‪(คอบร้า ไค คาราเต้)
‪ผมจะได้ชุดกางเกงคาราเต้ด้วยไหมครับ
‪เงียบ!
‪ลูกศิษย์จะพูดเมื่ออาจารย์พูดด้วยเท่านั้น ‪เข้าใจไหม
‪ครับ
‪ครับผมเหรอ
‪นายจะต้องเรียกฉันว่าอาจารย์เสมอ ‪เข้าใจไหม
‪ครับ อาจารย์
‪นี่ไม่ใช่ชุดกางเกง มันเรียกว่ากี
‪นายจะได้เมื่อสมควรได้
‪นายพร้อมจะฝึกหรือยัง
‪ครับ อาจารย์
‪อะไรวะ...
‪- โอ้ แม่เจ้า ‪- บทเรียนแรก จู่โจมก่อน
‪อย่ารอให้ศัตรูจู่โจมเด็ดขาด
‪- อาจารย์ก็น่าจะเตือนกันหน่อย ‪- เงียบ!
‪เราไม่ได้มาฝึกมีเมตตาปรานีกันที่นี่
‪ความเมตตาเป็นของคนอ่อนแอ
‪ตรงนี้ ที่ข้างถนน ในการแข่งขัน
‪คนที่ประจันหน้ากับนาย เขาคือศัตรู
‪และศัตรูไม่สมควรได้รับความเมตตา ‪มีปัญหาอะไร นายดิแอซ
‪ไม่มีปัญหาครับ อาจารย์
‪อาจารย์ชกผม ผมเป็นหอบหืด ก็เลย...
‪ไม่อีกแล้ว
‪เราไม่ยอมรับความอ่อนแอในสำนักแห่งนี้
‪ดังนั้นทิ้งโรคหอบหืดและอาการแพ้ถั่ว...
‪กับเรื่องตอแหลปลอมๆ ไว้ข้างนอกซะ
‪เข้าใจไหม
‪ครับ แต่พวกนั้นเป็นปัญหาสุขภาพจริงๆ นะ ‪ผม...
‪ครับ อาจารย์ เข้าใจแล้ว
‪คอบร้า ไคไม่ได้เป็นแค่คาราเต้
‪แต่เป็นวิถีชีวิตด้วย
‪จำนั่นไว้เป็นบทเรียนแรก
‪การจู่โจมก่อนเป็นก้าวแรกสู่ชัยชนะ
‪เข้าใจไหม อย่างตอนนายไปปาร์ตี้ ‪แล้วเจอสาวฮอตร้อนฉ่า
‪ครับ
‪นายไม่รอให้คนอื่นเข้าไปคุยกับเธอก่อนใช่ไหมล่ะ
‪คือผมไม่เคยไปปาร์ตี้มาก่อน ก็เลย...
‪แปลกใจตายเลย เอาละ ฟังนะ
‪การจู่โจมก่อนเป็นเรื่องของความดุดัน
‪ถ้านายไม่ดุดัน นายก็หน้าตัวเมีย
‪นายไม่อยากเป็นไอ้หน้าตัวเมีย ‪นายอยากแมนๆ คุยกัน
‪ไม่คิดว่าพูดจาแบ่งเพศไปหน่อยเหรอครับ
‪ว่าไงนะ
‪ขอโทษครับ ไม่คิดว่าพูดจาแบ่งเพศ ‪ไปหน่อยเหรอครับ อาจารย์
‪เปล่า นายพูดเรื่องอะไรของนาย
‪อ๋อ ครูแนะแนวของผมบอกว่า...
‪คำบางคำก็ตอกย้ำเรื่องการเหยียดเพศ ‪ที่อาจไปกระตุ้น...
‪เงียบ!
‪จากนี้ไป นายจะต้องไม่ฟังครูแนะแนว
‪นายจะต้องฟังฉัน เข้าใจไหม
‪- ครับ อาจารย์ ‪- ดี
‪ทีนี้เลิกจ้อเป็นเด็กผู้หญิง ‪แล้ววิดพื้นด้วยข้อนิ้ว 50 ที
‪โอเค
‪ได้ครับ
‪โอเค
‪ก็ได้ ทำท่าครันช์แล้วกัน ‪ไม่เคยเรียนพละเลยหรือไง
‪ครับ
‪- โอเค ‪- เป็นไงบ้างครับ คุณลอว์เรนซ์
‪เรียกอาจารย์ครับ
‪มิเกล หุบปาก
‪เข้ามาทำอะไรครับ
‪อยากจะมาโละพุงแล้วฝึกเตะก้นคนเหรอ
‪เปล่า
‪ผมมาจากแผนกสาธารณสุขเทศบาล
‪นี่คือรายการข้อกำหนดที่จำเป็น ‪สำหรับเปิดโรงยิม
‪สาม
‪นี่ไม่ใช่โรงยิม นี่สำนักคาราเต้
‪- ครับ เหมือนกันแหละ ‪- สี่
‪ที่นี่ต้องซ่อมแซมกันเยอะเลย
‪ไม่ได้เปิดกิจการอยู่ใช่ไหม
‪นายเป็นลูกค้าของที่นี่เหรอ
‪เปล่า แบบนั้นผิดกฎหมายสิ ผมรับเขามาเมื่อเช้า
‪เขากำลังช่วยผมจัดข้าวของ
‪ผมไม่ต้องรู้เรื่องพวกนั้นหรอก
‪งานของผมคือดูให้มั่นใจว่าที่นี่ตรงตามข้อกำหนด
‪คุณไม่อยากเจอโรคหิดระบาด ‪เหมือนโรงยิมโยคะร้อนตรงถนนตูฮังก้าหรอก
‪เดี๋ยวนะ ผมต้องทำเรื่องเฮงซวยทั้งหมดนี่ ‪ก่อนเปิดงั้นเหรอ
‪เปล่า คุณต้องทำทั้งหมดนั่นเพื่อให้ได้ใบรับรอง
‪เพื่อขอใบประกันที่ต้องใช้ในการเปิด
‪แต่คุณรู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว ‪ตอนเซ็นสัญญาเช่าใช่ไหม
‪ใช่เลย
‪ผมจะแวะมาสัปดาห์หน้าเพื่อตรวจสอบอีกรอบ
‪งูหางกระดิ่งเจ๋งดี
‪นั่นงูเห่า
‪อ๋อ นั่นสิเนอะ
‪แหม
‪ผมนี่โง่จัง
‪คอบร้า เค
‪(เอนซิโน โอ๊กส์ คันทรีคลับ)
‪ไง ลูก
‪นี่ ทำไมไม่ไปดูนักมายากลตรงนั้นล่ะ
‪เขากำลังเล่นกลเจ๋งๆ เลยนะ
‪ผมถึงเลเวลสิบแล้ว
‪เอาน่า ลูกเล่นเกมนั้นที่ไหนก็ได้
‪ไปยิงห่วงหน่อยดีไหม พ่อชนะรางวัลแน่
‪ผมหิวน้ำ
‪ดีเลย มีบาร์อยู่ตรงนั้น
‪เดินไปด้วยกันสิ จะได้ดื่มน้ำอัดลมกันหน่อย
‪ไม่อะ ผมโอเค
‪รู้ไหม ผมยอมทุกอย่างเลยนะ ‪เพื่อได้มาคลับแบบนี้
‪ตอนอายุเท่าเขา
‪รู้ไหมหน้าร้อน ผมต้องไปแกร่วที่ไหน
‪บนถนนสกปรกในนวร์กที่มีหัวดับเพลิง...
‪หัวดับเพลิงพังๆ ใกล้กับบ้านป้าเทซซี่ของคุณ
‪คุณจะว่ายังไงคะถ้าปล่อยให้แอนโธนี่เล่นไป
‪- แล้วเรามาดื่มกันเอง ‪- เดอร์ตี้ มาร์ตินี่ไหม
‪ค่ะ แบบเย็นเจี๊ยบ
‪สุดยอดเลย
‪- ลารุสโซ่ ‪- ไงครับ
‪ไง ยังเตะคว้าแชมป์นั่นอยู่ไหม
‪- คุณก็รู้นี่ ไอเซยาห์ ‪- ใช่เลย
‪รถคิวไฟฟ์เป็นยังไงบ้าง
‪ไม่รู้สิ คนนี้ต่างหากที่ได้นั่งหลังพวงมาลัยทั้งเดือน
‪ขับไปๆ กลับๆ ค่ายหุ่นยนต์
‪พ่อคะ นั่นคอร์สฟิสิกส์เตรียมเข้ามหาวิทยาลัย
‪ว่าแต่ซาแมนธ่าล่ะคะ ‪หนูรู้สึกเหมือนไม่เห็นเธอทั้งหน้าร้อนเลย
‪- เธอ... ‪- เธอไปอยู่กับคุณย่าน่ะ
‪- แต่เดี๋ยวจะบอกให้ว่าเธอฝากทักทายจ้ะ ‪- เยี่ยมค่ะ
‪- แล้วเจอกันนะ ลารุสโซ่ ‪- บาย
‪เครื่องดื่มได้แล้วค่ะ
‪อยู่กับคุณย่าเนี่ยนะ
‪ใช่หรอก พักนี้ผมพูดให้ลูก ‪โทรหาแม่ผมไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪อย่าว่าแต่ไปเยี่ยมเลย
‪แล้วจะให้ฉันพูดอะไร
‪บอกว่าลูกไปเตร่อยู่กับเพื่อนใหม่เหรอ
‪ที่ผมรู้คือลูกควรอยู่ที่นี่ ‪เรามางานเลี้ยงนี้แค่ปีละครั้ง
‪ลูกเจอเพื่อนโง่ๆ ทุกวันอยู่แล้ว
‪มีคนอารมณ์เสียแฮะ
‪มีอะไรกวนใจเหรอคะ
‪เปล่า ผมสบายดี
‪ก็ได้
‪จำคนที่เรียนม.ปลายที่เดียวกับผม ‪ที่ผมซ่อมรถให้เขาฟรีๆ ได้ไหม
‪จำได้ หนุ่มน่ารักผมทอง ‪ที่คุณเคยโค่นในการแข่งขัน
‪ที่จริงผมจำไม่ได้ว่าเคยเรียกเขาว่า "น่ารัก"
‪แต่ยังไงก็เถอะ...
