Nie, to pani nie rozumie.
Mojego syna codziennie terroryzują.
Tak, przezywają go.
„Dziwadło”, „ofiara”,
„rozszczepieniec”.
Tak nie może być.
Musicie coś z tym zrobić.
- Ogłosicie komunikat? - Tylko nie to.
Tylko nie wymieniajcie go z nazwiska. Nie chcę, żeby się wstydził.
To zdusi problem w zarodku.
Wiesz, co zrobiłaś?
Szkoła musi wiedzieć, że to niedopuszczalne.
Nie rozumiesz? Nie przestaną się ze mnie nabijać, bo jestem ofiarą.
To nieprawda.
Obudź się, mamo! Jestem dziwadłem.
Nigdy nie będę miał innych przyjaciół poza Demetrim ani dziewczyny.
Zawsze będę tylko kolesiem z dziwną wargą!
Proszę, bracie.
- Dzięki, Rico. - Na razie.
Zrobiłeś to dla mnie?
Może.
Hej, dupki, weźcie moją torbę.
Spadamy.
Cały płot?
To ponad 100 metrów kwadratowych.
Razy dwa. Zapomniałeś o drugiej stronie.
Dobra, rozumiem.
Uczy mnie pan pamięci ruchowej.
Jeśli powtórzę to wiele razy, opanuję nieświadome techniki karate.
Może przejdziemy do sedna i pokaże mi pan ciosy?
Nie jestem raczej specjalnie gibki.
I mam trochę kłopotów z utrzymaniem równowagi.
Oby to nie był problem.
Nieproporcjonalne kończyny.
O tak. Z jednej strony na drugą.
Mogę chociaż użyć wałka?
Lewe koło, prawe koło.
Właśnie tak.
Co?
Drzazga.
I to duża.
Ile to jeszcze potrwa?
Ręce mi się męczą i już wcześniej chciało mi się sikać.
Wyszedłeś z wprawy.
Teraz uważajcie.
On trzyma moją szyję, ja jego łokieć.
Jeśli spróbuję się uwolnić…
Zacisnę uchwyt i straci przytomność.
Jeśli uderzę w żebra…
Całkowicie odsłoni klatę.
Dwa trudne wybory.
Co robicie?
Chrzanicie konsekwencje i nacieracie.
Może zaboleć,
ale bezczynni nie wygrywają.
Dokonujecie wyboru,
działacie,
idziecie na całość.
Dobre zajęcia.
Wciąż potrafisz mocno kopnąć.
Prawie dostałem tym sierpowym.
Myślę, że uczniowie dużo wynieśli z zajęć.
Ale najważniejszego ucznia nie było.
Twojego syna.
To nie w porządku, że jest… tam.
Już o tym rozmawialiśmy.
Robby nie chce mnie znać.
Próbowałem.
Próbowałeś?
Czyli tylko dajesz te lekcje.
Nie bierzesz ich do serca?
„Idźcie na całość”.
O Boże. Yasmine ma takie samo bikini jak ja.
Powiedz, żeby została we Francji.
Hej.
Ups. Wyślizgnęło mi się z ręki.
Co tam w ogóle robisz?
Idę na całość.
To był mój ostatni paluszek.
Musisz płacić prowizję.
Co z tobą?
Musisz coś zobaczyć.
„Nieprofesjonalny sensei”.
„Nie uwzględnia bezpieczeństwa ani granic osobistych”.
„Obiekt wymaga remontu”.
Za kogo ten gość się uważa?
Nie wiem, czy użyjemy tego w walce, ale do bitwy tanecznej będzie w sam raz.
Też muszę zdjąć koszulkę?
Bo wolałbym nie.
Nie mówię, że ty powinnaś zdjąć. Chyba że chcesz.
Popieram prawo do wyboru.
Demetri. Tutaj.
Panie L, zanim zaczniemy…
Co to?
Mama napisała mi zwolnienie. Nie mogę za dużo ruszać rękami i nogami.
Jeśli więc mógłbym robić coś innego…
Ćwiczenia pisemne?
Pokaż szlifowanie podłogi.
Mam ją znów szlifować? Jest już gładka.
Nie naprawdę.
Chodzi o ruch.
Pokaż ten ruch. Pamiętasz?
Gotowy?
- Kopnął mnie pan. - A co z blokiem?
Przecież masz pamięć ruchową.
Może pan nie zauważył, ale mało się ruszam.
Chcesz w ogóle tu być, Demetri?
- Nie bardzo. - To dlaczego tu jesteś?
Przez całe życie byłem,
powiedzmy,
średnio lubiany.
Ale miałem paru przyjaciół.
A potem pojawiła się Cobra Kai.
Nagle moi kumple zaczęli uczyć się karate
i zmienili się w dupków.
Mój najlepszy przyjaciel dosłownie mi grozi.
Chciałem pokazać, że umiem się bronić.
Rozumiem, przez co przechodzisz.
Naprawdę.
Ale w Miyagi-Do nie chodzi o popisy.
- Chodzi o samo… - Samoobronę, wiem.
Problem w tym, że jestem na nią zbyt słaby.
NAKAZ EKSMISJI
Przepraszam.
Wie pani, gdzie są byli lokatorzy?
Przepraszam, hablas po angielsku?
Cześć, tu Shan. Powiedz coś. Może oddzwonię.
Śliczny męski koczek.
Mówiłem, że to okropne zdjęcie.
Ostrzegłabym cię, że to tylko przelotna moda.
Będę miał to prawko przez pięć lat, jakoś wytrzymam.
Czekaj. „Robert Swayze Keene”?
Moja mama była fanką Patricka Swayze. To taki aktor z lat 80.
Widziałam Dirty Dancing ze sto razy.
Mama wciąż kazała mi to oglądać.
Kazała ci?
Może mi się podobało.
Wolę jego rolę w Donnie Darko.
Ciekawy film.
Logika podróży w czasie nie do końca zagrała.
Chwila. Dziś jest środa?
Tak.
Wyszedł nowy zeszyt Władcy lochów.
Chcecie coś ze sklepu z komiksami?
Nie, dzięki.
Dobra. Zaraz wracam. Popilnujcie mojego kurczaka.
Chcesz resztę deseru z brownie?
Nie będę kłamać. Zjadłam już brownie,
bitą śmietanę i większość polewy.
Czyli zostawiłaś mi stopione lody?
Tak, najlepszą część.
Serio. Nad czym pracujesz?
To coś sprośnego?
- Nic sprośnego. - Pokaż mi. No weź.
Właściwie to przyda mi się opinia dziewczyny.
Obiecaj się nie śmiać.
Nie mogę obiecać.
Tadam.
To piosenka z lat 80…
- Czy to… - Tak, moja była. Sam.
BEZ CIEBIE MAM ZŁAMANE SERCE
Patrz na to.
Oboje bardzo lubimy ośmiornice.
Są maskotką naszego związku.
SŁUCHAJ SWOJEGO SERCA
Co o tym myślisz?
Myślę…
że powinieneś to usunąć.
Wrzucić do kosza, opróżnić go i spalić laptopa.
Aż tak źle?
- Ujawnia twoją desperację. - Czuję desperację.
Ale dziewczyny nie lubią jej u facetów.
To jak jej powiem, co czuję?
Nie powiesz.
Totalnie ją ignoruj.
Jakbyś miał ją gdzieś. Wtedy cię zechce.
Wiesz, jak to zrobić?
Zabaw się trochę.
Nawet wiem gdzie.
Bez obaw, pani Goodwin. Jason ma dla pani merca klasy E.
Witam pana w salonie LaRusso.
Gdzie Robby?
Chwila, to ty. Prawie zginąłem przez twój dowcipas z billboardem.
- Wisisz mi nowe buty. - Nie jestem w nastroju.
Byłem już w trzech salonach LaRusso.
Podobno Robby tu pracuje. Powiedz mi, gdzie jest.
Przykro mi. Nie mogę.
Wiem, że masz na pieńku z Danielem.
Skopał ci tyłek w liceum
i to przeżywasz, ale mam kupę na głowie
i nie chcę mieszać się w waszą telenowelę…
Dobra.
Puszczaj. To nie dojo, to prawdziwy świat. Tu się nie rzuca ludźmi, tylko pracuje.
- Gdzie Robby? - Jezu Chryste.
Nie wiem. Pewnie w domu Daniela. Wprowadził się tam.
Mieszka z nimi?
Czarnoksiężnik z Narfoor wrócił? Przecież umarł.
Co z ciągłością akcji?
Ciągle kupujesz nowe zeszyty?
Niezły fryz. Przechodzisz fazę Czerwonego Hulka?
Widziałem twoją opinię.
Usuń ją.
A co z dziennikarską rzetelnością?
Przykro mi, ale ktoś musiał to powiedzieć.
Poza tym jeśli ją usunę, zaszkodzę swojej reputacji na Yelpie.
Kazałem ci ją usunąć.
Myślisz, że się ciebie boję?
Wiem, kim naprawdę jesteś, Eli.
Więc może ty, Rocksteady i Bebop
dacie mi spokój, co?
Świetnie. Oto do czego doszło.
Napad gangu.
Usuń to albo dostaniesz.
Naprawdę byś mnie uderzył?
Wiesz co?
Nie tylko ty znasz karate.
Zapisałem się do Miyagi-Do.
Dobra. Pokaż, co potrafisz.
Hej! Co tam się dzieje?
Cholera.
- Co jest? - Przepraszam.
Gdzie on jest?
Daj spokój.
Nie musimy tego robić.
- Dostał nauczkę. - Kto cię pytał?
Poszukajcie go.
Chodź.
No jasne, że poszli.
Nie doszłoby do tego, gdybyś nie był za dużym cieniasem na Cobrę Kai.
Przynajmniej nie jestem dupkiem.
Już po tobie.
Cofnij się. Dajcie mu spokój.
- Nie chcę bić dziewczyny. - Nie miałbyś szans.
Pięciu na trzech?
Raczej na dwóch i pół.
Demetri, uważaj!
Nie.
Twój kurczak.
Dzięki.
Moje dziecko w twoim domu?
Johnny?
Cześć, Carmen. Masz tam pralkę?
Tak.
Wszystko w porządku?
Jasne. Wszystko gra.
A u ciebie?
Piłeś?
Chodź.
- Wejdź. - Dobra.
Idziemy do ciebie?
Było jak w stawie. Ty w lewo…
- A ty w prawo. - Tak.
Nie wierzę, jak wysoko odbiłaś się od stołu.
Mama mi powiedziała. Jesteście cali?
Tak, tato, jesteśmy.
To dobrze.
Co się stało?
Chcieli pobić Demetriego.
Musieliśmy coś zrobić.
Jesteś na nas zły?
Nie jestem zły.
Jestem z was dumny.
W karate chodzi nie tylko o samoobronę, ale i ochronę innych.
Tylko nie chcę więcej takiego szoku.
Trenujemy do walki, ale wolę, żebyś nie walczyła.
Ani ty.
Należysz do tej rodziny.
Słyszałem, że przebiegłeś prawie setkę w mniej niż dziesięć sekund.
Jedni uczą się szybciej niż inni.
Nie zniechęcaj się.
Bez przesady. Spójrzmy prawdzie w oczy.
Nie umiem szlifować podłogi,
nie umiem nakładać wosku i beznadziejnie go ścieram.
Tymczasem tam siedzą Jon Snow i Daenerys Targaryen,
a tutaj…
Sam Tarly.
Sam Tarly zabił Białego Wędrowca.
Ogląda pan Grę o tron?
Uwielbiam ten serial.
Uczy nas tego,
że każdy może być bohaterem.
Prawda?
Pokaż mi szlifowanie podłogi.
- Tutaj? - Jasne. Czemu nie?
Chodź.
Zrobimy to powolutku.
Dobrze? Ukłoń się.
Szlifuj podłogę.
Patrz mi w oczy.
Szlifuj podłogę.
Druga strona.
Nieźle.
Pobiłeś Demetriego z powodu recenzji?
- Co w ciebie wstąpiło? - Zapisał się do Miyagi-Do.
I co z tego?
- To twój kumpel. - To pieprzony nerd! Zawsze nim będzie.
Wiesz co?
Podoba mi się to.
I to też.
Ale nie chodzę z łobuzami.
- Dokąd idziesz? - To koniec.
Wcale nie.
To jest na zawsze.
Nie prosiłam cię o to.
Hej.
Hej!
Wdałeś się w bójkę?
Z Miyagi-Do.
Przegraliśmy.
Wcale nie.
Walka kończy się wtedy…
kiedy ty tak zdecydujesz.
Masz chyba sporo problemów z tym Danielem.
Problemów.
Nawet nie masz pojęcia.
Od liceum jest mi solą w oku.
Co ci zrobił w liceum?
Powiedzmy, że uprzykrzał mi życie.
A teraz mieszka z nim mój syn.
Chcę to skończyć.
Rozumiem, że jesteś wściekły.
Wygląda mi na prawdziwego dupka.
Okropnego.
Ale to nie jest warte ceny,
jaką za to zapłacisz.
Takie rzeczy źle się kończą. Uwierz mi. Widziałam to na własne oczy.
Mój były mąż miał… wielu wrogów.
Rywalizację zakończysz tylko wtedy, kiedy wzniesiesz się ponad nią.
Musisz być dojrzalszy.
Gotowy?
Trzy, dwa, jeden, start!
O rany. Jesteś szalona.
Już to słyszałam.
Mam zawroty głowy.
Dobrze się bawisz?
Tak, dobrze się bawię.
Kiedy mówiłaś, że wiesz, gdzie pójdziemy,
myślałem, że potrzebny tam będzie podrabiany dowód.
Możemy pójść w takie miejsce.
Moja kumpela pracuje w barze na Cahuendze.
Nie. Lubię klimat opuszczonego placu zabaw.
Wygląda na świetne miejsce, żeby…
odeprzeć apokalipsę zombie.
Która godzina?
- Co my… - Czekaj.
O w mordę! To było super.
Każdej nocy, dokładnie o 22,36.
To ostatni lot z Burbank.
Byłem raz z Sam na lodach w Burbank…
O Boże.
Tak dobrze ci już szło.
Od prawie godziny o niej nie mówiłeś.
Przepraszam.
Sensei mówił, żeby działać i iść na całość i wciąż próbuję zrozumieć, co to znaczy.
To znaczy dokładnie to, co myślisz.
Tak?
Działaj.
Też nie śpisz?
Za dużo adrenaliny.
Chcesz s’more?
Nie odmówię pianki gratis.
Zaraz. Robisz s’more z babeczki orzechowej?
Nazywam je „Sam’ore”.
Jestem genialna.
Przepraszam.
- Nie szkodzi. - Musisz zrozumieć, że…
przez długi czas byłem w złej sytuacji.
Teraz w końcu dzieje się coś dobrego i…
nie mogę tego zepsuć.
Ty tego nie zepsujesz, ale twój tata…
Rozumiem.
Zrobiło się niezręcznie.
Tak.
Dokończmy walkę.
Zabrali nawet Medal Honoru pana Miyagiego.
Tato!
COBRA KAI NIGDY NIE UMIERA!
Wybieraj.
O nie.
Banzai, Daniel-san!
Hej, banzai!
Banzai!
Panie LaRusso?
Tato, dokąd jedziesz?
Dobra robota, Diaz.
Ukłon. Jeszcze raz.
- Co ty wyprawiasz? - Dobrze wiesz.
Zdejmij buty. Nie szanujesz mojego dojo.
Będziesz mi mówił o szanowaniu dojo po tym,
co zrobiłeś w moim?
O czym ty mówisz? Niczego nie zrobiłem.
I nie uderzyłeś mojego pracownika?
Nawet ci wcześniej trochę współczułem,
ale szybko mi przypomniałeś, kto tu jest czarnym charakterem.
Uważasz się za senseia? Nawet nie wiesz, co to znaczy.
Sensei jest mentorem. Sensei uwzniośla.
Nie uczy, jak niszczyć i znieważać!
Powtarzam, że nie wiem, o czym mówisz, LaRusso.
Ty też nie wiesz, o czym mówisz.
Ale wiem, że…
nie zdobywa się Medalu Honoru, kradnąc go.
Coś wam powiem o waszym senseiu.
Może was nauczyć walczyć,
ale nie ma pojęcia, jak naprawdę wygrać w życiu.
Chcecie zrobić coś dla siebie? Drzwi do Miyagi-Do są otwarte.
Przyszedłeś skaperować moich uczniów?
I co mi zrobisz?
Wiesz, że nie uderzę pierwszy.
Będę dojrzalszy.
Jasne.
Jeszcze zobaczymy.
A ty dokąd?
Co jest, Chris?
Nigdy mi się tu nie podobało.
Napisy: Marzena Falkowska