Gotowy?
Tak, sensei.
Co robi kobra?
W karate nie ma odklepywania.
Uważaj na ręce. Podnoś je.
Podniosłem je.
Co robi kobra?
- Pełza! - Nieźle.
Cholera! To nie było fair.
Możesz pomarzyć o uczciwej walce.
Przeciwnicy nie zawsze grają fair.
Moje ucho…
To mógł być wróg atakujący cię od tyłu.
Musisz być gotowy na wszystko.
Pokaż.
Nic ci nie jest. Nie bądź dzieckiem.
Dzień dobry.
Cholera.
Jest 17,00. Zbliża się zmierzch.
No tak.
Co się dzieje?
Musiałem podnająć dojo na parę godzin.
- Aż zdobędziemy nowych uczniów. - Zmieńmy tutejszą energię.
MIŁOŚĆ JEST TUTAJ, ŻEBY NAMASTE
Zbierzmy energię.
Rozciągnijmy się.
Ładne, prawda? Sprowadzają je z Ogunquit.
Smakuje mi to roztopione masło.
Dziękuję, LaRusso, za zaproszenie.
Żona i syn uwielbiają Wieczór Homara,
ale ten country club cofnął moje członkostwo.
Bardzo nieładnie to zrobili, Armand.
To głupia zasada.
Tak im powiedziałem.
Właśnie dlatego nosimy klapki pod prysznicem, prawda?
Większość osób tutaj
dostała kasę od mamusi i tatusia.
My sami ją zarobiliśmy.
Jeśli chodzi o interesy w dolinie,
to musimy się o siebie troszczyć.
Postawiłeś mi tego homara, żeby mi się podlizać.
No to mów.
W czym mogę ci pomóc?
Dziękuję, że przyszłaś.
Myślałam, że wychodzisz ze znajomymi.
Tak wyszło.
Yas i Moon nie odpisują na moje SMS-y.
Miałyśmy iść razem na koncert,
a potem zobaczyłam to.
Ssijcie, suki!
Może lepiej, że z nimi nie poszłaś.
Cieszymy się, że z nami…
Anthony! Nie pij masła!
Chodźmy po twojego brata.
Mój tata ma budynki.
Mój tata ma samochody.
Mój tata zarabia więcej niż twój.
Mój tata umie karate i może zabić twojego.
Pogadajmy o nieruchomościach.
Myślę o nowym salonie,
więc jeśli zwolni się jakiś teren…
Mam powiedzieć najpierw tobie, a nie panu Tomowi Cole’owi?
Podobno się pokłóciliście.
Wykopałeś mu gorącą kawę z ręki.
Herbatę bąbelkową.
Taka herbata z kuleczkami tapioki…
Nieważne.
Umyję twoje jajka.
A ty jak umyjesz moje?
Nie mówi się tak,
ale powiedzmy, że dzięki mnie znów przyjmą cię do tego klubu.
Daj mi tylko cynk,
jeśli chcesz sprzedać coś w Resedzie.
Resedzie?
Mam tam tylko pasaż handlowy.
Na bulwarze Victory.
Victory.
Już wiem. Jest tam dojo karate, tak?
Tak, Karate Węża czy jakoś tak.
Chcesz go sprzedać?
- Cześć, mamo. - Cześć.
Kupiłem mrożone pizze, które lubisz.
Zrobimy kolację i obejrzymy film?
Uroczy pomysł, kochanie.
Muszę dziś coś załatwić,
więc zrobimy to jutro, dobrze?
Tak, jasne.
- Nie masz kaca? - Hej.
Tak, idę do restauracji, ale to festiwal sztuki restauracyjnej.
- Spotkasz się z tym gościem? - Z tym nudziarzem?
Nie. Dużo gadał, ale mało zdziałał.
Wybacz. To obrzydliwe.
Wiesz, jak ciężko znaleźć porządnego faceta?
Spójrz na swojego ojca. Wszędzie takich pełno.
Mówiłam ci, że widziałam się z tym frajerem?
Nie.
Co mówił?
Pieprzył coś o zamieszkaniu z tobą. Jakby nagle zaczęło mu zależeć.
Pewnie kombinuje, jak uniknąć płacenia alimentów.
Skąd wiesz?
Zaufaj mi. Znam twojego ojca.
Wiem, że ci przykro, że nie spędzimy razem wieczoru,
ale próbuję znaleźć tego jedynego.
Ty jesteś coraz starszy
i prędzej czy później zostawisz mnie dla ekscytującego życia.
Chcesz, żeby mama została sama?
- Nie chcę. - Dzięki, skarbie. Kocham cię.
- Pa. - Też cię kocham.
JOHNNY LAWRENCE KLASA 2, PIERWSZE MIEJSCE
- Jaka jest druga zasada drogi pięści? - Atakuj mocno.
Zgadza się.
Uderzamy z jednego powodu.
Żeby zadać ból.
Musisz dać z siebie wszystko.
Co jest?
Joga jest dopiero o 17.
Nieważne, że ci zależy.
Przyszłam na karate.
Widziałam na waszej stronie, że dziś są zajęcia.
Miło, że przyszłaś, ale nie przyjmujemy dziewczyn.
- Czemu nie? - W wojsku też ich nie ma.
Nie ma to sensu.
Sensei, muszę pokazać ci coś w biurze.
Nie pieprz o seksizmie. Kobiety nie mogą walczyć.
- Mają słabe kości. - Nie potrzebujesz uczniów?
Potrzebuję. Ale to nie robótki ręczne, tylko dojo.
W szkole się z niej śmieją.
Tak jest, gdy obżerasz się słodyczami.
To córka Robinsona.
Sławnego liniowego Chargersów.
Zamiłowanie do słodyczy ma w genach?
Nie. Jej rodzina jest nadziana. Zapłaci ci za lekcje.
Przyda ci się kasa, no nie?
No dobra.
Ściągaj buty i wskakuj na matę.
Przemyślałem to i przyjmę dziewczyny na zajęcia.
Ale nie zachowuj się tu jak panienka.
- A jak zachowują się panienki? - Przestań.
Rozklejają się, są głośne, narzekają…
Wchodzą ci w słowo.
- Znam facetów, którzy tak… - Cisza!
Podobno dokuczają ci w szkole.
Tak.
Głównie w internecie.
Dostaję podłe SMS-y i e-maile.
Nie chcę chodzić do szkoły.
Od kogo są te wiadomości?
Są anonimowe.
Zakładają fałszywe konta
i piszą do mnie, że jestem brzydka i powinnam się zabić.
O Boże.
Co za cieniasy.
Za moich czasów śmiano się ludziom w twarz.
Honorowo i z szacunkiem.
A te gnojki chowają się za komputerami. Co za banda frajerów.
Nie boisz się ich, prawda?
- Nie. - Dasz im sobą pomiatać?
Nie.
To dobrze.
Gdy z tobą skończę, odeślesz im wiadomość.
Nie użyjesz klawiatury.
Tylko pięści.
LARUSSO LUKSUSOWE AUTA
Armand, no weź. Zapłacę ci dziesięć procent więcej.
- To świetna okazja. - Tak, świetna.
Może zbyt świetna.
Co ty widzisz w Resedzie? To zadupie.
Mam do niej sentyment.
Dorastałem tam.
Więc wiesz, że jest straszna.
Tak jak ta herbata z kulkami.
Nie smakuje mi. Dają słabe słomki. Prawie się udławiłem.
Skoro tam tak strasznie, sprzedaj mi pasaż.
- Zainwestuję w stare śmieci. - Wyczuwam tu jakąś ściemę.
Chcesz go z innego powodu.
O czym ty mówisz i czemu tak ci zależy?
Pasaż obok ma dwa razy wyższy czynsz.
Twój jest poniżej ceny rynkowej.
Mówisz, że jestem głupi?
Mówię ci prawdę, Armand.
Myję twoje jajka.
Dziękuję, ale sam je sobie umyję.
Nie osiągnąłem sukcesu dzięki sprzedawcy aut.
Nie mamy umowy.
Dobra. To sikaj sobie pod swoim prysznicem, Armand.
Wszyscy to robią!
Mama dała mi tę trawkę na urodziny.
Podobno ma mało kalorii czy coś takiego.
Dobrze weszła.
DAJCIE MI KASĘ
Bezdomna. Nie patrz.
Źle mi z tym, że ją olewam.
Boże. Nawiązałyśmy kontakt wzrokowy.
Super. Coś ty narobiła?
Co zrobimy?
Udawaj, że piszesz SMS-a.
Otwórzcie i dajcie mi kasę.
O Boże.
Nie zrobię wam krzywdy.
Zamknij drzwi.
Słabo zamykać je przy niej.
No to wejdzie tu, wysmaruje auto gównem
i poderżnie nam gardła.
- Ja pierdzielę! - Wzięłyśmy cię za biedaczkę!
Czemu mnie unikacie?
A jak myślisz?
Kyler nam powiedział.
Co wam powiedział?
Nie notowałam, ale że masz się za lepszą od nas.
Bez nas byłaś nikim.
Nie robiłaś elektrolizy.
Nic o was nie mówiłam.
Nic takiego nie zaszło.
Kyler powiedział nam, co zaszło.
I kto doszedł.
I to w kinie?
Obrzydlistwo.
To, co mówił Kyler, to kłamstwo.
Sam, przeproś nas i będziemy koleżankami.
Albo nie przepraszaj i wynoś się z auta Moon.
Miłego rzygania burrito, Yas.
Zamknij drzwi, bo nas zabije!
Odchudzasz się i mi o tym nie powiedziałaś?
Pokaż, co umiesz, panno Robinson.
Twarzą do mnie. Ukłon.
Twarzą do siebie. Ukłon.
Panie Diaz, pokaż, co umiesz.
To chyba nie w porządku, sensei.
Co takiego?
To dziewczyna.
Mówiłeś, że kobiety są równe facetom.
Nie o to mi chodziło. Mówiłem, że…
Traktuj ją na równi. Pokaż, co umiesz.
Pamiętajcie, że to mój pierwszy raz.
Wrogów nie obchodzi, który to raz.
Żerują na słabości.
Jeśli chcesz wygrać, pokonaj strach i skocz w ogień.
Gotowa, panno Robinson?
Chyba tak.
Panie Diaz.
Walka!
Nie stójcie tak.
Walka!
Przepraszam.
O Boże! Aisha, nic ci nie jest?
Przepraszam. Wstawaj.
Moje żebra.
- Urodzona kobra. - Tak nie można.
- Nie możesz! - Jestem właścicielem.
Uczniowie, czekajcie tutaj. Diaz, dowodzisz.
- Jesteś najemcą, a ja właścicielem. - Pieprzenie.
Wynajmuję go od dziesięciu lat!
- I tyle samo płacisz! - Zamknij się.
- Jak możesz to robić? - Cisza!
Próbuję prowadzić obok dojo karate.
Ten cabrón podwaja nam czynsz.
Wyrównuję go do ceny rynkowej.
- Jak mam zapłacić podwójnie? - Inaczej znajdę nowego najemcę!
Chodź, Roland. Idziemy.
Widzisz? Trzeba być twardym.
- Jesteś taki. - Dziękuję.
COBRA KAI, NAJLEPSZE DOJO KARATE W DOLINIE.
CHCESZ NAUCZYĆ SIĘ DROGI PIĘŚCI?
SENSEI JOHNNY LAWRENCE TO BYŁY MISTRZ TURNIEJU ALL VALLEY.
No dobrze.
Bądź cicho.
Ty bądź cicho.
Dobrze, szefie. Podoba mi się twoja stanowczość.
Trzeba być samcem alfa, żeby pracować w telewizji.
To prawda.
Cicho, bo mój syn śpi.
Dobrze.
LOMBARD
To wszystko śmieci.
Wyrzucisz je tutaj czy w domu?
To wydanie z kostiumami. Elle Macpherson u szczytu formy.
No tak.
Za nówkę dałbym ci pięć dolców,
ale to jest za bardzo wypieszczone.
A nintendo?
To atari.
Kiedyś dałbym ci 20 dolców
i sprzedał je jakiemuś hipsterowi,
ale podnieśli mi czynsz,
więc dam ci dychę, jeśli cię to urządza.
No dobra. Robię to z bólem serca.
Złoto idzie w górę.
Nie sprzedam wszystkich.
Za które dostanę w sumie 1200 dolców?
Zobaczmy. Ile ich masz?
6, 12, 18.
Tysiąc dwieście…
No dobra.
Jeśli przyniesiesz mi takich 60 000,
to coś wymyślimy.
Co? To czyste złoto.
Są pozłacane.
Mam certyfikat autentyczności.
Fajny.
Nawet narysowali orzełka.
Dobra, wiesz co?
Przeszła ci koło nosa życiowa szansa.
Jest czerwona farba?
Tak, na zapleczu, żeby dzieciaki jej nie ukradły.
Mam mały projekt artystyczny. Duże płótno na bulwarze Ventura.
Przypilnuje pan sklepu przez chwilę?
Jasne. Dziękuję.
Co słychać?
Sprawdzam okolicę.
Myślałem, żeby otworzyć salon po tej stronie miasta,
ale teraz się waham.
Czynsz poszybował w górę.
Jak takie małe biznesy jak twój na to stać?
Powodzenia.
Przepraszam, jednak nie chcę tej farby.
Wezmę gumy i zapłacę za piwo tego pana.
Chyba miał ciężki dzień.
Rocznik 2013?
- Tak. - Ktoś ma dobry humor.
Bo się na kimś zemścił.
Myślisz, że wojna z Tomem Cole’em
to dobry pomysł?
Co? Nie.
Okazało się, że to nie Tom Cole majstrował przy billboardzie.
Zrobił to Johnny Lawrence.
Myślałem, że po 30 latach się zmienił,
ale jest takim samym dupkiem jak w liceum.
Myśli, że przywróci Cobrę Kai w dolinie?
Nie pozwolę na to.
Co zrobiłeś?
Powiedziałem Zarkarianowi, że chcę kupić ten pasaż.
Dlaczego?
Po co ci obskurny pasaż w Resedzie?
To jest… Nie. Spodoba ci się to.
Nie kupię go.
Chciałem, żeby Zarkarian podniósł czynsz.
Udało się. Cobra Kai zostanie zamknięta.
Mogę? Jest pyszne. Ma taki ostry…
Czyli kolacja z Zarkarianem
była misternym planem
podniesienia czynszu twojemu dawnemu rywalowi?
Trochę to uprościłaś.
A inne sklepy? Pomyślałeś o nich?
Nic nie wiem o Johnnym Lawrensie i Cobrze Kai.
Wiem tylko, że mój mąż zachowuje się jak wariat.
Ośmieszyłeś Sam na balu halloweenowym,
kopnąłeś Cole’a, a teraz to?
Jesteś nieswój, odkąd otworzyło się to dojo.
Koleś namalował mi fiuta na twarzy.
I co z tego? Jest dupkiem.
Ty się w niego nie zmieniaj.
Nie wiem, jak sobie z tym poradzisz.
Terapią, akupunkturą czy wycieczką motorem.
Ale chcę, żeby mój mąż, Danny LaRusso, powrócił.
Nawet o tym nie myśl.
No weź. Muszę gdzieś usiąść.
Usiądź z Kylerem.
Nie przeszkadza mu, że bierzesz do ust.
- Fajnie rozsiewać o mnie kłamstwa? - Że co?
Obejrzeliśmy film i tyle.
To znaczy ja go oglądałem.
Podobno aż cię zatkało.
Słuchajcie.
Widzieliście ten billboard z fiutem?
Sam wdała się w ojca.
Hej, Kyler.
Zamknij się i nie bądź takim dupkiem.
Znów chcesz dostać, Sraka?
Pokaż to lamerskie karate.
Nie jest lamerskie.
To Cobra Kai.
Dajesz, Ky!
Bez litości!
Brać go!
Hej! Złaź stamtąd.
- Całą czwórkę? - Tak.
Nawet tego kretyna?
Tak, to działo się tak szybko. Wszystko na raz.
Blokowałem. Czekałem. Pełzałem.
Twoja mama nas zabije.
Jeśli się dowie.
Telefon ze szkoły odebrała moja yaya. Ale była dumna.
Nie powie mamie.
Dobra, powiem to wprost.
Wykorzystałeś to, czego cię nauczyłem,
żeby spuścić manto tej bandzie gnojów?
Tak.
Chodź za mną.
Nosiłem je, gdy szykowałem się na pierwszy turniej w 1981 roku.
Chcę ci je dać.
Na pewno?
O tak.
Zasłużyłeś.
To najlepsza rzecz, jaką mam.
Bardzo ci dziękuję, sensei.
Cześć, panie Miyagi.
Minęło parę miesięcy, ale lepiej późno niż wcale.
9 CZERWCA 1925 R. – 15 LISTOPADA 2011 R.
Ostatnio dużo o tobie myślę.
To zabawne.
Gdy byłem mały, miałeś na wszystko odpowiedź.
Myślałem, że gdy będę starszy, też taki będę.
Ale teraz…
czuję się zagubiony.
Zastanawiam się, czy też tak miałeś, czy lepiej to ukrywałeś.
Może o to chodziło?
Ostatnio złość bierze nade mną górę.
Znasz mnie, zawsze byłem narwany.
Chciałbym, żebyś tu był.
Daniel-san.
Pamiętasz lekcję o równowadze?
Tak.
Nie chodziło tylko o karate.
To była lekcja o życiu.
W życiu musi panować równowaga.
Wszystko będzie lepsze.
Rozumiesz?
Tak.
Rozumiem.
Zapłacę ten cholerny czynsz.
Teraz nie mam kasy.
Pracuję nad tym. Mam plan.
Oddzwonię.
Tak.
To ten koleś. O tam.
Wracamy do gry.
Imponujące świadectwo szkolne.
Czemu chcesz tutaj sprzątać? Nie powinieneś być w college’u?
Muszę sobie wszystko poukładać.
Właśnie tutaj chcę być.
No dobrze.
Przedstawiłabym ci mojego męża, ale ma dziś wolne.
- Zaczniesz od poniedziałku? - Oczywiście.
Witaj w rodzinie LaRussów.
KU PAMIĘCI NORIYUKIEGO „PATA” MORITY
Napisy: Kamila Krupiński