‎(ป่าอึนโกโก)
‎(ปี 1993)
‎เมื่อนักวิทยาศาสตร์เพิ่งมาถึง ‎ป่าอึนโกโกเป็นครั้งแรก
‎พวกเขาได้มาค้นพบสังคมชิมแปนซีที่เจริญรุ่งเรือง
‎ในช่วงหลายสิบปีต่อมา สังคมนั้น
‎ได้เติบโตกลายเป็นฝูงชิมแปนซีที่ใหญ่ที่สุด
‎ในบันทึกประวัติศาสตร์
‎พวกมันขยายอาณาเขต
‎ปกครองป่า
‎และสร้างอาณาจักรขึ้นมา
‎แต่ได้เกิดการชิงดีชิงเด่นกัน
‎อาณาจักรนั้นจึงแตกออก
‎กลุ่มตัวผู้กลุ่มเล็กๆ แต่แข็งแกร่ง ‎แยกตัวออกไปสร้างฝูงเอง
‎พวกมันกลายเป็น
‎ฝูงตะวันตก
‎ชิมแปนซีที่เคยอยู่ด้วยกันมานานหลายปี
‎กลายเป็นศัตรู
‎และตอนนี้…
‎การต่อสู้ของมันทำให้มีการเข่นฆ่ากัน
‎(อาณาจักรชิมแปนซี)
‎(ใจกลางป่าอึนโกโก)
‎เพิ่งผ่านไปได้ไม่กี่วัน
‎ที่ฝูงใจกลาง
‎มาเจอศพของพอร์คพาย
‎เราไม่รู้ว่าชิมแปนซีเข้าใจความตายว่าอย่างไร
‎หรือว่ามันเศร้าโศกเป็นไหม
‎แต่การสูญเสียพอร์คพาย ‎มีผลกระทบอย่างเห็นได้ชัด
‎สำหรับชิมแปนซีฝูงใจกลาง
‎โลกใบนี้กลายเป็นสถานที่อันตรายขึ้น
‎(คริสทีน) (นาดีน)
‎ตอนนี้ลูกน้อยของคริสทีนมีอายุเก้าเดือน
‎ตอนเพิ่งลืมตาดูโลกใหม่ๆ
‎นาดีน พี่สาวของมัน ถูกละเลย
‎ตอนนี้น้องอายุมากขึ้น
‎เริ่มมีบุคลิกเป็นของตัวเอง
‎จึงเริ่มมีบทบาทในชีวิตของนาดีน
‎พวกมันไม่ใช่แค่พี่น้องกัน
‎แต่เป็นเพื่อนซี้กันด้วย
‎ป่าอึนโกโกจะอุดมสมบูรณ์ที่สุด
‎ก็ยามที่ต้นคริสโซฟิลลัมออกผล
‎และมันทำให้ชิมแปนซีมารวมตัวกัน
‎(แจ็คสัน)
‎แจ็คสันยังอยู่ภายใต้แรงกดดัน
‎เอบรัมส์กลับไปอยู่ในที่ทางของมันแล้ว
‎แต่มันไม่ยอมแพ้แน่
‎แจ็คสันต้องเตือนความจำทุกตัวว่าใครใหญ่สุด
‎ในขณะที่แจ็คสันกำลังสนใจเรื่องการกร่างที่บ้าน
‎ชิมแปนซีตัวอื่นก็ไปยืนพิทักษ์ชายแดนตะวันตก…
‎เพื่อตั้งรับภัยคุกคามใหม่ที่มาเยือน
‎(เอบรัมส์)
‎เอบรัมส์ก็อยู่ที่นี่
‎รวมทั้งตัวผู้โตเต็มวัยอีกหลายตัว
‎แต่พวกมันไม่มีทางรู้ได้ว่า
‎พวกตะวันตกจะบุกโจมตีอีกเมื่อไร
‎ชีวิตของจ่าฝูงตัวผู้นั้นไม่ง่าย
‎แต่มันก็มาพร้อมสวัสดิการ
‎โดยปกติแล้ว ยิ่งมีตำแหน่งสูง
‎ก็ยิ่งมีโอกาสผสมพันธุ์มากขึ้น
‎(บาร์โทลี่)
‎ตัวเมียที่โตเต็มวัยอย่างบาร์โทลี่
‎มักจะออกลูกทุกห้าหรือหกปี
‎เฮอร์ซ็อก ลูกชายของบาร์โทลี่ ‎มีอายุหกปีแล้ว
‎และมันพร้อมจะตั้งครรภ์อีกรอบ
‎เชื้อของแจ็คสันถือว่าไม่แพ้ใคร
‎แต่มันต้องระวัง
‎แจ็คสันตัวใหญ่ ทรงพลัง
‎และอารมณ์ขึ้นลงง่าย
‎มันต้องปกป้องตัวเองกับเฮอร์ซ็อกเอาไว้
‎โดยไม่ทำให้แจ็คสันคลั่ง
‎เฮอร์ซ็อกสับสนกับภาพทั้งหมดที่เห็น
‎แต่มันเป็นแค่ลูกชิมแปนซี
‎จึงต้องอยู่ใกล้แม่เอาไว้
‎ไม่ว่าแม่จะทำอะไรอยู่ก็ตาม
‎แจ็คสันกำลังลงมือจีบ
‎ด้วยการโบกกิ่งไม้
‎มันกำลังบอกให้บาร์โทลี่ตามมันไป
‎เพื่อผสมพันธุ์
‎และบาร์โทลี่ดูจะเต็มใจ
‎เฮอร์ซ็อกพยายามเข้าไปจับแยก
‎แต่สายไปแล้ว
‎แจ็คสันได้สิ่งที่ต้องการ
‎บาร์โทลี่ก็เช่นกัน
‎แต่วันนี้เหนื่อยแล้ว
‎ชิมแปนซีตัวเมียจะผสมพันธุ์กับตัวผู้หลายตัว
‎จึงไม่สามารถรับประกันได้ว่า
‎แจ็คสันจะได้เป็นพ่อของลูกบาร์โทลี่
‎แต่มันมีโอกาสสูง
‎เพราะเคยสำเร็จมาก่อนแล้ว
‎ถึงแจ็คสันจะไม่รู้ก็เถอะ
‎แต่เฮอร์ซ็อกเป็นลูกของมัน
‎ชิมแปนซีไม่ล่าสัตว์เฉพาะเวลาหิวเท่านั้น
‎ที่จริงแล้วมักจะตรงกันข้ามเลย
‎มันล่าบ่อยกว่าเมื่อกินอิ่ม ‎และมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือ
‎เมื่อคริสโซฟิลลัมออกผลดก
‎ชิมแปนซีจะออกล่าบ่อยเป็นพิเศษ
‎ชิมแปนซีไม่คิดจะอนุรักษ์ทรัพยากร…
‎หรือคิดถึงธรรมชาติของสิ่งที่มันกินหรอก
‎เมื่อล่าได้มากขนาดนี้
‎การแบ่งเนื้อถือเป็นเรื่องการเมืองมาก
‎สำหรับแจ็คสัน ละมั่งตัวใหญ่ตัวนี้ ‎เป็นโอกาสให้มันได้หนุนอำนาจตัวเอง
‎ด้วยการแบ่งปันเนื้อกับพันธมิตร
‎(ปีเตอร์สัน)
‎วันนี้มันลำเอียงให้ตัวผู้ตำแหน่งสูงอีกตัว
‎ปีเตอร์สัน
‎แต่ที่สำคัญไม่แพ้กัน
‎คือตัวที่มันไม่แบ่งให้
‎วิลสันเป็นตัวผู้รุ่นใหม่ไฟแรงอีกตัว
‎มันแข็งแรง
‎และมีความทะยานอยาก
‎แจ็คสันไม่แบ่งเนื้อให้มัน
‎ทำให้มันไม่พอใจมาก
‎เมื่ออยู่ใกล้เนื้อ บางครั้งตัวผู้อาจก้าวร้าว
‎ตัวเมียจะทำอะไรจึงต้องระมัดระวัง
‎(คริสทีน)
‎คริสทีนอยากกินเนื้อด้วย
‎และมันพร้อมจะลองเสี่ยง
‎วิลสันจับตาดูอย่างตั้งใจ
‎คริสทีนได้เนื้อสมใจหวัง
‎แต่มันอาจเก็บไว้ได้ไม่นาน
‎วิลสันกำลังระบายความหงุดหงิด
‎โชคดีที่ลูกน้อยไม่บาดเจ็บ
‎แต่คริสทีนต้องพาครอบครัวออกไปให้พ้นภัย
‎ป่าบริเวณนี้เงียบสงบ
‎ห่างจากตัวอื่นๆ ส่วนใหญ่ในฝูง
‎แต่คริสทีนไม่ได้อยู่ลำพัง
‎(กัส)
‎กัสปกป้องมันจากชิมแปนซีอย่างวิลสันไม่ได้
‎แต่อย่างน้อยมันก็ให้ความสบายใจ
‎กับคริสทีนและครอบครัวได้บ้าง
‎(เอบรัมส์)
‎เอบรัมส์ต้องชะลอ ‎การท้าทายอำนาจแจ็คสันไปก่อน
‎แจ็คสันมีพันธมิตรที่แข็งแกร่งหลายตัวคอยหนุน
‎(ปีเตอร์สัน)
‎(ไมลส์)
‎และเอบรัมส์ไม่มีใครเข้าข้าง
‎แต่ตอนนี้มีชิมแปนซีใฝ่สูงอีกตัวแล้ว
‎(วิลสัน)
‎และมันกำลังแค้นแจ็คสัน
‎นี่อาจเป็นจุดเริ่มต้นของพันธมิตรที่ทรงพลัง
‎ในตอนนี้ เอบรัมส์กับวิลสัน
‎กำลังไปร่วมลาดตระเวนทางตะวันตกกับกลุ่มตัวผู้
‎แจ็คสันไม่ได้ไปด้วย
‎ถึงมันจะมีอำนาจในเขตแดนตัวเอง
‎แต่แจ็คสันกลัวพวกตะวันตก
‎มันโตมาในฝั่งตะวันตก
‎และเคยเป็นพันธมิตรของพวกตะวันตกนานหลายปี
‎แต่พอฝูงนั้นแตกกัน
‎มันก็ทอดทิ้งพวกนั้นมา
‎เพื่อเป็นจ่าฝูงปกครองกลุ่มใจกลางที่ใหญ่กว่า
‎เมื่อสงครามปะทุขึ้น
‎ตัวผู้ของพวกตะวันตก ‎พุ่งเป้าโจมตีแจ็คสันโดยเฉพาะ
‎มันหนีเอาชีวิตรอดออกมาได้
‎แต่ยังคงมีบาดแผลที่ฝากเอาไว้
‎พวกตะวันตกเป็นภัยร้ายต่อตัวผู้ฝูงใจกลางทุกตัว
‎แต่พวกมันขุ่นแค้นแจ็คสันเกินใคร
‎มันจึงกลัวพวกนั้นจนถึงทุกวันนี้
‎(พื้นที่ชายแดนตะวันตก)
‎พื้นที่ชายแดนมีต้นคริสโซฟิลลัมขึ้นอยู่เต็ม
‎พวกตะวันตกเข้ามากินผลไม้ที่นี่บ่อยขึ้นเรื่อยๆ
‎หลังสังหารพอร์คพาย
‎พวกมันก็มั่นใจขึ้น
‎(อี.โอ.) ‎(คาร์สัน)
‎(โจย่า)
‎(แกร์ริสัน)
‎และชิมแปนซีบางตัวในฝูงจะไม่ยอมหยุดแค่นี้
‎(รอลลินส์)
‎(เดเมี่ยน)
‎รอลลินส์กับเดเมี่ยน ‎จะอยากได้อาณาเขตเพิ่มเสมอ
‎ตัวผู้ฝูงตะวันตกแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
‎มันอวดพละกำลังอยู่ตลอด
‎(ฮัทเชอร์สัน)
‎พวกตะวันตกกำลังเตรียมตัวจู่โจม
‎(ริชมอนด์)
‎และริชมอนด์อยู่ศูนย์กลางทัพนี้
‎มันไม่ได้เป็นจ่าฝูงแล้ว
‎แต่มันยังเป็นชิมแปนซีที่น่าเกรงขามอยู่
‎(เบอร์เกิล)
‎เบอร์เกิลกลับมาแข็งแรงแล้ว
‎และนั่นไม่ใช่อย่างเดียวที่มันก้าวหน้า
‎มันกับแกร์ริสันหาเห็บให้กันเป็นประจำ
‎ซึ่งแกร์ริสันดูจะเป็นแบบอย่างที่ดี
‎และมันเริ่มจะสานสัมพันธ์ ‎กับเหล่าผู้นำหน่วยลาดตระเวนตะวันตกแล้ว
‎(เดเมี่ยน)
‎(รอลลินส์)
‎การปล้ำกันเป็นวิธีการที่ดีในการทดสอบกำลัง
‎และมันทำให้รอลลินส์กับเดเมี่ยน ‎มีโอกาสได้เห็นว่าเบอร์เกิลแน่แค่ไหน
‎ฝูงตะวันตกต้องใช้ชิมแปนซีทุกตัวที่มี
‎ถ้ามันอยากยึดเขตแดนนี้เป็นของตน
‎ก็ต้องไปเผชิญหน้ากับฝูงใจกลาง ‎ในอาณาเขตของพวกมัน
‎แล้วบี้ให้พวกมันถอยไป
‎จะทำได้ก็ต้องทัพใหญ่
‎ดังนั้นมันจึงออกเดินทางเต็มกำลัง
‎ทั้งตัวผู้และตัวเมียร่วมกัน
‎บาร์โทลี่กับเฮอร์ซ็อกอยู่ใกล้พื้นที่ชายแดน
‎เพื่อหาที่สงบห่างไกลจากแจ็คสัน ‎และตัวผู้ฝูงใจกลางตัวอื่นๆ
‎ต้องการอย่างมาก
‎แต่มันไม่รู้เลยว่าอะไรกำลังมาทางมัน
‎ถ้าพวกนั้นมาเจอมัน
‎เฮอร์ซ็อกอาจถูกฆ่า
‎ตัวผู้ฝูงตะวันตกไล่บาร์โทลี่ขึ้นไปบนเรือนยอดไม้
‎มันพลัดหลงกับเฮอร์ซ็อก
‎แต่เฮอร์ซ็อกไม่ยอมทิ้งแม่
‎มันจะพยายามปกป้องแม่
‎ผู้บุกรุกหันมาสนใจมันแล้ว
‎แต่ตอนนี้ทั้งคู่ติดอยู่บนเรือนยอดไม้
‎สุดแล้วแต่ตัวผู้ฝูงตะวันตกจะเมตตา
‎แต่พวกตะวันตกไม่โจมตี
‎พวกมันเดินหน้าต่อไป
‎พวกตะวันตกไม่ได้เข้ามา ‎เพื่อทำร้ายครอบครัวเดียวโดดๆ
‎บาร์โทลี่กับเฮอร์ซ็อก
‎ย่องหนีไปด้วยกัน
‎พวกตะวันตกกำลังรุกล้ำ ‎ลึกเข้าไปในเขตแดนฝูงใจกลาง
‎และชิมแปนซีบางตัวเริ่มจะหวาดหวั่น
‎สำหรับคาร์สัน งานนี้เสี่ยงไป
‎ความปลอดภัยของอี.โอ.จะต้องมาก่อน
‎ตัวเมียและชิมแปนซีอายุน้อยหลายตัว
‎จะถอยเมื่ออาจต้องเปิดศึกกันจริงๆ
‎และโจย่า
‎เลือกที่จะตามคาร์สันกลับบ้าน
‎ชิมแปนซีอย่างเบอร์เกิลก็ควรถอยเช่นกัน
‎มันยังเด็กและตัวยังเล็ก
‎แต่เบอร์เกิลจะไปต่อ
‎มันมั่นใจมากขึ้น
‎และสำหรับมัน ความขัดแย้งอยู่ในสายเลือด
‎ถึงแม้ทั้งสองจะไม่รู้เรื่องนี้…
‎แต่มันเป็นลูกของรอลลินส์
‎ตัวผู้ฝูงตะวันตกบุกลึกเข้าไป ‎ในเขตของฝูงใจกลางแล้ว
‎และมันสัมผัสได้ว่าศัตรูอยู่ใกล้
‎ชิมแปนซีฝูงใจกลางป่าเคยโดนเล่นทีเผลอมาก่อน
‎แต่ไม่ใช่คราวนี้
‎คราวนี้มันตั้งรับพร้อมสู้
‎เมื่อสองกลุ่มใหญ่มาประจันหน้ากัน
‎ผลลัพธ์นั้นคาดเดาไม่ได้เลย
‎พวกตะวันตกโจมตี
‎และพวกใจกลางก็พุ่งเข้าใส่
‎เบอร์เกิลอยู่กลางสมรภูมิ
‎ฝูงตะวันตกไล่บี้ให้ฝูงใจกลางถอยหลัง
‎(เอบรัมส์)
‎แต่ชิมแปนซีบางตัวยังไม่มาร่วมต่อสู้
‎(แจ็คสัน)
‎ถ้าฝูงใจกลางจะสู้กลับ
‎ก็ต้องเป็นตอนนี้ โดยมีจ่าฝูงเป็นผู้นำ
‎แจ็คสันเผชิญหน้ากับอริเก่าแก่
‎ชิมแปนซีพวกที่หมายจะฆ่ามันเมื่อหลายปีก่อน
‎(แกร์ริสัน) (ริชมอนด์)
‎(ฮัทเชอร์สัน)
‎แจ็คสันไม่เผยความกลัวออกมา
‎และทั้งฝูงก็ตามหลังมันมา
‎พวกตะวันตกถูกดันกลับไป
‎และมันกำลังถอยหนี
‎ชิมแปนซีฝูงใจกลางสกัดคู่ปรับไว้ได้
‎แต่แจ็คสันบาดเจ็บจากการต่อสู้
‎มันปกป้องอาณาเขตของตน
‎แต่ต้องแลกด้วยอะไร
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล