Spójrz na domek na drzewie. Jest większy niż nasza sypialnia.
Nie przesadzaj.
Po co jej sześć psów?
Pewnie ludzie jej płacą, żeby je wyprowadzała.
Chciałbym mieć psa.
Jak nauczysz się sprzątać własną kupę, to pogadamy.
To tutaj. Skręć w prawo.
Jak to może być dom jednej osoby?
W środku niczego nie dotykaj.
- Przyszłem w sprawie Atari. - „Przyszedłem”.
W sprawie konsoli do gier Atari.
Tak.
Mąż podłączył ją do telewizora, żebyście zobaczyli, że działa.
- Może jedno z was… - Tak.
Poczekamy na zewnątrz.
Nie umiem na tym grać.
- A wy, dzieci, umiecie? - Tak.
To wchodzimy, chłopaki.
Można grać w Space Invaders i inne gry.
Gillie rzadko jej używał. Bardziej zajmuje go robotyka.
- Bierzemy. - Nie wypróbujecie?
Nie ma potrzeby. Ufamy pani. Proszę.
Pięćdziesiąt.
W ogłoszeniu było sto.
Może coś znajdę. Mam piątaka, razem 55.
Chłopaki, macie coś? Opróżnijcie kieszenie.
Pięćdziesiąt pięć. I 57!
Pięćdziesiąt siedem… Ruchy, chłopcy. Opróżnijcie kieszenie.
Bierzcie.
Wielkie dzięki.
Tylko ostrożnie. To nie zabawka.
Co zrobić, żeby tak mieszkać?
Trzeba obrabować bank.
- Nie mów tak. - Co?
Za każdą fortuną kryje się zbrodnia.
Nigdy nie słyszałaś?
Wasza matka mieszkałaby w takim pałacu, gdyby w młodości nie nawiała z domu.
Daj spokój, skarbie.
Ubiliśmy dobry interes.
Dałem 57 dolców. Jest warta dwa razy tyle.
Wszystko gra, mamo?
Będzie lepiej, Frankie.
Obiecuję.
Będzie tak dobrze, że zapomnisz, że było źle.
Uwaga na palce!
CHŁOPIEC POCHŁANIA WSZECHŚWIAT
ODCINEK 2: CHŁOPIEC TRACI PRACĘ
To martwe kakadu czy zużyta pielucha?
Rewela. Jak się tam dostała?
Nie wiem.
Spójrz na to miejsce. Pieprzona Darra.
Wiecie, jak to się nazywa? Upadek społeczeństwa.
Po prostu dzisiaj wywożą śmieci.
To też.
PROTEZY ATLAS
- Hej! - Lyle, stary!
Znacie Teddy’ego.
Tacy młodzi i już do roboty?
Robią projekt do szkoły.
Co pokażą nauczycielce? Protezę ręki? „Pani spojrzy”.
„Kurwa, co to?!”
Mam taką w domu jako zabawkę dla psa.
Posmarujcie ją sosem pomidorowym.
- Też pracujesz na maszynach? - Mam porządną pracę. Jestem kierowcą.
Jasne.
- Co u Frankie? - W porządku.
Przyprowadzisz ją na imprezę?
Darmowa wyżera. Możesz zabrać dzieci.
Chcę z tobą o czymś pogadać.
Posłuchaj, stary.
O czym rozmawiają?
Chodźcie.
Ale z was ślamazary.
Tak!
Spójrzcie.
Odjazdowo, nie?
Fajnie.
To moje stanowisko.
Chodź, Gus.
Co jest?
Czy tu jest nudno?
Nie. Codziennie mam coś innego do roboty.
Nogi, ręce, stopy, kolana.
Jest super.
Chłopaki.
Jestem waszym ojcem.
Ale nie prawdziwym.
Koniec wygłupów.
Dzień dobry, szefie.
Lyle.
Kogo tu mamy?
To Eli, a to Gus. Dzieci mojej kobiety.
Chłopcy, to pan Broz. Jest właścicielem całej fabryki.
Przywitajcie się.
Masz w sobie siłę, chłopcze.
Tak? Nie?
On nie mówi. Nie powiedział słowa od ósmego roku życia.
- Jest… - Wszystko z nim w porządku.
Bystry chłopak.
Dużo wie, tylko tego nie mówi.
Więc to ty jesteś rodzinnym gadułą?
Pokaż rękę.
Nie bój się.
Tak.
Nie do końca rozwinięta.
Czuję to po szpiku.
Kość jest twarda, ale jeszcze niepełna.
Co takiego ciekawego wie twój brat?
Potrafi przepowiadać przyszłość.
Nasz własny Hegezystratus.
Kto?
Starożytny grecki prorok, który odciął sobie stopę,
bo nie chciał dłużej przebywać w niewoli.
Podaj przykład przepowiedni brata.
Cóż,
pewnego razu napisał „Park Taras”.
Tamtego dnia mama zobaczyła staruszkę, która chciała przejść przez ulicę.
Gdyby mama jej nie złapała,
autobus miejski by ją rozkwasił.
W Parku Taras?
Nie. Na Oxley Avenue.
Potem mama zabrała tę panią do domu.
Do Parku Taras.
Nie, mieszkała przy jakimś bulwarze.
To był blok.
I miał tabliczkę: „Proszę parkować na tarasie”.
Przedziwne, co?
- Ciekawe masz dzieci, Lyle. - Tak. Dziękuję, szefie.
Drogi Aleksie, to ostatnie dwa tygodnie nauki
i szkoła wydaje się bardziej bezsensowna niż zwykle.
Mama robi artystyczne dziwa na zakończenie roku,
ale na takich rzeczach nigdy się nie wzbogacimy.
Gus mógłby sporo wyciągnąć jako zawodowy wróżbita,
ale póki nie przerwie milczenia, muszę szukać innych źródeł dochodu.
CISZA MA WIELE DO POWIEDZENIA
Bich Dang to najbogatsza osoba, jaką znamy, i zaproponowała mi pracę.
Lyle dostał zaproszenie na rocznicę fabryki kończyn, w której pracuje
z innymi byłymi więźniami.
Mama strasznie to przeżywa.
Wszyscy będziemy próbować wyglądać przyzwoicie,
choć żadne z nas takie nie jest.
Drogi Eliu, tu też nic się nie działo w ostatnich tygodniach.
Jedynie Billy Pedan wylądował w gównie za zadźganie Giggsy’ego.
Niespodzianka, pizdo!
Teraz na wiadrach założyli obręcze,
tak żeby głowa się w nich nie zmieściła.
Wystrzegaj się chodzenia na skróty.
Nie ma łatwych pieniędzy,
a kara dosięga wszystkich,
zwykle gdy się najmniej spodziewamy.
Lyle, gdzie jesteś?
Fajnie wygląda. Mogę spróbować?
To na zakończenie roku.
Musisz stanąć za tym.
- Przykleiłaś je? - Musisz mocniej pompować.
Wszystkim facetom to mówisz?
Patrz.
Trafiłem!
- Jaką nagrodę przygotowałaś? - Tylko lizaki.
Powiesz chłopakom, że zaparkowałem przed domem? Dziękuję.
Chodź. Masz swoje dmuchańce.
Halo!
Czytaj, co jest napisane!
Co jest?
- Zamknięte. Przerwa techniczna. - Żartujesz sobie.
Basen trzeba naprawiać? To pieprzona dziura z wodą.
Sorry, chłopaki. Wracacie do domu pieszo.
Mieliśmy być w Jamboree Heights pięć minut temu.
- Co to Jamboree Heights? - Nie twoja sprawa. Leć.
- Sprzedajesz ten towar od Bich Dang? - Hej!
Ostrzegałem cię.
Co? Ja wiem, Gus wie, mama pewnie też wie.
I Gus ma zepsute klapki.
No proszę.
Co za przypadek.
Wsiadajcie.
Z dzieciakami?
Nic im nie będzie. Jedź.
Gnojki.
Niczego nie dotykajcie.
To tutaj?
- Na co czekamy? - Możesz się przymknąć?
Macie tu siedzieć i się nie pokazywać, jasne?
Więc jeśli tamten facet zapyta, co robimy, powiem:
„Spokojnie, proszę pana. Mój ojczym diluje tu prochami”.
Zaczynasz mnie wkurzać.
Dobra. Chodźcie.
- Co jest, kurwa? - Będą cicho.
Gęba na kłódkę.
- Dobrze. - Poważnie.
To ty, bracie?
Otwarte.
Siadaj, bracie.
Siadaj.
Ciekawe metody wychowawcze. Przychodzisz z dziećmi opylać prochy.
Ojciec roku.
Naprawiają basen.
- Basen trzeba naprawiać? - Wiem. To samo powiedziałem.
O czym ten film?
Nie wiem.
Coś o gangsterach.
Teraz szuka po Hongkongu skurwiela, który odciął głowę jego żonie.
- Czemu odciął jej głowę? - Bo to skurwiel.
Jak twój koleżka Ivan.
Tak robią źli skurwiele.
- Masz coś dla mnie? - Tak.
Przyniosłem parę piwek.
- Chcesz sprawdzić? - Sam sprawdź.
Dawaj, Elsie!
Zaraz będzie najlepsza scena.
Chłopcy, chcecie wybrać napój?
Tam są mrożone ciastka. Obok batatów.
Piwka?
- Tak. - Dawaj.
Co to?
To mere.
Pamiątka rodzinna.
Należała do mojego praprapradziadka.
Do czego jest?
To zabójcza broń.
Jak ktoś umie jej używać, może narobić niezłego bigosu.
Może rozwalić czaszkę pakehy jak skorupkę jajka.
Co to znaczy pakeha?
Biały facet.
Jak Lyle.
Dobry towar.
Lepszy niż gówno Dustina Vanga.
Kto to Dustin Vang?
Zadajesz dużo pytań.
Dustin Vang to diler z Sydney.
Ale miesza towar z mannitolem i nie chcemy go kupować.
I wykańczają mu kurierów.
Kto ich wykańcza?
Spytaj Lyle’a.
Wypijesz to?
Czy będziesz tylko się gapić na moje cycki?
Przepraszam.
O czym rozmawialiście z Elsie w kuchni?
Na ścianie ma maoryską pałkę.
Należała do jej prapradziadka,
który był wielkim wojownikiem.
Mówiła, że mamy towar lepszy niż Dustin Vang, bo on miesza z mannitolem.
Dobra.
Co to mannitol?
Skończ już.
W przyszły weekend mam kurs, więc musisz poszukać innej obstawy.
- Dobra. - Przepraszam.
Masz.
Jesteśmy kwita.
Dzięki.
Na razie.
Mogę być obstawą.
Dobry żart.
Elsie mówiła też,
że ktoś wykańcza kurierów Dustina Vanga.
Tym zajmuje się Ivan Kroll?
Taki człowiek nie istnieje.
Ivana Krolla wymyślili tak na postrach. To wszystko.
Darren w niego wierzy, Ezra też.
Naprawdę?
Ale i tak przyda ci się ktoś do pomocy.
Wiesz, kto mi się przyda? Ktoś, kto mniej gada.
Chryste, kolego.
Jeśli chcesz pomóc, to trochę wyluzuj.
Nie mieszaj się.
Nie potrzebuję nikogo do obstawy.
Skąd on bierze te pomysły?
Mamo!
Hej. Masz więcej się nie zadawać z Nunczako.
To cholerny psychol.
- Co? Nie zadaję się z Darrenem. - Wtedy w nocy wyglądaliście na kumpli.
- Ty i jego mama też. - Hej! To są interesy.
Chłopcy! Marsz na lekcje.
Wynocha. Obaj. Szybko.
Dzięki za podwózkę.
Nie ma za co.
Cześć, Gussie.
HEGEZYSTRATUS TAJEMNICZY WRÓŻBITA POJMANY PRZEZ SPARTAN.
ZBIEGŁ, ODCINAJĄC SOBIE FRAGMENT STOPY.
Idę już. Na razie, Gus.
O nie!
- Co się stało? - Nic jej nie jest?
Shelly, nic ci nie jest?
Siedź i uspokój oddech.
Oddychaj.
Dziękuję.
Następny.
Mamo? Co tu robisz?
Zastępuję mamę Shelly. Pojechały do lekarza.
- I nic nie mówiłaś? - Masz 13 lat.
Nie muszę pytać cię, czy mogę pomóc w szkolnej stołówce.
- Jezu, mamo. - Co chcesz?
Trzy kawałki ciasta.
To nie obiad.
- Mamo! - Dobra. Trzy ciasta.
Miłego dnia.
Dziękuję.
Dzieci, co?
Lyle jest zajęty?
Tak, wciąż pracuje w fabryce.
Nie mógłby nam załatwić trochę koki?
Nie.
Już tego nie robi.
Przepraszam, słyszałam, że…
- Że co? - Przepraszam.
Podobno coś robisz na zakończenie.
Wspieram naszą społeczność.
Następny.
Lyle uczył go tego lewego sierpa? Ma szansę na karierę.
Myślisz, że Gus kiedyś się odezwie?
Czemu by nie?
On naprawdę przepowiada przyszłość?
Gdybym ja umiał przepowiadać przyszłość,
nie chwaliłbym się tym.
Dlaczego?
Ludzie nie daliby mi spokoju. Co bym im mówił?
Czasem coś złego prowadzi do czegoś dobrego.
Na przykład?
Gdyby twoja mama nie uciekła z domu, nie poznałaby Roberta.
Gdyby nie pił, nie poznałaby Lyle’a.
Dużo złego i jedna dobra rzecz.
Dwie dobre rzeczy.
Bo ja poznałem was.
Chodzi mi o to,
że ból i przyjemność to część życia człowieka.
Życie, które nie boli, nie jest prawdziwe.
- Teddy z tobą nie jeździ od paru tygodni. - Jezu, kolego.
Przydam ci się, bo widzę to, czego ty nie widzisz.
Tym razem zostań w aucie.
Ci goście są niebezpieczni. Serio mówię.
Nie trzeba liczyć.
Wszystko jest.
Przyrzeknij, że to dobry towar.
To zawsze jest dobry towar.
Ostatnio był słaby.
Może się przyzwyczajasz.
- A może ty próbujesz nas wyruchać! - Jezu. Spokojnie.
Lyle, co się dzieje?
Coś ty za jeden?
Miałeś zostać w aucie.
- Na co się gapisz? - Na nic się nie gapi.
Zastanawiałem się, czy zacząłeś łysieć, zanim zostałeś skinheadem,
czy to się stało później.
Po chuj przyprowadzasz dzieciaka?
Spierdalajcie.
Raz.
CENA: 126,95 $
PARKING PRYWATNY
Cześć, dziewczyny.
MANIA MUTANTÓW
SPRAWDŹ SWOJĄ SIŁĘ
PATYCZKOWE PANDEMONIUM
Slim przyjechał.
Spójrz. To Shelly.
Shelly, jak się czujesz?
- Hej. - Podobno byłaś w szpitalu.
Po co ci one?
Mam problemy z mięśniami nóg.
Cholera. Jak będą cię leczyć?
Nie wiem, najpierw muszą zrobić badania.
- Pospiesz się. Zaraz mecz. - Wejdziesz na mecz?
Nie, idę do domu pocieszać mamę.
Na razie.
- Do zobaczenia. - Na razie.
Eli, możesz wyrzucić resztki mięsa do kosza?
BŁONNIK BŁYSKAWICZNY
SMAK CYTRYNOWY
SUBSTANCJA AKTYWNA: MANNITOL
Eli, zaczyna się.
- Powiedz Lyle’owi, że się zaczyna. - Dobra.
- Podglądasz? - Nie.
- Co to jest? - Otwórz oczy.
No dawaj.
Nie.
Na pewno nas na to stać?
Jest warta każdego centa.
Dziękuję.
Kocham cię.
Mecz się zaczyna.
Witamy widzów w całej Australii na finale drugiej rundy sezonu 1985
między Canberra Bulldogs i Paramatta Eels.
- Mogę cię o coś spytać? - Już to zrobiłeś.
Załóżmy, że robisz coś, za co można beknąć,
a jak cię złapią, będziesz mieć przesrane,
ale ludzie, których okradasz, to i tak męty.
Robiłbyś to?
- Chodzi o ciebie czy o znajomego? - O znajomego.
Powiedz znajomemu, że zawsze trzeba zapłacić rachunek.
Przez jakiś czas można robić uniki, ale w końcu kara cię dopadnie.
Jeśli nie ciebie, to kogoś, kogo kochasz.
Tak to już jest w życiu.
Twoja mama jest taka szczęśliwa.
Warto ryzykować, żeby to stracić?
Dobra, chłopcy.
- Proszę. - Super.
Piwko.
Dzięki, stary.
Suń się, kolego.
Powiesz to samo Lyle’owi?
Nie teraz.
Zaraz hymn najlepszego kraju świata.
Australijczycy, cieszmy się
że jesteśmy zjednoczeni i wolni
Jak dalej?
Mamy cenną ziemię i bogactwo za pracę
Nasz dom jest opasany przez morze
Ile skrzydełek? Potrzebujemy dwa razy tyle.
Czy to przegrzebki? Czemu jeszcze nie są przyrządzone?
Kwiaty postaw na barze.
Gdzie obrusy?
Szybciej! Ruszasz się jak leniwiec!
Szybko! Zaraz przyjdą goście.
Zagęszczajcie ruchy. Nie chcę się spóźnić.
Jak wyglądam?
Jak bogini.
Obróć się.
Idę po chłopaków.
Dobra.
To ja… rozgrzeję datsuna.
Pomóc ci?
Chodź.
Nie możemy zostać i obejrzeć filmu?
Będzie fajnie.
Starzy ludzie będą wygłaszać mowy.
Może zawrzesz przydatną znajomość, na przykład z Tytusem Brozem.
Już go znamy. To dziad.
Nie musisz wszystkiego mieszać z gównem. To nie jest sens bycia nastolatkiem.
JEST
Lyle pracuje w fabryce od trzech lat. Cenią go tam.
Gdyby go cenili, daliby mu awans albo…
Przestań, Eli.
Idziemy wszyscy.
Udawaj, że dobrze się bawisz.
Mamy wyglądać na przyzwoitych, tak?
Po to Lyle co dzień wkłada kombinezon i idzie do pracy,
nawet jeśli nie ma na to ochoty.
Z przyzwoitości naprawia moskitiery,
kosi trawę i odkłada forsę, żeby nas stąd wydostać.
Dzięki przyzwoitości masz jedzenie, papier toaletowy
i nie każdy twój dzień jest gówniany.
Nie odrzucaj tego, co przyzwoite. Może ci wiele dać.
Wyglądasz elegancko.
Bądź normalny. Proszę.
Cześć, Darren.
A ty skąd wytrzasnąłeś zaproszenie?
Nie wiem. Lyle tam pracuje.
- Jak idzie dystrybucja? - Chyba całkiem nieźle.
Czasem wożę z nim towar.
I co robisz?
Obserwuję. Pilnuję, żeby nas nie oszukali.
Robisz za obstawę?
Panie i panowie, proszę zająć miejsca.
Podano kolację.
Kogo masz przy stoliku?
To poseł z Oxley.
A to detektyw Tim Cotton.
Bo Tytus pomaga byłym więźniom, tak?
Nie. Bo połowa tutejszych gliniarzy
dostaje forsę na święta od mamy.
To Ivan Kroll.
Lyle mówi, że on nie istnieje.
Raczej chciałby, żeby nie istniał.
Co mu się stało z twarzą?
Podobno brat jednej z jego ofiar zaczaił się na niego ze strzelbą.
Twarz dorobili mu w Atlasie.
A co z tym, który strzelił mu w twarz?
Trochę trwało, zanim go znalazł.
W końcu wytropił go w obozie drwali na zadupiu w Tasmanii.
Eli! Elegancko wyglądasz.
Przy którym stoliku są rodzice?
Wszystko gra, Gussie?
To Teddy. Znasz go?
Moja mama mu się podoba.
Twoja mama wszystkim się podoba. Też bym ja puknął.
Panie i panowie,
powitajcie gorąco
waszego dzisiejszego gospodarza, pana Tytusa Broza.
Dziękuję.
Jak niektórzy z was wiedzą,
trzy najważniejsze kobiety w moim życiu
to moja matka,
moja córka
i moja ukochana żona.
Wszystkie niestety nie żyją.
Moja córka Hannah była najjaśniejszym światłem mojego życia.
Mimo trudności, z jakimi się mierzyła przez swoją rzadką przypadłość,
od chwili gdy wziąłem ją w ramiona,
wiedziałem, jaki jest sens mojego życia.
Dać mobilność.
Dać niezależność.
Dać godność mojej córce
i wszystkim jej podobnym na świecie.
Ale przed nami długa droga, przyjaciele.
Mam nadzieję i wierzę,
że w pełni sprawne ręce i nogi
będą tak samo wymienialne jak części samochodowe.
Do tego czasu
przyrzekam, że nasza święta misja,
aby przywrócić pełną mobilność tym, którzy tego pragną
i którzy na to zasługują…
dopiero się zaczyna.
Miłego wieczoru.
Mogę prosić o balon?
Było blisko. Dasz radę.
Tak! Trafiłem!
Pewnie, bracie. Gratulacje.
- Dziękuję. - Brawo.
Mania Mutantów. Zapraszam.
Włożysz pieniądze do worka i sprawdzisz, czy wszystko się zgadza?
Jasne.
Patyczkowe Pandemonium. Wybierz patyczek i wygraj nagrodę!
Jacyś chętni?
Nudne to stoisko. Sam się zgłosiłeś?
Mama nas zmusiła. Ma bzika na punkcie prac społecznych.
Lubię twoją mamę. Zawsze byłam zazdrosna o twoją rodzinę.
Zazdrosna o nas? Dlaczego?
Bo jesteś kochany.
Każdy jest kochany.
Czuję się kochana, ale teraz moja mama jest przeze mnie bardzo smutna.
Masz więcej szczęścia, niż sądzisz.
Tak. Dawaj, stary!
Patyczkowe Pandemonium!
Mania Mutantów!
Patyczkowe Pandemonium!
Nie. Mania Mutantów!
Cała masa patyczków i cała masa pandemonium!
Mania Mutantów.
Prawdziwe mutanty nie istnieją.
Tutaj są znacznie lepsze nagrody.
Chcemy jeść!
Patrzcie na to.
- Za co to? - Za nic.
Bardzo mi się dziś podobało.
Czułam się tak dobrze.
Byliśmy wszyscy razem jak rodzina.
Wiem, co masz na myśli.
Zaczekajcie jeszcze.
Niedługo będzie jeszcze bardziej różowo. Przyrzekam.
Może.
Radzę nie wchodzić.
Spaghetti! Ale z ciebie mistrz!
Przynajmniej zamknij drzwi.
Niech się przewietrzy.
- Otworzę. - Zaprosiliście Shelly?
Shelly!
Wybaczcie najście.
- Kim jesteś? - Znajomym Lyle’a.
Ty, wypad.
Zjeżdżaj!
Dobra.
Ty, siadaj.
Nie ruszaj się. To nie potrwa długo.
Muszę spytać Lyle’a o jego interesy na boku.
O czym on mówi?
- Nie wiem, co… - Zamknij się!
Kurwa…
Powiesz nam, gdzie ukryłeś resztę towaru?
Po co wam to gówno?
Gdzie ukryłeś towar?
Spokojnie.
No więc?
Gussie.
Co robisz?
Co on mu mówi?
Skończ to. Gadaj, Lyle.
Kurwa! Przestań.
Eli.
Przepraszam, Frankie.
Nie, Lyle.
Pieprzyć to. Zabierzcie go.
Lyle! Nie!
Wybacz, kochanie. Chciałem, żeby było nam lepiej.
Lyle!
Oni nic nie wiedzą!
Mamo!
- Siadaj. - Mamo!
Zamknij mordę, mały.
Oddychaj.
Mam mało czasu.
To twoja ostatnia szansa,
żeby uniknąć czegoś bardzo nieprzyjemnego.
- Co ci powiedział Lyle? - On nie mówi!
Wszyscy w końcu mówią.
Co powiedział, przygłupie?
Gdzie Lyle ukrył resztę towaru?
Napisz to w powietrzu.
Napisz, co powiedział Lyle,
a ja nie odetnę palca twojemu braciszkowi.
Nie! On nic nie wie!
Dobry chłopak. Przeliteruj mu to.
Mów. Wyduś to, Gus.
On nie…
Powiedział…
„Cokolwiek się stanie…
bardzo was kocham, chłopcy”.
Tak. I co jeszcze?
I jeszcze: „Powiedz temu śmieciowi, żeby się pierdolił”.
I tym podobne.
Przezabawne.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI TRENTA DALTONA
Napisy: Przemysław Rak