‪เมื่อวานผมกำลังขับรถกลับบ้าน ‪ผมจอดรถตรงไฟแดง
‪แล้วมองไปที่ห้างร้านค้านี่ ผมก็เห็นว่าเขา...
‪พ่อ น้ำผมอยู่ไหนล่ะ เร็วๆ หน่อยสิ
‪รู้ไหม ผมจะจับลูกโยนลงน้ำล่ะ
‪เอาเลยค่ะ
‪ดูดีนี่
‪อย่าลืมทำทั้งสองด้านล่ะ
‪พอทำนั่นเสร็จ ‪ก็มาจัดการสายไฟโผล่ๆ พวกนี้ด้วย
‪มีงานให้ทำเพียบเลย
‪แล้วเรื่องพวกนี้ ‪มันเกี่ยวกับคาราเต้ตรงไหนครับ อาจารย์
‪อย่าสงสัยในวิธีการของฉัน
‪ดีแค่ไหนแล้วที่นายไม่ได้เป็นนักซูโม่
‪พวกนั้นต้องเช็ดก้นให้อาจารย์ด้วย
‪ผมเห็นแล้วว่าอาจารย์เคยเป็นแชมป์คาราเต้
‪ไม่ต้องเรียกฉันว่าอาจารย์ทุกครั้งก็ได้
‪ขอโทษครับ อาจารย์
‪ขอโทษครับ โทษที
‪ฉันเคยชนะการแข่งออลวัลเลย์สองสมัย
‪ไม่เสียสักแต้มเลยตอนม.ห้า
‪เจ๋งนี่ แล้วเกิดอะไรขึ้นตอนคุณม.หก
‪นี่ไม่ใช่เกม 20 คำถามนะ กลับไปขัดต่อได้แล้ว
‪ครับ
‪เพลงอุบาทว์มาจากไหน ได้ยินไหม
‪โทษครับ หวัดดี
‪ครับ การโต้วาทีกินเวลานิดหน่อย
‪โอเค
‪รักเหมือนกัน
‪อย่าบอกนะว่านายมีแฟนแล้ว
‪ที่จริงนั่นแม่ผม
‪ผมบอกแม่ว่าเข้าร่วมทีมโต้วาที
‪เพราะแม่ไม่อนุญาตให้ใช้ความรุนแรงน่ะครับ
‪เหรอ แล้วพ่อนายล่ะ
‪เขาโอเคไหมที่นายมาให้ถูกเตะก้นซ้ำซาก ‪ที่ถนนเรซีดาเนี่ย
‪ผมไม่เคยรู้จักพ่อหรอกครับ
‪โอเค หยุดยืนเฉยๆ กลับไปฝึกต่อได้แล้ว
‪โอเค ได้ครับ โทษที โอเค
‪เปลี่ยนริงโทนด้วย ‪เพลงกันส์แอนด์โรสเซสหรืออะไรก็ได้
‪กันส์แอนด์โรสเซสคืออะไรอะ
‪ฉันจะทำเป็นว่านายไม่ได้ถามแบบนั้น
‪โย่ ดูนี่สิ
‪โอเค เธอพูดถูกสุดๆ เลย
‪- นี่สนุกจัง ‪- บอกแล้ว
‪เป็นคนจัดปาร์ตี้น่ะดีกว่าเสมอแหละ
‪แล้วไคเลอร์ก็เอาแต่เล็งเธอทั้งวัน
‪นี่มันอะไร
‪ฉันก็ไม่รู้
‪นี่ รอรี่ ตีลังกาอีกทีซิ ฉันอยากถ่ายเอาไปลงช่อง
‪แบบนั้นแหละ รอรี่
‪เจ๋ง
‪เฮ้ เกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่
‪ซวยแล้ว
‪เอาละ ทุกคนออกไปเดี๋ยวนี้
‪ขอโทษค่ะ พ่อ หนูไม่รู้ว่าพ่อจะกลับบ้านเร็ว
‪พ่อจะกลับบ้านกี่โมงก็ไม่สำคัญ แซม
‪คิดว่าเราอยากให้คนแปลกหน้า ‪มาทำเละเทะในสวนเหรอ
‪พวกนี้ไม่ใช่คนแปลกหน้า นี่เพื่อนหนู
‪ใช่ เพื่อนบางคนนี่ก็นะ
‪เขาใส่กางเกงว่ายน้ำของพ่อเหรอ
‪เดี๋ยวนะ พวกนายใส่กางเกงว่ายน้ำของฉันเหรอ
‪เอาละ ฟังนะ ปาร์ตี้เลิกแล้ว ไปได้ ‪ถอดกางเกงออกแล้วไปเลย
‪ไม่ใช่ข้างนอกนี่ พ่อคนฉลาด ในห้องเปลี่ยนชุดสิ
‪แดเนียล นี่ ขอคุยด้วยข้างในได้ไหม
‪ได้ คุณ...
‪ผมไม่ได้ทำตัวไร้เหตุผลนะ
‪ผมทำตัวเหมือนพ่อที่มีความรับผิดชอบ ‪ที่เป็นห่วงลูกตัวเอง
‪โอเค เราก็ห่วงลูกทั้งคู่นั่นแหละ
‪แต่การทำให้แซมขายหน้าต่อหน้าเพื่อน ‪ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
‪ผมไม่ชอบเพื่อนใหม่พวกนี้
‪นี่ไม่เหมือนซาแมนธ่าเลย
‪ทำไมลูกไปเข้าค่ายหุ่นยนต์กับไอชาไม่ได้นะ
‪เพราะลูกไม่อยากเป็นเด็กเนิร์ดน่ะสิ
‪ฟังนะ ฉันจำได้ว่าเป็นยังไง
‪การอยู่ในกลุ่มที่ถูกเด็กคนอื่นล้อ
‪เชื่อเถอะ เด็กสาวๆ น่ะทำตัวร้ายกาจได้
‪ฟังนะ ผมก็พอรู้เรื่องความร้ายกาจอยู่บ้าง
‪ผมเคยถูกผลักตกเขาตอนขี่จักรยานนะ
‪การที่แซมอยากเป็นที่ชื่นชอบ ‪ก็ไม่มีอะไรผิดนี่คะ
‪เป็นที่ชื่นชอบน่ะได้
‪ผมแค่ไม่อยากให้ลูกกลายเป็น ‪เด็กบ้านรวยจากเอนซิโนที่เอาแต่ใจตัวเอง
‪ฉันก็ด้วย
‪แต่การไล่เพื่อนลูกออกจากบ้านบ่อยๆ
‪ดูแล้วกันว่าจะความสัมพันธ์ ‪ของคุณกับลูกจะเป็นยังไง
‪หย่อนตัวในน้ำแล้วสูบบ้องกันหน่อย
‪โอ้ คุณคือไอ้หนุ่มบอนไซในโฆษณานี่
‪เดี๋ยวนะ ทุกคนไปไหนแล้ว
‪(ดีแฟงส์ คอบร้าส์ ‪สำนักลึกลับที่มีลูกศิษย์คนเดียว)
‪อยากให้คุณอยู่ด้วยตอนนี้ ‪เพื่อเทศน์ผมเรื่องปรัชญามิยากิจัง
‪- เฮ้ ‪- หนูทำได้!
‪ใช่เลย เก่งมาก ยัยหนู
‪ทีนี้ถ้ามีใครมาแกล้ง หนูจะเตะก้นให้เลย
‪จำบทเรียนแรกของเราไว้เสมอ
‪นี่มีไว้ป้องกันตัวเท่านั้น
‪คาราเต้ที่แท้จริงอยู่ในนี้
‪ตรงนี้ แต่ไม่ใช่ตรงนี้
‪ท้องหนูเหรอ
‪ใช่จ้ะ อะไรแบบนั้นแหละ
‪มานี่เลย ยัยหนู
‪แต่อย่าลืมป้องกันตัวเด็ดขาด
‪ระวังกระบวนท่ากังหันไว้ให้ดี!
‪พ่อคะ!
‪นังแสบคนไหนก็ได้ มารับฉันไปโรงเรียนพรุ่งนี้ที
‪รถเธอยังซ่อมไม่เสร็จเหรอ
‪พ่อจะซื้อคันใหม่ให้ฉันน่ะ
‪เขารู้สึกแย่ ‪เรื่องที่ "กวาง" โดดตัดหน้ารถเรนจ์ โรเวอร์
‪เธอขับชนกวางเหรอ
‪เปล่า มูน ยัสขับไปเสยรถผู้ชายคนนั้นไง
‪อ๋อ ใช่
‪ฉันยังตกใจไม่หายเลย ‪รู้สึกผิดจังที่ขับออกมาเฉยๆ
‪ที่หนีซอมบี้ขี้ยานั่นเหรอ
‪ถ้าฉันไม่เผ่น ‪เราคงถูกล่ามโซ่ในห้องใต้ดินบ้านเขา
‪แซม พอมีเวลาไหม
‪พ่อไม่รู้ว่าลูกคุยกับเพื่อนอยู่ เดี๋ยวพ่อค่อยมา
‪ไม่ค่ะ รอแป๊บหนึ่งนะคะ
‪ได้ เดี๋ยวฉันไปรับเธอตอนเช้าเอง
‪ดีจัง
‪พ่อแค่อยากบอกว่า...
‪ไม่ ฟังนะคะ พ่อ...
‪หนูขอโทษจริงๆ เรื่องวันนี้
‪หนูไม่ควรชวนทุกคนมาบ้าน
‪- โดยไม่ขอพ่อกับแม่ก่อน ‪- พ่ออาจโวยวายเกินไปหน่อย
‪อาจมากกว่าหน่อยด้วย โอเคนะ
‪แค่ต่อจากนี้ให้พวกนั้นเอากางเกงมาเองก็พอ
‪ตกลงค่ะ
‪แล้ว...
‪หนุ่มๆ พวกนี้...
‪มีใครที่พ่อต้องห่วงไหม
‪พ่อไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
‪แต่มีหนุ่มคนหนึ่งชื่อไคเลอร์ ‪หนูกับเขาส่งข้อความหากันนิดหน่อย
‪ส่งข้อความเหรอ
‪อ้อ
‪แค่ตัวหนังสือใช่ไหม
‪หมายความว่าไง...
‪อี๋ ค่ะ แค่ตัวหนังสือ พ่ออะ
‪ดี ดีแล้ว
‪ไคเลอร์สินะ ‪เราชวนเขามากินมื้อค่ำวันศุกร์ดีไหม
‪พ่ออยากให้หนูชวนไคเลอร์ ‪มากินมื้อค่ำที่บ้านเนี่ยนะ
‪พ่อไม่ได้พูดถึงการเดินส่งตัวลูกเข้าพิธี
‪เราแค่จะเลี้ยงข้าวพ่อหนุ่มนั่น ‪อีกอย่างน้องของลูกจะไปค้างบ้านเพื่อน
‪นี่เป็นโอกาสที่จะได้ทำความรู้จักเขา
‪ได้ค่ะ หนูจะถามว่าเขามาได้ไหม
‪เยี่ยมเลย
‪พ่อไม่ต้องห่วงหนูหรอกค่ะ หนูดูแลตัวเองได้
‪หนูเป็นลารุสโซ่นี่นา
‪ลูกพ่อต้องแบบนี้
‪สาวแกร่งแห่งเจอร์ซีย์
‪ได้แล้ว
‪เพื่อน ตรงนั้น เอาเลย
‪- เกือบออกมาแล้ว เร็วเข้า ‪- เดี๋ยวโว้ย
‪นายทำได้
‪ใช่ไหม เดี๋ยวนะ
‪ฉันนั่งนี่ได้ไหม
‪โทษที ตอนนี้โต๊ะเต็มสุดๆ
‪ฉันใส่นายในรายชื่อรอได้
‪แต่เร็วสุดก็น่าจะเทอมหน้าเลย
‪โอเค
‪ล้อเล่นน่า นั่งโลด
‪มิเกล
‪เดเมทรี
‪นี่อีไล
‪เขาไม่ค่อยพูดน่ะ
‪เพื่อน อย่าทรมานตัวเองน่า
‪- สาวพวกนั้นเป็นพวกบ้านรวย ‪- ไง
‪ไง
‪นายเคยคุยกับพวกเธอไหม หรือ...
‪เคยสิ คุยตลอดแหละ ‪เราไปเที่ยวกันหลังเลิกเรียนด้วย
‪จี๋จ๋ากัน ใช้มือให้กัน
‪อีไลคนนี้เป็นราชางานคืนสู่เหย้าด้วย
‪เขาได้อึ๊บสาวมากกว่าใครเลย ใช่ไหม อีไล
‪คุยกับพวกเธอเนี่ยนะ
‪นายรู้ใช่ไหมว่ากำลังนั่งอยู่โต๊ะไหน
‪นี่เหมือนนายเพิ่งเซ็นสละสิทธิ์ ‪ความหวังที่จะได้เสียซิงก่อนเข้ามหาวิทยาลัย
‪เวรแล้ว ยัสมินกำลังมองมาทางเรา
‪- อาจล้อฉันอยู่ ‪- ฉันว่าเธอไม่ได้ล้อนายอยู่หรอก
‪แค่เพราะพวกเธอสวย ไม่ได้แปลว่าใจร้ายนี่
‪ตายแล้ว พวกเธอ เห็นหมอนั่นตรงนั้นไหม
‪คนที่ดูเหมือนไปมุดเครื่องตัดหญ้ามา
‪เขาสวมเสื้อทุเรศที่สุดที่ฉันเคยเห็นเลย
‪แย่เนอะ
‪พูดถึงเรื่องแย่ ดูยัยขี้เหร่ไอชาสิ
‪เหมือนเธอกินโต๊ะปิกนิกเข้าไปด้วย
‪ฉันไม่สนหรอกถ้ายัสมิน ‪จะเป็นสาวใจร้ายที่สุดในโรงเรียน
‪ฉันยอมฆ่าพวกนายแลกกับให้เธอถ่มน้ำลายใส่หน้า
‪ถ้านายไม่รุก นายก็ไม่มีวันมีโอกาสสิ
‪ถูกต้อง แต่ฉันจะไม่ต้องทรมาน ‪กับการถูกปฏิเสธให้ขายขี้หน้าด้วย
‪ฉันสงบศึกกับโรคซึมเศร้าอยู่
‪สิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากทำคือฆ่าตัวตาย
‪จะทำอะไรของนาย
‪จู่โจมก่อน
‪เวรแล้ว
‪หวังว่าเราจะไม่โดนลูกหลงไปด้วย
‪ไงจ๊ะ สาวๆ
‪มูน ฉันเห็นเธอเชียร์ก่อนหน้านี้
‪ไง แซม เธอดูสวยจัง
‪แล้วเจอกันนะ เจ้าเรี่ยราด
‪เป็นไงบ้างล่ะ
‪นายจู่โจมก่อนไม่ได้ถ้าไม่รู้วิธี
‪การจู่โจมแบบงูเห่าประกอบด้วยสองส่วน
‪การฉก ซึ่งต้องใช้ร่างกายทั้งหมด
‪และการกัด
‪คือทุกอย่างที่เกิดขึ้นหลังนายโดนตัวอีกฝ่าย
‪โอเคนะ นายไม่หยุดแค่ตรงที่ข้อนิ้วปะทะกระดูก
‪นายชกผ่านกระดูกไป
‪เหมือนคนที่นายอยากชกจริงๆ ยืนอยู่หลังเจ้างั่งนี่
‪โอเคนะ
‪เอานะ
‪จู่โจมตรงนี้ นายทำเขากำเดาไหล
‪จู่โจมตรงนี้ นายทำฟันเขาหัก
‪จู่โจมตรงนี้ ‪นายทำหลอดลมเขาเสียหายร้ายแรงได้เลย
‪รู้นะว่านั่นเอาไว้ใช้ ‪กับเหตุการณ์เลวร้ายสุดๆ เท่านั้น
‪เอาละ จัดการเลย
‪- ครับ ‪- มีสมาธิล่ะ ฉันอยากให้นายฝึก
‪ฝึกต่อไป ชกทะลุหุ่นนั่นเลย
‪ฮัลโหล
‪คุณลอว์เรนซ์ใช่ไหมคะ
‪ครับ
‪ฉันคาร์ล่า เจนกินส์ ‪รองครูใหญ่โรงเรียนม.ปลายนอร์ทฮิลส์
‪ฉันได้ชื่อคุณจากเบอร์ติดต่อฉุกเฉินของร็อบบี้ คีน
‪ครับ ผมเป็นพ่อเขา แต่คุณควรโทรหาแม่เขา
‪ฉันโทรหาแล้ว เธอไม่รับสาย
‪นั่นสิ แปลกใจตายเลย
‪โอเค คราวนี้เขาก่อเรื่องอะไรอีก
‪เราเจอเขากับมอลลี่
‪มอลลี่ไหน
‪สาวที่เขาคั่วด้วยเหรอ
‪ยาเสพติดผิดกฎหมายค่ะ คุณลอว์เรนซ์
‪โอเค ให้ลูกผมมาคุยที
‪ต้องการอะไร
‪ร็อบบี้ นี่มันเรื่องบ้าอะไร
‪ลูกเล่นยาเหรอ
‪อยากเอาชีวิตไปทิ้งลงชักโครกหรือไง
‪มีหน้ามาพูดนะ
‪ไม่ต้องมาเล่นบทพ่อตอนนี้หรอก คนขี้แพ้น่าสมเพช
‪ฉันคิดว่าควรพยายามโทรหาแม่เขาต่อไป
‪ครับ โชคดีแล้วกัน
‪เจ้านั่นทำบ้าอะไร
‪ไม่ ไม่ๆ
‪นายทำผิดหมดเลย
‪อยากให้เด็กที่โรงเรียนพวกนั้น ‪แกล้งนายต่อไปเหรอ
‪อยากให้สาวๆ คิดว่านายเป็นไอ้ทึ่มไข่หดเหรอ
‪เพราะนายเลิกฝึกตอนนี้แล้วเดินออกไปได้เลย
‪แล้วให้ทั้งโลกรู้ว่านายมันขี้แพ้
‪หรือนายจะปักหลักบนสองเท้า ‪มองเข้าไปในตาศัตรู
‪แล้วชกหน้ามันเลย!
‪นึกภาพศัตรูของนาย
‪นายมีภาพในหัวหรือยัง
‪นายจะทำอะไร
‪อีกที!
‪- เป็นไอ้ขี้แพ้เหรอ ‪- ไม่ครับ อาจารย์
‪อีกที!
‪ยานากิ หรือยานากิบะ ขึ้นอยู่กับภูมิภาค
‪คือมีดที่ใช้แล่ซาชิมิโดยเฉพาะ
‪ฉันได้เจ้าวายร้ายนี่มาตอนไปโอกินาวะครั้งแรก
‪แต่นแต๊น
‪โทโร่...
‪ราดซอสพอนสึอันโด่งดังของลารุสโซ่
‪ไม่ล่ะครับ ขอบคุณ ผมไม่ชอบซูชิ
‪แน่ใจนะว่าเธอไม่อยากลองชิ้นเล็กๆ สักชิ้น
‪มันละลายในปากเลย
‪ไม่ล่ะครับ ปลาทำให้ผมขยะแขยง
‪นายชอบปลานี่
‪แล้วฟิชสติ๊กที่โรงเรียนล่ะ
‪ใช่ ฟิชสติ๊กอร่อยเหาะ
‪คุณมีฟิชสติ๊กไหมครับ
‪ไม่มีหรอก มีแค่ปลาสดที่ฉันไปเลือก ‪จากตลาดญี่ปุ่นเองเมื่อเช้า
‪รู้อะไรไหม
‪ทำไมเราไม่ไปดูว่าจะหาอะไร ‪ให้ไคเลอร์กินได้บ้าง
‪แซม อยากไปที่ครัวกับแม่ไหม
‪ได้ค่ะ
‪ขอบคุณที่ชวนผมมานะครับ คุณลารุสโซ่
‪บ้านคุณสวยมากเลย
‪และผมก็คิดว่าแซมเจ๋งสุดๆ ด้วย
‪ขอบใจ แซมได้แม่มาน่ะ
‪ฟังนะ ฉันก็ไม่ชอบซูชิตอนอายุเท่าเธอ
‪จนกระทั่งฉันได้เจอเพื่อนดีๆ คนหนึ่ง ‪เลยเริ่มชอบขึ้นมา
‪เขาเป็นคนโอกินาวะ
‪พ่อแม่เธอเป็นคนที่ไหนล่ะ
‪เออร์ไวน์
‪คิดว่านะครับ
‪เออร์ไวน์
‪นั่นสิ
‪เล่าเรื่องรอยช้ำนั่นให้ฟังหน่อย
‪อ้อ นี่
‪ได้จากมวยปล้ำน่ะครับ
‪แบบว่าผมหลบผิดทาง เลยโดนศอกเข้าให้
‪โง่มากเลย
‪ที่มือเจ็บก็เพราะแบบนั้นด้วยเหรอ
‪ไม่เป็นไร
‪ตอนอยู่ม.ปลาย ฉันก็มีเรื่องชกต่อยบ่อยๆ
‪ผมไม่เข้าใจที่คุณพูดหรอกครับ
‪ไม่เอาน่า ไคเลอร์ ‪ฉันรู้ว่าเด็กๆ ม.ปลายก็โหดกันได้
‪เปล่าครับ ไม่ใช่เด็กหรอก
‪แปลว่ามีเรื่องชกต่อยจริง
‪เกิดเรื่องอะไรขึ้นที่บ้านหรือเปล่า
‪โอ้ เปล่าครับ เปล่า
‪โอเค
‪คือมีผู้ชายคนหนึ่งที่มินิมอลล์ ‪เข้ามาหาเรื่องผมกับเพื่อนๆ
‪อะไรนะ
‪ครับ เราอยู่ในร้าน กำลังเลือกโปรตีนแท่งอยู่ดีๆ
‪แล้วเจ้าคนที่ดูเหมือนคนไร้บ้านนี่
‪เขาเข้ามาหาเรื่องเรา
‪รู้ตัวอีกที เขาก็งัดคาราเต้ออกมาใช้
‪คาราเต้เหรอ
‪เดี๋ยวก่อนนะ
‪มินิมอลล์ที่ว่านี่อยู่ไหน
‪(ใบสมัครประกันภัยเชิงพาณิชย์)
‪อาจารย์ครับ คุณอยากให้ผมเช็ดหน้าต่าง ‪แบบไหนเป็นพิเศษไหมครับ
‪ไม่มี ฉันไม่สนหรอก
‪แบบไหนก็ได้ที่ง่ายที่สุด
‪รู้อะไรไหม
‪ไปล้างห้องน้ำสิ แล้วคืนนี้พอแค่นี้
‪ได้ครับ
‪ล้างแบบคุกเข่าสี่ขานะ
‪ขอต้อนรับสู่คอบร้า ไค
‪บางอย่างไม่เคยเปลี่ยนเลย
‪พูดเรื่องอะไรของนาย
‪ได้ยินว่านายอัดพวกวัยรุ่นที่ลานจอดรถข้างนอก
‪อ๋อ เรื่องนั้น
‪เปล่า
‪ฉันไม่ได้อัดวัยรุ่นเลยสักคน
‪ฉันเตะก้นไอ้พวกทุเรศที่สมควรโดนแล้วต่างหาก
‪ว้าว จอห์นนี่ ลอว์เรนซ์เรียกคนอื่นว่าไอ้ทุเรศ
‪จี้มาก เพื่อน
‪หมายความว่าไงไม่ทราบ
‪ฟังนะ ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อรื้อฟื้นความหลัง
‪อยู่ให้ห่างเพื่อนๆ ลูกสาวฉันก็พอ
‪เพื่อนๆ ลูกสาวนายเหรอ
‪ใช่ ก็สมเหตุสมผลดี
‪- เธอเลือกเพื่อนได้ดีนี่ ‪- หมายความว่าไงไม่ทราบ
‪ก็หมายความว่าเพื่อนๆ เธอ ‪ชอบเล่นงานแต่กับคนที่ตัวเล็กกว่าน่ะสิ
‪บางทีนายอาจไม่รู้จักลูกตัวเองอย่างที่คิด
‪- อบรมคนในบ้านบ้างนะ ลารุสโซ่ ‪- คิดว่านายพูดอยู่กับใครวะ
‪ห้องน้ำสะอาดแล้วครับ!
‪มีอะไรที่คุณอยากให้ผมทำอีกไหม
‪ขอโทษครับ อาจารย์ ผม...
‪อาจารย์เหรอ
‪เอาจริงน่ะ
‪เจ้าหนู ฉันไม่รู้ว่าเขาบอกอะไรเธอ
‪แต่เธออย่าไปเชื่อที่เขาพูดดีกว่า ‪ไม่งั้นได้ลงเอยเหมือนเขาแน่
‪นายกับฉัน เรื่องนี้...
‪เรายังไม่จบนะ
‪ฉันอยู่ตรงนี้ เพื่อน
‪ผมขอโทษที่มาขัดจังหวะครับ อาจารย์
‪ให้ผมวิดพื้นด้วยข้อนิ้ว 20 ครั้งไหม
‪แหงล่ะ อย่างกับนายทำได้
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์