Tek bir son vardır.
Herkes ölür.
Belki de bu yüzden hikâyelere ihtiyacımız var.
Dünyayı anlamlandırırlar,
bizi teskin ederler...
...korurlar.
Sonuçta hepimiz birer hikâyeyiz.
Kendimize, birbirimize anlattığımız hikâyeler.
Bizi insan kılan da bu.
Peki kendinize anlattığınız hikâyelerin gerçek olmadığını öğrendiğinizde ne olur?
Hikâyelerimiz olmadan biz neyiz?
Kimiz biz...
Zırvalamayı bırakmazsan o cihazı götüne sokacağım Gilbert.
Günaydın.
Sen neden böyle neşe pıtırcığısın?
Yapma. Başardık. Gizemi çözdük.
Çekil de sevinçten takla atayım.
Maeve'in itiraf kaydı çok net çıktı.
Sadece festivalden ses kaydedip hedef şaşırtacak birkaç kelime bulmalıyım.
Ama kafamda bitirdim Dove. Tamamını.
Ha siktir. Tamam. Şunu hayal et.
Teddy'nin bardaki hüzünlü şarkısı,
Maeve'in onun kafasını kürekle yardığını anlatışına eşlik ediyor.
Muhteşem olacak.
Hücremde keyifle dinlerim artık.
Deme öyle, bence iş oraya varmaz. Sadece korkutmaya çalışmıyorlar mıydı?
Annem eroinmandı, biliyor muydun?
Çocukken anlamamıştım.
Bir çocuğun kendiliğinden anlamaması doğal.
"Noel Baba'ya mektup yazacağız
ama önce annenin dozu için pusetini rehin vermemiz lazım
yoksa kazımaktan derisi soyulacak."
Sürekli yoksunluk çektiğini söylerdi.
Ne kastettiğini anlamıyordum. "Ben de anneciğim" diyordum.
Rahibeler de çok farklı değildi.
"Anneni merak etme. Kısa bir seyahate çıktı.
Bugün yarın seni almaya gelecektir."
Hayat boyu hikâyeler dinledim.
Öyle olmayacağıma ant içmiştim.
- Dove... - Krtek haberden vazgeçmemi istedi.
Gizliliğini koruyabileceğimi söyledim, ona güvence verdim.
Asılı duruyordu.
Altına işemişti.
Dili şişmişti. Yüzü mos...
Onu sen mi buldun?
Polisi arayacaktım. Cidden. Ama...
- Ama? - Bilgisayarı ortalıkta duruyordu.
Açıktı, en üst düzey bürokratların yolsuzluk kanıtlarıyla doluydu.
O yüzden mecbur hissettim.
- Seçeneğim yoktu. Aksi hâlde... - Ne yaptın ki?
Her şeyi saklarlardı. Üzerinde çalıştığım her şeyi.
Ama ne yaptın?
Bilgisayarını aldım.
Onu orada çürümeye bıraktım.
Sırf hakikat uğruna.
Bunu niye yaptın ki?
Çünkü yoksunluk çekiyorum Gilbert.
Sürekli yoksunluk çekiyorum.
Yani Krtek senin yüzünden mi
kendini öldürdü?
Benim yüzümden mi?
Hayır. İsmini sızdıran ben değilim ki.
Evet ama bırakmanı istemiş ve bırakmamışsın.
Bak, gazeteciler olarak...
Gazeteci mi? Kendini gazeteci mi sanıyorsun?
Tabii ki öyle...
Kasabalı hödüklere mikrofon tutmak gazetecilik değil.
Dinleyicilerime saygı duyduğum için mi?
Ben kaynaklarımı kullanıp sonra da ölüme terk etmiyorum.
Tam olarak yaptığın bu.
Onları kanırtıyor, istediğini koparıp alıyorsun.
Sırf hiçbir şeyi değiştirmeyen, bir katkısı, mesajı olmayan
o vıcık vıcık içeriklerinden birini daha üretmek için.
Sen gazeteci değilsin Gilbert.
Sen pornocusun.
Pekâlâ. Gidebilirsiniz Bay Power.
Tahminimce bütün ilişkilerin böyle bitiyordur.
Yok. İade davası için avukata ihtiyacım var.
Peki o zaman kimi arayayım...
Nerede o?
Sean nerede lan?
- Sean nerede? - Burada değil.
Bana yalan söylersen karışmam Edna, ona göre.
Beni tehdit etme, seni eşkıya.
Sean çaldıklarını geri vermeli.
Oğlum hırsız değil.
Oğlun bir elime geçsin onu geberteceğim.
O piç, Sean'ın kılına dokunursa...
Eminim Seamus göründüğü kadar ciddi değildir.
Çok naziksin ama burada neler olduğunu anlamıyorsun.
Aslında galiba anlıyorum.
Sean'ın olayını biliyorum.
Beni sadece ezdiğiniz o güzel günler nerede kaldı?
Sen hâlâ dalganı geç Dove.
Sean O'Shea'i tutuklayabiliriz.
Seamus gerçekten gidiyorsa...
Seamus Gallagher.
Gallagher başka yerde sıfırdan başlar. O bize lazım.
- Eğer Seamus... - ...mahvolur.
Seamus'ı yakalatırım.
- Niye ki? - Bedeli olacak tabii.
Belki beni hiç bulamadınız.
Kimse sizi suçlamaz.
- Sonra ne yapacaksın? - O da benim sorunum.
Benim için değil, Seamus için geldiniz. Onu size teslim ederim.
Bir güvence gerekecek.
Bu işimizi görür.
Bana güvenebilirsin. Yardım edeyim.
O ses neydi?
Ne kaçırdım?
Fiona'nın tek isteği, bu konuda bana söz verdirdi,
çocuğunun Seamus'tan ayrı büyümesiydi.
Son dileği buydu.
Yerine getiremedim.
- Onu hüsrana uğrattım. - Hayır, uğratmadın.
Çok çabaladım.
Sizi korkutup kaçırmaya çalıştım.
Sean'ın arabasını sen mi yaktın?
Her şeye burnunuzu sokmanızın kötü biteceğini düşündüğüm için.
Haksız değilmişim.
O da işe yaramayınca Maeve, Seamus'ın teknesini yakmayı akıl etti.
Ne çok şey yakmışsınız.
Bu onu korkutur diye düşündük ama adam hamam böceği gibi.
Sean'ı durdurmalıyız, aklını başına toplamasını sağlamalıyız.
Onunla konuşur musun?
Ben mi?
Seni gördüğünde sertleşmesini eşofmanı bile gizleyemiyor.
Seamus'a yılan balıklarını geri versin. Senin sözünü dinler.
Ben... Yani şey, yapamam.
Tullycross Ormanı'nda saklanıyordur.
Üçünüzü de izledim, bir şey becerebilecek tek kişi sensin.
- Yapabilirim. - Bir de söz vermenizi istiyorum.
Sean, Seamus'ın babası olduğunu asla öğrenmemeli.
- Asla. - Söz.
Söz veriyorum.
Acele etme kızım.
Elimde olsa seni de götürürdüm.
Ha siktir! Ne istiyorsun?
Beni dinle Seamus. Danışıklı dövüş yapmamız lazım.
Bence asıl amacın beni dövmek.
Hadi. Defol git.
Herkesin yararına bir teklifim var.
Senin gibilerle uğraşacağıma bir engerekle yatarım.
Siktir.
Geldiler. McArdle'lar.
- Ne halt ediyorsun? - Ben de geleyim.
- Siktir git. - Burada olduğunu söylerim.
Seni kancık.
Arkaya bakın, ben yukarıya bakayım.
Onu kaçırdık galiba.
Niye sevindirik oldun?
On yıldır ilk kez doğru dürüst sertleştim.
Viagra yanında halt etmiş.
Yavşağın tekinin kafasına kurşun sıkma beklentisinin üstüne yok.
Jon-Joe McArdle, tam bir şerefsizsin.
Gitmiş. Helada taze bok izleri var, fazla uzakta olamaz.
Dükkâna bir Amerikalıyla gelmişti. Salağın teki. Kolayca buluruz.
Bizi Seamus'a götürür.
Lassie ne olacak?
Güzel bir dişi, değil mi?
Sahi beni niye terk etmiştin ki?
Genç erkeklerle yatmak için.
İyi bir köpeğe benziyordu.
Sadık bir kızdı.
Hak ettiğimden daha sadık.
Sana yardım edebilirim.
Senin kendine hayrın yok. Bunu seni görür görmez anlamıştım.
Uğursuzluk sana pekmez gibi yapışmış.
Dinle, seni Sean'a götürebilirim.
Hayır, o faslı kapattım. Bence sen de aynısını yap.
- Yılan balıklarını alırsın... - Duyuyor musun?
En iyi ihtimalle sonum şöyle olur,
şu anda ölüp gitmezsem yani.
Ölü bir adam yılan balığını ne yapsın?
Gilbert'ın peşindeler.
Gilbert'ın kaçması lazım. Acilen. Yoksa can çekişerek ölür.
Hay sıçayım ya.
Son 60 dakika arkadaşlar. Geçit töreni 60 dakika sonra başlayacak.
Ve böylece sırlar açığa çıkıyor.
Geçmiş, öfkeli bir intikam hayaleti gibi bugünün peşine düşüyor.
- Kim derdi ki Bodkin'e geldiğimizde... - Gilbert?
Özür dilemeye mi geldin?
Gilbert, ben...
- Beni dinlemen lazım. Mc Ardle'lar... - Sean, Fiona ile Seamus'ın oğlu.
Bomba, değil mi?
Düşünsene. Cesetler, kaçakçılık, evlatlık Rumen, örtbas.
Gittikçe ilginçleşiyor.
Biz yayına çıkmadan TV haklarını satabilirim. Şansım döndü.
McArdle'lar Bodkin'de.
- Ne olmuş? - Seni arıyorlar.
Ağzıma sıçayım.
Sean.
- Seamus'a balıkları geri ver. - Anlıyorum seni.
- Seni öldürecek. Sabah geldi... - O tüyecek.
Teknede canına kasteden eleman ödünü koparmış.
Artık şunların hepsi benim.
- Bekle beni Romanya. - Romanya'da ne bok var?
Doğu Avrupalı piliçleri gördün mü?
Cebimde de biraz parayla karı içinde yüzeceğim.
Ağzından çıkanı duyuyor musun sen?
Evet, duyuyorum.
Şu da benim biletim.
BATI CORK SU İDARESİ
- Onları Seamus'a götüreceğini sanıyorlar. - Yerini bilmiyorum.
Yine de soracaklardır. Üstelik nazikçe değil.
- Hadi ya? Ne yapacağım? - Bence...
Seamus'a, Sean'ın babası olduğunu söyle.
- Ne? Nasıl? - Onu geri getirecek tek şey bu.
- Bunu niye yapalım? - Seamus can havliyle kaçıyor.
Ve McArdle'lar peşini asla bırakmaz.
- Ama onu kurtarabiliriz. - Nasıl?
Seamus'a, Sean'ın babası olduğunu söyle.
Sonra Sean'ı görmeye gider. Interpol onu tutuklar.
Seamus devre dışı kalır, Sean kurtulur.
McArdle'lar avuçlarını yalar.
Kahraman olursun.
Podcast'ine de mükemmel bir son olur.
Kahretsin.
Bilemiyorum Dove.
Seamus bana çok kızgın. Tamam mı? Silahı var.
Frank'in suratını zımbaladı.
Bunları niye yapıyoruz?
Harika bir hikâye anlatmak için.
Ve gelmiş geçmiş en iyi hikâyeye şu kadarcık yakınsın.
Son bir gayret lazım. Bir gazeteci lazım.
Gerçek bir gazeteci.
Pornocu olduğumu söylemiştin.
O anda sinirliydim Gilbert. Sevdiğim insanlara sinirlenirim.
Sevmediklerime de sinirlenirim ama sen farkı biliyorsun.
Yani eğer Seamus tutuklanırsa
hayatını kurtarmış oluruz.
Bu kişiye şu anda ulaşılamıyor...
Telesekreter.
Ne?
Şimdi hallolur.
SEAMUS FIONA'NIN YERİNİ BULDUM
Şuna bak.
Bunlar sadece balık.
Ufacık balıklar. Fark etmesi bile zor.
Ama milyonlar ediyorlar.
Sean, ne yapıyorsun? Cidden.
Yılan balıkları doğar doğmaz yuvadan ayrılır.
Buraya gelmek için yüzlerce kilometre yüzerler.
Yavru hâlleriyle, tek başlarına zorluklara meydan okurlar.
Büyüyene dek yuvaya dönmezler.
Bunları Yakuza'ya verirsem ben de aynısını yapabilirim.
Onlar Yakuza değil. Interpol. Kumpas bu. Hapse girersin.
İyi salladın ha.
Sean.
Sean!
Gelecek beni bekliyor Emmy. Şimdi siktir git.
Sean, bu...
Sean dinlemiyor. Yılan balıklarını satmaya gidiyor.
Samhain Festivali'ne hoş geldiniz. Türlü sürprizlerimiz var.
Oyunlarımız, ödüllerimiz var.
Bu iş sende Gilbert. Burada bekliyorum.
Nerede o?
- Ben çok... - Nerede?
Orada, Inish Mac Tire'da.
Rahibe mi yani?
Fiona ölmüş.
Sakın benimle taşak geçme Gilbert. Fiona olduğuna emin misin?
Mezarı adada. 25 yıl önce orada ölmüş.
Doğum yaparken ölmüş.
Ha siktir.
- Doğum mu? - Bir oğlu olmuş. Senden.
Oğlan yaşıyor.
Hayır.
O Sean.
Sean senin oğlun.
Şaka yapıyorsun. Sean mı?
Onu Bayan O'Shea büyütmüş ve gerçeği ondan saklamış.
Bunu niye yapmış ki?
Romanya'dan evlatlık almış gibi davranmış.
Tanrım. Ben...
Ona salak muamelesi yaptım.
Değilmiş. O...
Aynen öyle.
O benim çocuğum.
Oğlum.
Oğlum olduğunu en baştan bilseydim...
Bugün o anlaşmayı yapacak.
- Interpol'le. - Ha siktir.
- Benimle geliyorsun. - Ayak bağı olmayayım.
Artık sürpriz yok. Ona önce biz ulaşmalıyız.
İşlem tamam.
- Seamus geliyor. - Orada bekle. Seni alacağız.
- Sean, lütfen. - Amma sinir bozucusun ya.
Hayatını mahvediyorsun. Beni dinle.
- Sean! - Burada ne arıyorsun?
Yerini Emmy söyledi.
- Niye ki? - Hemen eve geliyorsun!
Defol git Edna, tamam mı?
Ağzını topla! Hâlâ kulağını çekebileceğim yaştasın.
Sean.
İnanmıyorum.
Hayır Sean!
- Hadi şerefsiz. - Onu rahat bırak!
Dövüşmeye gelmedim.
Şanslısın çünkü işini bitirirdim.
Artık bir hiçsin, duydun mu? Hükmün kalmadı.
Bu balıklar benim. Benim işim bu, benim param.
Patron benim.
Sen oğlumsun Sean.
Tanrım.
- Babanım senin. - Hayır. Sakın dinleme!
- Ne? - Biliyorum, idrak etmesi zor.
Benden de saklamışlar.
Oğlun mu? Oğlun olduğumu mu söylüyorsun?
Evet.
- Hadi lan oradan. Daha iyi bir şey bul. - Hayır. Doğru bu.
Inish Mac Tire'da doğmuşsun. Ve annen...
Annen Fiona adında bir kadındı.
Ben evlatlığım. Annem Rumen. Ben Rumen'im.
Sean, benimle eve gel.
Edna, bu dediği...
Sen oğlumsun Sean. Guinness kadar İrlandalısın.
- Gel hadi. - Hayır, yalan bu.
- Sadece sarılacağım. - Doğru değil.
Romanya'nın nüfusu 20 milyon.
Ana ihracat ürünlerimiz otomobil, giyim, mobilya ve tekstil.
- Yol ağımız 53.000 kilometre uzunluğunda. - Sean.
Nadia Comăneci, olimpiyat tarihinde tam puan alan ilk jimnastikçi.
Bükreş'teki Parlamento Sarayı dünyanın en ağır binası.
Sean! Bu saydıkların sadece bilgi.
Evet ve bunları biliyorum çünkü Romanyalıyım ulan!
Romanya'nın yakınına bile gitmedin. Bu lanet kasabadan hiç ayrılmadın.
Eğer bilseydim, yemin ederim ki her şey farklı olurdu.
Oğlum, lütfen.
Kim olduğumu, ne olduğumu, nereden geldiğimi biliyorum.
Ve bunların seninle en ufak bir alakası yok,
seni kancık.
Şimdi çocuğu rahat bırak.
Hepsi senin suçun.
Hop! Dostum. Acaba biraz...
Ben sana ne yaptım? Bunu hak edecek ne yaptım?
İkimize de yalan söyledin. Hayatımızdan bir sürü yıl çaldın.
Sean'ı hiç umursamadın, tıpkı Fiona'yı umursamadığın gibi.
- Beni seviyordu. - Fiona seni sevmedi.
- Beni seviyordu. - Can havliyle kaçıyordu.
- Senden kaçıyordu. - Beni seviyordu ulan!
Aman tanrım! Olamaz!
Aman tanrım! Sean!
- Sean. Tanrım. - Sean!
- Kanamayı durduralım.
- Sarabileceğimiz bir şey var mı? - Merak etme.
- İnanamıyorum. - Bir şeyin yok. Bana bak.
İyisin. Sean, hepsi geçecek. Tanrım.
Sean, başparmağın.
Seamus Gallagher!
Tutuklusun. Bir şey söylemen gerekmiyor.
- Ama aleyhinde... - Siktir git.
Gel bakalım.
Yaklaşmayın kancıklar.
- Tamam. - Sizi uyarıyorum!
- Hey. - Bırak onu!
Uzak durun yoksa kötü olur.
Sen ne halt ettin Dove? Ne halt ettin?
Ha siktir.
Soktuğumun Samhain'ı.
İn aşağı.
- İnsene lan. - Tamam.
- Seamus, sakin ol. - Başka kim biliyordu?
- Sean'ı başka kim biliyordu? - Seamus, yapma.
Soktuğumun kasabası!
Ceplerini boşalt.
- Ne? - Hemen!
Sadece telefonum var.
Öbür cebini.
Hepsini kaydettin mi?
Benim cebimde ne var? Biliyor musun?
Oğlumun başparmağı var ulan!
Şimdi,
senin şu podcast'e hak ettiği sonu verelim.
Anlaşma mı yaptın? Onlarla mı?
- Muradına erdin mi? - Sus.
Önce Krtek. Şimdi Gilbert, Sean.
- Gilbert'a bir şey olmaz. - Ya, çok iyi görünüyordu.
- Seamus onu incitmez. Arkadaşlar. - Emin misin?
Meşhur Porsuk o. Azılı, şeytani suçlu.
- Postu kurtarmak için tuzağa düşürdün. - Hayır...
Asil, yüce gönüllü bir araştırmacı gazeteci değilsin.
İstediğini almak için aklına eseni yapıyorsun.
Haklıydın Dove. Doğruları söylüyorsun.
Bunca zamandır bize kim olduğunu söylüyormuşsun.
Vicdanın nasıl sızlamıyor?
Haklısın.
Onları kullandım.
- Gilbert konum yollamış. Gitmeliyiz. - Köstek olurum.
Bırak şimdi. Kendine acımanın sırası değil Dove.
Krtek intihar ettiği için, boktan bir annen olduğu için üzgünüm
ama bir önemi yok.
Şu anda ne yapacaksın Dove?
- Ne yapacaksın? - E, Dove.
Tutuklu bir Seamus yerine bir saldırı kurbanımız,
bir rehin alma olayımız ve firari bir kaçakçımız oldu.
- Biz bu işi çözerken nezarete döneceksin. - Aylardır bu operasyonu planlıyoruz.
- Ve bir hafta içinde... - Hadi lan oradan!
Hayatımda gördüğüm en beceriksiz dallamalarsınız.
Dove'la anlaşmanızın nesi etik?
- Dinle... - Sean'ın parmağı koptu.
Interpol'de bu tip tuzağa düşürmeler normal mi?
Açıklama yapmak zorunda değiliz.
Sizleri korumak için göze aldıklarımızı bilmiyorsun.
Bu arada bu konuşmamızı kaydettim.
Bodkin'deki eylemlerinize dair başka yorumunuz var mı?
Güzel.
Uzayın şimdi.
Gidip Seamus'ı bulalım.
Cidden kaydediyor muydun?
Hayır. Çılgınlık yaptım.
Bu çok havalıydı Sizergh.
Tamam. Gilbert nerede?
Festivale doğru gidiyorlar. Ama oraya nasıl gideceğiz?
Bir fikrim var.
- Nedir? - Bir şey çalmamız gerekecek.
İşte gerçek Dove.
Kendimce yaşayıp gidiyordum.
Kimseye bir zararım yoktu. Gelip hayatımı kurcalamaya başladın.
İliğimi kurutmaya mı geldin lan sen?
Sırf hikâye uğruna.
Artık bu son bulacak Gilbert. Bu akşam sen hikâye olacaksın.
Bu keşmekeşte onu nasıl bulacağız?
Dinle, niyetim sana ihanet etmek değildi.
İstersen her şeyi silerim. Hatta...
Hatta bir daha hiç podcast yapmam.
Bunu niye yapasın Gilbert?
Niye böyle güzel bir hikâyeden vazgeçesin?
Bir düşünsene.
Adamın biri Bodkin'e, kaybolan üç kişiyi araştırmaya gelir.
Sonra kendisi kaybolur.
Sırt çevrilemeyecek kadar iyi bir hikâye bu.
Belki günün birinde biri gelip sana ne olduğunu araştırır.
Bakalım sen ne hissedeceksin.
Seamus, lütfen. Sen böyle biri değilsin.
Ben buyum.
Bu Semtex'i McArdle'lardan çaldığımda
beni zengin edeceğini düşünmüştüm.
Onun yerine her şeyimi kaybettim.
Her şey bu ayıcıklarla başladı.
Şimdi de onlarla bitebilir.
Yakınlarda.
Eski zamanlarda
ağzı ruhun kapısı olarak görürlerdi.
Yani biri öldüğünde boğazına bir taş sokarlardı ki
kötü ruhlar onu hayata döndürmesin.
Bütün dünyamı yıktın.
- Sadece bir hikâye anlatmak istedim. - Geçmiş olsun.
Onu kendine sakla.
Siktir git!
Bu kasabayı sikeyim.
Bu dünyayı sikeyim, hatta öbürünü de.
Hepimiz birer hikâyeyiz.
Kökenlerimize, yaptıklarımıza dair hikâyeleriz.
Emmy!
Uygulamaya göre burada.
Teknoloji de bir yere kadar.
Kahretsin. Boşuna uğraşıyoruz.
Birbirimize anlattığımız hikâyeler.
Anlatmadığımız hikâyeler...
Gilbert?
Hepimiz birer hikâyeyiz.
Bodkin'e bir gizemi araştırmaya geldim.
- Tanrım, Gilbert! - Bulduğum şey...
Şükürler olsun.
...belki de her gizemin çözülmesi gerekmiyordur.
- İyi misin? - Dur.
- Bomba var. Semtex. - Ne?
Evet. Ateşleyici onda.
- Burada niye bomba var? - Ne bileyim!
Ben podcast yapmaya çalışıyordum. Şimdi bomba var.
Eyvah. Festival.
- Herkesi bu tepeden uzaklaştır. - Tamam.
- Ne tarafa gitti? - Şu tarafa.
Peki.
Çocuklar!
Pardon. Affedersiniz.
Fintan.
Nasıl ya?
Fintan!
- Harika değil mi? - Anons yapmalıyız.
- Herkes uzaklaşmalı. - Ne?
Koruluğun altında bomba var. Herkesi çıkar.
- Ne diyorsun? - Herkesi bu tepeden çıkar!
Ağzından çıkanı duy Emmy. Bodkin'de, bir tarlada bomba mı?
Şuraya baksana. Bodkin 2.0. Üstelik benim eserim.
Ağzından çıkanı duyuyor musun Fintan?
Gerçekten de götü boklunun tekiymişsin.
Sonsuza dek de Götüboklu olarak kalacaksın.
Seni aptal kancık. Düelloya bıçakla gelinmez.
Lütfen! Durun! Bomba var! Hemen gitmelisiniz!
Lütfen dinleyin! Bomba var!
Gitmeliyiz...
Siktir.
Hey, müziği durdur. Müziği durdur!
Bomba var. Gitmemiz lazım. Durdur...
Götüboklu değilim ben.
Umurumda değil.
- Manyak karı! - Lütfen dinleyin.
Bomba var ve hemen gitmemiz gerek!
Lütfen...
Kazanmış mı oldun şimdi? Beni yakaladın mı?
- Seamus... - Bir adım daha atarsan düğmeye basarım.
Onu sahnemden derhâl indir!
Bir daha!
- Bir daha! - Çekil!
Bir daha!
- İyi misin? - Bir daha!
- Teddy.
Beni takip et!
- Şimdi siktir git! Ciddiyim. - Seamus...
- Yap o zaman. - Ne? Yapamaz mıyım sence?
Bu boktan yeri patlat. Bana ne.
İstediğin buysa yap gitsin.
Hatta ver. Ben yapayım.
Mahvetmeye alışkınım. Kolay.
Gerekirse bütün dünyayı yakarım.
İkimiz aynıyız.
Yapayalnız olduğumuzu düşünüyoruz.
Benim annem, senin oğlun.
Ama yanılmışım Seamus.
Yalnızlık kendi seçimimmiş.
Yani Bodkin'i yerle bir etmek istiyorsan buyur.
Ama kurbanmışsın gibi davranma çünkü bunu sen seçtin, hepsini!
Hayır, hiç alakası yok.
Hadi be. Malachy ve Fiona'yı seçimlerin öldürdü.
Seçeneğim filan yoktu!
Kendine ne maval okumak istiyorsan oku Seamus. Hepsi bir seçim.
Merhaba adamım Jackie.
Seninle karşılaşmak ne hoş.
Uzun zaman oldu Jon-Joe.
Seamus Gallagher.
Hâlâ seçeneklerin var Seamus.
Onlar.
Ya da onlar.
Sana kalmış.
Bir daha!
- Bir daha! - Bodkin!
Bir daha!
Bir şarkıya daha ne dersiniz?
Şarkıyı söyle.
Sahip olduğum
Tüm parayı
Harcadım iyi dostlarımla
Ve sebep olduğum tüm belaları
Heyhat, açtım kendi başıma
Sür!
Sahip olduğum tüm parayı
Harcadım iyi dostlarımla
Ve sebep olduğum tüm belaları
Heyhat, açtım kendi başıma
Yaptığım tüm aptallıklar
Hatırımdan silindi şimdi
O yüzden bir veda içkisi doldur bana İyi geceler ve mutluluklar
Sahip olduğum tüm parayı
Tanıdığın düşman yeğdir. Ha Jon-Joe?
Şansın bir süre yaver gitti evlat.
Ama illaki tükenecekti.
Bu anı uzun zamandır bekliyordum.
Dove.
Benim suçum. Fiona, Malachy, Sean.
Ben yaptım.
Ama bir şey diyeyim mi?
Hiçbir şey hissetmiyorum.
Olamaz! Gilbert!
Gilbert?
Çıkmış mıydı?
Bilmiyorum. Peşimden geldiğini sandım...
Gilbert. Gilbert, ben...
Dove.
- O burada. - Merhaba.
Ne yapıyorsun?
Hiç.
Ağlıyor musun?
Güneş gözlüğümü kaybettim.
Gözlüğü bu kadar sevdiğini bilmiyordum.
Zamanla çok alıştım.
Benden mi bahsediyoruz?
Hayır. Güneş gözlüğüme üzüldüm.
Sen umurumda değilsin.
Peki.
Biliyor musunuz,
burayı hep dünyanın en güzel ülkesi olarak görürdüm.
Bodkin'e onlarca yıllık bir gizemi araştırmaya geldim.
Bir hikâye anlatmaya.
Ve olağanüstü, kırk yılda bir denk gelebilecek bir hikâye buldum.
Azılı kaçakçılar, yoga öğreten rahibeler buldum.
Yılan balıkları, hippiler, sunucu çiftlikleri buldum.
Aşk uğruna göze aldıklarımızı buldum.
Ve bu hikâye için ne kadar ileri gidebileceğimi öğrendim.
Yalan söyleyebildiğimi,
insanları kandırıp kullanabildiğimi öğrendim.
Ve hepsi mübah sanıyordum.
Bunun kariyerimi ve evliliğimi kurtaracağını sanıyordum.
Ama o da bambaşka bir hikâyeydi.
Hikâyelerimiz kimliğimizdir.
Ve bana daha iyisi lazım.
Bitti mi?
Uçağa yetişmeliyiz.
- Duygusal bir an yaşıyordum. - An olamayacak kadar uzundu.
Sean. Gidiyoruz.
Şimdi ne yapacaksın?
Hiçbir fikrim yok.
Belki kimsenin ölmediği bir şey.
Bunu hikâyenin sonu sanıyorsunuzdur.
Ama hiçbir şey bitmez. Gerçek anlamda yani.
Çünkü bir şeyler olur ve yola devam etmemiz gerekir.
Neyse, iyi iş çıkardığını duydum. Dove çok etkilenmiş.
Eksik olmasın.
Harika. Sonra tekrar görüşelim.
Özel Araştırmalar bölümünde bir yer açılmış.
- Emmy, onun için tecrübe lazım. - Tecrübem çok.
- Evet de... - Dove kaç kişiden etkilendi?
Anladın mı? Şöyle yapalım o zaman.
Bugün izinli sayılayım ve pazartesi işbaşı yapayım.
Uyar mı?
Bir şeyler olur ve bizi değiştirir.
Ama hikâyeler önemlidir.
Sean.
Sana bir şey söylemeliyim.
Annenle ilgili.
Gerçek annenle.
Gerçek annem kim, biliyorum.
Çünkü bazen bir hikâye hakikatten daha önemlidir.
Aptal.
Eskiden tek önemli şey bu sanırdım.
Hakikat.
Ama galiba herkesin dünyayı benim gibi görmesini istiyormuşum...
Siyah beyaz.
Rahibe Geraldine bütün haberlerini sakladı.
Burada hiçbir şeyi çöpe atmamamızın bir sebebi var.
Kurdun zamana yenik düşmüş.
Adı Faoladh.
Annem onun beni koruyacağını söylerdi.
Olur da çaresizliğe düşersem
sadece uluyacaktım ve o beni bulacaktı.
İş için mi geldin?
Hayır, bir anlaşma yapmam, işimden ayrılmam gerekti.
- Ne kadar kalacaksın? - Ne kadar gerekirse.
Bir haber hazırlıyorum.
Konusu ne?
Sizsiniz.
İnsanlar da dinleyecek, öyle mi?
Ben dinleyeceğim.
Ama olanları değiştiremiyorsak...
...anlattığımız hikâyeyi değiştirebiliriz.
Alt yazı çevirmeni: Cem Arıkan