Pensei que os cadáveres serían a fin,
as respostas que buscaba.
POLICÍA
Pero, ás veces,
os mortos teñen outros plans.
Veña, acabouse a feira. Todos á casa.
Non me quere facer preguntas...
- Grazas, Barry, Carl. Á casa. - Chegou algo tarde.
Isto é unha escena do crime. Todos á casa!
- Veña. - Ei.
- Veña. - Resolvemos o misterio?
Sería xenial. Só levamos aquí uns días.
Seamus matounos.
Non. Dixo que non sabía que lles pasara.
Porque os asasinos non menten.
Marchade xa ou detéñovos.
Debiamos ir.
E Sean? Estaba aquí hai nada.
- Vouno chamar. - Puto Sean.
Canto lle pagades para que nunca estea?
- Parece ocupadísimo. - Non atopo o móbil.
- Debeume quedar no coche. - Colle. Usa o meu.
- Toma. - Grazas.
- Son eu, Sean... - Arquivo de voz.
O meu móbil está no coche de Sean, onda as terras de Darragh.
Como imos chegar alí?
E xa está?
Si, é o que di a aplicación.
Iso que foi?
Mirade!
- Si. - Por Deus.
- Mirádelle as tripas! - Sáelles de todo de aí.
- Ese coche é de Sean. - Está podre.
Falaron de min?
- Onde cona estabas? Outra vez tarde. - Si, intentei avisarte.
Os podcasters atoparon uns cadáveres no pantano.
- O que? - Si, no maleteiro dun coche.
Por que lles dás escopetas ós cativos?
Para...
Díxenche que acabases coas gaivotas, pero...
con veleno, ou así.
Merda.
Manda á casa os teus lacaios.
Vistes?
A mirada asustada dun home culpable.
Parece máis de impresión
ou de sorpresa.
Veña, nenos, vamos. Veña. Ide cagar. Xa o oístes.
- Bulide. - Non chas imos devolver.
Devolvédeme as escopetas.
- Píllame se podes! - Dádeme as escopetas!
Banda de...
Dádemas, por favor!
Coidado! Vamos!
Dove.
Eses déronlle cartos a Sean no pub.
Non sei que pasa aquí, pero o teu podcast está nese almacén.
Precísalo.
Isto que é?
Teremos que descubrilo, non?
Que pensas que hai aí?
Que mal corpo.
Ves algo?
Coidado, Dove.
Que raio...
Merda!
Ai, Deus, Dove!
- Dove? Dove, estás ben? - Dove?
- Óesme? - Estás ben?
- Que facemos? - Estou ben!
Estou ben!
Estou xenial.
Ai, por Deus.
Que pasa?
Hai algo
que se revolve.
Quitádemas!
Que cona son?
Meixóns, Anguilla anguilla.
Son anguías.
Crías de anguía.
Tedes que estar de puta broma.
Vós os dous, os do coche.
No chan, xa.
No chan.
Deitádevos.
Xa.
Desculpen, quen son?
Son os que me atropelaron.
Ai, Deus, ti estabas no pub.
- Somos da Interpol. - Os collóns.
- Delitos ambientais e contra os animais. - Que?
Bodkin é o epicentro dunha operación de tráfico de anguías.
- Anguías? - En serio?
Si, anguías.
E se comprometedes esta operación,
deixámosvos sen podcast e deterémosvos.
Perdoa. Atropeláchesme por unhas anguías?
Saíches da nada.
Afastádevos deste almacén.
E o máis importante, afastádevos de Seamus Gallagher. Entendido?
O tráfico de anguías é o maior delito de tráfico de animais.
As poboacións de anguías están minguando, pero son un manxar.
- Sobre todo en Xapón. Están polas nubes. - Si, unagi.
Estanse metendo bandas internacionais.
Normal que se meta a Interpol.
Non poden deter a ninguén sen pedirlles axuda ós veciños.
- Non vos preocupedes pola Interpol. - Que interesante.
Por Deus.
Gilbert, isto é xenial.
Seamus matou o seu irmán e a súa moza hai 25 anos.
E agora píllano por traficar con anguías.
Querías unha historia. A xente vai tolear.
A Interpol vainos deter se o investigamos.
- Ó carallo a Interpol. - Paga a pena arriscarnos?
Gilbert, precisas que sexa un éxito.
- É un éxito. - Pero se imos ó cárcere, non.
- Gilbert, tes que... - Mira, o podcast é meu.
Eu poño as regras.
Imos obedecer e afastarnos de Seamus.
Morra o conto. Vale?
Morra o conto.
SOR MARY MCDONAGH DECLARACIÓN DA TESTEMUÑA
BIRLOS DE ESTRADA
Si?
Gilbert?
Eu confeso ante Deus Todopoderoso e ante vós irmáns,
que pequei de pensamento, palabra, obra ou omisión.
- Quen... Que? - Gilbert venos en 20 minutos.
Dove?
Vale, si.
Xa vou.
Señora O'Shea?
Iso polo que me fixo a túa amiguiña.
Por favor, podemos falalo?
- Non o teño. - É hora de que pagues.
Resume.
Damien. Que pasa?
Isto é cada vez máis rocambolesco. Chámame.
Todo ben?
- Onde está Gilbert? - Almorzando.
Sean devolveume o móbil.
- Onde raio está? - Que raro. Estaba aquí antes.
E se facemos nós as cousas ó noso xeito soas?
Refíreste a ir por Seamus?
Dixeches que querías ser coma min.
É a túa oportunidade.
Queres ser Emmy?
Ou queres ser Sizergh?
Levanta e sal, mona. Veña. Para fóra.
Iso foi un avance do teu futuro.
Tes 24 horas para conseguir os cartos,
se non, a próxima vai acabar moi diferente.
Pensaba que eras hippy. Que pasou coa paz e o amor?
Paz, amor
e paga as túas débedas, cona!
Merda.
En que pensas?
Hai que demostrar que Seamus matou a Malachy e a Fiona.
Falar con algún coñecido, pero sen alertar a Interpol.
- Vale? - Vale.
Sempre hai outro punto de vista.
Si, son Malachy e Seamus.
E quen máis?
BIRLOS DE ESTRADA
Hostia. O sarxento Power.
Exacto.
Bo día.
- Por Deus. - Asínasnos a petición?
O Comité de seguridade non permite a festa
porque se atoparon dous cadáveres. Máis leas!
Merda.
Non teño nada que dicir.
Daquela Seamus Gallagher non só é un soado delincuente
cunha identidade falsa,
senón que tamén está relacionado con Fiona e Malachy.
Penso que xa o sabías.
Coñecías a Malachy.
E a Seamus.
Que máis nos ocultarás?
Creste moi lista, Agatha Christie, non?
Seamus descubriu que Malachy fodía a súa moza.
Creo que matou os dous.
E penso que ti tes algo que ver.
Trapalladas. Iso é un conto.
Pois é o que imos dicir no podcast.
A non ser que o aclares.
Non houbo ningún amorío.
Os irmáns McArdle mataron a Malachy e a Fiona.
Os irmáns McArdle? Que carallo facían aquí en Bodkin?
Os traficantes levan xeracións vindo. Hai túneles e acochos por todo West Cork.
- Quen son eses? - Mafiosos.
Uns chungos do norte. Moi chungos.
Vin os McArdle na vila esa noite.
Logo, Malachy e Fiona desapareceron.
Non era difícil, sumar dous e dous.
- Por que non os detiveches? - Si, ho.
Detén ti eses tolos.
Tedes que parar coa parvada do podcast
e deixalo como está.
E Teddy?
Por que desapareceu tamén? Estaba involucrado?
O meu Teddy non tivo nada que ver esa noite.
Foi quedar coa falsa de Fintan McGurk.
O que lle pasou a Teddy foi culpa dela, pendanga.
Como permites que che fale así?
El...
Non o fixo adrede.
Sizergh, sabes que parece que te desculpas seguido?
Power ten merda ata o pescozo.
Como o sabes?
É facilísimo.
Uns mafiosos veñen a Bodkin para matar a Fiona e Malachy?
E despois Seamus aparece e colle o negocio?
Non llo creo.
Power está cubrindo a Seamus.
Se unimos a Seamus co coche do pantano...
Incautáronse do coche. Podo buscar onde o levaron.
Dígovos onde está o coche.
Por 20 euros.
Págalle á nena.
E descubre onde está o bobo de Sean.
