Za tobą!
Kumiko!
W ich oczach…
Dość gadania.
Wejdź tu albo ją zabiję.
Daniel-san.
To nie turniej.
To prawdziwa walka.
Wiem.
To walka na śmierć i życie.
Życie czy śmierć?
Śmierć.
Do roboty, Speed Racer.
Będziesz przebierał tymi kulasami
jak stary muł.
Przepraszam. Miałeś być wolny o dziesiątej.
Mama załatwiła w pracy darmową fizjoterapię.
Brayden miał wolny termin.
Zaraz kończymy. Proszę zaczekać.
Jeśli poczujesz ból, daj znać.
- Nadal nic nie czuję. - Bez obaw.
Myślimy pozytywnie, pamiętasz?
- Świetnie ci idzie. - Chyba tobie.
Brayden jest specjalistą. Wie, co robi.
Oddychaj głęboko i powoli.
- Wdychaj radość i miłość. - To jakaś ściema.
Johnny…
Możemy porozmawiać?
Miguel chce, żebyś pomógł w jego rehabilitacji.
Nie odmówię mu.
Ale nie odmówię mu też pomocy specjalisty
z wykształceniem i doświadczeniem.
Masz swoje zdanie o jego metodach.
Jeśli nie możesz zachować uwag dla siebie,
może wpadnij do Miguela później.
Dobrze. Przepraszam.
Opowiem ci o twoim ojcu. Zawsze był wojownikiem.
Pokazał, co potrafi w turnieju All Valley.
Dostał się do ćwierćfinału, ale wylosował Vidala.
Vidal miał czarny pas jak jego ojciec i dziadek.
Był świetny.
Przewyższał wtedy Johnny’ego.
Twój ojciec przegrał.
Ale walczył zaciekle.
Widziałem w jego oczach, że więcej na to nie pozwoli.
Fajna historia. Opowiedz ją komuś, kogo to obchodzi.
Jesteś taki jak on.
I jak skończyłem?
Daj spokój.
Nie zasłużyłeś na to.
Ponoć próbowałeś przerwać walkę.
Diaz cię zaatakował.
Nie możesz ciągle się obwiniać.
Po twarzy widzę, że obrywasz bardziej, niż zasługujesz.
Tracisz czas, wapniaku.
Nie potrzebuję kolejnego senseia.
W porządku.
Teraz niewiele mogę cię nauczyć.
Powiem jedno…
Całe to szkolenie Miyagi-Do
może ci zapewnić punkty w turnieju.
Ale jesteś w prawdziwym świecie.
Lepiej, żebyś uderzał pierwszy.
Nieźle.
Jeszcze raz.
Musimy być gotowi do walki.
Co robicie?
Uwierzy pani, że zakuwamy?
Do domu. Wszyscy.
Ale już!
Nie rozumiesz słów „żadnego karate”?
Brzmi dość jasno.
To wy zdecydowaliście za mnie.
Płacą rachunki. Mieszkasz w ich domu.
A co ze szkołą?
Dyrektor dzwonił. Ich zasady też ignorujesz?
Chodzi o mecz? To nic.
Nieprawda. Mogli cię znów zawiesić.
Myślałem, że jesteś mądrzejsza. Rozczarowujesz.
Anthony, zaczekaj w aucie.
Nie wiem, co się z tobą dzieje…
Nie masz pojęcia.
Uważasz, że karate jest problemem? Guzik wiesz.
Masz żonę, dzieci?
Żadnej żony ani dzieci.
Nieograniczona wolność.
Pan swoich włości. Oglądałeś Kroniki Seinfelda?
Pewnie wolisz Przyjaciół.
Pójdę po drinka. Chcesz…
- Ja pójdę. - To…
Nie!
Ja pójdę.
Dobrze.
Dzięki.
Musisz mi pomóc.
To najdziwniejsza rozmowa w moim życiu. Co on tu robi?
- Zaprosiłam go. - Zaprosiłaś?
Zapomniałaś, że walczyliśmy na śmierć i życie? Usiłował nas zabić.
To było dawno temu.
Chozen się zmienił.
Tacy jak on się nie zmieniają. Zapewniam.
Wiele wiem o żywieniu urazy.
Zatem macie sporo do omówienia.
Dzięki.
- Muszę iść. - Nie zostawiaj mnie z nim.
Muszę coś załatwić.
Oprowadziłbyś Daniela po mieście?
Dziękuję.
- Do zobaczenia. - Może zostaniesz?
