Se non fas preguntas, non che poden mentir.
Pero se queres descubrir a verdade, non tes máis ca iso, preguntas.
Pero o problema das preguntas son as respostas.
Ás veces, canto máis descobres,
menos sabes.
Díxenlle que ías ir visitala.
Xa cho dixen, mamá, a Australia non vou.
As arañas son xigantes. Saen serpes do váter e mórdenche a pixa.
Sean.
- Mamá. - É unha gran oportunidade.
Non a preciso, Edna, vale?
Só preciso pasta para empezar con bo pé en Romanía.
- Vaia pintas. - Boa noite, Sean?
Xa sabes, despois dunhas pintas, perdo o sentido.
- Abofé. - Estaba a buscarte.
Estabas?
Si. Es difícil de atopar.
Ai, difícil non che é, meu pequeno.
É inofensivo, por dentro e por fóra.
Edna.
Seica o teu coche tivo un accidente.
- Cousas do oficio. - En serio?
Un par de tipos de Killamore compraron un Škoda.
Quererían meterse de taxistas na miña zona.
- Ou puido ser a miña ex, Sheila. - Por Deus. Sheila.
Gardouma desde que lle dei a patada.
Seguramente serían uns cativos aburridos.
Tes falta dunha ducha.
Espera uns minutos a que queza a auga.
Grazas.
Por Deus. Que che pasou?
Atropeláronme e interrogáronme.
- O que? - E agora queiman o coche de Sean.
Estás ben?
Alguén intenta sabotarnos.
Vale, espera. Quen te interrogou?
- Non o sei, levaban pasamontañas. - Pasamontañas.
Vale.
Non me interpretes mal, pero... estás ben?
Ou sexa, seguro que non foi un malentendido?
Estannos ameazando.
Iso é que hai algo que contar.
É unha boísima nova.
Vale.
Sean é fillo da señora O'Shea.
Coidado co que dicimos diante del.
Está Malachy, Fiona e o rapaz.
Debiamos centrarnos en Fiona, non? Bridgit non falará con nós.
Pero debe haber máis xente que a coñecese,
como era, con quen saía.
Ola.
Ti...
queres axudar?
- Estás ben? - Si. E ti?
- Si. - Alégrome de que veñas.
Mirade, é obrigatorio recoñecer a xente coa que falamos.
Darlles respecto, consideración.
Iso, non podemos mentir nin ser turbios.
Estou moi decepcionado por roubares iso, Emmy.
Perdoa, pero dixeches...
Debín entender mal.
Baseámonos na confianza. Así é como a xente se abre.
E iso é o que fai que isto sexa un éxito ou un fracaso.
Vale? Estamos todos de acordo?
Cona. Que interesante.
Hai moitos informes sobre o rapaz desaparecido.
Non desapareceu. Apareceu tres días despois.
- En serio? - Mira.
Borraron o seu nome con Tipp-Ex todas as veces.
Tes o teléfono?
Chamábase Edward P.
Atopouno ás aforas da vila na estrada
unha monxa que se chama sor McDonagh.
Marcho. Avisade se precisades algo, vale?
- Coñeces algún Edward P? - Coñezo un Edward Lynch.
Casualmente sería o rapaz que desapareceu en Samaín?
Non, Lynch é un pervertido. Eu afastaríame del.
Dicídelle a Edna que saín.
Ben feito collendo isto.
Grazas.
Vale, sor McDonagh vive nunha illa preto da costa.
"Inish Mac Tire."
Hai catro ferris por día. Vou reservar uns billetes.
Estamos todos de acordo, Gilbert?
Desta funcionou, pero...
a partir de agora hai que seguir as regras.
Grazas.
Vale.
Que amable. Moitas grazas.
Grazas.
Podo facer fotos ou sería un sacrilexio?
Sabes que? Vounas facer. Van quedar xenial na web.
Vós sodes os podcasters, non?
Ola. Son Emmy Sizergh. Chamei antes.
Daquela vós sodes o señor Power e a señorita Maloney.
Exactamente.
Fenomenal.
Eu son a nai superiora Bernadette.
Pensei en facerlles eu unha visita persoalmente.
Non temos visitantes tan ilustres con frecuencia.
Somos moi fans, señor Power.
De verdade?
Devecemos polos podcasts bos.
A primeira temporada de Oficialmente foi moi profunda.
Fuches moi valente
por contar as dificultades que viviches no teu matrimonio.
Grazas.
A segunda e a terceira temporada decepcionaron un pouco, a verdade.
Veña, imos.
E, claro, gustaríanos falar con sor McDonagh.
Síntoo, pero á irmá non lle prestan as visitas ultimamente.
Xa ten os seus anos.
Verei que se pode facer.
Pasade.
Que ten os seus anos? Sor Bernadette debe ter 80 anos.
As monxas son inmortais.
É unha maldición.
A igrexa é do século XII.
Orixinalmente era un castelo medieval,
pero as Irmás da Misericordia fixéronse con el hai cen anos.
Debe ser xenial.
Entregarlle a vida a Deus, vivir unha vida de reflexión.
Unha experiencia espiritual.
Ó principio era así,
pero nos 80,
unha facción da orde decidiu que debiamos abrirnos máis ó mundo.
Gústanos facer ioga fóra cando hai sol.
Fanse sesións privadas de reiki e shiatsu onda as colmeas.
Na outra parte da illa hai xardíns orgánicos.
Temos horta e criamos e matamos animais.
- Contra. - Impórtalle?
Non, por favor.
Emmy, prepara as autorizacións.
Non podo evitar pensar no que pensa a Igrexa deste retiro tan lucrativo.
Tivemos unha escisión nos 80. Desacralizaron a orde.
Oficialmente, non formamos parte da Igrexa.
E por que son monxas?
Porque é o que somos.
Pero teño unha pregunta sobre quen es ti.
"Dove."
É un diminutivo de Dubheasa?
Dubheasa Maloney?
As noticias voan.
Recordo que una nena pequena en Dublín,
hai anos,
incendiou unha abadía.
Tamén se chamaba Dubheasa Maloney.
Un pouco desequilibrada, iso dicían.
Pero non pode ser que sexa vostede esa rapaciña, non?
Señor Power, seguimos?
E, claro, o noso restaurante chamou bastante a atención.
Dúas irmás formáronse con Jamie Oliver.
Cando poderemos falar con sor McDonagh?
Primeiro imos ver o spa.
Desculpe. Sabe onde pode estar sor McDonagh?
Son a súa sobriña de Dublín.
Está arriba no terceiro piso, ó final do corredor.
Salváchesme a vida.
Descúlpame un segundo.
Si, claro.
Vamos ó terceiro piso. McDonagh está alí.
Pero non debiamos esperar pola nai Bernadette?
Tranquilo, Gilbert.
Non vai pasar nada.
Non ten moi bo aspecto.
- Seguro que non pasa nada? - Faime caso, vai estar espelidísima.
As monxas son coma o viño. Ó final, avinágranse.
- Ola. - Temos que facerlle unhas preguntas.
Preguntas?
Que hora é?
Perdín as vésperas?
Samaín, hai 20 e pico anos, atopou un neno. Edward.
Coñecémonos?
Tes a pel preciosa.
Atopaches un neno na beira da estrada.
Un neno?
Ola, irmá.
Chámome Gilbert.
Ola.
A nai Bernadette díxonos que é moi fan dos podcasts.
Encántanme os bos podcasts.
Estiven escoitando este dos xemelgos
que mataron eses pobres orfos.
Era horripilante.
Pois agora estamos facendo un podcast e precisamos a súa axuda.
Sobre que é?
Sobre os desaparecidos en Samaín.
- Todo iso. - Si.
Penso que non teño nada moi interesante que contar.
- Fálanos do rapaz. - Dove!
Mire, non pode nin imaxinar
o que me interesa o que poida dicir.
Escoitamos que vostede atopou o rapaz desaparecido.
Foi uns días despois do Samaín.
Ía en coche cara a vila
e o neno estaba na beira da estrada.
Estaba perdido?
Non sabía onde estaba.
Nin quen era tampouco, a verdade.
Leveino á vila e deixeino no centro de saúde.
Falou con vostede?
Falou. Falaba moito de pesca.
Algo dun barco.
De remar.
Foi hai moitos anos.
Non o recordo.
Si. Volveuno ver?
Si. Véxoo seguido.
Como? Que o ve seguido?
Gústacheme tomar unha copiña cando vou á vila.
E Teddy está moito no pub Fagan, non?
Teddy?
O cantante? Do pub Fagan?
Ese mesmo. É un rapaz encantador.
Canta como os anxos, pero fáltalle un verán.
Que raio está pasando aquí?
En que estabas pensando, Dove?
Dixeches: "Non vai pasar nada."
Conseguimos o que queriamos.
Si que pasou.
Bernadette dixo que nos denunciará se usamos a gravación.
- Non a precisamos. - Si que a precisamos.
Vale? É a clave de facer un podcast, conseguir gravacións.
Necesitamos a gravación.
Bernadette anoxouse con nós e non imos conseguir máis.
Quería desfacerse de nós.
- Non nos ía dicir... - Con paciencia, seguro que si.
Precisamos ter paciencia e que a xente se fíe de nós.
Non o entendes.
Pensabas que non sabían que era Teddy?
Todos van deixar correr a auga.
Así non descubriremos nada.
O xornalismo non é só espremer a xente para conseguir información.
Viñemos crear vínculos. Precisamos facer este podcast, Dove.
- Precisámolo. - As monxas son coma nenos.
Nenos en corpos de mulleres vellas, de negro e casadas con Xesús.
Estamos mellor sen elas.
- Que pasa? - Como se apelida Teddy?
Teddy?
Refíreste a Teddy Power?
Edward P.
Outro Power. Seremos parentes?
É máis probable que o sexa do sarxento Power,
o policía que escribiu o informe no que non mencionaba a Teddy.
- Interesante. - Sabes onde está Teddy?
Ten un taller en Terrace Road, creo.
Vamos para alí.
É seguro, Sean?
Claro, sen fallo.
Que reflexos.
Porteiro dos alevíns do Bodkin. Iso non se perde.
Tamén sei ir amodo.
Desapareciches tres días, non?
Debiches pasar moito medo.
Sospeitas de con quen puideches estar?
Perdinme no monte cando era neno unhas cantas horas.
Pensaba que non me ían atopar.
Podes falarnos do día antes da festa?
Tes algunha idea de que puido pasar?
Recordas algo, Teddy?
Merda!
Caramba. Estás ben?
Ven.
Grazas.
Fiona era amiga túa?
Mestra, amiga non.
Pero gustábache?
Tiven unha mestra monxa.
Sor Geraldine.
Era a miña mellor amiga. Que triste.
Tiña 16 anos, ela debía ter un par de anos máis ca min.
Unha nena dando clase a nenas.
Agachabámonos nos claustros para fumar.
Fiona levábame á casa despois da escola
para que non estivese só.
Facíame a cea,
contábame contos.
Eu prendía a cheminea no salón.
Cal era o teu conto favorito?
Encantáballe Gráinne Mhaol.
A raíña pirata.
Encantábame.
Fiona dicía que non cedía ante ninguén.
- Que estades facendo? - Sarxento Power...
Non tedes dereito a entrar e falar co meu fillo!
- É adulto. Falará con quen queira. - Lisca!
- Xa! - Estabamos falando...
Tanto me dá! Lisca ou detéñote por acoso.
Fóra!
Non tedes nada que falar con el nin el con vós.
- Sarxento... - Nin podcast nin hostias.
É un rapaz vulnerable, panda de voitres.
Vaia, que interesante.
Dúas entrevistas estragadas nun día.
Foi incrible, Dove, o da mestra.
O que?
Iso era un embuste.
Vistes o nervioso que estaba Power?
- Estamos preto de algo. - Non, Dove.
Ocultan algo, é evidente.
Tanto dá.
Hai unha illa de monxas dando clases de ioga
e non podo usar o audio.
Atopamos o rapaz desaparecido e tampouco podo usalo.
- Rapaces. - Sen gravacións, non hai historia.
Que non?
Atropeláronme e ameazáronme. Incendiaron o coche de Sean.
É obvio, Power encobre algo.
Teddy, Fiona e Malachy desapareceron.
O que pasou esa noite impórtalle a alguén.
A historia está aí. Só hai que atopala.
Rapaces...
Escoitaches algún podcast onde resolvan o misterio?
Preciso distraccións, pistas falsas, interese humano.
O que lle importa a xente. Vale?
- Sen audios, non serve de nada. - Rapaces!
- Que? - Que?
Onde está Sean?
Deixámolo aquí.
CHAMADA ENTRANTE DAMIEN, LONDRES
É unha nota de Sean.
"Tiña que ir falar duns asuntos."
- Agora que facemos, imos andando? - Supoño.
- Temos un problemiña. - Conta.
Non hai xeito de suavizalo.
A policía solicitou os teus correos.
Obviamente estamos intentando evitalo,
pero mencionaron a Lei de segredos oficiais.
Eu non fixen nada.
- Se falan diso, vou ó cárcere, Damien. - Ninguén vai ir ó cárcere.
Faremos todo o que estea na nosa man.
- Debería volver. - Non. Coñézote, Dove.
Volves, cabréaste e empeóralo todo.
Queda en Bodkin e pasa desapercibida.
- Que se encarguen os avogados. - Merda.
Todo ben?
Non iamos ir andando?
Sigamos a Power. Estaba dos nervios. Ver onde vai, con quen fala.
Espera. Que dis?
Iso é xusto o contrario ó que temos que facer.
De facer algo, debiamos desculparnos,
intentar refacer o vínculo.
Que vínculo? É máis que culpable.
Por favor.
É unha conclusión precipitada.
Teddy sufriu un trauma de pequeno. Power intente protexelo.
- Non é unha conspiración. - Gilbert! Que tal?
Darragh! Ola!
- Seica Frank te busca. - Frank?
Coidado con el.
Penso que non coñezo ningún Frank.
El di que te coñeceu no pub Fagan.
Tes un minutiño?
Teño.
- Que fas? - Conseguir gravacións.
Este é o triste?
Si, o seu amigo morreu.
Pobre animal. Que lle pasou?
Comino.
Esta finca é toda súa?
Si, 200 acres.
Desde Ailbhe's Hollow ata o mar. Pasou de xeración en xeración.
É moitísima extensión. Dáme choio, pero faime sentir orgulloso.
Menos o cacho que vou á vila, estou aquí seguido.
O que?
Non che dá curiosidade saber o que hai aí?
Eu son moi curioso.
Todo me sorprende e me cativa.
Os años brincando na primavera.
A chuvia cantando polas mañás.
De neno,
vía un banco de anguías menearse cara ó río.
Esta terra está chea de historias.
Non me canso de escoitalas.
Por que ía marchar?
Iso é... precioso.
Quen vai traballar nas granxas cando cheguen as IA?
Non podes facer carne dixital.
Tamén tes razón. Pilláchelo, Gilbert?
Coñeces a Teddy de algo?
Coñezo. Desde cativo.
Un encanto de neno.
Ata que...
Iso, xa sabedes.
- E a Fiona Doyle? - Teddy andaba atrás dela coma un canciño.
- Sabías se el coñecía a Malachy O'Connor? - Malachy?
- Que pasa con el? - Desapareceron os tres.
Pregúntome se estarán relacionados.
- Diso non vos sei nada. - Coñecías a Malachy?
Se o coñecía? Como de ben coñeces a xente?
Era unha pregunta.
As preguntas provocan problemas.
Se lle preguntas á persoa que non é, igual levas unha pedrada.
- Nós só... - Hai máis de 20 anos que Malachy marchou.
Fai as preguntas que queiras. Agora tanto dá.
Que foi iso?
Iso é... un home que sabe máis do que di.
Tardaches moito.
Tiña máis choios.
Veña.
Agora tes présa.
Brutal.
Por Deus.
Que pasa?
- Non o toques! - Déixao.
Que é isto?
Birlos de estrada.
E iso que é?
Parécese ó golf, úsase esta bóla e lánzase pola estrada.
Quen faga a distancia en menos tiros gaña.
Coidado.
Emmy, hai que gravar todo.
Meu, déixaa aí. Déixaa.
- Cen. - Non.
- Pensaches en apostar por alguén? - Non me gusta moito apostar.
Iso dixo Frank.
Quen é Frank?
Así que imos xogar a iso? Pois boa sorte.
Ola.
Antes chamoute Damien?
Desculpa. Somos amigas?
Queres ir de brunch e engulir unha tostada de aguacate
mentres lle largamos uns mimosas?
Si. Era Damien.
Hai unhas...
complicacións cuns artigos.
Os do NHS? Co do denunciante...
Si, que se colgou dunha puta viga.
Centrémonos no traballo.
É o importante.
Contra, non será o meu maior inimigo.
Si, maquinando a túa ruína.
Moi ben.
Descubristes o misterio?
O verdadeiro misterio son as regras deste xogo.
Lanzas unha bóla pola estrada, cona.
Se non chega ó pub, perdes.
Non quería entremeterme nin nada, perdoa.
Xa, non pasa nada.
Son moi fan túa. Dos teus artigos de Irlanda do Norte.
O artigo sobre diñeiro negro.
Descubríchelo ti soa. Admírote moito por iso.
Algún día gustaríame facer o que fas ti.
Estou axudando a facer un podcast de crimes reais no cu do mundo.
Sonche unha puta estrela.
Pero xa que estou aquí... nomes?
Barry á dereita, Cathal á esquerda.
Boas, Barry, Cathal.
Ola.
Seica es un home que sabe cousas.
- El? - Non che sei eu.
Coñeciches a Fiona Doyle daquela?
Era unha muller encantadora.
Eu só vivía na mesma rúa ca ela. Pero dálle, pregúntalle a este bobo.
- Si? E como era? - Era unha muller encantadora.
E Malachy O'Connor?
Oín algún rumor.
Pero el non contaba nada.
Tiña amigos? E traballo?
Érache un forasteiro.
Non sabía nada del, pero era boísimo ós birlos.
Tes razón. Era boísimo.
Xogaba con fluidez, con forza e rápido. Foi campión de Cork.
- Non foi así, Barry? - En 1998, penso.
Finnegan foi no 98. Daquela Malachy foi no 99.
Finnegan? Non, parvo. Non puido ser Finnegan.
Por que non?
- Coñecía a súa irmá. - Si? E iso que ten que ver?
É impresionante como ninguén sabe nada de Malachy.
Por que pensas que é?
Porque é un puto misterio.
E ti que?
Eu que?
Que pensas que pasou?
Non teño nin puta idea.
A ver, ho.
Que fixeches na última festa de Samaín?
Nada. Aínda non vivía aquí.
Pensaba que eras de aquí. Coñeces a todo o mundo.
Móvome moito.
Daquela se cadra pódesme axudar. Coñeces a un tipo que se chame Frank?
Si, os nómades irlandeses New Age. Están alí á beira da estrada.
Nómades irlandeses New Age?
Hippies, forasteiros.
Empezaron a chegar nos 60.
Seica West Cork é o sitio máis seguro para sobrevivir á chuvia radioactiva.
Creo que é porque aquí poden facer o que lles dá a gana.
Moi ben, xenial, rapaces. Unha risa!
Grazas, rapaces.
Grazas. Moi ben. Grazas.
Ola de novo.
- Sempre lles sacas fotos ós que gañan? - Levo 30 anos facéndoo.
En analóxico. Non a trapallada esa dixital.
Contra.
E gárdalas?
Se as gardo? Quen quere esas fotos deles acumulando po?
Pero publícanas no xornal local.
Todos os anos.
Que interesante.
Saca o móbil.
Busca no xornal local. "Birlos de estrada, do 96 ao 2001".
- Debería haber unha foto de Malachy. - Non hai páxina do xornal.
- Arquívanse na biblioteca. - Xenial.
Ola. Imos ó pub para celebrar a partida. Vides?
Que?
Atopamos unha pista dunha foto de Malachy.
Xenial.
Daquela non imos ó pub, non?
A ver, prometinlles ós rapaces que...
Que llelo prometiches a quen?
A eles, ós rapaces.
Veña, foi un bo día.
Foi produtivo. Hai que relaxarse un pouco.
Non estamos de vacacións, Gilbert.
Se queres saber que pasa, hai que forzar.
Está ben?
Ten problemas. Consecuencias polo do NHS.
O do tipo que morreu?
Deberías ir con ela para que non se meta en leas.
Mentres ti vas ó pub cos rapaces?
Si.
Espera!
Espera. Vou contigo.
- Mandoute vir Gilbert? - Non.
Si. Díxomo.
Queredes que vos achegue á vila?
Gústanvos as festas?
As festas?
Si, claro.
Desculpa.
Señora.
Que?
Recibiuse o paquete.
Non estamos nunha peli de espías.
Era só...
Perdón.
Queres unha pinta?
Si, por favor.
- Xenial. Grazas. - A volta.
- Grazas. Seamus? - Dúas.
Sabes por que a Guinness é a bebida máis popular de Irlanda?
Pola rapidez.
Quedaches sen choio.
Os de arriba séguenche quitando os cartos. Na casa só hai queixas e berros.
Está acabándoche coa saúde.
E, por enriba, chove a caldeiros.
Pero, por un instante,
podes sentar aquí contigo e ver o futuro
e saber que polo menos algo bo vai chegar.
E iso...
iso é excepcional, Gilbert Power.
Saber que no futuro hai algo positivo.
Mira,
impórtache repetir o que acabas de dicir?
Si, agora.
Por que estragas unha conversación bonita cunha cousa así?
Non quero recordar o que dixen.
Vou levar iso. Vouno tomar como a entrada, vale?
- Por que? - Ías tan borracho que non o lembras?
Ola.
Xogaches co meu amigo Frank.
Frank?
E quere cobrar.
- Oito mil euros, meu. - O que?
- Perdiches 8000 contra Frank. - Vale.
Non recordo nada diso.
Ou sexa, seguro que fun eu?
Oito mil...
- Si! - Merda.
Son eu.
Mira, non os teño a man.
- Non teño moita liquidez. - Mira.
Débesme 8000 euros, merdeiro.
Frank, o tipo vai pagar.
Vas pagar, non?
Vale.
Moi ben. Quen quere unha?
Ti que queres?
Teremos que volver mañá.
Atopaches algo?
Pensas que podes caber por aí?
A ver, por poder, podo, pero a biblioteca está pechada.
Sizergh, onde estás?
- Bodkin. - E con quen estás?
- Contigo. - E que quero?
Entrar na biblioteca, que está pechada.
Xusto.
Podería haber unha peza crucial para a investigación.
Está pechada, pero que hai a dous metros da túa cabeza?
Unha ventá.
- Unha ventá aberta. - Si.
Admírasme, non?
Sabes como cheguei aquí?
Entrando pola puta ventá.
Foi moi emocionante.
Somos malas.
Aquí está o de 1996.
Si, o 99. Mira.
Hostia, atopámolo.
E non só a el.
Ese é Seamus?
Coñecíanse.
- Espera. - Que?
Sabía que o recoñecera.
SALDO ACTUAL: 367,02 $
Merda.
TARXETA DE CRÉDITO
Merda.
En Estados Unidos petamos á porta.
Esta foto é de Malachy un ano antes de desaparecer.
E este é Seamus Gallagher.
Miña nai querida.
- Pero non se chama Seamus. - Que?
O seu nome real é Jack McFadden, ou "o Teixugo".
O meu primeiro choio en Belfast.
O Teixugo era famoso por traficar na fronteira
antes do Acordo do Venres Santo.
Gasolina, armas, drogas, todo o que se precisase.
Hai moitos rumores feos sobre el.
Asasinatos, disparos nos xeonllos. Mellor non meterse con el.
Seamus? En serio? A verdade é que parece moi bo tipo.
Non o é.
Jack McFadden, o Teixugo, que o daban por morto,
en realidade leva 20 anos agachado en Bodkin
co nome de Seamus Gallagher.
Un traficante chega á vila xusto cando desaparecen dúas persoas?
- Coincidencia? - En serio?
A ver, non se parecen case en nada.
Seamus é o Teixugo.
Está en Bodkin por un motivo. E imos descubrilo.
Pasou algo horrible.
Vin a Bodkin contando cun caso frío sinxelo
e con facer algunhas preguntas, pero cando vin o cadáver de Darragh,
decateime de que houbo unha pregunta que nunca fixen.
"E se o caso non é un caso frío?"
Subtítulos: Ainoa Antelo Pérez