Myślałem, że te ciała zakończą historię.
Że dadzą mi odpowiedzi.
Ale czasami zmarli mają własne plany.
Dobra, koniec tego dobrego. Do domu.
Może odpowiem na parę pytań?
- Dzięki. Do domu. - Trochę się spóźniłeś.
To oficjalnie miejsce zbrodni. Wszyscy do domu!
No już.
Rozwiązaliśmy zagadkę?
Byłoby super. I to w parę dni.
Seamus ich zabił.
Nie. Mówił, że nie wie, co im się stało.
A zabójcy zawsze mówią prawdę.
Idźcie albo was aresztuję!
Chodźmy.
Gdzie Sean? Przed chwilą tu był.
- Zadzwonię. - Co za koleś.
Ile mu płacisz za to, że nigdy go nie ma?
Wydaje się strasznie zajęty.
Chyba zostawiłam telefon w aucie.
Proszę, zadzwoń z mojego.
- Trzymaj. - Dzięki.
- Siemka, tutaj... - Poczta głosowa.
Mój telefon i auto Seana. Są koło posesji Darragha.
Jak się tam dostaniemy?
- To tutaj? - Tak twierdzi apka.
Co to było?
Patrzcie!
- Tak! - O Boże.
- Ale jej flaki widać! - Wszystko jej wypadło.
- Samochód Seana. - Ohyda.
Uwaga!
O mnie mówili?
Gdzie byłeś? Znowu się spóźniłeś.
Próbowałem powiedzieć. Podcasterzy znaleźli ciała w bagnie.
- Co? - W bagażniku samochodu.
Czemu dajesz dzieciom wiatrówki?
- No bo... - Miałeś się pozbyć mew, ale, kurwa...
jakąś trutką czy czymś.
Ja pierdolę.
Poślij przydupasy do domu.
Widzicie?
Tak wygląda ktoś, kogo dręczy poczucie winy.
Bardziej ktoś w szoku.
Ktoś zaskoczony.
Dobra, won. Spadajcie. Słyszeliście.
- Ruchy. - Ale tego nie oddamy.
Nie, broń to oddajcie.
- To mnie złap! - Oddawajcie broń!
Wy małe...
Oddawać broń!
Uważaj! W nogi!
Dove.
Ci dwaj dawali kasę Seanowi w pubie.
Cokolwiek się dzieje, twój podcast jest w tym magazynie.
Potrzebujesz tego.
Co to za miejsce?
Musimy sami się przekonać.
Jak myślisz, co tam jest?
Strasznie tu.
Widzisz coś?
Uważaj, Dove.
Co, do...
Kurwa!
Boże, Dove!
- Dove, jesteś cała? - Dove!
- Słyszysz? - Jesteś cała?
Co robimy?
Nic mi nie jest!
Wszystko gra.
O Boże.
Co?
Coś się...
wije.
Zdejmijcie to ze mnie!
Co to, kurwa, jest?
Młode Anguilla anguilla.
Węgorze.
Młode węgorze.
Chyba sobie, kurwa, żartujecie.
Wy dwoje.
- Z samochodu. - Złaź stamtąd.
I na ziemię.
Już.
Kim jesteście?
To oni mnie potrącili.
Boże. Byliście w pubie.
- Jesteśmy z Interpolu. - Gówno prawda.
Grupa Zadaniowa do spraw Środowiska.
Do spraw czego?
W Bodkin działa międzynarodowa siatka przemytu węgorzy.
- Węgorzy? - Serio?
Tak. Węgorzy.
A jeśli narazicie naszą operację,
zablokujemy wasz podcast i was aresztujemy.
Chwila. Potrąciliście mnie przez jebane węgorze?
Wlazłaś pod koła.
Nie zbliżajcie się tutaj.
I co ważniejsze, nie zbliżajcie się do Seamusa Gallaghera. Jasne?
Boże. Węgorze to największa gałąź nielegalnego przemytu zwierząt.
Węgorzy jest coraz mniej, a są przysmakiem, zwłaszcza w Japonii.
- Ceny są niebotyczne. - Tak, unagi.
Są tak cenne, że w biznes wchodzą gangi.
Stąd Interpol.
Oni nie mogą nawet aresztować bez pomocy miejscowych.
Interpolem się nie przejmuj.
- Ciekawe te węgorze. - O Boże.
Gilbert, to jest złoto.
Seamus zabił brata i dziewczynę 25 lat temu,
a teraz go zgarną za przemyt węgorzy.
Chciałeś tematu? Ten zwali ludzi z nóg.
Ale Interpol nas aresztuje, jeśli nie odpuścimy.
- Jebać Interpol. - Warto się narażać?
Mówiłeś, że potrzebujesz hitu. Oto i on.
Na nic mi hit w więzieniu.
- Gilbert, musisz... - To mój podcast.
Ja decyduję.
Wykonamy polecenie. Trzymamy się z dala od Seamusa.
Koniec tematu. Jasne?
Koniec tematu.
SIOSTRA MARY MCDONAGH ZEZNANIA ŚWIADKA
KRĘGLE DROGOWE
Tak?
Gilbert?
Spowiadam się Bogu wszechmogącemu, że zgrzeszyłem myślą, mową,
uczynkiem i zaniedbaniem.
- Kto... Co? - Za 20 minut spotkanie.
Dove?
Dobra. Przyjdę.
Pani O’Shea?
Za to, co zrobiła mi twoja koleżanka.
Proszę, pogadajmy. Nie mam tej kasy.
Czas zapłacić.
Streszczaj się.
Damien, co się dzieje?
Ten temat robi się gorący. Oddzwoń.
Wszystko gra?
- Gdzie Gilbert? - Kończy śniadanie.
Odzyskałam telefon od Seana.
- Gdzie on jest? - Dziwne. Był tutaj.
Może popracujemy same?
Chcesz sprawdzać Seamusa?
Chciałaś robić to, co ja.
Masz szansę.
Chcesz być Emmy?
Czy wolisz być Sizergh?
Wyłaź, skurwielu.
No, dajesz.
To przedsmak twojej przyszłości.
Masz 24 godziny, żeby dać mi kasę,
albo następna przejażdżka skończy się inaczej.
Nie jesteś hipisem? Gdzie tu pokój i miłość?
Pokój, miłość
i spłacanie pierdolonych długów!
Kurwa.
Jaki masz plan?
Musimy udowodnić, że Seamus zabił Malachy’ego i Fionę.
Porozmawiamy z kimś o Malachym, ale musimy uważać na Interpol.
Dobra.
Zawsze jest inna droga.
To Malachy i Seamus.
I jeszcze?
- Kogo on ci przypomina? - Cholera, to sierżant Power.
Bingo.
Dzień dobry.
- Chryste. - Podpisze pani petycję?
Komisja uważa, że nie można urządzać festynu,
gdy w bagnie znaleziono ciała.
Kolejne problemy!
Kurwa.
Nie mam nic do powiedzenia.
Seamus Gallagher to nie tylko groźny przestępca
żyjący w Bodkin pod fałszywym nazwiskiem.
Ma także bliskie powiązania z Fioną i Malachym.
Pewnie pan to wiedział.
Znał pan Malachy’ego.
Znał pan Seamusa.
Co jeszcze pan ukrywa?
Masz się za Agathę Christie, co?
Myślę, że Seamus odkrył, że brat obraca jego pannę.
I zabił ich oboje.
A pan miał z tym coś wspólnego.
Gówno prawda. Coś ci się roi.
Tak powiemy w podcaście.
Chyba że pan to wyjaśni.
Nie było żadnego romansu.
Malachy’ego i Fionę zamordowali bracia McArdle.
Bracia McArdle? A co oni mieliby robić w Bodkin?
Przemytnicy ściągają tu od pokoleń.
Mnóstwo tu tuneli i kryjówek.
- Kto to bracia McArdle? - Gangsterzy z Irlandii Północnej.
Bardzo niebezpieczni.
Widziałem ich tej nocy w miasteczku.
Potem Fiona i Malachy zniknęli.
Nie tak trudno połączyć kropki.
- Czemu ich pan nie aresztował? - Jezu.
Sama aresztuj tych świrów.
Dajcie spokój z tym niedorzecznym podcastem
i przestańcie się wtrącać.
A Teddy?
Dlaczego wtedy zniknął? Był w to zamieszany?
Mój Teddy nie miał z tym nic wspólnego.
Spotykał się z tym chujkiem Fintanem McGurkiem.
Cokolwiek się stało Teddy’emu, to jego wina, babo.
- Dajesz mu tak do siebie mówić? - On...
Nie chciałam.
Wiesz, że wszystko, co mówisz, brzmi jak przeprosiny?
Power ściemnia.
Skąd wiesz?
To za proste.
Gangsterzy z Północy wpadają zabić Fionę i Malachy’ego,
a Seamus się pojawia i przejmuje interes? Nie.
Nie kupuję tego.
Power kryje Seamusa.
Jeśli powiążemy Seamusa z autem...
Zabrała je policja. Spróbuję sprawdzić gdzie.
Ja wam powiem gdzie.
Za 20 euro.
Zapłać jej.
I zlokalizuj tego kretyna, Seana.
To wciąż nasz jedyny transport.
Cześć, tu Amber. Zostaw wiadomość.
Cześć, to ja.
Chciałem tylko dać ci znać, że... wszystko dobrze.
Robi się tu całkiem ciekawie.
Chciałbym, żebyś tu była. Przydałyby mi się twoje rady.
Tak czy siak...
po prostu...
Nieważne.
Problemy z kobietą?
Cześć.
Próbowałeś powiedzieć jej, co czujesz?
Wiesz, jestem trochę zajęty.
Muszę pobyć trochę sam.
- Jakbyś mógł... - Dobra.
- Dobra, Gilbercie Power. - Dzięki.
Musisz zatańczyć.
Co?
Tańcz!
Daj upust emocjom. No chodź!
Tak jest.
Kiedy ostatnio tańczyłeś ze swoją kobietą?
Nie pamiętam.
Właśnie.
Jak tylko następny raz ją zobaczysz,
włącz jakąś muzykę i ruszaj.
Przypomnij jej, że żyjesz.
Dobrze.
Mam do ciebie prośbę.
Chodzi o... ciała?
Słyszałem o twoim problemie z tymi hipisowskimi skurwysynami.
Mogę pomóc.
- Naprawdę? - Osiem tysięcy, tak?
Możemy temu zaradzić.
Ale dlaczego?
Musisz obiecać, że nie wspomnisz o mnie w podcaście.
Chcę, żeby to, co mówiłem na łodzi, poszło w zapomnienie.
Sam chcę zapomnieć.
I stać cię na to, żeby dać mi 8000 euro?
Jest wiele ważnych rzeczy. Pieniądze do nich nie należą.
Mam twoje słowo?
Zostawisz mnie?
Dobrze.
Obiecuję.
Swój chłop.
Jezu. Chodźmy cię umyć.
ZADZWOŃ. DAMIEN? DAMIEN!
Patrz przed siebie.
I nie chowaj się dzisiaj.
Masz być w pobliżu, a nie znikać bez śladu.
Nie ma sprawy, szefowo.
Co za pomysł, że Fintan był zamieszany w zniknięcie Teddy’ego.
On nie jest taki.
A jaki jest?
No cóż...
Przeleciałaś go, co?
To...
nieistotne.
Tak sobie wmawiaj.
Chodźmy, Sizergh.
- I jak? - Co „jak”?
- Wyciągnęłaś coś z Fintana? - Nie.
To czemu go przeleciałaś?
- To nie było tak. - Jak?
To nie była transakcja. On mi się podoba.
Wiesz, jak kobieta musi harować, żeby w tej branży ją traktowali serio?
- No. - To bądź profesjonalna.
Ludzie w miasteczkach gadają.
Radośnie pieprząc nerda z teslą, utrudniasz sobie pracę.
A jak w profesjonalny sposób ominąć Eoina? Włamać się?
Masz lepszy pomysł?
Żartujesz sobie. Nie masz innych metod?
Sizergh, ty się włamałaś do biblioteki i do magazynu z węgorzami.
I ukradłaś Powerowi akta.
A teraz obracasz podejrzanego.
Ale jasne, mnie nazywaj pizdą.
Do banku na pewno tędy?
Muszę coś załatwić, zanim pojedziemy po pieniądze.
Pewnie dobrze oderwać się myślami od wczorajszej tragedii?
Mówię o ciałach.
Pierdolone owce!
Zaganiaj je, Shep.
Ruszaj się.
Pięknie.
Powiedz.
Ma w spodniach gruby portfel, co?
O czym ty mówisz, Sean?
Jasne, ja nie mam farmy serwerów ani...
Ale mam perspektywy.
Mam plany.
Ja cię widzę.
Naprawdę cię widzę.
Czemu się za nią uganiasz jak pies bez nogi?
Myślałem, że coś nas łączy. Oboje pniemy się z dna.
Sean...
Ty i ja nie jesteśmy...
To nie to, co chyba ci się zdaje.
Wy, miastowi, wszyscy jesteście tacy sami. Tylko o sobie myślicie.
Suń się. Mam ważne spotkanie.
Płacimy ci, żebyś nas woził.
Poproś pana Mikroczipa, żeby ci przysłał helikopter.
Sean.
Serio, co...
Kurwa, Sean!
- W czym mogę pomóc? - Dzień dobry.
Właśnie pana szukałam.
Chciałam z panem porozmawiać o podcaście.
Cóż, mam pewien ogląd wydarzeń w miasteczku.
- Oczywiście. - Tak.
Ja też prowadzę podcast. O piłce nożnej.
Dość ciekawy. Robimy wiele analiz...
Naprawdę? Fascynujące.
No.
Proszę opowiedzieć.
To piękny sport.
Jak to mówię na końcu odcinków:
„Wszystkiego, co trzeba wiedzieć o życiu, dowiesz się na boisku w 90 minut”.
Boże, ale nudy.
Patrz, co było w schowku.
- Krzyż Świętej Brygidy. - Jak na nożach Teddy’ego.
Gdzie Sean?
Pojechał.
Ja pierdolę, Sizergh.
Jego mogłabyś przelecieć. Przynajmniej by nie znikał.
- Po co ci to? - Słucham?
Widziałam twój zegarek. Opcji ci nie brakuje.
Dziennikarstwo jest kurewsko ciężkie.
Płacą chujowo, a jak coś umiesz, chcą cię uciszyć.
Po prostu chcę...
robić coś, co ma znaczenie.
Nie wiem.
Tatuś nie może ci załatwić ciepłej posadki w korpo?
- Już załatwił. - I co?
- Nie wyszło. - Bo też kogoś przeleciałaś?
Weź się odpierdol, Dove.
I to jest to.
Co o tym sądzisz?
Widać to nóż Teddy’ego.
Zgadzam się.
Power kryje Seamusa, a Teddy jest w to jakoś zamieszany.
Może Teddy zobaczył zajście i Power ukrył go na parę dni.
Zgadzam się.
Z dowodem, że to nóż Teddy’ego,
skłoniłybyśmy Powera, by powiedział, czyj to samochód.
Chce odsunąć śledztwo od syna.
Teddy sam się nie przyzna.
O co chodziło Powerowi z tym spotkaniem Teddy’ego i Fintana?
Byli kumplami, ale po Samhain się pokłócili.
Fintan pogada dla ciebie z Teddym?
Tak.
Co tu robimy?
Muszę coś załatwić.
Zaraz wracam.
Ale...
No dobra.
Kurwa!
Reprezentujemy japońskie konsorcjum kupców owoców morza.
Stracili dostawcę i szukają nowego.
Na Japończyków nie wyglądacie.
Naszym mocodawcom
bardzo zależy na prywatności.
Yakuza.
Czego szukacie?
Węgorzy.
Wiecie, że węgorze stanowią jedną z największych tajemnic natury?
Byliśmy na Księżycu, rozbiliśmy atom.
Ale ni chuja nie wiemy, jak się rozmnażają węgorze.
A przeżyją w morzu, w rzekach, w stawach. Nawet, kurwa, w rowie.
Kiedy zechcą, potrafią nawet wić się po lądzie.
I żyją ponad 100 lat.
Węgorze to tajemnicze bestie.
A w tajemnicy kryje się magia.
Mam nadzieję...
że nigdy nie odkryjemy, jak węgorze się rżną.
Świat, w którym wszystko wiemy, byłby okrutny i banalny.
Na niektóre pytania
nie należy odpowiadać.
Sprzedajemy flądry, gładzice i czasem barweny.
Ale węgorzy nie.
To...
To nielegalne handlować węgorzami.
Damy 1200 za kilo.
A ile kilo?
Wszystko, co masz.
- 1500. - 1400.
1450.
Zgoda.
Będziemy w kontakcie.
1450?
Dwa razy tyle, co Hiszpanie! Kurwa, będziemy pływać w hajsie!
I jeszcze jedno.
- Pogadajmy o bonusie dla znalazcy. - Stul ryj. Jak ich poznałeś?
Sami się zgłosili.
Usłyszeli o mnie.
Zrób wywiad. Upewnij się, że są w porządku.
Już zrobiłem. Wszystko gra.
Kurwa, dają 1450!
I możemy się pożegnać z tymi hiszpańskimi chujkami.
Kurwa, 1450.
Coś nie tak?
Rwa kulszowa.
Tak.
Rwa kulszowa.
Moja matka robiła na to domową maść.
Jezu, cuchnęła mokrym psem.
Jak poszło spotkanie w interesach?
Jacyś turyści chcą wynająć moją łódkę w Samhain.
Z przystani świetnie widać ogniska.
Potrzebujesz lekarza?
Nie. Samo przejdzie.
- Tak? - Tak.
Czas jechać do banku, tak?
Coś takiego.
Ile masz?
To o wiele za mało.
Potrzebuję więcej głośników, Claire.
Musi być głośno. Całe Hollow ma się, kurwa, trząść.
Oddzwonię.
- Miła niespodzianka. - Akurat byłam w pobliżu.
- Naprawdę? - Nie.
Chciałem zadzwonić, ale starałem się być nienachalny.
Przyjęłam.
Dużo myślałam o tym, co ostatnio mówiłeś.
O festynie.
Niesamowite, że możemy odkryć, co się wtedy stało.
Bodkin 2.0. Przeszłość jest za nami. A my...
Znaleźliśmy to obok miejsca, w którym pozbyto się ciał.
- I co? - Należał do Teddy’ego.
Może ma związek z ciałami i z tym, co spotkało Teddy’ego.
Wiemy już, co się stało, ale...
nie wiemy dlaczego.
Wspaniale byłoby poznać prawdę.
- Miałabyś super podcast. - A ty super festyn.
Jeśli rozwiążemy to przed Samhain, uciszysz te pytania.
Festyn mógłby zacząć nowy rozdział.
Dla ciebie i dla Bodkin.
Bodkin 2.0.
Sprzeciwy wobec ciebie, twoich planów i festynu
mogłyby zniknąć.
POWIEDZ „NIE” FESTYNOWI
Co sugerujesz?
Powinieneś pójść z tym do Teddy’ego.
I co?
Przeproś. Zobacz, czy coś mu to przypomni.
Nie będę przepraszał za coś, co zrobiłem jako nastolatek.
- Było, minęło. - Nie minęło.
Teddy’emu coś się stało, a jeśli nóż mu coś przypomni,
rozwiążemy dwa morderstwa.
I może pomożemy Teddy’emu zaznać spokoju.
Koniec z „obsrańcem”.
Streszczaj się.
- Fintan pogada z Teddym. - Dobrze.
Musisz nagrać ich rozmowę.
Do podcastu?
Nie. Żeby przekonać Powera.
Nie mogę. To nieetyczne.
Kiedy miałam 12 lat, mama wzięła mnie na spacer.
Zostawiła mnie w klasztorze i tyle ją widziałam.
Nic nie dostałam za darmo.
Musiałam wyrzeźbić sobie życie
w pierdolonym kamieniu własnymi zakrwawionymi palcami.
Jeśli chcesz coś osiągnąć, Emmy,
jeśli chcesz być jak ja,
to się, kurwa, zahartuj.
Musi być inna droga niż wykorzystywanie traum.
Każdy temat jest o czyjejś traumie.
No weź.
Doprowadziłaś nas aż tutaj.
Postaw kropkę nad „i”.
Cześć.
Podobno podrzucisz nas do miasteczka.
Jasne.
Czas być Sizergh.
Nie chcę o tym gadać.
Kiedyś byliśmy kumplami, Teddy.
Przyjaciółmi.
Obrzuciłeś mnie łajnem z Siobhan i Michaelem.
Kazałeś mi spierdalać.
Byłem dupkiem. Pewnie wciąż jestem.
Chciałem tylko...
Sam nie wiem.
Trzymać z się popularnymi dzieciakami. Zaimponować im.
Moim kosztem?
Tak.
Wróciłeś już rok temu.
- Czemu przychodzisz teraz? - Idzie Samhain.
Wspomnienia wracają.
To była dla mnie chujowa noc.
Siobhan dała mi jakieś grzybki od New Age Travellerów.
Poszła z innymi, a ja, naćpany, zostałem sam.
Zesrałem się w gacie w lesie.
- Naprawdę? - Naprawdę.
Trzy kilometry szedłem, cuchnąc jak gnojówka.
Co ty masz z tym sraniem?
Teddy, naprawdę cholernie mi przykro.
Że cię wystawiłem. Że spotkało cię to, co cię spotkało.
Jebać to. Było, minęło.
Właśnie nie. Wciąż nie wiemy, co ci się stało.
Pomyślałem, że gdyby udało mi się pomóc ci sobie przypomnieć...
Emmy znalazła to.
Myśli, że to może być wskazówka.
Poznajesz go?
To twój?
Jest na nim mój znak.
Kupiłem go tacie na urodziny.
Miałem... 11 lat.
Udawał, że to najlepszy prezent na świecie.
Trzymał go w samochodzie. Mówił, że dla ochrony.
Żeby odstraszyć bandziorów.
Wtedy było inaczej.
Dove, Teddy dał nóż Powerowi.
Więc to musi być samochód Powera.
Powera, a nie Seamusa?
- To na pewno on wyłonił się z bagien. - Pokaż nagranie.
Po co? Powiedziałam to, co ważne.
Bo chcę to sama usłyszeć.
- Nie. - Daj.
- Przestań. - Emmy.
- Kurwa, daj to! - Nie!
Złaź ze mnie!
Dove!
Nie!
Co ty masz z tym sraniem?
Cholernie mi przykro.
Że cię wystawiłem. Że spotkało cię to, co cię spotkało.
- Jebać to. Było, minęło. - Właśnie nie.
Nagrałaś nas.
Mogę wyjaśnić, dobrze?
- To nie... - Nie trzeba.
Fintan!
Proszę. To nie...
Chryste, Sizergh. Drugi raz tracimy dziś przez ciebie transport.
Co z tobą, kurwa, nie tak?
Jesteś, kurwa, potworem.
Oj, kochana. Ja tylko mówię prawdę.
Spierdalaj!
Dobra.
Daj mi chwilę.
Hollow?
Dobra.
Osiem tysięcy, tak?
Skąd to wziąłeś?
Przedsiębiorca zawsze ma coś zachomikowane na czarną godzinę.
Mój ojciec ledwo wiązał koniec z końcem.
A cokolwiek miał, przepuszczał w barze.
Mawiał: „Nie ma co kisić forsy.
Państwo i tak ci ją zabierze.
Lepiej zainwestować w kufelek”.
Przekręcił się, kiedy miałem 15 lat.
A ja obiecałem sobie, że nie będę biedny.
Że zaopiekuję się Malachym.
Będę prawdziwym mężczyzną.
Emmy.
No weź.
Emmy.
Dobra.
Tutaj jest jeden, a z tyłu mam więcej.
Super. Jaki ładny i świeży.
- To mogę prosić dwa? - Oczywiście.
Siema, Frank.
Jak mija dzień?
Masz coś dla mnie?
Wszystko.
I zostaw go w spokoju, słyszysz?
To za mało.
Jeszcze odsetki.
Nabijam się. Spływaj.
To był żart?
Nie był, kurwa, śmieszny.
Seamus.
Masz 20.
Czterdzieści.
Sześćdziesiąt.
Osiemdziesiąt.
Stówa!
Starczy ci odsetek?
Jeśli będę tu musiał kiedyś wrócić,
przyszyję ci do jaj tyle kasy,
że będziesz szczał eurasami ze sflaczałego fiuta.
Zrozumiano?
Wybacz, że musiałeś to zobaczyć.
Nie, to było...
w porządku.
Kiedyś miałem problemy z gniewem.
Tak?
To był dziwny dzień.
No.
Jak wyglądali?
Kto?
Fiona i Malachy.
Byli tam wepchnięci czy związani?
Wyglądali, jakby cierpieli?
Chcesz ich zobaczyć?
Tajemniczy gość powraca.
Zjebałem. Mieliśmy zostawić Seamusa...
Nieważne. Samochód w bagnie był Powera.
Co? Skąd wiesz?
Długo by opowiadać.
- Wiedziałem, że to nie Seamus. - Ale nie mów mu nic o Powerze.
Może byli wspólnikami. Musimy to rozpracować.
- No. - Ani, kurwa, słowa.
Wszystko gra?
Potrzebuję przysługi. Do podcastu.
Baterie się skończyły.
Co ją ugryzło?
Przejdzie jej.
Jakiej przysługi?
PRZYGOTOWANIA KARAWANY
Nie spodziewałam się tu ciebie.
Nie mogę powiedzieć, że o tobie nie myślałam.
I postanowiłaś zawalczyć o moje względy czerwonym winem?
Pomyślałam, że po poitín możemy trochę zwolnić.
Ładnie tu.
Nie tego się spodziewałam.
Zwykle domy pogrzebowe są duszne i ponure.
A przecież mogą być ładne.
Zaprosiłabym cię na górę, ale mam bajzel.
Usiądź. Przyniosę kieliszki.
DONOVAN I SYNOWIE
Tylko szybko.
Malachy.
Popatrz. Tutaj.
Sześć palców.
Nie znosił tego jebanego palca.
Kiedy byliśmy mali, zapłacił mi, żebym my go odrąbał.
Mama mnie złapała, kiedy unosiłem tasak do mięsa.
Najbardziej się bała,
że zakrwawimy dywan.
Zrobiłem...
Zrobiłem rzeczy, z których nie jestem dumny.
Okradłem niewłaściwych ludzi.
Popatrz na niego.
Czy oni go skrzywdzili?
Torturowali go?
Przestrzelili kolana?
Czy ją tknęli?
Śmierć była szybka
czy ją przeciągali?
„Zniknęli”.
Tak mówili.
Próbowałem sobie wyobrazić, że uciekli we dwoje.
Do Australii. Do Kanady. Na Kostarykę.
Że piją i się śmieją.
Otoczeni gromadką dzieci.
I co wieczór się ze mnie śmieją.
I strasznie mnie to wkurwiało.
Że śmieją się ze starego durnia.
Wściekłość przynosiła pewną ulgę,
ale wiedziałem.
W głębi duszy
znałem prawdę.
Bracia McArdle odebrali mi wszystko.
A wszystko przeze mnie.
Byłaś aktorką?
W innym życiu.
A teraz prowadzisz zakład pogrzebowy.
Ludzie są milsi.
Zabawna jesteś.
Tylko tyle?
Znowu to, gdy robi się ciekawie.
- Kurwa, przepraszam. - Dam ci chwilę.
Damien, zanim coś powiesz, wiedz, że to mega gruby temat.
Godny pierwszych stron, godny nagród.
Dove, podpisano nakaz ekstradycji.
Sprowadzają cię do kraju przed sąd.
To koniec.
Przykro mi.
Chyba niestety musimy iść.
Okazuje się, że śmierć jest równie skomplikowana jak życie.
Też ma zwroty akcji, niespodzianki i rozwiązania.
Czasem myślimy, że znaleźliśmy odpowiedzi.
Coś nie tak?
Fiona miała protezę.
W szkole wybili jej przednie zęby.
Ale tak naprawdę znaleźliśmy kolejne pytania.
Nie mam pojęcia, kto to.
Ale ni chuja nie jest to Fiona.
Napisy: Juliusz P. Braun