‪บางคนได้มาอย่างง่ายดาย
‪แต่พวกเราที่เหลือ
‪เราต้องสู้เพื่อสิ่งที่เป็นของเราทุกกระเบียดนิ้ว
‪ทุกคนมีเรื่องเศร้าเคล้าน้ำตา
‪แต่ไม่ได้ทำให้เรามีสิทธิ์เป็นอันธพาล
‪ตกลงเธอพร้อมที่จะบอกพ่อแม่ฉันเรื่องเราใช่ไหม
‪ตอนนี้พร้อมแล้ว
‪- ฉันไม่ได้ตั้งใจมารบกวนคุณ ‪- โธ่
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪แม่
‪แม่ขอโทษ
‪ร็อบบี้ แม่ขอโทษ
‪คาโบเป็นความผิดพลาด
‪ผมน่าจะเตือนแม่
‪แม่รู้ แม่…
‪แม่รู้ว่าแม่ไม่ค่อยได้ดูแลลูก และแม่…
‪ให้ตาย มันยากสำหรับแม่มาตลอด
‪แม่อยากทำให้ทุกอย่างมันถูกต้อง
‪แต่…
‪แม่ต้องไปอีกแล้ว
‪แหงละ
‪คราวนี้จะไปไหนอีก บาฮา เวกัส
‪บำบัด
‪แม่อยากเลิกให้ได้ ลูกรัก
‪กว่าแม่จะรู้ตัวก็ใช้เวลานานมาก
‪แต่แม่…
‪การดื่มเหล้า ยา…
‪แม่ต้องเปลี่ยนแปลง แม่ต้องการทำเพื่อลูก
‪เยี่ยมไปเลย แม่
‪คุณและคุณนายลารุสโซ่บอกว่า ‪ยินดีจะให้ลูกอยู่กับพวกเขา
‪จนกว่าแม่จะบำบัดครบขั้นตอน
‪ลูกอยู่กับพ่อก็ได้เหมือนกันนะ
‪ไม่
‪ฟังนะ
‪แม่รู้ว่าลูกกับพ่อมีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
‪แต่นั่น… ส่วนหนึ่งก็เป็นความผิดของแม่
‪แม่ไม่อยากให้ปัญหาระหว่างแม่กับพ่อ ‪ต้องทำให้ลูกบาดหมางกับพ่อ
‪เขาเป็นห่วงเป็นใยลูกจริงๆ
‪แม่รู้ว่าในชีวิตของเขาต้องการลูก
‪ลูกบอกมิเกลหรือยัง ‪ว่ากำลังเดตกับอาจารย์ของเขาอยู่
‪ก็แค่มื้อเย็นน่ะ แม่
‪ค่อยๆ ดูกันไป
‪อีกอย่างนะ หนูไม่แน่ใจว่ารู้สึกกับเขายังไง
‪แต่งตัวแบบนั้น แม่ว่าลูก…
‪"ร้อนฉ่าเพื่ออาจารย์"
‪- สวัสดีจอห์นนี่ ‪- สวัสดี
‪โอ้โฮ พร้อมไปหรือยัง
‪บายค่ะ
‪ขอให้สนุกนะคืนนี้
‪อย่าทำเธอท้องละ
‪- ขอบคุณครับ ‪- ราตรีสวัสดิ์ แม่
‪แล้วเราก็โดนไล่ออกจากลานสเกต
‪ไม่อยากเชื่อว่ายัยนั่น ‪จะทำแบบนั้นกับเธอ เสียใจด้วยนะ
‪ฉันแค่ไม่เข้าใจว่ามิเกลเห็นยัยนั่นดียังไง
‪แต่อย่างน้อยเธอทั้งคู่ก็มีคนใหม่แล้ว ใช่ไหมล่ะ
‪ใช่
‪นี่ หลังจากนี้เธอมาที่นี่ดีไหม
‪แม่ฉันออกไปนอกเมือง ‪เธอพาผองเพื่อนคาราเต้มาได้นะ
‪- เธอจะจัดปาร์ตี้เหรอ ‪- ใช่ คงจะสุดเหวี่ยงไปเลย
‪ฉันต้องวางแล้ว แต่ฉันจะคิดดูนะ
‪นี่ แค่จะมาบอกลูกไว้ ‪ว่าเดี๋ยวพ่อกับแม่จะออกไปข้างนอก
‪ให้หนูเดานะ คืนแห่งกุ้งมังกรที่สโมสรใช่ไหมคะ
‪โห พ่อกับแม่ไม่ได้คาดเดาง่ายขนาดนั้นใช่ไหม
‪จะบอกให้รู้ไว้นะ ‪พ่อจะพาแม่ออกไปทานมื้อค่ำกับเต้นรำ
‪- สนุกดี ‪- ใช่
‪แล้วลูกล่ะ ให้แม่เดานะ
‪มินิกอล์ฟกับไอศกรีมโฟรเซ่นโยเกิร์ต
‪หนูไม่ได้คาดเดาง่ายขนาดนั้นใช่ไหม
‪นี่ ฟังนะ ไม่ว่าลูกทำอะไร
‪ขอให้สนุก ตัดสินใจอย่างมีสติ
‪แม่รู้ว่าแม่ไม่ต้องเป็นห่วงลูก
‪ขอบคุณค่ะ แม่
‪(ฉันไปนะ)
‪ฉันอยากได้ตัวนั้น
‪ปลาหมึกยักษ์ น่าสนใจนะ
‪แล้วการฝึกของมิเกลเป็นยังไงบ้าง
‪ไปได้สวยเลย เขามาถูกทางแล้ว ‪คุณควรจะภูมิใจนะ
‪ฉันก็ภูมิใจ เขาเป็นเด็กดี
‪เขาเป็นผู้ใหญ่ที่ดี
‪คุณพูดถูก
‪เขาโตเร็วมาก
‪เขามีแฟนใหม่ ฉันตามเรื่องดราม่าไม่ทันเลย
‪ใช่ ตอนเราเป็นวัยรุ่น มันยากที่จะเลี่ยงเรื่อง…
‪ปัดโธ่เว้ย
‪ต้องล้อฉันเล่นแน่เลย
‪- สวัสดี ฉันอะแมนด้าค่ะ ‪- คาร์เมนค่ะ
‪- ฉันชอบต่างหูของคุณมากเลย ‪- ขอบคุณค่ะ
‪คุณมีโต๊ะอื่นไหม
‪ขอโทษค่ะ โต๊ะเต็มหมดเลยค่ะ
‪อาจมีที่ยืนอยู่บ้างที่บาร์
‪- ไม่มีแล้ว ‪- โต๊ะนี้ยังพอใช้ได้ไหมคะ
‪ไม่รู้สิ ได้ไหมล่ะ
‪ก็ได้
‪คุณรู้จักกันเหรอคะ
‪อ้อ พวกเขามีศึกสำนักคาราเต้กันน่ะ
‪ฉันขอคาดิลแลคมาร์การิต้า แก้วใหญ่นะ
‪ไง พวกเรา ทางนี้
‪แน่ใจนะว่าเธอไหวกับงานนี้ ‪ทั้งที่มีเรื่องแม่กับอะไรพวกนั้น
‪ไหวแน่นอน มันจะได้เบี่ยงเบนความสนใจฉัน
‪มีคนมากันเยอะแล้ว
‪ใช่ ฉันว่ามูนต้องชวนเพื่อนที่โรงเรียนมาด้วยแน่
‪ฉันเอามาแค่เกมทริเวียลเพอร์สูท
‪ถ้าฉันรู้ว่าจะมีคนมาเยอะขนาดนี้ ‪ฉันจะเอาเกมบัลเดอร์แดชมา
‪ครั้งหน้าฉันจะเอาให้เธอนะ
‪ไปกันเถอะ
‪แซม ดีใจจังที่เธอมา
‪เบียร์อยู่ข้างหลัง เครื่องดื่มอยู่ในครัว
‪ส่วนขนมปังไส้กรอกวีแกนเพิ่งออกจากเตาน่ะ
‪มูน เธอไม่เห็นบอกเลยว่าชวนคอบร้า ไคมา
‪ก็ฉันคิดว่าพอจบฤดูร้อนและโรงเรียนก็จะเปิดแล้ว
‪เราน่าจะเลิกทะเลาะกันและเป็นเพื่อนกันได้อีก
‪มันก็ได้แต่คิดน่ะ
‪แซม เชื่อฉันสิ
‪พยายามเลิกคิดด้านลบ
‪ปลดปล่อยจักระของเธอและสนุกซะ
‪คาดิลแลคมาร์การิต้า
‪ขอบคุณค่ะ
‪ดอนฮูลิโอ 70 เย็นพิเศษ
‪ขอบคุณครับ
‪ส่วนโต๊ะนี้มีมิเชลาดา
‪ขอบคุณค่ะ
‪- และเบียร์คูร์ส ‪- ขอบคุณครับ
‪นายมีอะไรจะพูดเหรอ
‪เปล่านี่ จอห์นนี่
‪ดื่มคูร์สให้อร่อยนะ
‪ผมบอกคุณหรือยัง ‪ว่าผมต้องเพิ่มชั้นเรียนที่คอบร้า ไคเป็นสองเท่า
‪มีเด็กอยากมาเข้าสำนักผมเยอะมาก
‪โห เยี่ยมไปเลย ฉันภูมิใจในตัวคุณมาก จอห์นนี่
‪ผมชอบความกระตือรือร้นของนักเรียนผมมาก
‪แน่นอนว่านักเรียนอาจไม่เยอะมาก
‪แต่พวกเขามีใจจะเรียน
‪อ๋อ เริ่มแล้วสินะ
‪ผมแค่จะสื่อว่ามันไม่ใช่เรื่องปริมาณ ‪มันคือเรื่องคุณภาพ
‪- ไม่ ใหญ่กว่าก็ดีกว่า ‪- ใช่
‪ที่ออลวัลเลย์ก็มีแค่ฉันตัวเล็กๆ คนเดียว
‪ฉันไม่ต้องใช้คนเป็นกองทัพ แค่สู้ให้ถูกหลัก
‪เอาละ คุณสองคน ‪เทียบขนาดชั้นเรียนกันเสร็จหรือยัง
‪คุณคือพ่อแม่ของแซมใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- ฉันเป็นแม่ของมิเกล
‪ฉันเสียใจด้วยที่รู้ว่าพวกเขาเลิกกัน
‪- ฉันรู้ ‪- ใช่
‪เช่นกันครับ
‪จอห์นนี่กับฉันเพิ่งคุยกัน ‪ถึงเรื่องการออกเดตตอน ม. ปลาย
‪ฉันจำตอนอายุเท่านั้นได้ บ้าผู้ชายมาก
‪ตายแล้ว ฉันก็เหมือนกัน
‪ฉันรู้สึกว่าตัวเองคบผู้ชายไม่ซ้ำหน้าทุกสัปดาห์เลย
‪นี่ เราน่าจะดันโต๊ะมารวมกันนะ
‪- ไม่ละ ไม่มีเหตุผลที่… ‪- ไม่ใช่ความคิดที่ดี
‪- เราไม่จำเป็น… ‪- เป็นความคิดที่เยี่ยมไปเลย
‪ขอโทษนะคะ เรารวมโต๊ะกันจะเป็นอะไรไหมคะ
‪ได้เลยค่ะ
‪เนท!
‪ปาร์ตี้มีชีวิตชีวาขึ้นมาแล้ว
‪หมุนตัวหน่อย ที่รัก
‪- ว่าไง เบิร์ต ‪- ว่าไง เจ้ากระเบน
‪ดีใจที่ได้เจอนะ เพื่อน
‪เจ้ากระเบน ฉันนึกว่า ‪เราจะไปปาร์ตี้ที่บ้านเพื่อนของคุณ
‪ใช่ พวกนี้คือเพื่อนผมเอง พ่อแม่พวกเขาไม่อยู่น่ะ
‪ดื่ม!
‪ผู้ชนะและยังคงเป็นแชมป์ โทรี่!
‪เจ๋ง
‪แหม ดูสิว่าใครมา
‪เธออาจจะอยากเล่นเกมสักหน่อยนะ
‪หรืองานเลี้ยงน้ำชาจะเหมาะกว่าเพคะ องค์หญิง
‪เอาแก้วมาสิ
‪ได้สิ
‪เกมใหม่
‪เธอแน่ใจเหรอว่าอยากเล่นน่ะ
‪- คิดว่าฉันสู้เขาไม่ได้เหรอ ‪- ไม่ใช่อย่างนั้น
‪ดื่ม!
‪- คาร์เมน คุณทำงานอะไร ‪- ฉันเป็นนักรังสีการแพทย์
‪ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าคุณสองคนทำงานอะไร
‪ฉันเห็นป้ายโฆษณาน่ะ "คุณเตะคว้าแชมป์"
‪ใช่ นายทำเงินได้เยอะจากลูกเตะผิดกฎหมายนั่น
‪นายก็แค่อิจฉาที่ฉันยกขาได้สูงขนาดนั้น
‪อยากไปที่ลานจอดรถ ‪แล้วดูว่าขาใครยกได้สูงกว่ากันไหมล่ะ
‪- เอาจริงไหม ‪- จอห์นนี่
‪- พร้อมสั่งกันหรือยังคะ ‪- พร้อมค่ะ
‪ฉันเอาปลาหมึกย่างบนแป้งทอด ไม่ใส่ซาวร์ครีม
‪เยี่ยมเลย ส่วนคุณล่ะคะ
‪- ฉันเอา… ‪- คุณจดไว้ดีไหม
‪เรื่องที่ไม่ใส่ซาวร์ครีมน่ะ
‪ฉันจำได้ค่ะ
‪- รับอะไรดีคะ ‪- ฉันเอาพริกยัดไส้
‪แต่ใส่กุ้งแทนหมูตุ๋น แล้วก็ใส่ผักชีเยอะๆ ค่ะ
‪ไม่เอาข้าวโพดด้วย
‪ได้เลยค่ะ
‪คุณแน่ใจนะว่าไม่อยากจด
‪ไม่ค่ะ เอาอยู่ค่ะ
‪ก็ได้ งั้นผมเอาเหมือนกันเป๊ะเลย
‪จะได้ง่ายขึ้น
‪แต่ใส่ข้าวโพดนะ
‪ได้เลยค่ะ ส่วนคุณล่ะคะ
‪ผมเอาทาโก้ไก่แล้วกัน
‪ทาโก้ไก่ ได้เลยค่ะ
‪เอาตอร์ติญ่าข้าวโพดหรือแป้งคะ
‪เอากรอบๆ น่ะ
‪ไม่เอาไอ้สีเขียวๆ
‪ฉันจะไปสั่งอาหารให้ทันทีเลยค่ะ
‪สิบต่อหนึ่งนะ เขาต้องทำบางอย่างผิดแน่
‪ถ้าไม่ว่าอะไร ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะคะ
‪- อ้อ ฉันจะไปด้วย ‪- ไม่ อย่าทิ้งผมไว้คนเดียว
‪ไม่ คุณควรอยู่นะ ไม่นะ ที่รัก
‪- ยกขาขึ้น ‪- สาม สอง หนึ่ง
‪ดื่ม!
‪เกินจะรับไหวเหรอ
‪อ้าวเฮ้ย เราไม่เชียร์พวกเขาสิ ‪เราเกลียดพวกมิยากิโด
‪เอาเลย
‪รู้วิธีเจ๋งๆ ที่จะชนะใจผู้หญิงกลับมาไหม
‪ทำให้เธอต้องการสิ่งที่เธอมีไม่ได้
‪ดูและเรียนรู้ไว้ซะ
‪ไง ฉันชอบผมเธออะ
‪ขอบใจ
‪ฉันชอบผมนายเหมือนกัน ตั้งเด่เชียว
‪ใช่ ใครๆ ก็อยากจับ
‪ฉันปฏิเสธตลอด แต่เธอจับได้นะถ้าต้องการ
‪ฉันมีฉายาว่าฮอว์ค
‪- ฉัน… ‪- ไพเพอร์!
‪- ไง ที่รัก ‪- หวัดดี
‪ฮอว์ค
‪โทษที นี่คือไพเพอร์ เป็น…
‪บอกได้นะ
‪แฟน
‪ขอโทษ ยังใหม่อยู่น่ะ
‪ใช่ มัน…
‪เจ๋งไปเลย
‪ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‪ฉันฮอว์ค
‪สุดติ่ง
‪ฉันประหลาดใจที่เจอนายในร้านแบบนี้
‪ทำไม นายคิดว่าฉันกินข้าวจากกองขยะหรือไง
‪นายมีปัญหาอะไร
‪นายแหละ ลารุสโซ่
‪นายเป็นตัวแสบของฉันตลอดหน้าร้อนเลย
‪ใช่สิ ยังกับนายดีนักนี่
‪ฉันแค่ทำธุรกิจนะ พวก
‪ฉันไม่ยักรู้ว่านายทำธุรกิจ ‪ทำลายข้าวของตามสำนัก
‪ฉันไม่รู้เรื่องด้วย
‪ฉันมั่นใจว่านายจะแกล้งโง่
‪เรื่องการแสดงผาดโผนที่วัลเลย์เฟสต์ด้วยใช่ไหม
‪ไม่ นั่นเป็นแผนฉันเอง
‪รู้ไหม นายกับครีสมันโรคจิตเหมือนกันไม่มีผิดเลย
‪บอกไอ้บ้านั่นด้วยนะ ว่าถ้าเข้ามาที่สำนักฉัน
‪มาคุกคามฉันกับนักเรียนฉันอีก ฉันจะแจ้งความ
‪เดี๋ยว ครีสทำอะไรนะ
‪อยู่ดีๆ เขาก็โผล่มา
‪พล่ามเรื่อง "สงครามที่กำลังจะเกิด"
‪นายไม่ต้องห่วงหรอกนะ
‪ครีสไม่อยู่แล้ว เขาจะไม่กลับมา
‪ให้ฉันเดานะ
‪เขาตายอีกแล้ว
‪ฉันหวังว่าจะไม่ปิดฝาโลงนะ คราวนี้นายก็จะ
‪ตรวจชีพจรเขาได้
‪นายเอาหมอนี่กลับเข้ามาในชีวิตอีกทำไมกัน
‪เพราะฉันคิดว่าเขาเปลี่ยนแปลงได้
‪กลายเป็นว่าฉันคิดผิด ฉันก็เลยไล่เขาไป
‪ฉันอยากให้คอบร้า ไคดีกว่านี้
‪ครีสไปไม่กลับแล้ว
‪- ไง ‪- ไง
‪ไง
‪เราพลาดอะไรไปไหม
‪- ไม่ ‪- ไม่ แค่ถามไถ่น่ะ
‪ถามไถ่
‪เราเพิ่งคุยกันว่าเราตื่นเต้นแทนเด็กๆ ‪ที่โรงเรียนจะเปิดแล้ว
‪อะแมนด้าบอกฉันว่าร็อบบี้จะเรียนที่เวสต์วัลเลย์
‪เหรอ ได้ไง
‪เราสมัครให้เขา
‪มันเป็นกฎน่ะ ถ้าอยู่กับเราก็ต้องไปโรงเรียน
‪ดี เขาไม่น่าหยุดเรียนเลย
‪สุดท้ายเราก็มีเรื่องที่เห็นตรงกัน ‪ร็อบบี้ฉลาดเกินไปที่จะหยุดตอนนี้
‪เอาละค่ะ นี่คือพริกยัดไส้สองที่ของคุณ
‪ปลาหมึกย่างของคุณ
‪และทาโก้ไก่
‪ขอบคุณครับ
‪ผมว่าดูดีนะ
‪ขอโทษนะคะ ฉันขอไปว่าไม่ใส่ซาวร์ครีมน่ะ
‪อุ้ย ขอโทษค่ะ ให้ฉันเอากลับไปนะคะ
‪ผมรู้อยู่แล้วว่าต้องทำบางอย่างผิด ทำไมไม่จดนะ
‪- ต้องจดนะ ‪- เราต้องจดสิ
‪- เป็นความผิดของมือใหม่ ‪- ยังสายขาวอยู่
‪นายดูตัวอย่างหนังดอกเตอร์ฮูภาคใหม่หรือยัง
‪ฉันไม่ดูหนังพวกเนิร์ด
‪คือว่ามอฟแฟ็ตไม่ได้เป็น ‪คนวางโครงเรื่องอีกแล้วนะ
‪จริงเหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪มีดอกเตอร์คนใหม่เหรอ
‪เขาเป็นไง
‪เธอเก๋ามาก
‪"เธอ" เหรอ ไม่มีทางอะ
‪เป็นฉันจะพอแล้วนะ พวก
‪เธอมีคนใหม่ไปแล้ว
‪ไม่มีคำว่าพ่ายแพ้
‪ก็ไอ้นิสัยจะเอาชนะนี่แหละ ‪ที่ผลักไสเธอไปแต่แรก
‪ฉันคิดว่านายต้องสร้าง ‪ความสงบสุขจากภายในนะ
‪มันได้ผลสำหรับฉัน
‪งั้นเหรอ
‪ฉันคิดไว้งั้นแหละ
‪ยังใจปลาซิวอยู่เลย
‪ดื่ม!
‪อยู่ฝั่งนั้นเป็นไงบ้าง ลารุสโซ่
‪- ฉันสู้ได้ทั้งคืนแหละ ‪- เหรอ
‪เฮ้ย หัวแดง ขอวอดก้าสองช็อต
‪- แซม ‪- เอามาให้ฉันเถอะ
‪ดื่ม!
‪โทรี่!
‪ดื่ม!
‪เธอทำได้ โทรี่!
‪คิดว่ามีคนคออ่อนนะจ๊ะ
‪- โทรี่ ไหวไหม ‪- ฉันจะไปล้างตัว
‪อย่ามายุ่ง
‪เขาทำพายบลูเบอร์รีหกใส่เสื้อผม
‪ก็เพราะนายเอามาวางไว้บนเก้าอี้ฉันก่อน
‪- เปล่า ‪- เขาไม่เล่าให้ละเอียด
‪- ใช่เลย ‪- เราสั่งเครื่องดื่มอีกดีไหม
‪ไม่รู้สิ ครั้งที่แล้วผมล่อไปสี่แก้วกับลารุสโซ่
‪ผมเอาเท้าขึ้นมาไว้ที่หน้า
‪โอ๊ย ฉันชอบคืนซัลซา
‪ผมขอเต้นด้วยนะ
‪ได้เลย
‪ไม่ ผมเต้นไม่เป็น
‪ฉันจะสอนให้
‪- ไม่ ผมเต้นไม่เป็น ‪- ฉันเป็นอาจารย์ซัลซาให้คุณได้
‪ถ้าเอาไปบอกใคร นายตายนะ
‪- ก็เขาเต้นเป็นอยู่แล้วนี่ ‪- ไม่ต้องไปสนใจเขา
‪จดจ่ออยู่กับฉัน เข้าใจไหม
‪นี่เป็นการเต้นซัลซาพื้นฐาน
‪เดินหน้า พร้อมกัน
‪ถอยหลัง พร้อมกัน
‪เดินหน้า พร้อมกัน
‪ถอยหลัง พร้อมกัน
‪- โอ๊ย เวร ‪- นี่ เงยหน้ามองนี่
‪ตอนคุณต่อสู้กับใคร คุณมองที่เท้าเหรอ
‪- ไม่ ‪- ไม่
‪เราต้องมองตาเสมอ
‪โอ้ จอห์นนี่
‪เต้นพลิ้วเชียว
‪คุณ ขอเครื่องดื่มอีกรอบนะ
‪จัดมาสองเลย
‪นี่ เธอทำอะไรน่ะ
‪ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไหวสุดๆ
‪เปล่าสักหน่อย เธอไม่เป็นตัวเองเลย
‪ไม่ดื่มอีกแล้วนะ
‪ทำไม ฉันปาร์ตี้ไม่ได้เหรอ
‪ฉันเล่นสเกตได้เท่านั้นเหรอ
‪เป็นแฟนหรือพี่เลี้ยงเนี่ย
‪รอตรงนี้นะ ฉันจะไปเอาอาหารมาให้
‪เบาได้เบานะ
‪เธอโมโหเพราะฉันชนะเพื่อนของเธอ
‪ถือซะว่าเป็นการเอาคืน ‪ที่พวกเธอทำกับสำนักของเรา
‪ฉันไม่รู้เรื่องด้วยนะ
‪โทรี่กับมิเกลก็เหมือนกัน
‪เธอคิดว่าทำไมมิเกล ‪ถึงเอาเหรียญของคุณมิยากิไปคืนล่ะ
‪เขาไม่ได้คืนซะหน่อย
‪เดเมทรีเจอมันอยู่ในสำนัก
‪เปล่า มิเกลเอาไปที่บ้านของเธอ
‪เขาบอกว่าเขาให้ร็อบบี้ไป
‪แซม
‪ฉันต้องการสูดอากาศ
‪ขอประทานโทษนะ
‪ฉันอยากดื่มอวยพร
‪แด่อีไล มอสโควิตซ์
‪เธอรู้จักเขาหรือเปล่า
‪ใครน่ะ
‪ขอโทษนะ
‪บางคนอาจรู้จักเขาในนามฮอว์ค
‪แต่ภายใต้ชุดตัวตลกบ้าๆ บอๆ นั่น
‪กับสีย้อมผมอะไรก็ตามที่เขาเทใส่ผมตัวเอง
‪เขาก็ยังเป็นอีไลคนเดิม
‪น้องชายเลขฐานสองของฉัน
‪เขาเคยเป็นน้องชายเลขฐานสองของฉันน่ะ
‪รู้ไหมว่าตอนนี้เขาอยู่จุดไหน
‪ศูนย์จ้า
‪ฉันชอบมุกคณิตศาสตร์
‪เอาละ พอได้แล้ว เดเมทรี
‪อย่าให้ไอ้ผมแดงขี้โมโหหลอกเธอได้
‪เขาจิตใจบอบบางสุดๆ
‪เราดูหนังแฮร์รี่ พอตเตอร์ด้วยกันทุกภาค
‪เขาร้องไห้จ้าเหมือนเด็กตอนด๊อบบี้ตาย
‪เอาละ ถ้ามันไม่หุบปาก ฉันจะหุบปากมันเอง
‪อย่าลืมที่อาจารย์บอกว่าให้ปรานีสิ
‪ไม่นะ
‪เอ้านี่
‪ฉันไม่อยากจะยอมรับหรอกนะ แต่มันสนุกทีเดียว
‪อย่าทำให้มันเป็นเรื่องปกติเลย
‪ฉันว่านายไม่ต้องห่วงหรอก
‪ฉันจะเป็นมิยากิโดเสมอ ‪ส่วนนายก็จะเป็นคอบร้า ไคเสมอ
‪แต่ก็ไม่ใช่ว่า ‪เราต้องทำสงครามกันใช่ไหม
‪ครีสเป็นคนที่คิดแต่เรื่องสงคราม
‪ไม่ใช่ฉัน
‪จับแน่นดี
‪อยากพูดแบบเดียวกัน
‪นายอดใจไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
‪อะไร มันเก๋าจะตาย
‪ไปเถอะ คาร์เมน
‪- ราตรีสวัสดิ์นะ ‪- ราตรีสวัสดิ์ ครอบครัวลารุสโซ่
‪แซม เป็นอะไรหรือเปล่า
‪ไม่เป็นอะไร
‪ช่างเถอะ
‪มิเกล เดี๋ยว
‪ฉันขอโทษ
‪เรื่องอะไร
‪ฉันไม่รู้ว่าเธอเอาเหรียญมาคืน
‪มันเป็นสิ่งสำคัญมากต่อครอบครัวฉัน…
‪และต่อตัวฉัน
‪ฉะนั้นก็ ขอบคุณนะ
‪ได้ คือว่า…
‪ไม่น่าถูกขโมยมาแต่แรกเลยนะ
‪ฉันดีใจที่เธอได้มันคืน
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪เราไม่ควร…
‪ฉันคบโทรี่อยู่
‪- แล้วเธอก็… ‪- ฉัน…
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪ตามที่สตีฟ จอบส์ ‪ฮีโร่ของอีไลชอบพูดบ่อยๆ
‪"ผมมีอีกเรื่อง"
‪มีใครเคยได้ยินคำว่าอาการปัสสาวะรดที่นอนไหม
‪อย่านะ
‪นั่นเป็นศัพท์ทางการแพทย์อะนะ
‪ในภาษาอังกฤษตามมาตรฐาน ‪มันก็คือการฉี่รดที่นอนนั่นแหละ
‪และอีไลผู้นี้เชี่ยวชาญดีเลยแหละ
‪แม่ฉันเคยมีฟูกลมพิเศษสำหรับคนมานอนค้างที่บ้าน
‪แม่ก็เรียกมันว่า "เตียงน้ำของอีไล"
‪ช่างหัวความปรานีแล้ว นายเป็นศพแน่
‪นายต้องผ่านฉันไปก่อน
‪- อย่ามายุ่ง ไอ้คนทรยศ ‪- เฮ้ย อย่าแตะต้องตัวเขานะ
‪แล้วไงเหรอ
‪ทุกคน
‪หยุดนะ เราเป็นเพื่อนกัน
‪อุ๊ย ฉันได้กลิ่นศึกสงคราม
‪ตำรวจมา!
‪เดเมทรี นายโชคดีไป ไว้เจอกันที่โรงเรียน
‪โอ๊ย ฉันเข้าคุกไม่ได้นะ แม่ฉันเอาตายแน่
‪โอ๊ย
‪ฉิบหายแล้ว!
‪อยู่นี่เอง ฉันตามหาเธออยู่ เราต้องไปแล้ว
‪- ฉันขอโทษนะ ร็อบบี้ ‪- ไม่เป็นไร เราแค่จะพาเธอไปที่บ้าน
‪ไม่ๆ พ่อแม่ฉันต้องสติแตกแน่ ‪ถ้าพวกเขาเห็นฉันสภาพนี้
‪- ว้าย ตายแล้ว ‪- เห็นโทรี่ไหม
‪ไม่เห็น เธอต้องออกไปแล้วแน่ๆ
‪เร็วเข้า เราต้องไปแล้ว
‪โธ่เว้ย
‪เอาละ
‪เร็วสิ
‪ทุกคน
‪คุณดูมีความสุขนะ
‪ต้องเป็นเพราะมีเลือดไปเลี้ยงสมองจากการเต้น
‪คุณเรียนรู้เร็วนะ
‪ก็ได้ครูดีไง
‪ครั้งหน้าเราอาจลองการเต้นขั้นสูงขึ้นไปอีก
‪ได้ ก็ดีนะ
‪ราตรีสวัสดิ์
‪คือว่าผมพูดไปแล้ว แต่ก็นะ
‪ฉันรู้
‪หลับฝันดีนะ จอห์นนี่
‪เช่นกัน
‪ราตรีสวัสดิ์
‪น่าจะชวนเธอเข้ามานะ ไอ้โง่
‪แป๊บนึงนะ
‪คิดถึงผมแล้วเหรอ
‪พ่อฮะ
‪คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย