Patrz na ten domek. Większy od naszej sypialni.
Bez przesady.
Po co jej sześć psów?
Pewnie są cudze, tylko wyprowadza je za pieniądze.
Chciałbym psa.
Zacznij zbierać własne balasy, to pogadamy.
Stań tu. W prawo.
Dacie wiarę, że tu mieszka jeden człowiek?
Niczego nie dotykaj.
-Hej, my po Atari. -"W sprawie".
W sprawie konsoli Atari.
Tak… Mąż podłączył ją do telewizora na dowód, że działa.
Może niech jedno…
Zaczekamy na zewnątrz.
Nie wiem, jak się na tym gra. Dzieci, wy się znacie?
Tak.
No to właźcie.
Jest Space Invaders i reszta gier. Gillie prawie z niej nie korzysta.
Bardziej interesują go roboty.
Bierzemy.
Nie sprawdzicie?
Nie, skarbie, ufamy ci. Proszę, 50.
W ogłoszeniu jest 100.
Zobaczmy… O, piątak! 55. Chwilka. Ile macie w kieszeniach, chłopaki? 55… O, 57!
-No dalej, opróżnijcie kieszenie. -Niech będzie.
Dzięki. Ostrożnie, to nie zabawka.
Jak zamieszkać w takim domu?
Trzeba obrobić bank.
Nie gadaj.
Za każdą fortuną kryje się przestępstwo. Tak się mówi. Wiecie, że mama mieszkałaby
w takiej chacie, gdyby nie uciekła w młodości?
No weź, skarbie, dostaliśmy dobrą cenę. 57 dolców, a jest warta dwa razy tyle.
Wszystko gra?
Będzie lepiej, Frankie. Słowo. Aż zapomnisz, że kiedyś było inaczej.
Uwaga na palce!
CHŁOPIEC POCHŁANIA WSZECHŚWIAT
ODCINEK DRUGI: CHŁOPIEC TRACI PRACĘ
Zdechłe kakadu, czy zużyta pielucha?
Odlot. Jak tam zawisła?
Bo ja wiem.
Rozejrzyjcie się tylko. Pieprzona Darra. Wiecie, jak to się nazywa? Upadek
społeczeństwa.
Wywózka śmieci.
No… Też.
Lyle, kolego!
Znacie Teddy'ego.
Nie są za mali, by tyrać?
To na zaliczenie do szkoły.
Pokażesz im którąś łapę? Prze pani, refleks! "Co jest, kurwa"?!
Mój pies ogryza taką jedną w domu. Polejcie ją jeszcze sosem pomidorowym.
Też tu pracujesz?
Nie, jeżdżę ciężarówką.
Tak jest.
Jak tam Frankie?
W porządku.
Będzie na balandze w przyszłym miesiącu? Darmowa wyżerka. Młodych też
weźcie.
Chcę coś obgadać. Słuchaj, stary…
O czym rozmawiają?
Nara.
Dobra, chodźcie. Jezusie, ale się guzdracie.
Zobaczcie. Całkiem w deskę, co?
Gites.
Obejrzymy moje stanowisko. Gus, chodź.
Co jest?
Nudzisz się tu?
Nie, w życiu. Co dzień jest coś innego do roboty.
Nogi, ręce, stopy, kolana… Jest super.
Patrzcie.
"Jestem twoim ojcem".
Nie tym prawdziwym!
Nie wydurniaj się. Witam, szefie.
Lyle.
A kogo my tu mamy?
To są Eli i Gus, synowie mojej dziewczyny. A to pan Broz, właściciel
całej tej fabryki. Przywitajcie się.
Silny jesteś, chłopcze.
Tak czy nie?
Nie odezwał się ani słowem, odkąd miał osiem lat.
Coś mu…?
Nie, ani trochę. Jest bardzo bystry.
Wie mnóstwo rzeczy, tylko nie mówi.
Za to ty jesteś rodzinną gadułą?
Podaj rękę. Nie bój się.
Tak… jeszcze nie wyrosła. Czuć to w szpiku. Kość jest mocna, ale niepełna.
Jakie ciekawostki zna twój brat?
Przepowiada przyszłość.
Nasz własny Hegezystrat?
Kto?
Starożytny grecki prorok, który odciął sobie stopę, by wydostać się z niewoli.
Daj jakiś przykład czegoś, co wywróżył.
Cóż. Jednego razu napisał "Park Terrace". Pewna starsza pani wchodziła
akurat z zakupami na przejście dla pieszych.
Mama odciągnęła ją tuż przed tym, jak staranował ją autobus.
W Park Terrace?
Nie, na alei Oxley. Ale mama odprowadziła ją do domu.
Do Park Terrace?
Nie, mieszkała na jakimś bulwarze. Ale pod jej blokiem była tablica z napisem:
"Proszę parkować na tarasie".
Ciarki, co?
Ciekawe masz dzieci, Lyle.
Dzięki, szefie.
Drogi Alexie. Semestr kończy się za dwa tygodnie i lekcje mają jeszcze mniej
sensu. Mama robi coś ładnego na zakończenie roku, ale nie dorobimy się na
tym.
Gus zbiłby kokosy jako wróżbita, ale póki nie zacznie się odzywać, muszę szukać
innych źródeł dochodu.
Bich Dang to najbogatsza osoba, jaką znamy, i tak jakby daje mi pracę. Lyle'a i
całą resztę byłych bandziorów zaproszono na jakiś jubileusz do fabryki rąk, przez
co mama jest bardzo ą-ę. Wydaje mi się, że wszyscy będą tam udawali lepszych, niż
są.
Drogi Eli, tu też niewiele się dzieje. Nie licząc tego, jak wsadzili Billy'ego
Pedana w gówno, bo dźgnął Giggsy'ego. Musieli zwęzić otwory w wiaderkach, żeby
głowa w nie nie wchodziła.
Powiem ci tyle: wystrzegaj się skrótów. Nie ma łatwej forsy, a los upomina się po
każdego.
Gdzie jesteś, Lyle? Ale fajnie. Też mogę?
Ustawię stoisko. Czekaj, strzelaj zza linii.
Przykleiłaś je?
Wciśnij mocniej.
Każdemu to mówisz?
Patrz teraz.
Dostał!
Jaka jest nagroda?
Lizaki i takie tam.
Powiedz chłopakom, że stoję pod domem. Dzięki.
No chodź. Masz motylki?
Halo!
Tablica jest, kurde.
Co się dzieje?
Na basenie jest remont.
Bez, kurwa, jaj. Co się mogło zepsuć na basenie? To dziura pełna wody.
Nie wiem. Przykro mi, wracacie na piechotę. Czekają na nas w Jamboree
Heights.
A co tam jest?
Nie twój interes. Zmykaj.
Sprzedajecie towar od Bich Dang?
Ej. Ostrzegałem cię.
No co? Wiem ja, Gus i mama pewnie też. A Gusowi zepsuły się klapki.
No proszę. To się, kurna, zgraliśmy.
Wsiadać.
Z młodymi?
Przeżyją. Jedź.
Dziady.
Ręce przy sobie.
To tu?
-Na co czekamy? -Stul dziób, proszę cię.
Siedźcie i nie rzucajcie się w oczy.
Dobra. Gdy tamten gość spyta, co robimy, powiem: "Luzik, prze pana, ojczym tylko
sprzedaje prochy".
Zaczynasz mnie wnerwiać.
Dobra, chodź.
Co, kurwa?
Będą milczeć. Ani, kurwa, słowa.
No.
Poważnie.
To wy? Otwarte.
Siadajcie.
Wzorowy rodzic, nie ma co. Wozi prochy z dzieciakami. Tata roku, nie?
Basen był w remoncie.
Niby co tam remontują?
Wiem, też pytałem.
O czym jest film?
Nie wiem, to jakiś gangsterski. Gość szuka w Hong Kongu typa, który uciął jego żonce
łeb.
Dlaczego ją uciął?
Bo jest chujkiem. Jak ten twój kumpel, Ivan. Złe chujki tak robią.
Macie coś dla mnie?
Tak. Przywieźliśmy piwko.
Sprawdzisz?
Ty sprawdź.
Weź, Elsie. Zaraz najlepsza scena!
Checie się czegoś napić?
Obok ziemniaków są herbatniki.
Chcesz piwo?
No.
Dawaj.
Co to?
Smitty. Rodzinna pamiątka. Należał do praprapradziadka.
Do czego służy?
Do zabijania. We wprawnych rękach może nieźle zaszkodzić. Rozbić pakiarowi czachę
jak jajko.
Co to "pakiar"?
Białas. Jak Lyle.
Tak jest, mocna rzecz. Nie jak ten chłam od Dustina Vanga.
Kto to?
Dociekliwy jesteś.
To dealer z Sydney. Nie kupujemy od niego, bo chrzci towar Mannitolem. I zabijają mu
kurierów.
Kto zabija?
O to spytaj Lyle'a.
Pijesz, czy będziesz tak stał i gapił mi się na cycki?
Wybacz.
O czym gadałeś z Elsie w kuchni, Kapitanie Ciekawski?
Ma na ścianie maoryską maczugę po swoim prapradziadku. Wywijał nią jak Viv
Richards. I że mamy lepszy towar niż Dustin Vang, bo niechrzczony Mannitolem.
Aha.
Co to Mannitol?
Odpuść już.
W przyszły weekend weź kogo innego, bo ja mam kurs.
-Dobra. -Wybacz.
Trzymaj.
Ekstra, dzięki.
Cześć.
Ja mogę jechać.
Dobre.
Elsie mówiła też, że ktoś zabija Dustinowi dostawców. Od tego jest Ivan
Kroll?
Nie ma kogoś takiego. To straszak, który ma trzymać resztę w ryzach.
-Darren i Ezra w niego wierzą. -Doprawdy?
Przydałby ci się ktoś do pomocy.
Przydałby mi się ktoś, kto mniej gada. Jezu, mały. Jeśli chcesz pomóc, to zamknij
jadaczkę. Nie wtrącaj się.
Wcale nie potrzebuję nikogo do pomocy. Co mu do łba strzeliło?
Mamo!
Niie zadawajcie się więcej z Nunczaku. To skończony psychol.
W sensie? Nie kolegujemy się.
Wydawało mi się, że z nim trzymasz.
A ty z jego mamą.
Ej. To interesy.
Chłopcy, na lekcje!
Wysiadka. Już was nie ma.
Dzięki za podwózkę.
Nie ma za co.
Trzymaj się.
Muszę lecieć. Na razie.
Wszystko dobrze, Shelly?
Usiądź, aż odzyskasz oddech.
Oddychaj.
Dzięki. Następny.
Mama? Co tu robisz?
Mama Shelly Huffman musiała ją zawieźć do lekarza.
Nic nie mówiłaś.
Nie muszę prosić 13-latka o pozwolenie na pracę w sklepiku.
Mamo, weź.
Co chcesz?
Poproszę trzy ciastka.
To nie obiad.
Mamo!
Dobra, dobra, trzy ciastka.
Miłego dnia.
Dzięki.
Dzieciaki.
Lyle jest zajęty?
Tak, dalej pracuje w fabryce.
A… mógłby nam skołować trochę koksu?
Nie. Już nie handluje.
-Wybacz. Słyszałam, że… -Że co?
Przepraszam. Ustawisz stoisko na przyjęciu?
Tak, w czynie społecznym.
Następny.
Lyle nauczył go tego sierpu? Byłby w tym dobry.
Myślisz, że znów zacznie mówić?
Nie widzę przeszkód.
A wierzysz w jego przepowiednie?
Ja bym się nie chwalił, że umiem przepowiadać przyszłość.
Bo?
Bo ludzie nie daliby mi spokoju. I czasem musi być źle, żeby zrobiło się
lepiej.
Na przykład?
Wasza mama nie poznałaby Roberta, gdyby nie zwiała z domu, a gdyby on nie był
pijakiem, nie poznałaby Lyle'a.
To sporo złych rzeczy.
Ale dwie dobre. Bo poznałem was dwóch.
Zmierzam do tego, że ból i przyjemność to dwie strony życia. Nie cierpieć to jak nie
żyć.
Ostatnio jeździsz bez Teddy'ego.
Jezu, mały.
Potrzebujesz mnie, bo jestem spostrzegawczy.
Tym razem nie wysiadaj, co? Z nimi nie ma żartów, serio.
Nie trzeba liczyć. Wszystko się zgadza.
Obiecałeś, że to dobry towar.
Jak zawsze, stary.
Ostatnio był kiepskawy.
Może się przyzwyczajacie.
A może ty nas dymasz!
Jezu. Wyluzujcie.
Co jest, Lyle?
A ty, kurwa, kto?
Miałeś nie wysiadać, mały.
Co się gapisz?
Nie gapi się.
Zastanawiam się, czy wyłysiałeś, zanim zostałeś skinem, czy później.
Po chuj jeździsz z bachorem?
Spieprzać.
Jedną.
Witam panie!
Żegnam panie!
To nie Lindsay?
Patrz, Shelly.
Shelly! Jak leci? Podobno byłaś w szpitalu.
Po co to?
Mam coś nie tak z nogami.
Szlag. Jak to się leczy?
Nie wiem, muszą mnie zbadać.
Gazu, zaraz meczyk.
Obejrzysz z nami?
Muszę lecieć pocieszyć mamę. Pa.
-To na razie. -Pa.
Eli, wyniesiesz ścinki do kubła?
Eli! Zaczyna się!
Idź pogonić Lyle'a.
Dobra.
Nie patrz.
Nie patrzę.
-Dobra, co to? -Otwórz oczy. Dalej.
-Nie. Na pewno nas stać? -Jesteś tego warta, słonko.
Dziękuję!
Mecz się zaczyna.
Mogę o coś spytać?
Już spytałeś.
Powiedzmy, że mógłbyś zrobić coś, za co miałbyś przesrane, gdyby cię nakryli. Ale
w sumie okradałbyś samych drani. Zrobiłbyś to?
Pytasz ty, czy jakiś kolega?
Kolega.
Przekaż koledze, że ktoś zawsze ponosi cenę. Możesz się łudzić, że ci się
upiekło, ale na dłuższą metę to się na tobie zemści. Albo na twoim bliskim. Takie
życie.
Patrz, jaka jest szczęśliwa.
Kto by ją narażał?
Dobra, chłopaki. Jedziemy. Proszę, kolego.
Dzięki.
Suń się.
Powtórzysz to Lyle'owi?
Weź, mały, nie teraz. Zaraz leci hymn najlepszego kraju świata.
Jak to szło?
Ile skrzydełek? Potrzeba dwa razy tyle. Prędzej z tymi przegrzebkami!
Jeszcze niegotowe? Zabrać kwiaty do baru.
Gdzie obrusy? Ruszaj się, nie śpij! Zaraz przyjdą goście!
No prędzej, nie chcę się spóźnić.
Jak wyglądam?
Jak istna bogini. Obróć się.
Idę po dzieci.
Dobra.
To ja… rozgrzeję silnik.
Pomóc ci? Chodź.
Nie możemy zostać i obejrzeć filmu?
Fajnie będzie.
Zgraja starców będzie dawać mowy.
Może nawiążesz korzystną znajomość z Tytusem Brozem.
Znamy go, to dziwak.
Wiem, że masz już 13 lat, ale bycie nastolatkiem nie polega tylko na
zrzędzeniu.
Lyle pracuje w tej fabryce trzy lata. Cenią go tam.
Gdyby go cenili, dostałby awans albo…
Przestań, Eli. Idziesz z nami. Chociaż udawaj, że ci się podoba.
Tylko udajemy przyzwoitych.
Przyzwoitość pcha Lyle'a do tego, by co dzień chodzić do pracy, nawet gdy mu się
nie chce. Do łatania moskitier, koszenia trawnika i oszczędzania, żebyśmy się stąd
wynieśli.
Dzięki przyzwoitości masz jedzenie i papier toaletowy i nie każdy twój dzień
jest do dupy. Nie gardź przyzwoitością. Ma sporo zalet.
Proszę, uspokój się.
Cześć.
Dzwonek? A ciebie, kurwa, kto zaprosił?
Nie wiem. Lyle tam pracuje.
A jak mu idzie rozwożenie?
Całkiem nieźle. Czasem jeżdżę z nim z dostawamy.
I co robisz?
Pilnuję, żeby nikt nie kantował.
Dzwonek, mały kafar?
Szanowni państwo, proszę zająć miejsca. Podano do stołu.
Kto z wami siedzi?
Miejscowy przedstawiciel Oxley… i detektyw Tim Cotton.
Bo Tytus pomaga więźniom na odwyku?
Nie, bo matka funduje co drugiemu glinie ferie zimowe.
To Ivan Kroll.
Lyle mówił, że nie istnieje.
Lyle wolałby, żeby nie istniał.
Co ma z gębą?
Ludzie mówią, że brat jednej z jego ofiar wypalił w niego ze strzelby.
Atlas zrobiło mu osłonę.
A co z facetem, który go zranił?
Chwilę go szukał, ale w końcu dorwał go w tartaku na tasmańskim zadupiu.
Eli! Do twarzy ci! Gdzie siedzą rodzice?
Znasz Teddy'ego? Chyba leci na moją mamę.
Tink, każdy na nią leci. Ruchałbym.
Panie i panowie, powitajcie proszę ciepło dzisiejszego gospodarza, pana
Tytusa Broza.
Dziękuję. Jak część z was wie, trzy najdroższe mi kobiety… moja matka, córka i
ukochana żona… niestety już nie żyją.
Córka, Hannah, była moim oczkiem w głowie.
Pomimo trudności związanych z jej rzadkim schorzeniem, odkąd pierwszy raz wziąłem ją
na ręce, wiedziałem, po co znalazłem się na tym świecie.
Aby przywracać mobilność. Niezależność. Aby zwrócić godność córce i pozostałym
takim jak ona.
Lecz przed nami długa droga, kochani. Żywię nadzieję i przekonanie, że w pełni
funkcjonalne ramiona i nogi będą kiedyś niczym samochodowe części zamienne.
Na razie przysięgam wam, że nasza święta misja, polegająca na przywracaniu pełnej
mobilności każdemu, który jej pragnie i na nią zasłużył… dopiero się zaczyna.
Bawcie się dobrze.
Dostanę balon?
O mały włos. Dawaj, dawaj.
Tak, tak! Trafiłem!
Tak, mały, trafiłeś! Gratulacje!
-Dzięki. -Brawo.
Szalone mutanty! Zapraszam!
Włóż pieniądze do koperty. Tylko wszystkie.
Pewnie.
Wybierz właściwy patyczek i wygraj!
Kto chce?
Słabe to stoisko. Sam się zgłosiłeś?
Mama nam kazała. Mówi, że trzeba się udzielać.
Lubię ją. Zawsze wam zazdrościłam.
Nam? Czego?
Że was kochają.
Każdy jest kochany.
Czuję się kochana, ale teraz tylko smucę mamę. Masz więcej szczęścia, niż myślisz.
Tak, dawaj.
-Patyczkowe pandemonium! -Szalone mutanty!
-Patyczkowe pandemonium! -Nie, szalone mutanty!
-Cała masa patyczków i pandemonium! -Szalone mutanty!
-Mutanty nie istnieją, wiecie? -Daję lepsze nagrody. O wiele lepsze.
Chcemy jeść! Chcemy jeść!
Widzieliście?
A to za co?
Za nic.
Dobrze się bawiłam. Rozczuliłam się, wiecie? Robiliśmy coś całą rodziną.
Doskonale cię rozumiem. Czekajcie tylko. Już wkrótce zrobi się jeszcze weselej,
słowo.
Nie wchodźcie przez chwilę. Hej, mały mistrzu!
Drzwi byś chociaż zamknął.
Serio, lepiej wywietrzyć.
Otworzę.
Zaprosiliście Shelly albo kogoś?
Shelly?
Wybaczcie najście.
A ty kto?
Znajomy Lyle'a.
Precz.
Jazda!
Dobra, dobra.
Ty - siadaj. To zajmie chwilę.
Spytam tylko Lyle'a o jego drugi interes.
O czym on gada?
Nie wiem…
Morda.
Kurwa.
Powiesz nam, gdzie schowałeś resztę?
Po co się szarpiecie?
Lyle, gdzie reszta?
Spokojnie.
Dobra.
No?
Gus.
Co ty robisz? Co mówi? Przestań! Odezwij się!
Kurwa! Przestań!
Eli.
Przepraszam, Frankie.
-Nie, Lyle. -Chuj z tym. Zabieramy go.
Lyle!
Przepraszam! Chciałem, żeby było nam dobrze!
Nic nie wiedzą!
Mamo!
Siadaj.
Stul pysk, gnoju. Odetchnij.
Oddychaj.
Śpieszy mi się. Masz ostatnią szansę zapobiec bardzo nieprzyjemnemu zdarzeniu.
Co ci powiedział?
On nie mówi!
W końcu każdy zaczyna.
Co powiedział, matole? Gdzie schował resztę? Napisz mi palcem.
Napisz, co powiedział Lyle, to nie utnę palca twojemu braciszkowi.
-Nie! Nic nie wie! -Bądź tak miły i powiedz.
Mów. Wykrztuś to, Gus.
Powiedział…
"Cokolwiek się stanie… bardzo was kocham".
Tak, tak. I co dalej?
A dalej… "Powiedz śmieciowi, żeby szedł się jebać". I takie tam.
Boki zrywać.