Co ty do cholery robisz w moim domu?
Oszalałeś?
Chciałem wszystko naprawić, zapomnieć o przeszłości.
Ty nie możesz o niej zapomnieć.
Co ty wygadujesz? Przywróciłeś Cobrę Kai.
Mówię o moim aucie.
- Co z nim? - Nie udawaj.
Te twoje zbiry prawie spaliły całe osiedle.
- Jakie zbiry? - Daruj sobie.
Jeden cię sprzedał.
Załatwiłem go i ten gang motocyklistów.
Louie. Słuchaj.
Nie miałem z tym nic wspólnego.
Zrobił to mój kuzyn.
Nic dziwnego. Wszyscy LaRussowie są tacy sami.
Cała rodzina jest zepsuta.
- Uważaj, co mówisz. - Dowal mu, tato!
Idź do domu.
Nie chcesz tego oglądać, mały.
Hej! Grzecznie cię proszę.
Wynoś się stąd, bo wezwę policję.
Boisz się?
To jakaś farsa.
Chcesz się bić? No dalej, Johnny! Zróbmy to.
- No chodź. - Co tu się dzieje?
- Tata będzie się bił. - Idźcie do domu.
To sprawa między mną a senseiem Lawrence’em.
Świetnie ją rozwiązujecie.
Dwóch dorosłych gości zaraz wyląduje w basenie.
Z chęcią popatrzyłabym,
jak bijesz się ze swoim dawnym rywalem,
ale nie chcę pobrudzonego krwią tarasu.
Więc może omówicie to przy śniadaniu?
Idziemy?
Coś bym zjadł.
EGZAMIN PRÓBNY NAZWISKA OD A DO G
Co jest?
Już prawie koniec czasu.
To tylko egzamin próbny, wyluzuj.
Łatwo ci mówić. Ty masz dziewczynę.
A co to ma do rzeczy?
Muszę dobrze napisać próbny,
żeby napisać dobrze prawdziwy,
pójść do dobrego college’u,
dostać po nim świetny staż,
a po stażu dobrze płatną pracę.
A potem,
po kilku awansach,
będę na tyle pewny siebie, żeby mieć seksowną dziewczynę.
Ty masz karate.
Mnie czeka dłuższa droga.
- Hej. - Cześć.
- Widzimy się później. - Jasne.
Coś ty taki smutny?
Na pewno świetnie ci poszło.
Byłem trochę…
rozkojarzony.
Dlaczego?
Przez turniej.
Mam mało czasu na treningi.
Na bank poszło ci lepiej niż mnie.
Gość przede mną się nie wykąpał.
Zapomniałam przez to, jak obliczyć objętość kuli,
ale przypomniałam sobie słowo „prześmierdły”.
Co robiłaś wieczorem?
Jadłam kolację z rodziną.
Chciałbym ją poznać.
Jeszcze u ciebie nie byłem.
Ja u ciebie też nie.
Zawsze jesteś mile widziana.
Mama chciałaby cię poznać.
Albo ja przyjdę do ciebie,
poznam twoją mamę
i twojego tatę.
Może kiedy indziej.
Dzisiaj skoczmy na Venturę.
Stawiam koktajle w Salt & Straw.
Spoko.
Muszę trenować.
Innym razem.
Jasne.
Zadzwonię później.
Spoko.
Johnny, podobno otworzyłeś dojo.
Fajnie.
Było fajnie, ale podniósł mi czynsz.
Namalowałeś mi fiuta na twarzy.
Chciałeś mnie wykluczyć z turnieju.
Przestańcie.
- Podpalił moje auto. - Nieprawda!
Naprawiłem ci je, pamiętasz?
Nie musiałbyś tego robić, gdyby twoja córka go nie rozwaliła.
O czym on mówi?
Wygaduje jakieś bzdury.
W aucie śmierdziało whisky.
Pewnie był pijany i przywalił w słup.
- Pogadaj z córką. - Wiesz co?
Fajnie się wspominało, ale muszę iść do pracy.
Najpierw zapłać za moje auto.
Ja tego nie zrobiłem.
- Ktoś zrobił. - Dobrze,
że znamy właściciela salonu samochodowego.
- Dać mu auto? - Słyszałeś, co zrobił Louie.
Nawet mi o nim nie wspominaj.
Nie każę ci dawać mu audi czy acury.
Daj mu coś z używanych.
- Ciesz się, że cię nie zabił. - Tak?
Ja go mogłem zabić.
- Powiem mu. - Dobrze. Niech wie.
- Macie keczup? - Mamy.
Sam go sobie weź.
Palant.
Fiut.
Po tym, co zrobił, to ja mam go przepraszać?
Daj mu auto i pozbądź się go ze swojego życia.
Zjedz coś. Lepiej się poczujesz.
Nie jestem głodny.
- Przesadzasz. - Nieprawda.
Widziałem to.
Jadła kolację z jakimś typem.
- To pewnie jej brat. - Nie.
Oni nie patrzą tak na siostry.
Zależy, w której części kraju.
Nie chcę, żeby spotkało mnie to, co senseia.
Więc przywal temu kolesiowi,
żeby tego nie zrobił.
- Nie słuchaj, co mówi Eli. - Jestem Hawk.
Wszystko jedno.
Nie masz powodów, żeby nie ufać Sam.
- Chyba masz rację. - Właśnie.
Cholerna suka.
Co jest?
Pamiętacie filmik, na którym łamię deskę?
- Tak. - To komentarz Yasmine.
NIE WIERZĘ… PASEK OPLÓTŁ CIĘ W PASIE
- W mordę. - Muszę coś zrobić.
Może ją porwiemy,
a Rico wytatuuje jej „suka” na twarzy?
Uspokój się, Hawk.
Nie podoba mi się twój ton.
Chwila.
Mam lepszy pomysł. Patrzcie.
IMPREZA O 17 W KANIONIE! TYLKO DLA VIP-ÓW!
Yasmine urządza imprezę urodzinową w kanionie?
Nie, jeśli zaatakujemy.
O tak.
No dobra, wybieraj.
- Nie handlujesz porsche? - Możesz sobie pomarzyć.
Wybierz auto i spadaj. Nie mam całego dnia.
- Może ten? - Forester? Nie jestem lesbijką.
Wszystkie te auta są warte więcej niż twoja kupa złomu.
- Kupa dobrych wspomnień. - Jak tam wolisz.
Ten nie jest zły.
- Challenger z 2009 roku, 5,8 litra. - Chyba 5,7.
Znasz się na autach?
- Jak każdy facet. - Dam ci kluczyki, żartownisiu.
Potem stąd spadaj.
Co z nim nie tak?
Nie sprzedaję gratów.
Nie ufam ci.
No dobra.
Weź go na jazdę próbną, skoro chcesz.
Chcę.
Sheila, niech Robby z nim pojedzie.
- Ma dziś wolne. - To Anoush.
- Ma klienta. Zawołam Louie’ego. - Nie.
Louie ma zakaz wstępu do salonu.
Przygotujesz tego challengera i przyniesiesz mi kluczyki?
- Dzięki. - Jasne.
- Masz takiego w czarnym kolorze? - Już ci daję.
Mamo, widziałaś tatę? Muszę z nim porozmawiać.
Wyszedł. Ja chcę porozmawiać z tobą.
Miałaś stłuczkę parę miesięcy temu?
O Boże.
To nie ja prowadziłam.
- Tylko Yasmine. - To nieważne.
Mogłaś nam powiedzieć.
Wiesz, co narobiłaś?
Przepraszam.
Przeprosiny nie wystarczą.
Nie wierzę, że to mówię, ale masz szlaban.
Oddaj telefon.
Co? Dlaczego?
Masz w nim internet, więc siedzenie w pokoju nie będzie karą.
Oddaj mi go.
Zabierz jej też laptopa i zegarek.
Serio?
Spokojnie. Auto jeszcze nie jest twoje.
Wyluzuj, Danielle.
- Ile ma głośników? - Wystarczająco dużo.
Proszę.
Posłuchaj.
- Lubisz Speedwagon? - Jak każdy facet.
- Jeśli ich nie lubisz… - Spoko.
Niech lecą.
Zatrzymaj się tu na chwilę.
Stare śmieci.
Kiedyś rosły tu trzy palmy.
Pamiętam, jak cię tam pobiłem.
Tak? Jak to się skończyło?
Dzień dobry. Dziękuję.
To…
jakieś szaleństwo, że tu wróciłem.
W basenie jest woda.
Nigdy w nim nie pływałem.
Miałem taki dwa razy większy.
Nie wątpię.
To znaczy?
Fajnie mieć bogatego tatusia, który ci wszystko kupuje.
Nie miałem bogatego tatusia.
Tylko bogatego ojczyma.
Był niezłą szują.
Nie wiedziałem.
Mama chciała, żebym miał dobre życie.
Rzeczy, których nie mogła mi dać.
Zadomowimy się tutaj.
Mam co do tego dobre przeczucie.
Mamy już tak mają.
Napiłbym się czegoś. Niedaleko jest bar.
Jest środek dnia. Musimy wypełnić dokumenty.
Dobrze, że mam kluczyki.
Johnny, musimy wracać.
Co za fiut.
Zróbmy duże zakupy.
Zaprosiłam wszystkich, nie tylko jakichś VIP-ów.
Nadal nie wiem, jak kupimy alkohol.
Daj spokój. Musisz bardziej wierzyć w Hawka.
JESTEŚ TAM? HEJ! ZADZWOŃ DO MNIE…
Co z tobą?
Kocham internet. Można w nim robić tyle rzeczy.
Gadać ze znajomymi, oglądać filmy, robić zakupy.
Trafisz do piekła, wiesz?
Jak wszyscy fajni ludzie.
Bądźcie cicho. Mam dużo pracy.
Proszę, pozwól mi odebrać.
- Nieźle. - Wracaj do nauki.
Zaproszenie do znajomych.
Hej, Sam, to ja.
Przepraszam za swoje zachowanie.
Źle się czułem.
Ale chciałbym się dziś z tobą zobaczyć.
Cobra Kai urządza imprezę w kanionie.
Właśnie tam jedziemy.
Daj znać, czy przyjdziesz. Pa.
Jak leci?
Oglądałeś wczoraj mecz? Widziałeś asa Puiga?
Nie. Podobno wyrzucił kij na księżyc.
Byłem w barze z kumplami z pracy. Wszyscy oszaleli.
Chciałem pójść, ale dziewczyna zaciągnęła mnie na durną sztukę.
Suki tak już mają.
- No tak. - Ile płacę?
Najpierw pokaż dowód.
Dzięki za komplement.
Masz mnie za nieletniego?
Tam stoi mój syn.
I tak pokaż mi dowód.
Takie prawo.
Jasne, prawa trzeba przestrzegać.
Już pokazuję.
Niech ci będzie.
Daj jeszcze osiem butelek wódki.
Jasne.
- Może to dron, który kupiłem na Amazonie. - Kupiłeś drona?
Cześć, Anthony.
To ty.
- Cześć, Robby. - Dzień dobry.
Przyszedłem na trening z panem LaRussem.
- Jest w dojo? - Nie, cały dzień zajmuje się…
Nieważne. Wejdź, poczekasz na niego.
SORKI, MAMA ZABRAŁA MI…
Hej!
Nawet o tym nie myśl.
Cześć.
Co słychać?
Jestem więziona.
Muszę stąd uciec.
Pani barmanko.
Dla mnie coors banquet, a dla pani shirley temple.
Wystarczy woda gazowana. Dziękuję.
Jeden drink i stąd spadamy.
Czyli…
twój ojczym był dupkiem.
Kiedyś myślałem, że masz fajne życie.
Niezłe fury, motocykle…
Czasami było fajnie.
Ale w domu codziennie się nade mną znęcał.
- Dziękuję. - Dzięki.
Dlatego wstąpiłem do Cobry Kai.
Kreese poświęcał mi więcej uwagi niż rodzice.
Nie był tylko moim senseiem. Był dla mnie jak ojciec.
Nie zrozumiesz tego.
Tata umarł, gdy miałem osiem lat.
Pan Miyagi był dla mnie jak ojciec.
To niesamowite.
Obaj znaleźliśmy w karate idoli.
Tyle że twój nie połamał ci trofeum i nie chciał cię zabić.
To prawda.
Wie pani co?
Poproszę martini z wódką i kilkoma oliwkami. Zmrożone.
Dla mnie dwa takie.
W końcu.
- Słaby z ciebie kierowca. - Spadaj.
No ja cię kręcę.
Super. Jak tu tak wcześnie dotarli?
Serio, Moon?
Wyglądają jak moi goście?
Kyler, każ spadać tym frajerom.
Jasne.
Chwila.
Wiecie co? Znajdźmy inną miejscówkę
albo wracajmy do domu.
- Słabo tutaj. - Zostawiam to.
Jesteście cieniasami.
- Wiecie? - Wisi mi to.
- Czekaj. - Jedziemy.
- Moon, co robisz? - Idę po piwo.
Mamy piwa.
Ostatnia szansa.
Nadal nic?
- Nie. - Może padł jej telefon?
No trudno.
Pobawimy się bez niej.
Ale nudy.
- Wszystko w porządku? - Skręciłem sobie kostkę.
Zagoi się, ale będę miał problem z jazdą na desce.
Nie wiem, kiedy wróci Daniel.
Odwieźć cię do domu?
Chętnie. Poczekam, bo ma pani dużo pracy.
Nie przejmuj się. Sam?
Tak, strażniczko?
Słucham?
Skręcił kostkę, trzeba go odwieźć.
Zawieź go i wracaj. Jasne?
Tak, jasne.
Chodź.
Pomóc ci?
Muszę ją rozchodzić.
Udało się.
Już mi lepiej.
Czyli udawałeś?
Mówiłaś, że cię więżą. Chciałem cię uwolnić.
No to dokąd jedziemy?
Na imprezę. Co ty na to?
Dobry pomysł.
Super. Mój chłopak pewnie się zastanawia, gdzie jestem.
Jedziemy.
Żeby nie czekał.
Na twarzy miałeś spaghetti.
- To było zabawne. - Nie na twarzy.
Na klacie. Poparzyłem się sosem.
To jeszcze zabawniejsze.
Śmiej się. Podobno Ali cię potem rzuciła.
Tak. Zasłużyłem sobie.
Była wyjątkową dziewczyną.
To prawda.
- Widziałeś ją ostatnio? - Nie.
Dawno jej nie widziałem. Poznała kogoś na medycynie.
Ali jest lekarką?
Myślałem, że jest zbyt ładna, żeby pracować.
Jest chirurgiem dziecięcym, mąż jest onkologiem.
Jakiś nudziarz.
Nie wiem, nie znam go.
Mieszkają w Denver.
Niby nie masz kontaktu z Ali, ale dużo o niej wiesz.
Widziałem ją na Facebooku.
Co to?
Serio, Johnny?
Nie żartuj.
Ali Mills Schwarber? Tak ma teraz na nazwisko?
- Tak. - Zmiana na gorsze.
Masz jakieś zdjęcia? Jak wygląda?
Widzą je tylko znajomi.
Nie zaprosiłem jej.
- Czemu nie? - Bo jestem szczęśliwym mężem.
Nie będę oglądał zdjęć byłej.
Poza tym ona też mnie nie zaprosiła.
Chwila. To jej mąż?
Pokaż tego frajera.
- Ale durna gęba. - No.
Niezły dupek.
Jeszcze raz to samo.
Kolejne?
Dobrze się czujesz?
Tak, nic mi nie jest.
- Dzięki. - Spoko.
Picie się skończyło.
Wziąłem ostatnie.
Hej, Moon.
- Chodź tu. - Zaraz wracam.
Nie kumam.
Gdy zgolisz włosy i zrobisz sobie dziarę, to wszystko się zmieni?
Zdradzę ci sekret.
Nie chodzi o włosy czy tatuaż, tylko o sposób życia.
Musisz poczuć energię
i żyć chwilą, czaisz?
Gadka godna McConaugheya.
Żyj chwilą.
Siemanko.
Widziałem na Fejsie, że masz urodziny.
Wszystkiego najlepszego!
Przepraszam, że przeszkadzam.
Zwykle nie rozmawiam z płcią przeciwną.
Tylko z mamą.
Ale to i tak krępujące.
Zwykle obserwuję dziewczyny z daleka.
Ale nie jak jakiś dziwak.
Jestem takim adoratorem na odległość.
O Boże.
Co za frajerzy.
Nieźle mi poszło.
- …coś, a ja… - Hej!
Fajnie tak psuć moją imprezę?
Nie twoją. Byliśmy tu pierwsi.
Ty i twój gang od karate macie się za luzaków,
ale my pamiętamy, kim jesteście.
Ty jesteś brzydulą, a twoi znajomi są dziwakami.
Idziemy, Moon.
Zostaję.
Przeprosiłam za wszystko Aishę. Ty też powinnaś.
Jak tam chcesz.
Pasujesz do nich.
Hej, Yasmine.
- Co? - Odprowadzę cię do auta.
Bez litości, suko!
Idź lepiej na wosk!
No dobra.
Lubię szybką jazdę, ale przesadziłaś. Dobrze, że żyjemy.
Przepraszam, Miguel na mnie czeka.
Chwilę się spóźniłaś.
Nie powinien się o to wkurzać.
Nie chodzi tylko o to.
Dzięki.
Nie powiedziałam tacie o Miguelu.
Miguel wie, że go ukrywam.
Więc jest trochę dziwnie.
Czemu go ukrywasz?
Bo tata nienawidzi senseia Miguela.
Strasznie go nienawidzi.
Gdy się o tym dowie, to się wścieknie.
Ale czuję się winna.
Muszę powiedzieć wszystkim prawdę.
Przepraszam, że ci się żalę.
Nie.
Rozumiem cię.
Musisz mi pomóc.
Po prostu…
Nie wiedziałam, że tak tu stromo.
Jestem pewna, że dałabym radę zejść sama.
Twój tata kazał mi być dżentelmenem.
- Serio? - Cześć.
- Cześć.
- Co to za jeden? - Hej, ja…
Chwila. To twój chłopak?
Tak.
Spokojnie, Robby pracuje z moim tatą.
Z twoim tatą? Okej, to już rozumiem.
To znaczy?
Jesteś pijany?
Nie odwracaj kota ogonem.
Cały dzień do ciebie pisałem i dzwoniłem.
- Nie mogłaś się odezwać? - Nie mogłam.
- Mama zabrała mi telefon. - Jak wygodnie.
- Hej, stary… - Wynoś się stąd.
Przestań!
- Powtórzysz to? - Jeszcze raz?
Nie.
- Sam, przepraszam. - Ty dupku!
Co ci odbiło?
Tata miał rację.
Powodzenia na turnieju. Nie przyjdę.
Sam.
Sam, poczekaj.
Hej.
Trzeźwy? Nie żartuj. Dobrze, że nie było policji.
- Zostaw to na matę. - Nie zgodziłem się.
No weź, jeden raz.
Jak na końcu Rocky’ego III.
Rocky i Apollo walczą dla zabawy. Jasne, rozumiem.
Dobra, tylko jeden raz.
Będzie walka.
Hej, Robby.
Panie LaRusso, muszę z panem porozmawiać.
Co jest?
- Co jest? - Zapomniałem ci powiedzieć.
Nie tylko ty masz ucznia. Ja też go mam.
- Co ci odbiło? - A tobie?
Odsuń się, tato.
Tato?
Najpierw musisz pokonać mnie.
Chyba żartujesz.
- Chciałem panu powiedzieć. - Oszukałeś mnie?
Grasz ze mną w jakieś chore gierki?
- To nie tak. - Okłamałeś mnie.
- Proszę. - Wynocha.
Nie chcę cię widzieć ani tutaj, ani w salonie.
Jasne? Nigdy!
Ja tylko…
Napisy: Kamila Krupiński