Βασιλιά μου.
Θέλω να δω κάποια.
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ
Αυτό για τον Σεραφείμ.
Έπρεπε να μου το πεις.
Έχεις δίκιο. Έπρεπε.
Έπρεπε να σε πάρω από εκείνη την πόλη.
Να σε γλιτώσω από τα βάσανα που σε βρήκαν εκεί.
Χωρίς εκείνα τα βάσανα, δεν θα ήμουν εδώ.
Χαίρομαι που σε βλέπω χαρούμενη.
Θα έρθεις κι εσύ;
Αμφιβάλλω.
Όταν πέθανα,
είδα κάθε στιγμή της ζωής μου και τον αντίκτυπο των πράξεών μου.
Και των πράξεων των άλλων.
Το βιώνουν κι οι θεοί αυτό;
Γι' αυτό είμαι εδώ.
Συγγνώμη.
Θα σε ξαναδώ ποτέ;
Πρέπει να φύγω.
Μόλις βρούμε τον αδάμαντα,
η πυξίδα θα μας πάει στον Τάλω και το ξίφος.
Ανατριχιαστικό.
Έχω δει πιο ζωντανά νεκροταφεία.
- Και τα υπόλοιπα; - Και γι' αυτά τυχερός ήμουν.
Μην ανησυχείς. Θα βρούμε λύση.
Εκεί έβαλε τα νομίσματα στα μάτια της μητέρας σου ο Δίας.
Πού είναι θαμμένη;
Δεν ξέρω.
Τι κάνουμε εδώ;
Ίσως βρούμε αδάμαντα μέσα.
Μόνο ένας θεός θα έφτιαχνε κάτι τέτοιο.
Μείνε εδώ.
Παντοδύναμε Δία, Μέγα Κεραυνοβόλε και βασιλιά του Ολύμπου.
Να ξέρεις ότι ακόμα κι ως πατέρας μας, πρέπει να κριθείς κι εσύ.
Μα έχεις φτάσει σε πρωτόγνωρα ύψη.
Στο πεδίο της μάχης, δεν είχες ισάξιο.
Οι ποιητές θα λένε τις ιστορίες σου για όλη την αιωνιότητα.
Αλλά οι ερωτοτροπίες σου είναι μαύρο σημάδι στην ψυχή σου.
Καμία νίκη δεν θα αρκούσε για να συγχωρεθούν τόσο φρικτές πράξεις.
Οι πράξεις σου θα σε ακολουθούν για πάντα με όνειδος.
Αλλά υπάρχει ακόμα ένα θέμα που πρέπει να διευθετηθεί.
Ένα που έθεσε ο άρχοντας του Κάτω Κόσμου.
Ισχυριζόσουν πάντα
ότι τα βασίλεια του κόσμου μοιράστηκαν με δίκαιο τρόπο, σωστά;
Έτσι έγινε.
Είσαι σίγουρος;
Τι υπονοείς;
Δεν θα εξαπατούσα ποτέ τις Μοίρες.
Θα τους το πεις εσύ ή εγώ;
Και δεν υπάρχει διαφυγή από την αλήθεια εδώ.
Όταν αγωνιζόμασταν όλοι για την Ελευσίνια Λίθο,
διαισθάνθηκες ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Αλλά δεν είπες τίποτα.
Δεν έπιασες τυχαία την Ελευσίνια Λίθο.
Το φρόντισε η Ήρα.
Και βαθιά μέσα σου, το ήξερες.
Αλλά η αλήθεια είναι ότι είχες αλλάξει γνώμη.
Δεν ήθελες να αποχωριστείς τη δύναμη της πέτρας.
Δεν ήθελες τον υποβιβασμό του Κάτω Κόσμου,
οπότε, δεν είπες τίποτα.
Επειδή...
σε βόλευε.
Ενίσταμαι!
Αυτό το έκανα εγώ, όχι ο Δίας.
Δεν είναι δικαιολογία.
Αν ο Κάτω Κόσμος τα αποκαλύπτει όλα,
τότε, να καταγραφεί ότι το έκανα για το κοινό καλό.
Για όλους μας, ακόμα και για σένα, Άδη.
Πόσο ευγενικό εκ μέρους σου.
Παρακαλώ, αγαπητή αδερφή μου, διαφώτισέ μας.
Ξέρεις για τι πράγμα μιλάω.
Μόνο ένας θεός ήταν άξιος να μας κυβερνήσει όλους.
Ο οποίος μας έδειξε επανειλημμένα ότι ήταν ο πιο γενναίος, ο πιο δυνατός
κι ο πιο ικανός από όλους μας.
Όταν μας φυλάκισε ο πατέρας μας, ποιος ήταν που μας έσωσε;
Όταν επιτέθηκε το ακατανόμαστο τέρας,
ποιος του όρθωσε ανάστημα;
Ποιος νίκησε τον Κρόνο;
Ποιος ηγήθηκε της επίθεσης κατά των Γιγάντων;
Ποιος έφερε τον συμβιβασμό και τη λογική στον κόσμο;
Η αλήθεια είναι
ότι μπορούσε να υπάρχει μόνο ένας βασιλιάς του Ουρανού.
Μόνο σε έναν θεό μπορούσε να δοθεί η δύναμη της πέτρας.
Μόνο ο Δίας ήταν άξιος.
Κι αρνήθηκα να το αφήσω στην τύχη.
Διακυβεύονταν πολλά.
Ακόμα κι ο Ποσειδώνας συμφώνησε.
Αλήθεια είναι.
Η Ήρα μού είπε τι σκόπευε να κάνει.
Ήξερα ότι τον Όλυμπο έπρεπε να τον κυβερνούν εκείνη κι ο Δίας.
Σας το είπα,
μόνο ένας ανόητος θα τα 'βαζε με την Ήρα.
Παρόλο που τον πρόδωσα, θυσιάστηκε για να με σώσει.
Μπορεί να υπάρξει πράξη πιο ευγενής;
Κανείς δεν ξαναμπαίνει στο ίδιο ποτάμι δύο φορές.
Γιατί ούτε το ποτάμι είναι ίδιο ούτε ο άνθρωπος.
Κι έτσι, επιστρέφεις σπίτι ένας νέος άνθρωπος σε έναν νέο κόσμο.
Πώς γίνεται αυτό;
Είχα ένα προαίσθημα για τον θάνατό μου.
Οπότε, συσσώρευσα όλη μου τη γνώση εδώ,
για σένα.
Θυμάσαι το ποίημα που σου έλεγα για τον εκλεκτό;
"Από τους 100 άντρες στη μάχη, δέκα δεν ανήκουν εκεί.
Άλλοι 80 είναι απλοί στόχοι.
Μόνο εννιά είναι αληθινοί μαχητές
κι εκείνοι κρίνουν τη μάχη.
Ένας, όμως...
Ένας είναι πολεμιστής.
Κι αυτός θα φέρει τους άλλους πίσω".
"Είναι η αλήθεια κάθε μάχης που έχει δοθεί ποτέ.
Κάθε μάχης που έδωσα εγώ.
Και θα είναι η αλήθεια αυτής και της επόμενης μάχης.
Μέχρι τη μέρα του Θεϊκού Εκλεκτού".
Μόνο ο ερχομός του εκλεκτού της προφητείας θα μας σώσει
όταν επιστρέψει το ακατανόμαστο κακό.
Πιστεύεται ότι θα επανέλθει,
κι ότι μόνο με τη βοήθεια του εκλεκτού ημίθεου,
θα σωθούν από το χάος ο Ουρανός κι η Γη.
Πιστεύω ότι αυτός ο ημίθεος είσαι εσύ.
Ο χρόνος θα δείξει.
Κι αν δεν έχω χρόνο;
- Τι έγινε; - Πρέπει να φύγουμε.
Πού να πάμε;
Στην κορυφή του βουνού, όπου εξόρυξα τον αδάμαντα.
Εδώ δεν έχει.
Είσαι ανόητη.
Δεν σ' αγαπάει.
Ποια νομίζεις ότι επισκέφτηκε πριν έρθει εδώ;
Η αλήθεια είναι ότι δεν μπόρεσε ποτέ να ελέγξει τις επιθυμίες του.
Ένιωθε πάντα ότι είχε το δικαίωμα,
ως βασιλιάς των θεών, να κάνει ό,τι ήθελε.
Δεν σκέφτηκε ποτέ ότι αυτό επηρέαζε τις ερωμένες του.
Ότι οι κατακτήσεις του είχαν τίμημα για τον κόσμο,
ακόμα κι όταν επρόκειτο για την αγαπημένη Ηλέκτρα του.
Ήξερες ότι η καρδιά της πονούσε για τον γιο της, τον Σεραφείμ.
Κι όμως δεν της τον έφερες.
Τον άφησες σε εκείνο το δάσος,
όπου τον κυνήγησαν ο Ακρίσιος κι οι γιοι του.
Είσαι ο βασιλιάς των θεών. Μπορούσες να τον πας στη μητέρα του.
Γιατί δεν το έκανες;
Επειδή ήθελες την Ηλέκτρα μόνο για σένα και τον γιο σου.
Στο πρόσωπό του, έβλεπες μόνο τον πατέρα του Σεραφείμ.
Έναν άντρα που μισούσες.
Τι καλύτερο από το να κάνεις τον γιο του να υποφέρει;
Δεν άφησες τον Σεραφείμ να πεθάνει, αλλά ούτε και τον έσωσες.
Αλήθεια είναι. Δεν θα το αρνηθώ.
Αν και βοήθησα το αγόρι,
δεν μπορούσα να τον δώσω πίσω στη μητέρα του.
Αν και αυτό μας πονάει βαθύτατα,
η μοίρα σου είναι σαφής.
Μετανοείς;
Ναι.
Η μόνη σου ελπίδα να βρεις καλύτερη θέση σ' αυτόν τον κόσμο
είναι με αυτούς που έμειναν στον πάνω κόσμο.
Αν σε τιμήσουν και τελέσουν καλές πράξεις στο όνομά σου,
ίσως να βελτιωθεί η θέση σου.
Αλλά μέχρι να αποδώσουν οι κόποι τους,
θα μείνεις στα Τάρταρα.
Εσύ το προκάλεσες αυτό.
Μα τους θεούς.
Τι τους συνέβη;
Τους επιτέθηκαν οι Κήρες.
Οι Κήρες τρέφονται μόνο με νεκρούς.
Από τότε που πέθανε ο Δίας,
πολλά από τα πλάσματα που έλεγχε ελευθερώθηκαν.
Οι Κήρες τρώνε πλέον ζωντανούς.
Γι' αυτό δεν είναι κανείς εδώ.
Βρήκαν καταφύγιο στις σπηλιές.
Αυτές οι φτωχές ψυχές ήρθαν να μαζέψουν νερό
υπό την κάλυψη του σκοταδιού.
Κανείς δεν τολμάει να βγει όταν έχει φως.
Έχει μπόλικο φως τώρα.
Ίσως καλύτερα να βρούμε καταφύγιο.
Γενναίε Εύιε, ως προστάτης των κλεφτών, νιώθω υποχρεωμένος να σου πω
ότι μια παλιά συνεργάτιδά σου μόλις απέδρασε από τη φυλακή της.
Μόλις μάζεψα τις ψυχές των φρουρών.
Έφυγε από το νησί;
Ναι.
Καλή τύχη.
Είθε οι Μοίρες να χαμογελάσουν σ' εσένα και σ' αυτήν τη φτωχή πόλη.
Πρέπει να φύγουμε.
Γιατί;
Πρέπει να βρούμε τη συνεργάτιδά μας. Μπορεί να κινδυνεύει.
Είναι τραγική ιστορία, αλλά δεν προλαβαίνω να την πω.
Ήταν συνεργάτιδά μας.
Εδώ χωρίζουν οι δρόμοι μας.
Αντίο, λοιπόν.
Απίστευτο, αλλά θα μου λείψεις.
Είσαι το μόνο ειλικρινές άτομο που ξέρω. Εσύ κι η Αλεξία.
Αλλά ελπίζω να μη συναντηθούμε ξανά.
- Πάμε. - Δεν θα έρθω.
Τι;
Θα μείνω μαζί τους.
Έχασες τα λογικά σου;
Πιστεύω στη Μητέρα Γη,
κι αν αυτό θέλει, θα τους βοηθήσω.
Μπορείς να βοηθήσεις όσο θέλεις, αφού βρούμε την ξέρεις-ποια.
Μετά από όσα περάσαμε; Σοβαρά;
Τους βοήθησες ήδη μία φορά.
Δεν αρκεί αυτό;
Ένα λεπτό.
Νομίζεις ότι σε βλέπει εκείνη, έτσι;
Γι' αυτό το κάνεις.
Συγγνώμη. Δεν το εννοούσα αυτό.
Απλώς... Είμαι ζωντανός για δύο λόγους.
Γεννήθηκα και δεν έχω πεθάνει ακόμη.
Κι έτσι θα ήθελα να μείνει.
Αλλά όπως θέλετε.
Δεν θέλω καμία ανάμειξη.
Όταν περάσεις την Κόρινθο, συνέχισε δυτικά.
Πρώτα πρέπει να κάνω μια στάση.
Όχι. Μη σταματάς. Δεν υπάρχει χρόνος.
Ζητάς να περάσεις το φαράγγι;
Ναι.
Τότε, πρέπει να λύσεις τον γρίφο μου.
Αλλά αν απαντήσεις λάθος,
θα βρεθείς στη σούβλα μου.
Είσαι σίγουρος ότι θέλεις ακόμη να περάσεις;
Αν λύσω τον γρίφο σου, υπόσχεσαι να με αφήσεις να περάσω;
Δεν θα αθετήσεις τον λόγο σου σαν κανένα πονηρό κάθαρμα;
Γιατί μόνο άσχημοι δειλοί με διχαλωτές γλώσσες κάνουν τέτοια.
Κι εσύ δεν θα το έκανες ποτέ,
όπως έκανες με τη νεαρή ιέρεια που πέρασε από δω.
Τη θυμάμαι.
Της άρεσαν τα αδέσποτα.
Σταμάτα. Μην τον σκοτώσεις. Τι έκανε για να το αξίζει;
Έδωσε λάθος απάντηση στον γρίφο μου.
Πες τον γρίφο σ' εμένα. Αν τον λύσω, μας αφήνεις και τους δύο.
Τι σχέση έχετε;
Καμία. Μα σε καμία ψυχή δεν αξίζει τέτοιος θάνατος.
Θα ρίσκαρες τη ζωή σου για να σώσεις τη δική του;
Τότε, ορίστε ο γρίφος σου.
Τι είναι σπουδαιότερο από τους θεούς και χειρότερο από τους Τιτάνες;
Οι φτωχοί δεν το έχουν κι οι πλούσιοι δεν το χρειάζονται.
Μα αν δεν το φας, θα πεθάνεις.
Όχι!
Τίποτα.
Τίποτα δεν είναι σπουδαιότερο από τους θεούς.
Τίποτα πιο κακό από τους Τιτάνες.
Οι φτωχοί δεν έχουν τίποτα κι οι πλούσιοι δεν χρειάζονται τίποτα.
Κι αν δεν φας τίποτα,
θα πεθάνεις από την πείνα.
Ήταν πολύ έξυπνη για το ηλίθιο παιχνίδι σου,
αλλά εσύ τη σκότωσες.
Γιατί;
Εσένα τι σε νοιάζει;
Αυτή η ιέρεια θα γινόταν νύφη μου.
Εγώ έφταιγα που πέρασε από δω.
Εγώ φταίω που τώρα υποφέρει στον Κάτω Κόσμο.
Γιατί τη σκότωσες;
Είναι η φύση μου.
Κι αυτή είναι η δική μου.
Ήταν αθώα!
Γενναία! Ανιδιοτελής! Κι εσύ την ξέσκισες!
Καταριέμαι κι εσένα και τη φύση σου!
Χαιρετίσματα στους κριτές.
Το μαρτύριό σου θα τελειώσει σύντομα.
Το ορκίζομαι.
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης