- Chłopcze. - Dziękuję.
Wpiszecie się do księgi pamiątkowej?
Ja się wpiszę.
W trakcie swojej całej długiej odsiadki Slim utrzymywał,
że nie popełnił przestępstwa, za które został skazany.
Lecz uważał również, że zasługiwał na ten wyrok
za przeszłe występki, za które kary nie poniósł.
„Zabij czas, zanim czas zabije ciebie”.
To epitafium, które wybrał dla siebie.
Myślę, że miał na myśli to, że nikt z nas nie przechodzi przez życie,
nie popełniając pewnych czynów, których może się wstydzić.
Ale dopóki żyjemy, mamy czas,
aby się zrehabilitować za te przewiny.
Teraz puścimy jedną z ulubionych piosenek Slima.
Gdybym cię potrzebował
Czy przyszedłbyś do mnie?
Czy przyszedłbyś do mnie
I złagodził mój ból?
Zatęsknisz za wschodem słońca
Jeśli zamkniesz oczy
To złamałoby mi serce na pół
CHŁOPIEC POCHŁANIA WSZECHŚWIAT
ODCINEK 5: CHŁOPIEC UCIEKA
MARTWA NATURA Z KWIATAMI
Przepraszam?
- Pan George Masoumi. - Tak, wiem. A ty to kto?
Eli Bell. Slim mówił, że może mi pan w czymś pomóc.
Slim nie żyje. Pomóc w czym?
Muszę wysłać paczkę do mamy w więzieniu.
Wybacz, kolego. Nic o tym nie wiem.
To tylko rzeczy potrzebne na święta.
Ja dostarczam owoce, kolego.
Dobrze zapłacę.
Gdybyś chciał zamówić owoce, wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Eli.
Cześć.
Próbowałam się z tobą skontaktować. Pomyślałam, że tu cię znajdę.
Miałeś rację co do tatuażu.
Twój ojczym zaginął, a mamę aresztowali.
Mówiłeś, że masz jakąś historię.
O bardzo złych ludziach.
Zmieniłem zdanie. Tak jakby.
Wszyscy mówią, że nie powinienem gadać o… pewnych sprawach.
Więc tak właśnie zrobię.
- Na razie. - Rozumiem.
Wiesz, że jeśli nikt nic nie powie, ci źli wygrają?
Pewnie i tak wygrają.
Może innym razem?
Dobrze.
Możesz do mnie zadzwonić.
Zawsze.
Dali mi jego zdjęcie.
Dzwoneczek, co to za gówno?
Oddaj to, proszę. To ważne.
- Podaj. - Zostaw to!
Chcesz?
Wyluzuj.
Oddajcie to!
Zmyłka.
- Nie! - Ostro.
- Baw się dobrze. - Nara.
Robimy zbiórkę na dystrofię mięśniową.
To jest to, co masz?
Tak. Za 70 tysięcy szkoła zamontuje rampy, żebym mogła chodzić na lekcje.
Siedemdziesiąt tysięcy? To zajebiście dużo ramp.
Bo zajebiście dużo dzieciaków nie chodzi.
- Ile zebraliście? - Około 2000, głównie na festynie.
Czyli praktycznie nic.
Jeśli dasz dychę, to będzie 2010.
Nieźli jesteście.
W końcu są święta.
Pod 14 nie ma co chodzić. To okropna sknera.
Dlaczego to robisz?
Bo cię lubię.
Mógłbyś teraz robić coś znacznie fajniejszego.
Niszczyć przystanki jak normalne dzieci?
A lubisz zmieniać pieluchy dla dorosłych? Bo tak to się skończy.
Nie mogę się doczekać.
A potem będziesz musiał patrzeć, jak umieram.
Wszyscy umierają. Zawsze robiłaś wszystko pierwsza.
- Chcesz się ze mną przespać, tak? - Nie.
Robię to dla pieluch.
George?
To forsa, którą mi pożyczyłeś.
Dla mojej mamy.
Masz.
Spierdalaj.
Ile zebrałeś?
Kilka stów.
Robisz dobrą rzecz, kolego.
Myślisz, że mógłbym…
Żartuję.
- Nie zapomnij odrobić lekcji. - Dobra.
A co tu mamy? Od mamy ciągle nic?
Nie.
Zabrałbym was, gdybym mógł, ale…
Za dużo wspomnień.
Wciąż obwinia mnie, że przestałeś mówić.
- Nie obwinia cię. - Ależ tak.
Czasem sam się obwiniam.
- Myśli, że ci rozstroiłem mózg. - Mój mózg jest sprawny.
Ja to wiem.
Wiem, że jest.
Szkoda, że mój nie jest.
Nikt nie jest doskonały.
Tak.
Frankie, paczka do ciebie.
PIOSENKI DLA MAMY
Mamo, od dawna próbuję się z tobą skontaktować,
ale nasze listy chyba nie dochodzą.
Mam nadzieję, że sobie radzisz.
Nagraliśmy ci składankę,
żebyś miała czego słuchać w święta.
Odpisz, żebyśmy wiedzieli, że wszystko jest w porządku.
Dzwonek.
To jednak ty.
Cześć, Darren.
Co u ciebie?
Nie dzwonisz. Nie piszesz.
To, co zwykle. Próbuję odciągnąć tatę od wódy.
Dostaję manto od Bobby’ego Linyette’a.
- Bobby to fiut. - Jesteście kumplami.
Kumple bywają fiutami.
Powiesz mu, żeby mnie zostawił?
Sam mu powiedz. Mam większe problemy.
- Słyszałeś o mojej mamie? - Nie.
Miała wylew. Teraz ledwo chodzi.
Okropne.
Wkurwia ją to.
Musiałem przejąć interes. To też jej nie leży.
Co robisz na tyłach Funworld?
Właścicielem jest Dustin Vang.
Próbuje przejąć punkt sprzedaży mojej mamy.
Sprzedaży czego?
Roślin ozdobnych. A jak, kurwa, myślisz?
Zastanawiam się, jak go wystraszyć.
- Próbowałeś negocjować? - To kutafon w mega wydaniu.
Jedynym językiem, jaki rozumie, jest przemoc.
Tak jak Bobby Linyette.
- Znalazłeś towar Lyle’a? - Nie.
Ktoś go zabrał.
Nie ja, jeśli o tym myślisz.
Mama mówiła, co się stało z Lyle’em?
Skąd miałaby wiedzieć?
Była głównym importerem, a Ivan Kroll – egzekutorem.
Słyszałem, że Lyle’a wsypał kumpel. A Ivan Kroll wykonał wyrok.
Jaki kumpel?
Ten, który się klei do twojej mamy.
Nie Teddy Kallas?
Kapują zawsze najbliżsi.
Spóźnimy się.
Eli!
- Chyba już zaczęli. - Idę.
Fajny tornister. Mama ci zrobiła w więzieniu?
Nieźle. W sam środek.
- O nie! - Eli walnął Bobby’ego.
Zostaw mnie, bo cię zabiję, słyszysz?
Jesteś trupem! Zabiję cię!
Zostaw go!
Puść mnie!
- Kurwa! - Puść mnie!
Mam dosyć tego gówna.
Nie będę już miłym chłopcem!
- Koniec z tym! - Daj spokój. Nie warto.
Koniec!
„Ostatecznie dostałem dwa dni zawieszenia z uwagi na szczególne okoliczności.
Zbliża się Boże Narodzenie, więc dużo nie przegapię.
Kiedyś myślałaś o studiowaniu psychologii.
Znalazłem podręcznik w stercie książek taty.
Zaczynam bardzo się o ciebie martwić, bo nie odpisujesz.
Daj nam znać, że nic ci nie jest. Kochamy cię, mamo.
Odliczamy dni do twojego powrotu.
Zostało jeszcze 1451 poranków”.
Frankie?
Słyszysz to?
Frankie.
Daj znać, jeśli będziesz chciał odsapnąć.
- Dobra. - W porządku.
Eli, pchnij mnie.
Dzięki, kolego.
Sorry, pierdnąłem na ciebie.
Pożar wybuchł późną nocą.
Nikt nie ucierpiał, ale nie można wykluczyć podpalenia.
Trzeba mu starannie wybrać miejsce.
Nie może być zbyt nasłonecznione
i nie może być przeciągu.
Czemu?
Bo Henry ma bardzo wrażliwą duszę. To figa płacząca.
Gdy mu przykro, zaczyna płakać.
Zaleje się łzami przy pierwszej nadarzającej się okazji.
- Jak nasz mały Eli. - Wcale nie.
Lubiłeś pochlipać, kiedy byłeś berbeciem.
Dziwne, że pamiętasz.
Tak. Ubierzmy go, dobrze?
To dla ciebie.
Dobra.
Właśnie tak.
Ładnie.
A to na czubek.
Święty element.
No i pięknie. Co sądzicie?
Prezenty ustawimy na dole, jak w filmach.
- Masz dla nas prezenty? - Nie.
Ale wpadłem na pomysł.
Dostanę świąteczną paczkę z pomocy społecznej.
Dają tam dobre rzeczy.
Puszkę szynki, sok ananasowy, lukrecjowe dropsy.
I każdy mógłby wybrać książkę z któregoś stosu,
zawinąć ją i położyć pod drzewkiem.
Nie jakąkolwiek książkę.
Może coś, co czytaliście,
coś, co komuś innemu mogłoby się spodobać.
Dobra. Mam tu imiona. Wylosujcie po jednym.
Kogo masz?
Więc Gus wybiera książkę dla mnie,
ja wybieram dla Elia, Eli dla Gusa.
Usiądziemy, sącząc sok ananasowy i chrupiąc lukrecję.
Ja strzelę piwo i poczytamy książki.
Czym to się różni od innych dni?
To Gwiazdka.
Za co?
Będziesz w domu, prawda? Tak?
Jasne. To Gwiazdka. Czemu miałbym nie być?
Właśnie.
Super.
Drogi Aleksie! Zbliżają się święta,
a mama wciąż się nie odzywa.
Uznałem, że nie mogę dłużej czekać. Pora na drastyczne kroki.
Cześć, George.
- Znowu ty. - Masz coś od mojej mamy?
Przykro mi.
- Mam pytanie. - Byle szybko. Zajęty jestem.
Jaką największą rzecz przemyciłeś do pudła?
O jakich wymiarach mówimy?
Moich.
Zapomnij.
Prawo zabrania ucieczek, a nie włamań do więzienia.
Bo nikt nie jest aż tak głupi.
A gdyby taki się znalazł?
Zjeżdżaj. Nie zrobię tego.
Slim mówił, że masz u niego dług. Pomógł twojemu bratu podczas odsiadki.
Nie kłamał.
Bez niego twój brat by nie przeżył.
Pewnie nie.
Teraz moja mama tam siedzi.
I martwię się, że nie da sobie rady. Rozumiesz?
Jeśli nie zobaczy nas na święta.
Boję się, że znów zacznie ćpać i przedawkuje.
Dlatego muszę się z nią zobaczyć, żeby jej pokazać, jak bardzo nam zależy.
I powiedzieć jej, że wszystko się ułoży.
- Nie wiem. - Słuchaj.
Wiem, że proszę o wiele.
Ale nie zrobisz tego dla mnie, tylko dla Slima.
DLA: GUSA OD: ELIA
DLA: ELIA OD: TATY
ELI BELL, JEGO HISTORIA
Miałeś tego nie robić.
To nasza mama. Muszę.
A jeśli cię zamkną?
Najpierw muszą mnie złapać.
To jest pieprzone więzienie.
Udaremnianie ucieczek to ich specjalność.
Możesz też skręcić kark, przechodząc przez mur.
Tak się stanie?
Nie wiem.
- Uważam, że to głupi pomysł. - Więc życz mi powodzenia.
Dobra, co by się nie działo,
siedzisz cicho i czekasz.
Dobra.
Wesołych świąt.
WIĘZIENIE DLA KOBIET
ODWIEDZAJĄCY
Georgie!
Przyjechała dostawa owoców.
Trzymaj, kolego.
Nikogo tam nie chowasz?
Proszę sprawdzić pod autem.
Właźże.
Awokado. Ty to widzisz?
Wiśnie, melony. Te suki jedzą lepiej niż ja.
Fiuty obciągają też lepiej niż ty.
Tak to jest.
Wypuśćmy go już.
- Jezu. - Dobra, George.
Możesz jechać.
Odpalaj brykę, George.
Wyjazd.
Wypuśćcie go.
Ciasno, co?
- Wyłazisz? - Tak. Pomoże mi pani?
Jestem Bernie.
Eli.
George uprzedzał, że będziesz.
- Długo go znasz? - O tak.
Nie wiem.
Pierwszy raz zrobił coś aż tak głupiego.
Pewnie się starzeje.
- Tu przyrządzasz jedzenie mamy? - Bistro Bernie.
Menu ograniczone, ale klientek nigdy nie brakuje.
Mogę iść zobaczyć się z mamą?
Kolego, kojarzysz, gdzie jesteś?
To więzienie dla kobiet.
Nie hotel, w którym kogoś wydzwaniasz, a potem spotykacie się w lobby.
Armia Zbawienia.
Zebrali wszystkich w jadalni.
- Ty nie idziesz? - Kurwa, nie.
Nienawidzę hymnów. Wychowali mnie misjonarze.
Pieprzyć święta i kolędy.
I pieprzyć to ich śpiewanie świątecznych kolęd.
- Bernie! - Tutaj jesteśmy, Deb.
To syn Frankie?
Nie wiem. Przywieźli cały wózek dzieciaków.
Miałaś przyprowadzić Frankie, zaćpana pindo.
Znowu się zatrzasnęła.
Klawisz kazał ją zostawić.
Cześć.
Jestem Debbie.
Mama znów bierze dragi?
Powiem ci tylko, że ma ogromnego doła.
Mało je.
I nie pamiętam, kiedy ostatnio wychodziła z celi.
Tylko ostrzegam.
Dla mnie wyjdzie.
W święta zdarzają się cuda.
Zabierz mnie do niej.
Gdy usłyszy mój głos, otworzy drzwi.
Klawisze pewnie też. Ale to nie mój problem.
Jazda, wskakuj.
Co? Do śmieci?
Właź do kubła.
Bądź cicho. I wytrzymaj.
Zanim cię tu zostawię…
Jak cię złapią, kto cię tu dowiózł?
Nie widziałem, jakaś biała.
A jak się tu dostałeś?
Wisiałem pod podwoziem auta.
Jakiego auta?
Nie wiem. Przewoziło więźniarki.
No i gra.
Od teraz jesteś sam.
Jest cztery cele dalej. B25.
Mamo!
Mamo?
Mamo.
To ja, Eli.
Mamo, otwórz drzwi.
To nie sen.
Mamo. Otwórz drzwi.
Mamo, otwórz drzwi.
Wesołych świąt, mamo.
Przytulmy się.
- Jesteś prawdziwy? - Jasne, że tak.
Ale schudłaś.
Musisz rzucić prochy.
Wszystko się ułoży, mamo.
Gus tak mówi, a on wie wszystko.
Wytrzymaj.
Znajdziemy towar Lyle’a,
a potem go sprzedamy i kupimy ci dom w jakimś lepszym miejscu.
Niczego nie chcę.
Ty i Gus jesteście wszystkim, czego potrzebuję.
Będzie wspaniale, mamo.
Możesz wrócić na studia lub pracować w szkolnej stołówce.
Cokolwiek zechcesz.
Eli.
Mój piękny synu ze snów.
To nie sen.
Musisz tylko uwierzyć.
Musisz w nas uwierzyć.
Oczywiście, że wierzę. Zawsze wierzyłam i zawsze będę wierzyć.
Powiedz mi to w oczy.
Co to, kurwa, jest?
Po co te nerwy, Lauro? O co chodzi?
Prowadzimy tu żłobek, że księżna Frankie przyjmuje gości w celi?
- Co ty wygadujesz? - Muszę już iść.
Poradzimy sobie. Jesteśmy silniejsi od nich.
Szybciej!
Ucieka.
O kurde!
Mały, wracaj tu!
Chodź tu!
Łap go. Wlazł pod stół!
Wstawaj!
Rusz się!
Chodź tu!
Wesołych!
- Co tu robisz? - Pomagam mamie!
Tędy pobiegł!
Natychmiast tu wracaj!
Alarm! Ucieczka przez tylne wyjście. Strefa kuchenna B.
- Mam jakiś klucz. - Spróbuj.
Nie bądź głupi!
Przynieś nożyce!
Szybko!
Przeciśniesz się?
- Odłóż to. - Nie uda ci się.
- Nie dasz rady. - Nie ma mowy.
- Naokoło! - Łapać go!
- Nie bądź głupi. Lina nie wytrzyma. - Zejdź, zanim się zabijesz.
Nie rób tego. Zgłupiałeś? Nie utrzymasz się.
Złaź stamtąd!
O kurde!
Slim!
Lyle!
Slim!
Lyle!
Nie słyszą, jeśli jeszcze nie umarłeś.
To dlaczego słyszę ciebie?
Bo też jeszcze nie umarłem.
- Jak z nim? - Jeszcze nie wiem.
Wyjęliśmy rurkę. Oddycha samodzielnie.
Pełny stan poznamy dopiero, gdy się ocknie.
Christopher?
Znowu ty?
Jak się czujesz?
Beznadziejnie.
Możesz poruszyć prawą dłonią?
Wycięli całego guza. Jak pestkę z awokado.
Możliwe, że całkowicie wyzdrowiejesz.
Serio?
To może być znak od Boga.
Nie wierzę w Boga.
Szkoda, bo on najwyraźniej wierzy w ciebie.
Wesołych świąt.
- Podobno to syn Frankie Bell. - Walnął się w głowę?
Czy to ważne? Pytanie, co z nim zrobimy.
Jak to wypłynie, zabiorą nam premie.
Naczelnikowi też.
Nikomu nie powiem.
Lepiej, kurwa, nie mów.
Wiesz, co się dzieje z trudnymi więźniami?
Tak. Slim Halliday opowiadał, co mu robiliście.
Bicie, oblewanie wodą,
babole w jedzeniu,
zamykanie w karcerze na tydzień bez koca.
A jednak się tu włamałeś.
Mama nie dostawała listów.
Głupia wymówka. Jak tu wszedłeś?
Wjechałem autem Armii Zbawienia. Mówiłem, że należę do chóru.
Więc… co ze mną zrobicie?
- Jeszcze nie ustaliliśmy. - Możecie mnie puścić.
- Możesz nas wsypać. - Obowiązuje kodeks więźniów.
Kumple na siebie nie kapują.
Nie jesteś naszym kumplem.
Złapaliśmy cię tylko dlatego, że spadłeś prosto na nas.
Naprawdę znałeś Slima Hallidaya?
Tak. A pan?
Też. Smutno mi było, kiedy zmarł.
Chciałeś przejść Przeskokiem Hallidaya.
Taki był plan.
- Co planowałeś, jak cię złapią? - Dogadać się?
Puścicie mnie, ja nic nie pisnę, wy nie zabierzecie mamie widzeń?
Chcesz stawiać warunki, gnojku?
Dosyć.
Są święta.
Pogadam z Bernie. Pomyślę, jak to załatwić.
SZEŚĆ TYGODNI PÓŹNIEJ
Czytałam w książce do psychologii o tym,
że najczęściej ciągnie nas do tego, co znajome.
Im częściej jesteś przy kimś, tym bardziej ci się podoba.
Naprawdę? Ja zwykle mam odwrotnie.
Frankie Bell, odwiedziny.
W sali odwiedzin.
Stolik dziewiąty.
Cześć, Teddy.
Frankie.
Dobrze wyglądasz. Nowa sukienka?
Ten staroć?
Tobie ładnie byłoby nawet w worku.
Tak się właśnie czuję.
Może kupię ci coś ładnego pod spód.
Przykro mi z powodu Lyle’a.
Nie mogłeś nic zrobić.
Mogłem mocniej się postawić. Albo w ogóle postawić.
Nie chciałem, żeby coś się stało tobie.
To już przeszłość.
Miło, że mnie odwiedziłeś, Teddy.
Zawsze miałem do ciebie słabość.
Gdybym mógł ci jakoś pomóc,
daj znać.
Daję sobie radę.
Mógłbyś czasem zajrzeć do chłopców.
Jasne. Już parę razy tam podjechałem.
Ale ich nie było.
Zajrzę jeszcze raz, gdy nie będę w trasie.
Dobry z ciebie człowiek.
Może nie mów im, że tu przychodzę.
Nie chcę, żeby pomyśleli, że się narzucam…
- Nie narzucasz się. - Nie?
Zawsze miło zobaczyć życzliwą twarz.
Ciebie też miło widzieć.
- Nie dotykać się. - Nie dotykamy się.
Widziałaś, żebyśmy się, kurwa, dotknęli?
A tej co? Ma trudne dni?
Przyjdę jeszcze, dobra?
Dzięki, Teddy.
Tak. Jasne.
Właścicielem Funworld jest Dustin Vang.
Podobno importuje towar przez Sydney.
Główny podejrzany to syn miejscowej importerki Bich Dang.
Wycofała się z branży z powodu złego stanu zdrowia.
Najwyraźniej konflikt między tymi gangami się zaostrza.
Gdy dojdzie do otwartej wojny,
Dustin Vang może w końcu odpowie za swoje zbrodnie.
Na przykład za tę.
Zakładając, że żyją jacyś świadkowie.
I nie ma innych graczy, o których nie wiemy.
Jeffrey, „bez przysłówków” nie znaczy „więcej przymiotników”.
Jazda, ludzie! Już czwarta.
Drogi Aleksie!
Mama rzuciła prochy i czuje się znacznie lepiej.
Z Gusem myślimy o pracy, żeby zarobić na ładny dom,
do którego mama się wprowadzi, gdy wyjdzie.
DO WYNAJĘCIA
Postanowiliśmy ostatni raz zajrzeć do Lyle’a,
żeby poszukać czegoś do sprzedania, rozumiesz?
Pomóż mi.
Co myślisz o tym?
Nie wiem.
Gus, spójrz na to.
Q,
S,
L,
G.
Co on mówi?
Zaczekaj.
Jasna cholera, Batmanie.
To wszystko.
O Boże.
- Ile to może być warte? - W sumie ze sto tysięcy.
Co z tym zrobimy?
Sprzedamy. Darrenowi Dangowi.
Kupimy mamie dom.
Lepiej to zakopać. Mama wyjdzie za cztery lata.
Tak, ale czy wtedy będzie Darren? Przy takim tempie nie pożyje długo.
To samo mogę powiedzieć o tobie.
Wiesz coś, czego ja nie wiem?
Jest wiele takich rzeczy, ale widzę tylko fragmenty.
Na przykład? Powiedz.
Chłopcy? Kolacja na stole.
- Czego? - Cześć, jestem Eli Bell.
Chodziłem z Darrenem do szkoły.
Przyniosłem produkt, którym może być zainteresowany.
Chłopak ma towar. Mówi, że chodziliście razem do szkoły.
Zdrówko.
Pierwszy raz go widzę.
Co ty, Darren?
Sprawdzę to, szefie.
Kim jesteś?
To ja. Dzwoneczek.
To pewnie szpieg BTK.
- Na pewno nie jest z 5T. - Nawet nie wiem, co to 5T.
Ja jestem 5T.
To jest 5T.
Miłość, pieniądze, więzienie, grzech, zemsta.
Chcesz dołączyć? Mamy własną tatuażystkę.
Mogę to przemyśleć?
Co to za frajer?
Zero szacunku.
Stary Dzwon. Posrałeś się ze strachu?
Tak.
Ile chcesz za ten produkt?
To towar wysokiej jakości.
Z biegiem czasu zyskał na wartości.
Co, do chuja?
Dustin Vang i jego kumple tu są.
Czemu ich wpuściłeś?
Wjechał autem przez bramę. Powiedział, że spali ci dom.
- Mają broń. - Jazda.
Mówiłem, że spalenie Funworld to jest zły pomysł.
Włóż to do sejfu.
- Co to? - 50 patoli. Bierzesz?
- Nie skończyliśmy negocjacji. - Skończyliśmy.
Skurwiele z Sydney chcą przejąć nasz rynek.
Na co się gapisz?
Chcesz maczetę?
Co? Kurwa, nie!
Jak wolisz.
Zabić!
Rozjebałeś mi płot.
To początek twoich problemów.
Jak spalimy twój dom,
utnę ci fiuta i wepchnę ci go w dupę.
Chyba wrócę do środka.
Bardzo oryginalne.
Zabieraj ten złom, bo ci wytatuuję twoją gębę na jajach
i wyślę twojej matce jako pacynkę.
Zabić ich!
Czekajcie! Wiem, że nikt z was mnie nie zna, a ja nie znam was,
ale myślę, że w takich sytuacjach inny punkt widzenia może pomóc.
Kpisz, kurwa?
Dziadkowie mojego ojczyma byli uchodźcami.
Wielu takich jak oni uciekło do Darry po drugiej wojnie.
Wasi rodzice mogliby opowiedzieć to samo.
Wszyscy jesteśmy tu obcy,
ale uważamy to miejsce za dom.
Odłóżmy więc broń
i załatwmy to jak rodzina, jak sąsiedzi.
Obgadamy to na podwórku przy piwku.
Kto pierwszy wyciągnie rękę?
Zabić ich!
O Boże!
Eli?
Powiedz, że to sos pomidorowy.
Nie, tym razem to krew.
Chryste, co się stało?
Spójrz, co mam. W torbie.
Pięćdziesiąt tysięcy w gotówce. Zaliczka na dom dla mamy.
Udało się.
Droga mamo!
Muszę przyznać, że Gus miał rację.
Wszystko idzie tak, jak mówił.
Znaleźliśmy stare rzeczy Lyle’a i sprzedaliśmy je za gotówkę,
a tata uczy się gotować.
Czujecie ten zapach?
Zostało 1381 poranków.
Będzie jak za dawnych czasów.
Lepiej, obiecuję.
PREZENTACJA DOMU
Czujecie?
Poczekajcie, aż to zobaczycie.
Kurwa!
W porządku, tato?
Wszystko gra.
Zapiekankę diabli wzięli. Choć powinna smakować.
Dlatego trzeba mieć psa.
PSIA KOLACJA
Wyjdzie za cztery Gwiazdki.
Będę miał 17 lat.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI TRENTA DALTONA
Napisy: Przemysław Rak