- Napijesz się? - Nie piję.
Świetnie.
Dobra robota.
Dałeś czadu.
Serio? Niewiele robiłem.
Bez negatywnych myśli. Tylko pozytywna energia.
Zapamiętam.
Co to?
Najgorętsze kociaki roku 1988.
Obejrzysz, jeśli złapiesz.
- Dobra. - Włóż więcej wysiłku.
Pooglądam zdjęcia w necie.
Drukowane laski są gorętsze.
Rusz tyłek, to się przekonasz.
Albo pozostań przy lamerskim masażu stóp.
Dobra.
Słabo! Co to ma być, Diaz? Podobno jesteś mistrzem All Valley.
Dawaj.
Cholera!
- W porządku? - Tak.
Spokojnie, pomogę ci.
Siadaj.
Za chwilę powtórka.
Mam Playboya z Vanną White. Rozrusza cię.
Nie rozumie pan?
Nie wstałbym nawet dla nowej konsoli PlayStation.
Taką Okinawę pamiętam.
Nie cała wioska Tomi to centrum handlowe.
Tutaj narodziło się karate.
No tak.
Sensei Shimpo Miyagi.
Słyszałeś o nim?
Tak.
Był rybakiem jak wszyscy przodkowie Miyagiego.
Kochał ryby.
- I… - Sake.
Pewnego dnia wiatr, słońce i sake dawały się we znaki.
Ale ryb nie było.
- Shimpo zasnął… - …u wybrzeży Okinawy.
Obudził się u wybrzeży Chin.
Dziesięć lat później wrócił z chińską żoną i dwójką dzieci.
I sekretem karate Miyagi.
- Sensei ci to powiedział? - Tak.
Wszystkiego mnie nauczył.
Więc wiesz wszystko?
Nie…
Tędy.
Dokąd teraz?
Chwila. To dojo.
Technika żurawia.
To Miyagi-Do?
Ojciec twojego senseia uczył mojego wuja, a on mnie.
Wujek Sato zapisał mi pamiątki Miyagich.
- To nie dla ciebie. - Dlaczego?
Nasi nauczyciele mieli wspólnego senseia.
Jesteśmy kuzynami karate.
Cudzoziemiec nie wykradnie naszych sekretów.
Pan Miyagi traktował mnie jak syna.
- Nic przede mną nie ukrywał. - Jesteś pewien?
Może się przekonamy?
WETERAN PROWADZI DOJO DO CZWARTEGO ZWYCIĘSTWA
DOJO Z JEDNYM UCZNIEM POZBAWIA KOBRY KŁÓW
SAM: CO U CIEBIE? ODPISZ. DANIEL: PRZEPRASZAM. MARTWIMY SIĘ.
Sam, wybacz, że się nie odzywałem. Jest mi ciężko.
Oby to nie było nic ważnego.
- Dasz mi spokój? - W życiu.
Będziesz żył w strachu.
Koniec przerwy.
Wracać na prycze!
Miałeś szczęście, szmato.
Ruchy.
Na co się gapisz?
Dzięki!
Serio?
Proszę.
Zapraszam ponownie.
Siema.
- Cześć, laska. - Czego chcecie?
Wymienić kwity na fanty.
Daj figurkę z gibającym łbem.
Przestańcie!
- Dzięki. Pozdrów mamuśkę. - Niech przestanie dzwonić.
COBRA KAI DRĘCZĄ MNIE W PRACY!
JADĘ.
- Wiesz, czemu nazywają to hibachi? - Nie. To grill.
Sto lat temu w Chinach była mała wioska rolników,
którzy żyli z mleka i sera.
Gdy przyszła susza, trzeba było czerpać wodę z rzeki.
Skośnym się nie chciało.
- To nieodpowiednie słowo. - Chińczykom.
Leżeli w hamakach, czekając na deszcz.
Pewien mędrzec zebrał gałązki i wsadził je pod śpiących wieśniaków.
- I co zrobił? - Podpalił?
Właśnie. Dzięki temu ruszyli tyłki.
- Jak się nazywał ten mędrzec? - Hibachi?
- Otóż to. - Jasne.
Hibachi są z Japonii, nie z Chin,
gdzie nie było mleczarzy ani hamaków. Myślał pan, że to łyknę?
Zagadałem cię, żebyś nie zauważył, co knuję.
- Co takiego? - Podpaliłem cię.
Co?
Co takiego?
- Oszalał pan? - Zdania są podzielone. Dawaj.
- Rusz nogą. - Nie mogę.
- Możesz, jeśli chcesz. - Chcę!
To się skup!
Niech mózg każe nogom ruszyć dupsko.
- Szlag. - Noga się zajęła.
Myślałem, że to zadziała.
Ja też. Ale nic nie czułem.
Dlaczego nic nie działa?
Trudno. Posprzątam, zanim wróci mama.
Na razie.
Na pewno nie pokażesz mi zwojów?
Zobaczymy, ile naprawdę wiesz.
Nie mam pojęcia, co…
Co to ma być?
Sensei jednak nie nauczył cię wszystkiego.
To na pewno karate Miyagi-Do? Nie przypomina samoobrony.
Obrona ma wiele form.
Miyagi walczyli z japońskimi najeźdźcami.
By przeżyć, musieli zabijać.
Instruktorzy Miyagi wymyślili specjalne techniki,
które miały zabijać wrogów.
Pan Miyagi o tym nie wspominał.
Może uznał, że nie byłeś gotów albo że to cię przerośnie.
Może mnie chronił.
Nie żyjemy w dawnych czasach. Nie musimy zabijać.
Czasem nie mamy wyboru.
Co zrobiłeś?
Życie czy śmierć?
Długo na to czekałem.
Chozen… nie.
Urocze, że bawisz się moim kosztem.
Żałuj, że nie widziałeś swojej miny.
Co to była za technika?
Miałam zdrętwiałe kończyny.
Sekretne punkty uciskowe Miyagi.
Jeśli wróg dąży do wojny…
odbierasz mu możliwość ataku.
Nauczysz mnie?
JAK NAPRAWIĆ NOGI MIGUELA
ELEKTROWSTRZĄSY, HIPNOZA, AKUPUNKTURA
A niech mnie.
JAK ODZYSKAĆ SPRAWNOŚĆ W NOGACH
WZMACNIANIE MIĘŚNI NÓG
„Webmed”.
Wszystko w porządku?
Coś z Miguelem?
Czasem nie chcę, żeby widział moje emocje.
Wydobrzeje.
Będzie chodził.
Oby.
Na razie chciałabym, żeby znów się uśmiechał.
Ma 17 lat.
Powinien wychodzić.
Beztrosko się bawić, a nie…
Będzie dobrze.
Powinnam wrócić.
Dobranoc.
Czekaj.
Mogę go zabrać na kilka godzin?
- Gdzie są? - W strefie laserowej.
- Ilu? - Czterech.
Nas jest pięcioro. Mamy przewagę.
To na pewno dobry pomysł?
Nie jesteśmy w szkole. Mamy okazję się odgryźć.
Nieźle!
- Pora na browca. - Super.
Kto chce ciepłego?
Kto pije ciepłe piwo? Nie obłożyłeś lodem?
Powaliło cię?
Co jest?
Czego chcesz?
Odegrać się.
Co jest?
- Odpuścił. - Rany.
Dawaj!
To za mamę.
Lej go!
Sam LaRusso!
Gdzie jesteś, suko?
Pokaż się, LaRusso!
Sam!
Proszę, przestań! Eli, przestań!
To ja!
Nie rób tego!
- Pomocy! - Zrób to!
- Wykończ go! - Jedź z nim!
- Dalej! - Odpuść, zmyję się!
Skończ z nim!
Cholera!
- Frajer. - Szlag!
- Nieźle. - Dobra robota.
To nie koniec, LaRusso!
To techniki Miyagi-Do, których nie znałem.
Wiem, dlaczego mnie ich nie nauczył.
Był człowiekiem wielkiego honoru.
Nigdy mu nie dorównam.
Robiłeś to, co kazał ci nauczyciel.
Po naszej walce czułem ogromny wstyd.
Chciałem umrzeć.
Ale wujek mnie ocalił.
Pozwolił mi się wykazać.
Poświęciłem temu całe życie.
Ale…
czasem trudno uporać się z żalem.
Rozumiem.
Jeśli to coś znaczy, wiedz, że ci wybaczam.
To wiele dla mnie znaczy.
Gdyby każda rywalizacja mogła tak się kończyć.
Mianowicie?
Nieważne. To inna sytuacja.
Przed odlotem spotkam się z Kumiko. Dołącz do nas.
Dziękuję, ale prowadzę zajęcia.
Idź tą ścieżką, złapiesz taksówkę.
Podziękowałbym, ale skopałeś mi tyłek.
Więc tylko się pożegnam.
Daniel-san!
Co?
Weź do kolekcji.
Z zewnątrz nie wyglądało tak groźnie.
- Gdzie jesteśmy? - To wycieczka.
- Weź to i zdaj się na mnie. - Dobrze.
Spokojnie.
Chwila. Nic z tego.
- Wróć, gdy będzie pełnoletni. - Będzie trudno.
Nie dożyje tej chwili.
- Co? - Już powinien być martwy.
Każdy dzień to dar.
Ma listę swoich marzeń.
Wejście tam jest na pierwszym miejscu.
Dobra.
Wejdźcie.
Powodzenia, dzieciaku.
To Dee Snider,
najlepszy rockman na świecie.
To element mojej terapii?
Nie.
Zapomnij o tym i baw się dobrze.
Kolejna walka karate? Co ci odbiło?
Mamo.
Kochanie.
- Wszystko gra? - Złamali Demetriemu rękę.
Chciałam pokazać, że nie damy się zastraszyć.
Spokojnie.
Będzie dobrze.
W porządku.
- Będzie dobrze. - Nie pomogłam mu.
Nie powstrzymałam ich.
Czemu nie sypnąłeś?
Nie jestem kapusiem.
Ja też nie.
- Zrobisz mi odbitkę? - Otaguję cię.
Co to znaczy?
Sprawdź na Facebooku.
Nie mam Facebooka, wyrzuciłem telefon.
Ale masz komputer.
Fakt.
Dobra.
Słyszałem, że pewien chłopak spełnia tu swoje marzenie.
To on! Jest tutaj!
Oto on.
Drogie panie,
spełnijmy życzenie chłopaka.
Cześć.
A teraz śpiewajcie z Dee…
Tak!
Daniel-san.
Gdzie Chozen?
Prowadzi zajęcia.
Oby dla uczniów był łagodniejszy niż dla mnie.
Liczę, że czegoś się od siebie nauczyliście.
Chyba tak. To był twój plan?
Twoja znajoma?
Nasza.
- Przepraszam, nie kojarzę. - Nie szkodzi.
Dawno się nie widzieliśmy.
Byłam wtedy dzieckiem, szalał tajfun.
Proszę zabrać pana Sato! Pójdę po nią!
Daj rękę!
Trzymaj się.
- Yuna? - Pamiętasz?
Żartujesz? Jak mógłbym zapomnieć?
Boże! Co u ciebie słychać?
Twój angielski jest idealny.
Dziękuję. Wszystko dobrze.
Zajmuję się sprzedażą międzynarodową. Angielski się przydaje.
Sprzedażą?
Świetnie. Ja też.
Może już niedługo, ale…
Dla kogo pracujesz?
Dla Doyony.
Pracujesz dla Doyony?
Starsza wiceprezes ds. sprzedaży w Doyona International.
Jak mówiła ciocia Yukie…
„Okazuj ludziom dobro, a ono do ciebie powróci”.
Nic dziwnego, że pan Miyagi ją kochał.
Yuna. Mogę postawić ci drinka?
Oczywiście, Daniel-san.
Uratuję twój biznes.
Halo?
Jest tu ktoś?
Zamknięte, skarbie.
Ale jeśli chcesz zapisać dziecko na karate,
chętnie pomogę.
Uczysz, jak napadać inne dzieci i łamać im ręce?
Twoi uczniowie to zrobili.
Naprawdę?
Widać ktoś się prosił.
Jak moja córka, gdy zaatakowała ją twoja adeptka?
Pani LaRusso, jak mniemam.
Daniel nie ma odwagi toczyć własnych bitew?
Słuchaj, Rambo. Dzieciom dzieje się krzywda.
Utemperuj swoich zbirów albo pójdę na policję. Jasne?
Charakterna.
Dobrze, lubię takie.
Gówno mnie to obchodzi.
Jesteś socjopatą. Zamknę tę budę, choćby to było ostatnie, co zrobię.
- Zrób to jeszcze raz! - Dobra.
Boże!
Bardzo dziękuję.
To jego zasługa. Mówiłem, że się nie podda.
To nie koniec, musisz jeszcze wstać.
- Tak, sensei. - Dobra.
Dobranoc.
Co to jest tag?
Bajer.
Co to?
ZAPROSZENIA DO GRONA ZNAJOMYCH
POTWIERDŹ
Napisy: Krzysztof Kowalczyk