Kralım.
Görmek istediğim biri var.
Bu Seraphim için.
Bana söylemeliydin.
Haklısın, söylemeliydim.
Seni o şehirden götürmeliydim.
Götürmediğim için orada acı çektin.
O acılar olmasa şu an burada olmazdım.
Seni mutlu görmek güzel.
Yanıma mı geleceksin?
Sanmam.
Öldüğüm zaman
tüm hayatım gözlerimin önünden geçti.
Başkalarını nasıl etkilediğimi, onların beni nasıl etkilediğini gördüm.
Tanrılar da bunu yaşıyor mu?
Yaşadığım için geldim.
Üzgünüm.
Seni bir daha görebilecek miyim?
Gitmem gerek.
Pusula için adamantini aldığımızda
pusula bizi Talos'a ve kılıca götürecek.
Ne ürkütücü yer!
Mezarlıklar bile daha canlı.
Kalanı nerede?
Bunu zar zor aldım.
Merak etme. Bir yolunu buluruz.
Tam şurada gördüm. Zeus, annenin gözlerine sikke koyuyordu.
Nereye gömüldü?
Bilmiyorum.
Burada ne yapıyoruz?
İçeride adamantin olabilir.
Bu ancak bir tanrının işi olabilir.
Burada bekle.
Gök gürültüsünün tanrısı Olimpos kralı ulu Zeus.
Babamız olsan dahi sen de yargılanmalısın.
Fakat senin ulaştığın yere ulaşan çok azdır.
Savaş alanında eşin benzerin yoktu.
Şairler sonsuza dek hikâyelerini anlatacak.
Fakat zamparalığın ruhunda bir kara leke.
Bu menfur davranışlarını hiçbir zafer paklayamaz.
Yaptıklarının utancından sonsuza dek kurtulamayacaksın.
Fakat çözülmesi gereken bir konu daha var.
Ölüler Diyarı'nın tanrısının dile getirdiği bir konu.
İddialarına göre tanrıların diyarlara tayini
adil koşullarla yapılmıştır, değil mi?
Adildi.
Emin misin?
Ne ima ediyorsun?
Moiralar ve kader konusunda asla hile yapmam.
Sen mi söylersin, ben mi söyleyeyim?
Burada gerçeklerden kaçış yoktur.
Hepimiz Elefsis Taşı'nı elde etmeye çalışırken
elini attığında bir terslik olduğunu fark ettin.
Ama hiçbir şey demedin.
Elefsis Taşı'nı çekişin şans değildi.
Hera garantilemişti.
Ve içten içe bunun farkındaydın.
Fakat sen zaten fikrini değiştirmiştin.
Taşın gücünden vazgeçmek istemiyordun.
Ölüler Diyarı'na düşmek istemiyordun.
Sen de her şey yolunda gibi davrandın.
Çünkü...
...işine geliyordu.
İtiraz ediyorum!
Bunu yapan bendim, Zeus değil.
Bu, Zeus'u aklamaz.
Madem Ölüler Diyarı her şeyi açığa vurur,
bunu herkesin iyiliği için yaptığım kayıtlara geçsin.
Hepimiz için. Buna sen de dâhilsin Hades.
Ah ne kadar da naziksin!
Lütfen hepimizi aydınlat sevgili kardeşim.
Bahsettiğim gerçeği sen de biliyorsun.
Bize hükmetmeye layık tek bir tanrı vardı.
Bizlere defalarca gösterdi ki
aramızdaki en cesur, en güçlü, en kabiliyetli olan oydu.
Babamız bizi hapsettiğinde bizi kurtaran kimdi?
Adını anmadığımız canavar saldırdığında
karşısında kim durdu?
Kronos'u kim alt etti?
Devlere karşı saldırıya kim öncülük etti?
Dünyaya uzlaşma ve sağduyuyu kim getirdi?
Ve gerçek şu ki
cennetin tek bir meşru kralı vardır.
Taşın gücünün emanet edilebileceği tek bir tanrı vardır.
Buna sadece Zeus layıktı.
Ben de işimizi şansa bırakmayı reddettim.
Risk çok büyüktü.
Poseidon bile aynı fikirdeydi.
Doğru söylüyor.
Hera, planını bana anlatmıştı.
Ve o an anlamıştım, Olimpos'un hükümdarı Zeus ve Hera olmalıydı.
Söylemiştim.
Hera'yı ancak bir ahmak karşısına alır.
Ona ihanet etmiş olsam da beni kurtarmak için kendini feda etti.
Bundan daha asil bir davranış olabilir mi?
Hiçbir kişi aynı nehre iki kez giremez.
Çünkü ne nehir aynı nehirdir ne de kişi aynı kişi.
Sen de böylelikle yuvana döndün. Yeni bir dünyada yeni biri olarak.
Bu nasıl mümkün?
Ölümümü sezmiştim.
Ben de tüm bilgilerimi burada topladım.
Senin için.
Eskiden sana okuduğum seçilmiş kişi şiirini hatırlıyor musun?
"Savaştaki her 100 kişiden on tanesi orada olmamalı.
Kalanlardan 80'i yalnızca hedef tahtası.
Yalnızca dokuzu savaşı savaş yapan, minnettar olduğumuz gerçek askerlerdir.
Ama biri...
Biri savaşçıdır.
Diğerlerini eve ancak o döndürebilir."
"Gelmiş geçmiş tüm savaşların, yer aldığım her savaşın hakikati budur.
Bu hakikat ne bu savaşta sekteye uğrar ne de bir sonrakinde."
"Ta ki İlahi Kişi gelene kadar."
Adını anmadığımız kötülük geri döndüğünde
bizi yalnızca kehanetlerdeki kişi kurtarabilir.
Onun tekrar ayaklanacağı düşünülüyor.
Cennet ve Dünyayı kaostan kurtulması için
seçilmiş yarı tanrının yardımı şarttır.
O yarı tanrının sen olduğuna inanıyorum.
Zaman gösterecek.
Ya zamanım yoksa?
- Ne oldu? - Gitmeliyiz.
Nereye?
Adamantini çıkardığım yere, dağın tepesine.
Burada adamantin yok.
Tam bir ahmaksın!
O seni sevmiyor.
Buraya gelmeden önce kimi ziyaret etti sanıyorsun?
Gerçek şu ki Zeus hiçbir zaman arzularını kontrol altında tutamadı.
Tanrıların kralı olarak istediğini yapmayı her zaman kendisine hak gördü.
Yatağına aldıklarına ne olacağını düşünmedi bile.
Fetihlerinin dünyaya olan bedelini de.
Sevgili Elektra'sı konusunda bile düşüncesizdi.
Oğlu Seraphim'in yokluğunda acı çektiğini biliyordun.
Ama Seraphim'i annesine götürmek yerine
Akrisios ve oğullarının peşine düştüğü o ormanda bıraktın.
Sen tanrıların kralısın. Seraphim'i annesine getirebilirdin.
Niye getirmedin?
Çünkü Elektra sadece senin ve senin oğlunun olsun istedin.
Seraphim'e bakınca babasının yüzünü görüyordun.
Nefret ettiğin o adamın.
Nefret ettiğin adamın oğluna ızdırap çektirmekten iyisi mi var?
Seraphim'in ölmesine izin vermedin ama onu kurtarmadın da.
Doğru. İnkâr etmeyeceğim.
Çocuğa yardım ettim
fakat annesiyle onu kavuşturmaya elim gitmedi.
Bu bizi derinden üzüyor olsa da akıbetinin ne olacağı belli.
Tövbe ediyor musun?
Ediyorum.
Bu diyarda daha iyi bir yer bulabilmek için tek umudun
yukarıdaki dünyada yaşayanların elinde.
Seni onurlandırır ve adına sevap işlerlerse
belki daha iyi bir mevkiye yükselebilirsin.
Fakat tüm bunlardan çıkacak sonuç belli olana dek
Tartarus'ta kalacaksın.
Kendin ettin, kendin buldun.
Tanrılar aşkına!
Ne olmuş bunlara?
Kerlerin saldırısına uğramışlar.
Ama Kerler yalnızca ölüleri yer.
Zeus öldükten sonra
onun dizginlediği birçok yaratık kontrolden çıktı.
Kerler artık canlıları yiyor.
Burada o yüzden kimse yok.
Herkes mağaralara sığındı.
Bu zavallıcıklar karanlıkta gizlenerek kuyudan su çekmeye çalışıyordu.
Gün içinde kimse dışarı adım atamıyor.
Hava şu an epey aydınlık. Bir yere sığınsak iyi olur.
Cesur Evios, hırsızların koruyucu tanrısı olarak
sana söylemem gerekiyor ki eski bir iş ortağın hapisten kaçmış.
Kesip biçtiği gardiyanların ruhlarını topladım.
Öyle mi? Adadan kaçmayı başardı mı?
Başardı. Bol şans kardeşim.
Terk edilmiş bu zavallı şehirde umarım kader yüzüne güler.
- Gitmeliyiz. - Neden?
Eski iş ortağımızı bulmalıyız. Kendisi tehlikede olabilir.
Aslında çok trajik bir hikâye ama anlatmaya vakit yok.
Kendisi ortağımızdı.
Sanırım veda vakti geldi.
Elveda.
Var ya, seni özleyeceğim.
Alexia ve sen tanıdığım tek dürüst insanlarsınız.
Ama umarım bir daha hiç karşılaşmayız.
- Gidelim. - Ben gelmiyorum.
Ne?
Onlarla kalacağım.
Kafayı mı yedin sen?
Toprak Ana Gaia'ya inanıyorum.
Vasiyeti buysa onlara yardım etmeliyim.
Malum kişiyi bir bulalım da, sonra yardım edersin.
Yaşadığımız onca şeyden sonra, ha?
Dünyayı kurtarmalarına bir kez yardım ettin, yetmez mi?
Bir dakika.
O seni görüyor sanıyorsun, değil mi?
O yüzden böyle yapıyorsun.
Özür dilerim. Öyle demek istemedim.
Ama yani... Hayatta olmamın iki sebebi var.
Doğmuştum ve henüz ölmedim.
Bu değişsin istemiyorum.
Siz kendi bildiğinizi yapın. Ben yokum.
Korint'i geçince batıya doğru devam et.
Önce bir yere uğramalıyım.
Hayır. Duramazsın. Vakit yok.
Vadiden geçmek mi istiyorsun?
Evet.
Öyleyse bilmecemi cevaplamalısın.
Ama yanlış cevap verirsen
kendini şişime geçmiş bulursun.
Geçmek istediğine hâlâ emin misin?
Doğru cevap verirsem geçmeme izin vereceğine söz veriyor musun?
Düztaban bir kaypak gibi sözünden dönmezsin, değil mi?
Çünkü sadece çirkin, yalancı korkaklar yeminlerini bozar.
Sen asla yapmazsın, değil mi?
Buraya yolu düşen genç bir rahibeye yaptığın gibi.
Onu hatırladım.
Yolunu kaybedenlere karşı zaafı vardı.
Dur. Onu öldürme. Ölümü hak edecek ne yaptı?
Bilmeceme yanlış cevap verdi.
Bana sor. Eğer doğru bilirsem ikimizin de geçmesine izin ver.
Bu adam senin neyin oluyor?
Hiçbir şeyim.
Ama böyle bir ölümü kimse hak etmez.
Onun canını kurtarmak için kendi canını tehlikeye mi atacaksın?
Öyleyse işte bilmecen.
Tanrılardan yüce, Titanlardan fenadır.
Fakirlerin vardır elinde, zenginler bunun ihtiyacı içinde.
Ama midene girerse ölürsün.
Hayır!
Hiçbir şey.
Tanrılardan yücesi nedir? Hiçbir şey.
Titanlardan fenası nedir? Hiçbir şey.
Fakirlerin elinde ne var? Hiçbir şey. Zenginlerin ihtiyacı ne? Hiçbir şey.
Ve midene giren hiçbir şeyse açlıktan ölürsün.
Bu aptal oyunun için fazla akıllıydı.
Ama onu yine de öldürdün.
Niye?
Sana ne?
O rahibe benim karım olacaktı.
Benim yüzümden yolu seninle kesişti.
Benim yüzümden şu an Ölüler Diyarı'nda ızdırap çekiyor.
Onu niye öldürdün?
Benim tabiatım bu.
Bu da benim tabiatım.
O masumdu!
Cesur ve fedakârdı! Ama sen onu parçaladın!
Sana da tabiatına da lanet olsun!
Yargıçlara benden selam söyle.
Andım olsun, ızdırabın yakında son bulacak.
Alt yazı çevirmeni: