έλεγε "Το JUUL είναι για ενήλικες, όχι για παιδιά.
Δεν σας θέλουμε πελάτες". Αλλά είναι "απολύτως ασφαλές".
Κάλεσα τις φίλες μου και λέω "Δεν θα το πιστέψετε".
Και τις επόμενες νύχτες, βδομάδες,
η Ντόριαν, η Ντίνα κι εγώ μιλούσαμε κάθε βράδυ.
Ήμασταν πολύ θυμωμένες. Αποφασίσαμε ότι έπρεπε να κάνουμε κάτι.
Οι τρεις μας ιδρύσαμε το Γονείς Ενάντια Στο Άτμισμα.
Το ονομάσαμε ΓΕΣΑ.
Αρχίσαμε το γκουγκλάρισμα, είμαι πολύ καλή σ' αυτό. Γκουγκλάραμε.
Έρευνες αποδείκνυαν ότι με τις γεύσεις κολλάνε τα παιδιά στο JUUL,
οπότε εστιάσαμε την επιχειρηματολογία στις γεύσεις.
Πρέπει να προστατευθούν τα παιδιά
από αυτούς που τα εθίζουν μέσω των γεύσεων.
Αναμφίβολα, λόγω των γεύσεων
και του τρόπου διαφήμισης, έγινε δημοφιλές σε νεαρά άτομα.
Το JUUL Αμέσως μετά το γυμνάσιο
Πάω στο μαγαζί μπροστά Και δεν έχουν γεύση μέντα
Τι; Δεν έχετε γεύση μέντα;
Γαμώτο Την έχω ερωτευτεί
Με τις γεύσεις κολλάνε τα παιδιά.
Το 85% των παιδιών που κάνουν ηλεκτρονικό τσιγάρο, κάνουν αρωματικό.
Η πλειονότητα αυτών λένε ότι το κάνουν εξαιτίας των γεύσεων.
Οι γεύσεις δεν εισήχθησαν για να βοηθήσουν τους ενήλικες.
Η πρωταρχική τους επίπτωση ήταν σε παιδιά.
Να το
ΟΠΟΤΕ ΜΥΡΙΖΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΟ ΜΑΝΓΚΟ ΤΟΥ JUUL
Να το αγαπημένο μου άρωμα
Που το ψάχναμε παντού
Είχαν δροσερό αγγούρι, φρούτα, το μπρουλέ,
αλλά το μάνγκο τράβηξε το ενδιαφέρον όλων
κι έλεγαν "Πω πω, είναι φοβερό".
Το ακούγαμε συνέχεια από ενήλικες καπνιστές
ότι οι γεύσεις τούς βοήθησαν στη μετάβασή από το τσιγάρο.
Δεν ήθελαν να ατμίζουν κάτι με γεύση τσιγάρου.
Σε κανέναν δεν αρέσει.
Δούλεψα στις γεύσεις, όσο ήμουν στην Juul.
Η πρόκληση με τις γεύσεις είναι ότι το ίδιο που αρέσει στους ενήλικες,
αρέσει στα παιδιά.
Κυριολεκτικά μου έλεγαν
"Με τίποτα δεν αρέσει σε ενήλικες το μάνγκο, όσο σε παιδιά".
Αυτά είναι μαλακίες.
Αρέσει σε μεγάλους και μικρούς.
Το μάνγκο ήταν η αγαπημένη μου γεύση.
Ήμουν 35 χρόνων.
Μου αρέσουν τα μάνγκο. Είναι νόστιμα.
Το μάνγκο και η μέντα ήταν οι πιο πετυχημένες.
Απέφεραν κέρδη δισεκατομμυρίων.
Ήμουν σε επιστημονική σύσκεψη,
και θυμάμαι ότι μιλούσαμε αρκετή ώρα με τον Κέβιν Μπερνς.
Έλεγε τα δικά του. "Είναι προϊόν που βοηθά ενήλικες να κόψουν το κάπνισμα".
Και του είπα "Να ξέρεις, στη θέση σου,
θα ξεφορτωνόμουν άμεσα τις γεύσεις,
γιατί θα γίνουν η αχίλλειος πτέρνα σας".
Σύμβουλοι της εταιρείας άρχισαν να λένε στον Μπερνς
να σταματήσει την πώληση αρωματικών προϊόντων.
Αλλά, όπως είναι κατανοητό, ήταν απρόθυμος.
Γιατί οι γεύσεις έκαναν τις περισσότερες πωλήσεις,
κι αν τις σταματούσε, θα έχαναν πολλά σε έσοδα.
Αν κάναμε αυτή την ξενάγηση σήμερα με γονιό εθισμένου έφηβου,
πώς θα υπερασπιζόσασταν τον όγκο, την παραγωγή; Την ανάπτυξη;
Καταρχάς, θα τους έλεγα ότι λυπάμαι που το παιδί χρησιμοποιεί το προϊόν.
Δεν είναι γι' αυτά.
Η Juul ήθελε να λύσει το πρόβλημα με τη νεολαία.
Ο καλύτερος τρόπος, ο σίγουρος, θα ήταν μέσω του προϊόντος.
Θα μπορούσαμε να επαληθεύεται η ηλικία μέσω της συσκευής.
Έπρεπε να δημιουργηθεί νέα τεχνολογία.
"Το νέο JUUL είναι έξυπνο JUUL. Είναι συνδεδεμένη συσκευή.
Αν πάει να το χρησιμοποιήσει άλλος, δεν λειτουργεί".
Θα κυκλοφορήσουμε μια εκδοχή του JUUL που θα συνδέεται.
Ο Τζέιμς ήταν αποφασισμένος να γίνει,
και ασχολούνταν πολύ και ο ίδιος με τη διαδικασία της ανάπτυξης.
Είχε συγκεκριμένο όραμα για το πώς ήθελε να γίνει το προϊόν.
Ο Τζέιμς πάντα θεωρούσε ότι το ντιζάιν μπορεί να δώσει λύσεις,
και πίστευε ότι αυτό ήταν η λύση που χρειαζόταν η εταιρεία.
Άλλοι δεν ήταν σίγουροι.
Όταν το θέμα των παιδιών πήρε προεκτάσεις,
ο Τζέιμς και κάποια στελέχη ήρθαν στο γραφείο μου
και μας είπαν πόσο ανησυχούσαν για τα παιδιά.
Και τους είπαμε "Αν όντως σας απασχολούσε το θέμα των παιδιών,
δεν θα κάνατε τέτοιο μάρκετινγκ. Θα ξεφορτωνόσασταν τις γεύσεις".
Είπαν "Έχουμε μια τέλεια ιδέα".
Και τους λέω "Δηλαδή, μου λέτε
ότι μπορείτε να επικοινωνείτε με τις συσκευές αμφίδρομα,
να τις ελέγχετε εξ αποστάσεως
και να μετράτε ανά δευτερόλεπτο πόσες τζούρες κάνει ο κόσμος;
Την παροχή νικοτίνης ανά τζούρα;
Θα κάνετε το προϊόν ένα εκατομμύριο φορές πιο εθιστικό
από ένα συμβατικό τσιγάρο".
Και είπα "Είναι ό,τι πιο τρομακτικό έχω ακούσει ποτέ".
Εφαρμόζοντας σύγχρονη τεχνολογία σε αυτή την ιστορική αγορά
των στικ φωτιάς που τα βάζεις στο στόμα και εισπνέεις,
μπορούμε να εφαρμόσουμε κάποιες τέτοιες τεχνολογίες
σε πράγματα που δεν είναι μόνο για να κόψει ο κόσμος το κάπνισμα.
Αυτή είναι η πρώτη φάση για εμάς.
Είναι πολύ κλασσική ατάκα
ότι η λύση στην τεχνολογία είναι κι άλλη τεχνολογία.
Διανοητικά, βγάζει τελείως νόημα.
Αλλά η αλήθεια που ανακαλύψαμε
είναι ότι αν φτιάξεις κάτι καλό, θα το πάρει κόσμος.
Αν το κάνεις εθιστικό,
με χημικό τρόπο, συναισθηματικό ή άλλο,
θα κάνουν κατάχρηση,
και μετά θα είναι αργά, μέχρι να καταλάβουμε τι έγινε.
Οι ιδρυτές της Juul είναι ειλικρινείς και αφελείς ιδεαλιστές.
Είχαν την εντύπωση ότι αυτό θα έφερνε μόνο καλό.
Αλλά είναι πρόβλημα όταν φτιάχνεις κάτι που προκαλεί νέο κακό.
Δυστυχώς, η Juul έκανε αυτό το λάθος,
να ρίξει μια βόμβα μολότοφ μέσα στον κόσμο των τσιγάρων
η οποία εξερράγη σε μια νεανική μόδα.
Θα έπρεπε να τιμωρήσουμε τη βιομηχανία που εκμεταλλεύτηκε μεθοδικά
το πρόβλημα των έφηβων ατμιστών.
Οι γονείς ταράχτηκαν γιατί δεν άσκησαν γονεϊκή επιμέλεια,
και δεν φταίει η Juul.
Όταν δελεάζουν τα παιδιά μας στα ΜΚΔ,
και μέσω της χρήσης γεύσεων που αγαπούν τα παιδιά,
φταίνε οι γονείς γι' αυτό;
Η Juul λειτουργεί ύπουλα.
Το JUUL είναι μικρό, είναι διακριτικό.
Δεν φτιάχτηκε έτσι για παιδιά.
Αλλά επειδή οι ενήλικες καπνιστές θέλουν επίσης να είναι διακριτικοί.
Φταίει η Juul γι' αυτό;
Δεν φταίει.
Και δεν ξέρω γιατί
απ' όλες τις εταιρείες που υπάρχουν,
η Juul είναι αυτή που επικρίνει πιο πολύ ο κόσμος.
Νιώθεις πως όσα έγιναν όσον αφορά αυτό το θέμα,
πως αμαυρώθηκε η ίδια η φίρμα μέχρι το σημείο που
ακόμα και οι πιο καλοπροαίρετες προσπάθειες, δεν θα έχουν αποτέλεσμα;
Νομίζω ότι έχουμε επωμιστεί μεγάλο βάρος.
Μόλις η Juul επέλεξε την ανάπτυξη με κάθε κόστος
κι έκανε όλο και πιο προβληματικά πράγματα γι' αυτό,
όπως το να μιλάει σε σχολεία για τα προϊόντα της,
τότε αρχίσαμε να λέμε "Εντάξει,
αυτό που όλοι πιστεύαμε αφελώς ότι το ωθεί ένα ανώτερο κίνητρο
να κάνουν το σωστό και να λυθεί ένα πρόβλημα
που υπάρχει και αξίζει να λυθεί, δεν είναι όλη η ιστορία".
Αποστολή μας είναι η εξάλειψη των συμβατικών τσιγάρων.
Είμαστε ακόμα στην αρχή. Τώρα αρχίζουμε.
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ
Η ALTRIA ΚΛΕΙΝΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΕΞΑΓΟΡΑ ΤΟΥ 35% ΤΗΣ JUUL LABS,
ΜΕ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ START-UP ΣΤΑ 38 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ
Θυμάμαι που ξύπνησα γύρω στις επτά το πρωί
και έπαιρνα μηνύματα από συναδέλφους "Το είδες αυτό;"
Μα τι διάολο συμβαίνει;
Τι; Γιατί να το κάνουμε αυτό;
Δεν ήταν λογικό.
Οι περισσότεροι μπήκαν στην εταιρεία για να πολεμήσουν την Altria.
Η ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΣΤΟ MARLBORO
Ξύπνησα και το διάβασα στο κινητό μου και τσαντίστηκα, ρε γαμώτο.
Τσαντίστηκα πολύ.
Η Altria παίρνει το 35% των μετοχών της Juul Labs,
με το ΔΣ να εγκρίνει την επένδυση των σχεδόν 13 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Δεν ξαφνιάστηκα που η Altria ήθελε να επενδύσει στην Juul.
Ξαφνιάστηκα με το ποσόν.
Το ηλεκτρονικό τους τσιγάρο δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί το JUUL.
Οπότε, ήθελαν ένα κομμάτι του.
Όταν ολοκλήρωσα το άρθρο, πριν πάω στο γραφείο
είχαν συγκαλέσει έκτακτη σύσκεψη για όλους.
Όλοι λέγαμε "Τι συμβαίνει;"
Μαζευτήκαμε όλοι στην κουζίνα.
Θυμάμαι ότι ήμουν σοκαρισμένη. Και γενικά αυτή ήταν η αίσθηση.
Υπήρχε αναταραχή εσωτερικά. Ο κόσμος το σιχαινόταν αυτό.
Μπήκαμε για να διαλύσουμε τις καπνοβιομηχανίες.
Αν είναι να τα κάνουμε πλακάκια μαζί τους, πώς θα γίνει;
Η αποστολή μας ήταν να τους κλείσουμε. Κι εσείς τους αφήνετε να μας εξαγοράσουν;
Ήταν λες και συνεργάζονταν με τον διάβολο.
Πολλοί δεν ήξεραν αν ήθελαν πια να μείνουν στην εταιρεία.
Και ο Κέβιν προσπάθησε να μας πείσει
"Δείτε πόσα λεφτά θα βγάλετε".
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΤΜΙΣΜΑ
Υποτιτλισμός: Πέγκυ Μπαρούνη