Bakit mo ba...
...kami...
...iniiwasan?
May sinabi ang kapatid ko.
"May kapintasan din ang mga diyos."
Maaaring tama ka,
ngunit perpekto naman ang kapangyarihan namin.
Galing iyon sa mas nakahihigit pa sa amin.
Ibinigay lamang iyon sa amin.
At mayroon kang dapat malaman.
Di ka na magtatagal...
...sa mundong ito.
Hindi ka...
...nananaginip.
Ika'y binabangungot.
Nilusob ang aming templo noong digmaan sa Olympus.
At may nakapasok...
...at pinutol ang iyong sinulid.
Ano? Paano nangyari iyon?
Isa pa rin iyong palaisipan. Kahit kami'y walang kasagutan.
Ngunit sa kapalarang naghihintay sa iyo'y walang maiinggit.
Kapag may pinutol kaming sinulid,
nagwawakas ang buhay kung saan mismo ito pinutol.
Ngunit ang pumutol ng sinulid mo ay hindi taglay ang aming kakayahan.
Ibig sabihin?
Hindi mapipigilan ang kamatayan mo.
Gumagapang ito, parang buhanging pumapatak sa loob ng orasan,
papalapit ito nang papalapit araw-araw.
Sa winter solstice, sa pagitan ng bagong buwan at ng kabilugan nito,
ikaw ay mamamatay.
Kung kikilos ka kaagad...
...may maliit na pagkakataon
na ang bangungot na ito...
ay maging biyaya.
Paano?
Ikaw na ang bahalang tumuklas kung paano.
Ngunit tandaan mo ito. Madalas nangyayari ang nakatadhana...
...sa daang tinahak niya upang maiwasan ito.
Mas gusto ko ang bident kaysa sa espada.
Mas mabilis ito sa hangin,
mas matalas sa kahit anong talim,
at mas mabangis kaysa sa apoy.
Ngunit ang pinakamainam,
ginagawa nito ang ninanais mo.
Mas matindi ang kagustuhan mo, mas malakas ang pagtama.
Heto.
Para hindi ka mapansin.
Nasa iyo pa rin ang malademonyo mong lakas.
Matatawag mo ito gamit iyon. Isipin mo lamang.
At magiging si Seraphim ka ulit.
May isa pang labasan ang Mundong Ilalim.
Walang gaanong dumadaan doon, at mas kaunti ang nagmamasid.
Alam niya.
Kung siya nga ang nakatadhana at naputol ang sinulid ng buhay niya...
Nasa panganib tayo.
Sa tingin mo, si Hades ba iyon?
Hindi ko alam
Ngunit...
Huwag kang...
gagalaw.
Paano mo ako nahalata?
Iba ang galaw ng mga talulot sa likuran mo.
Kung ganoon, maiwan na kita, kapatid.
Tiyak na may hinala kayo.
Totoo ba? Nakipagkasundo ba si Poseidon na itigil ang digmaan?
Inutusan niya akong ipaalam sa lahat,
para ang lahat ng imortal ay makapagbigay-galang sa mga namayapa.
Masyadong pang maaga.
Hinihikayat na ni Ares ang iba na umanib sa kaniya,
sinasabi niya na siya dapat ang maupo sa trono ni Zeus.
Ako na ang bahala kay Ares. May mas matinding banta.
Higit pa iyon kay Hades, at wala tayong alam doon.
Ayos ka lang ba?
Ano ang nangyayari?
Di kayo maniniwala kahit sabihin ko pa.
Dadalawin ko ang libingan niya, tapos aalis na ako.
Huli na ito.
Ibig mo bang samahan ka namin?
Tatanggapin kaya tayo?
Naniniwala ang mga kalahi ko na malaking kababalaghan ang buhay.
Naniniwala akong ang kamatayan ay mas hihigit pa.
May naisip ako.
Ipaalala mo sa amin iyan pag mamamatay na kami.
Magdadasal ako kay Medr at Zat-Badar
para sa kaniya.
At para sa inyo.
Minsan lang tayo mawalan ng malapit sa atin.
Kapag may namamatay na diyos, nagpapalaro kami
upang bigyang dangal sila at mawala ang aming kalungkutan.
Halika. Ipapakita ko sa iyo.
Bibigyan ng parangal ang pinakakarapat-dapat na kalahok.
