Γιατί...
...μας...
...αποφεύγεις;
Μου είπε κάτι ο αδερφός μου.
"Οι θεοί έχουν αδυναμίες".
Μπορεί να έχουμε,
αλλά η πρόνοιά μας δεν έχει.
Προέρχεται από κάτι που μας ξεπερνά.
Εμείς είμαστε μόνο ο φορέας της.
Και πρέπει να μάθεις κάτι.
Ο θάνατός σου...
...πλησιάζει.
Δεν βλέπεις...
...όνειρο.
Αλλά βρίσκεσαι σε εφιάλτη.
Στον πόλεμο για τον Όλυμπο, ο ναός μας δέχτηκε επίθεση.
Κάποιος μπήκε κρυφά...
...και έκοψε το νήμα σου.
Τι; Πώς γίνεται αυτό;
Αυτό παραμένει μυστήριο. Δεν μπορούμε να το δούμε ούτε εμείς.
Αλλά η μοίρα που σε περιμένει τώρα είναι η πιο ανεπιθύμητη απ' όλες.
Γιατί όταν κόβουμε εμείς ένα νήμα, το τέλος έρχεται τη στιγμή που θέλουμε.
Αλλά το δικό σου το έκοψε κάποιος που δεν είχε το επιδέξιο άγγιγμά μας.
Δηλαδή;
Ο θάνατος που σε περιμένει δεν σταματά τώρα πια.
Σέρνεται προς τα σένα, σαν άμμος που πέφτει από ποτήρι,
και πλησιάζει μέρα με τη μέρα.
Μέχρι την ημισέληνο του χειμερινού ηλιοστασίου,
θα αφήσεις αυτόν τον κόσμο.
Αν δράσεις γρήγορα...
...υπάρχει μια μικρή πιθανότητα
να μπορείς να μετατρέψεις τον εφιάλτη...
...σε ευλογία.
Πώς;
Αυτό θα το ανακαλύψεις εσύ.
Ένα πράγμα να θυμάσαι. Ένας άνθρωπος συχνά συναντά τη μοίρα του...
...στο μονοπάτι που πήρε για να την αποφύγει.
Πάντα προτιμούσα το δίκρανο από το ξίφος.
Είναι πιο γρήγορο από τον άνεμο,
πιο κοφτερό από κάθε λεπίδα
και πιο επιθετικό από τη φωτιά.
Αλλά το καλύτερο είναι
ότι είναι επέκταση της θέλησής σου.
Όσο μεγαλύτερη η θέληση, τόσο πιο δυνατό το χτύπημα.
Ορίστε.
Για να περάσεις απαρατήρητος.
Έχεις ακόμη τη δαιμονική σου δύναμη.
Και μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις. Μόνο φαντάσου τη στο μυαλό σου.
Και θα γίνεις ξανά ο Σεραφείμ.
Υπάρχει κι άλλη έξοδος από τον Κάτω Κόσμο.
Μια λιγότερο ταξιδεμένη, με λιγότερα μάτια πάνω της.
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ
Ξέρει.
Αν είναι ο εκλεκτός της προφητείας και κόπηκε το νήμα της ζωής του...
Κινδυνεύουμε όλοι.
Λες να ήταν ο Άδης;
Δεν ξέρω.
Αλλά νομίζω...
Μην κουνηθείς.
Τι με πρόδωσε;
Τα πέταλα πίσω σου δεν κουνιούνται.
Συνέχισε, λοιπόν, αδερφή.
Σίγουρα θα έχεις τις υποψίες σου.
Είναι αλήθεια; Ο Ποσειδώνας διέταξε ανακωχή;
Μου ζήτησε να μεταφέρω τα λόγια του,
ώστε όλοι οι αθάνατοι να υποβάλουν τα σέβη τους στον νεκρό.
Είναι πολύ νωρίς.
Ο Άρης ήδη συσπειρώνει τους άλλους.
Λέει ότι πρέπει να πάρει αυτός τον θρόνο του Δία.
Αφήστε τον Άρη σ' εμένα. Υπάρχει μεγαλύτερη απειλή.
Κάτι που δεν βλέπουμε, πέρα ακόμα κι από τον Άδη.
Είσαι καλά;
Τι συμβαίνει;
Και να πω, δεν θα με πιστέψεις.
Θα υποβάλω τα σέβη μου και μετά θα φύγω μια και καλή.
Θέλεις να έρθουμε μαζί σου;
Είμαστε έστω ευπρόσδεκτοι;
Ο λαός μου πιστεύει ότι η ζωή είναι μια μεγάλη έκπληξη.
Δεν βλέπω γιατί ο θάνατος δεν μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερη.
Έχω μια ιδέα.
Να μας το θυμίσεις όταν πεθαίνουμε.
Θα προσευχηθώ στον Μεντρ και τον Ζατ-Μπαντάρ γι' αυτόν.
Και για σένα.
Δεν χάνουμε συχνά έναν δικό μας.
Όταν ένας θεός πεθάνει, γιορτάζουμε με αγώνες.
Τιμάμε τη ζωή του, θάβουμε τη θλίψη μας.
Έλα να σου δείξω.
Ο πιο άξιος συμμετέχων θα κερδίσει ένα βραβείο.
Το δαχτυλίδι του πατέρα μας.
Κρύβει ένα μυστικό.
Ένα που φέρνει αυτόν που το φορά πιο κοντά στον θρόνο.
Αν, φυσικά, είναι αρκετά έξυπνος για να το καταλάβει.
Θα είναι ωραίο στο δάχτυλό σου.
Δεν ήρθα εδώ για να πάρω μέρος.
Καλή τύχη, αδερφή.
Δεν μπορώ να αποφασίσω ποιον μισώ περισσότερο.
Την πόρνη μάνα του Ήρωνα ή τον μπάσταρδο αδερφό του, τον Σεραφείμ.
Γιατί είσαι ακόμη εδώ;
Δεν θα γίνεις ποτέ ένας από εμάς, ημίαιμε.
Μη γελιέσαι, Ήρωνα.
Πάντα θα τρέχει θνητό αίμα στις φλέβες σου.
Οι άλλοι πάντα θα σε περιφρονούν, είτε το παραδέχονται είτε όχι.
Εγώ, τουλάχιστον, έχω την αξιοπρέπεια να σ' το λέω κατάμουτρα.
Αν δεν ήταν ο Ήρωνας, κανείς σας δεν θα στεκόταν εδώ.
Είσαι τυχερή που σέβομαι τον πατέρα σου και τους πολέμους του.
Για χάρη του, θα δικαιολογήσω τα λεγόμενά σου.
Αλλά πρόσεχε τι λες, Αμαζόνα.
Βρίσκεσαι ανάμεσα σε θεούς.
Και έχεις δίκιο.
Αν δεν ήταν η πόρνη μάνα του Ήρωνα,
δεν θα ήμασταν εδώ.
Ο πατέρας μου θα ζούσε ακόμη.
Μην ξαναμιλήσεις για τη μητέρα μου.
Ο Δίας πέθανε εξαιτίας της Ήρας κι ανόητων σαν εσένα που την ακολούθησαν.
Μη.
Το αίμα είναι ασήμαντο.
Το παν είναι η θέληση.
Θα τα πούμε στους αγώνες.
Ξέρεις τους κανόνες.
Χωρίς όπλα.
Δεν είναι για σένα, αγαπητέ θείε.
Είναι για τους φίλους μας.
Πρέπει να τους θυμίσουμε ποιοι είμαστε.
Μόνο αυτό μπορεί να κάνει;
Δεν θα γίνεις ποτέ ισάξιός μου.
Ο φίλος μας συμφώνησε με την πρότασή μας.
Έρχεται αυτήν τη στιγμή που μιλάμε.
Όταν είναι εδώ, είναι μαζί μου.
Σε παρακαλώ, μητέρα.
Αυτό είναι το δίκαιο.
Ο Κάτω Κόσμος είναι δίκαιος.
Δεν είναι;
Είναι, πράγματι.
Κι εδώ δίκαιοι είμαστε.
Μόνο σεβασμό πρέπει να σου δείξω για όσα κάνεις για να με θυμώσεις.
Και μόνο σε ένα μέρος κερδίζεται ο σεβασμός.
Στην Αρένα Πυγμαχίας.
Μην αφήνεις τον θυμό να σε τυφλώνει. Είναι μια τρέλα. Δεν το αξίζει.
Όχι, δεν το αξίζει.
Δεν έχει σημασία. Είμαι ήδη νεκρός.
Μην το κάνεις. Σε παρακαλώ, αδερφέ.
Θα σε γελοιοποιήσω, μπάσταρδε.
Ικέτεψε για έλεος, και θα το τελειώσω γρήγορα.
Πες το.
"Παραδίνομαι".
Κοίτα τους.
Ξέρουν ότι δεν μπορείς να νικήσεις, αλλά είναι όλοι καθηλωμένοι.
Θέλουν να με δουν να σε γρονθοκοπώ μέχρι να υποταχτείς.
Έτσι είναι ο όχλος. Εκτιμούν τη δύναμη πάνω απ' όλα
και λατρεύουν να βλέπουν έναν ήρωα να χάνει.
Πες το!
Ποτέ.
Έτσι θα δείξεις στον κόσμο ποιος πραγματικά είσαι.
Σταμάτα!
Αυτό τελειώνει εδώ.
Με τους αγώνες τιμάμε τους νεκρούς.
Δεν τους αυξάνουμε.
Πώς τολμάς να έρχεσαι εδώ;
Θα 'πρεπε να σε σκοτώσουμε.
Μπορείτε να προσπαθήσετε.
Δεν θα απαλύνει τον πόνο σας, δεν θα κοπάσει τον θυμό σας.
Άσε να το δοκιμάσουμε μόνοι μας.
Είμαι ακόμη η βασίλισσα του Ουρανού, Απόλλωνα.
Έχω κάθε δικαίωμα να είμαι εδώ.
Ξέρω ότι οι πληγές σας είναι ακόμη νωπές,
αλλά ο θάνατός μου δεν θα φέρει πίσω τους νεκρούς.
Αν μπορούσε, θα έδινα ευχαρίστως τη ζωή μου για τη δική τους.
Τώρα μπορώ μόνο να προσπαθήσω να επανορθώσω.
Θα αυτοεξοριστώ για χίλια χρόνια
και σ' αυτό το διάστημα δεν θα πατήσω στον Όλυμπο.
Αλλά πρώτα θα υποβάλω τα σέβη μου στους νεκρούς.
Έχασες το δικαίωμα όταν μας κήρυξες πόλεμο.
Ποιος είσαι που θα μιλήσεις εκ μέρος του Ολύμπου;
Ένα μπάσταρδο είσαι.
Όπως κι εμείς.
Δεν θα επιτρέψω σε μπάσταρδα να καθορίσουν τη μοίρα μας.
Η μητέρα μου ήταν πάντα δίκαιη.
Μόνο όταν ο Δίας ξεστράτιζε, την πρόδιδε ο θυμός της.
Δεν ήταν δικό της το φταίξιμο.
Θα κάνει ό,τι πούμε.
Με παρεξήγησες, αδερφή.
Δεν ζητάω την άδεια.
Αρκετά.
Αυτό τιμά τους ανάξιους.
Πάμε.
Όχι.
Την άκουσες. Τρέχα ξοπίσω της.
Τι είπες;
Πήγαινε. Τώρα. Αλλιώς, θα το μετανιώσεις.
Σταματήστε.
Αρκετά!
Σταματήστε τις ανοησίες σας.
Γαία, η μητέρα των Τιτάνων και των μεγάλων Γιγάντων της Γης.
Τη βλέπω και ακούω τη φωνή της.
Τι;
Μου μιλά στα όνειρά μου.
Η Ήρα είναι εδώ υπό το λάβαρο της ανακωχής.
Θα της επιτραπεί να υποβάλει τα σέβη της,
μα μετά πρέπει να τηρήσει την υπόσχεσή της και να φύγει.
Πρέπει να θυμάστε όλοι.
Ενώ ο θάνατος καταστρέφει κάποιους από εμάς,
η ιδέα του μας σώζει όλους.
Θα θρηνήσουμε τον Δία και τους νεκρούς για τρεις μέρες.
Σε αυτό το διάστημα,
κανένας θεός δεν θα επιτεθεί σε άλλον.
Αλλά μετά από τρεις μέρες,
θα προσφερθεί μια πρόκληση,
τις οδηγίες για την οποία θα τις μάθετε σύντομα.
Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι να διαγωνιστούν για το στέμμα,
ώστε στον πιο άξιο να απονεμηθεί η Ελευσίνια Λίθος.
Και έτσι, η αξία θα αποφασίσει τον επόμενο ηγέτη του Ουρανού.
Αυτό είναι το θέλημα του Δία και το δικό μου,
και έτσι θα γίνει.
Τώρα, τιμήστε τους νεκρούς
και αποδώστε φόρο τιμής.
Ας ξεκινήσουμε.
Δεν χρειάζονται δάκρυα.
Ακλόνητε Ερμή.
Γενναίε Απόλλωνα
και Ήφαιστε.
Πιστοί μέχρι το τέλος.
Σας ευχαριστώ, γιοι μου.
Σοφή Εστία,
γενναία Αθηνά,
και πανέξυπνή μου Άρτεμις.
Μπορούσα πάντα να βασιστώ πάνω σας.
Γι' αυτό, σας είμαστε όλοι υπόχρεοι.
Κάτι που αξίζει πρέπει να το κερδίζουμε, Άρη.
Μην αφήσεις τα ταλέντα σου να πάνε χαμένα.
Ήρωνα.
Είμαι περήφανος για σένα.
Έκανες περισσότερα απ' όσα φανταζόμουν.
Εσύ είσαι που πρέπει...
να φορέσεις το δαχτυλίδι μου.
Δεν μπορώ να το δεχτώ.
Να το πάρει κάποιος που θέλει τον θρόνο.
Το θέμα δεν είναι ο θρόνος.
Το θέμα είναι να αποδεχτείς τον εαυτό σου.
Είσαι ο γιος μου.
Έχεις το αίμα μου.
Αυτό θα σε οδηγήσει στον δρόμο που πρέπει να πάρεις.
Όλοι έχουμε τις αδυναμίες μας.
Και κυρίως εγώ.
Αλλά υπάρχουν ιδανικά που είναι αγνά.
Κι όταν αγωνιζόμαστε γι' αυτά,
είμαστε κι εμείς.
Τιμήστε με τελειώνοντας αυτήν τη διαμάχη
και μετά ζήστε όχι όπως έζησα εγώ,
αλλά όπως πέθανα.
Πολεμώντας για κάτι πιο σπουδαίο από τον εαυτό μου.
Ήρθε η ώρα.
Πρέπει να σας πω κάτι.
Η Γαία μού είπε να βρω το ξίφος...
και να σώσω τον Σεραφείμ.
Τον Σεραφείμ;
Με κάποιον τρόπο, συνδέονται.
Δεν ξέρω πώς. Δεν ξέρω γιατί.
Πώς θα σώσω κάποιον που είναι ήδη νεκρός;
Μα πρέπει να το κάνω.
Απ' όλες τις ψυχές σ' αυτόν και στον άλλο κόσμο,
γιατί τον Σεραφείμ;
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης