Drodzy państwo, oto chwila, na którą czekaliśmy.
Broniący tytułu,
z Cobra Kai Karate,
Miguel Diaz!
Przygotujcie się.
Pora na karate.
Twarzą do siebie. Ukłon.
Twarzą do mnie. Ukłon.
Gotowi? Walka!
Miguel!
Dwa tygodnie temu w liceum West Valley
doszło do brutalnej bijatyki karateków,
co zaskoczyło nauczycieli, uczniów i zszokowało całą dolinę.
Mamy dość innych zmartwień.
Skąd w szkołach gangi karate?
Niedawno doszło do rozróby w centrum handlowym.
Myślałem, że karate wymarło.
Dziś uczniowie zgromadzili się pokojowo na śpiew i modlitwy.
Chcemy kochać
Nie musimy bić i drwić
Lepiej razem kompot pić, przyjaźnić się
Wieczorem w szkole odbędzie się zebranie społeczności,
by odpowiedzieć na pytania i rozwiać obawy.
Siedzi tu od czterech godzin. Odstrasza nam klientów.
- Wyproś go uprzejmie. - Dałam mu rachunek dwa piwa temu.
Nie chce zapłacić,
bo nie zamawiał Coors Light, tylko Coors Banquet.
Dobra. Zajmę się tym.
Proszę pana?
Pora zapłacić i wystarczy na dziś.
Lekkie piwo jest dla pip.
- Mam wezwać gliny? - Nie wiem, a musisz?
Policja poszukuje Robby’ego Keene’a, który zbiegł po tym,
jak zrzucił kolegę, Miguela Diaza, z piętra w szkole.
Chłopak spadł na te schody.
Keene został wydalony.
Diaz leży w śpiączce w szpitalu West Valley.
Rokowania…
- Oglądałem to! - Nie wiedziałem, że to twój telewizor.
Przełącz.
To ważny mecz. Wiadomości obczaj w komórce.
Nie mam komórki.
Wyrzuciłem.
Ale pacjent.
Kiedy się myłeś, capie?
Śmierdzisz, jakby psie gówno się zesrało.
- Przełącz kanał. - Brachu…
Jesteś w barze.
Ludzie chcą oglądać mecz, a nie pogodę i szczyla w śpiączce.
Po wszystkim!
- O to chodziło! - Tak jest!
Spadamy.
Bierz, kolego.
Moja wina.
Co za frajer.
- Chodźmy. - Myślisz, że zostawię tu furę?
To moja księżniczka.
Co chcesz robić?
Jedziemy do domu czy do Jelly’s?
- Obczajmy tam laski. - Co to zmieni?
I tak będziesz sam trzepał pod prysznicem.
Co ty wyprawiasz?
Skopię ci tyłek.
O cholera!
Wezwij gliny.
Już po tobie, typie.
Nie wyjdziemy bez wyjaśnień.
Nie wierzę, że zawiesili Sam na dwa tygodnie.
Wytknę im tę niekompetencję i polecą głowy.
Wyrzucili tę, która zaczęła.
Powinna siedzieć w Shawshank!
- Uspokój się. - Wszyscy są przeciwko nam!
- Nasz salon świeci pustkami. - Nie jest tak źle.
Owszem, jest.
Mamy zszarganą reputację.
„Dokopujemy konkurencji” źle brzmi,
gdy twój uczeń wykopuje rywala przez barierkę.
Przepraszam.
Jestem wkurzona.
Nie.
To ja przepraszam.
Ja nas w to wpakowałem.
Obiecuję, że nas z tego wyciągnę.
Chodźmy.
Proszę zająć miejsca.
Dziękuję za przybycie.
Rada szkoły ma na sercu bezpieczeństwo uczniów.
- Gdzie byli nauczyciele? - Rozumiemy pana.
Ale zgodnie z wytycznymi
nauczyciel nie może ingerować w bójkę uczniów.
- Jeden zaatakował dzieci! - Pan Stingray tu nie pracuje.
O ile wiemy,
ma dozór kuratorski i zakaz zbliżania się do dzieci.
A jeśli to się powtórzy?
Organizujemy akcję „Przytul, nie bij”.
- Podobną do tej przeciw narkotykom. - Będziecie przytulać dzieci?
Przytulałyby siebie nawzajem.
Pani Blatt chce powiedzieć, że zakazujemy karate.
Koniec taryfy ulgowej.
Nie musicie zabraniać nauki karate.
Nie ono stanowi problem.
W czasach szkoły byłem nękany i karate mnie uratowało.
Nie chrzań! To ty nękałeś innych.
Drodzy państwo…
usiłujemy właściwie zareagować na sytuację.
To dlaczego zawiesiliście naszą córkę za to,
że imitacja Freddy’ego Kruegera chciała ją pociąć?
Puszczała się z jej chłopakiem!
- Proszę… - Słucham?
Kto to powiedział? Sam nie wszczęła bójki.
Zejdź na ziemię, LaRusso.
To ty nauczyłeś ich, jak się bić.
Twój uczeń skrzywdził Diaza.
Takie są skutki.
Proszę się uspokoić.
Usiądźmy.
No dobrze.
Proszę o spokój.
Ty, blondas.
To zakażenie?
- Czołem. - Proszę.
Kogo mamy?
Same ćpuny…
Jasna cholera!
Gość z Applebee’s?
Masz coś do gównianych sieciowych restauracji?
Większość ludzi cieszy się z happy hour.
To twój synalek wypchnął tego chłopaka.
Niedaleko pada zgniłe jabłko.
Robby nie jest do mnie podobny.
- To dobry dzieciak. - Ścigany.
Tak?
To dlaczego tu jesteś i mlesz ozorem? Nie powinieneś go szukać?
- Jeden błąd nie przekreśla życia. - Powiedz to dzieciakowi, którego zabił.
Jak to zabił?
Coś się stało Miguelowi?
Lekarzem nie jestem.
Ale po dwóch tygodniach śpiączki człowiek zwykle się nie budzi.
LOKALNY MISTRZ KARATE WALCZY O ŻYCIE
- Cześć. - Idzie twardziel.
- Jak leci? - To nasz rok.
Dzień pierwszy, runda druga. Do dzieła.
Świeżynki na jedenastej.
Dziewczyny, pierwszy rok bywa ciężki.
Gdyby ktoś wam się naprzykrzał, mogę…
Zmoczyć łóżko i wpaść na witrynę?
Wiemy.
Grubo!
Cześć, Demetri.
Ktoś wie, kim jestem.
Ludzka kobieta!
Jesteś sławny.
Mówiłeś coś?
Obczaj mój podręcznik do angola.
Ciężki materiał.
Ochrona nie upilnuje twojego chudego tyłka.
Nie potrzebuję ochrony.
Wszystko w porządku?
Jesteśmy kumplami.
- Prawda, chłopaki? - Tak.
Nie powinniście iść na lekcje?
Tak, pani Blatt.
Naciągnęłaś gacie?
Co tu się stało?
Wracam z wakacji i w szkole rządzą frajerzy?
Bądź milsza. Połowa szkoły zna karate.
Aisha jest teraz królową suką?
Nie słyszałaś? Po bójce rodzice przenieśli ją do prywatnej szkoły.
Sprzedają dom.
Choć tyle dobrego.
Może dla ciebie. Żal mi Sam. Przyjaźniły się od dziecka.
Dzięki.
Jest.
Coś ty zrobił?
Spokojnie, Kapitan Marvel. Jestem po twojej stronie.
Muszę iść.
Muszę go znaleźć. Nazywa się Robby Keene.
K-E-E-N-E.
Może nie macie nazwiska.
Dobrze. Dziękuję.
- Strata czasu. - W szpitalach nic nie wiedzą?
Niestety. Podobnie w schroniskach.
Szefie i szefowo. Musicie coś zobaczyć na komputerze.
Bez obaw, tym razem to nie porno.
Dobrze, Louie. Zaraz przyjdziemy.
Że też go przyjęliśmy.
Nie przepadam za nim, ale odezwał się, gdy Sam ucierpiała.
Wiem, że nawalił, ale zależy mu na rodzinie.
Swoją drogą, kupiłem bajgle.
Ruszcie dupy, bo zostaną gówniane z żurawiną.
Nie prosiłem o nie. Kto je żre?
Myślałem, że to błąd systemu, ale nie.
Wszystko jasne.
- Co takiego? - Chodzi o inwentarz.
Zrobiłem zestawienie.
Liczby się nie zgadzają.
Jesteś pewien?
Znam się na tym.
W Fat Sal’s towar musiał się zgadzać.
Nie jak z autami, ale podobnie.
Paluszki drobiowe, z mozzarelli, krążki cebulowe, sosy,
- te małe jalapeño… - Załapałem. Czyli brakuje nam auta?
Konkretnie brakuje nam…
dodge’a caravana z ’93.
Nie ma go od kilku tygodni.
Robby ukradłby samochód?
Miał kody do bramy.
Dlaczego buchnąłby tego grata?
Bo nikt nie zauważy.
- Trzeba zawiadomić policję. - Jeszcze nie.
Jak to?
W autach mamy nadajniki. Namierzą go.
Jeśli gliny złapią go w kradzionym wozie, ostro beknie.
Jest na cenzurowanym i notowany.
Jeśli go nakłonimy, żeby zgłosił się na policję,
będzie w lepszej sytuacji.
Możemy mu pomóc.
W porządku.
Znajdź numer VIN i przekaż mi sygnał GPS.
Nie ukrywam, że ja zwinąłbym ferrari.
Doprawdy?
PORĘCZENIA
Nie przegap terminu rozprawy, bo zgarnę cię jak kundla z ulicy.
Przekonamy się, brachu.
SZPITAL WEST VALLEY
Miggy.
Tu mama.
Bardzo cię kocham, skarbie.
Proszę, wróć do nas.
Jesteśmy tutaj.
Mam nadzieję, że mnie słyszysz.
Słyszy.
Niech wie, że tu jesteście.
Mówcie o tym, co kocha.
Miguel.
Myślę, że Dodgersi zagrają w play-offach.
Chociaż jak zwykle pewnie spartaczą.
Kochamy cię, Miggy.
Punkt!
Remis.
W czym mogę pomóc?
- Do Miguela Diaza. - Jest na OIOM-ie.
Jest pan krewnym?
Nie, ale…
Na OIOM-ie tylko krewni, lekarze i pacjenci.
- Może pani zrobić wyjątek? - Takie są zasady.
Nie mogłaby pani…
nagiąć zasad?
Pokaż różki, skarbie.
Na OIOM-ie tylko krewni, lekarze i pacjenci.
Nudziara.
TYLKO LEKARZE I PACJENCI
NAMIERZANIE POJAZDU
Pokaż się, Robby.
Gdzie jesteś?
- Sprawdź te opony. - Dobrze.
- Znalazłeś go? - Nie.
Znalazłem nadajnik, ale bez samochodu.
Robby pamiętał, że monitorujemy auta.
Wróciłem do punktu wyjścia.
Mógł się ukryć gdzieś w pobliżu?
Jest pewne miejsce.
Witam.
Jestem doktor L…
Nguyen.
Muszę tam wejść.
Panie doktorze, mam…
Nie jest pan lekarzem.
Przepraszam.
Chyba potrzebuję lekarza.
Sam?
Tata? Co tu robisz?
A ty? Robby jest z tobą?
Nie. Odezwał się?
Nie. Właśnie go szukam. Dlaczego nie jesteś w szkole?
Myślałam, że dam radę.
Ale wszyscy…
gapili się na mnie.
Musiałam się wyrwać.
Więc przyszłam tutaj.
Najpierw po burgera, później tutaj.
Rozumiem.
Nieraz się biłem.
Z dziewczynami jest inaczej.
Nawet jeśli wygramy, nie jesteśmy fajne ani twarde,
tylko szurnięte.
Gdy pomyślę o tym, co przechodzą Miguel i Robby…
gryzie mnie sumienie.
To nie twoja wina.
Wszystko zaczęło się, zanim się urodziliście.
Gdyby nie ja i Johnny, nie doszłoby do tej bijatyki.
To moja wina.
Myślałam, że robimy dobrze.
Robimy.
Przynajmniej próbujemy.
To najważniejsze.
Jedno wiem na pewno.
Nie powinno się uciekać od problemów.
Nie mogę tego robić.
Chodź tu.
Powinniśmy zatrzymać go na noc.
- Badanie wykazało krew w moczu. - To nic takiego.
Wczoraj się biłem. Trochę dżemu w lemoniadzie.
Dwa, trzy dni i po bólu.
Ale to daje się we znaki.
Maść powinna wystarczyć.
Proszę tu zaczekać.
Cześć.
Wybacz, że nie wpadałem.
Twoja mama mnie tu nie chce.
Nic dziwnego.
Myślałem, że ci pomagam.
Byłeś pojętny i zdolny.
Zawiodłem cię.
Przepraszam.
Nie wiem, czy mnie słyszysz.
Ale dasz radę z tego wyjść.
Nie przestawaj walczyć.
Nigdy się nie poddawaj.
Dasz radę.
- Na bank. - Przepraszam.
Wolno tu przebywać tylko rodzinie.
Właśnie wychodziłem.
STRACH NIE ISTNIEJE W TYM DOJO
Johnny?
Co jest?
Zamknięte.
Dojo przechodzi metamorfozę.
Co myślisz?
Gdzie Johnny?
Nie ma go.
Ale wróci.
Przykra sprawa z tym zajściem w szkole.
Taka tragedia.
Ale nie winię Robby’ego.
Jak to mówią…
nie ma złych uczniów.
Pewnie ci przykro, że mieszają Miyagiego z błotem.
Chciałbym zobaczyć minę tego kurdupla.
Ten kurdupel skopał ci tyłek.
Niejeden raz.
Nauczył mnie, czym jest karate.
Dlatego nie będę z tobą walczył.
Będziesz.
To nieuniknione.
Ale tym razem…
Johnny i ja zamkniemy sprawę.
Raz na zawsze.
Nic nie zrobicie.
Nie pozwolę na to.
Wiesz, gdzie mnie szukać.
UDERZAJ PIERWSZY, MOCNO, ZERO LITOŚCI
Dziękuję.
Widziałyście ją?
Macie coś do mnie? Powiedzcie mi to w twarz.
Tak myślałam.
Johnny. Zaczniesz odbierać…
Co się stało?
Walnąłem się w łeb.
Czego chcesz?
Byłem w twoim dojo i spotkałem twojego senseia.
Co jest? Mówiłeś, że się zmył.
Nie chcę o tym gadać. Łeb mi pęka.
Muszę odespać.
Wpadłem na trop Robby’ego.
Próbuję go znaleźć.
Może…
zechcesz pomóc?
Nie chciałem tu przychodzić, ale obu nam zależy na dobru Robby’ego.
Błąka się gdzieś i nie ma do kogo się zwrócić.
To przez nas dzieciaki wpakowały się w kłopoty.
Zero litości.
Nie powinny cierpieć z powodu naszych nieporozumień.
Kod niebieski. Przyspieszony oddech.
Zakończymy to tylko wspólnie.
To jak?
Co ty na to?
Punkt. Zwycięstwo!
COBRA KAI NIGDY NIE UMIERA
Napisy: Krzysztof Kowalczyk