Ang singsing ng ating ama.
May lihim ito.
Isang lihim na magdadala ng nakasuot ng singsing sa trono.
Iyon lang ay kung sapat ang talino ng may suot nito na malaman kung paano.
Maganda iyong tingnan sa daliri mo.
Hindi ako nandito para makipaglaban.
Suwertehin ka sana, kapatid.
Di ako makapili kung sino ang mas kinamumuhian ko.
Ang puta na ina ni Heron o ang hayop niyang kapatid na si Seraphim.
Bakit ka pa nandito?
Hinding-hindi ka mapapabilang sa amin, bastardo.
Wag mong lokohin ang sarili mo, Heron.
May dugong mortal ka, at hindi na magbabago iyon.
Maliit ang tingin ng iba sa iyo, aminin man nila o hindi.
Kahit papaano, ako, nasasabi ko iyon sa iyo nang harapan.
Kung hindi dahil kay Heron, wala na kayo.
Masuwerte ka't gusto ko ang ama mo at ang mga digmaang sinimulan niya.
Para sa kaniya, hahayaan ko ang matabil mong dila.
Pero bantayaan mo ang dila mo, Amazonian.
Napapalibutan ka ng mga diyos.
At tama ka.
Kung hindi dahil doon sa putang ina niya,
sana'y wala kami rito.
Buhay pa sana ang aking ama.
Huwag mo nang babanggitin ang aking ina.
Wala na si Zeus dahil pinakawalan ni Hera ang mga higante
at sumunod naman ang mga hangal na kagaya mo.
Huwag.
Balewala ang dugo.
Ang mahalaga, ang ninanais mo.
Magkita tayo sa palaro.
Alam mo ang mga patakaran.
Dapat ay walang mga armas.
Hindi ito para sa iyo, mahal kong tiyo.
Para ito sa ating mga kaibigan.
Dapat ay ipaalala natin kung sino tayo.
Iyan lang ba ang kaya niya?
Hinding-hindi tayo magiging magkapantay sa kahit anumang mundo.
Pumayag na ang kaibigan natin sa ating alok.
Papunta na siya ngayon.
Kapag nandito siya, ako dapat ang kasama niya.
Tama na, Ina.
Patas lang iyon.
Patas ang Mundong Ilalim.
Hindi ba?
Tama ka.
Ganoon din dito.
Dahil sa mga ginawa mo para inisin ako, dapat ay irespeto kita.
At sa isang lugar lamang makakamit ang respeto.
Sa Arena ng Pygmachia.
Huwag mong hayaang talunin ka ng galit mo. Kabaliwan ito. Hindi siya karapat-dapat.
Hindi nga.
Hindi na mahalaga iyon. Mamamatay din naman ako.
Kapatid, pakiusap, huwag mong gawin ito.
Ilalampaso kita sa harap nila, bastardo.
Magmakaawa ka, at tatapusin ko ito nang mabilis.
Sabihin mong, "Sumusuko na ako."
Tingnan mo sila.
Alam nilang di ka mananalo,
pero labis ang pagkasabik nila.
Nais nilang durugin kita hanggang sa sumuko ka.
Ganoon ang kuyog. Pinahahalagahan nila ang lakas nang higit sa kahit ano,
at nais nilang makitang matalo ang isang bayani.
Sabihin mo na!
Hindi.
Ganito mo maipapakita kung sino ka talaga.
Tigil!
Tapos na ito.
Ang mga laro ay pagpaparangal sa mga namatay.
Hindi para dumagdag pa rito.
Ang lakas ng loob mong magpakita dito.
Dapat ay patayin ka namin.
Maaari ninyong gawin iyon
pero hindi niyon mapapawi ang sakit o makakabawas sa galit ninyo.
Bakit hindi natin subukan para malaman?
Ako pa rin ang Reyna ng Kalangitan, Apollo.
Ayon sa batas, may karapatan akong pumunta rito.
Alam kong sariwa pa ang mga sugat mo,
ngunit hindi maibabalik ng pagkamatay ko ang mga yumao na.
Kung posible iyon, buong puso kong ibibigay ang aking buhay.
Ang magagawa ko lamang ngayon ay bumawi para sa nagawa ko.
Lalayo ako sa loob ng isang libong taon,
at sa panahong iyon, hindi ninyo ako tatapak sa Olympus.
Ngunit dadalawin ko muna ang mga namatay.
Nawalan ka ng karapatan mula nang nag-umpisa ka ng digmaan.
Sino ka ba para magsalita para sa Olympus?
Bastardo ka lang.
Katulad namin.
Hindi ko hahayaan na mga bastardo ang magpapasya ng aming tadhana.
Dati pa, patas na ang aking ina.
Nawawala lamang siya sa sarili kapag nagloloko si Zeus.
Ano ang kasalanan niya?
Susundin niya ang sasabihin namin.
Hindi mo ako naintindihan, kapatid.
Hindi ako humihingi ng pahintulot.
Tama na.
Pinaparangalan nito ang mga di karapat-dapat.
Tama na.
Ayaw ko.
Narinig mo siya. Alis na.
Ano ang sinabi mo?
Umalis ka na. O magsisisi ka.
Huwag.
Tama na!
Tama na ang kahangalang ito.
Si Gaia, ang ina ng mga titan at mga dakilang higante ng Earth.
Nakikita ko siya, naririnig ko ang boses niya.
Ano?
Kinakausap niya ako sa mga panaginip ko.
Walang balak si Hera na manggulo.
Hahayaan ninyo siyang dumalaw,
ngunit tutuparin niya pa rin ang kaniyang sinabi at aalis siya.
Dapat ay tandaan ninyong lahat.
Kahit pa tinatapos ng kamatayan ang iba sa atin, buhay tayo dahil doon.
Tatlong araw nating ipagluluksa si Zeus at ang mga namatay.
At sa panahong iyon,
hindi makikipag-away ang mga diyos sa isa't isa.
Ngunit pagkatapos ng tatlong araw,
may hamong iaalok,
at ibibigay ang mga alituntunin nito.
Lahat ay maaaring sumubok na kunin ang korona,
para ang pinakakarapat-dapat ang gawaran ng Hiyas-bato ng Eleusis.
At sa gayon, ang tunay na mahusay ang magiging pinuno ng kalangitan.
Ito ang nais namin ni Zeus,
at iyon ay matutupad.
Ngayon, bigyan ninyo ng galang ang mga namatay,
at ibigay sa kanila ang nararapat.
Magsimula na tayo.
Hindi kailangang umiyak.
Hindi natitibag na Hermes.
Matapang na Apollo,
at Hephaestus.
Tapat hanggang sa huli.
Salamat, mga anak ko.
Matalinong Hestia,
magiting na Athena,
at ang tuso kong Artemis.
Alam kong maaasahan ko kayo.
Dahil doon, may utang kaming lahat sa inyo.
Anumang may kabuluhan ay dapat paghirapan, Ares.
Huwag mong hayaang mapunta sa wala ang iyong talento.
Heron.
Ipinagmamalaki kita.
Mas marami pa ang nagawa mo kaysa sa inasahan ko.
Dapat ikaw...
ang tumanggap ng aking singsing.
Hindi ko matatanggap.
Dapat mapunta iyan sa nais na mamuno.
Hindi ito tungkol sa trono.
Tungkol ito sa pagtanggap sa kung sino ka.
Ikaw ay anak ko.
Nananalaytay sa iyo ang aking dugo.
Makakatulong ito para matahak mo ang dapat mong tahakin.
Lahat tayo ay may kapintasan sa sarili nating pamamaraan.
Ako, higit sa lahat.
Ngunit may mga malinis na layunin.
Pag nagsikap tayong makamit ang mga iyon,
magiging malinis tayo.
Bigyang dangal ninyo ako sa pamamagitan ng pagwakas ng hidwaang ito
at huwag ninyong gayahin kung paano ako nabuhay,
kundi matuto kayo sa pagkamatay ko.
Namatay akong nagsisikap na higitan pa ang sarili ko.
Oras na.
May kailangan kayong malaman.
May ipinapahanap sa aking espada si Gaia...
at pinapasagip niya si Seraphim.
Si Seraphim?
Sa kung anong dahilan, may kaugnayan ang dalawa.
Hindi ko alam kung papaano. Hindi ko alam kung bakit.
Paano ko maililigtas ang patay na?
Pero kailangan ko siyang tulungan.
Sa lahat ng kaluluwa sa mundo at sa kabilang buhay,
bakit si Seraphim pa?
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso