Is dit de kus des doods waar Thanatos ons mee begroet?
Ben ik aan het einde van mijn draad?
Mijn hele leven flitst aan me voorbij.
Ik zie de levens van iedereen die ik heb ontmoet.
Ik zie wat zij zagen…
…of voel wat zij voelden.
Je beseft dat we allemaal gesponnen zijn van dezelfde draad.
En dat ieder van ons slechts een qubit is van één groot bewustzijn.
Pas als je de harten voelt van degenen die je hebt ontmoet…
…en kijkt met hun ogen…
…begrijp je de ontberingen van hun ziel.
De oude man zei dat deze dag zou komen.
Dat vanaf 't moment dat stervelingen worden geboren…
…dit iets is waar we allemaal mee te maken krijgen.
Maar ik ben geen sterveling.
En ik ben nog niet aan m'n ondergang begonnen.
Moge jullie allemaal boeten voor jullie verdorvenheid.
De dichters zullen zich herinneren dat ik vrede heb gebracht.
Jullie brachten oorlog.
Lieverd.
Nee. -Laat hem.
Je kunt hem niet helpen als je dood bent.
Nu er een conflict is…
…zal ik oorlog brengen, tot er niets anders rest dan vrede.
Jullie oordeel is hier.
Grote krijgers weten wanneer ze zich moeten terugtrekken.
Ooit vluchtte ik voor dit beest.
Dat doe ik niet weer.
Nee.
Waarom?
Waarom zou je dit doen?
Waarom moest ik alles doen wat ik deed?
Je hebt nog interne bloedingen. -Laat me.
Je zult sterven.
Ik wil je hulp niet.
Waarom?
Geef antwoord. Dat ben je me verschuldigd.
Ik deed wat Zeus vroeg, tegen beter weten in.
En jij deed wat hij voorspelde.
Ik ben trots op je.
Maar je broeders, de Olympiërs, hebben de kans verspeeld…
…die we hen gaven.
Keer op keer hebben ze gefaald.
Ze zijn ongeschikt om te leiden.
Dus liet ik Typhon los.
En nu laat ik de furies en de goden van weleer los…
…opdat zij die hun eed hebben gebroken gestraft worden.
De orde moet hersteld worden.
Laat los.
Ik weet waarom je dit doet. Wie je probeert te helpen.
Jij weet niks.
Je kunt haar niet in je eentje redden. Zelfs niet met het zwaard.
Maar ik kan helpen.
Toen ik weggleed, zag ik iedereen die ik heb ontmoet.
Ik voelde hun pijn.
Ik zag wat zij zagen. Ook van jou.
Je bent nog dwazer dan ik dacht.
Misschien. Of misschien voelde jij dat ook, toen ik je neerstak.
Je had wraak kunnen nemen, op het kerkhof.
Je had me kunnen neersteken toen ik daar knielde.
Waarom deed je dat niet?
Geen idee.
Als ik mijn zin had gekregen, zaten we niet in deze puinhoop.
We zijn nu slechter af dan eerst.
Geef me 't zwaard. Ik vraag 't niet nog eens.
Wie ben jij om iets te vragen?
Ook jij wordt gestraft.
Nee. Wacht.
Spaar hem. Toon hem genade. -Waarom?
Je zei dat ik hem moest redden.
En ik denk dat dat nog kan. Hij deed gewoon wat Hades zei.
Dat is geen excuus.
Ik smeek je. Alsjeblieft.
Alleen als het zwaard bij jou blijft.
Laat me hier geen spijt van krijgen.
Waar ga je heen? -Weg, zo ver mogelijk.
Je kunt dit niet alleen. Je hebt me nodig.
En het zwaard.
Ga. Jullie kunnen niet vechten.
O, hemel.
De Fates zijn geprezen.
Lieverd.
Ik had je daar laten liggen.
Ik heb gefaald. -Nee. Hou vol.
Het wordt een lange strijd, lieverd.
Jij en je familie zullen boeten voor wat je hebt gedaan, Hades.
De kinderen.
Ga.
Terugtrekken. Laat niemand achter.
Ik geef jullie dekking.
Wat is er? -Hij gaat naar de onderwereld.
Ik wist dat het een kwestie van tijd was voor je zou komen.
En ik heb geen vooruitziende blik.
Dat maakt me niet onfeilbaar, Kronos.
Dus je geeft toe dat 't fout was om mij te verraden.
Ik heb me in veel dingen vergist.
Maar niemand mag zijn kinderen opofferen voor eigen gewin.
Zeker een koning niet.
Wat wil je?
Hij zal er snel zijn. -Ik ga met je mee.
Dat kan niet tijdens de lente.
Op pure wilskracht wel.
Nee.
Ik hoopte dat we vrijuit konden praten.
Dat is ironisch, gezien alles wat er is gebeurd.
Maar je komt het verleden niet bespreken, dat voel ik.
Mijn zintuigen werden hier scherper.
Ik voel de aarde trillen…
…en de zeeën klotsen…
…zelfs helemaal hier beneden.
Dat kan maar één beest…
…hij wiens naam je niet uitspreekt.
Zijn gedachten bereiken me hier in het donker.
Ze weerkaatsen in mijn hoofd, nu hij vrij is.
Hij komt hierheen…
…om me te bevrijden.
En met hem aan mijn zijde ben ik niet te stoppen.
Maar één ding snap ik niet.
Wie liet hem vrij?
Ik.
Waarom?
De Olympiërs hebben gefaald, en nu moeten ze gestraft worden.
En ik ben voorbestemd om die straf te zijn.
Zonder wolven sterft het bos…
…omdat de herten te veel eten.
Maar hoe zit het met mijn lot? De profetie die je ooit verkondigde?
Jouw lot is van jou.
Ik weet dat je me haat.
Je moet de kracht vinden om dat achter je te laten.
Of je het gelooft of niet…
…de liefde van 'n moeder voor haar zoon sterft nooit.
Ik wou dat ik mee kon gaan…
…maar de Fates zijn wreed.
Bespaar me je tranen.
Je kunt zien hoe dit afloopt, anders was je hier niet.
Ik zie alleen een glimp van wat er kan gebeuren.
Jouw acties zullen vorm geven aan wat komen gaat.
Dat zweer ik.
Ga. Ren. Verstop je.
Ik vind je wel.
Je hebt meer tijd nodig. -Nee.
Als jij niet gaat, ga ik ook niet. -Hier is geen tijd voor.
Ga. Nu.
Voor hen.
Voor hen blijf ik juist.
Ga.
Vertaling: Linda van der Logt-Choufoer