Lyle?
Eli.
Wybacz, kolego.
Nie mogę przestać.
Wpadłem w trans.
Myślałem, że nie żyjesz.
Zawsze będę częścią twojego życia.
Tylko na razie się ukryłem.
Piszę powieść.
GDZIE JEST LYLE?
Lyle?
Lyle!
CHŁOPIEC POCHŁANIA WSZECHŚWIAT
ODCINEK 6: CHŁOPIEC SZUKA PRACY
MARTWA NATURA Z ROPUCHĄ OLBRZYMIĄ
Bermuda, list.
Drogi Aleksie! Piszemy do siebie od czterech lat.
Zaszło wiele zmian.
Jak mawiał Slim Halliday, czas jest odpowiedzią na wszystko.
Szybciej.
To przez czas i kolejny udar Bich Dang trafiła do domu opieki,
a jej syn Darren do więzienia.
NARKOTYKOWY BOSS SKAZANY ZA ZABÓJSTWO
Czas przyniósł do Queenslandu słabsze piwo i tata trochę otrzeźwiał.
Z czasem Gus więcej mówi, ale nie na tyle, by to zauważono.
I wreszcie,
wreszcie czas wyciągnął mamę z więzienia.
Przyszedł czas wykopać forsę i kupić mamie dom.
Pomóż mi.
Cholera.
- Chłopcy? - Mam.
Pospiesz się.
Maszyna do pisania.
Chodźmy.
Chłopaki, co tam robicie?
Znalazłem starą maszynę mamy.
Super. Szybko, myjcie ręce. Kolacja gotowa.
Nie może wystygnąć. Jest groszek, Gussie.
Odłóżmy to, kolego. Zjedzmy.
- Dzięki, tato. - Spoko.
Gussie uwielbia groszek. Jutro wielki dzień.
Spotkacie się z nią w więzieniu?
W Morningside. Dziś wychodzi.
Co jest w Morningside?
Punkt resocjalizacji. Prowadzą go zakonnice.
Potrzebujecie pieniędzy na autobus?
Nie. Zarobiliśmy parę stówek na myciu szyb.
To dobrze.
Parę stówek? Tyle na autobus nie potrzeba. Kopsnijcie coś.
Zapomnij. Masz własną forsę.
Spróbujemy tutaj?
APTEKA JOELA
- Dzień dobry. - Cześć.
Mogę prosić tę bombonierkę?
- Dzięki. - Obrabowaliście bank?
Nie, to z narkotyków.
Nie czesz ciągle włosów, bo wyłysiejesz i cię nie pozna.
To nasz autobus.
Cieszysz się?
Tak. Tylko trochę się stresuję.
Czym?
Minęło sporo czasu. Slim zawsze mówił, że więzienie zmienia.
- Jak? Nadal jest naszą mamą. - Wiem. My też się zmieniliśmy.
Wciąż nas kocha.
Będziesz artystą i bohaterem zbiórek charytatywnych.
Ja zostanę dziennikarzem.
Kupimy wymarzony dom i znów będziemy rodziną.
Co?
Nic, tylko…
Możesz wyluzować i się tym cieszyć?
Tak.
Dzięki.
Dziękuję.
- To ten, prawda? - Nie, chyba ten.
Zerwę parę kwiatków, dobra?
Czemu nie?
- Tak? - Jestem Eli, a to Gus.
- Przyszliśmy do Frances Bell. - Czeka na was.
Kwiatki? Cudownie.
Chłopcy, czwarte drzwi po prawej.
Proszę.
Ale urośliście.
Cześć, mamo.
Przytulimy się?
Tęskniłem za tobą.
Strasznie było?
Taki jest sens więzienia.
Ale były też dobre chwile.
Wycinanie numerów klawiszom.
Wspólne obgadywanie naszych gównianych losów.
Ale wiecie, co było absolutnie najlepsze?
Co było najlepsze?
Jak jeden szalony dzieciak z Darry się włamał,
żeby zobaczyć mamę w święta.
Tam ciągle gadają o tym dzieciaku.
Poważne pytanie.
Dokąd chciałabyś się przeprowadzić?
Mam pewien pomysł.
My też mamy kilka.
Proszę. Wy pierwsi.
Załóżmy, że mamy odłożone pieniądze
na zaliczkę na dom w The Gap.
DOMEK WISTERIA
W The Gap?
Skąd mielibyście taką forsę?
Załóżmy, że mamy.
Duży trawnik, drzewa, podwórko. Można siedzieć i popijać campari.
Miło z twojej strony, Eli.
Po pierwsze, nie piję już campari,
a po drugie, mam lepszy pomysł.
Wszystko już załatwiłam.
Co załatwiłaś?
Zamieszkam z Teddym Kallasem.
Co? Dlaczego?
Dlaczego?
Nie…
Nie wiem. Chyba się w nim zakochałam.
Wiesz, że zakablował Lyle’a? Wydał go Ivanowi.
- Darren Dang tak ci powiedział? - Tak.
To nie było tak.
Teddy nie miał z tym nic wspólnego. Taka jest prawda.
Teddy był dla mnie bardzo dobry, kiedy byłam w więzieniu.
Pieprzyć Teddy’ego! Pieprzyć to wszystko.
Kurwa.
Za 2000 dolarów. Jakiej potrawy używa się do opisania katastrofy?
Klops.
- To klops. - Poprawna odpowiedź.
Wyrównana gra. Wrócimy po krótkiej przerwie.
TO ZŁY POMYSŁ!
Ta forsa jest dla mamy.
Nie chce jej.
- Kupi auto. - Ma auto Teddy’ego.
- Na co wydasz 50 tysięcy? - Nie wiem. Na coś.
Myślisz, że nikt nie zauważy? Nie mówię tylko o glinach.
Ten szmal to kłopoty.
Dzieciak Lyle’a Orlika, prawda?
Dziany chłopak z ciebie.
Jestem detektyw Tim Cotton. Ktoś tu siedzi?
- Tak, zajęte. - Ja na krótko.
Chciałem tylko pogratulować.
Czego?
Twoja mama wyszła z więzienia.
Zawsze miło widzieć, jak rodzina wraca na prostą drogę.
O ile umie na niej zostać.
W przypadku rodzin takich jak twoja ryzyko jest spore.
Gdy się zazna korzyści płynących z mrocznej strony życia…
Ty wiesz to najlepiej.
Co masz na myśli, synu?
Przyjaźnisz się z Ivanem Krollem.
Widziałem was parę lat temu na przyjęciu Tytusa Broza.
Wiesz, co spotkało Lyle’a.
Dokładnie o tym mówię. Nie umiesz zerwać z przeszłością.
Igrasz z niebezpieczeństwem.
Narażasz się na straty.
Odpuść to, kolego.
Odpuść. Podziękujesz mi za to.
I lepiej unikaj wódy.
Można od tego stracić głowę.
Mama nie byłaby zachwycona.
Po tym wszystkim, co przeszła.
Chodź, Shells.
Czas na fizjoterapię.
Inaczej ci się nie polepszy.
Nie na tym polega dystrofia mięśniowa.
Nigdy nie mów nigdy. Wstawaj. Rach-ciach.
Nie mam trzech lat.
- Gotowa? - Tak.
Gus ma przyjść po południu. Obejrzeć z tobą krykieta.
Zajebiście.
Shelly, wiem, że jest ci ciężko
i życie jest ponure.
Ale skoro nie chcesz się wysilić dla siebie, zrób to dla mnie.
Nie odmawiaj mi prawa do nadziei.
Bo w tej chwili nic więcej nie mam.
Dobra, wrzuć na luz.
DLA RODZINY HUFFMANÓW. ŻYCZLIWY.
Teddy proponuje nam wszystkim dom.
Pokaż mi lepszą możliwość.
Możesz zamieszkać u taty.
Wiesz, że to się nie uda.
Dziękuję.
Robert to…
Robert ma kłopoty. Wiesz, jaki jest, gdy się upije.
Nie jest to dom, w jakim chciałbyś dorastać.
Już w nim dorośliśmy.
Teddy kochał Lyle’a i po prostu chce nam pomóc.
A jeśli szukasz pracy,
nauczycielka z mojego kursu psychologicznego
ma siostrzeńca, który zajmuje się wyglądem prasy w Courier-Mail.
Przeglądem prasy.
Właśnie. Mówi, że często szukają stażystów i żebyś pogadał z redaktorem naczelnym.
Zapisałam jego nazwisko.
- Może do niego zadzwonisz? - To nie takie łatwe.
Więc idź tam i poproś go o spotkanie. Wystarczą ci dwie minuty.
- Nie potrzebuję pracy. - Daj spokój. Każdy potrzebuje pracy.
Muszę iść.
Poważnie? On już tu jest?
Proszę.
Znów możemy być rodziną.
Byłoby cudownie.
- Hej. - Hej.
Ale urosłeś. Dawno się nie widzieliśmy.
- Tak. - Właśnie mówiłam o twojej propozycji.
Żeby z nami zamieszkali.
Jasne. Czemu nie?
Uprzątniemy wolny pokój, wrzucimy tam dwa łóżka.
A gdy pojadę w trasę, będziecie mieć z mamą cały dom dla siebie.
Przypilnujecie mi jej.
Przemyśl to.
Chodźmy.
Przemyśl to.
Reprezentacja Australii walczy o dobry wynik w ostatnim dniu meczu.
Mamy nadzieję, że znów pokaże dominację,
którą znamy z poprzednich dni.
Bardzo dobre zagranie Richiego Richardsona.
- Jak nam idzie? - Beznadziejnie.
Mama przesyła pozdrowienia. Chce, żebyśmy pomieszkali z Teddym.
Kurwa!
Teddy je golonkę jagnięcą?
Co ty pieprzysz?
Co dzisiaj robiłeś?
Akcję charytatywną.
Chcesz herbatę?
Cześć, tato. Jak książka?
Dobrze.
- Chcesz herbatę? - Chętnie, ale mleko jest kwaśne.
Ogromne szczęście spotkało dziś wyjątkową rodzinę z przedmieść Brisbane.
Piwo nie jest.
Samotna matka, Tessa Huffman, próbowała zebrać 70 000 dolarów,
aby ułatwić życie córce Shelly, która cierpi na dystrofię mięśniową.
Przez ostatnie cztery lata
szkoła zebrała nieco ponad 15 000 dolarów.
Dziś rano zdarzył się cud.
Są ze mną Tessa i Shelly Huffman, bohaterki tej niebywałej historii.
Tesso, jak znalazłaś pieniądze?
Otworzyłam drzwi, żeby zabrać gazetę
i zobaczyłam tę paczkę.
- Nie wiedziałyśmy, co to. - To ty?
Ty pieprzony gnoju. Oddałeś moje pieniądze?
Pojebało cię?
Kurwa, Gus!
Kurwa!
Pierdol się!
Chłopcy!
- Chłopcy! - Ty dupku!
Kurwa!
Spokojnie.
- Kurwa mać. - Spokojnie.
Wszystko popsułeś.
Na pewno popsułeś mi nową skórę owczą.
To nie miejsce na bójki.
Jezu.
Shelly, chcesz coś przekazać…
Wpakowałbyś nas w jakieś gówno.
Nie mogłem ryzykować.
Kimkolwiek jesteś, kocham cię.
Oddaję głos do studia.
Ta historia wzruszyłaby nawet głaz.
- Cześć. - Halo, Courier-Mail?
Dzięki za telefon, przekażę wiadomość.
Do Briana Robertsona.
- Jesteś umówiony? - Pisałem do niego.
Odpowiedział ci?
Nie.
W jakiej sprawie przychodzisz?
Chcę się zgłosić na staż.
Przykro mi, nie przyjmujemy już wniosków.
Spróbuj za rok.
- Ale… - Co?
Bardzo tego potrzebuję.
Pamiętam cię.
Miałeś bandaż i powstrzymywałeś tego faceta przed waleniem w drzwi.
Więc?
Na pewno cię tam nie wpuszczę.
Ale nie mogę ci zabronić przebywania na parkingu około 20.00.
Co wtedy będzie?
Wtedy szef kończy pracę. Ale nie wiesz tego ode mnie.
Courier-Mail, z którym działem połączyć? Dziękuję.
Jeszcze jedno. Gdzie on parkuje?
- Chcesz być dziennikarzem? - Tak.
Zacznij od ustalenia, które miejsce parkingowe
ma nazwisko redaktora.
Pan Robertson?
Tak. Czego?
Jestem Eli Bell. Mam parę pytań…
Ja spytam pierwszy. Skąd masz ten ohydny krawat?
Od taty. Uznał, że pan, jako miłośników słów, go doceni.
Znam twojego tatę?
Nie sądzę.
On na pewno nie zna mnie. Nie znoszę słów. Nawiedzają mnie w snach.
- Może ja pomogę. - W czym? Jak się ubrać, mi nie doradzisz.
- Chcę przyjść na staż. - Może za rok.
- Ale przyjmuje pan w listopadzie… - A jest luty.
Trzy miesiące za późno lub dziewięć za wcześnie.
Mam historię.
Mów. Byle szybko.
Jeśli nie opowiesz w trzech słowach, nie ma nagłówka.
„John Lennon zastrzelony”.
„Irak najeżdża Iran”.
„Czy ironia umarła?”
- Cóż… - Jedno.
- To zależy od… - Sorry, młody. Wróć w listopadzie.
Caitlyn Spies?
Jestem Eli Bell.
Nie rozpoznałam cię.
Pogadamy innym razem. To mój pociąg.
Mój też.
- Mieszkasz w Caboolture? - Niedaleko.
- Mogę usiąść? - Jasne, śmiało.
Po co byłeś w centrum?
Rozmawiałem z twoim szefem o stażu.
Zgłoszenia są dopiero w listopadzie.
Tak mówił.
Kazał ci streszczać w trzech słowach?
Tak.
Uwielbia to robić nowym.
Gdy ja starałam się o pracę,
kazał mi w trzech słowach podsumować swój charakter.
Co powiedziałaś?
„Spies kopie głęboko”.
Bo?
Bo zawsze usiłowałam dotrzeć do sedna sprawy.
Dlaczego?
Cóż…
Moja mama zmarła, gdy miałam osiem lat.
Musiałam szukać odpowiedzi na wiele pytań.
Co się stało? Kto za to odpowiada?
Jeśli istnieje Bóg, to dlaczego ona,
skoro po świecie chodzi wolno tylu złych ludzi?
Wtedy w gazecie
miałeś mi opowiedzieć o swoim ojczymie, ale uciekłeś.
Potem gliniarze powtarzali, że sprawa jest w toku.
Kiedyś o tym pisałaś.
Że gliny chronią przestępców,
a ci pomagają glinom trzymać dilerów w ryzach.
Każdy bierze część zysków.
Kto zabił twojego ojczyma?
Moja mama właśnie wyszła z więzienia.
Potrzebuje stabilności i bezpieczeństwa.
Nie chcę znów rozdrapywać ran.
Czasem dobrze rozdrapać rany.
Mam inne doświadczenia.
Czasem lepiej wszystko odpuścić.
Na twoim miejscu porozmawiałbym z Bich Dang.
Jest chora, ale pewnie wie, gdzie szukać wszystkich zwłok.
Tylko może nie powołuj się na mnie.
Dobra.
To mój przystanek.
Nie mieszkasz w Caboolture, prawda?
W Darze.
Pojadę do Northgate i się przesiądę.
Jasne.
Słuchaj.
Jedna rada.
Jeśli chcesz pisać dla gazety, po prostu napisz dla gazety.
Znajdź coś tak wstrząsającego, żeby nie mogli tego nie puścić.
Dobra. Przemyślę to.
Drogi Aleksie, mam nadzieję, że tym razem dostaniesz warunkowe.
Angaż w gazecie okazał się trudny,
ale dostałem dobrą radę.
Mama chce, żebyśmy przez tydzień pomieszkali z nią i Teddym.
Tata uważa, że pomożemy tym mamie.
Dawno cię nie widziałem, Gussie.
Co słychać, kolego?
Eli.
Jak wam się podoba?
Chodźcie. Wnieście bagaże,
a potem pokażę wam coś na podwórku.
Spodoba wam się.
Cześć, mamo. Jak leci?
Bądź miły.
Tu jest salon.
Mnóstwo filmów o kung-fu.
Pomyśleliśmy, że to może być wasz pokój.
- O poranku jest piękne światło. - Tak.
Rzućcie torby.
A te rzeczy należały do mojej mamy.
Teraz są pewnie warte fortunę. Wyjątkowe okazy.
Chodźcie. Pokażę wam coś na dworze.
Tutaj jest prysznic. Przyda się wam.
To kuchnia. Nic tu po nas.
Prawda, chłopaki?
A to moje dzieciątka.
Ten to Łuk, a to jest Strzała.
Skapowaliście?
Jak się macie?
Co myślicie?
Dobra. Chodźcie dalej.
A co myślicie o tym?
Kenworth K100.
Możemy wsiąść.
Gussie, leć z drugiej strony.
Uważaj na drzwi. Ciężko się otwierają.
Co wy na to, chłopcy?
Mam klimatyzację, CB-radio… Eli, chodź.
Nie, dzięki.
Jak chcesz.
Spójrz na to.
Cześć, Marlon.
Tu Teddy Kallas. Jesteś tam?
Ktoś inny? Fitz? Jest ktoś na nasłuchu?
Kiedy nie mogę wywołać nikogo na CB,
czasem rozmawiam z Lyle’em.
Tak w wyobraźni.
O czym rozmawiacie?
O czasach, kiedy byliśmy razem.
W dzieciństwie.
Najlepszy kumpel, jakiego miałem.
Pani Dang? Nazywam się Caitlyn Spies.
Chciałam zadać pani parę pytań.
Znała pani Lyle’a Orlika?
Znam ciebie.
Jesteś tą dziennikarką.
To nie jest dla mnie bezpieczne.
Kto wie, że tu przyszłaś?
- Nikt. - Gówno prawda.
Oni chcą mnie zabić.
Kto?
Wszyscy.
- To nieprawda. - Prawda!
Za dużo wiem.
Może więc coś mi pani opowie.
Wiem, jak pracują dziennikarze.
Wam płacą za artykuł,
a jakiś biedny głupiec ponosi konsekwencje.
Macie wszystko gdzieś. Jesteście gorsi od handlarzy narkotyków.
Muszę tylko wiedzieć, kim był Lyle Orlik.
Nic nie musisz wiedzieć.
Nic nie powiem.
Dobrze.
Gdyby…
zmieniła pani zdanie…
Jeśli dostaniesz ode mnie wiadomość, pewnie już będę martwa.
Jak wam się podobał Rain Man?
Dobry był.
Myślisz, że twój brat mózgowiec mógłby zrobić taki numer?
Gdybym mu pokazał garść wykałaczek,
umiałby powiedzieć, ile ich dokładnie jest?
On nie ma autyzmu. Tylko mało mówi.
Co za różnica?
Miał świetne oceny i mógł pójść na studia.
Ale czy na studiach nie chcieliby, żeby czasem coś z siebie wydusił?
Nieraz mówi, prawda?
Czemu nie gada ze mną?
Gussie.
Jakiś komentarz?
- Bo uważa, że wsypałeś Lyle’a. - Eli!
W porządku. Nawet nie wiem, o czym mówi.
O czym mówisz?
Wydałeś go Ivanowi Krollowi, żeby zdobyć naszą mamę.
Dosyć tego.
Źle, że to powiedziałeś.
Skąd wiesz, że to nieprawda?
Już ci to wyjaśniłam.
Wejdź i przeproś.
To nic nie znaczyło.
Właśnie, że znaczyło. Słyszałaś, co powiedział. Ja też.
Wszyscy na ulicy to słyszeli.
Nie jestem kapusiem! Nie wydałem Lyle’a.
Spójrz na mnie. Nie zrobiłem tego.
Rozrabiał towar i ktoś go sypnął.
- Czy to moja wina? - Wiem, wyjaśnię…
Wiesz i wyjaśnisz?
Nie pozwolę, żeby pod tym dachem,
w domu moich rodziców, ktoś oskarżał mnie o te brednie.
Miałbym wydać najlepszego kumpla? I co jeszcze?
Mam inną teorię. Święty Mikołaj to zrobił.
Dzień dobry, śpiochu.
- Dokąd idziesz? - Wychodzę.
Zrobię twoją ulubioną golonkę jagnięcą. Jeśli wrócisz przed szóstą.
Może wrócę.
Dzień dobry.
Jemy?
Daj mu jeszcze parę minut.
W lodówce masz piwo.
Wiesz, jaki jest jego problem?
Rozpuściłaś go.
Przez to milczenie jest wariatem jak jego pojebany ojciec.
Zjedz kolację, Teddy.
Czemu sam nie odpowie, skoro może?
Skoro możesz, czemu sam nie odpowiesz?
Kto chce mieszkać z facetem,
który próbował go zabić, wjeżdżając w pierdoloną tamę?
Miał atak paniki. Nie wiedział, co robi.
On jest pieprzonym kłamcą.
A ty idiotą, skoro mu wierzysz.
- Teddy, wystarczy. - Nie. Wiecie co?
Pierdolcie się. To był stół mojej matki. Ona miała zasady.
Możecie odejść od mojego stołu i wypierdalać. Wszyscy.
- Chłopcy, weźcie talerze, skończymy… - Nie.
Nie! Zostaw to.
Niczego nie dotykacie. Siadaj.
Łuk!
Strzała! Do mnie.
Chodźcie.
Wypierdalajcie stąd. I to już!
Przy tym stole je tylko rodzina. Macie.
Dobry piesek. Co tu masz?
Pyszna golonka.
Wskakuj.
Strzała, spójrz na to.
- Tak jest. Jedzcie. - Mamo, musimy iść.
Dobry pies.
Mamo…
Miło mieć kogoś, kto zna swoje miejsce, nie pyskuje
i nie gryzie ręki, która go karmi.
Dalej, wsuwajcie.
- Mamo? - Jakie pyszne.
Co jest?
Co to było?
Talerze mojej mamy.
Frankie.
Nie.
Nie waż się.
Nie!
Przestań.
Pilnujcie ich!
Ty jebana suko.
Chodź tu.
Chodź.
No już.
Pić się chce?
Mamo!
Zabierzcie swoje rzeczy. Idziemy stąd.
Halo?
Tato, to ja.
Jesteś trzeźwy?
Mama szuka noclegu. Mogę ją przywieźć?
A nie może spać u Freddiego? Czy Teddiego?
Próbował ją zabić. Nie ma dokąd iść.
- A w ośrodku? - Tam są stare zakonnice.
Pojedzie tam i zaciągnie ją do siebie.
Więc pewnie znajdzie ją też tutaj. Myślałeś o tym?
Ale my się nią zajmiemy.
Tato?
Tyle się między nami wydarzyło.
Tato?
Zgodził się.
Dzień dobry.
Dziękuję, Robert.
W porządku.
Chłopcy.
Tu może być twój pokój, kiedy ogarniemy…
Prześpię się w salonie.
Posprzątamy i będziesz mieć własny kąt.
Dobra.
Przepraszam.
Masz paskudną ranę na wardze.
Zagoi się.
- Odbiorę. - Nie. To może być Teddy.
Nie szkodzi.
Halo?
Daj mi mamę.
- Kto mówi? - Możesz dać mamę do telefonu?
Daj.
Czego nie zrozumiałeś?
- Nie wrócę. - Nie, Frankie.
Zbliż się do tego domu, to rozwalimy ci gębę.
- Eli… - Słucham?
Nie usłyszałem. Co takiego zrobicie, Eli?
- Powiedz mu, że wezwiemy policję. - Mama zadzwoniła po gliny.
Nie zadzwoniła.
Słyszałem, co mówi twój chujowy ojciec.
Słyszę to!
Wszystko słyszę, więc uważaj.
Oskarży cię o napaść.
Gówno prawda. Powiedz, że po nią przyjadę.
Pierdol się.
Przyjadę z kijem bejsbolowym.
Zabierz też piłki. Czekamy na ciebie całą rodziną.
Fitz, Marlon, Biker-Man. Ktoś na nasłuchu?
Nie.
Jest kij.
Nada się. Pułapki na szczury.
Mam.
Może rozlejemy olej na trawie? Nie wiem.
- Idę na górę. - Dobra.
Zaczniemy od oporu wolnego od przemocy.
Jeśli to nie wypali, jesteśmy przygotowani.
Daj trzonek.
Dzięki.
Kto to?
Frankie!
Przyjechałem zabrać cię do domu! Ruszaj dupę!
Nie wrócę do ciebie. Miałeś szansę. Teraz między nami koniec.
Nie! Koniec będzie, kiedy ja tak powiem.
Spierdalaj!
Zjeżdżaj, zanim zadzwonię po policję, ty kundlu.
Pani prosiła, żebyś sobie poszedł.
Pierdol się.
Coś ty, kurwa, za jeden?
Alex Bermuda, sierżant gangu The Rebels.
A co u ciebie, kolego?
Teraz zabierzesz tę parszywą gnidę
z powrotem do nory, z której wypełzła.
A gdy się ocknie, powiesz mu, że nie ma tu czego szukać.
Ma nigdy więcej tutaj nie wracać, jasne?
- Tak jest. - Chodźmy.
Ocknij się.
Bierz go pod rękę.
Wstawaj. Idziemy.
Spadamy stąd.
Oto problem tego kraju.
Myślą, że problemy można rozwiązywać jedynie przemocą.
- Ty pewnie jesteś Eli. - Alex Bermuda.
Co słychać, kolego?
Możemy czymś służyć?
- Chętnie strzeliłbym herbatę. - Nastawię czajnik.
Chodź.
Ida?
Ładny pokój ci dali.
- To pewnie od Tytusa. - Bardzo troskliwy człowiek.
Tak. Kazał ci dać wybór.
Poduszka lub strzykawka.
Wezmę strzykawkę.
- Jak za dawnych czasów. - Nie jest jak za dawnych czasów.
Nie ma interesu.
Nie ma zdrowia.
Nie ma syna.
O co jeszcze walczyć?
Tytus wiedział, że tak powiesz.
Badania, które prowadzi… To szaleństwo.
Nie wiem. Nie jesteśmy naukowcami.
On też nie.
Możesz już iść.
Zaczekam chwilę.
Dla pewności.
Proszę.
Na sekretarce była wiadomość: „Uprzątnąłem według umowy”.
Dziękuję, Sophie.
Dla dobra ekonomicznej współpracy z Azją Północno-Wschodnią
należy stopniowo znosić ochronę przemysłu.
Z ostatniej chwili. Bich Dang, znana mieszkanka Brisbane,
zmarła w domu opieki najprawdopodobniej z przyczyn naturalnych.
Policja nie stwierdziła niczego podejrzanego.
Proszę.
Dziękuję, pani Bell.
Osoby, które doświadczają przemocy domowej, mogą znaleźć pomoc
na stronie wannatalkabout.com.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI TRENTA DALTONA
Napisy: Przemysław Rak