Johnny. Cześć.
Cześć.
Pójdę po Miguela.
Nie trzeba.
O rany.
On żyje.
Zrobiłam ci śniadanie. Bekon i jajka.
Kupiłam ci nawet lemoniadę. Wiem, że nie cierpisz wymyślnych rzeczy.
Dzięki, mamo. Jak twój pokój? Masz wszystko?
Jest w porządku. A co z tobą?
Chyba łapie mnie gorączka. Nie chcę zarazić Amandy.
Gorączka?
Gorączka. Jasne.
Popracuj nad tym, żebyś nie musiał spać na kanapie.
Wiem. Pracuję nad tym.
Czekaj.
Nie powinniśmy prowadzić rozgrzewki?
Tak, ale przyjechała twoja babcia i tylko teraz mamy chwilę prywatności.
Musimy w końcu powiedzieć moim rodzicom.
Po prostu…
to kiepski moment.
Pokłócili się.
To poczekamy na dobrą chwilę.
Hej, zobaczcie!
Znalazłem to.
Leżało na tych skałach.
To Medal Honoru pana Miyagiego?
Niesamowite. Wszędzie go szukaliśmy.
Musiał cały czas tu być.
Widziałaś, jak na mnie popatrzyła?
Dzień dobry. Zbierasz się?
Miguel już chyba poszedł.
Tak. Właśnie miałem jechać.
Johnny, to jest Graham.
Miło cię poznać, brachu.
Ale masz mocny uścisk.
Lepiej mnie prześwietl.
Zabawny, nie?
Tak, bardzo.
- Na razie, Johnny. - Do zobaczenia.
Uczy mojego syna karate.
Ojej. Czy to lunch z restauracji Sugarfish?
A to co?
Zielona herbata matcha z Urth Caffé.
Ktoś musiał się pofatygować.
Dziękuję. Ale właściwie to…
Zanim wspomnisz o inwentaryzacji,
skończyłem ją godzinę temu.
Nie wiem, jak ty, ale ja słyszę zew tuńczyka.
Jem dziś lunch z handlowcami w Woodland Hills.
Jest w naszym kalendarzu. Ale życzę ci smacznego.
Ale to dużo sushi.
Poczęstuj klientów.
Jest tam darmowe sushi, jeśli są państwo głodni.
Dziękujemy.
- A w piątek? - Nie mogę. Pracuję we wrotkarni.
Zróbmy z tego randkę.
Kolacja przy świecach w barze?
Darmowe hot dogi i nuggetsy są bardzo romantyczne.
Darmowe? Ty musisz zapłacić.
Zaszaleję.
Dobra. Ale musisz się przebrać w stylu lat 80.
Serio? Kocham lata 80. Zaklepuję Halla z Dziewczyny z komputera.
Raczej nie musisz go zaklepywać.
Zaraz wracam.
- Hej. - Co tam?
Między nami gra?
Wrogowie przez dzień, Cobra Kai przez całe życie.
KAPITAN ARMII USA MISTRZ KARATE
Ustawcie się.
Dziś poznamy jedną z kluczowych zasad Cobry Kai.
Gdzie sensei Kreese?
Właśnie. Nie powinniśmy poczekać na senseia honorowego?
Albo nie.
Pan Kreese nie będzie już przychodził.
Serio?
Jako wasz sensei złożyłem obietnicę, żeby zawsze dbać o wasze dobro.
To może być dla nas trudne,
ale on nie dbał o nasze dobro.
John Kreese założył Cobrę Kai,
ale nie reprezentuje już sobą idei tego dojo.
Jego Cobra Kai była przestarzała.
Nie chciał iść naprzód, a co nam wtedy grozi?
Utknięcie w miejscu.
Właśnie.
Dobry wojownik umie się przystosować.
To kredo na ścianie…
Traktujcie je dosłownie,
a będziecie silni.
Będziecie budzić grozę.
Ale będziecie też dupkami.
To tylko czarna farba na białej ścianie.
A życie nie jest czarno-białe.
Zazwyczaj jest szare.
W tych szarych strefach Cobra Kai Johnny’ego Lawrence’a
czasem okazuje litość.
Nadal musicie pozostać twardzielami.
Ale musicie kierować się nie tylko instynktem
czy pięściami…
ale naprawdę używać tego.
A to prowadzi do dzisiejszej lekcji.
Uderzania głową.
Dobierzcie się w pary.
To było super. Teraz moja kolej.
Tak!
Hej, sensei.
Schowaj brodę i celuj czubkiem głowy w nos. To proste.
Nie chodzi o uderzanie głową. To chyba załapałem.
- Chodzi o senseia Kreese’a. - Słucham.
To twój kumpel, więc jeśli chcesz pogadać…
O mnie się nie martw.
Skup się lepiej na swojej dziewczynie.
- Wiesz o tym? - Nie jestem ślepy.
- Bądź skupiony. - Tak.
Możesz się migdalić w czasie wolnym.
- W dojo musisz być uważny. - Dobrze.
A ty? Masz jakąś…
O mnie się nie martw.
Dobrze.
Mogę założyć ci profil w apce. Tak mama znalazła chłopaka.
I jak im idzie?
Dobrze. Miała pecha do facetów, więc miło widzieć ją szczęśliwą.
To dobrze. Cieszę się.
Dobra, to o co chodzi z tą apką?
Mamy trochę nowych aut w salonie.
Zawołajmy speców od pucowania, bo muszą być…
- czyste. - Dobra.
Przecież wiesz, Demetri.
Nakładasz wosk prawą ręką, ścierasz w drugą stronę lewą.
Rób to, co Demetri.
Nieźle, co?
Praca dzieci.
Odważny krok.
Dziwne, że nikt na to nie wpadł. Kończcie ten trening.
To nie trening.
Próbuję w ten sposób pomóc.
W ramach przeprosin.
Co jeszcze mogę zrobić?
To nie jest zagadka.
Nie chcę się kłócić. Po prostu wiem, że to nie jest na stałe.
Tak jak sushi.
Nie przyklejaj plastra na otwartą ranę.
Nasze małżeństwo to otwarta rana?
Możesz wybrać inną analogię. Wiesz, o co mi chodzi.
Dobra. Apka już ściągnięta.
Jakie kobiety chcesz poznać?
Seksowne laski. Głupie pytanie. Dobra. Co lubisz?
Co lubię? Co mam podać? Długie spacery po plaży?
Lubię podrasowane fury, sztuki walki i Żelaznego Orła.
Drugą część też.
Czemu tego nie wpisujesz? To był twój pomysł.
Musisz traktować to serio.
Kiedyś było prosto.
Znajdź laskę w barze.
Wpadnij na nią, ale nie za mocno. A potem postaw jej piwo.
- Nie sądzę. - To wypróbowana metoda.
Tak robili jaskiniowcy.
Jaskiniowców też lubię.
Takich jak w tej reklamie ubezpieczeń.
Resztę mogę chyba sam wypełnić.
A ubrania? Co na siebie włożysz?
Będziesz mnie uczył o modzie?
Może trzeba.
Może zapinana koszula i postarzone dżinsy. Masz jakieś?
Mam stare dżinsy, jeśli o to ci chodzi.
Hej.
W mojej apce jest laska.
Przesuń w prawo, jeśli ci się podoba i umówimy cię na randkę.
To głupie.
Nie pozna się laski po jednym…
Ta jest niezła.
Mogę pożyczyć tę kurtkę?
Co?
Jasne.
Nie.
Ciebie bym nie tknął.
Może bez pieprzyka.
Albo tak.
Hej, Sammy.
Pomóż mi z zakupami.
Nie wiedziałam, że oboje tu jesteście.
- Dzień dobry. - Cześć.
W aucie jest jeszcze parę toreb.
Pomożecie?
Jeśli nie chcemy unikać twojej rodziny, powinniśmy wyjść wieczorem.
Starszy ma osiem, a młodszy cztery.
To oni.
Są bardzo uroczy.
Dzięki.
Trudno spotkać kogoś, kto lubi się bawić i umie sobie radzić z dziećmi.
W pracy ciągle jestem z dziećmi.
- Wiem, jak sobie z nimi radzić. - To świetnie.
Raz jeden chłopak pisał w trakcie zajęć na telefonie,
więc rzuciłem go na matę i walnąłem łokciem w zęby.
Sekundę. Muszę przeczytać tego maila.
- Na tym? - Tak. Nie widziałeś smartwatcha?
No tak, smartwatcha.
Ja też ciągle czytam maile.
Na moim smartfonie.
To Ericsson.
Udzielam się w różnych organizacjach.
Zwalczamy wszelkie instytucje opresji.
Turbokapitalizm, negacjonizm klimatyczny, patriarchat.
Rzecz w tym, że te problemy mają charakter systemowy.
Tak. Totalnie systemowy.
Też nie lubię Patriotów.
Może zamiast gadki-szmatki
wskoczymy do mojej fury?
Pokażę ci tylne siedzenie.
Łapiesz?
Johnny, tak?
Wybacz spóźnienie. Straszne korki.
Czekaj. Czy my się znamy?
Nie wiem.
Chwila.
To ty powiesiłeś mój telewizor na złej ścianie.
Nie określiłaś, na której go chcesz.
- Przez ciebie wyleciałem. - Nazwałeś mnie suką.
Przekręcasz moje słowa!
Mam już dość. Te apki są do dupy.
Suka.
Co to?
Wspominam stare, dobre czasy.
Album z wycinkami?
Myślałam, że wszystko jest teraz w chmurze.
Kiedyś to zdigitalizuję.
Po prostu stare zdjęcia mają w sobie to coś.
Na telefonie nie wyglądają tak dobrze.
Święta prawda.
Masz tu świetne zdjęcia.
Ale miałam fryz.
Lata 80.
O rany.
WIELKIE OTWARCIE
Będzie lepiej.
Przejdzie jej.
Wiem, mamo.
Skończyły mi się już pomysły.
Pamiętasz Coney Island?
To był najlepszy dzień w moim życiu.
Tata i ja zjedliśmy coś z każdego stoiska.
Hot dogi,
watę cukrową, mrożony krem, wszystko.
A i tak pięć razy zabrał mnie na kolejkę.
Cały on.
Mniej więcej wtedy zaczął chorować.
Wiesz, co pamiętam?
Co?
Jak to się nazywało?
- Diabelskie koło Wonder Wheel. - No tak.
Boże. Obłędny widok.
Nie. Kolejkę.
Właśnie ją pamiętam.
Nie światła i nie samą jazdę.
To była krótka chwila.
Czekaliśmy w kolejce do Wonder Wheel…
i…
Tylko my.
Tata złapał mnie za rękę…
i położył mi głowę na ramieniu.
O tutaj.
Powiedział,
że mnie kocha.
Wciąż czuję
jego włosy na policzku.
Tylko na tym zawsze mi zależało.
Żeby przy mnie był.
Bez względu na wszystko.
Mój synek. Kocham cię.
Kocham cię, mamo.
„Hej, minęło sporo czasu.
Zapisałem się na Facebooka.
To taka apka na moim telefonie.
Może się kiedyś połączymy?
Johnny”.
Nie. Brzmi zbyt desperacko.
Hej.
Cholera. Przepraszam.
- Nie ma sprawy. - Wynagrodzę ci to.
Postawić ci kolejne piwo?
Dobra.
Miałem wątpliwości co do przebrań,
ale fajnie, że nie musimy się kryć.
Do pary powinieneś się ubrać jak Andrew McCarthy albo chociaż Duckie.
Wiesz, że z taką fryzurą mogłem być tylko Spaderem.
Umieram z głodu. Przepraszam. Możemy prosić menu?
No proszę. To ty.
Nie wiedziałam…
że tu pracujesz.
Nie każdy może używać karty kredytowej taty.
Chcieliśmy tylko zamówić. Przepraszam.
O której masz przerwę? Chcę, żeby frytki były chrupiące.
Ojej.
Nie poznałem was.
Fajne stroje.
Dzięki.
Tory, to jest Sam i Robby.
Już się znamy.
Miałyśmy małą sprzeczkę w klubie plażowym.
A wy skąd się znacie?
Tory należy do Cobry Kai.
No jasne.
Co mówiłaś?
Nic.
Muszę wracać do pracy.
Na razie, kotku.
Chodź. Weźmiemy wrotki.
Siedziała i stukała w zegarek jak w Nieustraszonym.
K.I.T.T., gdzie jesteś?
Ludzie są teraz dziwni. Ja całkiem olewam apki.
Ta kujońska technologia miesza tylko w głowie.
Kiedyś było prosto.
Tak jak… teraz.
Tak.
Jak teraz.
Pójdę do łazienki.
Możesz zamówić mi kolejne?
Jasne.
- Co z tą laską, o której mówiłeś? - Widzę się z nią później.
Żałuj, że nie widziałeś jej mieszkania.
- Mieszka z mamą. - Naprawdę?
Parę razy ją puknę i się wymiksuję.
W końcu nie chcę być tatusiem dla jej syna.
Hej, ślicznotko.
WIECZÓR W STYLU LAT 80.
Wszystko gra?
Tak.
Przyznaję, że dziwnie jest wpaść na byłego chłopaka.
Poza tym ta Tory jest okropna.
Pamiętaj, co mówi twój tata.
„W każdym jest dobro”. Trzeba tylko pokazać jej drogę.
Chyba że wolisz jej wkopać.
Niemożliwe.
To wprost idealne.
Szepnąłem słówko DJ-owi.
Jesteś jak Duckie w stroju Spadera. To w jego stylu.
Nic ci nie jest?
Popsuła mi się wrotka.
Zaraz wrócę.
- Znajdę cię. - Dobra.
Te na mnie nie pasują.
Hej.
Czego chcesz?
Chyba mam za duże wrotki.
- Jeśli chodzi o Tory… - Jak możesz z nią być?
Nawet jej nie znasz.
Znam dostatecznie.
Trzy hot dogi, dwa koktajle
i cola z dodatkowym… lodem.
To ja powinienem być zły.
Ja niby jestem przeczulony, a ty randkujesz z Robbym?
To nie randka.
Jasne.
Już to kiedyś słyszałem.
Chciałem tylko oczyścić atmosferę między nami.
Chyba nic z tego.
Dzięki.
Ja mu na to, że pojadę tylko Harleyem.
Jestem taki sam.
A ty czym jeździsz?
Ja uwielbiam Mustangi.
- Zaraz wracam, skarbie. - Poczekam.
Cholera jasna.
Ameryka się rozpada.
Chcesz coś zjeść? Znam dobrą burgerownię.
Przepraszam.
Muszę iść.
Co? Nie chcesz mojego numeru?
Dawaj. Jest jeszcze miejsce.
Cześć.
Słyszałem, co mówiłeś o Carmen.
Lepiej od razu z nią zerwij.
Jesteś jej sąsiadem, nie? Podoba ci się, brachu?
Dzięki za radę. Też ci coś poradzę.
Odwal się.
Nie.
Ciesz się, że okazuję litość.
To ma być litość?
Zostaw Carmen. Jasne?
Jak chcesz. Oleję ją.
- Co? - Dam jej spokój. Zniknę.
No myślę.
Brachu.
Przepraszam. Nie chciałam…
Hej, Robby.
Hej.
Dwie osoby pochwaliły mój strój,
ale myślały, że jestem jakimś Danem Johnsonem.
Słyszałaś o nim?
Nie.
Ale na pewno jest przystojny.
Nic ci nie jest?
Ups. Wybacz, księżniczko.
Sam.
Co jest, Sam?
- To ona… - Nic ci nie jest, Tory?
- Dzięki. - Dobra, koniec.
Wynocha.
- To ona zaczęła. - Wynocha.
O co chodzi?
Nie powinnaś tyle pracować.
Anousha już nie ma i ktoś musi przejrzeć dzisiejsze transakcje.
Chcę, żebyś o tym zapomniała i przypomniała sobie coś innego.
Szesnaście lat temu,
impreza z okazji otwarcia. Pamiętasz?
- To test na trzeźwość? - Przecież pamiętasz.
Nasze pierwsze wielkie otwarcie.
Dobrej zabawy. Kupcie auto.
- Chodź ze mną. - Dokąd?
- Chodź. - Dobrze.
- Proszę. - Chcesz mnie torturować?
Nie martw się. To musujący cydr.
Skoro już wymykamy się z naszej imprezy,
obyśmy pili za coś dobrego.
Może za to,
że w końcu mamy
coś własnego?
A co z tą maleńką?
Nie. Ona jest moja. Możesz mieć kolejne.
Dobrze. Za coś własnego.
Puścimy sobie muzykę?
Ojej. Naprawdę się przygotowałeś.
Nawet nie wiesz jak.
Nie mów, że to ten sam cydr.
Skądże.
To…
jest coś dobrego.
Więc to był twój wielki plan?
Wieczór wspomnień?
Nieźle.
To była dobra noc dla salonu.
Zapomnij o salonie.
Najbardziej z tamtej nocy pamiętam, jak siedziałem tu z tobą
i razem planowaliśmy przyszłość.
Wiem, że przez parę ostatnich miesięcy byłem nieobecny.
Częściowo przez Cobrę Kai,
a częściowo przez…
tęsknotę za panem Miyagim.
Kiedy otworzyłem to dojo, poczułem, jakby znów przy mnie był.
Wiem.
I nie chcę, żebyś z tego rezygnował.
Ale wiem też, że gdyby tu był, powiedziałby mi…
żebym zapomniał o karate…
i skupił się na tym, co ważne.
Tak?
Czyli na czym?
Cześć, Johnny.
Hej, jak leci?
Miałam iść na randkę z Grahamem, ale…
chyba mnie wystawił.
Zapomnij o nim.
Po co ci taki frajer?
Zasługujesz na kogoś słownego.
Randka z tobą to przywilej.
Zapraszasz mnie?
A jeśli tak?
Napisy: Marzena Falkowska