Eli.
Słyszysz mnie. kolego?
Podam ci tlen.
Oddychaj głęboko.
Teraz poczujesz coś chłodnego.
CHŁOPIEC POCHŁANIA WSZECHŚWIAT
ODCINEK 3: BIEGNIJ, CHŁOPCZE, BIEGNIJ
Witaj w prawdziwym świecie.
Jak leci?
Wody.
- Gdzie jestem? - W szpitalu.
- Przyszyją mi palec? - Przykro mi.
Najwyraźniej się nie dało.
Gdzie mama?
Na przesłuchaniu.
Jeśli martwi się pani o zdrowie syna…
A Lyle?
Zapomnij o Lyle’u. Teraz trzeba się martwić o mamę.
Pewnie trafi do więzienia.
Za co? Na jak długo?
Handel i posiadanie. Do pięciu lat.
Nic nie zrobiła. To Lyle i ja.
Ona mówi co innego.
Mama nic nie zrobiła. Ja powinienem dostać wyrok.
Uważaj, o co prosisz.
A ci, którzy porwali Lyle’a?
Nic o tym nie wiem. I radzę ci, żebyś ty też nie wiedział.
Wszystko im powiem!
Że Bich Dang zaopatruje całe miasto w heroinę
i opłaca gliniarzy.
Zamknij się, kurwa mać!
- Powiem… - Ucisz się. Milcz!
…jak Ivan zabrał Lyle’a i uciął mi palec.
Mama opowiedziała im co innego.
Co im powiedziała?
Że bawiliście się z Gusem figurkami z Gwiezdnych wojen
i chcieliście rozciąć Dartha Vadera siekierą.
Gus się zamachnął,
odciął ci palec,
mama zemdlała i uderzyła się w głowę.
Jezu, Slim.
To jej wersja zdarzeń i się jej trzyma.
Dlaczego?
Pewnie po to, by chronić ciebie. Teraz ty musisz chronić ją.
Podpisz.
Złe rzeczy przytrafiają się tym, którzy mówią o sam-wiesz-kim.
Nie tylko tobie, ale także ludziom, których kochasz.
Tak nie można. Powinniśmy komuś powiedzieć.
Komu powiemy? Policja jest w to zamieszana.
Nie obchodzi cię Lyle?
Obchodzi. Ale bardziej zależy mi na tobie, Gusie i twojej mamie.
Naprawdę.
Wezwijcie policję!
W cokolwiek się wplątał,
nie chce, żebyś wpakował się w to z nim.
Najbardziej pomożesz Lyle’owi, jeśli zachowasz milczenie.
Zaraz przyjdzie tu doktor Brennan.
Zapyta, co się stało.
Musisz więc szybko zdecydować, co jej opowiesz.
Przez złą decyzję stracisz nie tylko Lyle’a,
ale również Gusa i mamę.
Odwróć tabliczkę.
To, że twoja mama jest w więzieniu,
nie znaczy, że nie mogą jej dopaść. Rozumiesz?
Mówiłeś, że chcesz być dobrym człowiekiem.
To próba.
Wartościowa próba to taka, którą trudno przejść.
To będzie twoja próba.
Gdzie Gus? Chcę z nim porozmawiać.
Jest u Roberta.
U Roberta? Co on tam robi?
To twój ojciec. Tam jest wasze miejsce.
Nie gadaliśmy z nim od lat!
- Eli! - Kto nam każe tam mieszkać?
Zrobisz raz, co ci mówię?
Fatalnie to brzmi. Tym kaszlem powinien zająć się lekarz.
Nie. Lekarze będą próbować mnie powstrzymać przed śmiercią.
Halliday, przyjaciel rodziny.
Czy Eli ma dokąd pójść, gdy go wypiszemy?
- Nie. - Zamieszka u ojca.
Mam wybór?
Dobry chłopak.
Masz tu trochę ubrań.
Dwadzieścia dolarów na taryfę.
I list od twojego kumpla z Boggo Road.
Jeśli chcesz mnie złapać, dzwoń do Gill w monopolowym.
Powiesz, że masz wiadomość dla Slima.
Jasne?
Dobra.
- Slim Halliday, to nie ten… - Kto?
- Zabójca taksówkarza? - Nie zabił go.
Przekaż mu, że musi zrobić prześwietlenie klatki piersiowej.
Spójrzmy na tę twoją dłoń.
Podobno straciłeś wyjątkowy palec.
Sprawdźmy, jak goi się rana.
- Czemu nie mogą go przyszyć z powrotem? - To skomplikowane.
Trudno ponownie połączyć nerwy.
Nawet jeśli zaczną odrastać,
palec sztywnieje, zanim wszystko się połączy.
I masz taki bezużyteczny, martwy kikut.
Zahacza się o ciuchy, przeszkadza.
Lepiej ci będzie bez niego.
Ładne, czyste cięcie.
To musiała być ostra siekiera.
Jesteśmy zajęci, Christopher. Czego chcesz?
Lek jest za słaby.
Niemożliwe. Podwoiłam dawkę.
Ja, kurwa, umieram, a wy mi dajecie słaby lek?
Odejdź, Christopher. I zasuń zasłonę. Przyjdę do ciebie później.
- Co mu jest? - Rak mózgu.
- Do dupy. - On też tak myśli.
- Czemu nie możecie go zoperować? - Nie jestem pewna.
Najpierw spróbujemy zmniejszyć guz.
Dobra.
Opowiesz więc?
O wypadku z siekierą, gdy twój brat odciął ci palec.
Postanowiliśmy
zabić Dartha Vadera, żeby się zemścić za zabicie Obi-Wana Kenobiego.
Co? Myślisz, że Obi-Wan Kenobi nie żyje?
Został pocięty mieczem świetlnym i zniknął, więc…
To nie znaczy, że zginął.
Właśnie.
Dobra.
Pokażesz mi,
jak trzymałeś Dartha Vadera?
O tak.
A twój brat
wziął potężny zamach siekierą,
i odciął ci palec, prosto przez ten staw,
nie uszkadzając żadnego innego palca?
Chyba tak.
Niezłe cięcie.
Potem weszła mama, pośliznęła się na krwi
i uderzyła w głowę?
Jeśli tak powiedziała gliniarzom, to tak.
Muszę spytać, czy nie chciałbyś zmienić czegoś w historii,
którą właśnie mi opowiedziałeś.
Nie chciałbym.
W porządku.
Zajrzę do ciebie później.
Policja może przyjść jutro.
Detektyw Tim Cotton chce z tobą zamienić słowo.
Dobra.
Przyzna się do winy, więc to mamy załatwione.
A dowody wskazują, że partner zbiegł.
Dzieciakowi złożę wizytę jutro.
Sprawdzę, czy umie trzymać gębę na kłódkę.
Dzień dobry, kochanie.
Mamusia ci już nie pomoże.
Drogi Aleksie, wybacz krzywe litery.
Tak w skrócie: dwa dni temu trafiłem do szpitala,
bo pokłóciłem się z siekierą.
Lekarka mówi, że szybko dochodzę do siebie.
Może dlatego, że ostrze było ostre.
- Do kogo piszesz? - Do znajomego.
Znajomy z więzienia przy Boggo Road?
- To coś złego? - Za co twój kumpel poszedł siedzieć?
Był sierżantem w gangu motocyklowym.
A więc to psychol i zna twój adres.
- Głupie to. - W listach wydaje się sympatyczny.
- Jak motocyklista, to psychol. - Znasz wielu motocyklistów?
Moja mama zna.
- Podobno masz raka mózgu. - I co?
Zaczniesz pisać listy do chorych na raka?
Nie, jeśli są takimi fiutami.
- Jestem Christopher. - Eli.
Dziewczyńskie imię.
Wcale nie. Tata wziął je z jednej książki.
Prosiłem, żeby włączyli Diff’rent Strokes, ale przez małe dzieci oglądamy to gówno.
Te małe fiuty mają całe życie, żeby oglądać, na co im przyjdzie ochota.
Ja za trzy miechy umrę i nie mogę obejrzeć Diff’rent Strokes.
Za trzy miesiące? Serio?
Chyba że operacja się uda. Co ci się stało w rękę?
Chcesz prawdy?
Nie, wciśnij mi kit, jak wszyscy w tym pierdolniku.
Mój ojczym diluje heroiną.
Egzekutor z jego mafii
uciął mi palec wielkim nożem myśliwskim.
- Czemu to zrobił? - Myśli, że mój ojczym ukrył część towaru.
A ukrył?
Nie mam pojęcia.
Gdzie jest teraz twój ojczym?
Nie wiem.
Walnęli go w twarz i gdzieś zaciągnęli.
Potem ogłuszyli moją mamę.
Ale hardkor.
Tak.
Muszę stąd szybko nawiać
i dogadać się z porywaczami.
- Wkręcasz mnie? - Po co miałbym wkręcać?
Jesteś psycholem, co za trzy miechy umrze.
Jak zamierzasz nawiać?
Zaczekam na wózek z herbatą o 15.00.
- Odwrócę uwagę, gdy otworzą drzwi. - Jak?
Gdy mój kumpel Slim próbował nawiać z więzienia,
podpalił włókna materaca, by odwrócić uwagę strażników.
Chciał wyjść przez dach i przeskoczyć mur.
Udało mu się?
Puść mnie, skurwysynu!
Tym razem nie, ale niewiele brakło.
Ja odwrócę ich uwagę.
Daj mi chwilę.
Horror w moim telewizorze
Christopher, uspokój się.
Mówiłem wam, że chcę oglądać Diff’rent Strokes.
Natychmiast odstaw telewizor!
Szok, że wypala mi mózg
- Skąd to wypadło? - Stamtąd, gdzie te dzieci.
W moim wozie jest telewizor.
Co tu się odwala?
POSEŁ UCINA ŚLEDZTWO W SPRAWIE KORUPCJI POLICJI
AUTORKA: CAITLYN SPIES
Czy ten autobus jedzie do Darry?
Darra…
Ugryź mnie w rękę.
Ugryź z całej siły. No dawaj!
Tylko raz. Ugryź.
Policja przetrzepała wasz dom jak brudny dywan.
Więc włamywanie się nie jest najlepszym pomysłem.
Cześć, Gene.
Muszę coś wziąć ze środka.
Niezła rozróba była tamtego wieczoru.
Co się stało?
Postanowiliśmy z Gusem rozciąć figurkę siekierą,
ale Gus trafił w mój palec.
Rozumiem.
Tylko że kiedy ja wyjrzałem przez okno,
zobaczyłem, jak dwóch gości wlecze Lyle’a do bagażnika samochodu.
Mówiłeś to glinom?
- Pewnie. - Co oni na to?
Kazali siedzieć cicho dla własnego bezpieczeństwa.
To by się zgadzało.
Wiesz coś o Lyle’u?
Nie, ale go znajdę, zanim przytrafi mu się coś złego.
Na to może być za późno, kolego.
Tak.
Ale raz dał mi na przechowanie ten klucz do tylnych drzwi.
Gdyby trzeba było sięgnąć parasol.
- Ale nie pada. - Kolego,
a mnie się wydaje, że leje jak z cebra.
Nie widziałem cię, jasne?
Dzięki, Gene.
Lyle!
Mamo!
Nie.
Nie!
Kim jesteś?
Co tam robisz?
- Szukam, gdzie Lyle ukrył towar. - Skąd wiesz, że Lyle coś ukrywa?
Ivan Kroll tak powiedział.
Dlatego odciął mi palec.
Chce, żeby wszyscy srali ze strachu przed nim.
Nikt z dorosłych nie pomoże, a ja nie wiem, gdzie znaleźć Lyle’a.
Nawet nie wiem, z kim rozmawiam!
Załóżmy, że znajdziesz towar Lyle’a. Co z nim zrobisz?
Oddam Ivanowi Krollowi, jeśli wypuści Lyle’a.
A kto ci powie, gdzie znaleźć Ivana?
- Gliny? - Rusz głową.
Może Bich Dang?
- Trzymaj się, Eli. - Czekaj. Nie!
Kto tam?
Zastałem Bich?
Mówi Eli Bell, kolega Darrena.
Chwileczkę.
- Witam. - Cześć.
Buty.
Chodź ze mną.
KOŁO FORTUNY
A oto Troy, nasz ulubiony prezenter.
Dziękuję. Tak, to Koło fortuny.
Kolejne wspaniałe nagrody
i kolejni uczestnicy, którzy owe nagrody zabiorą ze sobą.
Uwielbiamy rozdawać…
Eli Bell.
Czego chcesz?
Mówiłaś, żebym kiedyś wpadł pogadać.
- Potrzebuję pomocy. - Jesteś brudny. Stań tam.
Po co mam z tobą rozmawiać?
Zdradziłeś mnie.
Wcale nie. Niby jak cię zdradziłem?
Sprzedawaliście z Lyle’em gównianą heroinę i mówiliście, że jest ode mnie.
Heroina Bich Dang była w 100% czysta.
Lyle zniszczył mi reputację.
Dustin Vang myśli, że może przejąć rynek.
Lyle na pewno tego nie planował.
Nikt nie planował wojny w Wietnamie, ale do niej doszło.
Zatopienia łodzi z moimi rodzicami też nie, ale do niego doszło.
Wiele wydarza się bez planu.
- Czemu tu jesteś? - Muszę pogadać z Ivanem Krollem.
Skontaktujesz się z nim? Był na twoim przyjęciu.
Nie mój interes.
Twój też nie. Chyba że chcesz skończyć jak Lyle.
- Więc co się stało z Lyle’em? - Nie wiem, co się stało.
Miałeś mi pomagać, a wszystko spieprzyłeś.
Idź do domu, wykąp się.
Nie mam domu.
Nie mój problem.
…auto, którym można się pokazać. Zawiezie was wszędzie.
Prowadzi się jak marzenie. Świetna maszyna.
Gus?
Cześć, Eli.
Wiedziałem, że przyjdziesz.
Wciąż mówisz.
To dobrze.
Jak długo jesteś u Roberta?
Od paru dni.
- Jest w środku? - Uważaj.
Po chlaniu jest nieprzewidywalny.
Co to za wycie?
To on śpiewa.
Tato?
Dalej!
Kurwa.
Jezu.
Wszystko gra?
To ja, Eli.
Tato?
Pizda.
Tato!
Przestań, to Eli!
Nie martw się, to przez mocne piwo.
Nie rozpoznał cię. Na trzeźwo jest sympatyczny.
- Pomóż mi go tam wciągnąć. - Dobra.
Znalazłem stary zamek pod domem.
- Jest coś do jedzenia? - Całą kasę z zasiłku wydaje na wódę.
Nie radzę tego jeść.
- Masz na spodniach błoto czy gówno? - To tylko błoto.
Byłem w tunelu. Szukałem towaru Lyle’a.
Jeśli go oddamy, wypuszczą go.
To by było fair.
Przestępcy chyba tak nie myślą.
Poprawię ci to.
Jak twoja dłoń?
W porządku. Trochę boli.
Jeśli mam być szczery, myślę, że już zabili Lyle’a.
- Zwłoki gdzieś porzucili. - Przestań.
Nie możemy ot tak zapomnieć o Lyle’u.
Pisał ci coś w powietrzu, zanim go wywlekli.
Co to było?
„Kocham cię, QSLG”.
Co to QSLG?
Bili go i litery były koślawe.
Przykro mi, Eli.
Chcesz zobaczyć resztę domu? Oprowadzę cię.
Pewnie.
To jego biblioteka.
Mówi, że przeczytał wszystkie. Co nie jest niemożliwe,
zważając na to, że całymi dniami tylko czyta, pije i ogląda teleturnieje.
Pamiętam tę.
Nie ma koców, ale możesz wziąć ten płaszcz.
Zadzwonię do fabryki kończyn.
Skoro naprawili twarz Ivana Krolla, muszą wiedzieć, gdzie mieszka, prawda?
Najpierw pogadajmy ze Slimem.
Może pozwoli nam u siebie pomieszkać.
- Co myślisz? - Dobra.
Nie przestawaj mówić.
Halo?
Gussie!
Gus!
Gus?
Slim!
Hej. Eli, Gus. Co tu robicie?
Eli chce znaleźć Ivana Krolla i dobić z nim targu.
Wybijcie to sobie z głowy. Już mówiłem czemu.
Dobrze, że odzyskałeś głos.
- Byliście u mamy na widzeniu? - Nie. Jeszcze nie.
Musimy mieć dorosłego.
- Poproście Roberta. - Poznałeś go?
To bezużyteczny pijus mieszkający w norze.
Tutaj nie zamieszkacie.
Nie jesteś naszym przyjacielem?
Jestem. Ale jak was złapią, traficie do domu dziecka.
Jak ja. Widzicie, jak się to skończyło.
Może się tu ukryjemy, dopóki…
Dopóki co?
Oni was dorwą. Mówimy o kryminalistach, przekupnych glinach, wydziale edukacji.
Wiedzą wszystko, nic ich nie zatrzyma.
- U Roberta jest źle? - Bardzo.
Jest niestabilny. Wziął go za włamywacza i zaatakował trzonkiem do siekiery.
Trzeba go odstawić od chlania, żeby wytrzeźwiał.
Siadajcie. Dam wam jeść, a potem odwiozę do miasta.
Pieprzyć to, damy sobie radę. Chodź, Gus.
Eli.
Nie zaperzaj się. Próbuję postąpić rozsądnie.
Jesteś tchórzem.
Tłumaczę ci, jak działa ten system.
Jeśli to zrobisz, mama nie ujrzy światła dziennego. Ty pewnie też nie.
Traficie do domu dziecka,
a ja do rejestru pedofilii.
Dam wam trochę pieniędzy.
Zabieraj swoją pieprzoną forsę! Gus, idziemy.
Skoro już mówisz, przemów mu do rozsądku.
Idę do gazety.
Opowiem Caitlyn Spies, co się stało.
Wielki błąd.
Tylko pogorszysz sytuację.
Jak może być gorsza?
Mamę zamknęli za coś, czego nie zrobiła,
a naszego ojczyma porwał psychopatyczny morderca,
policja chce nas wsadzić do poprawczaka,
a ojciec chciał mnie zatłuc trzonkiem od siekiery!
Wymień choć jedną rzecz, która może być gorsza!
Halo!
Słucham?
Chcę się zobaczyć z Caitlyn…
Naciśnij guzik, kiedy mówisz.
Eli Bell. Przyszedłem do Caitlyn Spies.
Jesteś umówiony?
- Nie, ale mam dla niej historię. - Jaką historię?
Kryminalną.
- Jesteś świadkiem? - Nie, ofiarą.
W tej chwili Caitlyn jest zajęta.
Może zostawisz nazwisko i numer, a ona się odezwie?
Mogę załatwić wywiad ze Slimem Hallidayem.
Zaczekaj.
Cześć, Caitlyn.
Przy drzwiach jest niejaki Eli Bell.
Mówi, że może załatwić wywiad ze Slimem Hallidayem.
Jasne.
Wejdź. Za chwilę zejdzie.
Usiądź sobie.
Halo, Courier-Mail.
Brian oddzwoni.
Jest na spotkaniu udziałowców z panem Brozem.
- Tak. - Idę na przerwę.
Jasne. Do usłyszenia.
Czekasz na mnie?
Jestem Caitlyn.
Tak, ja…
Zacznijmy od nazwiska.
Po co ci to?
Chcę zrobić na drutach sweter z twoimi inicjałami.
Więc…
Christopher.
- Brain. - A nie Eli Bell?
Tak powiedziałeś recepcjonistce.
- Zapiszę Eli Bell. - Możemy to zrobić anonimowo?
- Dlaczego? - Muszę chronić pewne osoby.
Człowiek, o którym opowiem, robił z ludźmi okropne rzeczy.
Czy to znajomy Slima Hallidaya?
Nie. O wiele gorzej.
To ma związek z twoją ręką?
Tak, ale żeby to właściwie zrozumieć, muszę się cofnąć o kilka tygodni.
Możemy przejść do rzeczy?
Morze wyrzuciło na plaży wytatuowaną nogę.
Muszę się tym zająć.
Dobrze się czujesz?
Jaki to tatuaż?
- Wpuśćcie mnie! - Jezu.
Cholera, to Raymond Leary. Helen, gdzie jest ochroniarz?
Na przerwie.
Panie Leary, proszę odsunąć się od szyby.
Wpuśćcie mnie! Wiem, że Broz tam jest.
- Wpuśćcie mnie! - Kto to Raymond Leary?
Budowlaniec. Twierdzi, że klient go oszukał,
on zbankrutował, a żona wpadła w depresję i się zabiła.
Chce, żeby to opisać w gazecie.
Wpuśćcie mnie!
Wy nie chcecie?
Bo ten klient, pan Broz, to nasz udziałowiec
i uzyskał zakaz zbliżania się.
Policja?
Tu redakcja Courier-Mail przy Holt Street 2.
Mężczyzna próbuje wyważyć drzwi.
- On się zabije. - Nie wpuszczaj go.
Panie Leary.
Eli!
Wracaj tu.
Tak nie zdobędziesz sojuszników. To nie ma sensu.
- Kolego? - Z drogi, mały.
Idź do domu i napisz list.
To nie ma sensu.
Zejdź mi z drogi.
Helen, wezwij karetkę.
Nic ci nie jest?
Teraz o nim napiszesz?
Szczerze mówiąc, pewnie nie. Był leczony psychiatrycznie.
Ta noga, o której mówiłaś.
To była noga mężczyzny, tak?
Z imieniem kobiety.
Policja nie podała szczegółów.
Ta kobieta to Frankie.
Skąd niby wiesz?
To moja mama.
Niech wszyscy się odsuną.
Eli!
Przepraszam, że uciekłem.
Nic się nie stało.
Ktoś znalazł nogę, która wypłynęła na plaży.
Było na niej wytatuowane imię.
Cholera.
Może go nie zabili.
Chociaż pewnie tak było.
Wciąż chcesz iść do gazet?
Nie.
Slim ma rację.
Trzeba siedzieć cicho i…
wyciągnąć Roberta na prostą,
zanim będzie gorzej, niż jest.
Zostaliśmy sami, Gus.
Nikt nam nie pomoże.
- Brian? - Tak?
Miałam dzisiaj gościa, podsunął mi temat.
Chcę się tym zainteresować.
Śmiało.
Zanim uciekniesz… Jak sprawa tej nogi?
Kumpel z kryminalistyki…
przesłał ci to po południu.
BIAŁY MĘŻCZYZNA, 30-40 LAT, TATUAŻ „FRANKIE”
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI TRENTA DALTONA
Napisy: Przemysław Rak