É o transporte que temos.
Por Deus, dáme unha man.
Ola, son Amber. Déixame unha mensaxe.
Ola, son eu.
Só quería contarche que vai todo... ben.
Isto estase poñendo bastante interesante.
Gustaríame que estiveses aquí. Agradecería os teus consellos.
Dá igual...
é que...
Tanto dá.
Problemas coa muller?
Ola.
Probaches a dicirlle como te sentes?
Mira, estou intentando solucionar algo
e agora mesmo... preciso estar só.
- Se me desculpas... - Vale.
Si.
Vale, Gilbert Power.
Si. Grazas.
Tes que bailar.
O que?
Baila!
Sácao todo para fóra! Veña!
Moi ben.
Cando bailaches coa túa muller por última vez?
Non o recordo.
Xa.
A próxima vez que a vexas, o primeiro que vas facer
vai ser poñer música e bailar.
Recórdalle que estades vivos.
Vale.
Teño que pedirche un favor.
É... polos cadáveres?
Sei que tiveches un problemiña de cartos con eses hippies de merda.
Pódote axudar.
- En serio? - Oito mil, non?
Podemos solucionalo fácil.
Por que?
Quero que me prometas que non vas falar de min no podcast.
O que dixen no barco.
Quero que me esquezan, Gilbert. Quero esquecer.
E pódesme dar 8000 euros así como así?
Hai moitas cousas importantes no mundo, pero os cartos non o son.
Dásme a túa palabra?
Deixarasme en paz?
Si.
Prométoo.
Moi ben.
Veña. Vamos sacarte desta.
CHÁMAME DAMIEN? DAMIEN!
- Mira para adiante, Sean. - E nada de marchar hoxe.
Tes que quedar aquí e non desaparecer.
Entendido, xefa.
Non ten sentido que Fintan teño que ver coa desaparición de Teddy.
El non é así.
E como é?
Pois é...
Fodíchelo, non?
Non é que...
sexa relevante.
Si, ti convéncete a ti mesma.
Vamos, Sizergh.
Daquela?
- Daquela que? - Sacácheslle algo a Fintan?
Non.
Por que fodiches con el?
- Non foi así. - Así como?
Unha transacción. Gustábame.
Decátaste de que ás mulleres non nos toman en serio
nestes traballos?
- Vale. - Sé profesional.
Nas vilas, a xente rexouba
e foder o friqui do Tesla só che vai complicar o traballo.
Cal é o xeito profesional de zafar de Eoin? Coarse?
Ocórreseche algo mellor?
Estarás de broma. É o único que fas?
Sizergh, coácheste na biblioteca e nun almacén ilegal de anguías.
Roubácheslle un cartafol a Power e fodiches cun sospeitoso.
Pero, claro,
a imbécil son eu.
Por aquí vaise ó banco?
Teño que facer unha paradiña antes de coller os cartos.
Farache ben distraerte despois da desgraza de onte.
Os cadáveres.
- Putas ovellas! - Veña, ovellas.
Moi ben.
Cóntame...
ten a carteira ben chea, non?
Sean, de que falas?
Si, claro, eu non teño
unha granxa de servidores...
Pero teño moito por diante.
Teño plans.
Enténdote, sabes.
Enténdote de verdade.
Que fas perseguíndoa ós catro pés?
Cría que tiñamos algo, que chegariamos arriba desde a nada.
Sean, mira...
ti e eu, non...
Creo que isto non é o que pensas.
As urbanitas sodes así.
O único que vos importa sodes vós. Veña. Aparta. Teño unha reunión importante.
Pagámosche para que nos leves.
Por que non lle pides un helicóptero ó señor Microchip?
Sean.
En serio, que...
Puto Sean.
- Podo axudarte? - Si. Ola.
Xusto o estaba buscando.
Quería falar con vostede polo do podcast.
Teño algo de información sobre o que está a suceder na vila.
- Por suposto. - Si.
Sabes, eu tamén...
teño un podcast de fútbol.
É moi interesante. Facemos moitas análises...
Si? Vaia. Que curioso.
Si.
Fálame del.
É un deporte bonito.
Como digo cando rematamos:
"Todo o que precisas saber da vida
está en 90 minutos de fútbol."
Hostia. Vaia barrenada.
Mira o que atopei na guanteira.
Unha cruz de Santa Bríxida.
Coma as dos coitelos de Teddy.
Onde está Sean?
Marchou.
Cago na puta, Sizergh.
Sería máis útil se fodeses con Sean. Polo menos quedaría.
- Por que queres facer isto? - Que?
Vinche o reloxo. Sei que tes opcións.
É difícil ser xornalista, cona.
Cóbrase mal e, se es bo, os poderosos quererán calarte.
Só...
quero facer algo que sexa importante. Non sei.
E papá non te pode acuñar nun choio no que paguen ben?
- De feito, fíxoo. - E que?
- Non saíu ben. - Fodiches co que non era?
Dove, podes ir cagar, por favor?
Iso é.
A ti que che parece?
- Debe ser de Teddy. - Estou de acordo.
Power encobre a Seamus e, non sei como, Teddy tamén está metido.
Se cadra Teddy viuno e Power agachouno uns días.
Estou de acordo.
Se demostramos que é de Teddy,
usarémolo para que Power nos diga de quen é o coche.
- Non quere que impliquen o fillo. - Teddy non vai admitir nada.
Que dixera Power? Que Teddy quedara con Fintan esa noite?
Fintan e el eran amigos, pero discutiron despois de Samaín.
Conseguirás que fale con Teddy?
Si.
Que facemos aquí?
Teño que facer aquí uns negocios.
Veño nun bocadiño.
Pero...
Vale.
Merda.
Merda!
Representamos uns compradores de marisco de Xapón.
Perdemos un provedor e buscamos un novo.
Moi xaponeses non me parecedes.
Representamos xente
preocupada pola súa privacidade.
A Yakuza.
Que buscades?
Anguías.
Saben que as anguías son un dos grandes misterios da natureza?
Chegamos á lúa, separamos un átomo.
Pero non temos nin puta idea de como crían as anguías.
E viven no mar, nos ríos, nos estanques, ata nas putas cunetas.
E, se queren, retórcense ata na terra.
E viven máis de 100 anos.
As anguías son todo un misterio.
E o misterio é máximo.
Así que espero...
que nunca saibamos como foden as anguías.
O mundo sería moi cruel e banal se sabemos a verdade de todo.
Hai preguntas
que non se deberían responder.
Vendemos linguados, sollas, algún muxo,
pero anguías non.
É...
ilegal vender anguías.
Dámosche 1200 por quilo.
Cantos quilos?
Todo o que teñas.
- 1500. - 1400.
1540.
Feito.
Seguimos en contacto.
1450?
É o dobre do que ofreceron os españois! Imos nadar en cartos.
E...
- Falaremos da comisión polo contacto... - Cala. Onde os coñeciches?
Contactaron comigo.
Oíron falar de min.
Investígaos e asegúrate de que sexan de fiar.
Xa o fixen. Son de fiar, cona.
Hostia, 1450 putos euros.
E podemos mandar á merda os imbéciles españois,
Pablo e Héctor.
Cincocentos...
Pásache algo?
Teño ciática.
Si.
Ciática.
Miña nai facía un bálsamo para iso.
Que noxo. Cheiraba a can mollado.
Como foi a reunión de negocios?
Eran turistas que querían alugar o barco para Samaín.
Desde o porto vense moi ben as cachelas.
Tes que ir ó médico?
Non.
Cúrame só.
- Si. - Si.
Imos ó banco daquela, non?
Algo así.
Cantos tes?
Non é suficiente.
Preciso máis altofalantes, Claire.
Ten que soar moi alto. Quero que trema Hollow, cona.
Chámote despois.
Que boa sorpresa.
Estaba de paso.
- En serio? - Non.
Queríate chamar, pero quería ir con calma.
Entendido.
Pensei moito no que me dixeches o outro día,
no da festa.
É alucinante que esteamos preto de descubrir o que pasou.
Bodkin 2.0. O pasado quedou atrás, non? E agora...
Atopamos isto preto de onde tiraron os cadáveres.
E que pasa?
Era de Teddy.
Se cadra está relacionado cos cadáveres ou co que lle pasou.
Por fin sabemos que pasou, pero...
non por que.
Imaxina descubrir o que pasou.
- Sería un gran podcast. - E unha gran festa.
Se se resolve antes de Samaín, poderíase pechar todo.
A festa podería ser o inicio
para ti e para Bodkin.
Bodkin 2.0.
A xente en contra de ti,
os plans, a festa, remataría todo.
COMITÉ DE SEGURIDADE DE SAMAÍN DI NON
Que me propós?
Creo que deberías levarllo a Teddy.
E que fago?
Pedirlle perdón, reparalo, para ver se recorda algo.
Non vou desculparme por algo que fixen de adolescente.
- Iso é pasado. - Non é o pasado.
A Teddy pasoulle algo. Se ve isto e o recorda,
resolveranse dous asasinatos.
E...
se cadra Teddy pode vivir en paz.
Nada de "cagarolas".
Resume.
Fintan vai falar con Teddy.
Ben. Tes que gravar a conversa.
- Para o podcast? - Non. Para facerlle presión a Power.
Non podo, está mal.
Con 12 anos, miña nai levoume dar un paseo.
Deixoume nun convento e non a volvín ver máis.
Non me regalaron nada.
Tiven que esculpir a miña vida
en pedra, coas miñas putas mans.
Se queres conseguir algo, Emmy,
se te queres parecer a min,
ten collóns, hostia.
Hai máis formas sen usar traumas.
Todo son traumas da xente.
Veña.
Chegamos aquí por ti, Emmy.
Agora vai tocar o gordo.
Ola.
Emmy dixo que nos podías levar á vila.
Claro.
Tes que ser Sizergh.
Non quero falar diso.
Antes eramos amigos, Teddy.
Mellores amigos.
Tiráchesme bosta e marchaches con Siobhan e Michael.
Mandáchesme á merda.
Fun un estúpido.
Aínda o son.
Quería...
Non sei.
Estar cos guais.
Impresionalos.
Traizoándome?
Si.
Levas un ano de volta na vila.
Por que vés agora?
Samaín.
Faime rememorar moito.
Se che consola, foi unha merda.
Siobhan deume unhas setas que lles comprou ós hippies eses.
Escapou cos outros e deixoume a min coa viaxe.
Caguei por min alí no monte.
- En serio? - En serio.
Camiñei tres quilómetros cheirando a xurro.
Que che pasa co de cagarte?
Teddy, síntoo moitísimo, hostia.
Sinto non aparecer e sinto o que che pasou esa noite.
Tanto dá.
Iso xa foi.
Non. Non sabemos o que che pasou.
Pensei en que se podía axudar a recordar o que pasou...
Emmy atopou isto.
Pensa que pode ser unha pista do que che pasou.
Recoñécelo?
É teu?
Ten a miña marca, non?
Compreino e regaleillo a meu pai.
Tiña... 11 anos.
Fixo como se fose o mellor regalo do mundo.
Tíñaa no coche.
"Por seguridade", dicía.
"Para espantar os malos."
Era outra época.
Dove, Teddy deulle o coitelo a Power. O coche do pantano debe ser de Power.
Que é de Power e non de Seamus?
O que saíu do pantano debeu ser Power. Teño que oír a gravación.
Por que? Díxenche o importante.
Porque quero oílo eu.
Non.
- Dáma. - Para.
- Emmy, dáme a puta gravadora! - Para!
Dove, sóltame!
Dove!
Non!
Que che pasa co de cagarte?
Síntoo moitísimo, hostia.
Sinto non aparecer e sinto o que che pasou esa noite.
Tanto dá. Iso xa foi.
Non.
Graváchesnos.
- Podo explicalo. - Non sabemos o que che pasou.
- Non... - Non fai falta.
Fintan!
Fintan, por favor, non é o que...
Por Deus, Sizergh. A segunda vez que nos deixas sen taxi.
Que cona che pasa?
Es un monstro.
Ai, cariño.
Só digo a verdade.
Vai á merda!
Vale.
Dáme un minuto.
Hollow?
Si.
Oito mil, non?
De onde os sacaches?
Un emprendedor sempre ten algo gardado para unha emerxencia.
Meu pai non tiña un peso.
E cando o tiña, gastábao en beber.
Dicía: "Non ten sentido gardalos."
"O goberno vaichos quitar."
"Mellor investilos nunha pinta."
Espichou cando tiña 15 anos
e prometinme que non sería pobre.
Que coidaría de Malachy.
Que sería un home.
Emmy.
Veña, Emmy.
Emmy.
Vale.
Aquí teño un, pero penso que teño máis atrás.
Xenial. Precioso e fresco.
- Ola. Podo levar dous? - Podes, si.
Que tal, Frank?
Como te trata o día?
Tes algo para min?
Está todo.
Agora déixao en paz. Oíchesme?
Isto non é todo.
Faltan os xuros.
Estaba de carallada. Liscade.
De carallada?
Non fixo puta graza.
Seamus.
Aquí tes 20!
Corenta.
Sesenta.
Oitenta.
Cen.
Chéganche estes xuros?
E se teño que volver aquí,
grampareiche tantos billetes nos collóns
que mexarás euros por esa pirola fláccida que tes.
Entendíchesme?
Perdoa por ter que ver iso.
Non, non...
non pasa nada.
Antes tiña problemas coa ira.
Si?
Foi un día raro.
Xa.
Como estaban?
Quen?
Fiona e Malachy. Ou sexa,
estaban acuñados dentro ou atados?
Parecía que sufrían?
Queres velos?
O home misterioso volve aparecer.
Cagueina. Dixen de afastarnos de Seamus...
Esquéceo. O coche do pantano é de Power.
Que? Como o sabes?
É longo de contar.
- Sei que Seamus non foi. - Non digas nada de Power a Seamus.
Se cadra son cómplices. Temos que resolvelo.
- Si. - Non abras a puta boca.
Estás ben?
Preciso un favor, polo podcast.
Non temos batería.
Que lle pasa?
Superarao.
Que precisas?
ORGANIZACIÓN PREVIA LIMUSINAS
Non te esperaba na miña porta.
Non... pensei nada en ti.
Por iso decidiches facerme as beiras con viño tinto?
Despois da augardente, pensaba que iamos ir amodo.
Que bonito.
Non contaba con isto.
A maioría son recargados
e desagradables.
Unha funeraria non pode ser bonita?
Diríache de subir, pero o piso está desfeito.
Senta. Vou por unhas copas.
FUNERARIA DONOVAN E FILLOS NON APARCAR, ACCESO AS 24 HORAS
Veña, rápido.
Malachy.
Mira.
Mira iso.
Seis dedas.
Odiaba esa deda de merda.
De pequenos,
pagoume para que lla cortase.
Mamá cachoume levantando o coitelo de carniceiro.
O que máis lle preocupaba
era o sangue na moqueta.
Antes...
Hai cousas das que me arrepinto, Gilbert.
Roubeille á xente incorrecta.
Mírao.
Fixéronlle dano a Mal?
Torturárono?
Disparáronlle?
Tocárona?
Foi rápido?
Ou foi longo?
"Desaparecidos."
Iso dicían: "Desaparecidos."
Intentei pensar en que escaparan xuntos. Moito. Si.
Australia. Canadá. Costa Rica.
Bebendo, rindo...
Rodeados de cativos.
E todas as noites ríanse de min.
E eu estaría enfadadísimo.
Eles ríndose do pobre vello parvo.
Estar enfadado fíxoo máis fácil,
pero sabíao.
No fondo,
sabía a verdade.
Os McArdle quitáronmo todo.
Foi todo culpa miña.
Eras actriz?
Noutra vida.
E agora tes unhas pompas fúnebres.
Prefiro os mortos.
Es divertida.
Só iso?
O móbil sempre soa no interesante.
- Merda. Desculpa. - Douche un minuto.
Damien, antes de dicires nada, a historia é impresionante.
Quero dicir...
de portada, de gañar un premio.
Dove, asinaron a orde de extradición.
Vante deportar para o xuízo.
Acabouse.
Síntoo.
Síntoo, Seamus. Temos que marchar.
Resulta que a morte é tan complicada como a vida.
Tamén hai xiros, sorpresas e solucións.
Ás veces, cres que atopaches as respostas.
Pasa algo?
Fiona tiña implantes.
Rompéronlle os dentes de pequena.
Pero o que atopas, ó final, son máis preguntas.
Non teño nin idea de quen é.
Pero Fiona non é.
Subtítulos: Ainoa Antelo Pérez