Halo.
Dzięki Bogu.
Trochę się bałem, że to ten drugi.
Jest trochę… stuknięty.
Widziałem wasz pokaz na festynie.
Paru kumpli prosiło, żebym się zapisał.
Czuję, że pora spróbować jeszcze raz.
Ale mam kilka ogólnych zasad.
Wolę trenować karate w stylu futbolu flagowego.
Najlepiej byłoby nauczyć się bić i kopać, ale żeby nikt nie bił i nie kopał mnie.
W związku z powyższym ważna jest moja przestrzeń osobista.
Inne Kobry muszą to zaakceptować.
O rany! Imponujący tatuaż.
Nie chcę się czepiać,
ale nie mam pewności, czy jest anatomicznie poprawny.
Kaptur indochińskiej kobry plującej
jest znacznie mniejszy, a jej źrenice są okrągłe,
a nie pionowe, jak chciał artysta.
Pewnie więc łatwo da się poprawić…
źrenice.
Cholera!
Może nagrajmy nasz sparing i wrzućmy na Instagram.
Wszyscy nas widzieli na festynie. Mieli to gdzieś.
Wiesz, w czym problem? Miyagi-Do stawia na obronę.
Obrona wygrywa mistrzostwa.
Ale ludzi przyciąga atak. Dlatego Cobra Kai jest popularniejsza.
Musimy pokazać, że też to umiemy.
Jak dokładnie mamy to zrobić?
Wywołać bójkę w centrum handlowym? Nagrać, jak się bronimy?
Niegłupi pomysł.
Okropny pomysł.
Cześć, tato. Przygotowujesz dmuchanego banana?
Próbuję.
Przyszedłbyś do ogrodu?
Możesz pouczyć nas karate.
Opowiadałem ci o mojej pierwszej pracy?
To był komis samochodowy w Tarzanie.
Właściciel uważał się za boga sprzedaży.
Ale klienci od razu czuli, że wciska im kit.
Szybko sprzedałem więcej aut niż on.
Jak to zrobiłeś?
Stosując metodę pana Miyagiego.
Przyzwoitość.
Prosiłem ludzi o zaufanie, a potem na nie zasługiwałem.
Cała ta pompa i wszystkie te sztuczki
przyciągają klientów, ale nie sprzedają aut.
Tak samo jest z karate.
Musimy mieć osobiste podejście.
Patrzeć ludziom w oczy i rozumieć ich.
Tylko tak się nam uda.
Dobra. Gotowa?
O tak.
Idź po Robby’ego. Przejedziemy się.
Mogadiszu w latach 90. było piekłem.
Watażkowie kontrolowali całe dzielnice.
Mój oddział miał je oczyścić.
Ilu pan zabił?
Liczysz wszystkie nadepnięte mrówki?
- Rany. - Kozacko.
Nie możesz znowu podnosić mi czynszu
tylko dlatego, że mam więcej uczniów.
Właśnie to robię.
Więcej uczniów, więcej kasy.
Więcej kasy, wyższy czynsz. Jasne?
I daję ci magazyn gratis.
Był częścią umowy.
Trzymałeś tam graty.
- To ty powinieneś mi płacić. - Daj spokój, bracie.
Jaki „bracie”? Mieliśmy umowę ustną.
Bo byłeś spłukany.
Zawrzyjmy nową umowę, co?
- No już. - Niech ci będzie.
Już dobrze.
Wynoś się z mojego dojo.
Nie. Tylnymi drzwiami.
Sukinsyn.
Nie zapomnij ich za sobą zamknąć.
To moje drzwi!
Im brakowało broni, a nam ludzi.
Mówię wam, Rwanda to nie był żart.
A nie Somalia?
Mogadiszu jest w Somalii, nie w Rwandzie.
Oczywiście, Somalia.
Spędziłem tyle czasu na pustyni,
że wszystko mi się miesza.
Słuchajcie!
Widzę, że mamy nowych.
Ustawcie się.
W równych rzędach i szeregach.
Zobaczmy, na co was stać.
Prosto, rude bliźniaki.
Rodzice nie mogą brać udziału.
- Chodzi o ubezpieczenie. - Nie jestem niczyim tatą.
Przyszedłem tu skopać tyłki!
Czy my się znamy?
Tak, sprzedałem ci lustro.
Znaleźliśmy wspólny język. Pogadaliśmy o zespołach.
Jesteś trochę stary. To zajęcia dla nastolatków.
Mogę się z nimi zmierzyć.
Nie boję się dzieci.
Nie płacę mamie czynszu,
więc mam dużo kasy do wydania.
Dobra.
Potraktujmy to jak próbę.
Myślałem, że ostatni rekruci byli żałośni.
Ale jeśli mnie posłuchacie,
macie szansę zostać wojownikami.
W tym celu musicie walczyć.
No to…
kto się odważy stawić czoła mistrzowi?
Ja stawię mu czoła.
Naprawdę?
Widziałam wasz pokazik na festynie.
Umiecie robić show.
A umiecie walczyć?
To brzmi jak wyzwanie.
Lubię wyzwania.
Panie Diaz,
pokaż pannie mądrali, jaka jest Cobra Kai.
Jesteś pewna, że chcesz…
Dobra. Do dzieła.
Nie odsłaniaj się.
Zdradzasz zamiary.
Zaskocz mnie.
Udało mi się?
Może.
- Jestem Miguel. - Tory.
Przez „Y”.
Wciąż nie rozumiem, jak mamy zdobyć uczniów na plaży.
Nie chodzi o uczniów, tylko o rodziców.
Liczysz na to, że młodzież posłucha rodziców?
Nie. Liczę na to, że rodzice chcą chronić swoje dzieci.
Inne próby promocji Miyagi-Do zawiodły. Jeśli to nie zadziała…
to koniec.
Widzicie? A nie mówiłem?
W sobotę zawsze jest tu tłum.
- Panie LaRusso. - Klawa bryka.
- Przejedziemy się? - Jasne, ślicznotko.
Szykuj się na jazdę twojego życia.
Jack Durocher ma dziecko w West Valley, nie?
Tak, chyba syna.
Dobra.
Wszystko gra?
Tak. Po prostu kiedyś tu pracowałem.
Naprawdę? Kiedy?
Parę dni zeszłego lata.
Nie pasowało mi.
Niech zgadnę. Fotka fiutka?
Nie.
Mam iść z mamą do klubu plażowego.
O Boże, to brzmi strasznie.
Nie. Chodzi o to, że będzie tam taka Sam,
a między nami są kwasy.
Nieważne. Jestem Aisha.
- Tory. - Fajna bransoletka.
Mówisz o tej?
Nie jest na pokaz.
Jeden oblech próbował mnie kiedyś złapać,
ale go zablokowałam i zostawiłam mu pamiątkę.
O rany.
Wygląda na to, że już umiesz kopać tyłki.
Po co ci Cobra Kai?
Chodziłam trochę na kickboxing,
ale zawsze chciałam rozwalać deski po omacku.
Widziałaś to.
Sekret to małe dziurki w opasce.
- Super. - Tak.
Może chciałabyś wybrać się ze mną na plażę?
Przyda mi się wsparcie.
Chyba wytrzymam dzień na plaży.
Oberwałeś, no i co z tego?
Odpuść. Byłeś w dojo. To normalne.
To była napaść, Eli. Sprawdziłem to.
Grozi za nią rok w więzieniu i 10 000 $ grzywny.
Przestań jęczeć, Demetri. Wiesz, co dzieje się z kapusiami.
Dostają immunitet.
Zakapujesz, pożałujesz.
Już żałuję. Zostałem pobity.
Nie rób nic głupiego.
Co się stało?
Demetri nie wytrzymał metod pana Kreese’a.
Nie nadaje się do Cobry Kai.
COBRA KAI NIGDY NIE UMIERA
Wygląda nieźle.
Tym razem użyłem poziomicy.
Co tam?
Martwię się o pana Kreese’a.
Pobił mojego kolegę Demetriego.
- Demetriego? - Tak.
To ten pyskaty?
Pewnie na to zasłużył.
Wiem, że jesteście kumplami, ale jego historie nie trzymają się kupy.
Znamy się od bardzo dawna.
On i ja…
To skomplikowane.
Ma swoje problemy, ale każdy zasługuje na drugą szansę.
Nie ma o co się martwić.
Panuję nad sytuacją.
Dobrze.
Kevin jest już w drugiej klasie?
Jak mu minęła pierwsza?
Chyba dobrze.
Tak naprawdę mało mi mówi. Siedzi z nosem w telefonie.
Wiem coś na ten temat.
Ciężko ich rozgryźć. Za naszych czasów mamy poznawały problem po podbitym oku.
Dziś to niemożliwe.
Gdyby Kevin brał udział w bójce,
pewnie sięgnąłby po pada, żeby wpisać kod.
Dlatego wracam do starych metod.
Tak? Co planujesz?
Dobrze, że pytasz.
To przecież nie jest plaża.
Gdzie są bezdomni na rolkach
i goście, którzy wciskają kijowe demówki?
Spokojnie. Przyjdą po przystawkach.
Co się dzieje?
To Aisha.
Nie rozmawiałyśmy od festynu.
Powinnyśmy oczyścić atmosferę,
ale wciąż jestem zła, że popsuli nasz pokaz.
Pogadaj z nią.
Nawet jeśli wywiąże się bójka, możemy ją nagrać.
Kto wie, może wrócę z nową uczennicą Miyagi-Do.
Hej.
No to… co słychać?
Wiesz, że między nami nie gra.
O co się złościsz?
To wy zepsuliście nasz pokaz na festynie.
Bo twój tato zaatakował nasze dojo. Co mieliśmy zrobić?
Nie zaatakował was.
Nie? „Nie bądź wężem”? Bardzo subtelne.
Próbuje postępować dobrze.
Czyli Cobra Kai jest zła?
Nie jest zła, tylko…
Co my robimy?
Mamy wakacje.
Jesteśmy na plaży i kłócimy się o karate?
Zamiast o chłopaków.
Albo ostatniego precla.
O nie. Jest mój.
Całe lato będziesz trenować z panem sześciopakiem?
Musi być okropnie ciężko.
Dobra.
Wiedziałem, że to ty.
Ostrzegałem cię, żebyś więcej się tu nie pokazywał.
Dzwonię na policję.
Co tu się dzieje?
Nic złego, pani LaRusso.
Wyrzucam stąd tylko tego przestępcę.
Tak się składa, że ten przestępca jest naszym gościem.
Chyba pani nie rozumie.
Nie, to pan nie rozumie.
Robby to nasz gość.
Koniec tematu.
Mój błąd.
O co chodziło?
Zanim was poznałem, byłem inny.
Robiłem tu z kolegami akcje, których żałuję.
- Skrzywdziłeś kogoś? - Nie. Nic z tych rzeczy.
Ale miał rację.
Powinienem iść.
Nie. Posłuchaj, wszyscy popełniamy błędy.
Liczy się to, co robimy potem.
Nie masz pojęcia, z kim zadzierasz.
Wiesz, do czego jestem zdolny?
Bo jeśli chcesz wojny, to będziesz ją miał.
Puszczę to wszystko z dymem, jeśli będę musiał.
Johnny.
Wszystko gra?
Jasne. Miałem małą sprzeczkę z właścicielem hotelu.
Zatrzymałem się w Sheratonie Universal City.
Znakomite warunki.
Ale sprzątaczka chyba ukradła mój zegarek.
Dobra. Widzimy się z samego rana.
Dziś były dobre zajęcia.
Myślę, że mamy paru obiecujących uczniów.
Tak.
Już czas, żeby ktoś nauczył dzieciaki walczyć.
- Ciągle słyszę historie o łobuzach. - Właśnie.
Co ciekawe, dojo jest w moim domu
i trenujemy na świeżym powietrzu…
Dobrze słyszę, że gadacie o karate?
Cześć, Sandro.
Daniel opowiadał o swoim dojo.
Kto by pomyślał, że to właśnie karate odmieni życie mojej Aishy.
Naprawdę? Uczysz ją?
Nie. Aisha chodzi do…
Cobry Kai.
To najlepsze, co ją spotkało.
Przechodziła trudny okres,
biedactwo.
Ale sensei Lawrence
niesamowicie jej pomógł.
Dał jej pewność siebie.
Wzmocnił ją.
Można być mocnym, nie będąc agresywnym.
To właśnie różnica między Miyagi-Do i…
To nie Cobra Kai zrobiła ten pokaz na festynie?
Ponoć był jak koncert Van Halen.
- To było… - Mam go na telefonie.
- Prawda? - Ale czad!
Czemu mój syn tak nie umie?
- Patrz na jego tors. - Widzisz to?
Robby się do nas wprowadził.
Twoi rodzice pozwolili?
Nie jesteśmy parą. Przyjaźnimy się.
I tak nie powiem Miguelowi.
Hej.
Zobacz, co mam.
- Skąd to masz? - Zwinęłam z baru.
Spokojnie.
Wszyscy dorośli piją. Nikt nie zauważy, jeśli się zabawimy.
Odłóż to, bo wpadniesz w tarapaty.
A ty to kto?
Sam, Tory. Poznajcie się.
Ta Sam?
Nie przesadzaj. To tylko jedna butelka.
Mogłabym zwinąć połowę zastawy
- i nikt by nie zauważył. - Nie powinnaś kraść.
A ty co, święta?
Napijemy się czy nie?
Dobra, jeden drink.
Zuch dziewczyna.
Ma na nazwisko Kreese. John Kreese.
K-R-E-E-S-E.
Na pewno?
Jest więcej niż jeden Sheraton Universal City?
Mówię poważnie.
Mogę w czymś pomóc?
Nie.
Przepraszam. Wyglądał pan jak mój przyjaciel.
Pański przyjaciel lubił łowić ryby?
Tak, lubił. Był o wiele lepszy ode mnie.
Niezbyt biorą, co?
Jeszcze nie.
Wciąż dużo zostało.
Jeśli mamy dobrą przynętę,
w końcu ryby nas znajdą.
Wystarczy być cierpliwym.
Bardzo go pan przypomina.
Przykro mi z powodu Aishy.
Może się przyjaźnić, z kim chce.
Widzieliście może mój portfel?
Nie ma pani portfela?
Musi gdzieś tu być. Możecie się rozejrzeć? Na pewno się znajdzie.
Sprawdzę na plaży.
Może ktoś go dał ratownikowi.
Naciągnęłaś jej majtki?
Rozcięłam tę sukę na pół.
O Boże.
Hej.
Moja mama zgubiła portfel.
No to ma problem.
Wiesz coś na ten temat?
Czekaj.
Co sugerujesz?
Daj mi portfel, a nie powiem ochronie.
Jaja sobie robisz?
Sam, ona nie ukradła portfela twojej mamy.
Jasne.
Tak jak nie ukradła wódki. I nie ukradłaby połowy zastawy.
Nie obrabowałam twojej mamy, suko.
Chodźmy stąd.
Zostaw mnie!
Nic ci nie jest?
Fajną masz koleżankę.
Ale nie powinnaś była tak jej oskarżać.
Co ty kombinujesz?
Wiedziałem.
Widziałeś tę niunię w zielonym?
Nie będę o tym teraz myśleć.
Otwórz te cholerne drzwi.
Nic z tego.
Lepiej się pilnuj.
Dobra. Bierzemy towar i spadamy.
Tyle nas widzieli.
Tylko nie on.
Ta samo gówno, inne lato.
Co tu robisz, Robby?
Znalazłem waszą skrytkę. Wszystko oddacie.
Chyba śnisz.
Niczego się nie nauczyłeś?
Spoko. Możemy odświeżyć ci pamięć.
Dawaj.
Cholera! Zapomniałeś, że to robota dla trzech?
Nie żartuję.
Co ci powiedziałem?
Od trzech tygodni się z tobą użeram!
Ostrzegałem, że będą konsekwencje.
Rozwaliłeś zamek od mojej szafki, gnoju.
Przestań!
Chcesz wrócić na ulicę, John?
Spać na przystanku? Setka chętnych zabiłaby za twoje łóżko.
Przepraszam panią.
To się nie powtórzy.
Wolno się uczysz jak na spryciarza.
Może powinniśmy zostawić mu dobrą pamiątkę.
Puść go.
Nie słuchaj go.
Dobra, dziadku.
Zróbmy to.
Twój dziadek tak umie?
Chodźmy.
Mogłeś mi powiedzieć.
Znałeś mnie, gdy byłem na szczycie.
Trudno to odpuścić.
Mówiłeś prawdę?
O Afganistanie? Panamie?
Wyjeździe na Tahiti?
Kiedy straciłem dojo, zrobiło się ciężko.
Próbowałem się zaciągnąć, ale mnie nie chcieli.
Mają teraz cholernych psychiatrów.
Ale co oni tam wiedzą?
Nie było ich tam.
Nawet się jeszcze nie urodzili.
Potem jeden z kumpli z woja zaproponował mi pracę.
Ale czułem, że to jałmużna.
Obijałem się tu i tam, robiąc to i owo.
Potem się zestarzałem.
Od dziesięciu lat mieszkam w takich miejscach.
Potem usłyszałem o tym, co osiągnąłeś w turnieju
i pomyślałem, że mam drugą szansę.
Ale przez to wszystko, co w życiu widziałem…
czuję się rozbity.
Chyba nie da się mnie naprawić.
To brzmi jak porażka.
A nauczono mnie…
że w tym dojo porażka nie istnieje.
Prawda?
Bez Johna Kreese’a nie byłoby Cobry Kai.
Jeśli chcesz się zrehabilitować,
masz szansę.
Ale musisz uznać moje metody.
Pasuje ci to?
Tak, sensei.
- TO KONIEC. - POGADAJMY.
MOŻEMY ZACZĄĆ OD NOWA?
ZADZWOŃ, PROSZĘ…
Jak głowa?
Jeszcze trochę boli.
Byłem głupi, że się tak wystawiłem.
Robiłeś to, co uważałeś za słuszne.
Jest z tego jakiś pożytek.
Dobra, dziadku.
Zróbmy to.
Były mistrz All Valley pokonuje trzech przestępców dzięki Miyagi-Do Karate.
To potencjalny hit.
Może raz dwa zapełnić nam dojo.
Nie.
W Miyagi-Do chodzi o obronę siebie i innych,
a nie szukanie poklasku.
Pan Miyagi mnie nie zwerbował. Nie szukał uczniów.
Przyjął mnie, bo go potrzebowałem.
Przyszedłem do niego, nie na odwrót.
Musimy być cierpliwi. Niech ci, którzy nas potrzebują, znajdą nas.
Rozumiesz?
Przepraszam.
Nie było jasne, czy to wejście, czy trzeba zadzwonić.
To staw dla karpi koi?
- Drogi w utrzymaniu? - Mogę w czymś pomóc?
Tak. Chcę się nauczyć karate.
Dobrze trafiłeś.
Kopnięcie tylne robi się tak.
Krok, obrót, kopnięcie boczne.
A jeśli atak następuje od tyłu?
Świetne pytanie.
Sensei Kreese, pokażesz im?
Oczywiście, sensei Lawrence.
- Na pewno? - Nie ma o co się martwić.
Najważniejsze to przekonać wroga, że się wycofujemy.
Ale kiedy uśpimy jego czujność…
wtedy atakujemy najmocniej.
Napisy: Marzena Falkowska