ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ
ΗΤΑΝ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ.
ΠΟΛΛΕΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΚΑΝ ΠΟΤΕ ΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ
ΚΑΙ, ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΔΟ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ, ΚΑΠΟΙΕΣ ΧΑΘΗΚΑΝ.
ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΕΣ…
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΑΝΙΜΕ ΤΟΥ NETFLIX
Μόνο οι βάρβαροι πίνουν ανέρωτο κρασί. Χάσου από μπροστά μου.
Ο αυτοέλεγχος είναι ζωτικής σημασίας.
Πόσα δίνεις σήμερα;
Δύο δραχμές για όλο.
Δύο δραχμές; Μόνο;
Να είσαι ευγνώμων που το αγοράζω.
Πώς πήγε;
-Τόσα μόνο; -Ήμουν τυχερός που πήρα κι αυτά.
Μην ανησυχείς.
Κάτι θα σκεφτούμε.
Τι συμβαίνει;
Μη με φοβάστε. Είμαι η Μεγάλη Αρχόντισσα Αλεξία.
Κυνηγώ έναν Δαίμονα. Είδατε κάτι να περνά;
-Δαίμονα; Όχι. -Μπείτε μέσα.
Αυτά τα τέρατα δεν ξέρουν τι θα πει οίκτος.
Τι κάνεις εκεί, γεροξεκούτη;
Σπάω το πόδι μου. Τι λες να κάνω;
Έχεις πιο πολύ κρασί παρά αίμα, γεροτράγε.
Έτσι όπως πας, θα σκοτωθείς, Ηλία.
-Συνεχίστε χωρίς εμένα. -Είσαι γέρος, όχι νεκρός.
Πρέπει να το καθαρίσουμε.
Ήρωνα;
Τραυματίστηκες;
Πηγαίνετε σε ασφαλές μέρος.
Συλλάβετέ τον.
Οι φήμες είναι αληθινές.
Ένα στράτευμα από την ανατολή κινείται εναντίον μας.
Αυτός ο εχθρός δεν μοιάζει με κανέναν προηγούμενο.
Είναι τέρατα για τα οποία κανείς δεν τολμά να μιλήσει.
-Τέρατα; -Είπε "τέρατα";
Έπρεπε να το δω για να το πιστέψω.
Και τώρα, θα το δείτε κι εσείς.
Ας αποκαλύψει η φωτιά την αληθινή σου φύση.
Όχι! Σε παρακαλώ!
Όχι!
-Τι; -Τι κάνεις;
Είθε οι Θεοί να σε λυπηθούν.
Αν δεν υποταχθείτε, θα πεθάνετε.
Μα τους Θεούς…
Εσύ και η αίρεσή σου εγκαταλείψατε τον άνθρωπο και σκοτώσατε αθώους.
Εμείς δεν εγκαταλείψαμε τίποτα.
Εμείς είμαστε οι δυνατοί και εσείς οι…
Πώς είναι δυνατόν; Πώς κάτι τέτοιο ζει μέσα σε έναν άνθρωπο;
Για να κατανοήσεις τους Δαίμονες…
πρέπει να ανατρέξεις στον πόλεμο εναντίον των Γιγάντων.
-Των Γιγάντων; -Στις απαρχές του κόσμου…
οι Θεοί, οι άρχοντες του φωτός,
νίκησαν τους Τιτάνες, την οικογένεια του σκότους.
Καθώς έπεφτε νεκρός ο τελευταίος Τιτάνας…
καταράστηκε τους Θεούς. Κι όταν το αίμα του χύθηκε στη θάλασσα…
γεννήθηκαν οι Γίγαντες.
Αυτά τα τέρατα ήρθαν στον κόσμο με έναν μόνο σκοπό.
Να καταστρέψουν το βασίλειο των Θεών.
Ξέσπασε φοβερός πόλεμος, η μεγάλη Γιγαντομαχία ξεκίνησε.
Οι Θεοί ορκίστηκαν να νικήσουν τους Γίγαντες και να τους εξαφανίσουν.
Στη μάχη έπεσαν εξίσου Θεοί και Γίγαντες.
Όμως, καμία πλευρά δεν υποχωρούσε.
Οι δύο φατρίες πολεμούσαν αδιάκοπα, χωρίς κάποια να μπορεί να κυριαρχήσει.
Ώσπου μια μέρα, ο Δίας έπεισε δύο Γίγαντες
να πολεμήσουν στο πλευρό των Θεών.
Μ' αυτήν την πράξη, η λογική κι ο συμβιβασμός εμφανίστηκαν στον κόσμο.
Σύντομα, ο Δίας θα ηγούνταν της τελικής επίθεσης.
Ο Δίας διέταξε τον Ερμή να συλλέξει τις ψυχές τους.
Οι σοροί τους ρίχτηκαν στον ωκεανό,
για να τις καταπιούν για πάντα οι παλίρροιες.
Ο θεός του πυρός και των μετάλλων, ο Ήφαιστος, σφυρηλάτησε το ρομπότ Τάλως,
για να φρουρεί το καζάνι.
Ορκίστηκε να το κρατήσει κλειστό, ώστε να μην ξαναγυρίσει ποτέ το κακό.
-Τι σχέση έχει αυτό με τους Δαίμονες; -Υπομονή, νεαρέ μου φίλε.
Μετά από χρόνια, μια τρομερή καταιγίδα αναστάτωσε τον βυθό του ωκεανού
κι ένας νεκρός Γίγαντας ξεβράστηκε στην ακτή.
Και όπως ήθελαν οι Μοίρες,
κάποιο από αυτά τα δοχεία το ανακάλυψε ένας άνθρωπος.
Και χωρίς να το συνειδητοποιεί, το κακό άρχισε να τον δηλητηριάζει.
Γιατί έστω κι αν αγγίξεις Γίγαντα, ανοίγεται η άβυσσος.
Όπως η φλόγα τραβάει τη νυχτοπεταλούδα, έτσι και άλλοι πήγαν σ' αυτόν.
Αυτοί οι άνθρωποι έπαψαν να τιμούν τους Θεούς.
Αντίθετα, ορκίστηκαν υποταγή στους Γίγαντες.
Και σύντομα, άρχισαν να τρώνε τη σάρκα του Γίγαντα.
Μέσα από αυτή τη μαύρη μετάληψη γεννήθηκε μια νέα οικογένεια του σκότους.
Έγιναν Δαίμονες.
Κακά και μοχθηρά όντα, που κρύβονται πίσω από ανθρώπινη όψη.
Γιατί το επέτρεψαν οι Θεοί;
Διότι οι δυσκολίες κάνουν τον άνθρωπο τόσο σπουδαίο.
Θα ήμασταν αδύναμοι και άχρηστοι αν οι Θεοί έπρεπε συνεχώς να παρεμβαίνουν
και να μας λύνουν τα προβλήματα. Παραλίγο να το ξεχάσω.
Σας παρακαλώ, δεχτείτε αυτό ως ένδειξη της ευγνωμοσύνης μου.
Αλλά έχω έναν όρο. Θα μας φτιάξεις το υπέροχο βραστό σου.
Δεν ξέρω τι θα κάναμε χωρίς εσένα.
-Από τον Άδη θα είναι. -Περίεργο.
Ας μας βοηθήσουν οι Θεοί.
Πώς λέγεσαι;
-Ήρων. -Πάλεψες γενναία χθες το βράδυ.
Χάρη σε εσένα, Ήρωνα, βρήκαμε έναν χάρτη που περιγράφει έναν καταυλισμό εδώ κοντά.
Πιθανότατα θα τον χρησιμοποιήσουν οι Δαίμονες στην επίθεσή τους.
Έλα μ' εμάς. Βοήθησε να επιτεθούμε πρώτοι.
Για το καλό της πόλης.
-Λυπάμαι, κυρία. -Αλεξία.
Λυπάμαι, Αλεξία, αλλά εγκατέλειψαν τη μητέρα μου και εμένα.
Γιατί να πολεμήσω μαζί τους;
Γιατί η μοίρα όλων μας είναι αβέβαιη.
Η δική τους, ίσως. Όχι η δική μου.
Αν είναι αλήθεια αυτό που είπε, πρέπει να φύγουμε.
-Δεν καταλαβαίνεις. Δεν μπορούμε. -Γιατί;
Ήρωνα, θα πεθάνουμε.
-Τι θες να πεις; -Δεν είσαι μπάσταρδος.
-Ο πατέρας σου… -Εκεί είναι η πόρνη! Τη βλέπω.
-Η παλιόγρια. -Εκεί.
Ήρθαμε να ελέγξουμε την πόρνη μάνα σου.
Αν την ακουμπήσεις, θα σε σκοτώσω.
Από την ώρα που ήρθε, κρέμεται ένα σύννεφο από πάνω μας.
Είναι μία από αυτούς.
Δεν μπορείς να μας σκοτώσεις όλους.
Όχι. Μπορώ να σκοτώσω κάποιους. Ποιος θα έρθει πρώτος;
Αρκετά!
Όχι!
Μητέρα!
Δύσκολη μέρα.
Θα βοηθούσα, αλλά ήταν μόλις δέκα άνθρωποι.
Έπρεπε να πάω μαζί τους.
Δεν θα μείνεις εδώ για πάντα.
Η Αλεξία έχει δίκιο. Έρχεται πόλεμος. Πρέπει να προετοιμαστούμε.
Πώς;
Ανέβα στην κορυφή του βουνού.
Εκεί θα βρεις μια τριανταφυλλιά διαφορετική από τις άλλες.
Αν σκάψεις, θα βρεις το αδαμάντινο μέταλλο που χρειαζόμαστε
για να φτιάξουμε ένα σπαθί που όμοιό του δεν υπάρχει.
Πώς με βρήκες…
Άρη;
Αγνοείς τις διαταγές που έδωσες, βασιλιά των βασιλέων.
Νόμιζα ότι δεν έπρεπε να παρεμβαίνουμε.
-Ή μήπως δεν ισχύει για εσένα; -Είπα να μη δίνουμε τις μάχες τους.
Και αυτό δεν το έκανα.
Κατάλαβα.
Θα το ξεκαθαρίσω και στους άλλους.
Δεν θα κάνεις τίποτα.
-Επίτρεψέ μου να σε βοηθήσω. -Όχι.
Για να κληρονομήσει ο άνθρωπος τη γη, πρέπει να τα καταφέρει μόνος.
Και γιατί ήρθες να βοηθήσεις αυτόν;
Πιστεύεις ότι ο μπάσταρδος θα γίνει ηγέτης;
Ναι.
Υποτιτλισμός: Δήμητρα Θεοφάνη