Passeer mij…
…en ik zal deze wereld verwoesten.
Passeer mij, en ik zal je openrijten.
Passeer mij, en ik maak ons allemaal af.
Nee.
Meli. Zagreus.
Zagreus. Meli.
Waar zijn ze?
Ze gingen jagen in de Asphodel-weiden, heer.
Wat is dat?
Ga weg. Nu.
Wegwezen.
Heb je de kinderen gevonden?
Nog niet. Maar ik weet waar ze zijn.
Ga dan. Vind ze.
Dat zal ik doen. Vlucht.
Nee. Je hebt meer tijd nodig.
Ga.
Zagreus.
Meli.
Meli?
Zagreu…
Vader?
Je bent gewond.
Ik ben in orde.
We moeten snel zijn.
Ga, mijn liefste.
Nee.
Vader.
Je kunt me doden…
…maar je kunt me geen pijn doen.
Vader?
Wat heb je gezien?
Wat is er?
Laten we gaan.
Wees dapper voor mij.
Net als jullie moeder.
Vertrouw me en doe wat ik zeg.
Ja, vader.
Maar waar is moeder?
Ze voegt zich straks bij ons, oké?
Nu moeten jullie allebei hier een slok van nemen.
Dit heeft Hypnos lang geleden voor me gemaakt.
Het laat jullie slapen tot ik terugkom.
En als je aan iets leuks denkt…
…droom je daarvan terwijl je slaapt.
Waar wil je over dromen, meisje?
Ik… Ik weet het niet.
Wees niet bang.
Oké.
Ik ga dromen dat ik in een gele rivier drijf…
…terwijl ik naar de sterren kijk…
…en wacht op mama's terugkeer.
Dat klinkt goed.
En jij, mijn zoon?
Ik ga dromen van een geweldige jacht…
…of ik ren door de rijken van de onderwereld…
…zodat ik je weer kan begroeten.
Is ze er niet meer?
Waarom?
Dat kan ik jou ook vragen.
De waarheid is…
…dat zware tijden waardige goden creëren die vrede en welvaart bevorderen.
Maar die welvaart voedt zwakke goden…
…die dan zware tijden creëren…
…en dat is waar we ons nu bevinden.
We moeten nu schouder aan schouder staan…
…en samen…
…laten we het universum beven.
En… zou je zo vriendelijk willen zijn?
Fijn je weer te zien, oude vriend.
Je ogen zijn gevuld met angst en ongeloof.
Ze vechten tegen elkaar.
Laat me je helpen.
Je verbeeldt je dit niet, dus blijft wat je het meest haat.
Angst.
Maar, jongen, geloof me als ik dit zeg.
Je hebt geen idee wat angst is.
Nee.
Het is mijn schuld.
Als ze de onderwereld had kunnen betreden…
…had ze misschien nog geleefd.
Het spijt me.
Ik verdiende haar niet.
Daarom hebben de Fates haar van me afgepakt.
Wanneer haalt Hermes haar ziel op?
Ik weet het niet.
Er is nog één ding wat je kunt doen om haar te helpen.
Wat?
Weet je waar Zeus is?
We zijn allemaal in groot gevaar.
Net als de zielen van de gevallenen.
Kronos is losgelaten.
En Hades is gevangen.
Was hij alleen toen ze hem grepen?
Ja.
We moeten Zeus bevrijden.
Hij is onze enige hoop.
Weet je waar hij wordt vastgehouden?
Ja.
Maar wat je vraagt is niet makkelijk.
Vooral niet als Kronos is vrijgelaten.
De zon zal mijn omvang en kracht herstellen.
Of we kunnen dat gebruiken.
Dit is zo triest.
Je familie heeft je zwak gemaakt.
En als ik iets niet uit kan staan…
…is het zwakte.
Weet je, ik was bijna vergeten hoe goed warm bloed voelt.
Wat je hebt gecreëerd om je vrouw te herinneren aan de wereld boven…
…zal me nu mijn kracht teruggeven en me mijn Titans laten bevrijden.
En jij gaat mij die eer bewijzen.
Ik vraag 't niet nog eens.
Veel beter.
Ik heb jullie bevrijd om terug te nemen wat ons is afgenomen.
En dan bedoel ik niet de hemel en de aarde…
…al zullen we die ook terugvorderen. Nee. Ik bedoel wat ons is afgenomen…
…toen ze ons al die tijd in dit inferno opsloten.
We laten ze boeten…
…omdat ze ons lieten vergeten hoe frisse lucht ruikt.
Hoe zonlicht voelt.
Voor hoe het is om als een dier vastgeketend te zitten.
Dat wat ons is afgenomen kan nooit worden hersteld.
Daarom nemen we geen gevangenen.
We zullen de Olympiërs voor eens en altijd vernietigen.
Vandaag begint het einde van de heerschappij van de goden.
Ga, herover de onderwereld.
Waar wordt Zeus vastgehouden?
Dit is niet de tijd om de held uit te hangen.
Je wereld vergaat.
Gehoorzaam, en ik zal overwegen om je te sparen.
Vertel het me, of ik laat je kennismaken met de afgrond.
Van Gaia mochten we niemand in de afgrond gooien.
Echt?
Nou, dat geldt niet voor mij.
Er is maar één manier om het lot te tarten.
Durf te doen wat niemand anders doet. Toch?
Dappere Rhadamanthus…
…de rechter der rechters…
…weet jij waar Zeus is?
Ik vraag het niet nog eens.
De afgrond is het absolute einde, er is geen weg terug.
Zelfs je vader is dat lot bespaard gebleven.
En nooit in de geschiedenis werd er een grotere vergissing gemaakt.
Ik stel me vaak voor hoe het zou voelen om niet meer te bestaan.
Als je ziel uit je wordt gerukt…
…en voor je ogen wordt vernietigd.
Om weggevaagd te worden als stof…
…in het niets.
Die gedachte kan zelfs ik niet verdragen.
En dat terwijl ik een levendige fantasie heb.
Dat is mijn gave. Ik zocht er mijn toevlucht in.
Alleen zo kon ik mijn vader overleven. En jij deelt die gave.
Jij kunt je, meer dan wie dan ook van mijn kinderen, inbeelden…
…hoe het zou voelen om daarin gegooid te worden.
Ik vraag het je nog één keer.
Waar is Zeus?
Dat ga ik niet zeggen.
Dood me en je vindt hem nooit.
Ja, je hebt gelijk.
Nee, ik wil je niet vermoorden.
Breng me de ziel van zijn geliefde Persephone.
Laten we eens kijken hoeveel je echt van haar houdt.
Vertaling: Linda van der Logt-Choufoer