‪เด็กๆ จากสำนักฉันบอกให้หาซื้อแอปเปิล
‪แต่นายขายแอปเปิลเน่าให้ฉัน
‪- ไอ้ขยะนี่เปิดไม่ติดด้วยซ้ำ ‪- ก่อนอื่นเลย มันคือเดลล์
‪แล้วมันก็ไม่ได้เสีย นายได้ลองกดปุ่มเปิดหรือยัง
‪ลองแล้วสิ ฉันไม่ได้โง่นะ
‪นายไม่เคยมีคอมพิวเตอร์ใช้จริงๆ เหรอเนี่ย
‪จริง ฉันไม่ใช่พวกเด็กเรียนน่ะ
‪เอาละ
‪ไหนดูซิว่าทำอะไรได้บ้าง
‪ขยับสิ ไอ้ลูกศรบ้า
‪เฮงซวย
‪อินเทอร์เน็ตอยู่ไหนวะ
‪โอ๊ย เวร
‪เออ ไอ้งั่ง ฉันคลิกหมดทุกปุ่มแล้ว ‪ก็หาอินเทอร์เน็ตไม่เจออยู่ดี
‪ลองต่อวายฟายแล้วหรือยัง
‪แหงสิ
‪วายฟายคืออะไร
‪พวก นี่โรงรับจำนำนะ ‪ไม่ใช่ร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า
‪ไปหาเอาเอง
‪(อินเทอร์เน็ตสำหรับคนทึ่ม)
‪(รหัส ‪Strike1st)
‪(สำเร็จ! ‪คุณเชื่อมต่อวายฟายแล้ว)
‪(สาวแซ่บ)
‪(การแข่งขันเสื้อเปียก)
‪(อินทรีเหล็กฟ้าผ่า)
‪(ขาเจาะเหล็ก)
‪อะไรเนี่ย
‪ความจริงเหรอ
‪ว่าแล้ว
‪แกเป็นรายต่อไป
‪ต้องยกนิ้วให้เลย
‪นายต้องสกัดไว้สิ
‪โฆษณาบ้าบอ
‪ความสงบภายใน ตั้งสมาธิ สร้างสมดุล
‪เหล่านี้เป็นเพียงทักษะบางอย่างที่คุณจะเก่งได้
‪เมื่อมาเข้าร่วมมิยากิโด คาราเต้
‪ผมแดเนียล ลารุสโซ่
‪และก่อนที่ผมจะเป็นคนขายรถมือหนึ่งในวัลเลย์
‪- อะไรวะ ‪- ผมเคยเป็น…
‪แชมป์ออลวัลเลย์อายุต่ำกว่า 18 ปีสองครั้ง
‪ตอนนี้คุณเรียนเคล็ดลับ ‪ของคาราเต้จากโอะกินะวะได้
‪ซึ่งเป็นคาราเต้ของแท้ โดยการร่วมทีมมิยากิโด
‪ไอ้สารเลว
‪อย่าเป็นคนขี้โกง จงเป็นแชมป์
‪ทวีตหาเราที่แฮชแท็กทีมมิยากิโด
‪และบทเรียนทั้งหมดไม่มีค่าใช้จ่าย
‪ใช่แล้วครับ ฟรี
‪เพราะที่มิยากิโด มันไม่ใช่เรื่องเงิน
‪มันเป็นเรื่องของคาราเต้
‪มัลลิแกน ส่งลูกกลับมา
‪- วอลเลย์บอลไม่มีมัลลิแกน ‪- นายตั้งเองน่ะสิ
‪พักกินน้ำ
‪คอบร้า ไคเหรอ พวกเธอชนะ ‪การแข่งขันคาราเต้ครั้งนั้นใช่ไหม
‪ออลวัลเลย์น่ะเหรอ ศึกสะเทือนเรซีดาอะนะ
‪ใช่ เราชนะอยู่แล้ว
‪เจ๋ง
‪เราจะไปว่ายน้ำ แต่อาจมาเล่นด้วยทีหลังนะ
‪แหงแซะ
‪หมายถึง ได้อยู่แล้ว
‪น้อยๆ หน่อย คนเจ้าชู้
‪คงจะดีถ้านายได้ชื่อเป็นคอบร้า ไค
‪ที่นายอยากได้นักหนา เมื่อไหร่นายจะมาลงชื่อ
‪ไม่รู้สิ ฉันออกจะสนุก ‪กับการได้ชื่อโดยไม่ต้องเจ็บตัว
‪- ฮอว์ค ‪- เฮ้ นั่นไงตัวจริง
‪ว่าไง
‪ไม่นะ ไม่เอาอีกแล้ว
‪ดูสิ วันนี้อากาศสดใส
‪สาวๆ เต็มหาดเลย อย่าเศร้าเรื่องแซมอีกนะ
‪ฉันไม่ได้เศร้าเรื่องแซม เรื่องอาจารย์น่ะ
‪ประวัติอาชญากรรมของเขาใช่ไหม ‪พ่อแม่ฉันอ่านเจอในอินเทอร์เน็ต
‪ฉันคิดว่ามันยิ่งทำให้เขาเก๋าขึ้น
‪เป็นเรื่องของเขากับร็อบบี้ คีน
‪เน้นไปทางวันชาติดีกว่า
‪ใช้สีแดง ขาว น้ำเงินมากขึ้น มีพลุมากขึ้น
‪ปีนี้วัลเลย์เฟสต์จะยิ่งใหญ่ขึ้นอีก
‪เราจึงอยากให้มันโดดเด่นจริงๆ ตกลงนะ
‪ผมเอามื้อกลางวันมาให้ซีอีโอคนโปรด
‪ไม่เอาน่า คุณโกรธตลอดไปไม่ได้นะ
‪แล้วฉันจะโกรธทำไมล่ะ
‪แค่สามีฉันใช้งบการตลาด ‪ไตรมาสที่สามของเราครึ่งหนึ่ง
‪ไปกับการโฆษณาโรงฝึกคาราเต้เขา
‪คุณก็รู้ว่ามันเรียกว่าสำนักนะ
‪ศูนย์รถจะได้รับการประชาสัมพันธ์
‪จากวัลเลย์เฟสต์
‪สำหรับมิยากิโด โฆษณาชิ้นนี้อาจพลิกชีวิตได้เลย
‪นี่คือวิกฤตวัยกลางคนหรือเปล่า
‪มันเป็นแบบนั้นใช่ไหม
‪มันเหมือนกับสามีของเจสสิก้า บลูสตีน
‪ทำวงสกาแล้วก็มาอยู่กินกับ ‪ครูสอนพิลาทิสตอนวัยกลางคนใช่ไหม
‪ฟังนะ
‪ผมขอโทษที่ทำโฆษณาโดยไม่ได้ปรึกษาคุณ
‪ผมสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก
‪ขอบคุณค่ะ
‪ผมแค่ต้องการเพิ่มศักยภาพ ‪ในเมื่อจอห์น ครีสกลับมา
‪คือว่าจอห์นนี่ ลอว์เรนซ์ก็เรื่องหนึ่ง ‪แต่ครีสเนี่ย ผมคิดว่าหมอนั่นเป็นตัวอันตราย
‪จริงสิ อันตรายมากเลยนะ ‪ครูสอนคาราเต้เฒ่าเนี่ย
‪อะแมนด้า นี่คือคนที่หลอกว่าตัวเองตายไปแล้ว
‪ถึงสองครั้ง
‪มันฟังดูบ้านะ แต่นั่นคือ ‪คนโรคจิตประเภทหนึ่งที่เรากำลังต่อกรด้วย
‪เอาละ ฉันไม่คิดว่าจะพูดแบบนี้นะ ‪แดเนียล แต่เหมือนฉันจะคิดถึงวันคืนปกติ
‪ที่มีรูปกะปู๋อยู่บนป้ายโฆษณา
‪ไง อาจารย์เหรอ
‪เห็นโฆษณาแล้ว ‪เกือบทำให้อยากออกท่าคาราเต้เลย
‪และจะบอกให้นะ ฉันว่าแบบนั้นก็ไม่ผิด
‪เรื่องการฉกฉวยวัฒนธรรม
‪การฉกฉวยอะไรนะ พูดเรื่องอะไรเนี่ย
‪คุณประจบเข้าไปเถอะนะ อานุช ‪แต่คุณจะไม่ได้กลับไปที่เอนซิโนหรอก
‪เราต้องการให้คุณอยู่ที่นอร์ทฮอลลีวูดนี่
‪ผมไม่ใช่คนนอร์ทฮอลลีวูด ‪ผิวของผมบอบบางเกินไปสำหรับรอยสัก
‪ใช้คนขาวสวมบทคนเอเชียเหรอ
‪พวกเขาเรียกผมว่า ‪"แดเนียล ลาเหยียดผิว" ในนี้
‪"สเตอริโอทิปปิคอล มิวสิค" ‪นั่นเป็นเพลงโปรดของคุณมิยากิ
‪นี่ อย่าห่วงเรื่องนั้นเลยนะ
‪บางคนก็ไม่มีอะไรทำ เอาแต่คอมเมนต์เรื่องลบๆ
‪สำคัญตรงได้ไลค์เยอะเลย
‪แน่ละว่าบางอันก็คงเป็นบอต
‪แต่คงจะได้นักเรียนเป็นโขยงแน่ๆ
‪ฉันก็เลยเข้าไปค้นในอินเทอร์เน็ต นายพูดถูก
‪อาจารย์เป็นพ่อของคีนแน่นอน
‪ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาไม่บอกเรา
‪ไม่รู้สิ แต่มันก็อธิบายได้ว่าทำไมเขาถึงห่วงนัก
‪ที่เตะก้นคีนในการแข่งขัน
‪ไม่ต้องปรานี ยกเว้นลูกชายเขา
‪งั้นเราก็กลายเป็นพวกใจเสาะสิ
‪พวกนายเห็นโฆษณาหรือยัง
‪พ่อของแซมเปิดสำนักของตัวเอง ‪และพูดดูหมิ่นคอบร้า ไค
‪เพราะที่มิยากิโด
‪มันไม่ใช่เรื่องเงิน มันเป็นเรื่องของคาราเต้
‪สอนคาราเต้ฟรี ผมจะไปสู้มันได้ยังไง
‪คนขี้โกง เขาพูดถึงเรา
‪มิยากิโด ฉันน่าจะจัดการไอ้เวรนั่นตอนที่มีโอกาส
‪เดี๋ยว ทำไมเราต้องจ่ายค่าคาราเต้
‪ถ้าอีกคนสอนให้ฟรี
‪นี่เป็นการประกาศสงคราม
‪มันต้องใช้การตอบโต้ที่ทันท่วงที
‪ผมรู้ว่าต้องใช้อะไร
‪และผมรู้อยู่แล้วว่าจะทำอะไร
‪จำไว้ เคลื่อนไหวเป็นวงกลมอยู่ตลอด
‪ฉันเข้าไปถึงรอบสุดท้ายของออลวัลเลย์นะ
‪นั่นเป็นเพราะเธอไม่ได้เจอกับฉันไง
‪ฟังนะ
‪ฉันอยากขอบคุณเธอ
‪เรื่องอะไร
‪อาทิตย์ที่แล้ว ฉันไม่มีน้ำร้อนใช้
‪อาทิตย์นี้ ฉันมีอ่างจากุซซี่อยู่ที่สวนหลังบ้าน
‪อย่าตื่นเต้นไปเลย ‪เราเจอตัวพอสซัมตายในนั้น
‪จริงๆ นะ
‪ขอบคุณ
‪ช่วงนี้ลำบากนิดหน่อย
‪มีคนเอาใจใส่แล้วรู้สึกดี
‪เพื่อนทำให้เพื่อนได้อยู่แล้ว
‪ไม่ใช่ทุกคนหรอก
‪เอาละ ทุกคน คุยเล่นกันพอแล้ว ‪ดูซิว่าทำได้ถึงไหนกันแล้ว
‪สวัสดี
‪เรามาหามิยากิโด
‪- พวกเธอมาถูกที่แล้ว ‪- โฆษณาบอกว่าเรียนฟรีใช่ไหมฮะ
‪แน่นอน
‪พวกเธอพร้อมเริ่มเรียนไหมล่ะ
‪- พร้อม ‪- เยี่ยม
‪ฉันมีกระป๋องสีอยู่ด้านหน้าสองกระป๋อง
‪รั้วข้างหลังนี่ต้องทาสีใหม่
‪ร็อบบี้จะทำให้ดู
‪จะให้เราทาสีรั้วคุณเหรอ
‪เปิดใจหน่อย พวก เดี๋ยวก็เข้าใจเอง
‪ถ้าจะเรียนมิยากิโดให้ทะลุปรุโปร่ง
‪เธอต้องลืมความเข้าใจผิดๆ ‪เกี่ยวกับส่วนประกอบของการฝึก
‪คิดไว้แล้วว่านี่เป็นการแหกตา
‪นี่ก็เป็นแค่การหลอกให้เด็กมาทำสวนให้คุณใช่ไหม
‪ไม่ใช่ นี่เป็นส่วนหนึ่งของแนวทาง
‪ใช่สิ แนวทาง
‪แม่ฉันพูดถูก
‪ติดต่อกับคนขายรถ ต้องอ่านเงื่อนไขให้ดีเสมอ
‪ฉันไม่ได้พยายามจะขายอะไรให้พวกเธอ ‪ฉันอยากจะสอนคาราเต้ให้
‪มาเถอะ เราไปดูร้านที่ขี้โกงกัน
‪มีคนพูดกันทั่วในวัลเลย์
‪เรื่องสอนคาราเต้ฟรี
‪แต่ทุกคนรู้ว่าในชีวิต
‪เราต้องจ่ายถึงจะได้มา
‪พวกคุณอยากเตะคว้าแชมป์จริงๆ ไหม
‪ฉะนั้นคุณต้องย้ายก้นมาที่คอบร้า ไค
‪ช่างหัวการทำสมาธิห่วยแตกแหกตานั่นซะ
‪สิ่งที่คุณต้องทำคือการหักกระดูก ‪ฟาดหน้า คาราเต้สไตล์อเมริกันแบบดั้งเดิม
‪พอกันทีกับการป้องกันตัว แล้วมาเรียนรู้การจู่โจม
‪อย่าใจเสาะ
‪มาร่วมคอบร้า ไค
‪และให้ผมสอนวิถีหมัดให้คุณ
‪เอาละ คัต
‪- ใช้ได้ไหม ‪- คิดว่าได้นะ
‪เยี่ยมเลย
‪แค่อย่าลืมใส่งูคอบร้า ไคเข้ามาตอนจบ
‪ตกลงนะ ฉันอยากให้มันปัง
‪ทำให้เฉียบ ‪แล้วใส่เพลง "ธันเดอร์สตรัค" เข้าไป
‪หนูค่อนข้างมั่นใจว่า ‪ค่าลิขสิทธิ์เพลงนั้นแพงเกินไปนะคะ
‪ไม่ ฉันมีอยู่แล้ว เทปอยู่ในรถ
‪อ้อ แล้วก็ใส่แฮชบราวน์อะไรนั่น ‪ไว้ตอนท้ายด้วยนะ
‪แบบว่า "แฮชบราวน์ทีมคอบร้า ไค" ‪หรืออะไรแบบนั้น
‪แล้วส่งไปให้อินเทอร์เน็ตเลย
‪ไปบอกไอ้เวรอ้วนซาร์คาเรี่ยน ‪ให้เอาของที่เหลือออกไปจากที่นี่
‪ฉันมีนักเรียนใหม่เข้ามาเพียบ ‪ห้องนี้ไม่ใช่ห้องเก็บของอีกแล้ว
‪อาจารย์ เราขอคุยเรื่องหนึ่งได้ไหม
‪ถ้าเป็นเรื่องการโฆษณา ฉันรู้แล้ว
‪ไม่เกี่ยวกับเรื่องโฆษณาครับ เป็นเรื่องร็อบบี้ คีน
‪เขาทำไมเหรอ
‪ผมเห็นรูปเขาแปะที่ตู้เย็นของคุณ
‪ผมไม่ได้สอดรู้สอดเห็น แต่...
‪เรารู้ว่าเขาเป็นลูกชายของคุณ
‪คุณถึงได้โมโหพวกเรา ‪หลังการแข่งขันครั้งนั้นใช่ไหม
‪พวกนายคิดงั้นเหรอ
‪ใช่ ร็อบบี้เป็นลูกชายฉัน
‪แต่เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับการบริหารสำนักของฉัน
‪แล้วก็ไม่ใช่เรื่องของพวกนายด้วย เข้าใจไหม
‪ครับ อาจารย์
‪แต่อาจารย์ ผม...
‪ไม่มีแต่
‪ออกไป
‪นายสองคนทำความสะอาดเสื่ออาทิตย์นี้
‪มีอะไรอีก นายดิแอซ
‪เปล่าครับ
‪โอเค
‪เอาละ นั่นเยี่ยมแล้ว อยู่ตรงนั้นแหละ
‪อ้าว ไงคะ อาจารย์ เป็นไงบ้าง
‪ก็ดีขึ้นนะ
‪เด็กพวกนี้ไม่มีความอดทนเลย
‪พอเห็นแปรงทาสีกับกระดาษทรายก็เผ่นแล้ว
‪ผมแค่อยากให้พวกเขามองเห็นภาพรวม
‪เข้าใจความหมายไหม
‪เช็ก เช็กหนึ่ง เช็ก
‪คุณอาจสาธิตให้พวกเขาดู ‪โชว์ท่าต่อสู้แบบตื่นตาตื่นใจ
‪นั่น...
‪นั่นเป็นความคิดที่ไม่เลวนะ
‪- ไม่ แดเนียล ฉันล้อเล่น ‪- ไม่ ลองคิดดูสิ
‪วัลเลย์เฟสต์เป็นงานใหญ่
‪คุณก็รู้ว่างานนี้กระตุ้นธุรกิจ ‪ให้ศูนย์รถได้มากมายเสมอมา
‪ถ้าผมดึงความสนใจมาที่สำนักได้...
‪คุณจะโยกธุรกิจ
‪- จากศูนย์รถของเราเหรอ ‪- ไม่ ไม่ได้โยก
‪ประสานพลัง
‪ประสานพลัง การสาธิตคาราเต้
‪ตรงนี้
‪นักเรียนและอาจารย์ของมิยากิโด คาราเต้
‪สนับสนุนโดยลารุสโซ่ออโต้กรุ๊ป
‪มันคือชัยชนะ
‪ฉันรู้ว่าลูกค้าอยากเห็นคุณใส่ชุดกีเหลือเกิน
‪แค่ลูกค้าเหรอ
‪ร้านโดนัททิ้งของเหลือ
‪อย่าได้มายุ่งกับลาภปากฉันเชียว
‪เธอไปเป็นคนจรจัดที่อื่นได้ไหม
‪จะพาฉันกลับบ้านเหรอ ที่รัก
‪เออ ฝันไปเถอะ
‪ต้องขอบอกเลยนะ...
‪มันดูไม่ดีเลย
‪ลารุสโซ่ฝึกลูกชายของนายเหมือนเป็นลูกตัวเอง
‪ขอบคุณที่เป็นห่วง
‪ไม่แน่ใจว่านายทนกับเรื่องนั้นได้ยังไง
‪นายควรเป็นคนฝึกเด็กนั่น
‪มันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอกนะ
‪นี่ อย่าพูดว่า "ไม่มีทาง" เข้าใจไหม
‪ในชีวิตฉันไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นคอบร้า ไคอีก
‪ต้องให้ศิษย์เอกฉันเตือน ‪ถึงจะรู้ว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้
‪ฉันว่ามันก็ดีที่นายยังมีเด็กเม็กซิกันนั่น
‪มิเกลมาจากเอกวาดอร์
‪ก็เหมือนกันนั่นแหละ
‪มาหวังเอาไว้ดีกว่าว่า ‪ลารุสโซ่จะไม่ใช้อำนาจชักจูงเขานะ
‪ครับอาจารย์ มีเรื่องอะไรเหรอฮะ
‪ไปนั่งรถเล่นกัน
‪- อร่อยเนอะ ‪- ครับ
‪เคล็ดลับคือการหั่นหัวหอม
‪ซัลทำแบบง่ายๆ
‪ไม่มีเศษผักขยะนั่น
‪แค่เตาร้อนๆ กับเนื้อคุณภาพ
‪เห็นตึกตรงโน้นไหม
‪โรงพยาบาลเหรอ
‪ร็อบบี้เกิดที่นั่น
‪วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2002
‪มันคือวันจันทร์
‪แม่เขารอคลอด 17 ชั่วโมง
‪คงแย่สุดๆ เลย
‪ใช่ ฉันแน่ใจว่ามันเป็นงั้น
‪ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น
‪และ... แม่ฉันก็เพิ่งตาย
‪ฉันพังมาก
‪ฉันไม่เคยรู้ว่าพ่อเป็นใคร แม่ก็เลยเป็นทุกอย่าง
‪มารู้ตัวอีกที ฉันกำลังจะเป็นพ่อคน
‪กลัวฉิบหายเลย
‪ฉะนั้นแทนที่จะไปอยู่ตรงนั้น ‪ต้อนรับเขามาสู่โลกใบนี้...
‪ฉันกลับอยู่ตรงนี้ ‪นั่งซดเหล้าหัวราน้ำติดกันสามวัน
‪พยายามรวบรวมความกล้าที่จะเดินข้ามถนนไป
‪แต่ฉันไปไม่ถึง
‪ฉันทำให้ลูกผิดหวัง...
‪ในวันแรกที่เขาลืมตาดูโลก...
‪และฉันก็ทำให้เขาผิดหวังทุกวันตั้งแต่นั้นมา
‪อาจารย์ นี่เป็นเรื่องส่วนตัว ‪ไม่ต้องเล่าให้ผมฟังหรอก
‪ไม่ ฉัน...
‪ฉันควรจะเล่าให้นายฟังนานแล้ว
‪มันเป็นเรื่องหนึ่งที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิตฉัน
‪แต่สิ่งหนึ่งที่ดีที่สุด...
‪คือการได้สอนนาย
‪และฉันอยากให้นายรู้ไว้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪ฉันรับปาก...
‪ฉันจะอยู่ข้างนายเสมอ...
‪และจะคิดถึงประโยชน์ของนายตลอดไป
‪ขอบคุณครับ
‪ไม่เป็นไร
‪ขอโทษฮะ
‪- อะไร ‪- จากไอชา
‪เธอได้ข่าวว่ามิยากิโด ‪กำลังทำการสาธิตที่งานวัลเลย์เฟสต์
‪อย่างนั้นเหรอ
‪(วัลเลย์เฟสต์)
‪ช่วยทิ้งเอาไว้นานกว่านั้นหน่อยนะ ขอบคุณ
‪รู้ไหมคะ ฉันคาดเดามาตลอดสัปดาห์เลยว่า ‪อากาศจะร้อนตับแตก...
‪ไง ทุกคน ขอบใจที่ช่วยนะ รู้สึกยังไงบ้าง
‪ค่อนข้างฉุกละหุก แต่ผมว่าเราทำได้
‪- ดี ‪- หนูคิดถึงฉากจบ
‪หนูเตะตีลังกากลับหลังได้นะ
‪ไม่ต้องห่วงเรื่องฉากจบหรอก พ่อจัดการเอง
‪นั่นเอาไว้ทำอะไร
‪นั่นเหรอ
‪เดี๋ยวก็รู้
‪เอาละค่ะๆ
‪ต่อไปดิฉันมีโชว์พิเศษมาให้
‪โปรดเบนความสนใจไปที่ลารุสโซ่ออโต้กรุ๊ป
‪สำหรับการแสดงจากมิยากิโด คาราเต้
‪เยี่ยมเลย
‪มันจะมีการต่อสู้กันไหม
‪ฉันคิดว่านะ
‪อันนั้นเรียกว่าโบ
‪โดนาเทลโลเคยใช้ตอนเขา...
‪เขาเป็นเต่าตัวโปรดของผมอะนะ
‪บัดนี้ได้เวลาสำหรับฉากจบอันยิ่งใหญ่
‪คอบร้า ไค!
‪เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
‪เพิ่มประกายไฟอีก
‪คอบร้า แสดงให้พวกเขาดูเลย ‪ว่าคาราเต้ที่แท้จริงเป็นยังไง
‪นั่นแหละ
‪แจ๋ว
‪ทางนี้
‪คอบร้า จุดไฟ
‪คอบร้า ไค!
‪คุณทำสำเร็จ อาจารย์
‪ไม่ เราทำสำเร็จ
‪คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย